οὐ δ’ἔλαθ’Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον

Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι.

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,

ἀμφὶ δ’ἄρ’αὐτῷ βαῖν’ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ

πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο ·

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

πρόσθε δέ οἱ δόρυτ’ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην,

τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ’ἀντίος ἔλθοι.

οὐ δ’ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε

Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος · ἄγχι δ’ἄρ’αὐτοῦ

ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον ·

12
Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν
13
χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ’ἔναρα βροτόεντα ·
14
οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶντ’ἐπικούρων
15
Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην ·
16
τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,
17
μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

τὸν δὲ μέγ’ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος ·

19
Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.
20
οὔτ’οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος
21
οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗτε μέγιστος
22
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει,
23
ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.
24
οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο
25
ἧς ἥβης ἀπόνηθ’, ὅτε μ’ὤνατο καί μ’ὑπέμεινε
26
καί μ’ἔφατ’ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν
27
ἔμμεναι · οὐ δέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα
28
εὐφρῆναι ἄλοχόντε φίλην κεδνούςτε τοκῆας.
29
ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα
30
στήῃς · ἀλλά σ’ἔγωγ’ἀναχωρήσαντα κελεύω
31
ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ’ἀντίος ἵστασ’ἐμεῖο
32
πρίν τι κακὸν παθέειν · ῥεχθὲν δέτε νήπιος ἔγνω.

ὣς φάτο, τὸν δ’οὐ πεῖθεν · ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα ·

34
νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις
35
γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ’ἀγορεύεις,
36
χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,
37
ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.
38
ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην
39
εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήντε τεὴν καὶ τεύχε’ἐνείκας
40
Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.
41
ἀλλ’οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
42
οὐ δ’ἔτ’ἀδήριτος ἤτ’ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην ·

οὐ δ’ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ

ἀσπίδ’ἐνὶ κρατερῇ · ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί ·

ἂψ δ’ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

νύξ’, ἐπὶ δ’αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας ·

ἀντικρὺ δ’ἁπαλοῖο δι’αὐχένος ἤλυθ’ἀκωκή,

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ἐπ’αὐτῷ.

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι

πλοχμοίθ’, οἳ χρυσῷτε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης

χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ’ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ,

καλὸν τηλεθάον · τὸ δέτε πνοιαὶ δονέουσι

παντοίων ἀνέμων, καίτε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ ·

ἐλθὼν δ’ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ

βόθρουτ’ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ’ἐπὶ γαίῃ ·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχε’ἐσύλα.

ὡς δ’ὅτε τίςτε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς

βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη ·

τῆς δ’ἐξ αὐχέν’ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

πρῶτον, ἔπειτα δέθ’αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει

δῃῶν · ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνεςτ’ἄνδρέςτε νομῆες

πολλὰ μάλ’ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ’ἐθέλουσιν

ἀντίον ἐλθέμεναι · μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ ·

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα

ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο

Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

ὅς ῥά οἱ Ἕκτορ’ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ

ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ ·

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

75
Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων
76
ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος · οἳ δ’ἀλεγεινοὶ
77
ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ’ὀχέεσθαι
78
ἄλλῳ γ’ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.
79
τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς
80
Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε
81
Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,

Ἕκτορα δ’αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας ·

πάπτηνεν δ’ἄρ’ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ’ἔγνω

τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ’ἐπὶ γαίῃ

κείμενον · ἔρρει δ’αἷμα κατ’οὐταμένην ὠτειλήν.

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο

ἀσβέστῳ · οὐ δ’υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας ·

ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

91
ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ
92
Πάτροκλόνθ’, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ἐνθάδε τιμῆς,
93
μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.
94
εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι
95
αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ’ἕνα πολλοί ·
96
Τρῶας δ’ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
97
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
98
ὁππότ’ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι
99
ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.
100
τώ μ’οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται
101
Ἕκτορι χωρήσαντ’, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.
102
εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην,
103
ἄμφω κ’αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης
104
καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν
105
Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ · κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

106

εἷος ὁ ταῦθ’ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

107

τόφρα δ’ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον · ἦρχε δ’ἄρ’Ἕκτωρ.

