Odyssey, Book 5 (Ε)
Ἠὼς δ’ἐκ λεχέων παρ’ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
2ὤρνυθ’, ἵν’ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν ·
3οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δ’ἄρα τοῖσι
4Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗτε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
5τοῖσι δ’Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλ’Ὀδυσῆος
6μνησαμένη · μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης ·
721Ζεῦ πάτερ ἠδ’ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,8μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω9σκηπτοῦχος βασιλεύς, μη δὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,10ἀλλ’αἰεὶ χαλεπόςτ’εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι ·11ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο12λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δ’ὣς ἤπιος ἦεν.13ἀλλ’ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρ’ἄλγεα πάσχων14νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ15ἴσχει · ὁ δ’οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι ·16οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,17οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ’εὐρέα νῶτα θαλάσσης.18νῦν αὖ παῖδ’ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν19οἴκαδε νισόμενον · ὁ δ’ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν20ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδ’ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.
τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·
2228τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.23οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,24ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών;25Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως, δύνασαι γάρ,26ὥς κε μάλ’ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται,27μνηστῆρες δ’ἐν νηὶ · παλιμπετὲς ἀπονέωνται.
ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα ·
2943Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τάτ’ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι,30νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,31νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται32οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων ·33ἀλλ’ὅ γ’ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων34ἤματί κ’εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,35Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,36οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν,37πέμψουσιν δ’ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,38χαλκόντε χρυσόντε ἅλις ἐσθῆτάτε δόντες,39πόλλ’, ὅσ’ἂν οὐ δέ ποτε Τροίης ἐξήρατ’Ὀδυσσεύς,40εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.41ὣς γάρ οἱ μοῖρ’ἐστὶ φίλουςτ’ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι42οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
44αὐτίκ’ἔπειθ’ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
45ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ’ὑγρὴν
46ἠδ’ἐπ’ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
47εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇτ’ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
48ὧν ἐθέλει, τοὺς δ’αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.
49τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
50Πιερίην δ’ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ ·
51σεύατ’ἔπειτ’ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
52ὅςτε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
53ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ ·
54τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.
55ἀλλ’ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθ’ἐοῦσαν,
56ἔνθ’ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε
57ἤιεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη
58ναῖεν ἐυπλόκαμος · τὴν δ’ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν.
59πῦρ μὲν ἐπ’ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δ’ὀδμὴ
60κέδρουτ’εὐκεάτοιο θύουτ’ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
61δαιομένων · ἡ δ’ἔνδον ἀοιδιάουσ’ὀπὶ καλῇ
62ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδ’ὕφαινεν.
63ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,
64κλήθρητ’αἴγειρόςτε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.
65ἔνθα δέτ’ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο,
66σκῶπέςτ’ἴρηκέςτε τανύγλωσσοίτε κορῶναι
67εἰνάλιαι, τῇσίντε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν.
68ἡ δ’αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο
69ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι.
70κρῆναι δ’ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ,
71πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.
72ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
73θήλεον. ἔνθα κ’ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν
74θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν.
75ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης.
76αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
77αὐτίκ’ἄρ’εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν. οὐ δέ μιν ἄντην
78ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ, δῖα θεάων ·
79οὐ γάρτ’ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται
80ἀθάνατοι, οὐ δ’εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει.
81οὐ δ’ἄρ’Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν,
82ἀλλ’ὅ γ’ἐπ’ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ,
83δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων.
84πόντον ἐπ’ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
85Ἑρμείαν δ’ἐρέεινε Καλυψώ, δῖα θεάων,
86ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι ·
8792τίπτε μοι, Ἑρμεία χρυσόρραπι, εἰλήλουθας88αἰδοῖόςτε φίλοςτε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.89αὔδα ὅ τι φρονέεις · τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,90εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.91ἀλλ’ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.
ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν
93ἀμβροσίης πλήσασα, κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν.
94αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
95αὐτὰρ ἐπεὶ δείπνησε καὶ ἤραρε θυμὸν ἐδωδῇ,
96καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν ·
97116εἰρωτᾷς μ’ἐλθόντα θεὰ θεόν · αὐτὰρ ἐγώ τοι98νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω · κέλεαι γάρ.99Ζεὺς ἐμέ γ’ἠνώγει δεῦρ’ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα ·100τίς δ’ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ101ἄσπετον; οὐ δέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις, οἵτε θεοῖσιν102ἱεράτε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας.103ἀλλὰ μάλ’οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο104οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ’ἁλιῶσαι.105φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀιζυρώτατον ἄλλων,106τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο107εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν108οἴκαδ’· ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο,109ἥ σφιν ἐπῶρσ’ἄνεμόντε κακὸν καὶ κύματα μακρά.110ἔνθ’ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,111τὸν δ’ἄρα δεῦρ’ἄνεμόςτε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.112τὸν νῦν σ’ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα ·113οὐ γάρ οἱ τῇδ’αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι,114ἀλλ’ἔτι οἱ μοῖρ’ἐστὶ φίλουςτ’ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι115οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ Καλυψώ, δῖα θεάων,
117καί μιν φωνήσασ’ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
118145σχέτλιοί ἐστε, θεοί, ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων,119οἵτε θεαῖς ἀγάασθε παρ’ἀνδράσιν εὐνάζεσθαι120ἀμφαδίην, ἤν τίςτε φίλον ποιήσετ’ἀκοίτην.121ὣς μὲν ὅτ’Ὠρίων’ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,122τόφρα οἱ ἠγάασθε θεοὶ ῥεῖα ζώοντες,123ἧος ἐν Ὀρτυγίῃ χρυσόθρονος Ἄρτεμις ἁγνὴ124οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν.125ὣς δ’ὁπότ’Ἰασίωνι ἐυπλόκαμος Δημήτηρ,126ᾧ θυμῷ εἴξασα, μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ127νειῷ ἔνι τριπόλῳ · οὐ δὲ δὴν ἦεν ἄπυστος128Ζεύς, ὅς μιν κατέπεφνε βαλὼν ἀργῆτι κεραυνῷ.129ὥς δ’αὖ νῦν μοι ἄγασθε, θεοί, βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι.130τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα131οἶον, ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ132Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.133ἔνθ’ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,134τὸν δ’ἄρα δεῦρ’ἄνεμόςτε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.135τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόντε καὶ ἔτρεφον, ἠδὲ ἔφασκον136θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα.137ἀλλ’ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο138οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ’ἁλιῶσαι,139ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,140πόντον ἐπ’ἀτρύγετον · πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε ·141οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,142οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ’εὐρέα νῶτα θαλάσσης.143αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι, οὐ δ’ἐπικεύσω,144ὥς κε μάλ’ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται.
τὴν δ’αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·
146148οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δ’ἐποπίζεο μῆνιν,147μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ.
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης ·
149ἡ δ’ἐπ’Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη
150ἤι’, ἐπεὶ δὴ Ζηνὸς ἐπέκλυεν ἀγγελιάων.
151τὸν δ’ἄρ’ἐπ’ἀκτῆς εὗρε καθήμενον · οὐ δέ ποτ’ὄσσε
152δακρυόφιν τέρσοντο, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν
153νόστον ὀδυρομένῳ, ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη.
154ἀλλ’ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ
155ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρ’οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ ·
156ἤματα δ’ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων
157δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων
158πόντον ἐπ’ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
159ἀγχοῦ δ’ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων ·
160171κάμμορε, μή μοι ἔτ’ἐνθάδ’ὀδύρεο, μη δέ τοι αἰὼν161φθινέτω · ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσ’ἀποπέμψω.162ἀλλ’ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ163εὐρεῖαν σχεδίην · ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπ’αὐτῆς164ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπ’ἠεροειδέα πόντον.165αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν166ἐνθήσω μενοεικέ’, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,167εἵματάτ’ἀμφιέσω · πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν,168ὥς κε μάλ’ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι,169αἴ κε θεοί γ’ἐθέλωσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,170οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαίτε κρῆναίτε.
ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
172καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
173180ἄλλο τι δὴ σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐ δέ τι πομπήν,174ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,175δεινόντ’ἀργαλέοντε · τὸ δ’οὐ δ’ἐπὶ νῆες ἐῖσαι176ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ.177οὐ δ’ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην,178εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι179μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
ὣς φάτο, μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων,
181χειρίτέ μιν κατέρεξεν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζεν ·
182192ἦ δὴ ἀλιτρός γ’ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς,183οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι.184ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε185καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅςτε μέγιστος186ὅρκος δεινότατόςτε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,187μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.188ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσ’ἂν ἐμοί περ189αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι ·190καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος, οὐ δέ μοι αὐτῇ191θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος, ἀλλ’ἐλεήμων.
