6.1εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις, ὑπὲρ τῆς ὀγδόης · ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

6.2κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μη δὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με.

6.3ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενής εἰμι · ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου, καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα ·

6.4καὶ σύ, Κύριε, ἕως πότε;

6.5ἐπίστρεψον, Κύριε, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου, σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου.

6.6ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ θανάτῳ ὁ μνημονεύων σου · ἐν δὲ τῷ Ἅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι;

6.7ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου, λούσω καθ’ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου, ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω.

6.8ἐταράχθη ἀπὸ θυμοῦ ὁ ὀφθαλμός μου, ἐπαλαιώθην ἐν πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς μου.

6.9ἀπόστητε ἀπ’ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ὅτι εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ κλαυθμοῦ μου ·

6.10ἤκουσε Κύριος τῆς δεήσεώς μου, Κύριος τὴν προσευχήν μου προσεδέξατο.

6.11αἰσχυνθείησαν καὶ ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οἱ ἐχθροί μου, ἀποστραφείησαν καὶ καταισχυνθείησαν σφόδρα διὰ τάχους.