ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένος · αὐτὰρ Ἀθήνη

βῆ ῥ’ἐς Φαιήκων ἀνδρῶν δῆμόντε πόλιντε,

οἳ πρὶν μέν ποτ’ἔναιον ἐν εὐρυχόρῳ Ὑπερείῃ,

ἀγχοῦ Κυκλώπων ἀνδρῶν ὑπερηνορεόντων,

οἵ σφεας σινέσκοντο, βίηφι δὲ φέρτεροι ἦσαν.

ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Ναυσίθοος θεοειδής,

εἷσεν δὲ Σχερίῃ, ἑκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων,

ἀμφὶ δὲ τεῖχος ἔλασσε πόλει, καὶ ἐδείματο οἴκους,

καὶ νηοὺς ποίησε θεῶν, καὶ ἐδάσσατ’ἀρούρας.

ἀλλ’ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει,

Ἀλκίνοος δὲ τότ’ἦρχε, θεῶν ἄπο μήδεα εἰδώς.

τοῦ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,

νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα.

βῆ δ’ἴμεν ἐς θάλαμον πολυδαίδαλον, ᾧ ἔνι κούρη

κοιμᾶτ’ἀθανάτῃσι φυὴν καὶ εἶδος ὁμοίη,

Ναυσικάα, θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,

πὰρ δὲ δύ’ἀμφίπολοι, Χαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι,

σταθμοῖιν ἑκάτερθε · θύραι δ’ἐπέκειντο φαειναί.

ἡ δ’ἀνέμου ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια κούρης,

στῆ δ’ἄρ’ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν,

εἰδομένη κούρῃ ναυσικλειτοῖο Δύμαντος,

ἥ οἱ ὁμηλικίη μὲν ἔην, κεχάριστο δὲ θυμῷ.

τῇ μιν ἐεισαμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

25
Ναυσικάα, τί νύ σ’ὧδε μεθήμονα γείνατο μήτηρ;
26
εἵματα μέν τοι κεῖται ἀκηδέα σιγαλόεντα,
27
σοὶ δὲ γάμος σχεδόν ἐστιν, ἵνα χρὴ καλὰ μὲν αὐτὴν
28
ἕννυσθαι, τὰ δὲ τοῖσι παρασχεῖν, οἵ κέ σ’ἄγωνται.
29
ἐκ γάρ τοι τούτων φάτις ἀνθρώπους ἀναβαίνει
30
ἐσθλή, χαίρουσιν δὲ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.
31
ἀλλ’ἴομεν πλυνέουσαι ἅμ’ἠοῖ φαινομένηφι ·
32
καί τοι ἐγὼ συνέριθος ἅμ’ἕψομαι, ὄφρα τάχιστα
33
ἐντύνεαι, ἐπεὶ οὔ τοι ἔτι δὴν παρθένος ἔσσεαι ·
34
ἤδη γάρ σε μνῶνται ἀριστῆες κατὰ δῆμον
35
πάντων Φαιήκων, ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ.
36
ἀλλ’ἄγ’ἐπότρυνον πατέρα κλυτὸν ἠῶθι πρὸ
37
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐφοπλίσαι, ἥ κεν ἄγῃσι
38
ζῶστράτε καὶ πέπλους καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα.
39
καὶ δὲ σοὶ ὧδ’αὐτῇ πολὺ κάλλιον ἠὲ πόδεσσιν
40
ἔρχεσθαι · πολλὸν γὰρ ἀπὸ πλυνοί εἰσι πόληος.

ἡ μὲν ἄρ’ὣς εἰποῦσ’ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη

Οὔλυμπόνδ’, ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ

ἔμμεναι. οὔτ’ἀνέμοισι τινάσσεται οὔτε ποτ’ὄμβρῳ

δεύεται οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται, ἀλλὰ μάλ’αἴθρη

πέπταται ἀνέφελος, λευκὴ δ’ἐπιδέδρομεν αἴγλη ·

τῷ ἔνι τέρπονται μάκαρες θεοὶ ἤματα πάντα.

