ἀλλ’ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,

ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε

πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο

ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ ·

τῇ ῥ’οἵ γε προχέοντο πεφυζότες, ἠέρα δ’Ἥρη

πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν · ἡμίσεες δὲ

ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην,

ἐν δ’ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ’αἰπὰ ῥέεθρα,

ὄχθαι δ’ἀμφὶ περὶ μεγάλ’ἴαχον · οἳ δ’ἀλαλητῷ

ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.

ὡς δ’ὅθ’ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται

φευγέμεναι ποταμὸν δέ · τὸ δὲ φλέγει ἀκάματον πῦρ

ὄρμενον ἐξαίφνης, ταὶ δὲ πτώσσουσι καθ’ὕδωρ ·

ὣς ὑπ’Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος

πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππωντε καὶ ἀνδρῶν.

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ’ὄχθῃ

κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ’ἔσθορε δαίμονι ἶσος

φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα,

τύπτε δ’ἐπιστροφάδην · τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ’ἀεικὴς

ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ’αἵματι ὕδωρ.

ὡς δ’ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι

φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου

δειδιότες · μάλα γάρτε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν ·

ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα

πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς. ὃ δ’ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων,

ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους

ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος ·

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς,

δῆσε δ’ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι,

τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι,

δῶκε δ’ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

ἔνθ’υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο

ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτ’αὐτὸς

ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα

ἐννύχιος προμολών · ὃ δ’ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ

τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν’ἅρματος ἄντυγες εἶεν ·

τῷ δ’ἄρ’ἀνώϊστον κακὸν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς.

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε

νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε ·

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ’ἔδωκεν

Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ’ἐς δῖαν Ἀρίσβην ·

ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.

ἕνδεκα δ’ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν

ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο · δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις

χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε

πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

τὸν δ’ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

γυμνὸν ἄτερ κόρυθόςτε καὶ ἀσπίδος, οὐ δ’ἔχεν ἔγχος,

ἀλλὰ τὰ μέν ῥ’ἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε · τεῖρε γὰρ ἱδρὼς

φεύγοντ’ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ’ὑπὸ γούνατ’ἐδάμνα ·

ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

54
ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι ·
55
ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον
56
αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος,
57
οἷον δὴ καὶ ὅδ’ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ
58
Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος · οὐ δέ μιν ἔσχε
59
πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.
60
ἀλλ’ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο
61
γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω
62
ἢ ἄρ’ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει
63
γῆ φυσίζοος, ἥτε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.

ὣς ὅρμαινε μένων · ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς

γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ’ἤθελε θυμῷ

ἐκφυγέειν θάνατόντε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς

οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δ’ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων

κύψας · ἐγχείη δ’ἄρ’ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων,

τῇ δ’ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει ·

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

74
γουνοῦμαι σ’Ἀχιλεῦ · σὺ δέ μ’αἴδεο καί μ’ἐλέησον ·
75
ἀντί τοί εἰμ’ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο ·
76
πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν
77
ἤματι τῷ ὅτε μ’εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,
78
καί μ’ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρόςτε φίλωντε
79
Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.
80
νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών · ἠὼς δέ μοί ἐστιν
81
ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ’ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα
82
πολλὰ παθών · νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε
83
μοῖρ’ὀλοή · μέλλω που ἀπεχθέσθαι Διὶ πατρί,
84
ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε · μινυνθάδιον δέ με μήτηρ
85
γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος
86
Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει
87
Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.
88
τοῦ δ’ἔχε θυγατέρα Πρίαμος, πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας ·
89
τῆς δὲ δύω γενόμεσθα, σὺ δ’ἄμφω δειροτομήσεις,
90
ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας
91
ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί ·
92
νῦν δὲ δὴ ἐνθάδ’ἐμοὶ κακὸν ἔσσεται · οὐ γὰρ ὀΐω
93
σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥ’ἐπέλασσέ γε δαίμων.
94
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι ·
95
μή με κτεῖν’, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι,
96
ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέατε κρατερόντε.

