λῦτο δ’ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι

ἐσκίδναντ’ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο

ὕπνουτε γλυκεροῦ ταρπήμεναι · αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος

ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ’ἐστρέφετ’ἔνθα καὶ ἔνθα

Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτάτε καὶ μένος ἠΰ,

ἠδ’ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα

ἀνδρῶντε πτολέμους ἀλεγεινάτε κύματα πείρων ·

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,

ἄλλοτ’ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ’αὖτε

ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής · τοτὲ δ’ὀρθὸς ἀναστὰς

δινεύεσκ’ἀλύων παρὰ θῖν’ἁλός · οὐ δέ μιν ἠὼς

φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλατ’ἠϊόναςτε.

ἀλλ’ὅ γ’ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ’ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

Ἕκτορα δ’ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,

τρὶς δ’ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος

αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέτ’ἔασκεν

ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα · τοῖο δ’Ἀπόλλων

πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ’ἐλεαίρων

καὶ τεθνηότα περ · περὶ δ’αἰγίδι πάντα κάλυπτε

χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων ·

τὸν δ’ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,

κλέψαι δ’ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

ἔνθ’ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ’Ἥρῃ

οὐ δὲ Ποσειδάων’οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,

ἀλλ’ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ἄτης,

ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,

τὴν δ’ᾔνησ’ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

ἀλλ’ὅτε δή ῥ’ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ’ἠώς,

καὶ τότ’ἄρ’ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων ·

33
σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες · οὔ νύ ποθ’ὑμῖν
34
Ἕκτωρ μηρί’ἔκηε βοῶν αἰγῶντε τελείων;
35
τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
36
ᾗτ’ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
37
καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσίτε, τοί κέ μιν ὦκα
38
ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.
39
ἀλλ’ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ’ἐπαρήγειν,
40
ᾧ οὔτ’ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
41
γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ’ὣς ἄγρια οἶδεν,
42
ὅςτ’ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃτε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
43
εἴξας εἶσ’ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν ·
44
ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς
45
γίγνεται, ἥτ’ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ’ὀνίνησι.
46
μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι
47
ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν ·
48
ἀλλ’ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε ·
49
τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.
50
αὐτὰρ ὅ γ’Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,
51
ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμ’ἑτάροιο φίλοιο
52
ἕλκει · οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐ δέτ’ἄμεινον.
53
μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς ·
54
κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη ·

56
εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε
57
εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.
58
Ἕκτωρ μὲν θνητόςτε γυναῖκάτε θήσατο μαζόν ·
59
αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
60
θρέψάτε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
61
Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ’ἀθανάτοισι.
62
πάντες δ’ἀντιάασθε θεοὶ γάμου · ἐν δὲ σὺ τοῖσι
63
δαίνυ’ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρ’, αἰὲν ἄπιστε.

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

65
Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν ·
66
οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μί’ἔσσεται · ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
67
φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν ·
68
ὣς γὰρ ἔμοιγ’, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.
69
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
70
λοιβῆςτε κνίσηςτε · τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.
71
ἀλλ’ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐ δέ πῃ ἔστι,
72
λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα · ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
73
μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάςτε καὶ ἦμαρ.
74
ἀλλ’εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,
75
ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς
76
δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπόθ’Ἕκτορα λύσῃ.

ὣς ἔφατ’, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,

μεσσηγὺς δὲ Σάμουτε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης

ἔνθορε μείλανι πόντῳ · ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,

ἥτε κατ’ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα

ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ’ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

εὗρε δ’ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δ’ἄρ’ἄλλαι

εἵαθ’ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί · ἣ δ’ἐνὶ μέσσῃς

κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε

φθίσεσθ’ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

ἀγχοῦ δ’ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις ·

88
ὄρσο Θέτι · καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

τὴν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ·

90
τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ
91
μίσγεσθ’ἀθανάτοισιν, ἔχω δ’ἄχε’ἄκριτα θυμῷ.
92
εἶμι μέν, οὐ δ’ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.

ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμ’ἕλε δῖα θεάων

κυάνεον, τοῦ δ’οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.

βῆ δ’ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις

ἡγεῖτ’· ἀμφὶ δ’ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.

ἀκτὴν δ’ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην,

εὗρον δ’εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ’ἄλλοι ἅπαντες

εἵαθ’ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

100

ἣ δ’ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δ’Ἀθήνη.

101

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε

102

καί ῥ’εὔφρην’ἐπέεσσι · Θέτις δ’ὤρεξε πιοῦσα.

