102ἐλάτη καυχωμένη τῇ βάτῳ ἔλεγεν · “ἐν οὐδενὶ οὐδὲν χρησιμεύεις, ὅτε ἐγὼ ἐν στέγεσί που χρησιμεύω καὶ οἴκοις”. ἡ δὲ βάτος ἔφη · “ὦ ἐλεεινή, εἰ μνησθείης τῶν πελέκεων καὶ πριόνων τῶν κοπτόντων σε, βάτος ἂν ἔχοις θελῆσαι γενέσθαι, οὐκ ἐλάτη”. κρείσσων πενία ἄφοβος ἢ πλουσιότης μετὰ ἀναγκῶν καὶ ἐπηρειῶν. ἤριζον πρὸς ἀλλήλας ἐλάτη καὶ βάτος. ἡ δὲ ἐλάτη ἑαυτὴν ἐπαινοῦσα ἔφη ὅτι “καλή εἰμι καὶ εὐμήκης καὶ ὑψηλὴ καὶ χρησιμεύω εἰς ναῶν στέγη καὶ εἰς πλοῖα · καὶ πῶς ἐμοὶ συγκρίνῃ”; ἡ δὲ βάτος εἶπεν · “εἰ μνησθῇς τῶν πελέκεων καὶ τῶν πριόνων τῶν σε κοπτόντων, βάτος γενέσθαι καὶ σὺ μᾶλλον θελήσεις”. ὅτι οὐ δεῖ ἐν βίῳ ὄντας ἐπαίρεσθαι ἐν τῇ δόξῃ · τῶν γὰρ εὐτελῶν ἀκίνδυνός ἐστιν ὁ βίος. ἤριζον πρὸς ἀλλήλας ἐλάτη καὶ βάτος. ἐπαινοῦσα δὲ αὑτὴν ἡ ἐλάτη ἔλεγεν ὅτι “εὐμήκης εἰμι καὶ ὑψηλὴ καὶ εἰς τὰς κατασκευὰς τῶν νεῶν καὶ εἰς τὰ στέγη καὶ τῶν μεγάλων καὶ βασιλικῶν οἰκιῶν χρησιμεύω · σοῦ δέ, ὦ βάτε, οὐδὲν ὄφελος · ἄχρηστος γὰρ ὑπάρχεις παντάπασιν”. ἡ δὲ βάτος εἶπεν · “ὦ ἐλάτη, εἰ ἀναμνησθείης τῶν πελέκεων καὶ τῶν πριόνων τῶν σε κοπτόντων, τάχ’ἂν καὶ σὺ βάτος γενέσθαι θελήσειας”.