ἔνθ’ἀπέβη γλαυκῶπις, ἐπεὶ διεπέφραδε κούρῃ.

αὐτίκα δ’Ἠὼς ἦλθεν ἐύθρονος, ἥ μιν ἔγειρε

Ναυσικάαν ἐύπεπλον · ἄφαρ δ’ἀπεθαύμασ’ὄνειρον,

βῆ δ’ἰέναι διὰ δώμαθ’, ἵν’ἀγγείλειε τοκεῦσιν,

πατρὶ φίλῳ καὶ μητρί · κιχήσατο δ’ἔνδον ἐόντας ·

ἡ μὲν ἐπ’ἐσχάρῃ ἧστο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν

ἠλάκατα στρωφῶσ’ἁλιπόρφυρα · τῷ δὲ θύραζε

ἐρχομένῳ ξύμβλητο μετὰ κλειτοὺς βασιλῆας

ἐς βουλήν, ἵνα μιν κάλεον Φαίηκες ἀγαυοί.

ἡ δὲ μάλ’ἄγχι στᾶσα φίλον πατέρα προσέειπε ·

57
πάππα φίλ’, οὐκ ἂν δή μοι ἐφοπλίσσειας ἀπήνην
58
ὑψηλὴν ἐύκυκλον, ἵνα κλυτὰ εἵματ’ἄγωμαι
59
ἐς ποταμὸν πλυνέουσα, τά μοι ῥερυπωμένα κεῖται;
60
καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ ἔοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντα
61
βουλὰς βουλεύειν καθαρὰ χροΐ εἵματ’ἔχοντα.
62
πέντε δέ τοι φίλοι υἷες ἐνὶ μεγάροις γεγάασιν,
63
οἱ δύ’ὀπυίοντες, τρεῖς δ’ἠίθεοι θαλέθοντες ·
64
οἱ δ’αἰεὶ ἐθέλουσι νεόπλυτα εἵματ’ἔχοντες
65
ἐς χορὸν ἔρχεσθαι · τὰ δ’ἐμῇ φρενὶ πάντα μέμηλεν.

ὣς ἔφατ’· αἴδετο γὰρ θαλερὸν γάμον ἐξονομῆναι

πατρὶ φίλῳ. ὁ δὲ πάντα νόει καὶ ἀμείβετο μύθῳ ·

68
οὔτε τοι ἡμιόνων φθονέω, τέκος, οὔτε τευ ἄλλου.
69
ἔρχευ · ἀτάρ τοι δμῶες ἐφοπλίσσουσιν ἀπήνην
70
ὑψηλὴν ἐύκυκλον, ὑπερτερίῃ ἀραρυῖαν.

ὣς εἰπὼν δμώεσσιν ἐκέκλετο, τοὶ δ’ἐπίθοντο.

οἱ μὲν ἄρ’ἐκτὸς ἄμαξαν ἐύτροχον ἡμιονείην

ὥπλεον, ἡμιόνουςθ’ὕπαγον ζεῦξάνθ’ὑπ’ἀπήνῃ ·

κούρη δ’ἐκ θαλάμοιο φέρεν ἐσθῆτα φαεινήν.

καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐυξέστῳ ἐπ’ἀπήνῃ,

μήτηρ δ’ἐν κίστῃ ἐτίθει μενοεικέ’ἐδωδὴν

παντοίην, ἐν δ’ὄψα τίθει, ἐν δ’οἶνον ἔχευεν

ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ · κούρη δ’ἐπεβήσετ’ἀπήνης.

δῶκεν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον,

ἧος χυτλώσαιτο σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν.

ἡ δ’ἔλαβεν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα,

μάστιξεν δ’ἐλάαν · καναχὴ δ’ἦν ἡμιόνοιιν.

αἱ δ’ἄμοτον τανύοντο, φέρον δ’ἐσθῆτα καὶ αὐτήν,

οὐκ οἴην, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι.