ὣς ἄρα μιν Πριάμοιο προσηύδα φαίδιμος υἱὸς

λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δ’ὄπ’ἄκουσε ·

99
νήπιε μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο μη δ’ἀγόρευε ·
100
πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ
101
τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν
102
Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδ’ἐπέρασσα ·
103
νῦν δ’οὐκ ἔσθ’ὅς τις θάνατον φύγῃ ὅν κε θεός γε
104
Ἰλίου προπάροιθεν ἐμῇς ἐν χερσὶ βάλῃσι
105
καὶ πάντων Τρώων, περὶ δ’αὖ Πριάμοιό γε παίδων.
106
ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ · τί ἦ ὀλοφύρεαι οὕτως;
107
κάτθανε καὶ Πάτροκλος, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.
108
οὐχ ὁράᾳς οἷος καὶ ἐγὼ καλόςτε μέγαςτε;
109
πατρὸς δ’εἴμ’ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ ·
110
ἀλλ’ἔπι τοι καὶ ἐμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή ·
111
ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ
112
ὁππότε τις καὶ ἐμεῖο Ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται
113
ἢ ὅ γε δουρὶ βαλὼν ἢ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

114

ὣς φάτο, τοῦ δ’αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ ·

115

ἔγχος μέν ῥ’ἀφέηκεν, ὃ δ’ἕζετο χεῖρε πετάσσας

116

ἀμφοτέρας · Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

117

τύψε κατὰ κληῗδα παρ’αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω

118

δῦ ξίφος ἄμφηκες · ὃ δ’ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ

119

κεῖτο ταθείς, ἐκ δ’αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

120

τὸν δ’Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι,

121

καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ’ἀγόρευεν ·

122
ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ’ἰχθύσιν, οἵ σ’ὠτειλὴν
123
αἷμ’ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες · οὐ δέ σε μήτηρ
124
ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ἀλλὰ Σκάμανδρος
125
οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον ·
126
θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ’ὑπαΐξει
127
ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.
128
φθείρεσθ’εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς
129
ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ’ὄπιθεν κεραΐζων.
130
οὐ δ’ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης
131
ἀρκέσει, ᾧ δὴ δηθὰ πολέας ἱερεύετε ταύρους,
132
ζωοὺς δ’ἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους.
133
ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες
134
τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν,
135
οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

136

ὣς ἄρ’ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον,

137

ὅρμηνεν δ’ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο

138

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

139

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος

140

Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων

141

υἱέϊ Πηλεγόνος · τὸν δ’Ἀξιὸς εὐρυρέεθρος

142

γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν

143

πρεσβυτάτη · τῇ γάρ ῥα μίγη ποταμὸς βαθυδίνης.

144

τῷ ῥ’Ἀχιλεὺς ἐπόρουσεν, ὃ δ’ἀντίος ἐκ ποταμοῖο

145

ἔστη ἔχων δύο δοῦρε · μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε

146

Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν,

147

τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐ δ’ἐλέαιρεν.

148

οἳ δ’ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ἀλλήλοισιν ἰόντες,

149

τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ·

150
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν;
151
δυστήνων δέτε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.

152

τὸν δ’αὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός ·

153
Πηλεΐδη μεγάθυμε τί ἦ γενεὴν ἐρεείνεις;
154
εἴμ’ἐκ Παιονίης ἐριβώλου τηλόθ’ἐούσης
155
Παίονας ἄνδρας ἄγων δολιχεγχέας · ἥδε δέ μοι νῦν
156
ἠὼς ἑνδεκάτη ὅτε Ἴλιον εἰλήλουθα.
157
αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος
158
Ἀξιοῦ, ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν,
159
ὃς τέκε Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ · τὸν δ’ἐμέ φασι
160
γείνασθαι · νῦν αὖτε μαχώμεθα φαίδιμ’Ἀχιλλεῦ.

161

ὣς φάτ’ἀπειλήσας, ὃ δ’ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς

162

Πηλιάδα μελίην · ὃ δ’ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς

163

ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.

