Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ’αἶαν,

Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος

ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο ·

αὐτὸς δέ σφ’ἀγόρευε, θεοὶ δ’ὑπὸ πάντες ἄκουον ·

5
κέκλυτέ μευ πάντέςτε θεοὶ πᾶσαίτε θέαιναι,
6
ὄφρ’εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
7
μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην
8
πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλ’ἅμα πάντες
9
αἰνεῖτ’, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.
10
ὃν δ’ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω
11
ἐλθόντ’ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι
12
πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ ·
13
ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα
14
τῆλε μάλ’, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον,
15
ἔνθα σιδήρειαίτε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός,
16
τόσσον ἔνερθ’Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ’ἀπὸ γαίης ·
17
γνώσετ’ἔπειθ’ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.
18
εἰ δ’ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες ·
19
σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες
20
πάντέςτ’ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαίτε θέαιναι ·
21
ἀλλ’οὐκ ἂν ἐρύσαιτ’ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ
22
Ζῆν’ὕπατον μήστωρ’, οὐ δ’εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.
23
ἀλλ’ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι,
24
αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ’αὐτῇτε θαλάσσῃ ·
25
σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο
26
δησαίμην, τὰ δέ κ’αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.
27
τόσσον ἐγὼ περίτ’εἰμὶ θεῶν περίτ’εἴμ’ἀνθρώπων.

ὣς ἔφαθ’, οἱ δ’ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

μῦθον ἀγασσάμενοι · μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν.

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

31
ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων
32
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν ·
33
ἀλλ’ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ’αἰχμητάων,
34
οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.
35
ἀλλ’ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ’ὡς σὺ κελεύεις ·
36
βουλὴν δ’Ἀργείοις ὑποθησόμεθ’ἥ τις ὀνήσει,
37
ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

τὴν δ’ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

39
θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος · οὔ νύ τι θυμῷ
40
πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

ὣς εἰπὼν ὑπ’ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ’ἵππω

ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,

χρυσὸν δ’αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ’ἱμάσθλην

χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ’ἐπεβήσετο δίφρου,

μάστιξεν δ’ἐλάαν · τὼ δ’οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

μεσσηγὺς γαίηςτε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

Ἴδην δ’ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν

Γάργαρον, ἔνθάτέ οἱ τέμενος βωμόςτε θυήεις.

ἔνθ’ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶντε θεῶντε

λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ’ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

αὐτὸς δ’ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων

εἰσορόων Τρώωντε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

οἳ δ’ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ’αὐτοῦ θωρήσσοντο.

Τρῶες δ’αὖθ’ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο

παυρότεροι · μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι

χρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρότε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.

πᾶσαι δ’ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ’ἔσσυτο λαός,

πεζοίθ’ἱππῆέςτε · πολὺς δ’ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

οἳ δ’ὅτε δή ῥ’ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο

σύν ῥ’ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ’ἔγχεα καὶ μένε’ἀνδρῶν

χαλκεοθωρήκων · ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

ἔπληντ’ἀλλήλῃσι, πολὺς δ’ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

ἔνθα δ’ἅμ’οἰμωγήτε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν

ὀλλύντωντε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ’αἵματι γαῖα.

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

τόφρα μάλ’ἀμφοτέρων βέλε’ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

ἦμος δ’Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,

καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα ·

ἐν δ’ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο

Τρώωνθ’ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

ἕλκε δὲ μέσσα λαβών · ῥέπε δ’αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ

ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν ·

αὐτὸς δ’ἐξ Ἴδης μεγάλ’ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ

ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν · οἳ δὲ ἰδόντες

θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

ἔνθ’οὔτ’Ἰδομενεὺς τλῆ μίμνειν οὔτ’Ἀγαμέμνων,

οὔτε δύ’Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος ·

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν

οὔ τι ἑκών, ἀλλ’ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ

δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθιτε πρῶται τρίχες ἵππων

κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

ἀλγήσας δ’ἀνέπαλτο, βέλος δ’εἰς ἐγκέφαλον δῦ,

σὺν δ’ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

ὄφρ’ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε

φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφρ’Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι

ἦλθον ἀν’ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες

Ἕκτορα · καί νύ κεν ἔνθ’ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν

εἰ μὴ ἄρ’ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

σμερδαλέον δ’ἐβόησεν ἐποτρύνων Ὀδυσῆα ·

93
διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν’Ὀδυσσεῦ
94
πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;
95
μή τίς τοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξῃ ·
96
ἀλλὰ μέν’ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