αἱ δ’ὅτε δὴ ποταμοῖο ῥόον περικαλλέ’ἵκοντο,

ἔνθ’ἦ τοι πλυνοὶ ἦσαν ἐπηετανοί, πολὺ δ’ὕδωρ

καλὸν ὑπεκπρόρεεν μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι,

ἔνθ’αἵ γ’ἡμιόνους μὲν ὑπεκπροέλυσαν ἀπήνης.

καὶ τὰς μὲν σεῦαν ποταμὸν πάρα δινήεντα

τρώγειν ἄγρωστιν μελιηδέα · ταὶ δ’ἀπ’ἀπήνης

εἵματα χερσὶν ἕλοντο καὶ ἐσφόρεον μέλαν ὕδωρ,

στεῖβον δ’ἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι.

αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάντε κάθηράντε ῥύπα πάντα,

ἑξείης πέτασαν παρὰ θῖν’ἁλός, ἧχι μάλιστα

λάιγγας ποτὶ χέρσον ἀποπλύνεσκε θάλασσα.

αἱ δὲ λοεσσάμεναι καὶ χρισάμεναι λίπ’ἐλαίῳ

δεῖπνον ἔπειθ’εἵλοντο παρ’ὄχθῃσιν ποταμοῖο,

εἵματα δ’ἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ.

αὐτὰρ ἐπεὶ σίτου τάρφθεν δμῳαίτε καὶ αὐτή,

100

σφαίρῃ ταὶ δ’ἄρ’ἔπαιζον, ἀπὸ κρήδεμνα βαλοῦσαι ·

101

τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς.

102

οἵη δ’Ἄρτεμις εἶσι κατ’οὔρεα ἰοχέαιρα,

103

ἢ κατὰ Τηΰγετον περιμήκετον ἢ Ἐρύμανθον,

104

τερπομένη κάπροισι καὶ ὠκείῃς ἐλάφοισι ·

105

τῇ δέθ’ἅμα νύμφαι, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο,

106

ἀγρονόμοι παίζουσι, γέγηθε δέτε φρένα Λητώ ·

107

πασάων δ’ὑπὲρ ἥ γε κάρη ἔχει ἠδὲ μέτωπα,

108

ῥεῖάτ’ἀριγνώτη πέλεται, καλαὶ δέτε πᾶσαι ·

109

ὣς ἥ γ’ἀμφιπόλοισι μετέπρεπε παρθένος ἀδμής.

110

ἀλλ’ὅτε δὴ ἄρ’ἔμελλε πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι

111

ζεύξασ’ἡμιόνους πτύξασάτε εἵματα καλά,

112

ἔνθ’αὖτ’ἄλλ’ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,

113

ὡς Ὀδυσεὺς ἔγροιτο, ἴδοιτ’ἐυώπιδα κούρην,

114

ἥ οἱ Φαιήκων ἀνδρῶν πόλιν ἡγήσαιτο.

115

σφαῖραν ἔπειτ’ἔρριψε μετ’ἀμφίπολον βασίλεια ·

116

ἀμφιπόλου μὲν ἅμαρτε, βαθείῃ δ’ἔμβαλε δίνῃ ·

117

αἱ δ’ἐπὶ μακρὸν ἄυσαν · ὁ δ’ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς,

118

ἑζόμενος δ’ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν ·

119
ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
120
ἦ ῥ’οἵ γ’ὑβρισταίτε καὶ ἄγριοι οὐ δὲ δίκαιοι,
121
ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
122
ὥςτέ με κουράων ἀμφήλυθε θῆλυς ἀυτή ·
123
νυμφάων, αἳ ἔχουσ’ὀρέων αἰπεινὰ κάρηνα
124
καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.
125
ἦ νύ που ἀνθρώπων εἰμὶ σχεδὸν αὐδηέντων;
126
ἀλλ’ἄγ’ἐγὼν αὐτὸς πειρήσομαι ἠδὲ ἴδωμαι.

