ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους ἤσθιε. τοῦτον ἰδοῦσα ἡ ἀλώπηξ εἶπε · “πῶς οὕτω τῇ ἀπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ἐσθίεις”; ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν · εἰς κίνδυνον γὰρ ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.