ὣς ἄρα φωνήσασ’ἡγήσατο δῖα θεάων
193καρπαλίμως · ὁ δ’ἔπειτα μετ’ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
194ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ,
195καί ῥ’ὁ μὲν ἔνθα καθέζετ’ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
196Ἑρμείας, νύμφη δ’ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν,
197ἔσθειν καὶ πίνειν, οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν ·
198αὐτὴ δ’ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο,
199τῇ δὲ παρ’ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν.
200οἱ δ’ἐπ’ὀνείαθ’ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
201αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
202τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων ·
203214διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχαν’Ὀδυσσεῦ,204οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν205αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης.206εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα207κήδε’ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,208ἐνθάδε κ’αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις209ἀθάνατόςτ’εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι210σὴν ἄλοχον, τῆςτ’αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.211οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι,212οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐ δὲ ἔοικεν213θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν.
τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·
215225πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο · οἶδα καὶ αὐτὸς216πάντα μάλ’, οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια217εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθόςτ’εἰσάντα ἰδέσθαι ·218ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι, σὺ δ’ἀθάνατος καὶ ἀγήρως.219ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα220οἴκαδέτ’ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι.221εἰ δ’αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,222τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν ·223ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα224κύμασι καὶ πολέμῳ · μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω.
ὣς ἔφατ’, ἠέλιος δ’ἄρ’ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν ·
226ἐλθόντες δ’ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
227τερπέσθην φιλότητι, παρ’ἀλλήλοισι μένοντες.
228ἦμος δ’ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
229αὐτίχ’ὁ μὲν χλαῖνάντε χιτῶνάτε ἕννυτ’Ὀδυσσεύς,
230αὐτὴ δ’ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
231λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετ’ἰξυῖ
232καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δ’ἐφύπερθε καλύπτρην.
233καὶ τότ’Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν ·
234δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,
235χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
236στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός ·
237δῶκε δ’ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον · ἦρχε δ’ὁδοῖο
238νήσου ἐπ’ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
239κλήθρητ’αἴγειρόςτ’, ἐλάτητ’ἦν οὐρανομήκης,
240αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
241αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξ’, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
242ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,
243αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα · θοῶς δέ οἱ ᾔνυτο ἔργον.
244εἴκοσι δ’ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δ’ἄρα χαλκῷ,
245ξέσσε δ’ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
246τόφρα δ’ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ, δῖα θεάων ·
247τέτρηνεν δ’ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν,
248γόμφοισιν δ’ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν.
249ὅσσον τίςτ’ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
250φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
251τόσσον ἔπ’εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατ’Ὀδυσσεύς.
252ἴκρια δὲ στήσας, ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι,
253ποίει · ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα.
254ἐν δ’ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ ·
255πρὸς δ’ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρ’ἰθύνοι.
256φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
257κύματος εἶλαρ ἔμεν · πολλὴν δ’ἐπεχεύατο ὕλην.
258τόφρα δὲ φάρε’ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,
259ἱστία ποιήσασθαι · ὁ δ’εὖ τεχνήσατο καὶ τά.
260ἐν δ’ὑπέραςτε κάλουςτε πόδαςτ’ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ,
261μοχλοῖσιν δ’ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν.
262τέτρατον ἦμαρ ἔην, καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα ·
263τῷ δ’ἄρα πέμπτῳ πέμπ’ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
264εἵματάτ’ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα.
265ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
266τὸν ἕτερον, ἕτερον δ’ὕδατος μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
267κωρύκῳ · ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά ·
268οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονάτε λιαρόντε.
269γηθόσυνος δ’οὔρῳ πέτασ’ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
270αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
271ἥμενος, οὐ δέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
272Πληιάδαςτ’ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην
273Ἄρκτονθ’, ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
274ἥτ’αὐτοῦ στρέφεται καίτ’Ὠρίωνα δοκεύει,
275οἴη δ’ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο ·
276τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα θεάων,
277ποντοπορευέμεναι ἐπ’ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
278ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
279ὀκτωκαιδεκάτῃ δ’ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
280γαίης Φαιήκων, ὅθιτ’ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ ·
281εἴσατο δ’ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
282τὸν δ’ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
283τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν · εἴσατο γάρ οἱ
284πόντον ἐπιπλώων. ὁ δ’ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον,
285κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·
286291ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως287ἀμφ’Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετ’Αἰθιόπεσσιν ἐόντος,288καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα289ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.290ἀλλ’ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος.
ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον
292χερσὶ τρίαιναν ἑλών · πάσας δ’ὀρόθυνεν ἀέλλας
293παντοίων ἀνέμων, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
294γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον · ὀρώρει δ’οὐρανόθεν νύξ.
295σὺν δ’Εὖρόςτε Νότοςτ’ἔπεσον Ζέφυρόςτε δυσαὴς
296καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
297καὶ τότ’Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
298ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·
299313ὤ μοι ἐγὼ δειλός, τί νύ μοι μήκιστα γένηται;300δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,301ἥ μ’ἔφατ’ἐν πόντῳ, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,302ἄλγε’ἀναπλήσειν · τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.303οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν304Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δ’ἄελλαι305παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.306τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότ’ὄλοντο307Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες.308ὡς δὴ ἐγώ γ’ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν309ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα310Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.311τῷ κ’ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί ·312νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
ὣς ἄρα μιν εἰπόντ’ἔλασεν μέγα κῦμα κατ’ἄκρης
314δεινὸν ἐπεσσύμενον, περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε.
315τῆλε δ’ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲ
316ἐκ χειρῶν προέηκε · μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξεν
317δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα,
318τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ.
319τὸν δ’ἄρ’ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον, οὐ δ’ἐδυνάσθη
320αἶψα μάλ’ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς ·
321εἵματα γάρ ῥ’ἐβάρυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
322ὀψὲ δὲ δή ῥ’ἀνέδυ, στόματος δ’ἐξέπτυσεν ἅλμην
323πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν.
324ἀλλ’οὐ δ’ὣς σχεδίης ἐπελήθετο, τειρόμενός περ,
325ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετ’αὐτῆς,
326ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων.
327τὴν δ’ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα.
328ὡς δ’ὅτ’ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
329ἂμ πεδίον, πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται,
330ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα ·
331ἄλλοτε μέντε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,
332ἄλλοτε δ’αὖτ’Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν.
333τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ, καλλίσφυρος Ἰνώ,
334Λευκοθέη, ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα,
335νῦν δ’ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς.
336ἥ ῥ’Ὀδυσῆ’ἐλέησεν ἀλώμενον, ἄλγε’ἔχοντα,
337αἰθυίῃ δ’ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης,
338ἷζε δ’ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέτε μῦθον ·
339351κάμμορε, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων340ὠδύσατ’ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει;341οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων.342ἀλλὰ μάλ’ὧδ’ἔρξαι, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν ·343εἵματα ταῦτ’ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι344κάλλιπ’, ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου345γαίης Φαιήκων, ὅθι τοι μοῖρ’ἐστὶν ἀλύξαι.346τῆ δέ, τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι347ἄμβροτον · οὐ δέ τί τοι παθέειν δέος οὐ δ’ἀπολέσθαι.348αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο,349ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον350πολλὸν ἀπ’ἠπείρου, αὐτὸς δ’ἀπονόσφι τραπέσθαι.
ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν,
352αὐτὴ δ’ἂψ ἐς πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα
353αἰθυίῃ ἐικυῖα · μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν.
354αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
355ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·
356365ὤ μοι ἐγώ, μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε357ἀθανάτων, ὅτέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει.358ἀλλὰ μάλ’οὔ πω πείσομ’, ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσιν359γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι.360ἀλλὰ μάλ’ὧδ’ἔρξω, δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον ·361ὄφρ’ἂν μέν κεν δούρατ’ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ,362τόφρ’αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων ·363αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ,364νήξομ’, ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον.
ἧος ὁ ταῦθ’ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
366ὦρσε δ’ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
367δεινόντ’ἀργαλέοντε, κατηρεφές, ἤλασε δ’αὐτόν.