127

ὣς εἰπὼν θάμνων ὑπεδύσετο δῖος Ὀδυσσεύς,

128

ἐκ πυκινῆς δ’ὕλης πτόρθον κλάσε χειρὶ παχείῃ

129

φύλλων, ὡς ῥύσαιτο περὶ χροῒ μήδεα φωτός.

130

βῆ δ’ἴμεν ὥςτε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς,

131

ὅςτ’εἶσ’ὑόμενος καὶ ἀήμενος, ἐν δέ οἱ ὄσσε

132

δαίεται · αὐτὰρ ὁ βουσὶ μετέρχεται ἢ ὀίεσσιν

133

ἠὲ μετ’ἀγροτέρας ἐλάφους · κέλεται δέ ἑ γαστὴρ

134

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν ·

135

ὣς Ὀδυσεὺς κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισιν ἔμελλε

136

μίξεσθαι, γυμνός περ ἐών · χρειὼ γὰρ ἵκανε.

137

σμερδαλέος δ’αὐτῇσι φάνη κεκακωμένος ἅλμῃ,

138

τρέσσαν δ’ἄλλυδις ἄλλη ἐπ’ἠιόνας προὐχούσας ·

139

οἴη δ’Ἀλκινόου θυγάτηρ μένε · τῇ γὰρ Ἀθήνη

140

θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων.

141

στῆ δ’ἄντα σχομένη · ὁ δὲ μερμήριξεν Ὀδυσσεύς,

142

ἢ γούνων λίσσοιτο λαβὼν ἐυώπιδα κούρην,

143

ἦ αὔτως ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι

144

λίσσοιτ’, εἰ δείξειε πόλιν καὶ εἵματα δοίη.

145

ὣς ἄρα οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι,

146

λίσσεσθαι ἐπέεσσιν ἀποσταδὰ μειλιχίοισι,

147

μή οἱ γοῦνα λαβόντι χολώσαιτο φρένα κούρη.

148

αὐτίκα μειλίχιον καὶ κερδαλέον φάτο μῦθον.

149
γουνοῦμαί σε, ἄνασσα · θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι;
150
εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
151
Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,
152
εἶδόςτε μέγεθόςτε φυήντ’ἄγχιστα ἐίσκω ·
153
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, τοὶ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσιν,
154
τρὶς μάκαρες μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
155
τρὶς μάκαρες δὲ κασίγνητοι · μάλα πού σφισι θυμὸς
156
αἰὲν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο,
157
λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορὸν εἰσοιχνεῦσαν.
158
κεῖνος δ’αὖ περὶ κῆρι μακάρτατος ἔξοχον ἄλλων,
159
ὅς κέ σ’ἐέδνοισι βρίσας οἶκόνδ’ἀγάγηται.
160
οὐ γάρ πω τοιοῦτον ἴδον βροτὸν ὀφθαλμοῖσιν,
161
οὔτ’ἄνδρ’οὔτε γυναῖκα · σέβας μ’ἔχει εἰσορόωντα.
162
Δήλῳ δή ποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ
163
φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ἐνόησα ·
164
ἦλθον γὰρ καὶ κεῖσε, πολὺς δέ μοι ἕσπετο λαός,
165
τὴν ὁδὸν ᾗ δὴ μέλλεν ἐμοὶ κακὰ κήδε’ἔσεσθαι.
166
ὣς δ’αὔτως καὶ κεῖνο ἰδὼν ἐτεθήπεα θυμῷ
167
δήν, ἐπεὶ οὔ πω τοῖον ἀνήλυθεν ἐκ δόρυ γαίης,
168
ὡς σέ, γύναι, ἄγαμαίτε τέθηπάτε, δείδια δ’αἰνῶς
169
γούνων ἅψασθαι · χαλεπὸν δέ με πένθος ἱκάνει.
170
χθιζὸς ἐεικοστῷ φύγον ἤματι οἴνοπα πόντον ·
171
τόφρα δέ μ’αἰεὶ κῦμ’ἐφόρει κραιπναίτε θύελλαι
172
νήσου ἀπ’Ὠγυγίης. νῦν δ’ἐνθάδε κάββαλε δαίμων,
173
ὄφρ’ἔτι που καὶ τῇδε πάθω κακόν · οὐ γὰρ ὀίω
174
παύσεσθ’, ἀλλ’ἔτι πολλὰ θεοὶ τελέουσι πάροιθεν.
175
ἀλλά, ἄνασσ’, ἐλέαιρε · σὲ γὰρ κακὰ πολλὰ μογήσας
176
ἐς πρώτην ἱκόμην, τῶν δ’ἄλλων οὔ τινα οἶδα
177
ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.
178
ἄστυ δέ μοι δεῖξον, δὸς δὲ ῥάκος ἀμφιβαλέσθαι,
179
εἴ τί που εἴλυμα σπείρων ἔχες ἐνθάδ’ἰοῦσα.
180
σοὶ δὲ θεοὶ τόσα δοῖεν ὅσα φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς,
181
ἄνδρατε καὶ οἶκον, καὶ ὁμοφροσύνην ὀπάσειαν
182
ἐσθλήν · οὐ μὲν γὰρ τοῦ γε κρεῖσσον καὶ ἄρειον,
183
ἢ ὅθ’ὁμοφρονέοντε νοήμασιν οἶκον ἔχητον
184
ἀνὴρ ἠδὲ γυνή · πόλλ’ἄλγεα δυσμενέεσσι,
185
χάρματα δ’εὐμενέτῃσι, μάλιστα δέτ’ἔκλυον αὐτοί.

