ὧς ὁ μὲν ἔνθ’ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.

ἡ δ’ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθ’ἵκανε,

στῆσεν ἄρ’ἐν προθύροισι, κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς

ἵσταντ’ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι, οἵ ῥ’ὑπ’ἀπήνης

ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτάτε ἔσφερον εἴσω.

αὐτὴ δ’ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε · δαῖε δέ οἱ πῦρ

γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,

τήν ποτ’Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι ·

Ἀλκινόῳ δ’αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν

Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δ’ὣς δῆμος ἄκουεν ·

ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.

ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει.

καὶ τότ’Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδ’ἴμεν · ἀμφὶ δ’Ἀθήνη

πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσ’Ὀδυσῆι,

μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας

κερτομέοιτ’ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθ’ὅτις εἴη.

ἀλλ’ὅτε δὴ ἄρ’ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν,

ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,

παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι, κάλπιν ἐχούσῃ.

στῆ δὲ πρόσθ’αὐτοῦ, ὁ δ’ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς ·

22
ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο
23
Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετ’ἀνθρώποισι ἀνάσσει;
24
καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδ’ἱκάνω
25
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης · τῷ οὔ τινα οἶδα
26
ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.

τὸν δ’αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

28
τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,
29
δείξω, ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει.
30
ἀλλ’ἴθι σιγῇ τοῖον, ἐγὼ δ’ὁδὸν ἡγεμονεύσω,
31
μη δέ τιν’ἀνθρώπων προτιόσσεο μη δ’ἐρέεινε.
32
οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλ’ἀνθρώπους ἀνέχονται,
33
οὐ δ’ἀγαπαζόμενοι φιλέουσ’ὅς κ’ἄλλοθεν ἔλθῃ.
34
νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
35
λαῖτμα μέγ’ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκ’ἐνοσίχθων ·
36
τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.

ὣς ἄρα φωνήσασ’ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη

καρπαλίμως · ὁ δ’ἔπειτα μετ’ἴχνια βαῖνε θεοῖο.

τὸν δ’ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν

ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας · οὐ γὰρ Ἀθήνη

εἴα ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν

θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσ’ἐνὶ θυμῷ.

θαύμαζεν δ’Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας

αὐτῶνθ’ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ

ὑψηλά, σκολόπεσσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.

ἀλλ’ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθ’ἵκοντο,

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

48
οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις
49
πεφραδέμεν · δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας
50
δαίτην δαινυμένους · σὺ δ’ἔσω κίε, μη δέ τι θυμῷ
51
τάρβει · θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων
52
ἔργοισιν τελέθει, εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι.
53
δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν ·
54
Ἀρήτη δ’ὄνομ’ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων
55
τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.
56
Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
57
γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη,
58
ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος,
59
ὅς ποθ’ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.
60
ἀλλ’ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δ’αὐτός ·
61
τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα
62
Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε ·
63
Ναυσίθοος δ’ἔτεκεν Ῥηξήνοράτ’Ἀλκίνοόντε.
64
τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλ’ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
65
νυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόντα
66
Ἀρήτην · τὴν δ’Ἀλκίνοος ποιήσατ’ἄκοιτιν,
67
καί μιν ἔτισ’, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,
68
ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπ’ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.
69
ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταίτε καὶ ἔστιν
70
ἔκτε φίλων παίδων ἔκτ’αὐτοῦ Ἀλκινόοιο
71
καὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες
72
δειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσ’ἀνὰ ἄστυ.
73
οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ ·
74
ᾗσιτ’ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.
75
εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσ’ἐνὶ θυμῷ,
76
ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλουςτ’ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
77
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.

ὣς ἄρα φωνήσασ’ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη

πόντον ἐπ’ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,

ἵκετο δ’ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,

δῦνε δ’Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

Ἀλκινόου πρὸς δώματ’ἴε κλυτά · πολλὰ δέ οἱ κῆρ

ὥρμαιν’ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.

ὥςτε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης

δῶμα καθ’ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.

χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατ’ἔνθα καὶ ἔνθα,

ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο ·

χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον ·

σταθμοὶ δ’ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,

ἀργύρεον δ’ἐφ’ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.

χρύσειοι δ’ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,

οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι

δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,

ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα.

ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατ’ἔνθα καὶ ἔνθα,

ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθ’ἐνὶ πέπλοι

λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν.

ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο

πίνοντες καὶ ἔδοντες · ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.

100

χρύσειοι δ’ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν

101

ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,

102

φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.

103

πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες

104

αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν,

105

αἱ δ’ἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν

106

ἥμεναι, οἷάτε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο ·

107

καιρουσσέων δ’ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον.

108

ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν

109

νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν, ὣς δὲ γυναῖκες

110

ἱστῶν τεχνῆσσαι · πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη

111

ἔργατ’ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς.

112

ἔκτοσθεν δ’αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων

113

τετράγυος · περὶ δ’ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν.

114

ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα,

115

ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι

116

συκέαιτε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι.

117

τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐ δ’ἀπολείπει

118

χείματος οὐ δὲ θέρευς, ἐπετήσιος · ἀλλὰ μάλ’αἰεὶ

119

Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει.

120

ὄγχνη ἐπ’ὄγχνῃ γηράσκει, μῆλον δ’ἐπὶ μήλῳ,

121

αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή, σῦκον δ’ἐπὶ σύκῳ.

122

ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται,

123

τῆς ἕτερον μὲν θειλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ

124

τέρσεται ἠελίῳ, ἑτέρας δ’ἄρατε τρυγόωσιν,

125

ἄλλας δὲ τραπέουσι · πάροιθε δέτ’ὄμφακές εἰσιν

126

ἄνθος ἀφιεῖσαι, ἕτεραι δ’ὑποπερκάζουσιν.

127

ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον

128

παντοῖαι πεφύασιν, ἐπηετανὸν γανόωσαι ·

129

ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέντ’ἀνὰ κῆπον ἅπαντα

130

σκίδναται, ἡ δ’ἑτέρωθεν ὑπ’αὐλῆς οὐδὸν ἵησι

131

πρὸς δόμον ὑψηλόν, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται.

132

τοῖ’ἄρ’ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα.

133

ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.

134

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,

135

καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω.

136

εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας

137

σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ,

138

ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου.

139

αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

140

πολλὴν ἠέρ’ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη,

141

ὄφρ’ἵκετ’Ἀρήτηντε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα.

142

ἀμφὶ δ’ἄρ’Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς,

143

καὶ τότε δή ῥ’αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ.

144

οἱ δ’ἄνεῳ ἐγένοντο, δόμον κάτα φῶτα ἰδόντες ·

145

θαύμαζον δ’ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς ·

146
Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο,
147
σόντε πόσιν σάτε γούναθ’ἱκάνω πολλὰ μογήσας
148
τούσδετε δαιτυμόνας · τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν
149
ζωέμεναι, καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος
150
κτήματ’ἐνὶ μεγάροισι γέραςθ’ὅ τι δῆμος ἔδωκεν ·
151
αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδ’ἱκέσθαι
152
θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω.

153

ὣς εἰπὼν κατ’ἄρ’ἕζετ’ἐπ’ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν

154

πὰρ πυρί · οἱ δ’ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

155

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,

156

ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν

157

καὶ μύθοισι κέκαστο, παλαιάτε πολλάτε εἰδώς ·

158

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν ·

159
Ἀλκίνο’, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐ δὲ ἔοικε,
160
ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπ’ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν,
161
οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται.
162
ἄλλ’ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
163
εἷσον ἀναστήσας, σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον
164
οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
165
σπείσομεν, ὅςθ’ἱκέτῃσιν ἅμ’αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ ·
166
δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων.

167

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ἄκουσ’ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,

168

χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην

169

ὦρσεν ἀπ’ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ,

170

υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα,

171

ὅς οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν.

