λύκος πλανώμενός ποτ’ἐν ἐρήμοις τόποις, κλίνοντος ἤδη πρὸς δύσιν Ὑπερίονος, δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη · “λέοντ’ἐγὼ δέδοικα, τηλικοῦτος ὤν, πλέθρουτ’ἔχων τὸ μῆκος; οὐ θηρῶν ἁπλῶς πάντων δυνάστης ἀθρόων γενήσομαι”; λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων ἑλὼν κατήσθι’· ὁ δ’ἐβόησε μετανοῶν · “οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία”.