186

τὸν δ’αὖ Ναυσικάα λευκώλενος ἀντίον ηὔδα ·

187
ξεῖν’, ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτ’ἄφρονι φωτὶ ἔοικας ·
188
Ζεὺς δ’αὐτὸς νέμει ὄλβον Ὀλύμπιος ἀνθρώποισιν,
189
ἐσθλοῖς ἠδὲ κακοῖσιν, ὅπως ἐθέλῃσιν, ἑκάστῳ ·
190
καί που σοὶ τάδ’ἔδωκε, σὲ δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης.
191
νῦν δ’, ἐπεὶ ἡμετέρηντε πόλιν καὶ γαῖαν ἱκάνεις,
192
οὔτ’οὖν ἐσθῆτος δευήσεαι οὔτε τευ ἄλλου,
193
ὧν ἐπέοιχ’ἱκέτην ταλαπείριον ἀντιάσαντα.
194
ἄστυ δέ τοι δείξω, ἐρέω δέ τοι οὔνομα λαῶν.
195
Φαίηκες μὲν τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν,
196
εἰμὶ δ’ἐγὼ θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
197
τοῦ δ’ἐκ Φαιήκων ἔχεται κάρτοςτε βίητε.

198

ἦ ῥα καὶ ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι κέλευσε ·

199
στῆτέ μοι, ἀμφίπολοι · πόσε φεύγετε φῶτα ἰδοῦσαι;
200
ἦ μή πού τινα δυσμενέων φάσθ’ἔμμεναι ἀνδρῶν;
201
οὐκ ἔσθ’οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτὸς οὐ δὲ γένηται,
202
ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται
203
δηιοτῆτα φέρων · μάλα γὰρ φίλοι ἀθανάτοισιν.
204
οἰκέομεν δ’ἀπάνευθε πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ,
205
ἔσχατοι, οὐ δέ τις ἄμμι βροτῶν ἐπιμίσγεται ἄλλος.
206
ἀλλ’ὅδε τις δύστηνος ἀλώμενος ἐνθάδ’ἱκάνει,
207
τὸν νῦν χρὴ κομέειν · πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες
208
ξεῖνοίτε πτωχοίτε, δόσις δ’ὀλίγητε φίλητε.
209
ἀλλὰ δότ’, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίντε πόσιντε,
210
λούσατέτ’ἐν ποταμῷ, ὅθ’ἐπὶ σκέπας ἔστ’ἀνέμοιο.

