193ὁ λαγωὸς τῇ ἀλώπεκι · “ὄντως πολλὰ κερδαίνεις ἢ ἔχεις ὅτι ὄνομά σοι κερδώ ἐστιν”; ἡ δὲ ἀλώπηξ · “εἰ ἀπιστεῖς, ἔφη, δεῦρο · ἐγὼ ἑστιῶ σε”. ὁ δὲ ἠκολούθει καὶ ἦν ἔνδον οὐδὲν ἢ ὁ λαγωὸς δεῖπνος τῇ ἀλώπεκι. ὁ δὲ λαγωὸς ἔφη · “σὺν κακῷ μέν, ἀλλ’ἔμαθόν σου τὸ ὄνομα πόθεν ἐστί, οὐκ ἀπὸ τοῦ κερδαίνειν, ἀλλ’ἀπὸ τοῦ δολοῦν”. ὅτι τοῖς περιέργοις πολλάκις μέγιστον κακὸν συνέβη κακῶς τῇ περιεργείᾳ χρωμένοις.