103

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶντε θεῶντε ·

104
ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,
105
πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν · οἶδα καὶ αὐτός ·
106
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σ’εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.
107
ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν
108
Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ ·
109
κλέψαι δ’ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην ·
110
αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω
111
αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.
112
αἶψα μάλ’ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον ·
113
σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δ’ἔξοχα πάντων
114
ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
115
Ἕκτορ’ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ’ἀπέλυσεν,
116
αἴ κέν πως ἐμέτε δείσῃ ἀπόθ’Ἕκτορα λύσῃ.
117
αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω
118
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ’ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
119
δῶρα δ’Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

120

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,

121

βῆ δὲ κατ’Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα,

122

ἷξεν δ’ἐς κλισίην οὗ υἱέος · ἔνθ’ἄρα τόν γε

123

εὗρ’ἁδινὰ στενάχοντα · φίλοι δ’ἀμφ’αὐτὸν ἑταῖροι

124

ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον ·

125

τοῖσι δ’ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.

126

ἣ δὲ μάλ’ἄγχ’αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ,

127

χειρίτέ μιν κατέρεξεν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

128
τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
129
σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου
130
οὔτ’εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
131
μίσγεσθ’· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
132
ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
133
ἀλλ’ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι ·
134
σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δ’ἔξοχα πάντων
135
ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν
136
Ἕκτορ’ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ’ἀπέλυσας.
137
ἀλλ’ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

138

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

139
τῇδ’εἴη · ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο,
140
εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

141

ὣς οἵ γ’ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρτε καὶ υἱὸς

142

πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ’ἀγόρευον.

143

Ἶριν δ’ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν ·

144
βάσκ’ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ’ἕδος Οὐλύμποιο
145
ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω
146
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ’ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
147
δῶρα δ’Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
148
οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
149
κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ’ἰθύνοι
150
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
151
νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
152
μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος ·
153
τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην,
154
ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
155
αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
156
οὔτ’αὐτὸς κτενέει ἀπότ’ἄλλους πάντας ἐρύξει ·
157
οὔτε γάρ ἐστ’ἄφρων οὔτ’ἄσκοπος οὔτ’ἀλιτήμων,
158
ἀλλὰ μάλ’ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.

159

ὣς ἔφατ’, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα.

160

ἷξεν δ’ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ’ἐνοπήντε γόοντε.

161

παῖδες μὲν πατέρ’ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς

162

δάκρυσιν εἵματ’ἔφυρον, ὃ δ’ἐν μέσσοισι γεραιὸς

163

ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος · ἀμφὶ δὲ πολλὴ

164

κόπρος ἔην κεφαλῇτε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος

165

τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.

166

θυγατέρες δ’ἀνὰ δώματ’ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο

167

τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέεςτε καὶ ἐσθλοὶ

168

χερσὶν ὑπ’Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

169

στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα

170

τυτθὸν φθεγξαμένη · τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα ·

171
θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί, μὴ δέ τι τάρβει ·
172
οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ’ἱκάνω
173
ἀλλ’ἀγαθὰ φρονέουσα · Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
174
ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’ἐλεαίρει.
175
λύσασθαί σ’ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον,
176
δῶρα δ’Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
177
οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.
178
κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ’ἰθύνοι
179
ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις
180
νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
181
μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μη δέ τι τάρβος ·
182
τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμ’ἕψεται ἀργεϊφόντης,
183
ὅς σ’ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.
184
αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,
185
οὔτ’αὐτὸς κτενέει ἀπότ’ἄλλους πάντας ἐρύξει ·
186
οὔτε γάρ ἔστ’ἄφρων οὔτ’ἄσκοπος οὔτ’ἀλιτήμων,
187
ἀλλὰ μάλ’ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.

188

ἣ μὲν ἄρ’ὣς εἰποῦσ’ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

189

αὐτὰρ ὅ γ’υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην

190

ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπ’αὐτῆς.

191

αὐτὸς δ’ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα

192

κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει ·

193

ἐς δ’ἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέντε ·

194
δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε
195
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ’ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
196
δῶρα δ’Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ.
197
ἀλλ’ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι;
198
αἰνῶς γάρ μ’αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε
199
κεῖσ’ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

200

ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ ·

201
ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθ’, ᾗς τὸ πάρος περ
202
ἔκλε’ἐπ’ἀνθρώπους ξείνους ἠδ’οἷσιν ἀνάσσεις;
203
πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
204
ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέαςτε καὶ ἐσθλοὺς
205
υἱέας ἐξενάριξε · σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
206
εἰ γάρ σ’αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν
207
ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σ’ἐλεήσει,
208
οὐ δέ τί σ’αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν
209
ἥμενοι ἐν μεγάρῳ · τῷ δ’ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ
210
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,
211
ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων
212
ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι
213
ἐσθέμεναι προσφῦσα · τότ’ἄντιτα ἔργα γένοιτο
214
παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,
215
ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων
216
ἑσταότ’οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτ’ἀλεωρῆς.

