Ἠὼς δ’ἐκ λεχέων παρ’ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο

ὄρνυθ’, ἵν’ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι ·

Ζεὺς δ’Ἔριδα προΐαλλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

ἀργαλέην, πολέμοιο τέρας μετὰ χερσὶν ἔχουσαν.

στῆ δ’ἐπ’Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ,

ἥ ῥ’ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

ἠμὲν ἐπ’Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

ἠδ’ἐπ’Ἀχιλλῆος, τοί ῥ’ἔσχατα νῆας ἐΐσας

εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν

ἔνθα στᾶσ’ἤϋσε θεὰ μέγατε δεινόντε

ὄρθι’, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ἑκάστῳ

καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

τοῖσι δ’ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ’ἠὲ νέεσθαι

ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

Ἀτρεΐδης δ’ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν

Ἀργείους · ἐν δ’αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκόν.

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας ·

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε,

τόν ποτέ οἱ Κινύρης δῶκε ξεινήϊον εἶναι.

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ’Ἀχαιοὶ

ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον ·

τοὔνεκά οἱ τὸν δῶκε χαριζόμενος βασιλῆϊ.

τοῦ δ’ἤτοι δέκα οἶμοι ἔσαν μέλανος κυάνοιο,

δώδεκα δὲ χρυσοῖο καὶ εἴκοσι κασσιτέροιο ·

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν

τρεῖς ἑκάτερθ’ἴρισσιν ἐοικότες, ἅςτε Κρονίων

ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

ἀμφὶ δ’ἄρ’ὤμοισιν βάλετο ξίφος · ἐν δέ οἱ ἧλοι

χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν

ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

ἂν δ’ἕλετ’ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν

καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν,

ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο

λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

τῇ δ’ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο

δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμόςτε Φόβοςτε.

τῆς δ’ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν · αὐτὰρ ἐπ’αὐτοῦ

κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν

τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

κρατὶ δ’ἐπ’ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον

ἵππουριν · δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

εἵλετο δ’ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

ὀξέα · τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ’αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω

λάμπ’· ἐπὶ δ’ἐγδούπησαν Ἀθηναίητε καὶ Ἥρη

τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ’ἐπὶ τάφρῳ,

αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

ῥώοντ’· ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετ’ἠῶθι πρό.

φθὰν δὲ μέγ’ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες,

ἱππῆες δ’ὀλίγον μετεκίαθον · ἐν δὲ κυδοιμὸν

ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ’ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας

αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ’ἔμελλε

πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

Τρῶες δ’αὖθ’ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο

Ἕκτοράτ’ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα

Αἰνείανθ’, ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ,

τρεῖςτ’Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον

ἠΐθεόντ’Ἀκάμαντ’ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν.

Ἕκτωρ δ’ἐν πρώτοισι φέρ’ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην,

οἷος δ’ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ

παμφαίνων, τοτὲ δ’αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα,

ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέντε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν,

ἄλλοτε δ’ἐν πυμάτοισι κελεύων · πᾶς δ’ἄρα χαλκῷ

λάμφ’ὥςτε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

οἳ δ’, ὥςτ’ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν

ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ’ἄρουραν

πυρῶν ἢ κριθῶν · τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει ·

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ’ἀλλήλοισι θορόντες

δῄουν, οὐ δ’ἕτεροι μνώοντ’ὀλοοῖο φόβοιο.

ἴσας δ’ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν, οἳ δὲ λύκοι ὣς

θῦνον · Ἔρις δ’ἄρ’ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα ·

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν,

οἳ δ’ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι

σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ

δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

πάντες δ’ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα

οὕνεκ’ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

τῶν μὲν ἄρ’οὐκ ἀλέγιζε πατήρ · ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς

τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων

εἰσορόων Τρώωντε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν

χαλκοῦτε στεροπήν, ὀλλύντάςτ’ὀλλυμένουςτε.

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

τόφρα μάλ’ἀμφοτέρων βέλε’ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός ·

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον

οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπείτ’ἐκορέσσατο χεῖρας

τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδοςτέ μιν ἵκετο θυμόν,

σίτουτε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ,

τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας

κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας · ἐν δ’Ἀγαμέμνων

πρῶτος ὄρουσ’, ἕλε δ’ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν

αὐτόν, ἔπειτα δ’ἑταῖρον Ὀϊλῆα πλήξιππον.

ἤτοι ὅ γ’ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη ·

τὸν δ’ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ

νύξ’, οὐ δὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια,

ἀλλὰ δι’αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲ

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

100

στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας ·

101

αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόντε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων

102

υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω

103

εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας · ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν,

104

Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός · ὥ ποτ’Ἀχιλλεὺς

105

Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι,

106

ποιμαίνοντ’ἐπ’ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

107

δὴ τότε γ’Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

108

τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,

109

Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ’ἔβαλ’ἵππων.

110

σπερχόμενος δ’ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ

111

γιγνώσκων · καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν

112

εἶδεν, ὅτ’ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

113

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα

114

ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν

115

ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόντέ σφ’ἦτορ ἀπηύρα ·

116

ἣ δ’εἴ πέρτε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι

117

χραισμεῖν · αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει ·

118

καρπαλίμως δ’ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην

119

σπεύδουσ’ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ’ὁρμῆς ·

120

ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον

121

Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ’Ἀργείοισι φέβοντο.

