ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο

ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί,

Τρῶες δ’αὖθ’ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο ·

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι

κρατὸς ἀπ’Οὐλύμποιο πολυπτύχου · ἣ δ’ἄρα πάντῃ

φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ’Ὠκεανοῖο,

οὔτ’ἄρα νυμφάων αἵτ’ἄλσεα καλὰ νέμονται

καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

ἐλθόντες δ’ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο

ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ

Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατ’· οὐ δ’ἐνοσίχθων

νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ’ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ’αὐτούς,

ἷζε δ’ἄρ’ἐν μέσσοισι, Διὸς δ’ἐξείρετο βουλήν ·

16
τίπτ’αὖτ’ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;
17
ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;
18
τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμόςτε δέδηε.

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

20
ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν
21
ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα · μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.
22
ἀλλ’ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο
23
ἥμενος, ἔνθ’ὁρόων φρένα τέρψομαι · οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
24
ἔρχεσθ’ὄφρ’ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,
25
ἀμφοτέροισι δ’ἀρήγεθ’ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.
26
εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται
27
οὐ δὲ μίνυνθ’ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.
28
καὶ δέ τί μιν καὶ πρόσθεν ὑποτρομέεσκον ὁρῶντες ·
29
νῦν δ’ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς
30
δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ’ἀλίαστον ἔγειρε.

βὰν δ’ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες ·

Ἥρη μὲν μετ’ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ’ἐριούνης

Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται ·

Ἥφαιστος δ’ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων

χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ’αὐτῷ

Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ’Ἄρτεμις ἰοχέαιρα

Λητώτε Ξάνθόςτε φιλομειδήςτ’Ἀφροδίτη.

εἷος μέν ῥ’ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν,

τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ’Ἀχιλλεὺς

ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ’ἀλεγεινῆς ·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον

δειδιότας, ὅθ’ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα

τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ’ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν,

ὦρτο δ’Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ’Ἀθήνη

στᾶσ’ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός,

ἄλλοτ’ἐπ’ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

αὖε δ’Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος

ὀξὺ κατ’ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων,

ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες

σύμβαλον, ἐν δ’αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν ·

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶντε θεῶντε

ὑψόθεν · αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε

γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέωντ’αἰπεινὰ κάρηνα.

πάντες δ’ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης

καὶ κορυφαί, Τρώωντε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

ἔδεισεν δ’ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς,

δείσας δ’ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε

γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη

σμερδαλέ’εὐρώεντα, τάτε στυγέουσι θεοί περ ·

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος

ἵστατ’Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα,

ἄντα δ’Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη ·

Ἥρῃ δ’ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ

Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο ·

Λητοῖ δ’ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς,

ἄντα δ’ἄρ’Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,

ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον

Πριαμίδεω · τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει

αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

Αἰνείαν δ’ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων

ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ ·

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν ·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ·

83
Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ
84
ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων
85
Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

τὸν δ’αὖτ’Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε ·

87
Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις
88
ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;
89
οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ’Ἀχιλῆος
90
στήσομαι, ἀλλ’ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν
91
ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι,
92
πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον · αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
93
εἰρύσαθ’, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηράτε γοῦνα.
94
ἦ κ’ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης,
95
ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ’ἐκέλευεν
96
ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.
97
τὼ οὐκ ἔστ’Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι ·
98
αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.
99
καὶ δ’ἄλλως τοῦ γ’ἰθὺ βέλος πέτετ’, οὐ δ’ἀπολήγει
100
πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν. εἰ δὲ θεός περ
101
ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα
102
νικήσει’, οὐ δ’εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

103

τὸν δ’αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ·

104
ἥρως ἀλλ’ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν
105
εὔχεο · καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης
106
ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν ·
107
ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ’, ἣ δ’ἐξ ἁλίοιο γέροντος.
108
ἀλλ’ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν
109
λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

110

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν,

111

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

112

οὐ δ’ἔλαθ’Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην

113

ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν ·

114

ἣ δ’ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε ·

115
φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη
116
ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.
117
Αἰνείας ὅδ’ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
118
ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.
119
ἀλλ’ἄγεθ’, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω
120
αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ
121
παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ
122
δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι
123
ἀθανάτων, οἳ δ’αὖτ’ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ
124
Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.
125
πάντες δ’Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες
126
τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι
127
σήμερον · ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα
128
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
129
εἰ δ’Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς
130
δείσετ’ἔπειθ’, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ
131
ἐν πολέμῳ · χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