211

ὣς ἔφαθ’, αἱ δ’ἔσταντε καὶ ἀλλήλῃσι κέλευσαν,

212

κὰδ δ’ἄρ’Ὀδυσσῆ’εἷσαν ἐπὶ σκέπας, ὡς ἐκέλευσεν

213

Ναυσικάα θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο ·

214

πὰρ δ’ἄρα οἱ φᾶρόςτε χιτῶνάτε εἵματ’ἔθηκαν,

215

δῶκαν δὲ χρυσέῃ ἐν ληκύθῳ ὑγρὸν ἔλαιον,

216

ἤνωγον δ’ἄρα μιν λοῦσθαι ποταμοῖο ῥοῇσιν.

217

δή ῥα τότ’ἀμφιπόλοισι μετηύδα δῖος Ὀδυσσεύς ·

218
ἀμφίπολοι, στῆθ’οὕτω ἀπόπροθεν, ὄφρ’ἐγὼ αὐτὸς
219
ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι, ἀμφὶ δ’ἐλαίῳ
220
χρίσομαι · ἦ γὰρ δηρὸν ἀπὸ χροός ἐστιν ἀλοιφή.
221
ἄντην δ’οὐκ ἂν ἐγώ γε λοέσσομαι · αἰδέομαι γὰρ
222
γυμνοῦσθαι κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών.

223

ὣς ἔφαθ’, αἱ δ’ἀπάνευθεν ἴσαν, εἶπον δ’ἄρα κούρῃ.

224

αὐτὰρ ὁ ἐκ ποταμοῦ χρόα νίζετο δῖος Ὀδυσσεὺς

225

ἅλμην, ἥ οἱ νῶτα καὶ εὐρέας ἄμπεχεν ὤμους,

226

ἐκ κεφαλῆς δ’ἔσμηχεν ἁλὸς χνόον ἀτρυγέτοιο.

227

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα λοέσσατο καὶ λίπ’ἄλειψεν,

228

ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσαθ’ἅ οἱ πόρε παρθένος ἀδμής,

229

τὸν μὲν Ἀθηναίη θῆκεν Διὸς ἐκγεγαυῖα

230

μείζονάτ’εἰσιδέειν καὶ πάσσονα, κὰδ δὲ κάρητος

231

οὔλας ἧκε κόμας, ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας.

232

ὡς δ’ὅτε τις χρυσὸν περιχεύεται ἀργύρῳ ἀνὴρ

233

ἴδρις, ὃν Ἥφαιστος δέδαεν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

234

τέχνην παντοίην, χαρίεντα δὲ ἔργα τελείει,

235

ὣς ἄρα τῷ κατέχευε χάριν κεφαλῇτε καὶ ὤμοις.

236

ἕζετ’ἔπειτ’ἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης,

237

κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων · θηεῖτο δὲ κούρη.

238

δή ῥα τότ’ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι μετηύδα ·

239
κλῦτέ μευ, ἀμφίπολοι λευκώλενοι, ὄφρα τι εἴπω.
240
οὐ πάντων ἀέκητι θεῶν, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν,
241
Φαιήκεσσ’ὅδ’ἀνὴρ ἐπιμίσγεται ἀντιθέοισι ·
242
πρόσθεν μὲν γὰρ δή μοι ἀεικέλιος δέατ’εἶναι,
243
νῦν δὲ θεοῖσιν ἔοικε, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
244
αἲ γὰρ ἐμοὶ τοιόσδε πόσις κεκλημένος εἴη
245
ἐνθάδε ναιετάων, καὶ οἱ ἅδοι αὐτόθι μίμνειν.
246
ἀλλὰ δότ’, ἀμφίπολοι, ξείνῳ βρῶσίντε πόσιντε.