108

αὐτὰρ ὅ γ’ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν

109

ἐντροπαλιζόμενος ὥςτε λὶς ἠϋγένειος,

110

ὅν ῥα κύνεςτε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται

111

ἔγχεσι καὶ φωνῇ · τοῦ δ’ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ

112

παχνοῦται, ἀέκων δέτ’ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο ·

113

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

114

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων

115

παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

116

τὸν δὲ μάλ’αἶψ’ἐνόησε μάχης ἐπ’ἀριστερὰ πάσης

117

θαρσύνονθ’ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι ·

118

θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων ·

119

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

120
Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος
121
σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν
122
γυμνόν · ἀτὰρ τά γε τεύχε’ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

123

ὣς ἔφατ’, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε ·

124

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

125

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ἀπηύρα,

126

ἕλχ’ἵν’ἀπ’ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ,

127

τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

128

Αἴας δ’ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον ·

129

Ἕκτωρ δ’ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ’ἑταίρων,

130

ἐς δίφρον δ’ἀνόρουσε · δίδου δ’ὅ γε τεύχεα καλὰ

131

Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

132

Αἴας δ’ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας

133

ἑστήκει ὥς τίςτε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν,

134

ᾧ ῥάτε νήπι’ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

135

ἄνδρες ἐπακτῆρες · ὃ δέτε σθένεϊ βλεμεαίνει,

136

πᾶν δέτ’ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων ·

137

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

138

Ἀτρεΐδης δ’ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος

139

ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

140

Γλαῦκος δ’Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

141

Ἕκτορ’ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ ·

142
Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.
143
ἦ σ’αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.
144
φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς
145
οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν ·
146
οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν
147
εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
148
μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ’ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.
149
πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ’ὅμιλον
150
σχέτλι’, ἐπεὶ Σαρπηδόν’ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον
151
κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι,
152
ὅς τοι πόλλ’ὄφελος γένετο πτόλεΐτε καὶ αὐτῷ
153
ζωὸς ἐών · νῦν δ’οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.
154
τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν
155
οἴκαδ’ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.
156
εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη
157
ἄτρομον, οἷόντ’ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης
158
ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο,
159
αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.
160
εἰ δ’οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
161
ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης,
162
αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ
163
λύσειαν, καί κ’αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω ·
164
τοίου γὰρ θεράπων πέφατ’ἀνέρος, ὃς μέγ’ἄριστος
165
Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.
166
ἀλλὰ σύ γ’Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας
167
στήμεναι ἄντα κατ’ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ,
168
οὐ δ’ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

169

τὸν δ’ἄρ’ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

170
Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;
171
ὢ πόποι ἦτ’ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
172
τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι ·
173
νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες,
174
ὅςτέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.
175
οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐ δὲ κτύπον ἵππων ·
176
ἀλλ’αἰείτε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο,
177
ὅςτε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην
178
ῥηϊδίως, ὁτὲ δ’αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.
179
ἀλλ’ἄγε δεῦρο πέπον, παρ’ἔμ’ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον,
180
ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις,
181
ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα
182
σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

183

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

184
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,
185
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
186
ὄφρ’ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω
187
καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

188

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ

189

δηΐου ἐκ πολέμοιο · θέων δ’ἐκίχανεν ἑταίρους

190

ὦκα μάλ’οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών,

191

οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

192

στὰς δ’ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντε’ἄμειβεν ·

193

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν

194

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ’ἄμβροτα τεύχεα δῦνε

195

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες

196

πατρὶ φίλῳ ἔπορον · ὃ δ’ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε

197

γηράς · ἀλλ’οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

198

τὸν δ’ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

199

τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο,

200

κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·

201
ἆ δείλ’οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν
202
ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι · σὺ δ’ἄμβροτα τεύχεα δύνεις
203
ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόντε τρομέουσι καὶ ἄλλοι ·
204
τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέατε κρατερόντε,
205
τεύχεα δ’οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατόςτε καὶ ὤμων
206
εἵλευ · ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω,
207
τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι
208
δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

209

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ’ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