217

τὴν δ’αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

218
μή μ’ἐθέλοντ’ἰέναι κατερύκανε, μὴ δέ μοι αὐτὴ
219
ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ · οὐ δέ με πείσεις.
220
εἰ μὲν γάρ τίς μ’ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν,
221
ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες,
222
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον ·
223
νῦν δ’, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην,
224
εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται. εἰ δέ μοι αἶσα
225
τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
226
βούλομαι · αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς
227
ἀγκὰς ἑλόντ’ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

228

ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλ’ἀνέῳγεν ·

229

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους,

230

δώδεκα δ’ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,

231

τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ’ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

232

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα,

233

ἐκ δὲ δύ’αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας,

234

ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες

235

ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας · οὐ δέ νυ τοῦ περ

236

φείσατ’ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων, περὶ δ’ἤθελε θυμῷ

237

λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας

238

αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσ’αἰσχροῖσιν ἐνίσσων ·

239
ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες · οὔ νυ καὶ ὑμῖν
240
οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μ’ἤλθετε κηδήσοντες;
241
ἦ ὀνόσασθ’ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε’ἔδωκε
242
παῖδ’ὀλέσαι τὸν ἄριστον; ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες ·
243
ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε
244
κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν. αὐτὰρ ἔγωγε
245
πρὶν ἀλαπαζομένηντε πόλιν κεραϊζομένηντε
246
ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

247

ἦ καὶ σκηπανίῳ δίεπ’ἀνέρας · οἳ δ’ἴσαν ἔξω

248

σπερχομένοιο γέροντος · ὃ δ’υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα

249

νεικείων Ἕλενόντε Πάριντ’Ἀγάθωνάτε δῖον

250

Πάμμονάτ’Ἀντίφονόντε βοὴν ἀγαθόντε Πολίτην

251

Δηΐφοβόντε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν ·

252

ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε ·

253
σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες · αἴθ’ἅμα πάντες
254
Ἕκτορος ὠφέλετ’ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι.
255
ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
256
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ’οὔ τινά φημι λελεῖφθαι,
257
Μήστοράτ’ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην
258
Ἕκτοράθ’, ὃς θεὸς ἔσκε μετ’ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει
259
ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.
260
τοὺς μὲν ἀπώλεσ’Ἄρης, τὰ δ’ἐλέγχεα πάντα λέλειπται
261
ψεῦσταίτ’ὀρχησταίτε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι
262
ἀρνῶν ἠδ’ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.
263
οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα,
264
ταῦτάτε πάντ’ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

265

ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

266

ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην

267

καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ’αὐτῆς,

268

κὰδ δ’ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον

269

πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός ·

270

ἐκ δ’ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.

271

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ

272

πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον,

273

τρὶς δ’ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ’ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα

274

ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ’ἔκαμψαν.

275

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ’ἀπήνης

276

νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσι’ἄποινα,

277

ζεῦξαν δ’ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς,

278

τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

279

ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς

280

αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.

281

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι

282

κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδε’ἔχοντες ·

283

ἀγχίμολον δέ σφ’ἦλθ’Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ

284

οἶνον ἔχουσ’ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι

285

χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην ·

286

στῆ δ’ἵππων προπάροιθεν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

287
τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ’ἱκέσθαι
288
ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς
289
ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.
290
ἀλλ’εὔχεο σύ γ’ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι
291
Ἰδαίῳ, ὅςτε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται,
292
αἴτει δ’οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅςτέ οἱ αὐτῷ
293
φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
294
δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
295
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.
296
εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,
297
οὐκ ἂν ἔγωγέ σ’ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην
298
νῆας ἐπ’Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

299

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής ·

300
ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδ’ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.
301
ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κ’ἐλεήσῃ.

302

ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν’ὃ γεραιὸς

303

χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον · ἣ δὲ παρέστη

304

χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόνθ’ἅμα χερσὶν ἔχουσα.

