ῥοιὰ καὶ μηλέα περὶ εὐκαρπίας ἤριζον · πολλοῦ δὲ τοῦ νείκους ἀναφθέντος, βάτος ἐκ τοῦ πλησίον φραγμοῦ ἀκούσασα εἶπεν · “ἀλλ’, ὦ φίλαι, παυσώμεθά ποτε μαχόμεναι”. οὕτω παρὰ τὰς τῶν ἀμεινόνων στάσεις καὶ οἱ μηδενὸς ἄξιοι πειρῶνταί τινες εἶναι.