368ὡς δ’ἄνεμος ζαὴς ἠΐων θημῶνα τινάξῃ
369καρφαλέων · τὰ μὲν ἄρτε διεσκέδασ’ἄλλυδις ἄλλῃ ·
370ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασ’. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
371ἀμφ’ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθ’ὡς ἵππον ἐλαύνων,
372εἵματα δ’ἐξαπέδυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
373αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν,
374αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε, χεῖρε πετάσσας,
375νηχέμεναι μεμαώς. ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων,
376κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·
377380οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον,378εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς.379ἀλλ’οὐ δ’ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος.
ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους,
381ἵκετο δ’εἰς Αἰγάς, ὅθι οἱ κλυτὰ δώματ’ἔασιν.
382αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλ’ἐνόησεν.
383ἦ τοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους,
384παύσασθαι δ’ἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας ·
385ὦρσε δ’ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην, πρὸ δὲ κύματ’ἔαξεν,
386ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη
387διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας.
388ἔνθα δύω νύκτας δύοτ’ἤματα κύματι πηγῷ
389πλάζετο, πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετ’ὄλεθρον.
390ἀλλ’ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ’Ἠώς,
391καὶ τότ’ἔπειτ’ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
392ἔπλετο νηνεμίη · ὁ δ’ἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν
393ὀξὺ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς.
394ὡς δ’ὅτ’ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ
395πατρός, ὃς ἐν νούσῳ κεῖται κρατέρ’ἄλγεα πάσχων,
396δηρὸν τηκόμενος, στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων,
397ἀσπάσιον δ’ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν,
398ὣς Ὀδυσεῖ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη,
399νῆχε δ’ἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι.
400ἀλλ’ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσοντε γέγωνε βοήσας,
401καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης ·
402ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο
403δεινὸν ἐρευγόμενον, εἴλυτο δὲ πάνθ’ἁλὸς ἄχνῃ ·
404οὐ γὰρ ἔσαν λιμένες νηῶν ὄχοι, οὐ δ’ἐπιωγαί.
405ἀλλ’ἀκταὶ προβλῆτες ἔσαν σπιλάδεςτε πάγοιτε ·
406καὶ τότ’Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
407ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·
408424ὤ μοι, ἐπεὶ δὴ γαῖαν ἀελπέα δῶκεν ἰδέσθαι409Ζεύς, καὶ δὴ τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐπέρησα,410ἔκβασις οὔ πῃ φαίνεθ’ἁλὸς πολιοῖο θύραζε ·411ἔκτοσθεν μὲν γὰρ πάγοι ὀξέες, ἀμφὶ δὲ κῦμα412βέβρυχεν ῥόθιον, λισσὴ δ’ἀναδέδρομε πέτρη,413ἀγχιβαθὴς δὲ θάλασσα, καὶ οὔ πως ἔστι πόδεσσι414στήμεναι ἀμφοτέροισι καὶ ἐκφυγέειν κακότητα ·415μή πώς μ’ἐκβαίνοντα βάλῃ λίθακι ποτὶ πέτρῃ416κῦμα μέγ’ἁρπάξαν · μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή.417εἰ δέ κ’ἔτι προτέρω παρανήξομαι, ἤν που ἐφεύρω418ἠιόναςτε παραπλῆγας λιμέναςτε θαλάσσης,419δείδω μή μ’ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα420πόντον ἐπ’ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα,421ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων422ἐξ ἁλός, οἷάτε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη ·423οἶδα γάρ, ὥς μοι ὀδώδυσται κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
ἧος ὁ ταῦθ’ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
425τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρε τρηχεῖαν ἐπ’ἀκτήν.
426ἔνθα κ’ἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη, σὺν δ’ὀστέ’ἀράχθη,
427εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη ·
428ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἐπεσσύμενος λάβε πέτρης,
429τῆς ἔχετο στενάχων, ἧος μέγα κῦμα παρῆλθε.
430καὶ τὸ μὲν ὣς ὑπάλυξε, παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις
431πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ.
432ὡς δ’ὅτε πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο
433πρὸς κοτυληδονόφιν πυκιναὶ λάιγγες ἔχονται,
434ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
435ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν · τὸν δὲ μέγα κῦμα κάλυψεν.
436ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετ’Ὀδυσσεύς,
437εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
438κύματος ἐξαναδύς, τάτ’ἐρεύγεται ἤπειρόνδε,
439νῆχε παρέξ, ἐς γαῖαν ὁρώμενος, εἴ που ἐφεύροι
440ἠιόναςτε παραπλῆγας λιμέναςτε θαλάσσης.