247

ὣς ἔφαθ’, αἱ δ’ἄρα τῆς μάλα μὲν κλύον ἠδ’ἐπίθοντο,

248

πὰρ δ’ἄρ’Ὀδυσσῆι ἔθεσαν βρῶσίντε πόσιντε.

249

ἦ τοι ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς

250

ἁρπαλέως · δηρὸν γὰρ ἐδητύος ἦεν ἄπαστος.

251

αὐτὰρ Ναυσικάα λευκώλενος ἄλλ’ἐνόησεν ·

252

εἵματ’ἄρα πτύξασα τίθει καλῆς ἐπ’ἀπήνης,

253

ζεῦξεν δ’ἡμιόνους κρατερώνυχας, ἂν δ’ἔβη αὐτή,

254

ὤτρυνεν δ’Ὀδυσῆα, ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζεν ·

255
ὄρσεο δὴ νῦν, ξεῖνε, πόλινδ’ἴμεν ὄφρα σε πέμψω
256
πατρὸς ἐμοῦ πρὸς δῶμα δαΐφρονος, ἔνθα σέ φημι
257
πάντων Φαιήκων εἰδησέμεν ὅσσοι ἄριστοι.
258
ἀλλὰ μάλ’ὧδ’ἔρδειν, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν ·
259
ὄφρ’ἂν μέν κ’ἀγροὺς ἴομεν καὶ ἔργ’ἀνθρώπων,
260
τόφρα σὺν ἀμφιπόλοισι μεθ’ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν
261
καρπαλίμως ἔρχεσθαι · ἐγὼ δ’ὁδὸν ἡγεμονεύσω.
262
αὐτὰρ ἐπὴν πόλιος ἐπιβήομεν, ἣν πέρι πύργος
263
ὑψηλός, καλὸς δὲ λιμὴν ἑκάτερθε πόληος,
264
λεπτὴ δ’εἰσίθμη · νῆες δ’ὁδὸν ἀμφιέλισσαι
265
εἰρύαται · πᾶσιν γὰρ ἐπίστιόν ἐστιν ἑκάστῳ.
266
ἔνθα δέτέ σφ’ἀγορὴ καλὸν Ποσιδήιον ἀμφίς,
267
ῥυτοῖσιν λάεσσι κατωρυχέεσσ’ἀραρυῖα.
268
ἔνθα δὲ νηῶν ὅπλα μελαινάων ἀλέγουσι,
269
πείσματα καὶ σπεῖρα, καὶ ἀποξύνουσιν ἐρετμά.
270
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι μέλει βιὸς οὐ δὲ φαρέτρη,
271
ἀλλ’ἱστοὶ καὶ ἐρετμὰ νεῶν καὶ νῆες ἐῖσαι,
272
ᾗσιν ἀγαλλόμενοι πολιὴν περόωσι θάλασσαν.
273
τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα, μή τις ὀπίσσω
274
μωμεύῃ · μάλα δ’εἰσὶν ὑπερφίαλοι κατὰ δῆμον ·
275
καί νύ τις ὧδ’εἴπῃσι κακώτερος ἀντιβολήσας ·
285
ὣς ἐρέουσιν, ἐμοὶ δέ κ’ὀνείδεα ταῦτα γένοιτο.
286
καὶ δ’ἄλλῃ νεμεσῶ, ἥ τις τοιαῦτά γε ῥέζοι,
287
ἥτ’ἀέκητι φίλων πατρὸς καὶ μητρὸς ἐόντων,
288
ἀνδράσι μίσγηται, πρίν γ’ἀμφάδιον γάμον ἐλθεῖν.
289
ξεῖνε, σὺ δ’ὦκ’ἐμέθεν ξυνίει ἔπος, ὄφρα τάχιστα
290
πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς παρὰ πατρὸς ἐμοῖο.
291
δήεις ἀγλαὸν ἄλσος Ἀθήνης ἄγχι κελεύθου
292
αἰγείρων · ἐν δὲ κρήνη νάει, ἀμφὶ δὲ λειμών ·
293
ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῦ τέμενος τεθαλυῖάτ’ἀλωή,
294
τόσσον ἀπὸ πτόλιος, ὅσσοντε γέγωνε βοήσας.
295
ἔνθα καθεζόμενος μεῖναι χρόνον, εἰς ὅ κεν ἡμεῖς
296
ἄστυδε ἔλθωμεν καὶ ἱκώμεθα δώματα πατρός.
297
αὐτὰρ ἐπὴν ἡμέας ἔλπῃ ποτὶ δώματ’ἀφῖχθαι,
298
καὶ τότε Φαιήκων ἴμεν ἐς πόλιν ἠδ’ἐρέεσθαι
299
δώματα πατρὸς ἐμοῦ μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
300
ῥεῖα δ’ἀρίγνωτ’ἐστί, καὶ ἂν πάϊς ἡγήσαιτο
301
νήπιος · οὐ μὲν γάρ τι ἐοικότα τοῖσι τέτυκται
302
δώματα Φαιήκων, οἷος δόμος Ἀλκινόοιο
303
ἥρωος. ἀλλ’ὁπότ’ἄν σε δόμοι κεκύθωσι καὶ αὐλή,
304
ὦκα μάλα μεγάροιο διελθέμεν, ὄφρ’ἂν ἵκηαι
305
μητέρ’ἐμήν · ἡ δ’ἧσται ἐπ’ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ,
306
ἠλάκατα στρωφῶσ’ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι,
307
κίονι κεκλιμένη · δμωαὶ δέ οἱ εἵατ’ὄπισθεν.
308
ἔνθα δὲ πατρὸς ἐμοῖο θρόνος ποτικέκλιται αὐτῇ,
309
τῷ ὅ γε οἰνοποτάζει ἐφήμενος ἀθάνατος ὥς.
310
τὸν παραμειψάμενος μητρὸς περὶ γούνασι χεῖρας
311
βάλλειν ἡμετέρης, ἵνα νόστιμον ἦμαρ ἴδηαι
312
χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐσσί.
313
εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσ’ἐνὶ θυμῷ,
314
ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλουςτ’ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
315
οἶκον ἐυκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.