Τυδεΐδης δ’αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη,

100

στῆ δὲ πρόσθ’ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος,

101

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

102
ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί,
103
σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει,
104
ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.
105
ἀλλ’ἄγ’ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι
106
οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο
107
κραιπνὰ μάλ’ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι,
108
οὕς ποτ’ἀπ’Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.
109
τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ
110
Τρωσὶν ἐφ’ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ
111
εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

112

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

113

Νεστορέας μὲν ἔπειθ’ἵππους θεράποντε κομείτην

114

ἴφθιμοι Σθένελόςτε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

115

τὼ δ’εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην ·

116

Νέστωρ δ’ἐν χείρεσσι λάβ’ἡνία σιγαλόεντα,

117

μάστιξεν δ’ἵππους · τάχα δ’Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

118

τοῦ δ’ἰθὺς μεμαῶτος ἀκόντισε Τυδέος υἱός ·

119

καὶ τοῦ μέν ῥ’ἀφάμαρτεν, ὃ δ’ἡνίοχον θεράποντα

120

υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα

121

ἵππων ἡνί’ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

122

ἤριπε δ’ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

123

ὠκύποδες · τοῦ δ’αὖθι λύθη ψυχήτε μένοςτε.

124

Ἕκτορα δ’αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο ·

125

τὸν μὲν ἔπειτ’εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου

126

κεῖσθαι, ὃ δ’ἡνίοχον μέθεπε θρασύν · οὐ δ’ἄρ’ἔτι δὴν

127

ἵππω δευέσθην σημάντορος · αἶψα γὰρ εὗρεν

128

Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ’ἵππων

129

ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

130

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

131

καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες,

132

εἰ μὴ ἄρ’ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶντε θεῶντε ·

133

βροντήσας δ’ἄρα δεινὸν ἀφῆκ’ἀργῆτα κεραυνόν,

134

κὰδ δὲ πρόσθ’ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε ·

135

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο,

136

τὼ δ’ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ’ὄχεσφι ·

137

Νέστορα δ’ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,

138

δεῖσε δ’ὅ γ’ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε ·

139
Τυδεΐδη ἄγε δ’αὖτε φόβον δ’ἔχε μώνυχας ἵππους.
140
ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετ’ἀλκή;
141
νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει
142
σήμερον · ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ’ἐθέλῃσι,
143
δώσει · ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο
144
οὐ δὲ μάλ’ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

145

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

146
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες ·
147
ἀλλὰ τόδ’αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ·
148
Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ’ἀγορεύων ·
149
Τυδεΐδης ὑπ’ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.
150
ὥς ποτ’ἀπειλήσει · τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

151

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ·

152
ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.
153
εἴ περ γάρ σ’Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει,
154
ἀλλ’οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες
155
καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων,
156
τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

157

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους

158

αὖτις ἀν’ἰωχμόν · ἐπὶ δὲ Τρῶέςτε καὶ Ἕκτωρ

159

ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

160

τῷ δ’ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

161
Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι
162
ἕδρῃτε κρέασίντε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι ·
163
νῦν δέ σ’ἀτιμήσουσι · γυναικὸς ἄρ’ἀντὶ τέτυξο.
164
ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο
165
πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας
166
ἄξεις ἐν νήεσσι · πάρος τοι δαίμονα δώσω.

167

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν

168

ἵππουςτε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

169

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

170

τρὶς δ’ἄρ’ἀπ’Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς

171

σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

173
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
174
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.
175
γιγνώσκω δ’ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων
176
νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα ·
177
νήπιοι οἳ ἄρα δὴ τάδε τείχεα μηχανόωντο
178
ἀβλήχρ’οὐδενόσωρα · τὰ δ’οὐ μένος ἁμὸν ἐρύξει ·
179
ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν.
180
ἀλλ’ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι,
181
μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω,
182
ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς
183
Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέντε ·

185
Ξάνθέτε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέτε δῖε
186
νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν
187
Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος
188
ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν
189
οἶνόντ’ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι,
190
ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.
191
ἀλλ’ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν
192
ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει
193
πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόναςτε καὶ αὐτήν,
194
αὐτὰρ ἀπ’ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο
195
δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.
196
εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς
197
αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

