Homer

Iliad, Book 19 (Τ)

1
Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπ’Ὠκεανοῖο ῥοάων
2
ὄρνυθ’, ἵν’ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν ·
3
δ’ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.
4
εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν
5
κλαίοντα λιγέως · πολέες δ’ἀμφ’αὐτὸν ἑταῖροι
6
μύρονθ’· δ’ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων,
7
ἔντ’ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·
8
τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
9
κεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη ·
10
τύνη δ’Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο
11
καλὰ μάλ’, οἷ’οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν.
12
ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχε’ἔθηκε
13
πρόσθεν Ἀχιλλῆος · τὰ δ’ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα.
14
Μυρμιδόνας δ’ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη
15
ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ’ἔτρεσαν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
16
ὡς εἶδ’, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε
17
δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν ·
18
τέρπετο δ’ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.
19
αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων
20
αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
21
μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ’ἐπιεικὲς
22
ἔργ’ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.
23
νῦν δ’ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι · ἀλλὰ μάλ’αἰνῶς
24
δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
25
μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς
26
εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,
27
ἐκ δ’αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.
28
τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ·
29
τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
30
τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα
31
μυίας, αἵ ῥάτε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν ·
32
ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν,
33
αἰεὶ τῷ γ’ἔσται χρὼς ἔμπεδος, καὶ ἀρείων.
34
ἀλλὰ σύ γ’εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
35
μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
36
αἶψα μάλ’ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ’ἀλκήν.
37
ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε,
38
Πατρόκλῳ δ’αὖτ’ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν
39
στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.
40
αὐτὰρ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς
41
σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ’ἥρωας Ἀχαιούς.
42
καί ῥ’οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον
43
οἵτε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν
44
καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,
45
καὶ μὴν οἳ τότε γ’εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ’Ἀχιλλεὺς
46
ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ’ἀλεγεινῆς.
47
τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε
48
Τυδεΐδηςτε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
49
ἔγχει ἐρειδομένω · ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά ·
50
κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.
51
αὐτὰρ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
52
ἕλκος ἔχων · καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
53
οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.
54
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί,
55
τοῖσι δ’ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
56
Ἀτρεΐδη ἄρ τι τόδ’ἀμφοτέροισιν ἄρειον
57
ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ
58
θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;
59
τὴν ὄφελ’ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ
60
ἤματι τῷ ὅτ’ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας ·
61
τώ κ’οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
62
δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.
63
Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον · αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
64
δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.
65
ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
66
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ ·
67
νῦν δ’ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐ δέ τί με χρὴ
68
ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν · ἀλλ’ἄγε θᾶσσον
69
ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,
70
ὄφρ’ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν
71
αἴ κ’ἐθέλωσ’ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν · ἀλλά τιν’οἴω
72
ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι
73
δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ’ἔγχεος ἡμετέροιο.
74
ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
75
μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.
76
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
77
αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ’ἐν μέσσοισιν ἀναστάς ·
78
φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
79
ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν
80
ὑββάλλειν · χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.
81
ἀνδρῶν δ’ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι
82
εἴποι; βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.
83
Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι · αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
84
σύνθεσθ’Ἀργεῖοι, μῦθόντ’εὖ γνῶτε ἕκαστος.
85
πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον
86
καίτέ με νεικείεσκον · ἐγὼ δ’οὐκ αἴτιός εἰμι,
87
ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς,
88
οἵτέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,
89
ἤματι τῷ ὅτ’Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.
90
ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.
91
πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, πάντας ἀᾶται,
92
οὐλομένη · τῇ μένθ’ἁπαλοὶ πόδες · οὐ γὰρ ἐπ’οὔδει
93
πίλναται, ἀλλ’ἄρα γε κατ’ἀνδρῶν κράατα βαίνει
94
βλάπτουσ’ἀνθρώπους · κατὰ δ’οὖν ἕτερόν γε πέδησε.
95
καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον
96
ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ’ἔμμεναι · ἀλλ’ἄρα καὶ τὸν
97
Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν,
98
ἤματι τῷ ὅτ’ἔμελλε βίην Ἡρακληείην
99
Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.
100
ἤτοι γ’εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι ·
106
τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη ·
112
ὣς ἔφατο · Ζεὺς δ’οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν,
113
ἀλλ’ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.