122

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόντε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην

123

υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα

124

χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα

125

οὐκ εἴασχ’Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ,

126

τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων

127

εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ’ἔχον ὠκέας ἵππους ·

128

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,

129

τὼ δὲ κυκηθήτην · ὃ δ’ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

130

Ἀτρεΐδης · τὼ δ’αὖτ’ἐκ δίφρου γουναζέσθην ·

131
ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ’ἄξια δέξαι ἄποινα ·
132
πολλὰ δ’ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται
133
χαλκόςτε χρυσόςτε πολύκμητόςτε σίδηρος,
134
τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι’ἄποινα,
135
εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ’ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

136

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα

137

μειλιχίοις ἐπέεσσιν · ἀμείλικτον δ’ὄπ’ἄκουσαν ·

138
εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν,
139
ὅς ποτ’ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν
140
ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
141
αὖθι κατακτεῖναι μη δ’ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς,
142
νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

143

ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφ’ἵππων ὦσε χαμᾶζε

144

δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος · ὃ δ’ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη.

145

Ἱππόλοχος δ’ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε

146

χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπότ’αὐχένα κόψας,

147

ὅλμον δ’ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δι’ὁμίλου.

148

τοὺς μὲν ἔασ’· ὃ δ’ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες,

149

τῇ ῥ’ἐνόρουσ’, ἅμα δ’ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

150

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ,

151

ἱππεῖς δ’ἱππῆας · ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη

152

ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων

153

χαλκῷ δηϊόωντες · ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων

154

αἰὲν ἀποκτείνων ἕπετ’Ἀργείοισι κελεύων.

155

ὡς δ’ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ,

156

πάντῃτ’εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέτε θάμνοι

157

πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ ·

158

ὣς ἄρ’ὑπ’Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα

159

Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ’ἐριαύχενες ἵπποι

160

κείν’ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας

161

ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας · οἳ δ’ἐπὶ γαίῃ

162

κείατο, γύπεσσιν πολὺ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.

163

Ἕκτορα δ’ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκτε κονίης

164

ἔκτ’ἀνδροκτασίης ἔκθ’αἵματος ἔκτε κυδοιμοῦ ·

165

Ἀτρεΐδης δ’ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων.

166

οἳ δὲ παρ’Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο

167

μέσσον κὰπ πεδίον παρ’ἐρινεὸν ἐσσεύοντο

168

ἱέμενοι πόλιος · ὃ δὲ κεκλήγων ἕπετ’αἰεὶ

169

Ἀτρεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

170

ἀλλ’ὅτε δὴ Σκαιάςτε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο,

171

ἔνθ’ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

172

οἳ δ’ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς,

173

ἅςτε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ

174

πάσας · τῇ δέτ’ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος ·

175

τῆς δ’ἐξ αὐχέν’ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

176

πρῶτον, ἔπειτα δέθ’αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει ·

177

ὣς τοὺς Ἀτρεΐδης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων

178

αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον · οἳ δ’ἐφέβοντο.

179

πολλοὶ δὲ πρηνεῖςτε καὶ ὕπτιοι ἔκπεσον ἵππων

180

Ἀτρεΐδεω ὑπὸ χερσί · περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

181

ἀλλ’ὅτε δὴ τάχ’ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύτε τεῖχος

182

ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶντε θεῶντε

183

Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης

184

οὐρανόθεν καταβάς · ἔχε δ’ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν.

185

Ἶριν δ’ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν ·

186
βάσκ’ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες ·
187
ὄφρ’ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
188
θύνοντ’ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,
189
τόφρ’ἀναχωρείτω, τὸν δ’ἄλλον λαὸν ἀνώχθω
190
μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.
191
αὐτὰρ ἐπεί κ’ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ
192
εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω
193
κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται
194
δύῃτ’ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

195

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,

196

βῆ δὲ κατ’Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

197

εὗρ’υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον

198

ἑσταότ’ἔνθ’ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν ·

199

ἀγχοῦ δ’ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις ·

200
Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε
201
Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.
202
ὄφρ’ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
203
θύνοντ’ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,
204
τόφρ’ὑπόεικε μάχης, τὸν δ’ἄλλον λαὸν ἄνωχθι
205
μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.
206
αὐτὰρ ἐπεί κ’ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ
207
εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει
208
κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι
209
δύῃτ’ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

210

ἣ μὲν ἄρ’ὣς εἰποῦσ’ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

211

Ἕκτωρ δ’ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

212

πάλλων δ’ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

213

ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

214

οἳ δ’ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν,

215

Ἀργεῖοι δ’ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

216

ἀρτύνθη δὲ μάχη, στὰν δ’ἀντίοι · ἐν δ’Ἀγαμέμνων

217

πρῶτος ὄρουσ’, ἔθελεν δὲ πολὺ προμάχεσθαι ἁπάντων.

218

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ἔχουσαι

219

ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν

220

ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

221

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰςτε μέγαςτε

222

ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων ·

223

Κισσῆς τόν γ’ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα

224

μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον ·

225

αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον,

226

αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ’ὅ γε θυγατέρα ἥν ·

227

γήμας δ’ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ’Ἀχαιῶν

228

σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

229

τὰς μὲν ἔπειτ’ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐΐσας,

230

αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐς Ἴλιον εἰληλούθει ·

231

ὅς ῥα τότ’Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.

232

οἳ δ’ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ἀλλήλοισιν ἰόντες,

233

Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ’ἔγχος,

234

Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε

235

νύξ’, ἐπὶ δ’αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας ·

236

οὐ δ’ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶν

237

ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετ’αἰχμή.