132

τὴν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·

133
Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρ’ἐκ νόον · οὐ δέ τί σε χρή.
134
οὐκ ἂν ἔγωγ’ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι
135
ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν ·
136
ἀλλ’ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες
137
ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ’ἄνδρεσσι μελήσει.
138
εἰ δέ κ’Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων,
139
ἢ Ἀχιλῆ’ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι,
140
αὐτίκ’ἔπειτα καὶ ἄμμι παρ’αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται
141
φυλόπιδος · μάλα δ’ὦκα διακρινθέντας ὀΐω
142
ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ’ὁμήγυριν ἄλλων
143
ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

144

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης

145

τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο

146

ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

147

ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο,

148

ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ’ἠϊόνος πεδίον δέ.

149

ἔνθα Ποσειδάων κατ’ἄρ’ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι,

150

ἀμφὶ δ’ἄρ’ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο ·

151

οἳ δ’ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ’ὀφρύσι Καλλικολώνης

152

ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

153

ὣς οἳ μέν ῥ’ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες

154

βουλάς · ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο

155

ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ’ἥμενος ὕψι κέλευε.

156

τῶν δ’ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ

157

ἀνδρῶν ἠδ’ἵππων · κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν

158

ὀρνυμένων ἄμυδις. δύο δ’ἀνέρες ἔξοχ’ἄριστοι

159

ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

160

Αἰνείαςτ’Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

161

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει

162

νευστάζων κόρυθι βριαρῇ · ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν

163

πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

164

Πηλεΐδης δ’ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

165

σίντης, ὅντε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν

166

ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος · ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων

167

ἔρχεται, ἀλλ’ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν

168

δουρὶ βάλῃ ἐάλητε χανών, περίτ’ἀφρὸς ὀδόντας

169

γίγνεται, ἐν δέτέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ,

170

οὐρῇ δὲ πλευράςτε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν

171

μαστίεται, ἑὲ δ’αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι,

172

γλαυκιόων δ’ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ

173

ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ ·

174

ὣς Ἀχιλῆ’ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

175

ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

176

οἳ δ’ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ἀλλήλοισιν ἰόντες,

177

τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ·

178
Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν
179
ἔστης; ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει
180
ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι
181
τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ’ἐξεναρίξῃς,
182
οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει ·
183
εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ’ἔμπεδος οὐ δ’ἀεσίφρων.
184
ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
185
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι
186
αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς; χαλεπῶς δέ σ’ἔολπα τὸ ῥέξειν.
187
ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.
188
ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα
189
σεῦα κατ’Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι
190
καρπαλίμως; τότε δ’οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων.
191
ἔνθεν δ’ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες · αὐτὰρ ἐγὼ τὴν
192
πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί,
193
ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
194
ἦγον · ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.
195
ἀλλ’οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ
196
βάλλεαι · ἀλλά σ’ἔγωγ’ἀναχωρήσαντα κελεύω
197
ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ’ἀντίος ἵστασ’ἐμεῖο,
198
πρίν τι κακὸν παθέειν · ῥεχθὲν δέτε νήπιος ἔγνω.