164

καί ῥ’ἑτέρῳ μὲν δουρὶ σάκος βάλεν, οὐ δὲ διὰ πρὸ

165

ῥῆξε σάκος · χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο ·

166

τῷ δ’ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς

167

δεξιτερῆς, σύτο δ’αἷμα κελαινεφές · ἣ δ’ὑπὲρ αὐτοῦ

168

γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι.

169

δεύτερος αὖτ’Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα

170

Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.

171

καὶ τοῦ μέν ῥ’ἀφάμαρτεν, ὃ δ’ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην,

172

μεσσοπαγὲς δ’ἄρ’ἔθηκε κατ’ὄχθης μείλινον ἔγχος.

173

Πηλεΐδης δ’ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ

174

ἆλτ’ἐπί οἱ μεμαώς · ὃ δ’ἄρα μελίην Ἀχιλῆος

175

οὐ δύνατ’ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.

176

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων,

177

τρὶς δὲ μεθῆκε βίης · τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ

178

ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο,

179

ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

180

γαστέρα γάρ μιν τύψε παρ’ὀμφαλόν, ἐκ δ’ἄρα πᾶσαι

181

χύντο χαμαὶ χολάδες · τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν

182

ἀσθμαίνοντ’· Ἀχιλεὺς δ’ἄρ’ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας

183

τεύχεάτ’ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα ·

184
κεῖσ’οὕτως · χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος
185
παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.
186
φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος,
187
αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.
188
τίκτέ μ’ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι
189
Πηλεὺς Αἰακίδης · ὃ δ’ἄρ’Αἰακὸς ἐκ Διὸς ἦεν.
190
τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων,
191
κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.
192
καὶ γὰρ σοὶ ποταμός γε πάρα μέγας, εἰ δύναταί τι
193
χραισμεῖν · ἀλλ’οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι,
194
τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει,
195
οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο,
196
ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα
197
καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν ·
198
ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν
199
δεινήντε βροντήν, ὅτ’ἀπ’οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.

200

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,

201

τὸν δὲ κατ’αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,

202

κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.

203

τὸν μὲν ἄρ’ἐγχέλυέςτε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο

204

δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες ·

205

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ’ἰέναι μετὰ Παίονας ἱπποκορυστάς,

206

οἵ ῥ’ἔτι πὰρ ποταμὸν πεφοβήατο δινήεντα,

207

ὡς εἶδον τὸν ἄριστον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

208

χέρσ’ὕπο Πηλεΐδαο καὶ ἄορι ἶφι δαμέντα.

209

ἔνθ’ἕλε Θερσίλοχόντε Μύδωνάτε Ἀστύπυλόντε

210

Μνῆσόντε Θρασίοντε καὶ Αἴνιον ἠδ’Ὀφελέστην ·

211

καί νύ κ’ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς,

212

εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης

213

ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δ’ἐκ φθέγξατο δίνης ·

214
ὦ Ἀχιλεῦ, περὶ μὲν κρατέεις, περὶ δ’αἴσυλα ῥέζεις
215
ἀνδρῶν · αἰεὶ γάρ τοι ἀμύνουσιν θεοὶ αὐτοί.
216
εἴ τοι Τρῶας ἔδωκε Κρόνου παῖς πάντας ὀλέσσαι,
217
ἐξ ἐμέθεν γ’ἐλάσας πεδίον κάτα μέρμερα ῥέζε ·
218
πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα,
219
οὐ δέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν
220
στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.
221
ἀλλ’ἄγε δὴ καὶ ἔασον · ἄγη μ’ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

222

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

223
ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές, ὡς σὺ κελεύεις.
224
Τρῶας δ’οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων,
225
πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι
226
ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.

227

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος ·

228

καὶ τότ’Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης ·

229
ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς
230
εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ’ἐπέτελλε
231
Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
232
δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δ’ἐρίβωλον ἄρουραν.