198

ὣς ἔφατ’εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη,

199

σείσατο δ’εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον,

200

καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα ·

201
ὢ πόποι ἐννοσίγαι’εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ
202
ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.
203
οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκηντε καὶ Αἰγὰς δῶρ’ἀνάγουσι
204
πολλάτε καὶ χαρίεντα · σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην.
205
εἴ περ γάρ κ’ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί,
206
Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν,
207
αὐτοῦ κ’ἔνθ’ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

208

τὴν δὲ μέγ’ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων ·

209
Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
210
οὐκ ἂν ἔγωγ’ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι
211
ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

212

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ·

213

τῶν δ’ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε

214

πλῆθεν ὁμῶς ἵππωντε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων

215

εἰλομένων · εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

216

Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

217

καί νύ κ’ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας,

218

εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ’Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη

219

αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

220

βῆ δ’ἰέναι παράτε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν

221

πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ,

222

στῆ δ’ἐπ’Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ,

223

ἥ ῥ’ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

224

ἠμὲν ἐπ’Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

225

ἠδ’ἐπ’Ἀχιλλῆος, τοί ῥ’ἔσχατα νῆας ἐΐσας

226

εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ·

227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς ·

228
αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκ’ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί ·
229
πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι,
230
ἃς ὁπότ’ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε,
231
ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων
232
πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο,
233
Τρώων ἄνθ’ἑκατόντε διηκοσίωντε ἕκαστος
234
στήσεσθ’ἐν πολέμῳ · νῦν δ’οὐ δ’ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν
235
Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.
236
Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν’ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων
237
τῇδ’ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;
238
οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν
239
νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων,
240
ἀλλ’ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί’ἔκηα
241
ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.
242
ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ ·
243
αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι,
244
μη δ’οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

245

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα,

246

νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ’ἀπολέσθαι.

247

αὐτίκα δ’αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν,

248

νεβρὸν ἔχοντ’ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης ·

249

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν,

250

ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

251

οἳ δ’ὡς οὖν εἴδονθ’ὅτ’ἄρ’ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις,

252

μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

253

ἔνθ’οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων

254

εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους

255

τάφρουτ’ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι,

256

ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν

257

Φραδμονίδην Ἀγέλαον · ὃ μὲν φύγαδ’ἔτραπεν ἵππους ·

258

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

259

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν ·

260

ἤριπε δ’ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχε’ἐπ’αὐτῷ.

261

τὸν δὲ μετ’Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος,

262

τοῖσι δ’ἐπ’Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν,

263

τοῖσι δ’ἐπ’Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

264

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,

265

τοῖσι δ’ἐπ’Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός ·

266

Τεῦκρος δ’εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων,

267

στῆ δ’ἄρ’ὑπ’Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

268

ἔνθ’Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος · αὐτὰρ ὅ γ’ἥρως

269

παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν’ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ

270

βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν,

271

αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν

272

εἰς Αἴανθ’· ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.

273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

274

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ’Ὀφελέστην

275

Δαίτοράτε Χρομίοντε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην

276

καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον,

277

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

278

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

279

τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας ·

280

στῆ δὲ παρ’αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε ·

281
Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
282
βάλλ’οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι
283
πατρίτε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ’ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα,
284
καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ ·
285
τὸν καὶ τηλόθ’ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.
286
σοὶ δ’ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται ·
287
αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύςτ’αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη
288
Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,
289
πρώτῳ τοι μετ’ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω,
290
ἢ τρίποδ’ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν
291
ἠὲ γυναῖχ’, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

292

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων ·

293
Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν
294
ὀτρύνεις; οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι
295
παύομαι, ἀλλ’ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ’αὐτοὺς
296
ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.
297
ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς,
298
πάντες δ’ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν ·
299
τοῦτον δ’οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

300

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν

301

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός ·

302

καὶ τοῦ μέν ῥ’ἀφάμαρθ’, ὃ δ’ἀμύμονα Γοργυθίωνα

303

υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ,

304

τόν ῥ’ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ

305

καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

306

μήκων δ’ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥτ’ἐνὶ κήπῳ

307

καρπῷ βριθομένη νοτίῃσίτε εἰαρινῇσιν,

308

ὣς ἑτέρωσ’ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

309

Τεῦκρος δ’ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν

310

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

311

ἀλλ’ὅ γε καὶ τόθ’ἅμαρτε · παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων ·

312

ἀλλ’Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα

313

ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν ·

314

ἤριπε δ’ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

315

ὠκύποδες · τοῦ δ’αὖθι λύθη ψυχήτε μένοςτε.

