Aesop and Aesopica

Fables, Fabula 134

ἔριφος ὑστερήσας ἀπὸ ποίμνης ὑπὸ λύκου κατεδιώκετο · ἐπιστραφεὶς δὲ ἔριφος λέγει τῷ λύκῳ · πέπεισμαι, λύκε, ὅτι σὸν βρῶμά εἰμι · ἀλλ’ἵνα μὴ ἀδόξως ἀποθάνω, αὔλησον, ὅπως ὀρχήσωμαι. αὐλοῦντος δὲ τοῦ λύκου καὶ τοῦ ἐρίφου ὀρχουμένου, οἱ κύνες ἀκούσαντες καὶ ἐξελθόντες τὸν λύκον ἐδίωκον · δὲ ἐπιστραφεὶς λέγει τῷ ἐρίφῳ · ταῦτα ἐμοὶ καλῶς γίνεται · ἔδει γάρμε, μακελλάριον ὄντα, αὐλητὴν μὴ μιμεῖσθαι. οὕτως οἱ παρὰ γνώμην τοῦ καιροῦ τι πράττοντες καὶ ὧν ἐν χερσὶν ἔχουσιν ὑστεροῦνται.