305

νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο ·

306

εὔχετ’ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον

307

οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα ·

308
Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε
309
δός μ’ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ’ἐλεεινόν,
310
πέμψον δ’οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅςτε σοὶ αὐτῷ
311
φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,
312
δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας
313
τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

314

ὣς ἔφατ’εὐχόμενος, τοῦ δ’ἔκλυε μητίετα Ζεὺς

315

αὐτίκα δ’αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν

316

μόρφνον θηρητῆρ’ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

317

ὅσση δ’ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται

318

ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ’ἀραρυῖα,

319

τόσσ’ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά · εἴσατο δέ σφι

320

δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος · οἳ δὲ ἰδόντες

321

γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

322

σπερχόμενος δ’ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου,

323

ἐκ δ’ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

324

πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην,

325

τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων · αὐτὰρ ὄπισθεν

326

ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε

327

καρπαλίμως κατὰ ἄστυ · φίλοι δ’ἅμα πάντες ἕποντο

328

πόλλ’ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

329

οἳ δ’ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ’ἀφίκοντο,

330

οἳ μὲν ἄρ’ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο

331

παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ’οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν

332

ἐς πεδίον προφανέντε · ἰδὼν δ’ἐλέησε γέροντα,

333

αἶψα δ’ἄρ’Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα ·

334
Ἑρμεία, σοὶ γάρτε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν
335
ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καίτ’ἔκλυες ᾧ κ’ἐθέλῃσθα,
336
βάσκ’ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
337
ὣς ἄγαγ’, ὡς μήτ’ἄρ τις ἴδῃ μήτ’ἄρτε νοήσῃ
338
τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δ’ἱκέσθαι.

339

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.

340

αὐτίκ’ἔπειθ’ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα

341

ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ’ὑγρὴν

342

ἠδ’ἐπ’ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο ·

343

εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇτ’ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει

344

ὧν ἐθέλει, τοὺς δ’αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει ·

345

τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.

346

αἶψα δ’ἄρα Τροίηντε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε,

347

βῆ δ’ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς

348

πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

349

οἳ δ’ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν,

350

στῆσαν ἄρ’ἡμιόνουςτε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν

351

ἐν ποταμῷ · δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.

352

τὸν δ’ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ

353

Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέντε ·

354
φράζεο Δαρδανίδη · φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.
355
ἄνδρ’ὁρόω, τάχα δ’ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.
356
ἀλλ’ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ’ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα
357
γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ’ἐλεήσῃ.

358

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ’αἰνῶς,

359

ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,

360

στῆ δὲ ταφών · αὐτὸς δ’ἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν

361

χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε ·

362
πῇ πάτερ ὧδ’ἵππουςτε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις
363
νύκτα δι’ἀμβροσίην, ὅτεθ’εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;
364
οὐ δὲ σύ γ’ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,
365
οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;
366
τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
367
τοσσάδ’ὀνείατ’ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;
368
οὔ τ’αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ,
369
ἄνδρ’ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
370
ἀλλ’ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον
371
σεῦ ἀπαλεξήσαιμι · φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐΐσκω.

372

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

373
οὕτω πῃ τάδε γ’ἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις.
374
ἀλλ’ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα,
375
ὅς μοι τοιόνδ’ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι
376
αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός,
377
πέπνυσαίτε νόῳ, μακάρων δ’ἔξεσσι τοκήων.

378

τὸν δ’αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

379
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.
380
ἀλλ’ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
381
ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
382
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,
383
ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν
384
δειδιότες · τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε
385
σὸς πάϊς · οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετ’Ἀχαιῶν.

386

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

387
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δ’ἔξεσσι τοκήων;
388
ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

389

τὸν δ’αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

390
πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον.
391
τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
392
ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ’ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας
393
Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ ·
394
ἡμεῖς δ’ἑσταότες θαυμάζομεν · οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς
395
εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.
396
τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δ’ἤγαγε νηῦς εὐεργής ·
397
Μυρμιδόνων δ’ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.
398
ἀφνειὸς μὲν ὅ γ’ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε,
399
ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι ·
400
τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδ’ἕπεσθαι.
401
νῦν δ’ἦλθον πεδίον δ’ἀπὸ νηῶν · ἠῶθεν γὰρ
402
θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί.
403
ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται
404
ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

405

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

406
εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
407
εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον,
408
ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη
409
ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

410

τὸν δ’αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

411
ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐ δ’οἰωνοί,
412
ἀλλ’ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ
413
αὔτως ἐν κλισίῃσι · δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς
414
κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ
415
ἔσθουσ’, αἵ ῥάτε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.
416
ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο
417
ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ,
418
οὐ δέ μιν αἰσχύνει · θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν
419
οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δ’αἷμα νένιπται,
420
οὐ δέ ποθι μιαρός · σὺν δ’ἕλκεα πάντα μέμυκεν
421
ὅσσ’ἐτύπη · πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν.
422
ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος
423
καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

424

ὣς φάτο, γήθησεν δ’ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ ·

425
ὦ τέκος, ἦ ῥ’ἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι
426
ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτ’ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτ’ἔην γε,
427
λήθετ’ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι ·
428
τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
429
ἀλλ’ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον,
430
αὐτόντε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν,
431
ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.