172

χέρνιβα δ’ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα

173

καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,

174

νίψασθαι · παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.

175

σῖτον δ’αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,

176

εἴδατα πόλλ’ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.

177

αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.

178

καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο ·

179
Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
180
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
181
σπείσομεν, ὅςθ’ἱκέτῃσιν ἅμ’αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.

182

ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,

183

νώμησεν δ’ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν.

184

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάντ’ἔπιόνθ’, ὅσον ἤθελε θυμός,

185

τοῖσιν δ’Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε ·

186
κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
187
ὄφρ’εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
188
νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδ’ἰόντες ·
189
ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες
190
ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσιν
191
ῥέξομεν ἱερὰ καλά, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς
192
μνησόμεθ’, ὥς χ’ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης
193
πομπῇ ὑφ’ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
194
χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί,
195
μη δέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι,
196
πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι · ἔνθα δ’ἔπειτα
197
πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθέςτε βαρεῖαι
198
γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
199
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατ’οὐρανοῦ εἰλήλουθεν,
200
ἄλλο τι δὴ τόδ’ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται.
201
αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
202
ἡμῖν, εὖτ’ἔρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας,
203
δαίνυνταίτε παρ’ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς.
204
εἰ δ’ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης,
205
οὔ τι κατακρύπτουσιν, ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν,
206
ὥς περ Κύκλωπέςτε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.

207

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

208
Ἀλκίνο’, ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν · οὐ γὰρ ἐγώ γε
209
ἀθανάτοισιν ἔοικα, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
210
οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν.
211
οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστ’ὀχέοντας ὀιζὺν
212
ἀνθρώπων, τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην.
213
καὶ δ’ἔτι κεν καὶ μᾶλλον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην,
214
ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα.
215
ἀλλ’ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ ·
216
οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο
217
ἔπλετο, ἥτ’ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ
218
καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα,
219
ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν, ἡ δὲ μάλ’αἰεὶ
220
ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν, ἐκ δέ με πάντων
221
ληθάνει ὅσσ’ἔπαθον, καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει.
222
ὑμεῖς δ’ὀτρύνεσθαι ἅμ’ἠοῖ φαινομένηφιν,
223
ὥς κ’ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
224
καί περ πολλὰ παθόντα · ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν
225
κτῆσιν ἐμήν, δμῶάςτε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

226

ὣς ἔφαθ’, οἱ δ’ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδ’ἐκέλευον

227

πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.

228

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάντ’ἔπιονθ’ὅσον ἤθελε θυμός,

229

οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,

230

αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς,

231

πὰρ δέ οἱ Ἀρήτητε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς

232

ἥσθην · ἀμφίπολοι δ’ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός.

233

τοῖσιν δ’Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων ·

234

ἔγνω γὰρ φᾶρόςτε χιτῶνάτε εἵματ’ἰδοῦσα

235

καλά, τά ῥ’αὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί ·

236

καί μιν φωνήσασ’ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

237
ξεῖνε, τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή ·
238
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματ’ἔδωκεν;
239
οὐ δὴ φῆς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδ’ἱκέσθαι;