210

Ἕκτορι δ’ἥρμοσε τεύχε’ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης

211

δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ’ἄρα οἱ μέλε’ἐντὸς

212

ἀλκῆς καὶ σθένεος · μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους

213

βῆ ῥα μέγα ἰάχων · ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι

214

τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

215

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι

216

Μέσθληντε Γλαῦκόντε Μέδοντάτε Θερσίλοχόντε

217

Ἀστεροπαῖόντε Δεισήνοράθ’Ἱππόθοόντε

218

Φόρκυντε Χρομίοντε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν ·

219

τοὺς ὅ γ’ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

220
κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων ·
221
οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων
222
ἐνθάδ’ἀφ’ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,
223
ἀλλ’ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα
224
προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ’Ἀχαιῶν.
225
τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ
226
λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.
227
τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω
228
ἠὲ σαωθήτω · ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.
229
ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης
230
Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας,
231
ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ’αὐτὸς
232
ἕξω ἐγώ · τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

233

ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν

234

δούρατ’ἀνασχόμενοι · μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

235

νεκρὸν ὑπ’Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο

236

νήπιοι · ἦτε πολέσσιν ἐπ’αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

237

καὶ τότ’ἄρ’Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον ·

238
ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ
239
ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.
240
οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο,
241
ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ’οἰωνούς,
242
ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι,
243
καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει
244
Ἕκτωρ, ἡμῖν δ’αὖτ’ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.
245
ἀλλ’ἄγ’ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

246

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

247

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς ·

248
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
249
οἵτε παρ’Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ
250
δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος
251
λαοῖς · ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.
252
ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον
253
ἡγεμόνων · τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν ·
254
ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ’ἐνὶ θυμῷ
255
Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

256

ὣς ἔφατ’, ὀξὺ δ’ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας ·

257

πρῶτος δ’ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα,

258

τὸν δὲ μετ’Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

259

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

260

τῶν δ’ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ’εἴποι,

261

ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

262

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες · ἦρχε δ’ἄρ’Ἕκτωρ.

263

ὡς δ’ὅτ’ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο

264

βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέτ’ἄκραι

265

ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω,

266

τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

267

ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες

268

φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν · ἀμφὶ δ’ἄρά σφι

269

λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν

270

χεῦ’, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε,

271

ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο ·

272

μίσησεν δ’ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι

273

Τρῳῇσιν · τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

274

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς ·

275

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν’αὐτῶν

276

Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ,

277

ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο · μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ

278

μέλλον ἀπέσσεσθαι · μάλα γάρ σφεας ὦκ’ἐλέλιξεν

279

Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ’ἔργα τέτυκτο

280

τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ’ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

281

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν

282

καπρίῳ, ὅςτ’ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούςτ’αἰζηοὺς

283

ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας ·

284

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας

285

ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας

286

οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα

287

ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

288

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς

289

Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

290

δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας

291

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος · τάχα δ’αὐτῷ

292

ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

293

τὸν δ’υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δι’ὁμίλου

294

πλῆξ’αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου ·

295

ἤρικε δ’ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ

296

πληγεῖσ’ἔγχεΐτε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ,

297

ἐγκέφαλος δὲ παρ’αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς

298

αἱματόεις · τοῦ δ’αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ’ἄρα χειρῶν

299

Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε

300

κεῖσθαι · ὃ δ’ἄγχ’αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ

301

τῆλ’ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι

302

θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

303

ἔπλεθ’ὑπ’Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

304

Ἕκτωρ δ’αὖτ’Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ·

305

ἀλλ’ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος

306

τυτθόν · ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν

307

Φωκήων ὄχ’ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ

308

οἰκία ναιετάασκε πολέσσ’ἄνδρεσσιν ἀνάσσων,

309

τὸν βάλ’ὑπὸ κληῗδα μέσην · διὰ δ’ἀμπερὲς ἄκρη

310

αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε ·

311

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ἐπ’αὐτῷ.

312

Αἴας δ’αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν

313

Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε ·

314

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ’ἔντερα χαλκὸς

315

ἤφυσ’· ὃ δ’ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

316

χώρησαν δ’ὑπότε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ ·

317

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς

318

Φόρκυνθ’Ἱππόθοόντε, λύοντο δὲ τεύχε’ἀπ’ὤμων.