432

τὸν δ’αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης ·

433
πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐ δέ με πείσεις,
434
ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.
435
τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι
436
συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.
437
σοὶ δ’ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην,
438
ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων ·
439
οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.

440

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους

441

καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

442

ἐν δ’ἔπνευσ’ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

443

ἀλλ’ὅτε δὴ πύργουςτε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο,

444

οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο,

445

τοῖσι δ’ἐφ’ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης

446

πᾶσιν, ἄφαρ δ’ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας,

447

ἐς δ’ἄγαγε Πρίαμόντε καὶ ἀγλαὰ δῶρ’ἐπ’ἀπήνης.

448

ἀλλ’ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο

449

ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι

450

δοῦρ’ἐλάτης κέρσαντες · ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν

451

λαχνήεντ’ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες ·

452

ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι

453

σταυροῖσιν πυκινοῖσι · θύρην δ’ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς

454

εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί,

455

τρεῖς δ’ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων

456

τῶν ἄλλων · Ἀχιλεὺς δ’ἄρ’ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος ·

457

δή ῥα τόθ’Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι,

458

ἐς δ’ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι,

459

ἐξ ἵππων δ’ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέντε ·

460
ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα
461
Ἑρμείας · σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν.
462
ἀλλ’ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι, οὐ δ’Ἀχιλῆος
463
ὀφθαλμοὺς εἴσειμι · νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
464
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην ·
465
τύνη δ’εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος,
466
καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο
467
λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

468

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον

469

Ἑρμείας · Πρίαμος δ’ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,

470

Ἰδαῖον δὲ κατ’αὖθι λίπεν · ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων

471

ἵππους ἡμιόνουςτε · γέρων δ’ἰθὺς κίεν οἴκου,

472

τῇ ῥ’Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος · ἐν δέ μιν αὐτὸν

473

εὗρ’, ἕταροι δ’ἀπάνευθε καθήατο · τὼ δὲ δύ’οἴω

474

ἥρως Αὐτομέδωντε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος

475

ποίπνυον παρεόντε · νέον δ’ἀπέληγεν ἐδωδῆς

476

ἔσθων καὶ πίνων · ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.

477

τοὺς δ’ἔλαθ’εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δ’ἄρα στὰς

478

χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας

479

δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.

480

ὡς δ’ὅτ’ἂν ἄνδρ’ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅςτ’ἐνὶ πάτρῃ

481

φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον

482

ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ’ἔχει εἰσορόωντας,

483

ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα ·

484

θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι, ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο.

485

τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε ·

486
μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ’Ἀχιλλεῦ,
487
τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ ·
488
καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες
489
τείρουσ’, οὐ δέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.
490
ἀλλ’ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων
491
χαίρειτ’ἐν θυμῷ, ἐπίτ’ἔλπεται ἤματα πάντα
492
ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα ·
493
αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους
494
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ’οὔ τινά φημι λελεῖφθαι.
495
πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτ’ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν ·
496
ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν,
497
τοὺς δ’ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες.
498
τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατ’ἔλυσεν ·
499
ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς,
500
τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης
501
Ἕκτορα · τοῦ νῦν εἵνεχ’ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν
502
λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δ’ἀπερείσι’ἄποινα.
503
ἀλλ’αἰδεῖο θεοὺς Ἀχιλεῦ, αὐτόντ’ἐλέησον
504
μνησάμενος σοῦ πατρός · ἐγὼ δ’ἐλεεινότερός περ,
505
ἔτλην δ’οἷ’οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος,
506
ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρ’ὀρέγεσθαι.

507

ὣς φάτο, τῷ δ’ἄρα πατρὸς ὑφ’ἵμερον ὦρσε γόοιο ·

508

ἁψάμενος δ’ἄρα χειρὸς ἀπώσατο ἦκα γέροντα.

509

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

510

κλαῖ’ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς,

511

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρ’, ἄλλοτε δ’αὖτε

512

Πάτροκλον · τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματ’ὀρώρει.