238

καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

239

ἕλκ’ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥςτε λίς, ἐκ δ’ἄρα χειρὸς

240

σπάσσατο · τὸν δ’ἄορι πλῆξ’αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

241

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον

242

οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων,

243

κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ’ἔδωκε ·

244

πρῶθ’ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλι’ὑπέστη

245

αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

246

δὴ τότε γ’Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων ἐξενάριξε,

247

βῆ δὲ φέρων ἀν’ὅμιλον Ἀχαιῶν τεύχεα καλά.

248

τὸν δ’ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν

249

πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος

250

ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

251

στῆ δ’εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον,

252

νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην ἀγκῶνος ἔνερθε,

253

ἀντικρὺ δὲ διέσχε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή.

254

ῥίγησέντ’ἄρ’ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·

255

ἀλλ’οὐ δ’ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο,

256

ἀλλ’ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος.

257

ἤτοι ὃ Ἰφιδάμαντα κασίγνητον καὶ ὄπατρον

258

ἕλκε ποδὸς μεμαώς, καὶ ἀΰτει πάντας ἀρίστους ·

259

τὸν δ’ἕλκοντ’ἀν’ὅμιλον ὑπ’ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

260

οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα ·

261

τοῖο δ’ἐπ’Ἰφιδάμαντι κάρη ἀπέκοψε παραστάς.

262

ἔνθ’Ἀντήνορος υἷες ὑπ’Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ

263

πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

264

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

265

ἔγχεΐτ’ἄορίτε μεγάλοισίτε χερμαδίοισιν,

266

ὄφρά οἱ αἷμ’ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.

267

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ’αἷμα,

268

ὀξεῖαι δ’ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

269

ὡς δ’ὅτ’ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα

270

δριμύ, τότε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι

271

Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι,

272

ὣς ὀξεῖ’ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

273

ἐς δίφρον δ’ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

274

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν · ἤχθετο γὰρ κῆρ.

275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς ·

276
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
277
ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι
278
φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς
279
εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

280

ὣς ἔφαθ’, ἡνίοχος δ’ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

281

νῆας ἔπι γλαφυράς · τὼ δ’οὐκ ἀέκοντε πετέσθην ·

282

ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ

283

τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.

284

Ἕκτωρ δ’ὡς ἐνόησ’Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα

285

Τρωσίτε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας ·

286
Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
287
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.
288
οἴχετ’ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγ’εὖχος ἔδωκε
289
Ζεὺς Κρονίδης · ἀλλ’ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους
290
ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν’ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

291

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

292

ὡς δ’ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας

293

σεύῃ ἐπ’ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι,

294

ὣς ἐπ’Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους

295

Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

296

αὐτὸς δ’ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει,

297

ἐν δ’ἔπεσ’ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ,

298

ἥτε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

299

ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δ’ὕστατον ἐξενάριξεν

300

Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;

301

Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην

302

καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ’Ἀγέλαον

303

Αἴσυμνόντ’Ὦρόντε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

304

τοὺς ἄρ’ὅ γ’ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα

305

πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ

306

ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων ·

307

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ’ἄχνη

308

σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς ·

309

ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθ’ὑφ’Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.

310

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

311

καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί,

312

εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ’Ὀδυσσεύς ·

313
Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;
314
ἀλλ’ἄγε δεῦρο πέπον, παρ’ἔμ’ἵσταο · δὴ γὰρ ἔλεγχος
315
ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

316

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης ·

317
ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι · ἀλλὰ μίνυνθα
318
ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς
319
Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

320

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ’ἵππων ὦσε χαμᾶζε

321

δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν · αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

322

ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

323

τοὺς μὲν ἔπειτ’εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν ·

324

τὼ δ’ἀν’ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον, ὡς ὅτε κάπρω

325

ἐν κυσὶ θηρευτῇσι μέγα φρονέοντε πέσητον ·

326

ὣς ὄλεκον Τρῶας πάλιν ὀρμένω · αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

327

ἀσπασίως φεύγοντες ἀνέπνεον Ἕκτορα δῖον.

328

ἔνθ’ἑλέτην δίφρόντε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω

329

υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων

330

ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε

331

στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα · τὼ δέ οἱ οὔ τι

332

πειθέσθην · κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

333

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης

334

θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχε’ἀπηύρα ·

335

Ἱππόδαμον δ’Ὀδυσεὺς καὶ Ὑπείροχον ἐξενάριξεν.

336

ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων

337

ἐξ Ἴδης καθορῶν · τοὶ δ’ἀλλήλους ἐνάριζον.

338

ἤτοι Τυδέος υἱὸς Ἀγάστροφον οὔτασε δουρὶ

339

Παιονίδην ἥρωα κατ’ἰσχίον · οὐ δέ οἱ ἵπποι

340

ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

341

τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθ’ἔχεν, αὐτὰρ ὃ πεζὸς

342

θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

343

Ἕκτωρ δ’ὀξὺ νόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ’ἐπ’αὐτοὺς

344

κεκλήγων · ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες.

345

τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

346

αἶψα δ’Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα ·

347
νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ ·
348
ἀλλ’ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

349

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος

350

καὶ βάλεν, οὐ δ’ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν,

351

ἄκρην κὰκ κόρυθα · πλάγχθη δ’ἀπὸ χαλκόφι χαλκός,

352

οὐ δ’ἵκετο χρόα καλόν · ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια

353

τρίπτυχος αὐλῶπις, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων.

