293βοῦν τινες ἐπ’ἀγροῦ θύοντες τοὺς συγγενεῖς ἐκάλεσαν · ἐν δὲ τούτοις ἦν τις καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ’ἧς καὶ ὁ παῖς εἰσῆλθε. προϊούσης δὲ τῆς εὐωχίας, τὸ παιδίον διὰ χρόνου πληρωθὲν τῶν σπλάγχων καὶ τοῦ οἴνου, ἐπειδὴ προειστιᾶτο, καὶ διαβασανιζόμενον ἔλεγεν · “ὦ μῆτερ, ἐμῶ τὰ σπλάγχνα”. ἡ δὲ εἶπεν · “οὐχὶ τὰ σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες”. οὗτος ὁ λόγος ἁρμόττει πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια λαμβάνων, ὅταν ἀποτίνειν δέῃ, οὕτως ἀπέχθεται ὡς οἴκοθεν προιέμενος. βοτῆρες ἐπ’ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. σὺν αὐτοῖς δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ’ἧς καὶ ὁ παῖς αὐτῆς. προϊούσης δὲ τῆς εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ἔλεγεν · “ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ”. ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν · “οὐχὶ τὰ σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες”. ὁ μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ταῦτα ἐδίδου. βοτῆρες ἐν ἀγρῷ ἔθυον αἶγα. συνῆν δ’αὐτοῖς καὶ γυνὴ πενιχρὰ μετὰ τοῦ ἑαυτῆς παιδός. τῆς δὲ εὐωχίας προϊούσης, καὶ ἐξογκωθείσης τῆς γαστρὸς τοῦ παιδὸς ἀπὸ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ἔλεγεν · “ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ”. ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν · “οὐχὶ τὰ σά, τέκνον, ἀλλ’ἃ κατέφαγες”. ὁ μῦθος δηλοῖ πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις τὰ ἀλλότρια ἑτοίμως ἀπολαμβάνων, ὅταν ταῦτα ἀπαιτηθῇ, οὕτως ἄχθεται ὡς οἴκοθεν αὐτὰ προδιδούς.