513

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,

514

καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ’ἵμερος ἠδ’ἀπὸ γυίων,

515

αὐτίκ’ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη

516

οἰκτίρων πολιόντε κάρη πολιόντε γένειον,

517

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

518
ἆ δείλ’, ἦ δὴ πολλὰ κάκ’ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.
519
πῶς ἔτλης ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος
520
ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέαςτε καὶ ἐσθλοὺς
521
υἱέας ἐξενάριξα; σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.
522
ἀλλ’ἄγε δὴ κατ’ἄρ’ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ’ἔμπης
523
ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ ·
524
οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο ·
525
ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι
526
ζώειν ἀχνυμένοις · αὐτοὶ δέτ’ἀκηδέες εἰσί.
527
δοιοὶ γάρτε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει
528
δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων ·
529
ᾧ μέν κ’ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος,
530
ἄλλοτε μέντε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δ’ἐσθλῷ ·
531
ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε,
532
καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει,
533
φοιτᾷ δ’οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν.
534
ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα
535
ἐκ γενετῆς · πάντας γὰρ ἐπ’ἀνθρώπους ἐκέκαστο
536
ὄλβῳτε πλούτῳτε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι,
537
καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.
538
ἀλλ’ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι
539
παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων,
540
ἀλλ’ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον · οὐ δέ νυ τόν γε
541
γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης
542
ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέτε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.
543
καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι ·
544
ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει
545
καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων,
546
τῶν σε γέρον πλούτῳτε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.
547
αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδ’ἤγαγον Οὐρανίωνες
548
αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαιτ’ἀνδροκτασίαιτε.
549
ἄνσχεο, μὴ δ’ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν ·
550
οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος,
551
οὐ δέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.

552

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

553
μή πω μ’ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ
554
κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα
555
λῦσον ἵν’ὀφθαλμοῖσιν ἴδω · σὺ δὲ δέξαι ἄποινα
556
πολλά, τά τοι φέρομεν · σὺ δὲ τῶνδ’ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις
557
σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας
558
αὐτόντε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.

559

τὸν δ’ἄρ’ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

560
μηκέτι νῦν μ’ἐρέθιζε γέρον · νοέω δὲ καὶ αὐτὸς
561
Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε
562
μήτηρ, ἥ μ’ἔτεκεν, θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
563
καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν, οὐ δέ με λήθεις,
564
ὅττι θεῶν τίς σ’ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
565
οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐ δὲ μάλ’ἡβῶν,
566
ἐς στρατόν · οὐ δὲ γὰρ ἂν φυλάκους λάθοι, οὐ δέ κ’ὀχῆα
567
ῥεῖα μετοχλίσσειε θυράων ἡμετεράων.
568
τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς,
569
μή σε γέρον οὐ δ’αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω
570
καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δ’ἀλίτωμαι ἐφετμάς.

571

ὣς ἔφατ’, ἔδεισεν δ’ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ.

572

Πηλεΐδης δ’οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε

573

οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο

574

ἥρως Αὐτομέδων ἠδ’Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα

575

τῖ’Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα,

576

οἳ τόθ’ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνουςτε,

577

ἐς δ’ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος,

578

κὰδ δ’ἐπὶ δίφρου εἷσαν · ἐϋξέστου δ’ἀπ’ἀπήνης

579

ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσι’ἄποινα.

580

κὰδ δ’ἔλιπον δύο φάρε’ἐΰννητόντε χιτῶνα,

581

ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

582

δμῳὰς δ’ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ’ἀμφίτ’ἀλεῖψαι

583

νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν,

584

μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο

585

παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ’ὀρινθείη φίλον ἦτορ,

586

καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ’ἀλίτηται ἐφετμάς.

587

τὸν δ’ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,

588

ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,

589

αὐτὸς τόν γ’Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας,

590

σὺν δ’ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ’ἀπήνην.

591

ᾤμωξέντ’ἄρ’ἔπειτα, φίλον δ’ὀνόμηνεν ἑταῖρον ·

592
μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι
593
εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα
594
πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.
595
σοὶ δ’αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδ’ἀποδάσσομαι ὅσσ’ἐπέοικεν.