233

ἦ, καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ

234

κρημνοῦ ἀπαΐξας · ὃ δ’ἐπέσσυτο οἴδματι θύων,

235

πάντα δ’ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς

236

πολλούς, οἵ ῥα κατ’αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν’Ἀχιλλεύς

237

τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος

238

χέρσον δέ · ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα,

239

κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.

240

δεινὸν δ’ἀμφ’Ἀχιλῆα κυκώμενον ἵστατο κῦμα,

241

ὤθει δ’ἐν σάκεϊ πίπτων ῥόος · οὐ δὲ πόδεσσιν

242

εἶχε στηρίξασθαι · ὃ δὲ πτελέην ἕλε χερσὶν

243

εὐφυέα μεγάλην · ἣ δ’ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα

244

κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα

245

ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν

246

εἴσω πᾶσ’ἐριποῦσ’· ὃ δ’ἄρ’ἐκ δίνης ἀνορούσας

247

ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι

248

δείσας · οὐ δέτ’ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ’ἐπ’αὐτῷ

249

ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο

250

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

251

Πηλεΐδης δ’ἀπόρουσεν ὅσοντ’ἐπὶ δουρὸς ἐρωή,

252

αἰετοῦ οἴματ’ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος,

253

ὅςθ’ἅμα κάρτιστόςτε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν ·

254

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς

255

σμερδαλέον κονάβιζεν · ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς

256

φεῦγ’, ὃ δ’ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

257

ὡς δ’ὅτ’ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου

258

ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ

259

χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων ·

260

τοῦ μέντε προρέοντος ὑπὸ ψηφῖδες ἅπασαι

261

ὀχλεῦνται · τὸ δέτ’ὦκα κατειβόμενον κελαρύζει

262

χώρῳ ἔνι προαλεῖ, φθάνει δέτε καὶ τὸν ἄγοντα ·

263

ὣς αἰεὶ Ἀχιλῆα κιχήσατο κῦμα ῥόοιο

264

καὶ λαιψηρὸν ἐόντα · θεοὶ δέτε φέρτεροι ἀνδρῶν.

265

ὁσσάκι δ’ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

266

στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες

267

ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,

268

τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο

269

πλάζ’ὤμους καθύπερθεν · ὃ δ’ὑψόσε ποσσὶν ἐπήδα

270

θυμῷ ἀνιάζων · ποταμὸς δ’ὑπὸ γούνατ’ἐδάμνα

271

λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δ’ὑπέρεπτε ποδοῖιν.

272

Πηλεΐδης δ’ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν ·

273
Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη
274
ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι · ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι.
275
ἄλλος δ’οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων,
276
ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν ·
277
ἥ μ’ἔφατο Τρώων ὑπὸ τείχεϊ θωρηκτάων
278
λαιψηροῖς ὀλέεσθαι Ἀπόλλωνος βελέεσσιν.
279
ὥς μ’ὄφελ’Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γ’ἔτραφ’ἄριστος ·
280
τώ κ’ἀγαθὸς μὲν ἔπεφν’, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε ·
281
νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι
282
ἐρχθέντ’ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν,
283
ὅν ῥάτ’ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

284

ὣς φάτο, τῷ δὲ μάλ’ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη

285

στήτην ἐγγὺς ἰόντε, δέμας δ’ἄνδρεσσιν ἐΐκτην,

286

χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντ’ἐπέεσσι.

287

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·

288
Πηλεΐδη μήτ’ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει ·
289
τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν
290
Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ·
291
ὡς οὔ τοι ποταμῷ γε δαμήμεναι αἴσιμόν ἐστιν,
292
ἀλλ’ὅδε μὲν τάχα λωφήσει, σὺ δὲ εἴσεαι αὐτός ·
293
αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθ’αἴ κε πίθηαι ·
294
μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο
295
πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι
296
Τρωϊκόν, ὅς κε φύγῃσι · σὺ δ’Ἕκτορι θυμὸν ἀπούρας
297
ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν · δίδομεν δέ τοι εὖχος ἀρέσθαι.

