Τρώων δ’οἰώθη καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή ·

πολλὰ δ’ἄρ’ἔνθα καὶ ἔνθ’ἴθυσε μάχη πεδίοιο

ἀλλήλων ἰθυνομένων χαλκήρεα δοῦρα

μεσσηγὺς Σιμόεντος ἰδὲ Ξάνθοιο ῥοάων.

Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἕρκος Ἀχαιῶν

Τρώων ῥῆξε φάλαγγα, φόως δ’ἑτάροισιν ἔθηκεν,

ἄνδρα βαλὼν ὃς ἄριστος ἐνὶ Θρῄκεσσι τέτυκτο

υἱὸν Ἐϋσσώρου Ἀκάμαντ’ἠΰντε μέγαντε.

τόν ῥ’ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,

ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ’ἄρ’ὀστέον εἴσω

αἰχμὴ χαλκείη · τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

Ἄξυλον δ’ἄρ’ἔπεφνε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης

Τευθρανίδην, ὃς ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐν Ἀρίσβῃ

ἀφνειὸς βιότοιο, φίλος δ’ἦν ἀνθρώποισι.

πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων.

ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν γε τότ’ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον

πρόσθεν ὑπαντιάσας, ἀλλ’ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα

αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθ’ἵππων

ἔσκεν ὑφηνίοχος · τὼ δ’ἄμφω γαῖαν ἐδύτην.

Δρῆσον δ’Εὐρύαλος καὶ Ὀφέλτιον ἐξενάριξε ·

βῆ δὲ μετ’Αἴσηπον καὶ Πήδασον, οὕς ποτε νύμφη

νηῒς Ἀβαρβαρέη τέκ’ἀμύμονι Βουκολίωνι.

Βουκολίων δ’ἦν υἱὸς ἀγαυοῦ Λαομέδοντος

πρεσβύτατος γενεῇ, σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ ·

ποιμαίνων δ’ἐπ’ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ,

ἣ δ’ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε.

καὶ μὲν τῶν ὑπέλυσε μένος καὶ φαίδιμα γυῖα

Μηκιστηϊάδης καὶ ἀπ’ὤμων τεύχε’ἐσύλα.

Ἀστύαλον δ’ἄρ’ἔπεφνε μενεπτόλεμος Πολυποίτης ·

Πιδύτην δ’Ὀδυσεὺς Περκώσιον ἐξενάριξεν

ἔγχεϊ χαλκείῳ, Τεῦκρος δ’Ἀρετάονα δῖον.

Ἀντίλοχος δ’Ἄβληρον ἐνήρατο δουρὶ φαεινῷ

Νεστορίδης, Ἔλατον δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·

ναῖε δὲ Σατνιόεντος ἐϋρρείταο παρ’ὄχθας

Πήδασον αἰπεινήν. Φύλακον δ’ἕλε Λήϊτος ἥρως

φεύγοντ’· Εὐρύπυλος δὲ Μελάνθιον ἐξενάριξεν.

Ἄδρηστον δ’ἄρ’ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

ζωὸν ἕλ’· ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο

ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα

ἄξαντ’ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην

πρὸς πόλιν, ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο,

αὐτὸς δ’ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη

πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα · πὰρ δέ οἱ ἔστη

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος.

Ἄδρηστος δ’ἄρ’ἔπειτα λαβὼν ἐλίσσετο γούνων ·

46
ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ’ἄξια δέξαι ἄποινα ·
47
πολλὰ δ’ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται
48
χαλκόςτε χρυσόςτε πολύκμητόςτε σίδηρος,
49
τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι’ἄποινα
50
εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ’ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

ὣς φάτο, τῷ δ’ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθε ·

καὶ δή μιν τάχ’ἔμελλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

δώσειν ᾧ θεράποντι καταξέμεν · ἀλλ’Ἀγαμέμνων

ἀντίος ἦλθε θέων, καὶ ὁμοκλήσας ἔπος ηὔδα ·

55
ὦ πέπον ὦ Μενέλαε, τί ἢ δὲ σὺ κήδεαι οὕτως
56
ἀνδρῶν; ἦ σοὶ ἄριστα πεποίηται κατὰ οἶκον
57
πρὸς Τρώων; τῶν μή τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον
58
χεῖράςθ’ἡμετέρας, μη δ’ὅν τινα γαστέρι μήτηρ
59
κοῦρον ἐόντα φέροι, μη δ’ὃς φύγοι, ἀλλ’ἅμα πάντες
60
Ἰλίου ἐξαπολοίατ’ἀκήδεστοι καὶ ἄφαντοι.

ὣς εἰπὼν ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

αἴσιμα παρειπών · ὃ δ’ἀπὸ ἕθεν ὤσατο χειρὶ

ἥρω’Ἄδρηστον · τὸν δὲ κρείων Ἀγαμέμνων

οὖτα κατὰ λαπάρην · ὃ δ’ἀνετράπετ’, Ἀτρεΐδης δὲ

λὰξ ἐν στήθεσι βὰς ἐξέσπασε μείλινον ἔγχος.

Νέστωρ δ’Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

67
ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
68
μή τις νῦν ἐνάρων ἐπιβαλλόμενος μετόπισθε
69
μιμνέτω ὥς κε πλεῖστα φέρων ἐπὶ νῆας ἵκηται,
70
ἀλλ’ἄνδρας κτείνωμεν · ἔπειτα δὲ καὶ τὰ ἕκηλοι
71
νεκροὺς ἂμ πεδίον συλήσετε τεθνηῶτας.

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ’Ἀχαιῶν

Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες,

εἰ μὴ ἄρ’Αἰνείᾳτε καὶ Ἕκτορι εἶπε παραστὰς

Πριαμίδης Ἕλενος οἰωνοπόλων ὄχ’ἄριστος ·

77
Αἰνείατε καὶ Ἕκτορ, ἐπεὶ πόνος ὔμμι μάλιστα
78
Τρώων καὶ Λυκίων ἐγκέκλιται, οὕνεκ’ἄριστοι
79
πᾶσαν ἐπ’ἰθύν ἐστε μάχεσθαίτε φρονέειντε,
80
στῆτ’αὐτοῦ, καὶ λαὸν ἐρυκάκετε πρὸ πυλάων
81
πάντῃ ἐποιχόμενοι πρὶν αὖτ’ἐν χερσὶ γυναικῶν
82
φεύγοντας πεσέειν, δηΐοισι δὲ χάρμα γενέσθαι.
83
αὐτὰρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας,
84
ἡμεῖς μὲν Δαναοῖσι μαχησόμεθ’αὖθι μένοντες,
85
καὶ μάλα τειρόμενοί περ · ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει ·
86
Ἕκτορ ἀτὰρ σὺ πόλιν δὲ μετέρχεο, εἰπὲ δ’ἔπειτα
87
μητέρι σῇ καὶ ἐμῇ · ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς
88
νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ
89
οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο
90
πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
91
εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ,
92
θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,
93
καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
94
ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ’ἐλεήσῃ
95
ἄστύτε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα,
96
ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
97
ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο,
98
ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.
99
οὐ δ’Ἀχιλῆά ποθ’ὧδέ γ’ἐδείδιμεν ὄρχαμον ἀνδρῶν,
100
ὅν πέρ φασι θεᾶς ἐξέμμεναι · ἀλλ’ὅδε λίην
101
μαίνεται, οὐ δέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν.

102

ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν.

103

αὐτίκα δ’ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

104

πάλλων δ’ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

105

ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

106

οἳ δ’ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν ·

107

Ἀργεῖοι δ’ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο,

108

φὰν δέ τιν’ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος

109

Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.

110

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

111
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοίτ’ἐπίκουροι
112
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
113
ὄφρ’ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον, ἠδὲ γέρουσιν
114
εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι
115
δαίμοσιν ἀρήσασθαι, ὑποσχέσθαι δ’ἑκατόμβας.

116

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

117

ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν

118

ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης.

119

Γλαῦκος δ’Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς

120

ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι.

121

οἳ δ’ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ἀλλήλοισιν ἰόντε,

122

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

123
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε καταθνητῶν ἀνθρώπων;
124
οὐ μὲν γάρ ποτ’ὄπωπα μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
125
τὸ πρίν · ἀτὰρ μὲν νῦν γε πολὺ προβέβηκας ἁπάντων
126
σῷ θάρσει, ὅτ’ἐμὸν δολιχόσκιον ἔγχος ἔμεινας ·
127
δυστήνων δέτε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν.
128
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατ’οὐρανοῦ εἰλήλουθας,
129
οὐκ ἂν ἔγωγε θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μαχοίμην.
130
οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος
131
δὴν ἦν, ὅς ῥα θεοῖσιν ἐπουρανίοισιν ἔριζεν ·
132
ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας
133
σεῦε κατ’ἠγάθεον Νυσήϊον · αἳ δ’ἅμα πᾶσαι
134
θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν ὑπ’ἀνδροφόνοιο Λυκούργου
135
θεινόμεναι βουπλῆγι · Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς
136
δύσεθ’ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δ’ὑπεδέξατο κόλπῳ
137
δειδιότα · κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ.
138
τῷ μὲν ἔπειτ’ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες,
139
καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς · οὐ δ’ἄρ’ἔτι δὴν
140
ἦν, ἐπεὶ ἀθανάτοισιν ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν ·
141
οὐ δ’ἂν ἐγὼ μακάρεσσι θεοῖς ἐθέλοιμι μάχεσθαι.
142
εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν,
143
ἆσσον ἴθ’ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ’ἵκηαι.

144

τὸν δ’αὖθ’Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός ·

145
Τυδεΐδη μεγάθυμε τί ἢ γενεὴν ἐρεείνεις;
146
οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν.
147
φύλλα τὰ μέντ’ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέθ’ὕλη
148
τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ’ἐπιγίγνεται ὥρη ·
149
ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δ’ἀπολήγει.
150
εἰ δ’ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι ὄφρ’ἐῢ εἰδῇς
151
ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασιν ·
152
ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο,
153
ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν, ὃ κέρδιστος γένετ’ἀνδρῶν,
154
Σίσυφος Αἰολίδης · ὃ δ’ἄρα Γλαῦκον τέκεθ’υἱόν,
155
αὐτὰρ Γλαῦκος τίκτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην ·
156
τῷ δὲ θεοὶ κάλλόςτε καὶ ἠνορέην ἐρατεινὴν
157
ὤπασαν · αὐτάρ οἱ Προῖτος κακὰ μήσατο θυμῷ,
158
ὅς ῥ’ἐκ δήμου ἔλασσεν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν,
159
Ἀργείων · Ζεὺς γάρ οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ ἐδάμασσε.
160
τῷ δὲ γυνὴ Προίτου ἐπεμήνατο δῖ’Ἄντεια
161
κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι · ἀλλὰ τὸν οὔ τι
162
πεῖθ’ἀγαθὰ φρονέοντα δαΐφρονα Βελλεροφόντην.
163
ἣ δὲ ψευσαμένη Προῖτον βασιλῆα προσηύδα ·
166
ὣς φάτο, τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε ·
167
κτεῖναι μέν ῥ’ἀλέεινε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ,
168
πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δ’ὅ γε σήματα λυγρὰ
169
γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά,
170
δεῖξαι δ’ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφρ’ἀπόλοιτο.
171
αὐτὰρ ὁ βῆ Λυκίην δὲ θεῶν ὑπ’ἀμύμονι πομπῇ.
172
ἀλλ’ὅτε δὴ Λυκίην ἷξε Ξάνθόντε ῥέοντα,
173
προφρονέως μιν τῖεν ἄναξ Λυκίης εὐρείης ·
174
ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσεν.
175
ἀλλ’ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς
176
καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι
177
ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.
178
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σῆμα κακὸν παρεδέξατο γαμβροῦ,
179
πρῶτον μέν ῥα Χίμαιραν ἀμαιμακέτην ἐκέλευσε
180
πεφνέμεν · ἣ δ’ἄρ’ἔην θεῖον γένος οὐ δ’ἀνθρώπων,
181
πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα,
182
δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο,
183
καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.
184
δεύτερον αὖ Σολύμοισι μαχέσσατο κυδαλίμοισι ·
185
καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν.
186
τὸ τρίτον αὖ κατέπεφνεν Ἀμαζόνας ἀντιανείρας.
187
τῷ δ’ἄρ’ἀνερχομένῳ πυκινὸν δόλον ἄλλον ὕφαινε ·
188
κρίνας ἐκ Λυκίης εὐρείης φῶτας ἀρίστους
189
εἷσε λόχον · τοὶ δ’οὔ τι πάλιν οἶκον δὲ νέοντο ·
190
πάντας γὰρ κατέπεφνεν ἀμύμων Βελλεροφόντης.
191
ἀλλ’ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα
192
αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ’ὅ γε θυγατέρα ἥν,
193
δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης ·
194
καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
195
καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμοιτο.
196
ἣ δ’ἔτεκε τρία τέκνα δαΐφρονι Βελλεροφόντῃ
197
Ἴσανδρόντε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν.
198
Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς,
199
ἣ δ’ἔτεκ’ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν.
200
ἀλλ’ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν,
201
ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο
202
ὃν θυμὸν κατέδων, πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων ·
203
Ἴσανδρον δέ οἱ υἱὸν Ἄρης ἆτος πολέμοιο
204
μαρνάμενον Σολύμοισι κατέκτανε κυδαλίμοισι ·
205
τὴν δὲ χολωσαμένη χρυσήνιος Ἄρτεμις ἔκτα.
206
Ἱππόλοχος δέ μ’ἔτικτε, καὶ ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι ·
207
πέμπε δέ μ’ἐς Τροίην, καί μοι μάλα πόλλ’ἐπέτελλεν
208
αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων,
209
μη δὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγ’ἄριστοι
210
ἔντ’Ἐφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ.
211
ταύτης τοι γενεῆςτε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

212

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

213

ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

214

αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν ·

215
ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός ·
216
Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην
217
ξείνισ’ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματ’ἐρύξας ·
218
οἳ δὲ καὶ ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά ·
219
Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν,
220
Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον
221
καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ’ἐμοῖσι.
222
Τυδέα δ’οὐ μέμνημαι, ἐπεί μ’ἔτι τυτθὸν ἐόντα
223
κάλλιφ’, ὅτ’ἐν Θήβῃσιν ἀπώλετο λαὸς Ἀχαιῶν.
224
τὼ νῦν σοὶ μὲν ἐγὼ ξεῖνος φίλος Ἄργεϊ μέσσῳ
225
εἰμί, σὺ δ’ἐν Λυκίῃ ὅτε κεν τῶν δῆμον ἵκωμαι.
226
ἔγχεα δ’ἀλλήλων ἀλεώμεθα καὶ δι’ὁμίλου ·
227
πολλοὶ μὲν γὰρ ἐμοὶ Τρῶες κλειτοίτ’ἐπίκουροι
228
κτείνειν ὅν κε θεός γε πόρῃ καὶ ποσσὶ κιχείω,
229
πολλοὶ δ’αὖ σοὶ Ἀχαιοὶ ἐναιρέμεν ὅν κε δύνηαι.
230
τεύχεα δ’ἀλλήλοις ἐπαμείψομεν, ὄφρα καὶ οἵδε
231
γνῶσιν ὅτι ξεῖνοι πατρώϊοι εὐχόμεθ’εἶναι.

232

ὣς ἄρα φωνήσαντε καθ’ἵππων ἀΐξαντε

233

χεῖράςτ’ἀλλήλων λαβέτην καὶ πιστώσαντο ·

234

ἔνθ’αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς,

235

ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχε’ἄμειβε

236

χρύσεα χαλκείων, ἑκατόμβοι’ἐννεαβοίων.

237

Ἕκτωρ δ’ὡς Σκαιάςτε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν,

238

ἀμφ’ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες

239

εἰρόμεναι παῖδάςτε κασιγνήτουςτε ἔταςτε

240

καὶ πόσιας · ὃ δ’ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει

241

πάσας ἑξείης · πολλῇσι δὲ κήδε’ἐφῆπτο.

242

ἀλλ’ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέ’ἵκανε

243

ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ

244

πεντήκοντ’ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο

245

πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες

246

κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι,

247

κουράων δ’ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς

248

δώδεκ’ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο

249

πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ

250

κοιμῶντο Πριάμοιο παρ’αἰδοίῃς ἀλόχοισιν ·

251

ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ

252

Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην ·

253

ἔντ’ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

254
τέκνον τίπτε λιπὼν πόλεμον θρασὺν εἰλήλουθας;
255
ἦ μάλα δὴ τείρουσι δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν
256
μαρνάμενοι περὶ ἄστυ · σὲ δ’ἐνθάδε θυμὸς ἀνῆκεν
257
ἐλθόντ’ἐξ ἄκρης πόλιος Διὶ χεῖρας ἀνασχεῖν.
258
ἀλλὰ μέν’ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω,
259
ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
260
πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα.
261
ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει,
262
ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι.

263

τὴν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

264
μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ,
265
μή μ’ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆςτε λάθωμαι ·
266
χερσὶ δ’ἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον
267
ἅζομαι · οὐ δέ πῃ ἔστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι
268
αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι.
269
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης
270
ἔρχεο σὺν θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιάς ·
271
πέπλον δ’, ὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
272
ἔστιν ἐνὶ μεγάρῳ καί τοι πολὺ φίλτατος αὐτῇ,
273
τὸν θὲς Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,
274
καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
275
ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ’ἐλεήσῃ
276
ἄστύτε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα,
277
αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
278
ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο.
279
ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης
280
ἔρχευ, ἐγὼ δὲ Πάριν μετελεύσομαι ὄφρα καλέσσω
281
αἴ κ’ἐθέλῃσ’εἰπόντος ἀκουέμεν · ὥς κέ οἱ αὖθι
282
γαῖα χάνοι · μέγα γάρ μιν Ὀλύμπιος ἔτρεφε πῆμα
283
Τρωσίτε καὶ Πριάμῳ μεγαλήτορι τοῖότε παισίν.
284
εἰ κεῖνόν γε ἴδοιμι κατελθόντ’Ἄϊδος εἴσω
285
φαίην κε φρέν’ἀτέρπου ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι.

286

ὣς ἔφαθ’, ἣ δὲ μολοῦσα ποτὶ μέγαρ’ἀμφιπόλοισι

287

κέκλετο · ταὶ δ’ἄρ’ἀόλλισσαν κατὰ ἄστυ γεραιάς.

288

αὐτὴ δ’ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα,

289

ἔνθ’ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν

290

Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

291

ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον,

292

τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν ·

293

τῶν ἕν’ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ,

294

ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,

295

ἀστὴρ δ’ὣς ἀπέλαμπεν · ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων.

296

βῆ δ’ἰέναι, πολλαὶ δὲ μετεσσεύοντο γεραιαί.

297

αἳ δ’ὅτε νηὸν ἵκανον Ἀθήνης ἐν πόλει ἄκρῃ,

298

τῇσι θύρας ὤϊξε Θεανὼ καλλιπάρῃος

299

Κισσηῒς ἄλοχος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ·

300

τὴν γὰρ Τρῶες ἔθηκαν Ἀθηναίης ἱέρειαν.

301

αἳ δ’ὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον ·

302

ἣ δ’ἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανὼ καλλιπάρῃος

303

θῆκεν Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο,

304

εὐχομένη δ’ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο ·

305
πότνι’Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων
306
ἆξον δὴ ἔγχος Διομήδεος, ἠδὲ καὶ αὐτὸν
307
πρηνέα δὸς πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων,
308
ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
309
ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κ’ἐλεήσῃς
310
ἄστύτε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα.

311

ὣς ἔφατ’εὐχομένη, ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη.

312

ὣς αἳ μέν ῥ’εὔχοντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,

313

Ἕκτωρ δὲ πρὸς δώματ’Ἀλεξάνδροιο βεβήκει

314

καλά, τά ῥ’αὐτὸς ἔτευξε σὺν ἀνδράσιν οἳ τότ’ἄριστοι

315

ἦσαν ἐνὶ Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες,

316

οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καὶ δῶμα καὶ αὐλὴν

317

ἐγγύθιτε Πριάμοιο καὶ Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ.

318

ἔνθ’Ἕκτωρ εἰσῆλθε Διῒ φίλος, ἐν δ’ἄρα χειρὶ

319

ἔγχος ἔχ’ἑνδεκάπηχυ · πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς

320

αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης.

321

τὸν δ’εὗρ’ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχε’ἕποντα

322

ἀσπίδα καὶ θώρηκα, καὶ ἀγκύλα τόξ’ἁφόωντα ·

323

Ἀργείη δ’Ἑλένη μετ’ἄρα δμῳῇσι γυναιξὶν

324

ἧστο καὶ ἀμφιπόλοισι περικλυτὰ ἔργα κέλευε.

325

τὸν δ’Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσι ·

326
δαιμόνι’οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ’ἔνθεο θυμῷ,
327
λαοὶ μὲν φθινύθουσι περὶ πτόλιν αἰπύτε τεῖχος
328
μαρνάμενοι · σέο δ’εἵνεκ’ἀϋτήτε πτόλεμόςτε
329
ἄστυ τόδ’ἀμφιδέδηε · σὺ δ’ἂν μαχέσαιο καὶ ἄλλῳ,
330
ὅν τινά που μεθιέντα ἴδοις στυγεροῦ πολέμοιο.
331
ἀλλ’ἄνα μὴ τάχα ἄστυ πυρὸς δηΐοιο θέρηται.

332

τὸν δ’αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής ·

333
Ἕκτορ ἐπεί με κατ’αἶσαν ἐνείκεσας οὐ δ’ὑπὲρ αἶσαν,
334
τοὔνεκά τοι ἐρέω · σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον ·
335
οὔ τοι ἐγὼ Τρώων τόσσον χόλῳ οὐ δὲ νεμέσσι
336
ἥμην ἐν θαλάμῳ, ἔθελον δ’ἄχεϊ προτραπέσθαι.
337
νῦν δέ με παρειποῦσ’ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν
338
ὅρμησ’ἐς πόλεμον · δοκέει δέ μοι ὧδε καὶ αὐτῷ
339
λώϊον ἔσσεσθαι · νίκη δ’ἐπαμείβεται ἄνδρας.
340
ἀλλ’ἄγε νῦν ἐπίμεινον, Ἀρήϊα τεύχεα δύω ·
341
ἢ ἴθ’, ἐγὼ δὲ μέτειμι · κιχήσεσθαι δέ σ’ὀΐω.

342

ὣς φάτο, τὸν δ’οὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

343

τὸν δ’Ἑλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι ·

344
δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης,
345
ὥς μ’ὄφελ’ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ
346
οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα
347
εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,
348
ἔνθά με κῦμ’ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.
349
αὐτὰρ ἐπεὶ τάδε γ’ὧδε θεοὶ κακὰ τεκμήραντο,
350
ἀνδρὸς ἔπειτ’ὤφελλον ἀμείνονος εἶναι ἄκοιτις,
351
ὃς ᾔδη νέμεσίντε καὶ αἴσχεα πόλλ’ἀνθρώπων.
352
τούτῳ δ’οὔτ’ἂρ νῦν φρένες ἔμπεδοι οὔτ’ἄρ’ὀπίσσω
353
ἔσσονται · τὼ καί μιν ἐπαυρήσεσθαι ὀΐω.
354
ἀλλ’ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδ’ἐπὶ δίφρῳ
355
δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν
356
εἵνεκ’ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ἄτης,
357
οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον, ὡς καὶ ὀπίσσω
358
ἀνθρώποισι πελώμεθ’ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι.

359

τὴν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ

360
μή με κάθιζ’Ἑλένη φιλέουσά περ · οὐ δέ με πείσεις ·
361
ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφρ’ἐπαμύνω
362
Τρώεσσ’, οἳ μέγ’ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.
363
ἀλλὰ σύ γ’ὄρνυθι τοῦτον, ἐπειγέσθω δὲ καὶ αὐτός,
364
ὥς κεν ἔμ’ἔντοσθεν πόλιος καταμάρψῃ ἐόντα.
365
καὶ γὰρ ἐγὼν οἶκον δὲ ἐλεύσομαι ὄφρα ἴδωμαι
366
οἰκῆας ἄλοχόντε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.
367
οὐ γὰρ οἶδ’εἰ ἔτι σφιν ὑπότροπος ἵξομαι αὖτις,
368
ἦ ἤδη μ’ὑπὸ χερσὶ θεοὶ δαμόωσιν Ἀχαιῶν.

369

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

370

αἶψα δ’ἔπειθ’ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας,

371

οὐ δ’εὗρ’Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν,

372

ἀλλ’ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ

373

πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσάτε μυρομένητε.

374

Ἕκτωρ δ’ὡς οὐκ ἔνδον ἀμύμονα τέτμεν ἄκοιτιν

375

ἔστη ἐπ’οὐδὸν ἰών, μετὰ δὲ δμῳῇσιν ἔειπεν ·

376
εἰ δ’ἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε ·
377
πῇ ἔβη Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἐκ μεγάροιο;
378
ἠέ πῃ ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων ἐϋπέπλων
379
ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι
380
Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται;

381

τὸν δ’αὖτ’ὀτρηρὴ ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

382
Ἕκτορ ἐπεὶ μάλ’ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι,
383
οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔτ’εἰνατέρων ἐϋπέπλων
384
οὔτ’ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι
385
Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται,
386
ἀλλ’ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκ’ἄκουσε
387
τείρεσθαι Τρῶας, μέγα δὲ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν.
388
ἣ μὲν δὴ πρὸς τεῖχος ἐπειγομένη ἀφικάνει
389
μαινομένῃ ἐϊκυῖα · φέρει δ’ἅμα παῖδα τιθήνη.

390

ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὃ δ’ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ

391

τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατ’ἀγυιάς.

392

εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ

393

Σκαιάς, τῇ ἄρ’ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ,

394

ἔνθ’ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα

395

Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος

396

Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ

397

Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ’ἄνδρεσσιν ἀνάσσων ·

398

τοῦ περ δὴ θυγάτηρ ἔχεθ’Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ.

399

ἥ οἱ ἔπειτ’ἤντησ’, ἅμα δ’ἀμφίπολος κίεν αὐτῇ

400

παῖδ’ἐπὶ κόλπῳ ἔχουσ’ἀταλάφρονα νήπιον αὔτως

401

Ἑκτορίδην ἀγαπητὸν ἀλίγκιον ἀστέρι καλῷ,

402

τόν ῥ’Ἕκτωρ καλέεσκε Σκαμάνδριον, αὐτὰρ οἱ ἄλλοι

403

Ἀστυάνακτ’· οἶος γὰρ ἐρύετο Ἴλιον Ἕκτωρ.

404

ἤτοι ὃ μὲν μείδησεν ἰδὼν ἐς παῖδα σιωπῇ ·

405

Ἀνδρομάχη δέ οἱ ἄγχι παρίστατο δάκρυ χέουσα,

406

ἔντ’ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

407
δαιμόνιε φθίσει σε τὸ σὸν μένος, οὐ δ’ἐλεαίρεις
408
παῖδάτε νηπίαχον καὶ ἔμ’ἄμμορον, ἣ τάχα χήρη
409
σεῦ ἔσομαι · τάχα γάρ σε κατακτανέουσιν Ἀχαιοὶ
410
πάντες ἐφορμηθέντες · ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη
411
σεῦ ἀφαμαρτούσῃ χθόνα δύμεναι · οὐ γὰρ ἔτ’ἄλλη
412
ἔσται θαλπωρὴ ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς
413
ἀλλ’ἄχε’· οὐ δέ μοι ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.
414
ἤτοι γὰρ πατέρ’ἁμὸν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς,
415
ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν
416
Θήβην ὑψίπυλον · κατὰ δ’ἔκτανεν Ἠετίωνα,
417
οὐ δέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ,
418
ἀλλ’ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν
419
ἠδ’ἐπὶ σῆμ’ἔχεεν · περὶ δὲ πτελέας ἐφύτευσαν
420
νύμφαι ὀρεστιάδες κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο.
421
οἳ δέ μοι ἑπτὰ κασίγνητοι ἔσαν ἐν μεγάροισιν
422
οἳ μὲν πάντες ἰῷ κίον ἤματι Ἄϊδος εἴσω ·
423
πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
424
βουσὶν ἐπ’εἰλιπόδεσσι καὶ ἀργεννῇς ὀΐεσσι.
425
μητέρα δ’, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ,
426
τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦρ’ἤγαγ’ἅμ’ἄλλοισι κτεάτεσσιν,
427
ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσι’ἄποινα,
428
πατρὸς δ’ἐν μεγάροισι βάλ’Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.
429
Ἕκτορ ἀτὰρ σύ μοί ἐσσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
430
ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης ·
431
ἀλλ’ἄγε νῦν ἐλέαιρε καὶ αὐτοῦ μίμν’ἐπὶ πύργῳ,
432
μὴ παῖδ’ὀρφανικὸν θήῃς χήρηντε γυναῖκα ·
433
λαὸν δὲ στῆσον παρ’ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα
434
ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος.
435
τρὶς γὰρ τῇ γ’ἐλθόντες ἐπειρήσανθ’οἱ ἄριστοι
436
ἀμφ’Αἴαντε δύω καὶ ἀγακλυτὸν Ἰδομενῆα
437
ἠδ’ἀμφ’Ἀτρεΐδας καὶ Τυδέος ἄλκιμον υἱόν ·
438
ἤ πού τίς σφιν ἔνισπε θεοπροπίων ἐῢ εἰδώς,
439
ἤ νυ καὶ αὐτῶν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.

440

τὴν δ’αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

441
ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει γύναι · ἀλλὰ μάλ’αἰνῶς
442
αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,
443
αἴ κε κακὸς ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο ·
444
οὐ δέ με θυμὸς ἄνωγεν, ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλὸς
445
αἰεὶ καὶ πρώτοισι μετὰ Τρώεσσι μάχεσθαι
446
ἀρνύμενος πατρόςτε μέγα κλέος ἠδ’ἐμὸν αὐτοῦ.
447
εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν ·
448
ἔσσεται ἦμαρ ὅτ’ἄν ποτ’ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ
449
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.
450
ἀλλ’οὔ μοι Τρώων τόσσον μέλει ἄλγος ὀπίσσω,
451
οὔτ’αὐτῆς Ἑκάβης οὔτε Πριάμοιο ἄνακτος
452
οὔτε κασιγνήτων, οἵ κεν πολέεςτε καὶ ἐσθλοὶ
453
ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπ’ἀνδράσι δυσμενέεσσιν,
454
ὅσσον σεῦ, ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
455
δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ·
456
καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις,
457
καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης
458
πόλλ’ἀεκαζομένη, κρατερὴ δ’ἐπικείσετ’ἀνάγκη ·
459
καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέουσαν ·
462
ὥς ποτέ τις ἐρέει · σοὶ δ’αὖ νέον ἔσσεται ἄλγος
463
χήτεϊ τοιοῦδ’ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.
464
ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι
465
πρίν γέ τι σῆςτε βοῆς σοῦθ’ἑλκηθμοῖο πυθέσθαι.