354

Ἕκτωρ δ’ὦκ’ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δ’ὁμίλῳ,

355

στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

356

γαίης · ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

357

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ’ἐρωὴν

358

τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης

359

τόφρ’Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας

360

ἐξέλασ’ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

361

δουρὶ δ’ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης ·

362
ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον · ἦτέ τοι ἄγχι
363
ἦλθε κακόν · νῦν αὖτέ σ’ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
364
ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.
365
ἦ θήν σ’ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,
366
εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.
367
νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

368

ἦ, καὶ Παιονίδην δουρὶ κλυτὸν ἐξενάριζεν.

369

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

370

Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν,

371

στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ

372

Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

373

ἤτοι ὃ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο

374

αἴνυτ’ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδατ’ὤμων

375

καὶ κόρυθα βριαρήν · ὃ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε

376

καὶ βάλεν, οὐ δ’ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,

377

ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός · διὰ δ’ἀμπερὲς ἰὸς

378

ἐν γαίῃ κατέπηκτο · ὃ δὲ μάλα ἡδὺ γελάσσας

379

ἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα ·

380
βέβληαι οὐ δ’ἅλιον βέλος ἔκφυγεν · ὡς ὄφελόν τοι
381
νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.
382
οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος,
383
οἵτέ σε πεφρίκασι λέονθ’ὡς μηκάδες αἶγες.

384

τὸν δ’οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης ·

385
τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπα
386
εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης,
387
οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί ·
388
νῦν δέ μ’ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὔτως.
389
οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων ·
390
κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτιδανοῖο.
391
ἦτ’ἄλλως ὑπ’ἐμεῖο, καὶ εἴ κ’ὀλίγον περ ἐπαύρῃ,
392
ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.
393
τοῦ δὲ γυναικὸς μέντ’ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί,
394
παῖδες δ’ὀρφανικοί · ὃ δέθ’αἵματι γαῖαν ἐρεύθων
395
πύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.

396

ὣς φάτο, τοῦ δ’Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν

397

ἔστη πρόσθ’· ὃ δ’ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺ

398

ἐκ ποδὸς ἕλκ’, ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθ’ἀλεγεινή.

399

ἐς δίφρον δ’ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

400

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν · ἤχθετο γὰρ κῆρ.

401

οἰώθη δ’Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός, οὐ δέ τις αὐτῷ

402

Ἀργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε πάντας ·

403

ὀχθήσας δ’ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·

404
ὤ μοι ἐγὼ τί πάθω; μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαι
405
πληθὺν ταρβήσας · τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώω
406
μοῦνος · τοὺς δ’ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε Κρονίων.
407
ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
408
οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο,
409
ὃς δέ κ’ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼ
410
ἑστάμεναι κρατερῶς, ἤτ’ἔβλητ’ἤτ’ἔβαλ’ἄλλον.

411

εἷος ὃ ταῦθ’ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

412

τόφρα δ’ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων,

413

ἔλσαν δ’ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.

414

ὡς δ’ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροίτ’αἰζηοὶ

415

σεύωνται, ὃ δέτ’εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο

416

θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν,

417

ἀμφὶ δέτ’ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέτε κόμπος ὀδόντων

418

γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα,

419

ὥς ῥα τότ’ἀμφ’Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο

420

Τρῶες · ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀμύμονα Δηϊοπίτην

421

οὔτασεν ὦμον ὕπερθεν ἐπάλμενος ὀξέϊ δουρί,

422

αὐτὰρ ἔπειτα Θόωνα καὶ Ἔννομον ἐξενάριξε.

423

Χερσιδάμαντα δ’ἔπειτα καθ’ἵππων ἀΐξαντα

424

δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ’ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

425

νύξεν · ὃ δ’ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

426

τοὺς μὲν ἔασ’, ὃ δ’ἄρ’Ἱππασίδην Χάροπ’οὔτασε δουρὶ

427

αὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο.

428

τῷ δ’ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς,

429

στῆ δὲ μάλ’ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν

430
ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ’ἠδὲ πόνοιο
431
σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι
432
τοιώδ’ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχε’ἀπούρας,
433
ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

434

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’ἀσπίδα πάντοσ’ἐΐσην.

435

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

436

καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο,

437

πάντα δ’ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐ δ’ἔτ’ἔασε

438

Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

439

γνῶ δ’Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν,

440

ἂψ δ’ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

441
ἆ δείλ’ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπὺς ὄλεθρος.
442
ἤτοι μέν ῥ’ἔμ’ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι ·
443
σοὶ δ’ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν
444
ἤματι τῷδ’ἔσσεσθαι, ἐμῷ δ’ὑπὸ δουρὶ δαμέντα
445
εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ’Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

446

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδ’αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει,

447

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

448

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,

449

δούπησεν δὲ πεσών · ὃ δ’ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς ·

450
ὦ Σῶχ’Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο
451
φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐ δ’ὑπάλυξας.
452
ἆ δείλ’οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
453
ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ’οἰωνοὶ
454
ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.
455
αὐτὰρ ἔμ’, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.

456

ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος

457

ἔξωτε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης ·

458

αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.

459

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμ’Ὀδυσῆος

460

κεκλόμενοι καθ’ὅμιλον ἐπ’αὐτῷ πάντες ἔβησαν.

461

αὐτὰρ ὅ γ’ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, αὖε δ’ἑταίρους.

462

τρὶς μὲν ἔπειτ’ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός,

463

τρὶς δ’ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.

464

αἶψα δ’ἄρ’Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα ·

465
Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
466
ἀμφί μ’Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετ’ἀϋτὴ
467
τῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα
468
Τρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.
469
ἀλλ’ἴομεν καθ’ὅμιλον · ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.
470
δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶς
471
ἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.

