Aesop and Aesopica

Fables, Fabula 397

ἤριζεν εὐφυεῖ γεράνῳ ταὼς χρυσόπτερος, σκώπτουσα τὴν χροιὰν τῆς γεράνου. δ’ἔφη · ἀλλ’ἐγώ ἄστρων ἐγγὺς ἵπταμαι καὶ φωνῶ · σὺ δὲ, ὡς ἀλέκτωρ, χαμαὶ πτερύσσῃ οὐ δ’ἄνω φαίνῃ.