316

ὣς ἄρα φωνήσασ’ἵμασεν μάστιγι φαεινῇ

317

ἡμιόνους · αἱ δ’ὦκα λίπον ποταμοῖο ῥέεθρα.

318

αἱ δ’ἐὺ μὲν τρώχων, ἐὺ δὲ πλίσσοντο πόδεσσιν ·

319

ἡ δὲ μάλ’ἡνιόχευεν, ὅπως ἅμ’ἑποίατο πεζοὶ

320

ἀμφίπολοίτ’Ὀδυσεύςτε, νόῳ δ’ἐπέβαλλεν ἱμάσθλην.

321

δύσετότ’ἠέλιος καὶ τοὶ κλυτὸν ἄλσος ἵκοντο

322

ἱρὸν Ἀθηναίης, ἵν’ἄρ’ἕζετο δῖος Ὀδυσσεύς.

323

αὐτίκ’ἔπειτ’ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο ·

324
κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη ·
325
νῦν δή πέρ μευ ἄκουσον, ἐπεὶ πάρος οὔ ποτ’ἄκουσας
326
ῥαιομένου, ὅτε μ’ἔρραιε κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
327
δός μ’ἐς Φαίηκας φίλον ἐλθεῖν ἠδ’ἐλεεινόν.

328

ὣς ἔφατ’εὐχόμενος, τοῦ δ’ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

329

αὐτῷ δ’οὔ πω φαίνετ’ἐναντίη · αἴδετο γάρ ῥα

330

πατροκασίγνητον · ὁ δ’ἐπιζαφελῶς μενέαινεν

331

ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.