472

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ’, ὃ δ’ἅμ’ἕσπετο ἰσόθεος φώς.

473

εὗρον ἔπειτ’Ὀδυσῆα Διῒ φίλον · ἀμφὶ δ’ἄρ’αὐτὸν

474

Τρῶες ἕπονθ’ὡς εἴτε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν

475

ἀμφ’ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅντ’ἔβαλ’ἀνὴρ

476

ἰῷ ἀπὸ νευρῆς · τὸν μέντ’ἤλυξε πόδεσσι

477

φεύγων, ὄφρ’αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ’ὀρώρῃ ·

478

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε δαμάσσεται ὠκὺς ὀϊστός,

479

ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν

480

ἐν νέμεϊ σκιερῷ · ἐπίτε λῖν ἤγαγε δαίμων

481

σίντην · θῶες μέντε διέτρεσαν, αὐτὰρ ὃ δάπτει ·

482

ὥς ῥα τότ’ἀμφ’Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην

483

Τρῶες ἕπον πολλοίτε καὶ ἄλκιμοι, αὐτὰρ ὅ γ’ἥρως

484

ἀΐσσων ᾧ ἔγχει ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ.

485

Αἴας δ’ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον,

486

στῆ δὲ παρέξ · Τρῶες δὲ διέτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

487

ἤτοι τὸν Μενέλαος ἀρήϊος ἔξαγ’ὁμίλου

488

χειρὸς ἔχων, εἷος θεράπων σχεδὸν ἤλασεν ἵππους.

489

Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον

490

Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα,

491

οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

492

ὡς δ’ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι

493

χειμάρρους κατ’ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ,

494

πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέτε πεύκας

495

ἐσφέρεται, πολλὸν δέτ’ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει,

496

ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας,

497

δαΐζων ἵππουςτε καὶ ἀνέρας · οὐ δέ πω Ἕκτωρ

498

πεύθετ’, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ’ἀριστερὰ μάρνατο πάσης

499

ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα

500

ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ’ἄσβεστος ὀρώρει

501

Νέστοράτ’ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

502

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων

503

ἔγχεΐθ’ἱπποσύνῃτε, νέων δ’ἀλάπαζε φάλαγγας ·

504

οὐ δ’ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ

505

εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

506

παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν,

507

ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

508

τῷ ῥα περίδεισαν μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ

509

μή πώς μιν πολέμοιο μετακλινθέντος ἕλοιεν.

510

αὐτίκα δ’Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον ·

511
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
512
ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πὰρ δὲ Μαχάων
513
βαινέτω, ἐς νῆας δὲ τάχιστ’ἔχε μώνυχας ἵππους ·
514
ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων
515
ἰούςτ’ἐκτάμνειν ἐπίτ’ἤπια φάρμακα πάσσειν.

516

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

517

αὐτίκα δ’ὧν ὀχέων ἐπεβήσετο, πὰρ δὲ Μαχάων

518

βαῖν’Ἀσκληπιοῦ υἱὸς ἀμύμονος ἰητῆρος ·

519

μάστιξεν δ’ἵππους, τὼ δ’οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

520

νῆας ἔπι γλαφυράς · τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

521

Κεβριόνης δὲ Τρῶας ὀρινομένους ἐνόησεν

522

Ἕκτορι παρβεβαώς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ·

523
Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ’ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν
524
ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέος · οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
525
Τρῶες ὀρίνονται ἐπιμὶξ ἵπποιτε καὶ αὐτοί.
526
Αἴας δὲ κλονέει Τελαμώνιος · εὖ δέ μιν ἔγνων ·
527
εὐρὺ γὰρ ἀμφ’ὤμοισιν ἔχει σάκος · ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς
528
κεῖσ’ἵππουςτε καὶ ἅρμ’ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα
529
ἱππῆες πεζοίτε κακὴν ἔριδα προβαλόντες
530
ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ’ἄσβεστος ὄρωρεν.

531

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

532

μάστιγι λιγυρῇ · τοὶ δὲ πληγῆς ἀΐοντες

533

ῥίμφ’ἔφερον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

534

στείβοντες νέκυάςτε καὶ ἀσπίδας · αἵματι δ’ἄξων

535

νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

536

ἃς ἄρ’ἀφ’ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

537

αἵτ’ἀπ’ἐπισσώτρων. ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον

538

ἀνδρόμεον ῥῆξαίτε μετάλμενος · ἐν δὲ κυδοιμὸν

539

ἧκε κακὸν Δαναοῖσι, μίνυνθα δὲ χάζετο δουρός.

540

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

541

ἔγχεΐτ’ἄορίτε μεγάλοισίτε χερμαδίοισιν,

542

Αἴαντος δ’ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο.