441ἀλλ’ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο
442ἷξε νέων, τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
443λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
444ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν ·
445451κλῦθι, ἄναξ, ὅτις ἐσσί · πολύλλιστον δέ σ’ἱκάνω,446φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς.447αἰδοῖος μέντ’ἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν448ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος, ὡς καὶ ἐγὼ νῦν449σόντε ῥόον σάτε γούναθ’ἱκάνω πολλὰ μογήσας.450ἀλλ’ἐλέαιρε, ἄναξ · ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι.
ὣς φάθ’, ὁ δ’αὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον, ἔσχε δὲ κῦμα,
452πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην, τὸν δ’ἐσάωσεν
453ἐς ποταμοῦ προχοάς. ὁ δ’ἄρ’ἄμφω γούνατ’ἔκαμψε
454χεῖράςτε στιβαράς. ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ.
455ᾤδεε δὲ χρόα πάντα, θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ
456ἂν στόματε ῥῖνάςθ’· ὁ δ’ἄρ’ἄπνευστος καὶ ἄναυδος
457κεῖτ’ὀλιγηπελέων, κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν.
458ἀλλ’ὅτε δή ῥ’ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη,
459καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο.
460καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν,
461ἂψ δ’ἔφερεν μέγα κῦμα κατὰ ῥόον, αἶψα δ’ἄρ’Ἰνὼ
462δέξατο χερσὶ φίλῃσιν · ὁ δ’ἐκ ποταμοῖο λιασθεὶς
463σχοίνῳ ὑπεκλίνθη, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
464ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·
465474ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μήκιστα γένηται;466εἰ μέν κ’ἐν ποταμῷ δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω,467μή μ’ἄμυδις στίβητε κακὴ καὶ θῆλυς ἐέρση468ἐξ ὀλιγηπελίης δαμάσῃ κεκαφηότα θυμόν ·469αὔρη δ’ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό.470εἰ δέ κεν ἐς κλιτὺν ἀναβὰς καὶ δάσκιον ὕλην471θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω, εἴ με μεθείη472ῥῖγος καὶ κάματος, γλυκερὸς δέ μοι ὕπνος ἐπέλθῃ,473δείδω, μὴ θήρεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένωμαι.
ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ·
475βῆ ῥ’ἴμεν εἰς ὕλην · τὴν δὲ σχεδὸν ὕδατος εὗρεν
476ἐν περιφαινομένῳ · δοιοὺς δ’ἄρ’ὑπήλυθε θάμνους,
477ἐξ ὁμόθεν πεφυῶτας · ὁ μὲν φυλίης, ὁ δ’ἐλαίης.
478τοὺς μὲν ἄρ’οὔτ’ἀνέμων διάη μένος ὑγρὸν ἀέντων,
479οὔτε ποτ’ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν,
480οὔτ’ὄμβρος περάασκε διαμπερές · ὣς ἄρα πυκνοὶ
481ἀλλήλοισιν ἔφυν ἐπαμοιβαδίς · οὓς ὑπ’Ὀδυσσεὺς
482δύσετ’. ἄφαρ δ’εὐνὴν ἐπαμήσατο χερσὶ φίλῃσιν
483εὐρεῖαν · φύλλων γὰρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή,
484ὅσσοντ’ἠὲ δύω ἠὲ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι
485ὥρῃ χειμερίῃ, εἰ καὶ μάλα περ χαλεπαίνοι.
486τὴν μὲν ἰδὼν γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
487ἐν δ’ἄρα μέσσῃ λέκτο, χύσιν δ’ἐπεχεύατο φύλλων.
488ὡς δ’ὅτε τις δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ
489ἀγροῦ ἐπ’ἐσχατιῆς, ᾧ μὴ πάρα γείτονες ἄλλοι,
490σπέρμα πυρὸς σώζων, ἵνα μή ποθεν ἄλλοθεν αὔοι,
491ὣς Ὀδυσεὺς φύλλοισι καλύψατο · τῷ δ’ἄρ’Ἀθήνη
492ὕπνον ἐπ’ὄμμασι χεῦ’, ἵνα μιν παύσειε τάχιστα
493δυσπονέος καμάτοιο φίλα βλέφαρ’ἀμφικαλύψας.