114
Ἥρη δ’ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,
115
καρπαλίμως δ’ἵκετ’Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ’ἄρα ᾔδη
116
ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.
117
δ’ἐκύει φίλον υἱόν, δ’ἕβδομος ἑστήκει μείς ·
118
ἐκ δ’ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα,
119
Ἀλκμήνης δ’ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ’Εἰλειθυίας.
120
αὐτὴ δ’ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα ·
125
ὣς φάτο, τὸν δ’ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν ·
126
αὐτίκα δ’εἷλ’Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο
127
χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον
128
μή ποτ’ἐς Οὔλυμπόντε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
129
αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, πάντας ἀᾶται.
130
ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ’οὐρανοῦ ἀστερόεντος
131
χειρὶ περιστρέψας · τάχα δ’ἵκετο ἔργ’ἀνθρώπων.
132
τὴν αἰεὶ στενάχεσχ’ὅθ’ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο
133
ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ’Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
134
ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ’αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
135
Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν,
136
οὐ δυνάμην λελαθέσθ’Ἄτης πρῶτον ἀάσθην.
137
ἀλλ’ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς,
138
ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναίτ’ἀπερείσι’ἄποινα ·
139
ἀλλ’ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.
140
δῶρα δ’ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
141
χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.
142
εἰ δ’ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος,
143
δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες
144
οἴσουσ’, ὄφρα ἴδηαι τοι μενοεικέα δώσω.
145
τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
146
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
147
δῶρα μὲν αἴ κ’ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές,
148
τ’ἐχέμεν παρὰ σοί · νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης
149
αἶψα μάλ’· οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ’ἐόντας
150
οὐ δὲ διατρίβειν · ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον ·
151
ὥς κέ τις αὖτ’Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται
152
ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.
153
ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.
154
τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·
155
μὴ δ’οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ’Ἀχιλλεῦ
156
νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν
157
Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται
158
φύλοπις, εὖτ’ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες
159
ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.
160
ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς
161
σίτου καὶ οἴνοιο · τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.
162
οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
163
ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι ·
164
εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν,
165
ἀλλάτε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει
166
δίψάτε καὶ λιμός, βλάβεται δέτε γούνατ’ἰόντι.
167
ὃς δέ κ’ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς
168
ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ,
169
θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα
170
πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.
171
ἀλλ’ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι
172
ὅπλεσθαι · τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
173
οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ
174
ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.
175
ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς
176
μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ·
177
θέμις ἐστὶν ἄναξ τ’ἀνδρῶν τε γυναικῶν ·
178
καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.
179
αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω
180
πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.
181
Ἀτρεΐδη σὺ δ’ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ’ἄλλῳ
182
ἔσσεαι. οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα
183
ἄνδρ’ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
184
τὸν δ’αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·
185
χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας ·
186
ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας.
187
ταῦτα δ’ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός,
188
οὐ δ’ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
189
μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος ·
190
μίμνετε δ’ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα
191
ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.
192
σοὶ δ’αὐτῷ τόδ’ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω ·
193
κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν
194
δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ’Ἀχιλῆϊ
195
χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεντε γυναῖκας.
196
Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
197
κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διίτ’Ἠελίῳτε.
198
τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
199
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
200
ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι,
201
ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται
202
καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.
203
νῦν δ’οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν
204
Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν,
205
ὑμεῖς δ’ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον · τ’ἂν ἔγωγε
206
νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν
207
νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ’ἠελίῳ καταδύντι
208
τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.
209
πρὶν δ’οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη
210
οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος
211
ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ
212
κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ’ἑταῖροι
213
μύρονται · τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν,
214
ἀλλὰ φόνοςτε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.
215
τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·
216
Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ’Ἀχαιῶν,
217
κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ
218
ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην
219
πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.
220
τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.
221
αἶψάτε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν,
222
ἧςτε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν,
223
ἄμητος δ’ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα
224
Ζεύς, ὅςτ’ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.
