Ζεὺς ἐν πίθῳ τὰ χρηστὰ πάντα συλλέξας ἔθηκεν αὐτὸν πωμάσας παρ’ἀνθρώπῳ. ὁ δ’ἀκρατὴς ἄνθρωπος εἰδέναι σπεύδων, τί ποτ’ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ τὸ πῶμα κινήσας, διῆκ’ἀπελθεῖν αὐτὰ πρὸς θεῶν οἴκους, κἀκεῖ πέτεσθαι τῆςτε γῆς ἄνω φεύγειν. μόνη δ’ἔμεινεν Ἐλπὶς, ἣν κατειλήφει τεθὲν τὸ πῶμα. τοιγὰρ Ἐλπὶς ἀνθρώποις μόνη σύνεστι, τῶν πεφευγότων ἡμιᾶς ἀγαθῶν ἕκαστον ἐγγυωμένη δώσειν.