253ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ’ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν τῇ ἐλαίᾳ · “βασίλευσον ἐφ’ἡμῶν”. καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία · “ἀφεῖσα τὴν πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων”; καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ · “δεῦρο, βασίλευσον ἐφ’ἡμῶν”. καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ συκῆ · “ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸ γέννημά μου τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων”; καὶ εἶπαν τὰ ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον · “δεῦρο, βασίλευσον ἐφ’ἡμῶν”. καὶ εἶπεν ἡ ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα · “εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ’ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ μου · καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ῥάμνου καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου”.