τὰς ὑαίνας φασὶ παρ’ἐνιαυτὸν ἀλλάττειν τὴν φύσιν, καὶ ποτὲ μὲν ἄρρενας γίνεσθαι, ποτὲ δὲ θηλείας. καὶ δή ποτε ἄρσην ὕαινα θηλείᾳ παρὰ φύσιν διελέχθη · ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη · “ἀλλ, ὦ οὗτος, μὴ ταῦτα πρᾶττε, ὡς ἐγγύς τὰ αὐτὰ πεισόμενος”. πρὸς ἄρχοντας λογοθετοῦντας τούς ὑπ’αὐτοὺς, καὶ πάλιν ἐκ τοῦ συμβεβηκότος αὐτοὺς ὑπ’ἐκείνων λογοθετουμένους.