199

τὸν δ’αὖτ’Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέντε ·

200
Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς
201
ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς
202
ἠμὲν κερτομίας ἠδ’αἴσυλα μυθήσασθαι.
203
ἴδμεν δ’ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας
204
πρόκλυτ’ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων ·
205
ὄψει δ’οὔτ’ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτ’ἄρ’ἐγὼ σούς.
206
φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,
207
μητρὸς δ’ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης ·
208
αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο
209
εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ’Ἀφροδίτη ·
210
τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται
211
σήμερον · οὐ γάρ φημ’ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν
212
ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.
213
εἰ δ’ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφρ’ἐῢ εἰδῇς
214
ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι ·
215
Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς,
216
κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ
217
ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων,
218
ἀλλ’ἔθ’ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.
219
Δάρδανος αὖ τέκεθ’υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα,
220
ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων ·
221
τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο
222
θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.
223
τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων,
224
ἵππῳ δ’εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ ·
225
αἳ δ’ὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους.
226
αἳ δ’ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν,
227
ἄκρον ἐπ’ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων ·
228
ἀλλ’ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ’εὐρέα νῶτα θαλάσσης,
229
ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.
230
Τρῶα δ’Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα ·
231
Τρωὸς δ’αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο
232
Ἶλόςτ’Ἀσσάρακόςτε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης,
233
ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων ·
234
τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν
235
κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν’ἀθανάτοισι μετείη.
236
Ἶλος δ’αὖ τέκεθ’υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα ·
237
Λαομέδων δ’ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόντε
238
Λάμπόντε Κλυτίονθ’Ἱκετάονάτ’ὄζον Ἄρηος ·
239
Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν, ὃ δ’ἄρ’Ἀγχίσην τέκε παῖδα ·
240
αὐτὰρ ἔμ’Ἀγχίσης, Πρίαμος δ’ἔτεχ’Ἕκτορα δῖον.
241
ταύτης τοι γενεῆςτε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.
242
Ζεὺς δ’ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλειτε μινύθειτε
243
ὅππως κεν ἐθέλῃσιν · ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.
244
ἀλλ’ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς
245
ἑσταότ’ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.
246
ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι
247
πολλὰ μάλ’, οὐ δ’ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.
248
στρεπτὴ δὲ γλῶσσ’ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ’ἔνι μῦθοι
249
παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.
250
ὁπποῖόν κ’εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ’ἐπακούσαις.
251
ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη
252
νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥςτε γυναῖκας,
253
αἵτε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
254
νεικεῦσ’ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι
255
πόλλ’ἐτεάτε καὶ οὐκί · χόλος δέτε καὶ τὰ κελεύει.
256
ἀλκῆς δ’οὔ μ’ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα
257
πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον · ἀλλ’ἄγε θᾶσσον
258
γευσόμεθ’ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

259

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος

260

σμερδαλέῳ · μέγα δ’ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

261

Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ

262

ἔσχετο ταρβήσας · φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος

263

ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο

264

νήπιος, οὐ δ’ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

265

ὡς οὐ ῥηΐδι’ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

266

ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ’ὑποείκειν.

267

οὐ δὲ τότ’Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος

268

ῥῆξε σάκος · χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο ·

269

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ’ἄρ’ἔτι τρεῖς

270

ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων,

271

τὰς δύο χαλκείας, δύο δ’ἔνδοθι κασσιτέροιο,

272

τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ’ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

273

δεύτερος αὖτ’Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

274

καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ’ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην

275

ἄντυγ’ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός,

276

λεπτοτάτη δ’ἐπέην ῥινὸς βοός · ἣ δὲ διὰ πρὸ

277

Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ’ἀσπὶς ὑπ’αὐτῆς.

278

Αἰνείας δ’ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδ’ἀνέσχε

279

δείσας · ἐγχείη δ’ἄρ’ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

280

ἔστη ἱεμένη, διὰ δ’ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους

281

ἀσπίδος ἀμφιβρότης · ὃ δ’ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν

282

ἔστη, κὰδ δ’ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι,

283

ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

284

ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

285

σμερδαλέα ἰάχων · ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ

286

Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ’ἄνδρε φέροιεν,

287

οἷοι νῦν βροτοί εἰσ’· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

288

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ

289

ἢ κόρυθ’ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,

290

τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα,

291

εἰ μὴ ἄρ’ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·

292

αὐτίκα δ’ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν ·

293
ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο,
294
ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι
295
πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
296
νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.
297
ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει
298
μὰψ ἕνεκ’ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ’αἰεὶ
299
δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;
300
ἀλλ’ἄγεθ’ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν,
301
μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς
302
τόνδε κατακτείνῃ · μόριμον δέ οἵ ἐστ’ἀλέασθαι,
303
ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται
304
Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων
305
οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶντε θνητάων.
306
ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων ·
307
νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει
308
καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

309

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ·

310
ἐννοσίγαι’, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον
311
Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς
312
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.
313
ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους
314
πᾶσι μετ’ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
315
μή ποτ’ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,
316
μη δ’ὁπότ’ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
317
καιομένη, καίωσι δ’ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

318

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

319

βῆ ῥ’ἴμεν ἄντε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων,

320

ἷξε δ’ὅθ’Αἰνείας ἠδ’ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

321

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ’ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν

322

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ · ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον

323

ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο ·

324

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν,

325

Αἰνείαν δ’ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ’ἀείρας.