319

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ’Ἀχαιῶν

320

Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες,

321

Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν

322

κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ · ἀλλ’αὐτὸς Ἀπόλλων

323

Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς

324

κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι

325

κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς ·

326

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων ·

327
Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε
328
Ἴλιον αἰπεινήν; ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους
329
κάρτεΐτε σθένεΐτε πεποιθότας ἠνορέῃτε
330
πλήθεΐτε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας ·
331
ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι
332
νίκην · ἀλλ’αὐτοὶ τρεῖτ’ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

333

ὣς ἔφατ’, Αἰνείας δ’ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα

334

ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ’Ἕκτορα εἶπε βοήσας ·

335
Ἕκτόρτ’ἠδ’ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ’ἐπικούρων
336
αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ’ἀρηϊφίλων ὑπ’Ἀχαιῶν
337
Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.
338
ἀλλ’ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς
339
Ζῆν’ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι ·
340
τώ ῥ’ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ’οἵ γε ἕκηλοι
341
Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

342

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη ·

343

οἳ δ’ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

344

ἔνθ’αὖτ’Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ

345

υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

346

τὸν δὲ πεσόντ’ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης,

347

στῆ δὲ μάλ’ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

348

καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

349

ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ’ὑπὸ γούνατ’ἔλυσεν,

350

ὅς ῥ’ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει,

351

καὶ δὲ μετ’Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

352

τὸν δὲ πεσόντ’ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,

353

ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι ·

354

ἀλλ’οὔ πως ἔτι εἶχε · σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ

355

ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ’ἔχοντο.

356

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων ·

357

οὔτέ τιν’ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει

358

οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων,

359

ἀλλὰ μάλ’ἀμφ’αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

360

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν

361

δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ’ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον

362

νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων

363

καὶ Δαναῶν · οὐ δ’οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο,

364

παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον · μέμνηντο γὰρ αἰεὶ

365

ἀλλήλοις ἀν’ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

366

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης

367

οὔτέ ποτ’ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην ·

368

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπίθ’ὅσσον ἄριστοι

369

ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

370

οἳ δ’ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

371

εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ’αἰθέρι, πέπτατο δ’αὐγὴ

372

ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ’οὐ φαίνετο πάσης

373

γαίης οὐ δ’ὀρέων · μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο

374

ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα

375

πολλὸν ἀφεσταότες. τοὶ δ’ἐν μέσῳ ἄλγε’ἔπασχον

376

ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ

377

ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν · δύο δ’οὔ πω φῶτε πεπύσθην

378

ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχόςτε

379

Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ’ἔτ’ἔφαντο

380

ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

381

τὼ δ’ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων

382

νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ

383

ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

384

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει

385

ἀργαλέης · καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ

386

γούνατάτε κνῆμαίτε πόδεςθ’ὑπένερθεν ἑκάστου

387

χεῖρέςτ’ὀφθαλμοίτε παλάσσετο μαρναμένοιιν

388

ἀμφ’ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

389

ὡς δ’ὅτ’ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην

390

λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ ·

391

δεξάμενοι δ’ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι

392

κυκλόσ’, ἄφαρ δέτε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέτ’ἀλοιφὴ

393

πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέτε πᾶσα διὰ πρό ·

394

ὣς οἵ γ’ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ

395

εἵλκεον ἀμφότεροι · μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

396

Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

397

νῆας ἔπι γλαφυράς · περὶ δ’αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει

398

ἄγριος · οὐ δέ κ’Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ’Ἀθήνη

399

τόν γε ἰδοῦσ’ὀνόσαιτ’, οὐ δ’εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι ·

400

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶντε καὶ ἵππων

401

ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον · οὐ δ’ἄρα πώ τι

402

ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς ·

403

πολλὸν γὰρ ῥ’ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων

404

τείχει ὕπο Τρώων · τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ

405

τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν

406

ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν

407

ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ ·

408

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων,

409

ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

410

δὴ τότε γ’οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη

411

μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ἑταῖρος.