225
γαστέρι δ’οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς ·
226
λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα
227
πίπτουσιν · πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο;
228
ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι
229
νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ’ἤματι δακρύσαντας ·
230
ὅσσοι δ’ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται
231
μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφρ’ἔτι μᾶλλον
232
ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ
233
ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα. μη δέ τις ἄλλην
234
λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω ·
235
ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται
236
νηυσὶν ἐπ’Ἀργείων · ἀλλ’ἀθρόοι ὁρμηθέντες
237
Τρωσὶν ἐφ’ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.
238
, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο
239
Φυλεΐδηντε Μέγητα Θόαντάτε Μηριόνηντε
240
καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον ·
241
βὰν δ’ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.
242
αὐτίκ’ἔπειθ’ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον ·
243
ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη,
244
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ’ἵππους ·
245
ἐκ δ’ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
246
ἕπτ’, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.
247
χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα
248
ἦρχ’, ἅμα δ’ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.
249
καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ’Ἀγαμέμνων
250
ἵστατο · Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν
251
κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.
252
Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν,
253
οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο,
254
κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν
255
εὔχετο · τοὶ δ’ἄρα πάντες ἐπ’αὐτόφιν εἵατο σιγῇ
256
Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.
257
εὐξάμενος δ’ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν ·
258
ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος
259
Γῆτε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵθ’ὑπὸ γαῖαν
260
ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ’ἐπίορκον ὀμόσσῃ,
261
μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖρ’ἐπένεικα,
262
οὔτ’εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.
263
ἀλλ’ἔμεν’ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.
264
εἰ δέ τι τῶνδ’ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν
265
πολλὰ μάλ’, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ’ἀλίτηται ὀμόσσας.
266
, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.
267
τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα
268
ῥῖψ’ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
269
ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα ·
270
Ζεῦ πάτερ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα ·
271
οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν
272
Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην
273
ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος · ἀλλά ποθι Ζεὺς
274
ἤθελ’Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.
275
νῦν δ’ἔρχεσθ’ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.
276
ὣς ἄρ’ἐφώνησεν, λῦσεν δ’ἀγορὴν αἰψηρήν.
277
οἳ μὲν ἄρ’ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος,
278
δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο,
279
βὰν δ’ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.
280
καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας,
281
ἵππους δ’εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.
282
Βρισηῒς δ’ἄρ’ἔπειτ’ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ
283
ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
284
ἀμφ’αὐτῷ χυμένη λίγ’ἐκώκυε, χερσὶ δ’ἄμυσσε
285
στήθεάτ’ἠδ’ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.
286
εἶπε δ’ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι ·
287
Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ
288
ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα,
289
νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν
290
ἂψ ἀνιοῦσ’· ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί.
291
ἄνδρα μὲν ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
292
εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
293
τρεῖςτε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ,
294
κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.
295
οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ’ἔασκες, ὅτ’ἄνδρ’ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
296
ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος,
297
κλαίειν, ἀλλά μ’ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο
298
κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειντ’ἐνὶ νηυσὶν
299
ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.
300
τώ σ’ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.
301
ὣς ἔφατο κλαίουσ’, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες
302
Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ’αὐτῶν κήδε’ἑκάστη.
303
αὐτὸν δ’ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο
304
λισσόμενοι δειπνῆσαι · δ’ἠρνεῖτο στεναχίζων ·
305
λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ’ἑταίρων,
306
μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος
307
ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ’ἄχος αἰνὸν ἱκάνει ·
308
δύντα δ’ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.
309
ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας,
310
δοιὼ δ’Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
311
Νέστωρ Ἰδομενεύςτε γέρωνθ’ἱππηλάτα Φοῖνιξ
312
τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον · οὐ δέ τι θυμῷ
313
τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.
314
μνησάμενος δ’ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέντε ·
315
ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ’ἑταίρων
316
αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας
317
αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ’Ἀχαιοὶ
318
Τρωσὶν ἐφ’ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.
319
νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
320
ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων
321
σῇ ποθῇ · οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι,
322
οὐ δ’εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην,
323
ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει
324
χήτεϊ τοιοῦδ’υἷος · δ’ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ
325
εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω ·
326
ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός,
327
εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.
328
πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
329
οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ’Ἄργεος ἱπποβότοιο
330
αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέτε Φθίην δὲ νέεσθαι,
331
ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ
332
Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα
333
κτῆσιν ἐμὴν δμῶάςτε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.
