γλύψας ἐπώλει λύγδινόν τις Ἑρμείην · τὸν δ’ἠγόραζον ἄνδρες, ὃς μὲν εἰς στήλην (υἱὸς γὰρ αὐτῷ προσφάτως ἐτεθνήκει), ὁ δὲ χειροτέχνημ’ὡς θεὸν καθιδρύσων. ἦν δ’ὀψέ, χὡ λιθουργὸς οὐκ ἐπεπράκει, συνθέμενος αὐτοῖς εἰς τὸν ὄρθρον οὖ δεῖξαι ἐλθοῦσιν. ὁ δὲ λιθουργὸς εἶτεν ὑπνώσας αὐτὸν τὸν Ἑρμῆν ἐν πύλαις ὀνειρείαις εἶδεν λέγοντα · “ τἀμὰ νῦν ταλαντεύῃ · ἢ γάρ με νεκρὸν ἢ θεὸν σὺ ποιήσεις”.