544

Ζεὺς δὲ πατὴρ Αἴανθ’ὑψίζυγος ἐν φόβον ὦρσε ·

545

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον,

546

τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ’ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς

547

ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

548

ὡς δ’αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο

549

ἐσσεύαντο κύνεςτε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται,

550

οἵτέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

551

πάννυχοι ἐγρήσσοντες · ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

552

ἰθύει, ἀλλ’οὔ τι πρήσσει · θαμέες γὰρ ἄκοντες

553

ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

554

καιόμεναίτε δεταί, τάςτε τρεῖ ἐσσύμενός περ ·

555

ἠῶθεν δ’ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ ·

556

ὣς Αἴας τότ’ἀπὸ Τρώων τετιημένος ἦτορ

557

ἤϊε πόλλ’ἀέκων · περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

558

ὡς δ’ὅτ’ὄνος παρ’ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας

559

νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ’ἀμφὶς ἐάγῃ,

560

κείρειτ’εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον · οἳ δέτε παῖδες

561

τύπτουσιν ῥοπάλοισι · βίη δέτε νηπίη αὐτῶν ·

562

σπουδῇτ’ἐξήλασσαν, ἐπείτ’ἐκορέσσατο φορβῆς ·

563

ὣς τότ’ἔπειτ’Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν

564

Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέεςτ’ἐπίκουροι

565

νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

566

Αἴας δ’ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς

567

αὖτις ὑποστρεφθείς, καὶ ἐρητύσασκε φάλαγγας

568

Τρώων ἱπποδάμων · ὁτὲ δὲ τρωπάσκετο φεύγειν.

569

πάντας δὲ προέεργε θοὰς ἐπὶ νῆας ὁδεύειν,

570

αὐτὸς δὲ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν θῦνε μεσηγὺ

571

ἱστάμενος · τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

572

ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω,

573

πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν,

574

ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

575

τὸν δ’ὡς οὖν ἐνόησ’Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς

576

Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι,

577

στῆ ῥα παρ’αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

578

καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

579

ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ’ὑπὸ γούνατ’ἔλυσεν ·

580

Εὐρύπυλος δ’ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχε’ἀπ’ὤμων.

581

τὸν δ’ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

582

τεύχε’ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον

583

ἕλκετ’ἐπ’Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ

584

δεξιόν · ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν.

585

ἂψ δ’ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ἀλεείνων,

586

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς ·

587
ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
588
στῆτ’ἐλελιχθέντες καὶ ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ
589
Αἴανθ’, ὃς βελέεσσι βιάζεται, οὐ δέ ἕ φημι
590
φεύξεσθ’ἐκ πολέμοιο δυσηχέος · ἀλλὰ μάλ’ἄντην
591
ἵστασθ’ἀμφ’Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

592

ὣς ἔφατ’Εὐρύπυλος βεβλημένος · οἳ δὲ παρ’αὐτὸν

593

πλησίοι ἔστησαν σάκε’ὤμοισι κλίναντες

594

δούρατ’ἀνασχόμενοι · τῶν δ’ἀντίος ἤλυθεν Αἴας.

595

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

596

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο ·

597

Νέστορα δ’ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι

598

ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

599

τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ·

600

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ

601

εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκάτε δακρυόεσσαν.

602

αἶψα δ’ἑταῖρον ἑὸν Πατροκλῆα προσέειπε

603

φθεγξάμενος παρὰ νηός · ὃ δὲ κλισίηθεν ἀκούσας

604

ἔκμολεν ἶσος Ἄρηϊ, κακοῦ δ’ἄρα οἱ πέλεν ἀρχή.

605

τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός ·

606
τίπτέ με κικλήσκεις Ἀχιλεῦ; τί δέ σε χρεὼ ἐμεῖο;

607

τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·

608
δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ
609
νῦν ὀΐω περὶ γούνατ’ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς
610
λισσομένους · χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ἀνεκτός.
611
ἀλλ’ἴθι νῦν Πάτροκλε Διῒ φίλε Νέστορ’ἔρειο
612
ὅν τινα τοῦτον ἄγει βεβλημένον ἐκ πολέμοιο ·
613
ἤτοι μὲν τά γ’ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε
614
τῷ Ἀσκληπιάδῃ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὄμματα φωτός ·
615
ἵπποι γάρ με παρήϊξαν πρόσσω μεμαυῖαι.

616

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ’ἑταίρῳ,

617

βῆ δὲ θέειν παράτε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

618

οἳ δ’ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο,

619

αὐτοὶ μέν ῥ’ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν,

620

ἵππους δ’Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος

621

ἐξ ὀχέων · τοὶ δ’ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων

622

στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν’ἁλός · αὐτὰρ ἔπειτα

623

ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

624

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη,

625

τὴν ἄρετ’ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς,

626

θυγατέρ’Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ

627

ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

628

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν

629

καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ’αὐτῆς

630

χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον,

631

ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ’ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν,

632

πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ’ὁ γεραιός,

633

χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον · οὔατα δ’αὐτοῦ

634

τέσσαρ’ἔσαν, δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον

635

χρύσειαι νεμέθοντο, δύω δ’ὑπὸ πυθμένες ἦσαν.

636

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης

637

πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ’ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

638

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν

639

οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ’αἴγειον κνῆ τυρὸν

640

κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ’ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε,

641

πινέμεναι δ’ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ’ὥπλισσε κυκειῶ.

642

τὼ δ’ἐπεὶ οὖν πίνοντ’ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν

643

μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες,

644

Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

645

τὸν δὲ ἰδὼν ὁ γεραιὸς ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ,

646

ἐς δ’ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ’ἑδριάασθαι ἄνωγε.

647

Πάτροκλος δ’ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέτε μῦθον ·

648
οὐχ ἕδος ἐστὶ γεραιὲ διοτρεφές, οὐ δέ με πείσεις.
649
αἰδοῖος νεμεσητὸς ὅ με προέηκε πυθέσθαι
650
ὅν τινα τοῦτον ἄγεις βεβλημένον · ἀλλὰ καὶ αὐτὸς
651
γιγνώσκω, ὁρόω δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.
652
νῦν δὲ ἔπος ἐρέων πάλιν ἄγγελος εἶμ’Ἀχιλῆϊ.
653
εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος
654
δεινὸς ἀνήρ · τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο.

