227λύκος ἐν κλοιῷ δεδεμένον ὁρῶν μέγιστον κύνα ἤρετο · “δήσας τίς σ’ἐξέθρεψε τοῦτον”; ὁ δὲ ἐφη · “κυνηγός. ἀλλὰ τοῦτο μὴ πάθοι λύκος ἐμοὶ φίλος · λιμὸς γὰρ ἡ κλοιοῦ βαρύτης”. ὁ λόγος δηλοῖ τὸ ἐν ταῖς συμφοραῖς οὐ δὲ γαστρίζεσθαι.