596

ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς,

597

ἕζετο δ’ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη

598

τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον ·

599
υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες,
600
κεῖται δ’ἐν λεχέεσσ’· ἅμα δ’ἠοῖ φαινομένηφιν
601
ὄψεαι αὐτὸς ἄγων · νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου.
602
καὶ γάρτ’ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου,
603
τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο
604
ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δ’υἱέες ἡβώοντες.
605
τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπ’ἀργυρέοιο βιοῖο
606
χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δ’Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,
607
οὕνεκ’ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ ·
608
φῆ δοιὼ τεκέειν, ἣ δ’αὐτὴ γείνατο πολλούς ·
609
τὼ δ’ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντ’ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.
610
οἳ μὲν ἄρ’ἐννῆμαρ κέατ’ἐν φόνῳ, οὐ δέ τις ἦεν
611
κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων ·
612
τοὺς δ’ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.
613
ἣ δ’ἄρα σίτου μνήσατ’, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.
614
νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν
615
ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς
616
νυμφάων, αἵτ’ἀμφ’Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο,
617
ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.
618
ἀλλ’ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα δῖε γεραιὲ
619
σίτου · ἔπειτά κεν αὖτε φίλον παῖδα κλαίοισθα
620
Ἴλιον εἰσαγαγών · πολυδάκρυτος δέ τοι ἔσται.

621

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

622

σφάξ’· ἕταροι δ’ἔδερόντε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον,

623

μίστυλλόντ’ἄρ’ἐπισταμένως πεῖράντ’ὀβελοῖσιν,

624

ὄπτησάντε περιφραδέως, ἐρύσαντότε πάντα.

625

Αὐτομέδων δ’ἄρα σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ

626

καλοῖς ἐν κανέοισιν · ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

627

οἳ δ’ἐπ’ὀνείαθ’ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

628

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

629

ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ’Ἀχιλῆα

630

ὅσσος ἔην οἷόςτε · θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει ·

631

αὐτὰρ ὃ Δαρδανίδην Πρίαμον θαύμαζεν Ἀχιλλεὺς

632

εἰσορόων ὄψίντ’ἀγαθὴν καὶ μῦθον ἀκούων.

633

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες,

634

τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

635
λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη
636
ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες ·
637
οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν
638
ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν,
639
ἀλλ’αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω
640
αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.
641
νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον
642
λαυκανίης καθέηκα · πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.

643

ἦ ῥ’, Ἀχιλεὺς δ’ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε

644

δέμνι’ὑπ’αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ

645

πορφύρε’ἐμβαλέειν, στορέσαιτ’ἐφύπερθε τάπητας,

646

χλαίναςτ’ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.

647

αἳ δ’ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,

648

αἶψα δ’ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχε’ἐγκονέουσαι.

649

τὸν δ’ἐπικερτομέων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

650
ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν
651
ἐνθάδ’ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵτέ μοι αἰεὶ
652
βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί ·
653
τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν,
654
αὐτίκ’ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν,
655
καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.
656
ἀλλ’ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
657
ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον,
658
ὄφρα τέως αὐτόςτε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.

659

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής ·

660
εἰ μὲν δή μ’ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ,
661
ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.
662
οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ’ὕλη
663
ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.
664
ἐννῆμαρ μέν κ’αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,
665
τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτότε λαός,
666
ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ’αὐτῷ ποιήσαιμεν,
667
τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

668

τὸν δ’αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ·

669
ἔσται τοι καὶ ταῦτα γέρον Πρίαμ’ὡς σὺ κελεύεις ·
670
σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.

671

ὣς ἄρα φωνήσας ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντος

672

ἔλλαβε δεξιτερήν, μή πως δείσει’ἐνὶ θυμῷ.

673

οἳ μὲν ἄρ’ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο

674

κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδε’ἔχοντες,

675

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου ·

676

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

677

ἄλλοι μέν ῥα θεοίτε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ

678

εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ ·

679

ἀλλ’οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν

680

ὁρμαίνοντ’ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα

681

νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.

682

στῆ δ’ἄρ’ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

683
ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθ’εὕδεις
684
ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σ’εἴασεν Ἀχιλλεύς.
685
καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δ’ἔδωκας ·
686
σεῖο δέ κε ζωοῦ καὶ τρὶς τόσα δοῖεν ἄποινα
687
παῖδες τοὶ μετόπισθε λελειμμένοι, αἴ κ’Ἀγαμέμνων
688
γνώῃ σ’Ἀτρεΐδης, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί.

689

ὣς ἔφατ’, ἔδεισεν δ’ὃ γέρων, κήρυκα δ’ἀνίστη.

690

τοῖσιν δ’Ἑρμείας ζεῦξ’ἵππους ἡμιόνουςτε,

691

ῥίμφα δ’ἄρ’αὐτὸς ἔλαυνε κατὰ στρατόν, οὐ δέ τις ἔγνω.