326

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων

327

Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας,

328

ἷξε δ’ἐπ’ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο,

329

ἔνθάτε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

330

τῷ δὲ μάλ’ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

331

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

332
Αἰνεία, τίς σ’ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει
333
ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι,
334
ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;
335
ἀλλ’ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ,
336
μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.
337
αὐτὰρ ἐπεί κ’Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ,
338
θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι ·
339
οὐ μὲν γάρ τίς σ’ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει.

340

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ’, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

341

αἶψα δ’ἔπειτ’Ἀχιλῆος ἀπ’ὀφθαλμῶν σκέδασ’ἀχλὺν

342

θεσπεσίην · ὃ δ’ἔπειτα μέγ’ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν,

343

ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

344
ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι ·
345
ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα
346
λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.
347
ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν
348
ἦεν · ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι.
349
ἐρρέτω · οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι
350
ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.
351
ἀλλ’ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας
352
τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

353

ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ ·

354
μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί,
355
ἀλλ’ἄγ’ἀνὴρ ἄντ’ἀνδρὸς ἴτω, μεμάτω δὲ μάχεσθαι.
356
ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι
357
τοσσούσδ’ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι ·
358
οὐ δέ κ’Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ’Ἀθήνη
359
τοσσῆσδ’ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο ·
360
ἀλλ’ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίντε ποσίντε
361
καὶ σθένει, οὔ μ’ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ’ἠβαιόν,
362
ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν’οἴω
363
Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

364

ὣς φάτ’ἐποτρύνων · Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

365

κέκλεθ’ὁμοκλήσας, φάτο δ’ἴμεναι ἄντ’Ἀχιλῆος ·

366
Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα.
367
καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην,
368
ἔγχεϊ δ’ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.
369
οὐ δ’Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει,
370
ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.
371
τοῦ δ’ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν,
372
εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ’αἴθωνι σιδήρῳ.

373

ὣς φάτ’ἐποτρύνων, οἳ δ’ἀντίοι ἔγχε’ἄειραν

374

Τρῶες · τῶν δ’ἄμυδις μίχθη μένος, ὦρτο δ’ἀϋτή.

375

καὶ τότ’ἄρ’Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων ·

376
Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε,
377
ἀλλὰ κατὰ πληθύντε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο,
378
μή πώς σ’ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

379

ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν

380

ταρβήσας, ὅτ’ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

381

ἐν δ’Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν

382

σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ’ἕλεν Ἰφιτίωνα

383

ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν,

384

ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ

385

Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ ·

386

τὸν δ’ἰθὺς μεμαῶτα βάλ’ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς

387

μέσσην κὰκ κεφαλήν · ἣ δ’ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη,

388

δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ’ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς ·

389
κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ’ἀνδρῶν ·
390
ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ’ἐπὶ λίμνῃ
391
Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν
392
Ὕλλῳ ἐπ’ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

393

ὣς ἔφατ’εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

394

τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο

395

πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ · ὃ δ’ἐπ’αὐτῷ Δημολέοντα

396

ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν

397

νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

398

οὐ δ’ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δι’αὐτῆς

399

αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ’ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ

400

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

401

Ἱπποδάμαντα δ’ἔπειτα καθ’ἵππων ἀΐξαντα

402

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

403

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος

404

ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα

405

κούρων ἑλκόντων · γάνυται δέτε τοῖς ἐνοσίχθων ·

406

ὣς ἄρα τόν γ’ἐρυγόντα λίπ’ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ ·

407

αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετ’ἀντίθεον Πολύδωρον

408

Πριαμίδην. τὸν δ’οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι,

409

οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο,

410

καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα

411

δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων

412

θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

413

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

414

νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

415

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ ·

416

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρ’ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή,

417

γνὺξ δ’ἔριπ’οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε

418

κυανέη, προτὶ οἷ δ’ἔλαβ’ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

419

Ἕκτωρ δ’ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον

420

ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη

421

κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ἀχλύς · οὐ δ’ἄρ’ἔτ’ἔτλη

422

δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ’, ἀλλ’ἀντίος ἦλθ’Ἀχιλῆϊ

423

ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

424

ὡς εἶδ’, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα ·

425
ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ’ἐσεμάσσατο θυμόν,
426
ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον · οὐ δ’ἂν ἔτι δὴν
427
ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας.