655

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ·

656
τίπτε τὰρ ὧδ’Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν,
657
ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται; οὐ δέ τι οἶδε
658
πένθεος, ὅσσον ὄρωρε κατὰ στρατόν · οἳ γὰρ ἄριστοι
659
ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοίτε.
660
βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης,
661
οὔτασται δ’Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτὸς ἠδ’Ἀγαμέμνων ·
662
βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ ·
663
τοῦτον δ’ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο
664
ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
665
ἐσθλὸς ἐὼν Δαναῶν οὐ κήδεται οὐ δ’ἐλεαίρει.
666
ἦ μένει εἰς ὅ κε δὴ νῆες θοαὶ ἄγχι θαλάσσης
667
Ἀργείων ἀέκητι πυρὸς δηΐοιο θέρωνται,
668
αὐτοίτε κτεινώμεθ’ἐπισχερώ; οὐ γὰρ ἐμὴ ἲς
669
ἔσθ’οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.
670
εἴθ’ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη
671
ὡς ὁπότ’Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη
672
ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ’ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα
673
ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε,
674
ῥύσι’ἐλαυνόμενος · ὃ δ’ἀμύνων ᾗσι βόεσσιν
675
ἔβλητ’ἐν πρώτοισιν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι,
676
κὰδ δ’ἔπεσεν, λαοὶ δὲ περίτρεσαν ἀγροιῶται.
677
ληΐδα δ’ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν
678
πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν,
679
τόσσα συῶν συβόσια, τόσ’αἰπόλια πλατέ’αἰγῶν,
680
ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα
681
πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.
682
καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω
683
ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ · γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς,
684
οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.
685
κήρυκες δ’ἐλίγαινον ἅμ’ἠοῖ φαινομένηφι
686
τοὺς ἴμεν οἷσι χρεῖος ὀφείλετ’ἐν Ἤλιδι δίῃ ·
687
οἳ δὲ συναγρόμενοι Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες
688
δαίτρευον · πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον,
689
ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν ·
690
ἐλθὼν γάρ ῥ’ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη
691
τῶν προτέρων ἐτέων, κατὰ δ’ἔκταθεν ὅσσοι ἄριστοι ·
692
δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν ·
693
τῶν οἶος λιπόμην, οἳ δ’ἄλλοι πάντες ὄλοντο.
694
ταῦθ’ὑπερηφανέοντες Ἐπειοὶ χαλκοχίτωνες
695
ἡμέας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανόωντο.
696
ἐκ δ’ὃ γέρων ἀγέληντε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ’οἰῶν
697
εἵλετο κρινάμενος τριηκόσι’ἠδὲ νομῆας.
698
καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ’ὀφείλετ’ἐν Ἤλιδι δίῃ
699
τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν
700
ἐλθόντες μετ’ἄεθλα · περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον
701
θεύσεσθαι · τοὺς δ’αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας
702
κάσχεθε, τὸν δ’ἐλατῆρ’ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων.
703
τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων
704
ἐξέλετ’ἄσπετα πολλά · τὰ δ’ἄλλ’ἐς δῆμον ἔδωκε
705
δαιτρεύειν, μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.
706
ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν, ἀμφίτε ἄστυ
707
ἕρδομεν ἱρὰ θεοῖς · οἳ δὲ τρίτῳ ἤματι πάντες
708
ἦλθον ὁμῶς αὐτοίτε πολεῖς καὶ μώνυχες ἵπποι
709
πανσυδίῃ · μετὰ δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο
710
παῖδ’ἔτ’ἐόντ’, οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς.
711
ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη
712
τηλοῦ ἐπ’Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος ·
713
τὴν ἀμφεστρατόωντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.
714
ἀλλ’ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον, ἄμμι δ’Ἀθήνη
715
ἄγγελος ἦλθε θέουσ’ἀπ’Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι
716
ἔννυχος, οὐ δ’ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν
717
ἀλλὰ μάλ’ἐσσυμένους πολεμίζειν. οὐ δέ με Νηλεὺς
718
εἴα θωρήσσεσθαι, ἀπέκρυψεν δέ μοι ἵππους ·
719
οὐ γάρ πώ τί μ’ἔφη ἴδμεν πολεμήϊα ἔργα.
720
ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι
721
καὶ πεζός περ ἐών, ἐπεὶ ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη.
722
ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων
723
ἐγγύθεν Ἀρήνης, ὅθι μείναμεν Ἠῶ δῖαν
724
ἱππῆες Πυλίων, τὰ δ’ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν.
725
ἔνθεν πανσυδίῃ σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
726
ἔνδιοι ἱκόμεσθ’ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο.
727
ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά,
728
ταῦρον δ’Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι,
729
αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην,
730
δόρπον ἔπειθ’ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,
731
καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος
732
ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο. ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ
733
ἀμφέσταν δὴ ἄστυ διαρραῖσαι μεμαῶτες ·
734
ἀλλά σφι προπάροιθε φάνη μέγα ἔργον Ἄρηος ·
735
εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης,
736
συμφερόμεσθα μάχῃ Διίτ’εὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ.
737
ἀλλ’ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος,
738
πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους,
739
Μούλιον αἰχμητήν · γαμβρὸς δ’ἦν Αὐγείαο,
740
πρεσβυτάτην δὲ θύγατρ’εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην,
741
ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών.
742
τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί,
743
ἤριπε δ’ἐν κονίῃσιν · ἐγὼ δ’ἐς δίφρον ὀρούσας
744
στῆν ῥα μετὰ προμάχοισιν · ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ
745
ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος, ἐπεὶ ἴδον ἄνδρα πεσόντα
746
ἡγεμόν’ἱππήων, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.
747
αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος,
748
πεντήκοντα δ’ἕλον δίφρους, δύο δ’ἀμφὶς ἕκαστον
749
φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.
750
καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ’ἀλάπαξα,
751
εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων
752
ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.
753
ἔνθα Ζεὺς Πυλίοισι μέγα κράτος ἐγγυάλιξε ·
754
τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο
755
κτείνοντέςτ’αὐτοὺς ἀνάτ’ἔντεα καλὰ λέγοντες,
756
ὄφρ’ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους
757
πέτρηςτ’Ὠλενίης, καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη
758
κέκληται · ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη.
759
ἔνθ’ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον · αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
760
ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδ’ἔχον ὠκέας ἵππους,
761
πάντες δ’εὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορίτ’ἀνδρῶν.
762
ὣς ἔον, εἴ ποτ’ἔον γε, μετ’ἀνδράσιν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
763
οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται · ἦτέ μιν οἴω
764
πολλὰ μετακλαύσεσθαι ἐπεί κ’ἀπὸ λαὸς ὄληται.
765
ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ’ἐπέτελλεν
766
ἤματι τῷ ὅτε σ’ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε,
767
νῶϊ δέτ’ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
768
πάντα μάλ’ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.
769
Πηλῆος δ’ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας
770
λαὸν ἀγείροντες κατ’Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.
771
ἔνθα δ’ἔπειθ’ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον
772
ἠδὲ σέ, πὰρ δ’Ἀχιλῆα · γέρων δ’ἱππηλάτα Πηλεὺς
773
πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ
774
αὐλῆς ἐν χόρτῳ · ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον
775
σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ’αἰθομένοις ἱεροῖσι.
776
σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δ’ἔπειτα
777
στῆμεν ἐνὶ προθύροισι · ταφὼν δ’ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς,
778
ἐς δ’ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ’ἑδριάασθαι ἄνωγε,
779
ξείνιάτ’εὖ παρέθηκεν, ἅτε ξείνοις θέμις ἐστίν.
780
αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
781
ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ’ἅμ’ἕπεσθαι ·
782
σφὼ δὲ μάλ’ἠθέλετον, τὼ δ’ἄμφω πόλλ’ἐπέτελλον.
783
Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλ’Ἀχιλῆϊ
784
αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων ·
785
σοὶ δ’αὖθ’ὧδ’ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός ·
790
ὣς ἐπέτελλ’ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι · ἀλλ’ἔτι καὶ νῦν
791
ταῦτ’εἴποις Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι αἴ κε πίθηται.
792
τίς δ’οἶδ’εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις
793
παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.
794
εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει
795
καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ,
796
ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ’ἄλλος λαὸς ἑπέσθω
797
Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι ·
798
καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι,
799
αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
800
Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ’ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
801
τειρόμενοι · ὀλίγη δέτ’ἀνάπνευσις πολέμοιο.
802
ῥεῖα δέ κ’ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ
803
ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

