47ἀνὴρ δειλὸς ἐπὶ πόλεμον ἐξῄει. φθεγξαμένων δὲ κοράκων, τὰ ὅπλα θεὶς ἡσύχαζεν, εἶτ’ἀναλαβὼν αὖθις ἐξῄει, καὶ φθεγγομένων πάλιν, ὑπέστη καὶ τέλος εἶπεν · “ὑμεῖς κεκράξεσθε μὲν ὡς δύνασθε μέγιστον · ἐμοῦ δὲ οὐ γεύσεσθε”. ὁ μῦθος περὶ τῶν σφόδρα δειλῶν.