428

ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον ·

429
ἆσσον ἴθ’ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ’ἵκηαι.

430

τὸν δ’οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

431
Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς
432
ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς
433
ἠμὲν κερτομίας ἠδ’αἴσυλα μυθήσασθαι.
434
οἶδα δ’ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων.
435
ἀλλ’ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται,
436
αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι
437
δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

438

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ’Ἀθήνη

439

πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο

440

ἦκα μάλα ψύξασα · τὸ δ’ἂψ ἵκεθ’Ἕκτορα δῖον,

441

αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

442

ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,

443

σμερδαλέα ἰάχων · τὸν δ’ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων

444

ῥεῖα μάλ’ὥςτε θεός, ἐκάλυψε δ’ἄρ’ἠέρι πολλῇ.

445

τρὶς μὲν ἔπειτ’ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

446

ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ’ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

447

ἀλλ’ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

448

δεινὰ δ’ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

449
ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον · ἦτέ τοι ἄγχι
450
ἦλθε κακόν · νῦν αὖτέ σ’ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
451
ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.
452
ἦ θήν σ’ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,
453
εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.
454
νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

455

ὣς εἰπὼν Δρύοπ’οὖτα κατ’αὐχένα μέσσον ἄκοντι ·

456

ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν · ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε,

457

Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰντε μέγαντε

458

κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε. τὸν μὲν ἔπειτα

459

οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν ·

460

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος

461

ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε,

462

τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

463

Τρῶα δ’Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων,

464

εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη

465

μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας,

466

νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν ·

467

οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐ δ’ἀγανόφρων,

468

ἀλλὰ μάλ’ἐμμεμαώς · ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων

469

ἱέμενος λίσσεσθ’, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ’ἧπαρ ·

470

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ’αὐτοῦ

471

κόλπον ἐνέπλησεν · τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε

472

θυμοῦ δευόμενον · ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς

473

δουρὶ κατ’οὖς · εἶθαρ δὲ δι’οὔατος ἦλθ’ἑτέροιο

474

αἰχμὴ χαλκείη · ὃ δ’Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον

475

μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι,

476

πᾶν δ’ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι · τὸν δὲ κατ’ὄσσε

477

ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

478

Δευκαλίωνα δ’ἔπειθ’, ἵνατε ξυνέχουσι τένοντες

479

ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν

480

αἰχμῇ χαλκείῃ · ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς

481

πρόσθ’ὁρόων θάνατον · ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας

482

τῆλ’αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε · μυελὸς αὖτε

483

σφονδυλίων ἔκπαλθ’, ὃ δ’ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

484

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ’ἰέναι μετ’ἀμύμονα Πείρεω υἱὸν

485

Ῥίγμον, ὃς ἐκ Θρῄκης ἐριβώλακος εἰληλούθει ·

486

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι, πάγη δ’ἐν νηδύϊ χαλκός,

487

ἤριπε δ’ἐξ ὀχέων · ὃ δ’Ἀρηΐθοον θεράποντα

488

ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ

489

νύξ’, ἀπὸ δ’ἅρματος ὦσε · κυκήθησαν δέ οἱ ἵπποι.

490

ὡς δ’ἀναμαιμάει βαθέ’ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ

491

οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη,

492

πάντῃτε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει,

493

ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος

494

κτεινομένους ἐφέπων · ῥέε δ’αἵματι γαῖα μέλαινα.

495

ὡς δ’ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους

496

τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,

497

ῥίμφάτε λέπτ’ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ’ἐριμύκων,

498

ὣς ὑπ’Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι

499

στεῖβον ὁμοῦ νέκυάςτε καὶ ἀσπίδας · αἵματι δ’ἄξων

500

νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

501

ἃς ἄρ’ἀφ’ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

502

αἵτ’ἀπ’ἐπισσώτρων · ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι

503

Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.