412

οἳ δ’αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ’ἔχοντες

413

νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον ·

414

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ·

415
ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι
416
νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ’αὐτοῦ γαῖα μέλαινα
417
πᾶσι χάνοι · τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη
418
εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν
419
ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

420

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν ·

421
ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρ’ἀνέρι τῷδε δαμῆναι
422
πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

423

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ’ὄρσασκεν ἑκάστου.

424

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ’ὀρυμαγδὸς

425

χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δι’αἰθέρος ἀτρυγέτοιο ·

426

ἵπποι δ’Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες

427

κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο

428

ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ’Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

429

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς

430

πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων,

431

πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ’ἀρειῇ ·

432

τὼ δ’οὔτ’ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον

433

ἠθελέτην ἰέναι οὔτ’ἐς πόλεμον μετ’Ἀχαιούς,

434

ἀλλ’ὥςτε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥτ’ἐπὶ τύμβῳ

435

ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός,

436

ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες

437

οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα · δάκρυα δέ σφι

438

θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν

439

ἡνιόχοιο πόθῳ · θαλερὴ δ’ἐμιαίνετο χαίτη

440

ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

441

μυρομένω δ’ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,

442

κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν ·

443
ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι
444
θνητῷ, ὑμεῖς δ’ἐστὸν ἀγήρωτ’ἀθανάτωτε;
445
ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ’ἀνδράσιν ἄλγε’ἔχητον;
446
οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς
447
πάντων, ὅσσάτε γαῖαν ἔπι πνείειτε καὶ ἕρπει.
448
ἀλλ’οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν
449
Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται · οὐ γὰρ ἐάσω.
450
ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχε’ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;
451
σφῶϊν δ’ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ’ἐνὶ θυμῷ,
452
ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο
453
νῆας ἔπι γλαφυράς · ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω
454
κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται
455
δύῃτ’ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ ·

456

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

457

τὼ δ’ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε

458

ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

459

τοῖσι δ’ἐπ’Αὐτομέδων μάχετ’ἀχνύμενός περ ἑταίρου

460

ἵπποις ἀΐσσων ὥςτ’αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας ·

461

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ’ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ,

462

ῥεῖα δ’ἐπαΐξασκε πολὺν καθ’ὅμιλον ὀπάζων.

463

ἀλλ’οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν ·

464

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ’ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ

465

ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

466

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν

467

Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο ·

468

στῆ δ’ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα ·

469
Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν
470
ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;
471
οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ
472
μοῦνος · ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ’Ἕκτωρ
473
αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

474

τὸν δ’αὖτ’Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός ·

475
Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος
476
ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίντε μένοςτε,
477
εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
478
ζωὸς ἐών; νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.
479
ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
480
δέξαι, ἐγὼ δ’ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

481

ὣς ἔφατ’, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ’ἐπορούσας

482

καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

483

Αὐτομέδων δ’ἀπόρουσε · νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ,

484

αὐτίκα δ’Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα ·

485
Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων
486
ἵππω τώδ’ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο
487
ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι ·
488
τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ
489
σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ
490
τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

491

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

492

τὼ δ’ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους

493

αὔῃσι στερεῇσι · πολὺς δ’ἐπελήλατο χαλκός.

494

τοῖσι δ’ἅμα Χρομίοςτε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς

495

ἤϊσαν ἀμφότεροι · μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

496

αὐτώτε κτενέειν ἐλάαντ’ἐριαύχενας ἵππους

497

νήπιοι, οὐ δ’ἄρ’ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι

498

αὖτις ἀπ’Αὐτομέδοντος. ὃ δ’εὐξάμενος Διὶ πατρὶ

499

ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας ·

500

αὐτίκα δ’Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον ·

501
Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους,
502
ἀλλὰ μάλ’ἐμπνείοντε μεταφρένῳ · οὐ γὰρ ἔγωγε
503
Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω,
504
πρίν γ’ἐπ’Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω
505
νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαίτε στίχας ἀνδρῶν
506
Ἀργείων, ἤ κ’αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

507

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον ·

508
Αἴαντ’Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε
509
ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ’οἵ περ ἄριστοι
510
ἀμφ’αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν,
511
νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ ·
512
τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα
513
Ἕκτωρ Αἰνείαςθ’, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.
514
ἀλλ’ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται ·
515
ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

516

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

517

καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ’ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην ·

518

ἣ δ’οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,

519

νειαίρῃ δ’ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

520

ὡς δ’ὅτ’ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ

521

κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο

522

ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,

523

ὣς ἄρ’ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος · ἐν δέ οἱ ἔγχος

524

νηδυίοισι μάλ’ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

525

Ἕκτωρ δ’Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ·

526

ἀλλ’ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος ·

527

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ’ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν

528

οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ’οὐρίαχος πελεμίχθη

529

ἔγχεος · ἔνθα δ’ἔπειτ’ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

530

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ’αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην

531

εἰ μή σφω’Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,

532

οἵ ῥ’ἦλθον καθ’ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος ·

533

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις

534

Ἕκτωρ Αἰνείαςτ’ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,

535

Ἄρητον δὲ κατ’αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ

536

κείμενον · Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

537

τεύχεάτ’ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα ·

538
ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος
539
κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

540

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα

541

θῆκ’, ἂν δ’αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν

542

αἱματόεις ὥς τίςτε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

543

ἂψ δ’ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη

544

ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη

545

οὐρανόθεν καταβᾶσα · προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς

546

ὀρνύμεναι Δαναούς · δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ’αὐτοῦ.

547

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ

548

Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο

549

ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥάτε ἔργων

550

ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει,

551

ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν

552

δύσετ’Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

553

πρῶτον δ’Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα

554

ἴφθιμον Μενέλαον · ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν ·

555

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν ·

556
σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος
557
ἔσσεται εἴ κ’Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον
558
τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.
559
ἀλλ’ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

560

τὴν δ’αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ·

561
Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη
562
δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ’ἀπερύκοι ἐρωήν ·
563
τώ κεν ἔγωγ’ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
564
Πατρόκλῳ · μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.
565
ἀλλ’Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ’ἀπολήγει
566
χαλκῷ δηϊόων · τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

567

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,

568

ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

569

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε,

570

καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν,

571

ἥτε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο

572

ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόντέ οἱ αἷμ’ἀνθρώπου ·

573

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας,

574

βῆ δ’ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

575

ἔσκε δ’ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος

576

ἀφνειόςτ’ἀγαθόςτε · μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ

577

δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής ·

578

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος

579

ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε ·

580

δούπησεν δὲ πεσών · ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος

581

νεκρὸν ὑπ’ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

582

Ἕκτορα δ’ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων

583

Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων

584

ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων ·

585

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων ·

586
Ἕκτορ τίς κέ σ’ἔτ’ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;
587
οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε
588
μαλθακὸς αἰχμητής · νῦν δ’οἴχεται οἶος ἀείρας
589
νεκρὸν ὑπ’ἐκ Τρώων, σὸν δ’ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον
590
ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

591

ὣς φάτο, τὸν δ’ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα,

592

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

593

καὶ τότ’ἄρα Κρονίδης ἕλετ’αἰγίδα θυσσανόεσσαν

594

μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,

595

ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ’ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε,

596

νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ’Ἀχαιούς.

597

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

598

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ

599

ἄκρον ἐπιλίγδην · γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις

600

αἰχμὴ Πουλυδάμαντος · ὃ γάρ ῥ’ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

601

Λήϊτον αὖθ’Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ἐπὶ καρπῷ

602

υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης ·

603

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ

604

ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

605

Ἕκτορα δ’Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα

606

βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν ·

607

ἐν καυλῷ δ’ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν

608

Τρῶες · ὃ δ’Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο

609

δίφρῳ ἐφεσταότος · τοῦ μέν ῥ’ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν ·

610

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονάθ’ἡνίοχόντε

611

Κοίρανον, ὅς ῥ’ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ’αὐτῷ ·

612

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας

613

ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν,

614

εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους ·

615

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,

616

αὐτὸς δ’ὤλεσε θυμὸν ὑφ’Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ·

617

τὸν βάλ’ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ’ἄρ’ὀδόντας

618

ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

619

ἤριπε δ’ἐξ ὀχέων, κατὰ δ’ἡνία χεῦεν ἔραζε.

