μέλλων ὁδεύειν τῆς κυνός τις ἑστώσης εἶπεν · “τί χάσκεις; πάνθ’ἕτοιμά σοι ποίει · μετ’ἐμοῦ γὰρ ἥξεις”. ἡ δὲ κέρκον οὐραίης ἄρασά φησι · “πάντ’ἔχω · σὺ δὲ βραδύνεις”. πρὸς ἄνδρα ἀπαρασκεύαστον, τὸν ἐν ἑτοιμασίᾳ ὄντα περὶ συνοδοιπορίας κατεπείγοντα, ὁ λόγος εὔκαιρος.