334
ἤδη γὰρ Πηλῆά γ’ὀΐομαι κατὰ πάμπαν
335
τεθνάμεν, που τυτθὸν ἔτι ζώοντ’ἀκάχησθαι
336
γήραΐτε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ
337
λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ’ἀποφθιμένοιο πύθηται.
338
ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες,
339
μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον ·
340
μυρομένους δ’ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,
341
αἶψα δ’Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
342
τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.
343
νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ’Ἀχιλλεύς;
344
κεῖνος γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων
345
ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον · οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
346
οἴχονται μετὰ δεῖπνον, δ’ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.
347
ἀλλ’ἴθι οἱ νέκτάρτε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
348
στάξον ἐνὶ στήθεσσ’, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.
349
ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην ·
350
δ’ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ
351
οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δι’αἰθέρος. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
352
αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν · δ’Ἀχιλῆϊ
353
νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
354
στάξ’, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ’ἵκοιτο ·
355
αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ
356
ᾤχετο, τοὶ δ’ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.
357
ὡς δ’ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται
358
ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο,
359
ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι
360
νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
361
θώρηκέςτε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.
362
αἴγλη δ’οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν
363
χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς · ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν
364
ἀνδρῶν · ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.
365
τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε
366
λαμπέσθην ὡς εἴτε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ
367
δῦν’ἄχος ἄτλητον · δ’ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων
368
δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.
369
κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε
370
καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας ·
371
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.
372
ἀμφὶ δ’ἄρ’ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
373
χάλκεον · αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγατε στιβαρόντε
374
εἵλετο, τοῦ δ’ἀπάνευθε σέλας γένετ’ἠΰτε μήνης.
375
ὡς δ’ὅτ’ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ
376
καιομένοιο πυρός, τότε καίεται ὑψόθ’ὄρεσφι
377
σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ · τοὺς δ’οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι
378
πόντον ἐπ’ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν ·
379
ὣς ἀπ’Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρ’ἵκανε
380
καλοῦ δαιδαλέου · περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας
381
κρατὶ θέτο βριαρήν · δ’ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν
382
ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ’ἔθειραι
383
χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.
384
πειρήθη δ’ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς,
385
εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα ·
386
τῷ δ’εὖτε πτερὰ γίγνετ’, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.
387
ἐκ δ’ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ’ἔγχος
388
βριθὺ μέγα στιβαρόν · τὸ μὲν οὐ δύνατ’ἄλλος Ἀχαιῶν
389
πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς ·
390
Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων
391
Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν ·
392
ἵππους δ’Αὐτομέδωντε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες
393
ζεύγνυον · ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν’ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς
394
γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ’ἡνία τεῖναν ὀπίσσω
395
κολλητὸν ποτὶ δίφρον. δὲ μάστιγα φαεινὴν
396
χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ’ἵπποιιν ἀνόρουσεν
397
Αὐτομέδων · ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς
398
τεύχεσι παμφαίνων ὥςτ’ἠλέκτωρ Ὑπερίων,
399
σμερδαλέον δ’ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο ·
400
Ξάνθέτε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης
401
ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα
402
ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ’ἕωμεν πολέμοιο,
403
μη δ’ὡς Πάτροκλον λίπετ’αὐτόθι τεθνηῶτα.
404
τὸν δ’ἄρ’ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος
405
Ξάνθος, ἄφαρ δ’ἤμυσε καρήατι · πᾶσα δὲ χαίτη
406
ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν ·
407
αὐδήεντα δ’ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ·
408
καὶ λίην σ’ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ’Ἀχιλλεῦ ·
409
ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον · οὐ δέ τοι ἡμεῖς
410
αἴτιοι, ἀλλὰ θεόςτε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.
411
οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτίτε νωχελίῃτε
412
Τρῶες ἀπ’ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχε’ἕλοντο ·
413
ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ,
414
ἔκταν’ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.
415
νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν,
416
ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ’ἔμμεναι · ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
417
μόρσιμόν ἐστι θεῷτε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.
418
ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.
419
τὸν δὲ μέγ’ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
420
Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι; οὐ δέ τί σε χρή.
421
εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς μοι μόρος ἐνθάδ’ὀλέσθαι
422
νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος · ἀλλὰ καὶ ἔμπης
423
οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.
424
ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.