620

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι

621

κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα ·

622
μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι ·
623
γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅτ’οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

624

ὣς ἔφατ’, Ἰδομενεὺς δ’ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

625

νῆας ἔπι γλαφυράς · δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

626

οὐ δ’ἔλαθ’Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον

627

Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

628

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας ·

629
ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι
630
γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.
631
τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλε’ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
632
ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός · Ζεὺς δ’ἔμπης πάντ’ἰθύνει ·
633
ἡμῖν δ’αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.
634
ἀλλ’ἄγετ’αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
635
ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
636
χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες,
637
οἵ που δεῦρ’ὁρόωντες ἀκηχέδατ’, οὐ δ’ἔτι φασὶν
638
Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
639
σχήσεσθ’, ἀλλ’ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
640
εἴη δ’ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα
641
Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι
642
λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ’ἑταῖρος.
643
ἀλλ’οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν ·
644
ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοίτε καὶ ἵπποι.
645
Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ’ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν,
646
ποίησον δ’αἴθρην, δὸς δ’ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι ·
647
ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

648

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα ·

649

αὐτίκα δ’ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην,

650

ἠέλιος δ’ἐπέλαμψε, μάχη δ’ἐπὶ πᾶσα φαάνθη ·

651

καὶ τότ’ἄρ’Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον ·

652
σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι
653
ζωὸν ἔτ’Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν,
654
ὄτρυνον δ’Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα
655
εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ἑταῖρος.

656

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

657

βῆ δ’ἰέναι ὥς τίςτε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,

658

ὅςτ’ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύναςτ’ἄνδραςτ’ἐρεθίζων,

659

οἵτέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

660

πάννυχοι ἐγρήσσοντες · ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

661

ἰθύει, ἀλλ’οὔ τι πρήσσει · θαμέες γὰρ ἄκοντες

662

ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν,

663

καιόμεναίτε δεταί, τάςτε τρεῖ ἐσσύμενός περ ·

664

ἠῶθεν δ’ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ ·

665

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

666

ἤϊε πόλλ’ἀέκων · περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ

667

ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

668

πολλὰ δὲ Μηριόνῃτε καὶ Αἰάντεσσ’ἐπέτελλεν ·

669
Αἴαντ’Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνητε
670
νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο
671
μνησάσθω · πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι
672
ζωὸς ἐών · νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

673

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος,

674

πάντοσε παπταίνων ὥςτ’αἰετός, ὅν ῥάτέ φασιν

675

ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν,

676

ὅντε καὶ ὑψόθ’ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ

677

θάμνῳ ὑπ’ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλάτ’ἐπ’αὐτῷ

678

ἔσσυτο, καίτέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

679

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ

680

πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,

681

εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

682

τὸν δὲ μάλ’αἶψ’ἐνόησε μάχης ἐπ’ἀριστερὰ πάσης

683

θαρσύνονθ’ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,

684

ἀγχοῦ δ’ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος ·

685
Ἀντίλοχ’εἰ δ’ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
686
λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.
687
ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα
688
γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,
689
νίκη δὲ Τρώων · πέφαται δ’ὤριστος Ἀχαιῶν
690
Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.
691
ἀλλὰ σύ γ’αἶψ’Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
692
εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ
693
γυμνόν · ἀτὰρ τά γε τεύχε’ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

694

ὣς ἔφατ’, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας ·

695

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε

696

δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

697

ἀλλ’οὐ δ’ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε,

698

βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχε’ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ

699

Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

700

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο

701

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

702

οὐ δ’ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς

703

τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν

704

Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη ·

705

ἀλλ’ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν,

706

αὐτὸς δ’αὖτ’ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει,

707

στῆ δὲ παρ’Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα ·

708
κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν
709
ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν · οὐ δέ μιν οἴω
710
νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ ·
711
οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.
712
ἡμεῖς δ’αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
713
ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
714
Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

715

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας ·

716
πάντα κατ’αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε ·
717
ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ’ὦκα
718
νεκρὸν ἀείραντες φέρετ’ἐκ πόνου · αὐτὰρ ὄπισθε
719
νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίντε καὶ Ἕκτορι δίῳ
720
ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ
721
μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρ’ἀλλήλοισι μένοντες.