240

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

241
ἀργαλέον, βασίλεια, διηνεκέως ἀγορεῦσαι
242
κήδε’, ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες ·
243
τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μ’ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς.
244
Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται ·
245
ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ, δολόεσσα Καλυψὼ
246
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός · οὐ δέ τις αὐτῇ
247
μίσγεται οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
248
ἀλλ’ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων
249
οἶον, ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
250
Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
251
ἔνθ’ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
252
αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
253
ἐννῆμαρ φερόμην · δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ
254
νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
255
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ με λαβοῦσα
256
ἐνδυκέως ἐφίλειτε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε
257
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα ·
258
ἀλλ’ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν.
259
ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον, εἵματα δ’αἰεὶ
260
δάκρυσι δεύεσκον, τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ ·
261
ἀλλ’ὅτε δὴ ὀγδόατόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν,
262
καὶ τότε δή μ’ἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι
263
Ζηνὸς ὑπ’ἀγγελίης, ἢ καὶ νόος ἐτράπετ’αὐτῆς.
264
πέμπε δ’ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου, πολλὰ δ’ἔδωκε,
265
σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ, καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν,
266
οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονάτε λιαρόντε.
267
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων,
268
ὀκτωκαιδεκάτῃ δ’ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
269
γαίης ὑμετέρης, γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ
270
δυσμόρῳ · ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀιζυῖ
271
πολλῇ, τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
272
ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον,
273
ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον, οὐ δέ τι κῦμα
274
εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι.
275
τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασ’· αὐτὰρ ἐγώ γε
276
νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, ὄφρα με γαίῃ
277
ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμόςτε καὶ ὕδωρ.
278
ἔνθα κέ μ’ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμ’ἐπὶ χέρσου,
279
πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέι χώρῳ ·
280
ἀλλ’ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν, ἧος ἐπῆλθον
281
ἐς ποταμόν, τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
282
λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο.
283
ἐκ δ’ἔπεσον θυμηγερέων, ἐπὶ δ’ἀμβροσίη νὺξ
284
ἤλυθ’. ἐγὼ δ’ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο
285
ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον, ἀμφὶ δὲ φύλλα
286
ἠφυσάμην · ὕπνον δὲ θεὸς κατ’ἀπείρονα χεῦεν.
287
ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ
288
εὗδον παννύχιος καὶ ἐπ’ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ.
289
δείλετότ’ἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.
290
ἀμφιπόλους δ’ἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς
291
παιζούσας, ἐν δ’αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι ·
292
τὴν ἱκέτευσ’· ἡ δ’οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ,
293
ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα
294
ἐρξέμεν · αἰεὶ γάρτε νεώτεροι ἀφραδέουσιν.
295
ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδ’αἴθοπα οἶνον
296
καὶ λοῦσ’ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματ’ἔδωκε.
297
ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα.

298

τὸν δ’αὖτ’Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέντε ·

299
ξεῖν’, ἦ τοι μὲν τοῦτο γ’ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
300
παῖς ἐμή, οὕνεκά σ’οὔ τι μετ’ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
301
ἦγεν ἐς ἡμέτερον, σὺ δ’ἄρα πρώτην ἱκέτευσας.

302

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

303
ἥρως, μή τοι τοὔνεκ’ἀμύμονα νείκεε κούρην ·
304
ἡ μὲν γάρ μ’ἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι,
305
ἀλλ’ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενόςτε,
306
μή πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισκύσσαιτο ἰδόντι ·
307
δύσζηλοι γάρτ’εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλ’ἀνθρώπων.

308

τὸν δ’αὖτ’Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέντε ·

309
ξεῖν’, οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
310
μαψιδίως κεχολῶσθαι · ἀμείνω δ’αἴσιμα πάντα.
311
αἲ γάρ, Ζεῦτε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
312
τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι, τάτε φρονέων ἅτ’ἐγώ περ,
313
παῖδάτ’ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι
314
αὖθι μένων · οἶκον δέ κ’ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην,
315
εἴ κ’ἐθέλων γε μένοις · ἀέκοντα δέ σ’οὔ τις ἐρύξει
316
Φαιήκων · μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο.
317
πομπὴν δ’ἐς τόδ’ἐγὼ τεκμαίρομαι, ὄφρ’ἐὺ εἰδῇς,
318
αὔριον ἔς · τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ
319
λέξεαι, οἱ δ’ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρ’ἂν ἵκηαι
320
πατρίδα σὴν καὶ δῶμα, καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν,
321
εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστ’Εὐβοίης,
322
τήν περ τηλοτάτω φάσ’ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο
323
λαῶν ἡμετέρων, ὅτετε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν
324
ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήιον υἱόν.
325
καὶ μὲν οἱ ἔνθ’ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν
326
ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδ’ὀπίσσω.
327
εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται
328
νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ.