Νέστορα δ’οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης,

ἀλλ’Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

3
φράζεο δῖε Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα ·
4
μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.
5
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον
6
εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη
7
θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα ·
8
αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν.

ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο

κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο

χαλκῷ παμφαῖνον · ὃ δ’ἔχ’ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο.

εἵλετο δ’ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,

στῆ δ’ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ’εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς

τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε

Τρῶας ὑπερθύμους · ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν.

ὡς δ’ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ

ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα

αὔτως, οὐ δ’ἄρατε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε,

πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον,

ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν

διχθάδι’, ἢ μεθ’ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων,

ἦε μετ’Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι

βῆναι ἐπ’Ἀτρεΐδην. οἳ δ’ἀλλήλους ἐνάριζον

μαρνάμενοι · λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς

νυσσομένων ξίφεσίντε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες

πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ

Τυδεΐδης Ὀδυσεύςτε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

πολλὸν γάρ ῥ’ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες

θῖν’ἔφ’ἁλὸς πολιῆς · τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ

εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ’εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας

αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί ·

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης

ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

τώ ῥ’οἵ γ’ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο

ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι · ἄχνυτο δέ σφι

θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς

Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων ·

42
ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
43
τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ’ἀφικάνεις;
44
δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,
45
ὥς ποτ’ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ’ἀγορεύων
46
μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι
47
πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.
48
κεῖνος τὼς ἀγόρευε · τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
49
ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
50
ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς
51
οὐ δ’ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ·

53
ἦ δὴ ταῦτά γ’ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως
54
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.
55
τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν
56
ἄρρηκτον νηῶντε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι ·
57
οἳ δ’ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι
58
νωλεμές · οὐ δ’ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
59
ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται,
60
ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ’οὐρανὸν ἵκει.
61
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ’ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
62
εἴ τι νόος ῥέξει · πόλεμον δ’οὐκ ἄμμε κελεύω
63
δύμεναι · οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

τὸν δ’αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·

65
Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται,
66
τεῖχος δ’οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος,
67
ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ
68
ἄρρηκτον νηῶντε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι ·
69
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι
70
νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ’Ἄργεος ἐνθάδ’Ἀχαιούς.
71
ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν,
72
οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι
73
κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.
74
ἀλλ’ἄγεθ’ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.
75
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης
76
ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,
77
ὕψι δ’ἐπ’εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
78
νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
79
Τρῶες · ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.
80
οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐ δ’ἀνὰ νύκτα.
81
βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.

τὸν δ’ἄρ’ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·

83
Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων ·
84
οὐλόμεν’αἴθ’ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου
85
σημαίνειν, μὴ δ’ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς
86
ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
87
ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.
88
οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν
89
καλλείψειν, ἧς εἵνεκ’ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;
90
σίγα, μή τίςτ’ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ
91
μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο
92
ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν
93
σκηπτοῦχόςτ’εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ
94
τοσσοίδ’ὅσσοισιν σὺ μετ’Ἀργείοισιν ἀνάσσεις ·
95
νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες ·
96
ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς
97
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ’ἑλκέμεν, ὄφρ’ἔτι μᾶλλον
98
Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης,
99
ἡμῖν δ’αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
100
σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ’ἑλκομενάων,
101
ἀλλ’ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.
102
ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.

103

τὸν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·

104
ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ
105
ἀργαλέῃ · ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα
106
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ’ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
107
νῦν δ’εἴη ὃς τῆσδέ γ’ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
108
ἢ νέος ἠὲ παλαιός · ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.

109

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·

110
ἐγγὺς ἀνήρ · οὐ δηθὰ ματεύσομεν · αἴ κ’ἐθέλητε
111
πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος
112
οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ’ὑμῖν ·
113
πατρὸς δ’ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
114
Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.
115
πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο,
116
οἴκεον δ’ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
117
Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ’ἦν ἱππότα Οἰνεὺς
118
πατρὸς ἐμοῖο πατήρ · ἀρετῇ δ’ἦν ἔξοχος αὐτῶν.
119
ἀλλ’ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ’ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη
120
πλαγχθείς · ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.
121
Ἀδρήστοιο δ’ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα
122
ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι
123
πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς,
124
πολλὰ δέ οἱ πρόβατ’ἔσκε · κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς
125
ἐγχείῃ · τὰ δὲ μέλλετ’ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.
126
τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες
127
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ’ἐῢ εἴπω.
128
δεῦτ’ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.
129
ἔνθα δ’ἔπειτ’αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
130
ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ’ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται ·
131
ἄλλους δ’ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ
132
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ’οὐ δὲ μάχονται.

133

ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο ·

134

βὰν δ’ἴμεν, ἦρχε δ’ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

135

οὐ δ’ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,

136

ἀλλὰ μετ’αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,

137

δεξιτερὴν δ’ἕλε χεῖρ’Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,

138

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

139
Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ
140
γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν
141
δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ’ἠβαιαί.
142
ἀλλ’ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε ·
143
σοὶ δ’οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,
144
ἀλλ’ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
145
εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ’ἐπόψεαι αὐτὸς
146
φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

147

ὣς εἰπὼν μέγ’ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

148

ὅσσόντ’ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι

149

ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,

150

τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων

151

ἧκεν · Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ἑκάστῳ

152

καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

153

Ἥρη δ’εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι

154

στᾶσ’ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου · αὐτίκα δ’ἔγνω

155

τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν

156

αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ ·

157

Ζῆνα δ’ἐπ’ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης

158

ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

159

μερμήριξε δ’ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη

160

ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο ·

161

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ

162

ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν,

163

εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι

164

ᾗ χροιῇ, τῷ δ’ὕπνον ἀπήμονάτε λιαρόντε

165

χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

166

βῆ δ’ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν

167

Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε

168

κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ’οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν ·

169

ἔνθ’ἥ γ’εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

170

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος

171

λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ’ἐλαίῳ

172

ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν ·

173

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ

174

ἔμπης ἐς γαῖάντε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ἀϋτμή.

175

τῷ ῥ’ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας

176

πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς

177

καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

178

ἀμφὶ δ’ἄρ’ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ’, ὅν οἱ Ἀθήνη

179

ἔξυσ’ἀσκήσασα, τίθει δ’ἐνὶ δαίδαλα πολλά ·

180

χρυσείῃς δ’ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.

181

ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ,

182

ἐν δ’ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι

183

τρίγληνα μορόεντα · χάρις δ’ἀπελάμπετο πολλή.

184

κρηδέμνῳ δ’ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων

185

καλῷ νηγατέῳ · λευκὸν δ’ἦν ἠέλιος ὥς ·

186

ποσσὶ δ’ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

187

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον

188

βῆ ῥ’ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ’Ἀφροδίτην

189

τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε ·

190
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω,
191
ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,
192
οὕνεκ’ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

193

τὴν δ’ἠμείβετ’ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ·

194
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
195
αὔδα ὅ τι φρονέεις · τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
196
εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη ·

198
δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧτε σὺ πάντας
199
δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.
200
εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
201
Ὠκεανόντε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
202
οἵ μ’ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ’ἀτίταλλον
203
δεξάμενοι Ῥείας, ὅτετε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
204
γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης ·
205
τοὺς εἶμ’ὀψομένη, καί σφ’ἄκριτα νείκεα λύσω ·
206
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
207
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
208
εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ
209
εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,
210
αἰεί κέ σφι φίλητε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

211

τὴν δ’αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη ·

212
οὐκ ἔστ’οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι ·
213
Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

214

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα

215

ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο ·

216

ἔνθ’ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ’ἵμερος, ἐν δ’ὀαριστὺς

217

πάρφασις, ἥτ’ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζε ·

219
τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ
220
ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται · οὐ δέ σέ φημι
221
ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

222

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,

223

μειδήσασα δ’ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

224

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,

225

Ἥρη δ’ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,

226

Πιερίην δ’ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν

227

σεύατ’ἐφ’ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα

228

ἀκροτάτας κορυφάς · οὐ δὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν ·

229

ἐξ Ἀθόω δ’ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα,

230

Λῆμνον δ’εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

231

ἔνθ’Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο,

232

ἔντ’ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζεν ·

233
Ὕπνε ἄναξ πάντωντε θεῶν πάντωντ’ἀνθρώπων,
234
ἠμὲν δή ποτ’ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ’ἔτι καὶ νῦν
235
πείθευ · ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.
236
κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ’ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ
237
αὐτίκ’ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.
238
δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ
239
χρύσεον · Ἥφαιστος δέ κ’ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις
240
τεύξει’ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,
241
τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

242

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος ·

243
Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο
244
ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων
245
ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα
246
Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται ·
247
Ζηνὸς δ’οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην
248
οὐ δὲ κατευνήσαιμ’, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.
249
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ
250
ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς
251
ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.
252
ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο
253
νήδυμος ἀμφιχυθείς · σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ
254
ὄρσασ’ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,
255
καί μιν ἔπειτα Κόων δ’εὖ ναιομένην ἀπένεικας
256
νόσφι φίλων πάντων. ὃ δ’ἐπεγρόμενος χαλέπαινε
257
ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ’ἔξοχα πάντων
258
ζήτει · καί κέ μ’ἄϊστον ἀπ’αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,
259
εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν ·
260
τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ’ἐπαύσατο χωόμενός περ.
261
ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.
262
νῦν αὖ τοῦτό μ’ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

263

τὸν δ’αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη ·

264
Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;
265
ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν
266
ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;
267
ἀλλ’ἴθ’, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
268
δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

270

ὣς φάτο, χήρατο δ’Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα ·

271
ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,
272
χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,
273
τῇ δ’ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες
274
μάρτυροι ὦσ’οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
275
ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
276
Πασιθέην, ἧςτ’αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

277

ὣς ἔφατ’, οὐ δ’ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

278

ὄμνυε δ’ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ’ὀνόμηνεν ἅπαντας

279

τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

280

αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ὄμοσέντε τελεύτησέντε τὸν ὅρκον,

281

τὼ βήτην Λήμνουτε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε

282

ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

283

Ἴδην δ’ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν

284

Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα · τὼ δ’ἐπὶ χέρσου

285

βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

286

ἔνθ’Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι

287

εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ’ἐν Ἴδῃ

288

μακροτάτη πεφυυῖα δι’ἠέρος αἰθέρ’ἵκανεν ·

289

ἔνθ’ἧστ’ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν

290

ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥντ’ἐν ὄρεσσι

291

χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

292

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον

293

Ἴδης ὑψηλῆς · ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

294

ὡς δ’ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,

295

οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι

296

εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

297

στῆ δ’αὐτῆς προπάροιθεν ἔποςτ’ἔφατ’ἔκτ’ὀνόμαζεν ·

298
Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ’Οὐλύμπου τόδ’ἱκάνεις;
299
ἵπποι δ’οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ’ἐπιβαίης.

300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη ·

301
ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,
302
Ὠκεανόντε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,
303
οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ’ἀτίταλλον ·
304
τοὺς εἶμ’ὀψομένη, καί σφ’ἄκριτα νείκεα λύσω ·
305
ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται
306
εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
307
ἵπποι δ’ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης
308
ἑστᾶσ’, οἵ μ’οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήντε καὶ ὑγρήν.
309
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ’Οὐλύμπου τόδ’ἱκάνω,
310
μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ
311
οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.

312

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

313
Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,
314
νῶϊ δ’ἄγ’ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.
315
οὐ γάρ πώ ποτέ μ’ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς
316
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,
317
οὐ δ’ὁπότ’ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,
318
ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ’ἀτάλαντον ·
319
οὐ δ’ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,
320
ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν ·
321
οὐ δ’ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,
322
ἣ τέκε μοι Μίνωντε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν ·
323
οὐ δ’ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ’Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,
324
ἥ ῥ’Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα ·
325
ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν ·
326
οὐ δ’ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,
327
οὐ δ’ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς,
328
ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη ·

330
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
331
εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι
332
Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα ·
333
πῶς κ’ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων
334
εὕδοντ’ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν
335
πεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
336
ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.
337
ἀλλ’εἰ δή ῥ’ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,
338
ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν
339
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν ·
340
ἔνθ’ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

341

τὴν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

342
Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν’ἀνδρῶν
343
ὄψεσθαι · τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω
344
χρύσεον · οὐ δ’ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ,
345
οὗτε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν ·

347

τοῖσι δ’ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,

348

λωτόνθ’ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ’ὑάκινθον

349

πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ’ἔεργε.

350

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο

351

καλὴν χρυσείην · στιλπναὶ δ’ἀπέπιπτον ἔερσαι.

352

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,

353

ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ’ἀγκὰς ἄκοιτιν ·

354

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος

355

ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ·

356

ἀγχοῦ δ’ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·

357
πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,
358
καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρ’ἔτι εὕδει
359
Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ’ἐκάλυψα ·
360
Ἥρη δ’ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

361

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ’ἐπὶ κλυτὰ φῦλ’ἀνθρώπων,

362

τὸν δ’ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

363

αὐτίκα δ’ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν ·

364
Ἀργεῖοι καὶ δ’αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
365
Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;
366
ἀλλ’ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ’Ἀχιλλεὺς
367
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ ·
368
κείνου δ’οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι
369
ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ’ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.
370
ἀλλ’ἄγεθ’ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες ·
371
ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται
372
ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι
373
κρύψαντες, χερσίντε τὰ μακρότατ’ἔγχε’ἑλόντες
374
ἴομεν · αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ’ἔτι φημὶ
375
Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.
376
ὃς δέ κ’ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ’ὀλίγον σάκος ὤμῳ,
377
χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ’ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

378

ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο ·

379

τοὺς δ’αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ

380

Τυδεΐδης Ὀδυσεύςτε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων ·

381

οἰχόμενοι δ’ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε’ἄμειβον ·

382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

383

αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν

384

βάν ῥ’ἴμεν · ἦρχε δ’ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων

385

δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ

386

εἴκελον ἀστεροπῇ · τῷ δ’οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι

387

ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

388

Τρῶας δ’αὖθ’ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

389

δή ῥα τότ’αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν

390

κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ,

391

ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ’Ἀργείοισιν ἀρήγων.

392

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίαςτε νέαςτε

393

Ἀργείων · οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.

394

οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον

395

ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ ·

396

οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο

397

οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτετ’ὤρετο καιέμεν ὕλην ·

398

οὔτ’ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι

399

ἠπύει, ὅςτε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,

400

ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ

401

δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ’ἐπ’ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

402

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ

403

ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ’ἀφάμαρτε,

404

τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,

405

ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου ·

406

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δ’Ἕκτωρ,

407

ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,

408

ἂψ δ’ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ἀλεείνων.

409

τὸν μὲν ἔπειτ’ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας

410

χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν

411

πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας

412

στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,

413

στρόμβον δ’ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ’ἔδραμε πάντῃ.

414

ὡς δ’ὅθ’ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς

415

πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ

416

ἐξ αὐτῆς, τὸν δ’οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται

417

ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,

418

ὣς ἔπεσ’Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι ·

419

χειρὸς δ’ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ’αὐτῷ δ’ἀσπὶς ἑάφθη

420

καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

421

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν

422

ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς

423

αἰχμάς · ἀλλ’οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν

424

οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν · πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι

425

Πουλυδάμαςτε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ

426

Σαρπηδώντ’ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.

427

τῶν δ’ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν

428

ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δ’ἄρ’ἑταῖροι

429

χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρ’ἵκεθ’ἵππους

430

ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο

431

ἕστασαν ἡνίοχόντε καὶ ἅρματα ποικίλ’ἔχοντες ·

432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

433

ἀλλ’ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

434

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,

435

ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ

436

χεῦαν · ὃ δ’ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,

437

ἑζόμενος δ’ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ’ἀπέμεσσεν ·

438

αὖτις δ’ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε

439

νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα · βέλος δ’ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

440

Ἀργεῖοι δ’ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα

441

μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

442

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας

443

Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι

444

Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων

445

Ἤνοπι βουκολέοντι παρ’ὄχθας Σατνιόεντος.

446

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν

447

οὖτα κατὰ λαπάρην · ὃ δ’ἀνετράπετ’, ἀμφὶ δ’ἄρ’αὐτῷ

448

Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

449

τῷ δ’ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ

450

Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον

451

υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δι’ὤμου δ’ὄβριμον ἔγχος

452

ἔσχεν, ὃ δ’ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

453

Πουλυδάμας δ’ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας ·

454
οὐ μὰν αὖτ’ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
455
χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,
456
ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω
457
αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

458

ὣς ἔφατ’, Ἀργείοισι δ’ἄχος γένετ’εὐξαμένοιο ·

459

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε

460

τῷ Τελαμωνιάδῃ · τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.

461

καρπαλίμως δ’ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

462

Πουλυδάμας δ’αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν

463

λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ’Ἀντήνορος υἱὸς

464

Ἀρχέλοχος · τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.

465

τόν ῥ’ἔβαλεν κεφαλῆςτε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,

466

νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ’ἄμφω κέρσε τένοντε ·

467

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόματε ῥῖνέςτε

468

οὔδεϊ πλῆντ’ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

469

Αἴας δ’αὖτ’ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι ·

470
φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες
471
ἦ ῥ’οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
472
ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ,
473
ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
474
ἢ πάϊς · αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

475

ἦ ῥ’εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ’ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

476

ἔνθ’Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ

477

ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς · ὃ δ’ὕφελκε ποδοῖιν.

478

τῷ δ’Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας ·

479
Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι
480
οὔ θην οἴοισίν γε πόνοςτ’ἔσεται καὶ ὀϊζὺς
481
ἡμῖν, ἀλλά ποθ’ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.
482
φράζεσθ’ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
483
ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ
484
δηρὸν ἄτιτος ἔῃ · τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ
485
γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

486

ὣς ἔφατ’, Ἀργείοισι δ’ἄχος γένετ’εὐξαμένοιο ·

487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν ·

488

ὁρμήθη δ’Ἀκάμαντος · ὃ δ’οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν

489

Πηνελέωο ἄνακτος · ὃ δ’οὔτασεν Ἰλιονῆα

490

υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα

491

Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε ·

492

τῷ δ’ἄρ’ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

493

τὸν τόθ’ὑπ’ὀφρύος οὖτα κατ’ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,

494

ἐκ δ’ὦσε γλήνην · δόρυ δ’ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ

495

καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ’ἕζετο χεῖρε πετάσσας

496

ἄμφω · Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

497

αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε

498

αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη · ἔτι δ’ὄβριμον ἔγχος

499

ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ · ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν

500

πέφραδέτε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα ·

501
εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος
502
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν ·
503
οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο
504
ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ
505
ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.