692

ἀλλ’ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

693

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,

694

Ἑρμείας μὲν ἔπειτ’ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,

695

Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ’αἶαν,

696

οἳ δ’εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇτε στοναχῇτε

697

ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον. οὐ δέ τις ἄλλος

698

ἔγνω πρόσθ’ἀνδρῶν καλλιζώνωντε γυναικῶν,

699

ἀλλ’ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ

700

Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέρ’εἰσενόησεν

701

ἑσταότ’ἐν δίφρῳ, κήρυκάτε ἀστυβοώτην ·

702

τὸν δ’ἄρ’ἐφ’ἡμιόνων ἴδε κείμενον ἐν λεχέεσσι ·

703

κώκυσέντ’ἄρ’ἔπειτα γέγωνέτε πᾶν κατὰ ἄστυ ·

704
ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτορ’ἰόντες,
705
εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι
706
χαίρετ’, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλειτ’ἦν παντίτε δήμῳ.

707

ὣς ἔφατ’, οὐ δέ τις αὐτόθ’ἐνὶ πτόλεϊ λίπετ’ἀνὴρ

708

οὐ δὲ γυνή · πάντας γὰρ ἀάσχετον ἵκετο πένθος ·

709

ἀγχοῦ δὲ ξύμβληντο πυλάων νεκρὸν ἄγοντι.

710

πρῶται τόν γ’ἄλοχόςτε φίλη καὶ πότνια μήτηρ

711

τιλλέσθην ἐπ’ἄμαξαν ἐΰτροχον ἀΐξασαι

712

ἁπτόμεναι κεφαλῆς · κλαίων δ’ἀμφίσταθ’ὅμιλος.

713

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

714

Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων,

715

εἰ μὴ ἄρ’ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα ·

716
εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν · αὐτὰρ ἔπειτα
717
ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.

718

ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

719

οἳ δ’ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

720

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ’εἷσαν ἀοιδοὺς

721

θρήνων ἐξάρχους, οἵτε στονόεσσαν ἀοιδὴν

722

οἳ μὲν ἄρ’ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

723

τῇσιν δ’Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

724

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα ·

725
ἆνερ ἀπ’αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην
726
λείπεις ἐν μεγάροισι · πάϊς δ’ἔτι νήπιος αὔτως
727
ὃν τέκομεν σύτ’ἐγώτε δυσάμμοροι, οὐ δέ μιν οἴω
728
ἥβην ἵξεσθαι · πρὶν γὰρ πόλις ἥδε κατ’ἄκρης
729
πέρσεται · ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅςτέ μιν αὐτὴν
730
ῥύσκευ, ἔχες δ’ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα,
731
αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,
732
καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι · σὺ δ’αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ
733
ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο
734
ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν
735
ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον
736
χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ
737
ἢ πατέρ’ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν
738
Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.
739
οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ ·
740
τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ,
741
ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας
742
Ἕκτορ · ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.
743
οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,
744
οὐ δέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗτέ κεν αἰεὶ
745
μεμνῄμην νύκτάςτε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

746

ὣς ἔφατο κλαίουσ’, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

747

τῇσιν δ’αὖθ’Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο ·

748
Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων,
749
ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν ·
750
οἳ δ’ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
751
ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
752
πέρνασχ’ὅν τιν’ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
753
ἐς Σάμον ἔςτ’Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν ·
754
σεῦ δ’ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ,
755
πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμ’ἑτάροιο
756
Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες · ἀνέστησεν δέ μιν οὐ δ’ὧς.
757
νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι
758
κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅντ’ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
759
οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

760

ὣς ἔφατο κλαίουσα, γόον δ’ἀλίαστον ὄρινε.

761

τῇσι δ’ἔπειθ’Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο ·

762
Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων,
763
ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής,
764
ὅς μ’ἄγαγε Τροίηνδ’· ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι.
765
ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν
766
ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβην καὶ ἐμῆς ἀπελήλυθα πάτρης ·
767
ἀλλ’οὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐ δ’ἀσύφηλον ·
768
ἀλλ’εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι
769
δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων,
770
ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί,
771
ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες
772
σῇτ’ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.
773
τὼ σέθ’ἅμα κλαίω καὶ ἔμ’ἄμμορον ἀχνυμένη κῆρ ·
774
οὐ γάρ τίς μοι ἔτ’ἄλλος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
775
ἤπιος οὐ δὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.

776

ὣς ἔφατο κλαίουσ’, ἐπὶ δ’ἔστενε δῆμος ἀπείρων.

777

λαοῖσιν δ’ὃ γέρων Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπεν ·

778
ἄξετε νῦν Τρῶες ξύλα ἄστυ δέ, μὴ δέ τι θυμῷ
779
δείσητ’Ἀργείων πυκινὸν λόχον · ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς
780
πέμπων μ’ὧδ’ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν
781
μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.