298

τὼ μὲν ἄρ’ὣς εἰπόντε μετ’ἀθανάτους ἀπεβήτην ·

299

αὐτὰρ ὃ βῆ, μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή,

300

ἐς πεδίον · τὸ δὲ πᾶν πλῆθ’ὕδατος ἐκχυμένοιο,

301

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν

302

πλῶον καὶ νέκυες · τοῦ δ’ὑψόσε γούνατ’ἐπήδα

303

πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀν’ἰθύν, οὐ δέ μιν ἴσχεν

304

εὐρὺ ῥέων ποταμός · μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλ’Ἀθήνη.

305

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ’ἔτι μᾶλλον

306

χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο

307

ὑψόσ’ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ’ἀΰσας ·

308
φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ
309
σχῶμεν, ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
310
ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.
311
ἀλλ’ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα
312
ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ’ὀρόθυνον ἐναύλους,
313
ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ’ὀρυμαγδὸν ὄρινε
314
φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα
315
ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ’ὅ γε ἶσα θεοῖσι.
316
φημὶ γὰρ οὔτε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος
317
οὔτε τὰ τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης
318
κείσεθ’ὑπ’ἰλύος κεκαλυμμένα · κὰδ δέ μιν αὐτὸν
319
εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας
320
μυρίον, οὐ δέ οἱ ὀστέ’ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ
321
ἀλλέξαι · τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω.
322
αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται, οὐ δέ τί μιν χρεὼ
323
ἔσται τυμβοχόης, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί.

324

ἦ, καὶ ἐπῶρτ’Ἀχιλῆϊ κυκώμενος ὑψόσε θύων

325

μορμύρων ἀφρῷτε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι.

326

πορφύρεον δ’ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο

327

ἵστατ’ἀειρόμενον, κατὰ δ’ᾕρεε Πηλεΐωνα ·

328

Ἥρη δὲ μέγ’ἄϋσε περιδείσασ’Ἀχιλῆϊ

329

μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,

330

αὐτίκα δ’Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν ·

331
ὄρσεο κυλλοπόδιον ἐμὸν τέκος · ἄντα σέθεν γὰρ
332
Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠΐσκομεν εἶναι ·
333
ἀλλ’ἐπάμυνε τάχιστα, πιφαύσκεο δὲ φλόγα πολλήν.
334
αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο
335
εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν,
336
ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι
337
φλέγμα κακὸν φορέουσα · σὺ δὲ Ξάνθοιο παρ’ὄχθας
338
δένδρεα καῖ’, ἐν δ’αὐτὸν ἵει πυρί · μὴ δέ σε πάμπαν
339
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ ·
340
μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος, ἀλλ’ὁπότ’ἂν δὴ
341
φθέγξομ’ἐγὼν ἰάχουσα, τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ.

342

ὣς ἔφαθ’, Ἥφαιστος δὲ τιτύσκετο θεσπιδαὲς πῦρ.

343

πρῶτα μὲν ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο, καῖε δὲ νεκροὺς

344

πολλούς, οἵ ῥα κατ’αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν’Ἀχιλλεύς ·

345

πᾶν δ’ἐξηράνθη πεδίον, σχέτο δ’ἀγλαὸν ὕδωρ.

346

ὡς δ’ὅτ’ὀπωρινὸς Βορέης νεοαρδέ’ἀλωὴν

347

αἶψ’ἀγξηράνῃ · χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ ·

348

ὣς ἐξηράνθη πεδίον πᾶν, κὰδ δ’ἄρα νεκροὺς

349

κῆεν · ὃ δ’ἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμφανόωσαν.

350

καίοντο πτελέαιτε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι,

351

καίετο δὲ λωτόςτε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον,

352

τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει ·

353

τείροντ’ἐγχέλυέςτε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας,

354

οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα

355

πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

356

καίετο δ’ἲς ποταμοῖο ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζεν ·

357
Ἥφαιστ’, οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ’ἀντιφερίζειν,
358
οὐ δ’ἂν ἐγὼ σοί γ’ὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην.
359
λῆγ’ἔριδος, Τρῶας δὲ καὶ αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεὺς
360
ἄστεος ἐξελάσειε · τί μοι ἔριδος καὶ ἀρωγῆς;

361

φῆ πυρὶ καιόμενος, ἀνὰ δ’ἔφλυε καλὰ ῥέεθρα.