316

Ἕκτορα δ’αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο ·

317

τὸν μὲν ἔπειτ’εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου,

318

Κεβριόνην δ’ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα

319

ἵππων ἡνί’ἑλεῖν · ὃ δ’ἄρ’οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.

320

αὐτὸς δ’ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος

321

σμερδαλέα ἰάχων · ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί,

322

βῆ δ’ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

323

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν,

324

θῆκε δ’ἐπὶ νευρῇ · τὸν δ’αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ

325

αὐερύοντα παρ’ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει

326

αὐχένατε στῆθόςτε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι,

327

τῇ ῥ’ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι,

328

ῥῆξε δέ οἱ νευρήν · νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ,

329

στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

330

Αἴας δ’οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος,

331

ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

332

τὸν μὲν ἔπειθ’ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι

333

Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ

334

νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

335

ἂψ δ’αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν ·

336

οἳ δ’ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς ·

337

Ἕκτωρ δ’ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

338

ὡς δ’ὅτε τίςτε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος

339

ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων

340

ἰσχίατε γλουτούςτε, ἑλισσόμενόντε δοκεύει,

341

ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,

342

αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον · οἳ δὲ φέβοντο.

343

αὐτὰρ ἐπεὶ διάτε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν

344

φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν,

345

οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,

346

ἀλλήλοισίτε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι

347

χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ’εὐχετόωντο ἕκαστος ·

348

Ἕκτωρ δ’ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους

349

Γοργοῦς ὄμματ’ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

350

τοὺς δὲ ἰδοῦσ’ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

351

αἶψα δ’Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

352
ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ
353
ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ’ὑστάτιόν περ;
354
οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται
355
ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ’ἀνεκτῶς
356
Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

357

τὴν δ’αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

358
καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόντ’ὀλέσειε
359
χερσὶν ὑπ’Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ ·
360
ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι
361
σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς ·
362
οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν
363
τειρόμενον σώεσκον ὑπ’Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
364
ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
365
τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ’οὐρανόθεν προΐαλλεν.
366
εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδε’ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν
367
εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν
368
ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο,
369
οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.
370
νῦν δ’ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ’ἐξήνυσε βουλάς,
371
ἥ οἱ γούνατ’ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου,
372
λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.
373
ἔσται μὰν ὅτ’ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.
374
ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους,
375
ὄφρ’ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο
376
τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι
377
ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ
378
γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας,
379
ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ’οἰωνοὺς
380
δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

381

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

382

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους

383

Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο ·

384

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο

385

πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ’οὔδει

386

ποικίλον, ὅν ῥ’αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν,

387

ἣ δὲ χιτῶν’ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο

388

τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

389

ἐς δ’ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ’ἔγχος

390

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

391

ἡρώων, τοῖσίντε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ’ἄρ’ἵππους ·

393

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,

394

τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπόςτε

395

ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ’ἐπιθεῖναι.

396

τῇ ῥα δι’αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

397

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ’ἄρ’αἰνῶς,

398

Ἶριν δ’ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν ·

399
βάσκ’ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ’ἔα ἄντην
400
ἔρχεσθ’· οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.
401
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται ·
402
γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ’ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
403
αὐτὰς δ’ἐκ δίφρου βαλέω κατάθ’ἅρματα ἄξω ·
404
οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς
405
ἕλκε’ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός ·
406
ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ’ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.
407
Ἥρῃ δ’οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐ δὲ χολοῦμαι ·
408
αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.

409

ὣς ἔφατ’, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,

410

βῆ δ’ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

411

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο

412

ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ’ἔννεπε μῦθον ·

413
πῇ μέματον; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;
414
οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.
415
ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ,
416
γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ’ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
417
αὐτὰς δ’ἐκ δίφρου βαλέειν κατάθ’ἅρματα ἄξειν ·
418
οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς
419
ἕλκε’ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός ·
420
ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ’ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.
421
Ἥρῃ δ’οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται ·
422
αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ ·
423
ἀλλὰ σύ γ’αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε
424
τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

425

ἣ μὲν ἄρ’ὣς εἰποῦσ’ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

426

αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

427
ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ’ἔγωγε
428
νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν ·
429
τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,
430
ὅς κε τύχῃ · κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ
431
Τρωσίτε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους ·

433

τῇσιν δ’Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους,

434

καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ’ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν,

435

ἅρματα δ’ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα ·

436

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον

437

μίγδ’ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

438

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους

439

Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ’ἐξίκετο θώκους.