466

ὣς εἰπὼν οὗ παιδὸς ὀρέξατο φαίδιμος Ἕκτωρ ·

467

ἂψ δ’ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης

468

ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς

469

ταρβήσας χαλκόντε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην,

470

δεινὸν ἀπ’ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

471

ἐκ δ’ἐγέλασσε πατήρτε φίλος καὶ πότνια μήτηρ ·

472

αὐτίκ’ἀπὸ κρατὸς κόρυθ’εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ,

473

καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὶ παμφανόωσαν ·

474

αὐτὰρ ὅ γ’ὃν φίλον υἱὸν ἐπεὶ κύσε πῆλέτε χερσὶν

475

εἶπε δ’ἐπευξάμενος Διίτ’ἄλλοισίντε θεοῖσι ·

476
Ζεῦ ἄλλοιτε θεοὶ δότε δὴ καὶ τόνδε γενέσθαι
477
παῖδ’ἐμὸν ὡς καὶ ἐγώ περ ἀριπρεπέα Τρώεσσιν,
478
ὧδε βίηντ’ἀγαθόν, καὶ Ἰλίου ἶφι ἀνάσσειν ·
479
καί ποτέ τις εἴποι πατρός γ’ὅδε πολλὸν ἀμείνων
480
ἐκ πολέμου ἀνιόντα · φέροι δ’ἔναρα βροτόεντα
481
κτείνας δήϊον ἄνδρα, χαρείη δὲ φρένα μήτηρ.

482

ὣς εἰπὼν ἀλόχοιο φίλης ἐν χερσὶν ἔθηκε

483

παῖδ’ἑόν · ἣ δ’ἄρα μιν κηώδεϊ δέξατο κόλπῳ

484

δακρυόεν γελάσασα · πόσις δ’ἐλέησε νοήσας,

485

χειρίτέ μιν κατέρεξεν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

486
δαιμονίη μή μοί τι λίην ἀκαχίζεο θυμῷ ·
487
οὐ γάρ τίς μ’ὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄϊδι προϊάψει ·
488
μοῖραν δ’οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν,
489
οὐ κακὸν οὐ δὲ μὲν ἐσθλόν, ἐπὴν τὰ πρῶτα γένηται.
490
ἀλλ’εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ’αὐτῆς ἔργα κόμιζε
491
ἱστόντ’ἠλακάτηντε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε
492
ἔργον ἐποίχεσθαι · πόλεμος δ’ἄνδρεσσι μελήσει
493
πᾶσι, μάλιστα δ’ἐμοί, τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν.

494

ὣς ἄρα φωνήσας κόρυθ’εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ

495

ἵππουριν · ἄλοχος δὲ φίλη οἶκον δὲ βεβήκει

496

ἐντροπαλιζομένη, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα.

497

αἶψα δ’ἔπειθ’ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας

498

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο, κιχήσατο δ’ἔνδοθι πολλὰς

499

ἀμφιπόλους, τῇσιν δὲ γόον πάσῃσιν ἐνῶρσεν.

500

αἳ μὲν ἔτι ζωὸν γόον Ἕκτορα ᾧ ἐνὶ οἴκῳ ·

501

οὐ γάρ μιν ἔτ’ἔφαντο ὑπότροπον ἐκ πολέμοιο

502

ἵξεσθαι προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν.

503

οὐ δὲ Πάρις δήθυνεν ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν,

504

ἀλλ’ὅ γ’, ἐπεὶ κατέδυ κλυτὰ τεύχεα ποικίλα χαλκῷ,

505

σεύατ’ἔπειτ’ἀνὰ ἄστυ ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.

506

ὡς δ’ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ

507

δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων

508

εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

509

κυδιόων · ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται

510

ὤμοις ἀΐσσονται · ὃ δ’ἀγλαΐηφι πεποιθὼς

511

ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετάτ’ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων ·

512

ὣς υἱὸς Πριάμοιο Πάρις κατὰ Περγάμου ἄκρης

513

τεύχεσι παμφαίνων ὥςτ’ἠλέκτωρ ἐβεβήκει

514

καγχαλόων, ταχέες δὲ πόδες φέρον · αἶψα δ’ἔπειτα

515

Ἕκτορα δῖον ἔτετμεν ἀδελφεὸν εὖτ’ἄρ’ἔμελλε

516

στρέψεσθ’ἐκ χώρης ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί.

517

τὸν πρότερος προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής ·

518
ἠθεῖ’ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω
519
δηθύνων, οὐ δ’ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες;

520

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

521
δαιμόνι’οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη
522
ἔργον ἀτιμήσειε μάχης, ἐπεὶ ἄλκιμός ἐσσι ·
523
ἀλλὰ ἑκὼν μεθιεῖςτε καὶ οὐκ ἐθέλεις · τὸ δ’ἐμὸν κῆρ
524
ἄχνυται ἐν θυμῷ, ὅθ’ὑπὲρ σέθεν αἴσχε’ἀκούω
525
πρὸς Τρώων, οἳ ἔχουσι πολὺν πόνον εἵνεκα σεῖο.
526
ἀλλ’ἴομεν · τὰ δ’ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ’, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
527
δώῃ ἐπουρανίοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσι
528
κρητῆρα στήσασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν
529
ἐκ Τροίης ἐλάσαντας ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.