362

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ

363

κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο

364

πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται,

365

ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ’ὕδωρ ·

366

οὐ δ’ἔθελε προρέειν, ἀλλ’ἴσχετο · τεῖρε δ’ἀϋτμὴ

367

Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος. αὐτὰρ ὅ γ’Ἥρην

368

πολλὰ λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

369
Ἥρη τίπτε σὸς υἱὸς ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδειν
370
ἐξ ἄλλων; οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι
371
ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.
372
ἀλλ’ἤτοι μὲν ἐγὼν ἀποπαύσομαι εἰ σὺ κελεύεις,
373
παυέσθω δὲ καὶ οὗτος · ἐγὼ δ’ἐπὶ καὶ τόδ’ὀμοῦμαι,
374
μή ποτ’ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,
375
μὴ δ’ὁπότ’ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
376
καιομένη, καίωσι δ’ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

377

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ἄκουσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

378

αὐτίκ’ἄρ’Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν ·

379
Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές · οὐ γὰρ ἔοικεν
380
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτῶν ἕνεκα στυφελίζειν.

381

ὣς ἔφαθ’, Ἥφαιστος δὲ κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ,

382

ἄψορρον δ’ἄρα κῦμα κατέσσυτο καλὰ ῥέεθρα.

383

αὐτὰρ ἐπεὶ Ξάνθοιο δάμη μένος, οἳ μὲν ἔπειτα

384

παυσάσθην, Ἥρη γὰρ ἐρύκακε χωομένη περ ·

385

ἐν δ’ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα

386

ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο ·

387

σὺν δ’ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ’εὐρεῖα χθών,

388

ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός. ἄϊε δὲ Ζεὺς

389

ἥμενος Οὐλύμπῳ · ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ

390

γηθοσύνῃ, ὅθ’ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας.

391

ἔνθ’οἵ γ’οὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν · ἦρχε γὰρ Ἄρης

392

ῥινοτόρος, καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε

393

χάλκεον ἔγχος ἔχων, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον ·

394
τίπτ’αὖτ’ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις
395
θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;
396
ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδε’ἀνῆκας
397
οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα
398
ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;
399
τώ σ’αὖ νῦν ὀΐω ἀποτισέμεν ὅσσα ἔοργας.

400

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’αἰγίδα θυσσανόεσσαν

401

σμερδαλέην, ἣν οὐ δὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός ·

402

τῇ μιν Ἄρης οὔτησε μιαιφόνος ἔγχεϊ μακρῷ.

403

ἣ δ’ἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ

404

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύντε μέγαντε,

405

τόν ῥ’ἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης ·

406

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ’αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

407

ἑπτὰ δ’ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας,

408

τεύχεάτ’ἀμφαράβησε · γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη,

409

καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

410
νηπύτι’οὐ δέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων
411
εὔχομ’ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.
412
οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις,
413
ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ’Ἀχαιοὺς
414
κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

415

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ ·

416

τὸν δ’ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

417

πυκνὰ μάλα στενάχοντα · μόγις δ’ἐσαγείρετο θυμόν.

418

τὴν δ’ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

419

αὐτίκ’Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

420
ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη
421
καὶ δ’αὖθ’ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα
422
δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον · ἀλλὰ μέτελθε.

423

ὣς φάτ’, Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο, χαῖρε δὲ θυμῷ,

424

καί ῥ’ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ

425

ἤλασε · τῆς δ’αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ.

426

τὼ μὲν ἄρ’ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

427

ἣ δ’ἄρ’ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντ’ἀγόρευε ·

428
τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ
429
εἶεν, ὅτ’Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν,
430
ὧδέτε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη
431
ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα ·
432
τώ κεν δὴ πάλαι ἄμμες ἐπαυσάμεθα πτολέμοιο
433
Ἰλίου ἐκπέρσαντες ἐϋκτίμενον πτολίεθρον.

