ἀλώπηξ εἰς ἀγέλην προβάτων εἰσελθοῦσα θηλαζόντων, τῶν ἀρνίων ἓν ἀναλαβομένη προσεποιεῖτο καταφιλεῖν · ἐρωτηθεῖσα δὲ ὑπὸ κυνὸς “τί τοῦτο ποιεῖς”; “τιθηνοῦμαι αὐτὸ, ἔφη, καὶ προσπαίζω”. καὶ ὁ κύων ἔφη · “καὶ νῦν, ἄν μὴ ἀφῇς τὸ ἀρνίον, τὰ κυνῶν σοι προσοίσιω”. πρὸς ἄνδρα ῥᾳδιουργὸν καὶ μωροκλέπτην ὁ λόγος εὔκαιρος.