ὄρνις δήποτε κατακλιθεὶς ἠρρώστει · εἰς ὃν αἴλουρος προκύψας ἔφη ταῦτα · “πῶς ἔχεις, φίλε; τί δέ σοι; ἐάν τι χρήζῃς, ἀνάγγειλόν μοι, καὶ πάντα σοι παρέξω · ὅμως ἔγειρε, καὶ τεύξῃ τῆς ὑγιείας”. δὲ ἀπεκρίθη πρὸς τὸν αἴλουρον ταῦτα · “ἐὰν σὺ παρέλθῃς, ἐγὼ οὐκ ἀποθνήσκω · ζωὴν γὰρ ζήσω δορκάδος ὑπερτέραν”. τοὺς δολίους ὑποκριτὰς, τοὺς λέγοντας φιλεῖν, ὁ μῦθος ἐλέγχει.