440

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,

441

ἅρματα δ’ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας ·

442

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς

443

ἕζετο, τῷ δ’ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ’Ὄλυμπος.

444

αἳ δ’οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίητε καὶ Ἥρη

445

ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ’ἐρέοντο ·

446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέντε ·

447
τίφθ’οὕτω τετίησθον Ἀθηναίητε καὶ Ἥρη;
448
οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
449
ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.
450
πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι,
451
οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ’ἐν Ὀλύμπῳ.
452
σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα
453
πρὶν πόλεμόντε ἰδεῖν πολέμοιότε μέρμερα ἔργα.
454
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν ·
455
οὐκ ἂν ἐφ’ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
456
ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν’ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

457

ὣς ἔφαθ’, αἳ δ’ἐπέμυξαν Ἀθηναίητε καὶ Ἥρη ·

458

πλησίαι αἵ γ’ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

459

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε

460

σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει ·

461

Ἥρῃ δ’οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα ·

462
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
463
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν ·
464
ἀλλ’ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ’αἰχμητάων,
465
οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.
466
ἀλλ’ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ’, εἰ σὺ κελεύεις ·
467
βουλὴν δ’Ἀργείοις ὑποθησόμεθ’ἥ τις ὀνήσει,
468
ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

469

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

470
ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα
471
ὄψεαι, αἴ κ’ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη
472
ὀλλύντ’Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων ·
473
οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ
474
πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα,
475
ἤματι τῷ ὅτ’ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται
476
στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος ·
477
ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι · σέθεν δ’ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω
478
χωομένης, οὐ δ’εἴ κε τὰ νείατα πείραθ’ἵκηαι
479
γαίης καὶ πόντοιο, ἵν’Ἰάπετόςτε Κρόνοςτε
480
ἥμενοι οὔτ’αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
481
τέρποντ’οὔτ’ἀνέμοισι, βαθὺς δέτε Τάρταρος ἀμφίς ·
482
οὐ δ’ἢν ἔνθ’ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε
483
σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

484

ὣς φάτο, τὸν δ’οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

485

ἐν δ’ἔπεσ’Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο

486

ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

487

Τρωσὶν μέν ῥ’ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

488

ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

489

Τρώων αὖτ’ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ

490

νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι,

491

ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

492

ἐξ ἵππων δ’ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον

493

τόν ῥ’Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος · ἐν δ’ἄρα χειρὶ

494

ἔγχος ἔχ’ἑνδεκάπηχυ · πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς

495

αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης,

496

τῷ ὅ γ’ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα ·

497
κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ’ἐπίκουροι ·
498
νῦν ἐφάμην νῆάςτ’ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς
499
ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ·
500
ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα
501
Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
502
ἀλλ’ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
503
δόρπάτ’ἐφοπλισόμεσθα · ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους
504
λύσαθ’ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ’ἐδωδήν ·
505
ἐκ πόλιος δ’ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα
506
καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε
507
σῖτόντ’ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε,
508
ὥς κεν παννύχιοι μέσφ’ἠοῦς ἠριγενείης
509
καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ’εἰς οὐρανὸν ἵκῃ,
510
μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
511
φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ’εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
512
μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι,
513
ἀλλ’ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ
514
βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
515
νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος
516
Τρωσὶν ἐφ’ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.
517
κήρυκες δ’ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων
518
παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφουςτε γέροντας
519
λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων ·
520
θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη
521
πῦρ μέγα καιόντων · φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω
522
μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.
523
ὧδ’ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω ·
524
μῦθος δ’ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω,
525
τὸν δ’ἠοῦς Τρώεσσι μεθ’ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.
526
ἔλπομαι εὐχόμενος Διίτ’ἄλλοισίντε θεοῖσιν
527
ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους,
528
οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.
529
ἀλλ’ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς,
530
πρῶϊ δ’ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
531
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.
532
εἴσομαι εἴ κέ μ’ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης
533
πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν
534
χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.
535
αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ’ἐμὸν ἔγχος
536
μείνῃ ἐπερχόμενον · ἀλλ’ἐν πρώτοισιν ὀΐω
537
κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ’ἀμφ’αὐτὸν ἑταῖροι
538
ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον · εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς
539
εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα,
540
τιοίμην δ’ὡς τίετ’Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων,
541
ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.