804

ὣς φάτο, τῷ δ’ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,

805

βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ’Αἰακίδην Ἀχιλῆα.

806

ἀλλ’ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο

807

ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ’ἀγορήτε θέμιςτε

808

ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί,

809

ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε

810

διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ

811

σκάζων ἐκ πολέμου · κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς

812

ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δ’ἕλκεος ἀργαλέοιο

813

αἷμα μέλαν κελάρυζε · νόος γε μὲν ἔμπεδος ἦεν.

814

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός,

815

καί ῥ’ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

816
ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
817
ὣς ἄρ’ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
818
ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.
819
ἀλλ’ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ’ἥρως,
820
ἤ ῥ’ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορ’Ἀχαιοί,
821
ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ’αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

822

τὸν δ’αὖτ’Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα ·

823
οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεες ἄλκαρ Ἀχαιῶν
824
ἔσσεται, ἀλλ’ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται.
825
οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι,
826
ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοίτε
827
χερσὶν ὕπο Τρώων · τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν.
828
ἀλλ’ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν,
829
μηροῦ δ’ἔκταμ’ὀϊστόν, ἀπ’αὐτοῦ δ’αἷμα κελαινὸν
830
νίζ’ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ’ἤπια φάρμακα πάσσε
831
ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι,
832
ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.
833
ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων
834
τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀΐομαι ἕλκος ἔχοντα
835
χρηΐζοντα καὶ αὐτὸν ἀμύμονος ἰητῆρος
836
κεῖσθαι · ὃ δ’ἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα.

837

τὸν δ’αὖτε προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός ·

838
πῶς τὰρ ἔοι τάδε ἔργα; τί ῥέξομεν Εὐρύπυλ’ἥρως;
839
ἔρχομαι ὄφρ’Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω
840
ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν ·
841
ἀλλ’οὐ δ’ὧς περ σεῖο μεθήσω τειρομένοιο.

842

ἦ, καὶ ὑπὸ στέρνοιο λαβὼν ἄγε ποιμένα λαῶν

843

ἐς κλισίην · θεράπων δὲ ἰδὼν ὑπέχευε βοείας.

844

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ

845

ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ’αὐτοῦ δ’αἷμα κελαινὸν

846

νίζ’ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν

847

χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας

848

ἔσχ’ὀδύνας · τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ’αἷμα.