434

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

435

αὐτὰρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων ·

436
Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν; οὐ δὲ ἔοικεν
437
ἀρξάντων ἑτέρων · τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κ’ἀμαχητὶ
438
ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.
439
ἄρχε · σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος · οὐ γὰρ ἔμοιγε
440
καλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.
441
νηπύτι’ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες · οὐ δέ νυ τῶν περ
442
μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ
443
μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ’ἀγήνορι Λαομέδοντι
444
πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν
445
μισθῷ ἔπι ῥητῷ · ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.
446
ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα
447
εὐρύτε καὶ μάλα καλόν, ἵν’ἄρρηκτος πόλις εἴη ·
448
Φοῖβε σὺ δ’εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες
449
Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.
450
ἀλλ’ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραι
451
ἐξέφερον, τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα
452
Λαομέδων ἔκπαγλος, ἀπειλήσας δ’ἀπέπεμπε.
453
σὺν μὲν ὅ γ’ἠπείλησε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθε
454
δήσειν, καὶ περάαν νήσων ἔπι τηλεδαπάων ·
455
στεῦτο δ’ὅ γ’ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ.
456
νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ
457
μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.
458
τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐ δὲ μεθ’ἡμέων
459
πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται
460
πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι

461

τὸν δ’αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων ·

462
ἐννοσίγαι’οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο
463
ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω
464
δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέντε
465
ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες,
466
ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι. ἀλλὰ τάχιστα
467
παυώμεσθα μάχης · οἳ δ’αὐτοὶ δηριαάσθων.

468

ὣς ἄρα φωνήσας πάλιν ἐτράπετ’· αἴδετο γάρ ῥα

469

πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι.

470

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν

471

Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον ·

472
φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην
473
πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας ·
474
νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως;
475
μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω
476
εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν,
477
ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.

478

ὣς φάτο, τὴν δ’οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,

479

ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις

480

νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι ·

481
πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντί’ἐμεῖο
482
στήσεσθαι; χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαι
483
τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶ
484
Ζεὺς θῆκεν, καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κ’ἐθέλῃσθα.
485
ἤτοι βέλτερόν ἐστι κατ’οὔρεα θῆρας ἐναίρειν
486
ἀγροτέραςτ’ἐλάφους ἢ κρείσσοσιν ἶφι μάχεσθαι.
487
εἰ δ’ἐθέλεις πολέμοιο δαήμεναι, ὄφρ’ἐῢ εἰδῇς
488
ὅσσον φερτέρη εἴμ’, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις.

489

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε

490

σκαιῇ, δεξιτερῇ δ’ἄρ’ἀπ’ὤμων αἴνυτο τόξα,

491

αὐτοῖσιν δ’ἄρ’ἔθεινε παρ’οὔατα μειδιόωσα

492

ἐντροπαλιζομένην · ταχέες δ’ἔκπιπτον ὀϊστοί.

493

δακρυόεσσα δ’ὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥςτε πέλεια,

494

ἥ ῥάθ’ὑπ’ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην

495

χηραμόν · οὐ δ’ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν ·

496

ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δ’αὐτόθι τόξα.

497

Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

498
Λητοῖ ἐγὼ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι · ἀργαλέον δὲ
499
πληκτίζεσθ’ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο ·
500
ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ’ἀθανάτοισι θεοῖσιν
501
εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

502

ὣς ἄρ’ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξα

503

πεπτεῶτ’ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης.

504

ἣ μὲν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς ·

505

ἣ δ’ἄρ’Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,

506

δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη,

507

ἀμφὶ δ’ἄρ’ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε · τὴν δὲ προτὶ οἷ

508

εἷλε πατὴρ Κρονίδης, καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας ·

509
τίς νύ σε τοιάδ’ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων
510
μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

511

τὸν δ’αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή ·

512
σή μ’ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη,
513
ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.

514

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ·

515
αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν ·
516
μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος
517
μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.
518
οἳ δ’ἄλλοι πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
519
οἳ μὲν χωόμενοι, οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες ·
520
κὰδ δ’ἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
521
Τρῶας ὁμῶς αὐτούςτ’ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.
522
ὡς δ’ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται
523
ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε,
524
πᾶσι δ’ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδε’ἐφῆκεν,
525
ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδε’ἔθηκεν.
526
ἑστήκει δ’ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου,
527
ἐς δ’ἐνόησ’Ἀχιλῆα πελώριον · αὐτὰρ ὑπ’αὐτοῦ
528
Τρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες, οὐ δέ τις ἀλκὴ
529
γίγνεθ’· ὃ δ’οἰμώξας ἀπὸ πύργου βαῖνε χαμᾶζε
530
ὀτρύνων παρὰ τεῖχος ἀγακλειτοὺς πυλαωρούς ·

537

ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἄνεσάντε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας ·

538

αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος · αὐτὰρ Ἀπόλλων

539

ἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι.

540

οἳ δ’ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο

541

δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο

542

φεῦγον · ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ’ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ

543

αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

544

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν,

545

εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε

546

φῶτ’Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονάτε κρατερόντε.

547

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς

548

ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι

549

φηγῷ κεκλιμένος · κεκάλυπτο δ’ἄρ’ἠέρι πολλῇ.

550

αὐτὰρ ὅ γ’ὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορθον

551

ἔστη, πολλὰ δέ οἱ κραδίη πόρφυρε μένοντι ·

552

ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

553
ὤ μοι ἐγών · εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆος
554
φεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται,
555
αἱρήσει με καὶ ὧς, καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει.
556
εἰ δ’ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω
557
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ, ποσὶν δ’ἀπὸ τείχεος ἄλλῃ
558
φεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον, ὄφρ’ἂν ἵκωμαι
559
Ἴδηςτε κνημοὺς κατάτε ῥωπήϊα δύω ·
560
ἑσπέριος δ’ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο
561
ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην ·
562
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
563
μή μ’ἀπαειρόμενον πόλιος πεδίον δὲ νοήσῃ
564
καί με μεταΐξας μάρψῃ ταχέεσσι πόδεσσιν.
565
οὐκέτ’ἔπειτ’ἔσται θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξαι ·
566
λίην γὰρ κρατερὸς περὶ πάντων ἔστ’ἀνθρώπων.
567
εἰ δέ κέ οἱ προπάροιθε πόλεος κατεναντίον ἔλθω ·
568
καὶ γάρ θην τούτῳ τρωτὸς χρὼς ὀξέϊ χαλκῷ,
569
ἐν δὲ ἴα ψυχή, θνητὸν δέ ἕ φασ’ἄνθρωποι
570
ἔμμεναι · αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

571

ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν, ἐν δέ οἱ ἦτορ

572

ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

573

ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο

574

ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐ δέ τι θυμῷ

575

ταρβεῖ οὐ δὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ ·

576

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν,

577

ἀλλάτε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει

578

ἀλκῆς, πρίν γ’ἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι ·

579

ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ

580

οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτ’Ἀχιλῆος.

581

ἀλλ’ὅ γ’ἄρ’ἀσπίδα μὲν πρόσθ’ἔσχετο πάντοσ’ἐΐσην,

582

ἐγχείῃ δ’αὐτοῖο τιτύσκετο, καὶ μέγ’ἀΰτει ·

583
ἦ δή που μάλ’ἔολπας ἐνὶ φρεσὶ φαίδιμ’Ἀχιλλεῦ
584
ἤματι τῷδε πόλιν πέρσειν Τρώων ἀγερώχων
585
νηπύτι’· ἦτ’ἔτι πολλὰ τετεύξεται ἄλγε’ἐπ’αὐτῇ.
586
ἐν γάρ οἱ πολέεςτε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν,
587
οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχωντε καὶ υἱῶν
588
Ἴλιον εἰρυόμεσθα · σὺ δ’ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις
589
ὧδ’ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής.