Argonautica, 1

ἀρχόμενος σέο, Φοῖβε, παλαιγενέων κλέα φωτῶν

μνήσομαι, οἳ Πόντοιο κατὰ στόμα καὶ διὰ πέτρας

Κυανέας βασιλῆος ἐφημοσύνῃ Πελίαο

χρύσειον μετὰ κῶας ἐύζυγον ἤλασαν Ἀργώ.

τοίην γὰρ Πελίης φάτιν ἔκλυεν, ὥς μιν ὀπίσσω

μοῖρα μένει στυγερή, τοῦδ’ἀνέρος, ὅντιν’ἴδοιτο

δημόθεν οἰοπέδιλον, ὑπ’ἐννεσίῃσι δαμῆναι.

δηρὸν δ’οὐ μετέπειτα τεὴν κατὰ βάξιν Ἰήσων

χειμερίοιο ῥέεθρα κιὼν διὰ ποσσὶν Ἀναύρου

ἄλλο μὲν ἐξεσάωσεν ὑπ’ἰλύος, ἄλλο δ’ἔνερθεν

κάλλιπεν αὖθι πέδιλον ἐνισχόμενον προχοῇσιν.

ἵκετο δ’ἐς Πελίην αὐτοσχεδὸν ἀντιβολήσων

εἰλαπίνης, ἣν πατρὶ Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις

ῥέζε θεοῖς, Ἥρης δὲ Πελασγίδος οὐκ ἀλέγιζεν.

αἶψα δὲ τόνγ’ἐσιδὼν ἐφράσσατο, καί οἱ ἄεθλον

ἔντυε ναυτιλίης πολυκηδέος, ὄφρ’ἐνὶ πόντῳ

ἠὲ καὶ ἀλλοδαποῖσι μετ’ἀνδράσι νόστον ὀλέσσῃ.

νῆα μὲν οὖν οἱ πρόσθεν ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ

Ἄργον Ἀθηναίης καμέειν ὑποθημοσύνῃσιν.

νῦν δ’ἂν ἐγὼ γενεήντε καὶ οὔνομα μυθησαίμην

ἡρώων, δολιχῆςτε πόρους ἁλός, ὅσσατ’ἔρεξαν

πλαζόμενοι · Μοῦσαι δ’ὑποφήτορες εἶεν ἀοιδῆς.

πρῶτά νυν Ὀρφῆος μνησώμεθα, τόν ῥά ποτ’αὐτὴ

Καλλιόπη Θρήικι φατίζεται εὐνηθεῖσα

Οἰάγρῳ σκοπιῆς Πιμπληίδος ἄγχι τεκέσθαι

αὐτὰρ τόνγ’ἐνέπουσιν ἀτειρέας οὔρεσι πέτρας

θέλξαι ἀοιδάων ἐνοπῇ ποταμῶντε ῥέεθρα.

φηγοὶ δ’ἀγριάδες, κείνης ἔτι σήματα μολπῆς,

ἀκτῆς Θρηικίης Ζώνης ἔπι τηλεθόωσαι

ἑξείης στιχόωσιν ἐπήτριμοι, ἃς ὅγ’ἐπιπρὸ

θελγομένας φόρμιγγι κατήγαγε Πιερίηθεν.

Ὀρφέα μὲν δὴ τοῖον ἑῶν ἐπαρωγὸν ἀέθλων

Αἰσονίδης Χείρωνος ἐφημοσύνῃσι πιθήσας

δέξατο, Πιερίῃ Βιστωνίδι κοιρανέοντα.

ἤλυθε δ’Ἀστερίων αὐτοσχεδόν, ὅν ῥα Κομήτης

γείνατο δινήεντος ἐφ’ὕδασιν Ἀπιδανοῖο,

Πειρεσιὰς ὄρεος Φυλληίου ἀγχόθι ναίων,

ἔνθα μὲν Ἀπιδανόςτε μέγας καὶ δῖος Ἐνιπεὺς

ἄμφω συμφορέονται, ἀπόπροθεν εἰς ἓν ἰόντες.

Λάρισαν δ’ἐπὶ τοῖσι λιπὼν Πολύφημος ἵκανεν

Εἰλατίδης, ὃς πρὶν μὲν ἐρισθενέων Λαπιθάων,

ὁππότε Κενταύροις Λαπίθαι ἐπὶ θωρήσσοντο,

ὁπλότερος πολέμιζε · τότ’αὖ βαρύθεσκέ οἱ ἤδη

γυῖα, μένεν δ’ἔτι θυμὸς ἀρήιος, ὡς τὸ πάρος περ.

οὐ δὲ μὲν Ἴφικλος Φυλάκῃ ἔνι δηρὸν ἔλειπτο,

μήτρως Αἰσονίδαο · κασιγνήτην γὰρ ὄπυιεν

Αἴσων Ἀλκιμέδην Φυλακηίδα · τῆς μιν ἀνώγει

πηοσύνη καὶ κῆδος ἐνικρινθῆναι ὁμίλῳ.

οὐ δὲ Φεραῖς Ἄδμητος ἐυρρήνεσσιν ἀνάσσων

μίμνεν ὑπὸ σκοπιὴν ὄρεος Χαλκωδονίοιο.

οὐ δ’Ἀλόπῃ μίμνον πολυλήιοι Ἑρμείαο

υἱέες εὖ δεδαῶτε δόλους, Ἔρυτος καὶ Ἐχίων,

τοῖσι δ’ἐπὶ τρίτατος γνωτὸς κίε νισσομένοισιν

Αἰθαλίδης · καὶ τὸν μὲν ἐπ’Ἀμφρυσσοῖο ῥοῇσιν

Μυρμιδόνος κούρη Φθιὰς τέκεν Εὐπολέμεια ·

τὼ δ’αὖτ’ἐκγεγάτην Μενετηίδος Ἀντιανείρης.

ἤλυθε δ’ἀφνειὴν προλιπὼν Γυρτῶνα Κόρωνος

Καινεΐδης, ἐσθλὸς μέν, ἑοῦ δ’οὐ πατρὸς ἀμείνων.

Καινέα γὰρ ζῶόν περ ἔτι κλείουσιν ἀοιδοὶ

Κενταύροισιν ὀλέσθαι, ὅτε σφέας οἶος ἀπ’ἄλλων

ἤλασ’ἀριστήων · οἱ δ’ἔμπαλιν ὁρμηθέντες

οὔτε μιν ἐγκλῖναι προτέρω σθένον, οὔτε δαΐξαι ·

ἀλλ’ἄρρηκτος ἄκαμπτος ἐδύσετο νειόθι γαίης,

θεινόμενος στιβαρῇσι καταΐγδην ἐλάτῃσιν.

ἤλυθε δ’αὖ Μόψος Τιταρήσιος, ὃν περὶ πάντων

Λητοΐδης ἐδίδαξε θεοπροπίας οἰωνῶν ·

ἠδὲ καὶ Εὐρυδάμας Κτιμένου πάις · ἄγχι δὲ λίμνης

Ξυνιάδος Κτιμένην Δολοπηίδα ναιετάασκεν.

καὶ μὴν Ἄκτωρ υἷα Μενοίτιον ἐξ Ὀπόεντος

ὦρσεν, ἀριστήεσσι σὺν ἀνδράσιν ὄφρα νέοιτο.

εἵπετο δ’Εὐρυτίωντε καὶ ἀλκήεις Ἐριβώτης,

υἷες ὁ μὲν Τελέοντος, ὁ δ’Ἴρου Ἀκτορίδαο ·

ἤτοι ὁ μὲν Τελέοντος ἐυκλειὴς Ἐριβώτης,

Ἴρου δ’Εὐρυτίων. σὺν καὶ τρίτος ἦεν Ὀιλεύς,

ἔξοχος ἠνορέην καὶ ἐπαΐξαι μετόπισθεν

εὖ δεδαὼς δῄοισιν, ὅτε κλίνωσι φάλαγγας.

αὐτὰρ ἀπ’Εὐβοίης Κάνθος κίε, τόν ῥα Κάνηθος

πέμπεν Ἀβαντιάδης λελιημένον · οὐ μὲν ἔμελλεν

νοστήσειν Κήρινθον ὑπότροπος. αισα γὰρ ἦεν

αὐτὸν ὁμῶς Μόψοντε δαήμονα μαντοσυνάων

πλαγχθέντας Λιβύης ἐνὶ πείρασι δῃωθῆναι,

ὡς οὐκ ἀνθρώποισι κακὸν μήκιστον ἐπαυρεῖν,

ὁππότε κἀκείνους Λιβύῃ ἔνι ταρχύσαντο,

τόσσον ἑκὰς Κόλχων, ὅσσοντέ περ ἠελίοιο

μεσσηγὺς δύσιέςτε καὶ ἀντολαὶ εἰσορόωνται.

τῷ δ’ἄρ’ἐπὶ Κλυτίοςτε καὶ Ἴφιτος ἠγερέθοντο,

Οἰχαλίης ἐπίουροι, ἀπηνέος Εὐρύτου υἷες,

Εὐρύτου, ᾧ πόρε τόξον Ἑκηβόλος · οὐ δ’ἀπόνητο

δωτίνης · αὐτῷ γὰρ ἑκὼν ἐρίδηνε δοτῆρι.

τοῖσι δ’ἐπ’Αἰακίδαι μετεκίαθον · οὐ μὲν ἅμ’ἄμφω,

οὐ δ’ὁμόθεν · νόσφιν γὰρ ἀλευάμενοι κατένασθεν

Αἰγίνης, ὅτε Φῶκον ἀδελφεὸν ἐξενάριξαν

ἀφραδίῃ. Τελαμὼν μὲν ἐν Ἀτθίδι νάσσατο νήσῳ ·

Πηλεὺς δὲ Φθίῃ ἐνὶ δώματα ναῖε λιασθείς.

τοῖς δ’ἐπὶ Κεκροπίηθεν ἀρήιος ἤλυθε Βούτης,

παῖς ἀγαθοῦ Τελέοντος, ἐυμμελίηςτε Φάληρος.

Ἄλκων μιν προέηκε πατὴρ ἑός · οὐ μὲν ἔτ’ἄλλους

γήραος υἷας ἔχεν βιότοιότε κηδεμονῆας.

ἀλλά ἑ τηλύγετόν περ ὁμῶς καὶ μοῦνον ἐόντα

πέμπεν, ἵνα θρασέεσσι μεταπρέποι ἡρώεσσιν.

Θησέα δ’, ὃς περὶ πάντας Ἐρεχθεΐδας ἐκέκαστο,

Ταιναρίην ἀίδηλος ὑπὸ χθόνα δεσμὸς ἔρυκεν,

Πειρίθῳ ἑσπόμενον κοινὴν ὁδόν · ἦτέ κεν ἄμφω

ῥηίτερον καμάτοιο τέλος πάντεσσιν ἔθεντο.

Τῖφυς δ’Ἁγνιάδης Σιφαιέα κάλλιπε δῆμον

Θεσπιέων, ἐσθλὸς μὲν ὀρινόμενον προδαῆναι

κῦμ’ἁλὸς εὐρείης, ἐσθλὸς δ’ἀνέμοιο θυέλλας

καὶ πλόον ἠελίῳτε καὶ ἀστέρι τεκμήρασθαι.

αὐτή μιν Τριτωνὶς ἀριστήων ἐς ὅμιλον

ὦρσεν Ἀθηναίη, μετὰ δ’ἤλυθεν ἐλδομένοισιν.

αὐτὴ γὰρ καὶ νῆα θοὴν κάμε · σὺν δέ οἱ Ἄργος

τεῦξεν Ἀρεστορίδης κείνης ὑποθημοσύνῃσιν.

τῶ καὶ πασάων προφερεστάτη ἔπλετο νηῶν,

ὅσσαι ὑπ’εἰρεσίῃσιν ἐπειρήσαντο θαλάσσης.

Φλίας δ’αὖτ’ἐπὶ τοῖσιν Ἀραιθυρέηθεν ἵκανεν,

ἔνθ’ἀφνειὸς ἔναιε Διωνύσοιο ἕκητι,

πατρὸς ἑοῦ, πηγῇσιν ἐφέστιος Ἀσωποῖο.

Ἀργόθεν αὖ Ταλαὸς καὶ Ἀρήιος, υἷε Βίαντος,

ἤλυθον ἴφθιμόςτε Λεώδοκος, οὓς τέκε Πηρὼ

Νηληίς · τῆς δ’ἀμφὶ δύην ἐμόγησε βαρεῖαν

Αἰολίδης σταθμοῖσιν ἐν Ἰφίκλοιο Μελάμπους.

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίην κρατερόφρονος Ἡρακλῆος

πευθόμεθ’Αἰσονίδαο λιλαιομένου ἀθερίξαι.

ἀλλ’ἐπεὶ ἄιε βάξιν ἀγειρομένων ἡρώων,

νεῖον ἀπ’Ἀρκαδίης Λυρκήιον Ἄργος ἀμείψας

τὴν ὁδόν, ᾗ ζωὸν φέρε κάπριον, ὅς ῥ’ἐνὶ βήσσῃς

φέρβετο Λαμπείης, Ἐρυμάνθιον ἂμ μέγα τῖφος,

τὸν μὲν ἐνὶ πρώτῃσι Μυκηναίων ἀγορῇσιν

δεσμοῖς ἰλλόμενον μεγάλων ἀπεθήκατο νώτων ·

αὐτὸς δ’ᾗ ἰότητι παρὲκ νόον Εὐρυσθῆος

ὡρμήθη · σὺν καί οἱ Ὕλας κίεν, ἐσθλὸς ὀπάων,

πρωθήβης, ἰῶντε φορεὺς φύλακόςτε βιοῖο.

τῷ δ’ἐπὶ δὴ θείοιο κίεν Δαναοῖο γενέθλη,

Ναύπλιος. ἦ γὰρ ἔην Κλυτονήου Ναυβολίδαο ·

Ναύβολος αὖ Λέρνου · Λέρνον γε μὲν ἴδμεν ἐόντα

Προίτου Ναυπλιάδαο · Ποσειδάωνι δὲ κούρη.

πρίν ποτ’Ἀμυμώνη Δαναῒς τέκεν εὐνηθεῖσα

Ναύπλιον, ὃς περὶ πάντας ἐκαίνυτο ναυτιλίῃσιν.

Ἴδμων δ’ὑστάτιος μετεκίαθεν, ὅσσοι ἔναιον

Ἄργος, ἐπεὶ δεδαὼς τὸν ἑὸν μόρον οἰωνοῖσιν

ἤιε, μή οἱ δῆμος ἐυκλείης ἀγάσαιτο.

οὐ μὲν ὅγ’ἦεν Ἄβαντος ἐτήτυμον, ἀλλά μιν αὐτὸς

γείνατο κυδαλίμοις ἐναρίθμιον Αἰολίδῃσιν

Λητοΐδης · αὐτὸς δὲ θεοπροπίας ἐδίδαξεν

οἰωνούςτ’ἀλέγειν ἠδ’ἔμπυρα σήματ’ἰδέσθαι.

καὶ μὴν Αἰτωλὶς κρατερὸν Πολυδεύκεα Λήδη

Κάστοράτ’ὠκυπόδων ὦρσεν δεδαημένον ἵππων

Σπάρτηθεν · τοὺς δ’ἥγε δόμοις ἔνι Τυνδαρέοιο

τηλυγέτους ὠδῖνι μιῇ τέκεν · οὐ δ’ἀπίθησεν

νισσομένοις · Ζηνὸς γὰρ ἐπάξια μήδετο λέκτρων.

οἵτ’Ἀφαρητιάδαι Λυγκεὺς καὶ ὑπέρβιος Ἴδας

Ἀρήνηθεν ἔβαν, μεγάλῃ περιθαρσέες ἀλκῇ

ἀμφότεροι · Λυγκεὺς δὲ καὶ ὀξυτάτοις ἐκέκαστο

ὄμμασιν, εἰ ἐτεόν γε πέλει κλέος, ἀνέρα κεῖνον

ῥηιδίως καὶ νέρθε κατὰ χθονὸς αὐγάζεσθαι.

σὺν δὲ Περικλύμενος Νηλήιος ὦρτο νέεσθαι,

πρεσβύτατος παίδων, ὅσσοι Πύλῳ ἐξεγένοντο

Νηλῆος θείοιο · Ποσειδάων δέ οἱ ἀλκὴν

δῶκεν ἀπειρεσίην ἠδ’ὅττι κεν ἀρήσαιτο

μαρνάμενος, τὸ πέλεσθαι ἐνὶ ξυνοχῇ πολέμοιο.

καὶ μὴν Ἀμφιδάμας Κηφεύςτ’ἴσαν Ἀρκαδίηθεν,

οἳ Τεγέην καὶ κλῆρον Ἀφειδάντειον ἔναιον,

υἷε δύω Ἀλεοῦ · τρίτατός γε μὲν ἕσπετ’ἰοῦσιν

Ἀγκαῖος, τὸν μέν ῥα πατὴρ Λυκόοργος ἔπεμπεν,

τῶν ἄμφω γνωτὸς προγενέστερος. ἀλλ’ὁ μὲν ἤδη

γηράσκοντ’Ἀλεὸν λίπετ’ἂμ πόλιν ὄφρα κομίζοι,

παῖδα δ’ἑὸν σφετέροισι κασιγνήτοισιν ὄπασσεν.

βῆ δ’ὅγε Μαιναλίης ἄρκτου δέρος, ἀμφίτομόντε

δεξιτερῇ πάλλων πέλεκυν μέγαν. ἔντεα γάρ οἱ

πατροπάτωρ Ἀλεὸς μυχάτῃ ἐνέκρυψε καλιῇ,

αἴ κέν πως ἔτι καὶ τὸν ἐρητύσειε νέεσθαι.

βῆ δὲ καὶ Αὐγείης, ὃν δὴ φάτις Ἠελίοιο

ἔμμεναι · Ἠλείοισι δ’ὅγ’ἀνδράσιν ἐμβασίλευεν,

ὄλβῳ κυδιόων · μέγα δ’ἵετο Κολχίδα γαῖαν

αὐτόντ’Αἰήτην ἰδέειν σημάντορα Κόλχων.

Ἀστέριος δὲ καὶ Ἀμφίων Ὑπερασίου υἷες

Πελλήνης ἀφίκανον Ἀχαιίδος, ἥν ποτε Πέλλης

πατροπάτωρ ἐπόλισσεν ἐπ’ὀφρύσιν Αἰγιαλοῖο.

Ταίναρον αὖτ’ἐπὶ τοῖσι λιπὼν Εὔφημος ἵκανεν,

τόν ῥα Ποσειδάωνι ποδωκηέστατον ἄλλων

Εὐρώπη Τιτυοῖο μεγασθενέος τέκε κούρη.

κεῖνος ἀνὴρ καὶ πόντου ἐπὶ γλαυκοῖο θέεσκεν

οἴδματος, οὐ δὲ θοοὺς βάπτεν πόδας, ἀλλ’ὅσον ἄκροις

ἴχνεσι τεγγόμενος διερῇ πεφόρητο κελεύθῳ.

καὶ δ’ἄλλω δύο παῖδε Ποσειδάωνος ἵκοντο ·

ἤτοι ὁ μὲν πτολίεθρον ἀγαυοῦ Μιλήτοιο

νοσφισθεὶς Ἐργῖνος, ὁ δ’Ἰμβρασίης ἕδος Ἥρης,

παρθενίην, Ἀγκαῖος ὑπέρβιος · ἴστορε δ’ἄμφω

ἠμὲν ναυτιλίης ἠδ’ἄρεος εὐχετόωντο.

Οἰνεΐδης δ’ἐπὶ τοῖσιν ἀφορμηθεὶς Καλυδῶνος

ἀλκήεις Μελέαγρος ἀνήλυθε, Λαοκόωντε,

Λαοκόων Οἰνῆος ἀδελφεός, οὐ μὲν ἰῆς γε

μητέρος · ἀλλά ἑ θῆσσα γυνὴ τέκε · τὸν μὲν ἄρ’Οἰνεὺς

ἤδη γηραλέον κοσμήτορα παιδὸς ἴαλλεν ·

ὧδ’ἔτι κουρίζων περιθαρσέα δῦνεν ὅμιλον

ἡρώων. τοῦ δ’οὔτιν’ὑπέρτερον ἄλλον ὀίω,

νόσφιν γ’Ἡρακλῆος, ἐπελθέμεν, εἴ κ’ἔτι μοῦνον

αὖθι μένων λυκάβαντα μετετράφη Αἰτωλοῖσιν.

καὶ μήν οἱ μήτρως αὐτὴν ὁδόν, εὖ μὲν ἄκοντι,

εὖ δὲ καὶ ἐν σταδίῃ δεδαημένος ἀντιφέρεσθαι,

Θεστιάδης Ἴφικλος ἐφωμάρτησε κιόντι.

σὺν δὲ Παλαιμόνιος Λέρνου πάις Ὠλενίοιο,

Λέρνου ἐπίκλησιν, γενεήν γε μὲν Ἡφαίστοιο ·

τούνεκ’ἔην πόδα σιφλός · ἀτὰρ δέμας οὔ κέ τις ἔτλη

ἠνορέηντ’ὀνόσασθαι, ὃ καὶ μεταρίθμιος ἦεν

πᾶσιν ἀριστήεσσιν, Ἰήσονι κῦδος ἀέξων.

ἐκ δ’ἄρα Φωκήων κίεν Ἴφιτος Ὀρνυτίδαο

Ναυβόλου ἐκγεγαώς · ξεῖνος δέ οἱ ἔσκε πάροιθεν,

ἦμος ἔβη Πυθώδε θεοπροπίας ἐρεείνων

ναυτιλίης · τόθι γάρ μιν ἑοῖς ὑπέδεκτο δόμοισιν.

Ζήτης αὖ Κάλαΐςτε Βορήιοι υἷες ἵκοντο,

οὕς ποτ’Ἐρεχθηὶς Βορέῃ τέκεν Ὠρείθυια

ἐσχατιῇ Θρῄκης δυσχειμέρου · ἔνθ’ἄρα τήνγε

Θρηίκιος Βορέης ἀνερέψατο Κεκροπίηθεν

Ἰλισσοῦ προπάροιθε χορῷ ἔνι δινεύουσαν.

καί μιν ἄγων ἕκαθεν, Σαρπηδονίην ὅθι πέτρην

κλείουσιν, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο,

λυγαίοις ἐδάμασσε περὶ νεφέεσσι καλύψας.

τὼ μὲν ἐπ’ἀκροτάτοισι ποδῶν ἑκάτερθεν ἐρεμνὰς

σεῖον ἀειρομένω πτέρυγας, μέγα θάμβος ἰδέσθαι,

χρυσείαις φολίδεσσι διαυγέας · ἀμφὶ δὲ νώτοις

κράατος ἐξ ὑπάτοιο καὶ αὐχένος ἔνθα καὶ ἔνθα

κυάνεαι δονέοντο μετὰ πνοιῇσιν ἔθειραι.

οὐ δὲ μὲν οὐ δ’αὐτοῖο πάις μενέαινεν Ἄκαστος

ἰφθίμου Πελίαο δόμοις ἔνι πατρὸς ἑῆος

μιμνάζειν, Ἄργοςτε θεᾶς ὑποεργὸς Ἀθήνης ·

ἀλλ’ἄρα καὶ τὼ μέλλον ἐνικρινθῆναι ὁμίλῳ.

τόσσοι ἄρ’Αἰσονίδῃ συμμήστορες ἠγερέθοντο.

τοὺς μὲν ἀριστῆας Μινύας περιναιετάοντες

κίκλησκον μάλα πάντας, ἐπεὶ Μινύαο θυγατρῶν

οἱ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἀφ’αἵματος εὐχετόωντο

ἔμμεναι · ὧς δὲ καὶ αὐτὸν Ἰήσονα γείνατο μήτηρ

Ἀλκιμέδη, Κλυμένης Μινυηίδος ἐκγεγαυῖα.

αὐτὰρ ἐπεὶ δμώεσσιν ἐπαρτέα πάντ’ἐτέτυκτο,

ὅσσα περ ἐντύνονται ἐπαρτέες ἔνδοθι νῆες,

εὖτ’ἂν ἄγῃ χρέος ἄνδρας ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλεσθαι,

δὴ τότ’ἴσαν μετὰ νῆα δι’ἄστεος, ἔνθα περ ἀκταὶ

κλείονται Παγασαὶ Μαγνήτιδες · ἀμφὶ δὲ λαῶν

πληθὺς σπερχομένων ἄμυδις θέεν · οἱ δὲ φαεινοὶ

ἀστέρες ὣς νεφέεσσι μετέπρεπον · ὧδε δ’ἕκαστος

ἔννεπεν εἰσορόων σὺν τεύχεσιν ἀίσσοντας ·

“Ζεῦ ἄνα, τίς Πελίαο νόος; πόθι τόσσον ὅμιλον

ἡρώων γαίης Παναχαιίδος ἔκτοθι βάλλει;

αὐτῆμάρ κε δόμους ὀλοῷ πυρὶ δῃώσειαν

Αἰήτεω, ὅτε μή σφιν ἑκὼν δέρος ἐγγυαλίξῃ.

ἀλλ’οὐ φυκτὰ κέλευθα, πόνος δ’ἄπρηκτος ἰοῦσιν”.

ὧς φάσαν ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ πτόλιν · αἱ δὲ γυναῖκες

πολλὰ μάλ’ἀθανάτοισιν ἐς αἰθέρα χεῖρας ἄειρον,

εὐχόμεναι νόστοιο τέλος θυμηδὲς ὀπάσσαι.

ἄλλη δ’εἰς ἑτέρην ὀλοφύρετο δακρυχέουσα ·

“δειλὴ Ἀλκιμέδη, καὶ σοὶ κακὸν ὀψέ περ ἔμπης

ἤλυθεν, οὐ δ’ἐτέλεσσας ἐπ’ἀγλαΐῃ βιότοιο.

Αἴσων αὖ μέγα δή τι δυσάμμορος. ἦτέ οἱ ἦεν

βέλτερον, εἰ τὸ πάροιθεν ἐνὶ κτερέεσσιν ἐλυσθεὶς

νειόθι γαίης κεῖτο, κακῶν ἔτι νῆις ἀέθλων.

ὡς ὄφελεν καὶ Φρίξον, ὅτ’ὤλετο παρθένος Ἕλλη,

κῦμα μέλαν κριῷ ἅμ’ἐπικλύσαι · ἀλλὰ καὶ αὐδὴν

ἀνδρομέην προέηκε κακὸν τέρας, ὥς κεν ἀνίας

Ἀλκιμέδῃ μετόπισθε καὶ ἄλγεα μυρία θείη”.

αἱ μὲν ἄρ’ὧς ἀγόρευον ἐπὶ προμολῇσι κιόντων.

ἤδη δὲ δμῶέςτε πολεῖς δμωαίτ’ἀγέροντο ·

μήτηρ δ’ἀμφ’αὐτὸν βεβολημένη. ὀξὺ δ’ἑκάστην

δῦνεν ἄχος · σὺν δέ σφι πατὴρ ὀλοῷ ὑπὸ γήραι

ἐντυπὰς ἐν λεχέεσσι καλυψάμενος γοάασκεν.

αὐτὰρ ὁ τῶν μὲν ἔπειτα κατεπρήυνεν ἀνίας

θαρσύνων, δμώεσσι δ’ἀρήια τεύχε’ἀείρειν

πέφραδεν · οἱ δέτε σῖγα κατηφέες ἠείροντο.

μήτηρ δ’ὡς τὰ πρῶτ’ἐπεχεύατο πήχεε παιδί,

ὧς ἔχετο κλαίουσ’ἀδινώτερον, ἠύτε κούρη

οἰόθεν ἀσπασίως πολιὴν τροφὸν ἀμφιπεσοῦσα

μύρεται, ᾗ οὐκ εἰσὶν ἔτ’ἄλλοι κηδεμονῆες,

ἀλλ’ὑπὸ μητρυιῇ βίοτον βαρὺν ἡγηλάζει ·

καί ἑ νέον πολέεσσιν ὀνείδεσιν ἐστυφέλιξεν,

τῇ δέτ’ὀδυρομένῃ δέδεται κέαρ ἔνδοθεν ἄτῃ,

οὐ δ’ἔχει ἐκφλύξαι τόσσον γόον, ὅσσον ὀρεχθεῖ ·

ὧς ἀδινὸν κλαίεσκεν ἑὸν παῖδ’ἀγκὰς ἔχουσα

Ἀλκιμέδη, καὶ τοῖον ἔπος φάτο κηδοσύνῃσιν ·

“αἴθ’ὄφελον κεῖν’ἦμαρ, ὅτ’ἐξειπόντος ἄκουσα

δειλὴ ἐγὼ Πελίαο κακὴν βασιλῆος ἐφετμήν,

αὐτίκ’ἀπὸ ψυχὴν μεθέμεν, κηδέωντε λαθέσθαι,

ὄφρ’αὐτός με τεῇσι φίλαις ταρχύσαο χερσίν,

τέκνον ἐμόν · τὸ γὰρ οἶον ἔην ἔτι λοιπὸν ἐέλδωρ

ἐκ σέθεν, ἄλλα δὲ πάντα πάλαι θρεπτήρια πέσσω.

νῦν γε μὲν ἡ τὸ πάροιθεν Ἀχαιιάδεσσιν ἀγητὴ

δμωὶς ὅπως κενεοῖσι λελείψομαι ἐν μεγάροισιν,

σεῖο πόθῳ μινύθουσα δυσάμμορος, ᾧ ἔπι πολλὴν

ἀγλαΐην καὶ κῦδος ἔχον πάρος, ᾧ ἔπι μούνῳ

μίτρην πρῶτον ἔλυσα καὶ ὕστατον. ἔξοχα γάρ μοι

Εἰλείθυια θεὰ πολέος ἐμέγηρε τόκοιο.

ᾤ μοι ἐμῆς ἄτης · τὸ μὲν οὐ δ’ὅσον, οὐ δ’ἐν ὀνείρῳ

ὠισάμην, εἰ Φρίξος ἐμοὶ κακὸν ἔσσετ’ἀλύξας”.

ὧς ἥγε στενάχουσα κινύρετο · ταὶ δὲ γυναῖκες

ἀμφίπολοι γοάασκον ἐπισταδόν · αὐτὰρ ὁ τήνγε

μειλιχίοις ἐπέεσσι παρηγορέων προσέειπεν ·

“μή μοι λευγαλέας ἐνιβάλλεο, μῆτερ, ἀνίας

ὧδε λίην, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐρητύσεις κακότητος

δάκρυσιν, ἀλλ’ἔτι κεν καὶ ἐπ’ἄλγεσιν ἄλγος ἄροιο.

πήματα γάρτ’ἀίδηλα θεοὶ θνητοῖσι νέμουσιν,

τῶν μοῖραν κατὰ θυμὸν ἀνιάζουσά περ ἔμπης

τλῆθι φέρειν · θάρσει δὲ συνημοσύνῃσιν Ἀθήνης,

ἠδὲ θεοπροπίοισιν, ἐπεὶ μάλα δεξιὰ Φοῖβος

ἔχρη, ἀτὰρ μετέπειτά γ’ἀριστήων ἐπαρωγῇ.

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖθι μετ’ἀμφιπόλοισιν ἕκηλος

μίμνε δόμοις, μη δ’ὄρνις ἀεικελίη πέλε νηί ·

κεῖσε δ’ὁμαρτήσουσιν ἔται δμῶέςτε κιόντι”.

ἦ, καὶ ὁ μὲν προτέρωσε δόμων ἐξῶρτο νέεσθαι.

οἷος δ’ἐκ νηοῖο θυώδεος εἶσιν Ἀπόλλων

δῆλον ἀν’ἠγαθέην, ἠὲ Κλάρον, ἢ ὅγε Πυθώ,

ἢ Λυκίην εὐρεῖαν, ἐπὶ Ξάνθοιο ῥοῇσιν,

τοῖος ἀνὰ πληθὺν δήμου κίεν · ὦρτο δ’ἀυτὴ

κεκλομένων ἄμυδις. τῷ δὲ ξύμβλητο γεραιὴ

Ἰφιὰς Ἀρτέμιδος πολιηόχου ἀρήτειρα,

καί μιν δεξιτερῆς χειρὸς κύσεν, οὐ δέ τι φάσθαι

ἔμπης ἱεμένη δύνατο, προθέοντος ὁμίλου ·

ἀλλ’ἡ μὲν λίπετ’αὖθι παρακλιδόν, οἷα γεραιὴ

ὁπλοτέρων, ὁ δὲ πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἐλιάσθη.

αὐτὰρ ἐπεί ῥα πόληος ἐυδμήτους λίπ’ἀγυιάς,

ἀκτὴν δ’ἵκανεν Παγασηίδα, τῇ μιν ἑταῖροι

δειδέχατ’, Ἀργῴῃ ἄμυδις παρὰ νηὶ μένοντες.

στῆ δ’ἄρ’ἐπὶ προμολῇς · οἱ δ’ἀντίοι ἠγερέθοντο.

ἐς δ’ἐνόησαν Ἄκαστον ὁμῶς Ἄργοντε πόληος

νόσφι καταβλώσκοντας, ἐθάμβησαν δ’ἐσιδόντες

πασσυδίῃ Πελίαο παρὲκ νόον ἰθύοντας.

δέρμα δ’ὁ μὲν ταύροιο ποδηνεκὲς ἀμφέχετ’ὤμους

Ἄργος Ἀρεστορίδης λάχνῃ μέλαν · αὐτὰρ ὁ καλὴν

δίπλακα, τήν οἱ ὄπασσε κασιγνήτη Πελόπεια.

ἀλλ’ἔμπης τὼ μέντε διεξερέεσθαι ἕκαστα

ἔσχετο · τοὺς δ’ἀγορήνδε συνεδριάασθαι ἄνωγεν.

αὐτοῦ δ’ἰλλομένοις ἐπὶ λαίφεσιν, ἠδὲ καὶ ἱστῷ

κεκλιμένῳ μάλα πάντες ἐπισχερὼ ἑδριόωντο.

τοῖσιν δ’Αἴσονος υἱὸς ἐυφρονέων μετέειπεν ·

“ἄλλα μὲν ὅσσατε νηὶ ἐφοπλίσσασθαι ἔοικεν

— πάντα γὰρ εὖ κατὰ κόσμον — ἐπαρτέα κεῖται ἰοῦσιν.

τῶ οὐκ ἂν δηναιὸν ἐχοίμεθα τοῖο ἕκητι

ναυτιλίης, ὅτε μοῦνον ἐπιπνεύσουσιν ἀῆται.

ἀλλά, φίλοι, — ξυνὸς γὰρ ἐς Ἑλλάδα νόστος ὀπίσσω,

ξυναὶ δ’ἄμμι πέλονται ἐς Αἰήταο κέλευθοι —

τούνεκα νῦν τὸν ἄριστον ἀφειδήσαντες ἕλεσθε

ὄρχαμον ἡμείων, ᾧ κεν τὰ ἕκαστα μέλοιτο,

νείκεα συνθεσίαςτε μετὰ ξείνοισι βαλέσθαι”.

ὧς φάτο · πάπτηναν δὲ νέοι θρασὺν Ἡρακλῆα

ἥμενον ἐν μέσσοισι · μιῇ δέ ἑ πάντες ἀυτῇ

σημαίνειν ἐπέτελλον · ὁ δ’αὐτόθεν, ἔνθα περ ἧστο,

δεξιτερὴν ἀνὰ χεῖρα τανύσσατο φώνησέντε ·

“μήτις ἐμοὶ τόδε κῦδος ὀπαζέτω. οὐ γὰρ ἔγωγε

πείσομαι · ὥστε καὶ ἄλλον ἀναστήσεσθαι ἐρύξω.

αὐτός, ὅτις ξυνάγειρε, καὶ ἀρχεύοι ὁμάδοιο”.

ἦ ῥα μέγα φρονέων, ἐπὶ δ’ᾔνεον, ὡς ἐκέλευεν

Ἡρακλέης · ἀνὰ δ’αὐτὸς ἀρήιος ὤρνυτ’Ἰήσων

γηθόσυνος, καὶ τοῖα λιλαιομένοις ἀγόρευεν ·

“εἰ μὲν δή μοι κῦδος ἐπιτρωπᾶτε μέλεσθαι,

μηκέτ’ἔπειθ’, ὡς καὶ πρίν, ἐρητύοιτο κέλευθα.

νῦν γε μὲν ἤδη Φοῖβον ἀρεσσάμενοι θυέεσσιν

δαῖτ’ἐντυνώμεσθα παρασχεδόν. ὄφρα δ’ἴωσιν

δμῶες ἐμοὶ σταθμῶν σημάντορες, οἷσι μέμηλεν

δεῦρο βόας ἀγέληθεν ἐὺ κρίναντας ἐλάσσαι,

τόφρα κε νῆ’ἐρύσαιμεν ἔσω ἁλός, ὅπλα δὲ πάντα

ἐνθέμενοι πεπάλαχθε κατὰ κληῖδας ἐρετμά.

τείως δ’αὖ καὶ βωμὸν ἐπάκτιον Ἐμβασίοιο

θείομεν Ἀπόλλωνος, ὅ μοι χρείων ὑπέδεκτο

σημανέειν δείξειντε πόρους ἁλός, εἴ κε θυηλαῖς

οὗ ἕθεν ἐξάρχωμαι ἀεθλεύων βασιλῆι”.

η ῥα, καὶ εἰς ἔργον πρῶτος τράπεθ’· οἱ δ’ἐπανέσταν

πειθόμενοι · ἀπὸ δ’εἵματ’ἐπήτριμα νηήσαντο

λείῳ ἐπὶ πλαταμῶνι, τὸν οὐκ ἐπέβαλλε θάλασσα

κύμασι, χειμερίη δὲ πάλαι ἀποέκλυσεν ἅλμη.

νῆα δ’ἐπικρατέως Ἄργου ὑποθημοσύνῃσιν

ἔζωσαν πάμπρωτον ἐυστρεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλῳ

τεινάμενοι ἑκάτερθεν, ἵν’εὖ ἀραροίατο γόμφοις

δούρατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιόωσαν.

σκάπτον δ’αἶψα κατ’εὖρος ὅσον περιβάλλετο χῶρον,

ἠδὲ κατὰ πρῴραν εἴσω ἁλὸς ὁσσάτιόν περ

ἑλκομένη χείρεσσιν ἐπιδραμέεσθαι ἔμελλεν.

αἰεὶ δὲ προτέρω χθαμαλώτερον ἐξελάχαινον

στείρης, ἐν δ’ὁλκῷ ξεστὰς στορέσαντο φάλαγγας ·

τὴν δὲ κατάντη κλῖναν ἐπὶ πρώτῃσι φάλαγξιν,

ὥς κεν ὀλισθαίνουσα δι’αὐτάων φορέοιτο.

ὕψι δ’ἄρ’ἔνθα καὶ ἔνθα μεταστρέψαντες ἐρετμὰ

πήχυιον προύχοντα περὶ σκαλμοῖσιν ἔδησαν.

τῶν δ’ἐναμοιβαδὶς αὐτοὶ ἐνέσταθεν ἀμφοτέρωθεν,

στέρναθ’ὁμοῦ καὶ χεῖρας ἐπήλασαν. ἐν δ’ἄρα Τῖφυς

βήσαθ’, ἵν’ὀτρύνειε νέους κατὰ καιρὸν ἐρύσσαι ·

κεκλόμενος δ’ἤυσε μάλα μέγα · τοὶ δὲ παρᾶσσον

ᾧ κράτεϊ βρίσαντες ἰῇ στυφέλιξαν ἐρωῇ

νειόθεν ἐξ ἕδρης, ἐπὶ δ’ἐρρώσαντο πόδεσσιν

προπροβιαζόμενοι · ἡ δ’ἕσπετο Πηλιὰς Ἀργὼ

ῥίμφα μάλ’· οἱ δ’ἑκάτερθεν ἐπίαχον ἀίσσοντες.

αἱ δ’ἄρ’ὑπὸ τρόπιδι στιβαρῇ στενάχοντο φάλαγγες

τριβόμεναι περὶ δέ σφιν ἀιδνὴ κήκιε λιγνὺς

βριθοσύνῃ, κατόλισθε δ’ἔσω ἁλός · οἱ δέ μιν αὖθι

ἂψ ἀνασειράζοντες ἔχον προτέρωσε κιοῦσαν.

σκαλμοῖς δ’ἀμφὶς ἐρετμὰ κατήρτυον · ἐν δέ οἱ ἱστὸν

λαίφεάτ’εὐποίητα καὶ ἁρμαλιὴν ἐβάλοντο.

αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα περιφραδέως ἀλέγυναν,

κληῖδας μὲν πρῶτα πάλῳ διεμοιρήσαντο,

ἄνδρ’ἐντυναμένω δοιὼ μίαν · ἐκ δ’ἄρα μέσσην

ᾕρεον Ἡρακλῆι καὶ ἡρώων ἄτερ ἄλλων

Ἀγκαίῳ, Τεγέης ὅς ῥα πτολίεθρον ἔναιεν.

τοῖς μέσσην οἴοισιν ἀπὸ κληῖδα λίποντο

αὔτως, οὔτι πάλῳ · ἐπὶ δ’ἔτρεπον αἰνήσαντες

Τῖφυν ἐυστείρης οἰήια νηὸς ἔρυσθαι.

ἔνθεν δ’αὖ λάιγγας ἁλὸς σχεδὸν ὀχλίζοντες

νήεον αὐτόθι βωμὸν ἐπάκτιον Ἀπόλλωνος,

Ἀκτίου Ἐμβασίοιότ’ἐπώνυμον · ὦκα δέ τοίγε

φιτροὺς ἀζαλέης στόρεσαν καθύπερθεν ἐλαίης.

τείως δ’αὖτ’ἀγέληθεν ἐπιπροέηκαν ἄγοντες

βουκόλοι Αἰσονίδαο δύω βόε. τοὺς δ’ἐρύσαντο

κουρότεροι ἑτάρων βωμοῦ σχεδόν. οἱ δ’ἄρ’ἔπειτα

χέρνιβάτ’οὐλοχύταςτε παρέσχεθον. αὐτὰρ Ἰήσων

εὔχετο κεκλόμενος πατρώιον Ἀπόλλωνα ·

“κλῦθι ἄναξ, Παγασάςτε πόλιντ’Αἰσωνίδα ναίων,

ἡμετέροιο τοκῆος ἐπώνυμον, ὅς μοι ὑπέστης

Πυθοῖ χρειομένῳ ἄνυσιν καὶ πείραθ’ὁδοῖο

σημανέειν, αὐτὸς γὰρ ἐπαίτιος ἔπλευ ἀέθλων ·

αὐτὸς νῦν ἄγε νῆα σὺν ἀρτεμέεσσιν ἑταίροις

κεῖσέτε καὶ παλίνορσον ἐς Ἑλλάδα. σοὶ δ’ἂν ὀπίσσω

τόσσων, ὅσσοι κεν νοστήσομεν, ἀγλαὰ ταύρων

ἱρὰ πάλιν βωμῷ ἐπιθήσομεν · ἄλλα δὲ Πυθοῖ,

ἄλλα δ’ἐς Ὀρτυγίην ἀπερείσια δῶρα κομίσσω.

νῦν δ’ἴθι, καὶ τήνδ’ἧμιν, Ἑκηβόλε, δέξο θυηλήν,

ἥν τοι τῆσδ’ἐπίβαθρα χάριν προτεθείμεθα νηὸς

πρωτίστην · λύσαιμι δ’, ἄναξ, ἐπ’ἀπήμονι μοίρῃ

πείσματα σὴν διὰ μῆτιν · ἐπιπνεύσειε δ’ἀήτης

μείλιχος, ᾧ κ’ἐπὶ πόντον ἐλευσόμεθ’εὐδιόωντες”.

ἦ, καὶ ἅμ’εὐχωλῇ προχύτας βάλε. τὼ δ’ἐπὶ βουσὶν

ζωσάσθην, Ἀγκαῖος ὑπέρβιος, Ἡρακλέηςτε.

ἤτοι ὁ μὲν ῥοπάλῳ μέσσον κάρη ἀμφὶ μέτωπα

πλῆξεν, ὁ δ’ἀθρόος αὖθι πεσὼν ἐνερείσατο γαίῃ ·

Ἀγκαῖος δ’ἑτέροιο κατὰ πλατὺν αὐχένα κόψας

χαλκείῳ πελέκει κρατεροὺς διέκερσε τένοντας ·

ἤριπε δ’ἀμφοτέροισι περιρρηδὴς κεράεσσιν.

τοὺς δ’ἕταροι σφάξαντε θοῶς, δεῖράντε βοείας,

κόπτον, δαίτρευόντε, καὶ ἱερὰ μῆρ’ἐτάμοντο,

κὰδ δ’ἄμυδις τάγε πάντα καλύψαντες πύκα δημῷ

καῖον ἐπὶ σχίζῃσιν · ὁ δ’ἀκρήτους χέε λοιβὰς

Αἰσονίδης, γήθει δὲ σέλας θηεύμενος Ἴδμων

πάντοσε λαμπόμενον θυέων ἄπο τοῖότε λιγνὺν

πορφυρέαις ἑλίκεσσιν ἐναίσιμον ἀίσσουσαν ·

αἶψα δ’ἀπηλεγέως νόον ἔκφατο Λητοΐδαο ·

“ὑμῖν μὲν δὴ μοῖρα θεῶν χρειώτε περῆσαι

ἐνθάδε κῶας ἄγοντας · ἀπειρέσιοι δ’ἐνὶ μέσσῳ

κεῖσέτε δεῦρότ’ἔασιν ἀνερχομένοισιν ἄεθλοι.

αὐτὰρ ἐμοὶ θανέειν στυγερῇ ὑπὸ δαίμονος αἴσῃ

τηλόθι που πέπρωται ἐπ’Ἀσίδος ἠπείροιο.

ὧδε κακοῖς δεδαὼς ἔτι καὶ πάρος οἰωνοῖσιν

πότμον ἐμὸν πάτρης ἐξήιον, ὄφρ’ἐπιβαίην

νηός, ἐυκλείη δὲ δόμοις ἐπιβάντι λίπηται”.

ὧς ἄρ’ἔφη · κοῦροι δὲ θεοπροπίης ἀίοντες

νόστῳ μὲν γήθησαν, ἄχος δ’ἕλεν Ἴδμονος αἴσῃ.

ἦμος δ’ἠέλιος σταθερὸν παραμείβεται ἦμαρ,

αἱ δὲ νέον σκοπέλοισιν ὑποσκιόωνται ἄρουραι,

δειελινὸν κλίνοντος ὑπὸ ζόφον ἠελίοιο,

τῆμος ἄρ’ἤδη πάντες ἐπὶ ψαμάθοισι βαθεῖαν

φυλλάδα χευάμενοι πολιοῦ πρόπαρ αἰγιαλοῖο

κέκλινθ’ἑξείης · παρὰ δέ σφισι μυρί’ἔκειτο

εἴδατα, καὶ μέθυ λαρόν, ἀφυσσαμένων προχόῃσιν

οἰνοχόων · μετέπειτα δ’ἀμοιβαδὶς ἀλλήλοισιν

μυθεῦνθ’, οἷάτε πολλὰ νέοι παρὰ δαιτὶ καὶ οἴνῳ

τερπνῶς ἑψιόωνται, ὅτ’ἄατος ὕβρις ἀπείη.

ἔνθ’αὖτ’Αἰσονίδης μὲν ἀμήχανος εἰν ἑοῖ αὐτῷ

πορφύρεσκεν ἕκαστα κατηφιόωντι ἐοικώς.

τὸν δ’ἄρ’ὑποφρασθεὶς μεγάλῃ ὀπὶ νείκεσεν Ἴδας ·

“Αἰσονίδη, τίνα τήνδε μετὰ φρεσὶ μῆτιν ἑλίσσεις;

αὔδα ἐνὶ μέσσοισι τεὸν νόον. ἦέ σε δαμνᾷ

τάρβος ἐπιπλόμενον, τότ’ἀνάλκιδας ἄνδρας ἀτύζει;

ἴστω νῦν δόρυ θοῦρον, ὅτῳ περιώσιον ἄλλων

κῦδος ἐνὶ πτολέμοισιν ἀείρομαι, οὐ δέ μ’ὀφέλλει

Ζεὺς τόσον, ὁσσάτιόν περ ἐμὸν δόρυ, μή νύ τι πῆμα

λοίγιον ἔσσεσθαι, μη δ’ἀκράαντον ἄεθλον

Ἴδεω ἑσπομένοιο, καὶ εἰ θεὸς ἀντιόῳτο.

τοῖόν μ’Ἀρήνηθεν ἀοσσητῆρα κομίζεις”.

ἦ, καὶ ἐπισχόμενος πλεῖον δέπας ἀμφοτέρῃσιν

πῖνε χαλίκρητον λαρὸν μέθυ · δεύετο δ’οἴνῳ

χείλεα, κυάνεαίτε γενειάδες · οἱ δ’ὁμάδησαν

πάντες ὁμῶς, Ἴδμων δὲ καὶ ἀμφαδίην ἀγόρευσεν ·

“δαιμόνιε, φρονέεις ὀλοφώια καὶ πάρος αὐτῷ.

ἦέ τοι εἰς ἄτην ζωρὸν μέθυ θαρσαλέον κῆρ

οἰδάνει ἐν στήθεσσι, θεοὺς δ’ἀνέηκεν ἀτίζειν;

ἄλλοι μῦθοι ἔασι παρήγοροι, οἷσί περ ἀνὴρ

θαρσύνοι ἕταρον · σὺ δ’ἀτάσθαλα πάμπαν ἔειπας,

τοῖα φάτις καὶ τοὺς πρὶν ἐπιφλύειν μακάρεσσιν

υἷας Ἀλωιάδας, οἷς οὐ δ’ὅσον ἰσοφαρίζεις

ἠνορέην · ἔμπης δὲ θοοῖς ἐδάμησαν ὀιστοῖς

ἄμφω Λητοΐδαο, καὶ ἴφθιμοί περ ἐόντες”.

ὧς ἔφατ’· ἐκ δ’ἐγέλασσεν ἄδην Ἀφαρήιος Ἴδας

καί μιν ἐπιλλίζων ἠμείβετο κερτομίοισιν ·

“ἄγρει νυν τόδε σῇσι θεοπροπίῃσιν ἐνίσπες,

εἰ καὶ ἐμοὶ τοιόνδε θεοὶ τελέουσιν ὄλεθρον,

οἷον Ἀλωιάδῃσι πατὴρ τεὸς ἐγγυάλιξεν.

φράζεο δ’ὅππως χεῖρας ἐμὰς σόος ἐξαλέοιο,

χρειὼ θεσπίζων μεταμώνιον εἴ κεν ἁλῴης”.

χώετ’ἐνιπτάζων · προτέρω δέ κε νεῖκος ἐτύχθη,

εἰ μὴ δηριόωντας ὁμοκλήσαντες ἑταῖροι

αὐτόςτ’Αἰσονίδης κατερήτυεν · ἂν δὲ καὶ Ὀρφεὺς

λαιῇ ἀνασχόμενος κίθαριν πείραζεν ἀοιδῆς.

ἤειδεν δ’ὡς γαῖα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,

τὸ πρὶν ἐπ’ἀλλήλοισι μιῇ συναρηρότα μορφῇ,

νείκεος ἐξ ὀλοοῖο διέκριθεν ἀμφὶς ἕκαστα ·

ἠδ’ὡς ἔμπεδον αἰὲν ἐν αἰθέρι τέκμαρ ἔχουσιν

ἄστρα σεληναίητε καὶ ἠελίοιο κέλευθοι ·

οὔρεάθ’ὡς ἀνέτειλε, καὶ ὡς ποταμοὶ κελάδοντες

αὐτῇσιν νύμφῃσι καὶ ἑρπετὰ πάντ’ἐγένοντο.

ἤειδεν δ’ὡς πρῶτον Ὀφίων Εὐρυνόμητε

Ὠκεανὶς νιφόεντος ἔχον κράτος Οὐλύμποιο ·

ὥςτε βίῃ καὶ χερσὶν ὁ μὲν Κρόνῳ εἴκαθε τιμῆς,

ἡ δὲ Ῥέῃ, ἔπεσον δ’ἐνὶ κύμασιν Ὠκεανοῖο ·

οἱ δὲ τέως μακάρεσσι θεοῖς Τιτῆσιν ἄνασσον,

ὄφρα Ζεὺς ἔτι κοῦρος, ἔτι φρεσὶ νήπια εἰδώς,

Δικταῖον ναίεσκεν ὑπὸ σπέος · οἱ δέ μιν οὔπω

γηγενέες Κύκλωπες ἐκαρτύναντο κεραυνῷ,

βροντῇτε στεροπῇτε · τὰ γὰρ Διὶ κῦδος ὀπάζει.

ἦ, καὶ ὁ μὲν φόρμιγγα σὺν ἀμβροσίῃ σχέθεν αὐδῇ.

τοὶ δ’ἄμοτον λήξαντος ἔτι προύχοντο κάρηνα

πάντες ὁμῶς ὀρθοῖσιν ἐπ’οὔασιν ἠρεμέοντες

κηληθμῷ · τοῖόν σφιν ἐνέλλιπε θέλκτρον ἀοιδῆς.

οὐ δ’ἐπὶ δὴν μετέπειτα κερασσάμενοι Διὶ λοιβάς,

ἣ θέμις, ἑστηῶτες ἐπὶ γλώσσῃσι χέοντο

αἰθομέναις, ὕπνου δὲ διὰ κνέφας ἐμνώοντο.

αὐτὰρ ὅτ’αἰγλήεσσα φαεινοῖς ὄμμασιν Ἠὼς

Πηλίου αἰπεινὰς ἴδεν ἄκριας, ἐκ δ’ἀνέμοιο

εὔδιοι ἐκλύζοντο τινασσομένης ἁλὸς ἄκραι,

δὴ τότ’ἀνέγρετο Τῖφυς · ἄφαρ δ’ὀρόθυνεν ἑταίρους

βαινέμεναίτ’ἐπὶ νῆα καὶ ἀρτύνασθαι ἐρετμά.

σμερδαλέον δὲ λιμὴν Παγασήιος ἠδὲ καὶ αὐτὴ

Πηλιὰς ἴαχεν Ἀργὼ ἐπισπέρχουσα νέεσθαι.

ἐν γάρ οἱ δόρυ θεῖον ἐλήλατο, τό ῥ’ἀνὰ μέσσην

στεῖραν Ἀθηναίη Δωδωνίδος ἥρμοσε φηγοῦ.

οἱ δ’ἀνὰ σέλματα βάντες ἐπισχερὼ ἀλλήλοισιν,

ὡς ἐδάσαντο πάροιθεν ἐρεσσέμεν ᾧ ἐνὶ χώρῳ,

εὐκόσμως σφετέροισι παρ’ἔντεσιν ἑδριόωντο.

μέσσῳ δ’Ἀγκαῖος μέγατε σθένος Ἡρακλῆος

ἵζανον · ἄγχι δέ οἱ ῥόπαλον θέτο, καί οἱ ἔνερθεν

ποσσὶν ὑπεκλύσθη νηὸς τρόπις. · εἵλκετο δ’ἤδη

πείσματα, καὶ μέθυ λεῖβον ὕπερθ’ἁλός. αὐτὰρ Ἰήσων

δακρυόεις γαίης ἀπὸ πατρίδος ὄμματ’ἔνεικεν.

οἱ δ’, ὥστ’ἠίθεοι Φοίβῳ χορὸν ἢ ἐνὶ Πυθοῖ

ἤ που ἐν Ὀρτυγίῃ, ἢ ἐφ’ὕδασιν Ἰσμηνοῖο

στησάμενοι, φόρμιγγος ὑπαὶ περὶ βωμὸν ὁμαρτῇ

ἐμμελέως κραιπνοῖσι πέδον ῥήσσωσι πόδεσσιν ·

ὧς οἱ ὑπ’Ὀρφῆος κιθάρῃ πέπληγον ἐρετμοῖς

πόντου λάβρον ὕδωρ, ἐπὶ δὲ ῥόθια κλύζοντο ·

ἀφρῷ δ’ἔνθα καὶ ἔνθα κελαινὴ κήκιεν ἅλμη

δεινὸν μορμύρουσα ἐρισθενέων μένει ἀνδρῶν.

στράπτε δ’ὑπ’ἠελίῳ φλογὶ εἴκελα νηὸς ἰούσης

τεύχεα · μακραὶ δ’αἰὲν ἐλευκαίνοντο κέλευθοι,

ἀτραπὸς ὣς χλοεροῖο διειδομένη πεδίοιο.

πάντες δ’οὐρανόθεν λεῦσσον θεοὶ ἤματι κείνῳ

νῆα καὶ ἡμιθέων ἀνδρῶν μένος, οἳ τότ’ἄριστοι

πόντον ἐπιπλώεσκον · ἐπ’ἀκροτάτῃσι δὲ νύμφαι

Πηλιάδες κορυφῇσιν ἐθάμβεον εἰσορόωσαι

ἔργον Ἀθηναίης Ἰτωνίδος, ἠδὲ καὶ αὐτοὺς

ἥρωας χείρεσσιν ἐπικραδάοντας ἐρετμά.

αὐτὰρ ὅγ’ἐξ ὑπάτου ὄρεος κίεν ἄγχι θαλάσσης

χείρων Φιλλυρίδης, πολιῇ δ’ἐπὶ κύματος ἀγῇ

τέγγε πόδας, καὶ πολλὰ βαρείῃ χειρὶ κελεύων,

νόστον ἐπευφήμησεν ἀκηδέα νισσομένοισιν.

σὺν καί οἱ παράκοιτις ἐπωλένιον φορέουσα

Πηλεΐδην Ἀχιλῆα, φίλῳ δειδίσκετο πατρί.

οἱ δ’ὅτε δὴ λιμένος περιηγέα κάλλιπον ἀκτὴν

φραδμοσύνῃ μήτιτε δαΐφρονος Ἁγνιάδαο

Τίφυος, ὅς ῥ’ἐνὶ χερσὶν ἐύξοα τεχνηέντως

πηδάλι’ἀμφιέπεσκ’, ὄφρ’ἔμπεδον ἐξιθύνοι,

δή ῥα τότε μέγαν ἱστὸν ἐνεστήσαντο μεσόδμῃ,

δῆσαν δὲ προτόνοισι, τανυσσάμενοι ἑκάτερθεν,

κὰδ δ’αὐτοῦ λίνα χεῦαν, ἐπ’ἠλακάτην ἐρύσαντες.

ἐν δὲ λιγὺς πέσεν οὖρος · ἐπ’ἰκριόφιν δὲ κάλωας

ξεστῇσιν περόνῃσι διακριδὸν ἀμφιβαλόντες

Τισαίην εὔκηλοι ὑπὲρ δολιχὴν θέον ἄκρην.

τοῖσι δὲ φορμίζων εὐθήμονι μέλπεν ἀοιδῇ

Οἰάγροιο πάις νηοσσόον εὐπατέρειαν

Ἄρτεμιν, ἣ κείνας σκοπιὰς ἁλὸς ἀμφιέπεσκεν

ῥυομένη καὶ γαῖαν Ἰωλκίδα · τοὶ δὲ βαθείης

ἰχθύες ἀίσσοντες ὕπερθ’ἁλός, ἄμμιγα παύροις

ἄπλετοι, ὑγρὰ κέλευθα διασκαίροντες ἕποντο.

ὡς δ’ὁπότ’ἀγραύλοιο κατ’ἴχνια σημαντῆρος

μυρία μῆλ’ἐφέπονται ἄδην κεκορημένα ποίης

εἰς αὖλιν, ὁ δέτ’εἶσι πάρος σύριγγι λιγείῃ

καλὰ μελιζόμενος νόμιον μέλος, ὧς ἄρα τοίγε

ὡμάρτευν · τὴν δ’αἰὲν ἐπασσύτερος φέρεν οὖρος.

αὐτίκα δ’ἠερίη πολυλήιος αἶα Πελασγῶν

δύετο, Πηλιάδας δὲ παρεξήμειβον ἐρίπνας

αἰὲν ἐπιπροθέοντες · ἔδυνε δὲ Σηπιὰς ἄκρη,

φαίνετο δ’εἰναλίη Σκίαθος, φαίνοντο δ’ἄπωθεν

Πειρεσιαὶ Μάγνησσάθ’ὑπεύδιος ἠπείροιο

ἀκτὴ καὶ τύμβος Δολοπήιος · ἔνθ’ἄρα τοίγε

ἑσπέριοι ἀνέμοιο παλιμπνοίῃσιν ἔκελσαν,

καί μιν κυδαίνοντες ὑπὸ κνέφας ἔντομα μήλων

κεῖαν, ὀρινομένης ἁλὸς οἴδματι · διπλόα δ’ἀκταῖς

ἤματ’ἐλινύεσκον · ἀτὰρ τριτάτῳ προέηκαν

νῆα, τανυσσάμενοι περιώσιον ὑψόθι λαῖφος.

τὴν δ’ἀκτὴν Ἀφέτας Ἀργοῦς ἔτι κικλήσκουσιν.

ἔνθεν δὲ προτέρωσε παρεξέθεον Μελίβοιαν.

ἠῶθεν δ’Ὁμόλην αὐτοσχεδὸν εἰσορόωντες

πόντῳ κεκλιμένην παρεμέτρεον · οὐ δ’ἔτι δηρὸν

μέλλον ὑπὲκ ποταμοῖο βαλεῖν Ἀμύροιο ῥέεθρα.

κεῖθεν δ’Εὐρυμενάςτε πολυκλύστουςτε φάραγγας

Ὄσσης Οὐλύμποιότ’ἐσέδρακον · αὐτὰρ ἔπειτα

κλίτεα Παλλήναια, Καναστραίην ὑπὲρ ἄκρην,

ἤνυσαν ἐννύχιοι πνοιῇ ἀνέμοιο θέοντες.

ἦρι δὲ νισσομένοισιν Ἄθω ἀνέτελλε κολώνη

Θρηικίη, ἣ τόσσον ἀπόπροθι Λῆμνον ἐοῦσαν,

ὅσσον ἐς ἔνδιόν κεν ἐύστολος ὁλκὰς ἀνύσσαι,

ἀκροτάτῃ κορυφῇ σκιάει, καὶ ἐσάχρι Μυρίνης.

τοῖσιν δ’αὐτῆμαρ μὲν ἄεν καὶ ἐπὶ κνέφας οὖρος

πάγχυ μάλ’ἀκραής, τετάνυστο δὲ λαίφεα νηός.

αὐτὰρ ἅμ’ἠελίοιο βολαῖς ἀνέμοιο λιπόντος

εἰρεσίῃ κραναὴν Σιντηίδα Λῆμνον ἵκοντο.

ἔνθ’ἄμυδις πᾶς δῆμος ὑπερβασίῃσι γυναικῶν

νηλειῶς δέδμητο παροιχομένῳ λυκάβαντι.

δὴ γὰρ κουριδίας μὲν ἀπηνήναντο γυναῖκας

ἀνέρες ἐχθήραντες, ἔχον δ’ἐπὶ ληιάδεσσιν

τρηχὺν ἔρον, ἃς αὐτοὶ ἀγίνεον ἀντιπέρηθεν

Θρηικίην δῃοῦντες · ἐπεὶ χόλος αἰνὸς ὄπαζεν

Κύπριδος, οὕνεκά μιν γεράων ἐπὶ δηρὸν ἄτισσαν.

ὦ μέλεαι, ζήλοιότ’ἐπισμυγερῶς ἀκόρητοι.

οὐκ οἶον σὺν τῇσιν ἑοὺς ἔρραισαν ἀκοίτας

ἀμφ’εὐνῇ, πᾶν δ’ἄρσεν ὁμοῦ γένος, ὥς κεν ὀπίσσω

μήτινα λευγαλέοιο φόνου τίσειαν ἀμοιβήν.

οἴη δ’ἐκ πασέων γεραροῦ περιφείσατο πατρὸς

Ὑψιπύλεια Θόαντος, ὃ δὴ κατὰ δῆμον ἄνασσεν ·

λάρνακι δ’ἐν κοίλῃ μιν ὕπερθ’ἁλὸς ἧκε φέρεσθαι,

αἴ κε φύγῃ. καὶ τὸν μὲν ἐς Οἰνοίην ἐρύσαντο

πρόσθεν, ἀτὰρ Σίκινόν γε μεθύστερον αὐδηθεῖσαν

νῆσον, ἐπακτῆρες, Σικίνου ἄπο, τόν ῥα Θόαντι

νηιὰς Οἰνοίη νύμφη τέκεν εὐνηθεῖσα.

τῇσι δὲ βουκόλιαίτε βοῶν χάλκειάτε δύνειν

τεύχεα, πυροφόρουςτε διατμήξασθαι ἀρούρας

ῥηίτερον πάσῃσιν Ἀθηναίης πέλεν ἔργων,

οἷς αἰεὶ τὸ πάροιθεν ὁμίλεον. ἀλλὰ γὰρ ἔμπης

ἦ θαμὰ δὴ πάπταινον ἐπὶ πλατὺν ὄμμασι πόντον

δείματι λευγαλέῳ, ὁπότε Θρήικες ἴασιν.

τῶ καὶ ὅτ’ἐγγύθι νήσου ἐρεσσομένην ἴδον Ἀργώ,

αὐτίκα πασσυδίῃ πυλέων ἔκτοσθε Μυρίνης

δήια τεύχεα δῦσαι ἐς αἰγιαλὸν προχέοντο,

Θυιάσιν ὠμοβόροις ἴκελαι · φὰν γάρ που ἱκάνειν

Θρήικας · ἡ δ’ἅμα τῇσι Θοαντιὰς Ὑψιπύλεια

δῦν’ἐνὶ τεύχεσι πατρός. ἀμηχανίῃ δ’ἐχέοντο

ἄφθογγοι · τοῖόν σφιν ἐπὶ δέος ᾐωρεῖτο.

τείως δ’αὖτ’ἐκ νηὸς ἀριστῆες προέηκαν

Αἰθαλίδην κήρυκα θοόν, τῷπέρτε μέλεσθαι

ἀγγελίας καὶ σκῆπτρον ἐπέτρεπον Ἑρμείαο,

σφωιτέροιο τοκῆος, ὅ οἱ μνῆστιν πόρε πάντων

ἄφθιτον · οὐ δ’ἔτι νῦν περ ἀποιχομένου Ἀχέροντος

δίνας ἀπροφάτους ψυχὴν ἐπιδέδρομε λήθη ·

ἀλλ’ἥγ’ἔμπεδον αἰὲν ἀμειβομένη μεμόρηται,

ἄλλοθ’ὑποχθονίοις ἐναρίθμιος, ἄλλοτ’ἐς αὐγὰς

ἠελίου ζωοῖσι μετ’ἀνδράσιν. ἀλλὰ τί μύθους

Αἰθαλίδεω χρειώ με διηνεκέως ἀγορεύειν;

ὅς ῥα τόθ’Ὑψιπύλην μειλίξατο δέχθαι ἰόντας

ἤματος ἀνομένοιο διὰ κνέφας · οὐ δὲ μὲν ἠοῖ

πείσματα νηὸς ἔλυσαν ἐπὶ πνοιῇ βορέαο.

Λημνιάδες δὲ γυναῖκες ἀνὰ πτόλιν ἷζον ἰοῦσαι

εἰς ἀγορήν · αὐτὴ γὰρ ἐπέφραδεν Ὑψιπύλεια.

καί ῥ’ὅτε δὴ μάλα πᾶσαι ὁμιλαδὸν ἠγερέθοντο,

αὐτίκ’ἄρ’ἥγ’ἐνὶ τῇσιν ἐποτρύνουσ’ἀγόρευεν ·

“ὦ φιλαι, εἰ δ’ἄγε δὴ μενοεικέα δῶρα πόρωμεν

ἀνδράσιν, οἷάτ’ἔοικεν ἄγειν ἐπὶ νηὸς ἔχοντας,

ἤια, καὶ μέθυ λαρόν, ἵν’ἔμπεδον ἔκτοθι πύργων

μίμνοιεν, μη δ’ἄμμε κατὰ χρειὼ μεθέποντες

ἀτρεκέως γνώωσι, κακὴ δ’ἐπὶ πολλὸν ἵκηται

βάξις · ἐπεὶ μέγα ἔργον ἐρέξαμεν, οὐ δέ τι πάμπαν

θυμηδὲς καὶ τοῖσι τόγ’ἔσσεται, εἴ κε δαεῖεν.

ἡμετέρη μὲν νῦν τοίη παρενήνοθε μῆτις ·

ὑμέων δ’εἴ τις ἄρειον ἔπος μητίσεται ἄλλη,

ἐγρέσθω · τοῦ γάρτε καὶ εἵνεκα δεῦρ’ἐκάλεσσα”.

ὧς ἄρ’ἔφη, καὶ θῶκον ἐφίζανε πατρὸς ἑοῖο

λάινον · αὐτὰρ ἔπειτα φίλη τροφὸς ὦρτο Πολυξώ,

γήραϊ δὴ ῥικνοῖσιν ἐπισκάζουσα πόδεσσιν,

βάκτρῳ ἐρειδομένη, περὶ δὲ μενέαιν’ἀγορεῦσαι.

τῇ καὶ παρθενικαὶ πίσυρες σχεδὸν ἑδριόωντο

ἀδμῆτες λευκῇσιν ἐπιχνοαούσῃ ἐθείραις.

στῆ δ’ἄρ’ἐνὶ μέσσῃ ἀγορῇ, ἀνὰ δ’ἔσχεθε δειρὴν

ἦκα μόλις κυφοῖο μεταφρένου, ὧδέτ’ἔειπεν ·

“δῶρα μέν, ὡς αὐτῇ περ ἐφανδάνει Ὑψιπυλείῃ,

πέμπωμεν ξείνοισιν, ἐπεὶ καὶ ἄρειον ὀπάσσαι.

ὔμμι γε μὴν τίς μῆτις ἐπαυρέσθαι βιότοιο,

αἴ κεν ἐπιβρίσῃ Θρήιξ στρατός, ἠέ τις ἄλλος

δυσμενέων, ἅτε πολλὰ μετ’ἀνθρώποισι πέλονται;

ὡς καὶ νῦν ὅδ’ὅμιλος ἀνωίστως ἐφικάνει.

εἰ δὲ τὸ μὲν μακάρων τις ἀποτρέποι, ἄλλα δ’ὀπίσσω

μυρία δηιοτῆτος ὑπέρτερα πήματα μίμνει,

εὖτ’ἂν δὴ γεραραὶ μὲν ἀποφθινύθωσι γυναῖκες,

κουρότεραι δ’ἄγονοι στυγερὸν ποτὶ γῆρας ἵκησθε.

πῶς τῆμος βώσεσθε δυσάμμοροι; ἦε βαθείαις

αὐτόματοι βόες ὔμμιν ἐνιζευχθέντες ἀρούραις

γειοτόμον νειοῖο διειρύσσουσιν ἄροτρον,

καὶ πρόκα τελλομένου ἔτεος στάχυν ἀμήσονται;

ἦ μὲν ἐγών, εἰ καί με τὰ νῦν ἔτι πεφρίκασιν

κῆρες, ἐπερχόμενόν που ὀίομαι εἰς ἔτος ἤδη

γαῖαν ἐφέσσεσθαι, κτερέων ἀπὸ μοῖραν ἑλοῦσαν

αὔτως, ἣ θέμις ἐστί, πάρος κακότητα πελάσσαι.

ὁπλοτέρῃσι δὲ πάγχυ τάδε φράζεσθαι ἄνωγα.

νῦν γὰρ δὴ παρὰ ποσσὶν ἐπήβολός ἐστ’ἀλεωρή,

εἴ κεν ἐπιτρέψητε δόμους καὶ ληίδα πᾶσαν

ὑμετέρην ξείνοισι καὶ ἀγλαὸν ἄστυ μέλεσθαι”.

ὧς ἔφατ’· ἐν δ’ἀγορὴ πλῆτο θρόου. εὔαδε γάρ σφιν

μῦθος. ἀτὰρ μετὰ τήνγε παρασχεδὸν αὖτις ἀνῶρτο

Ὑψιπύλη, καὶ τοῖον ὑποβλήδην ἔπος ηὔδα ·

“εἰ μὲν δὴ πάσῃσιν ἐφανδάνει ἥδε μενοινή,

ἤδη κεν μετὰ νῆα καὶ ἄγγελον ὀτρύναιμι”.

ἦ ῥα, καὶ Ἰφινόην μετεφώνεεν ἆσσον ἐοῦσαν ·

“ὄρσο μοι, Ἰφινόη, τοῦδ’ἀνέρος ἀντιόωσα,

ἡμέτερόνδε μολεῖν, ὅστις στόλου ἡγεμονεύει,

ὄφρα τί οἱ δήμοιο ἔπος θυμῆρες ἐνίσπω ·

καὶ δ’αὐτοὺς γαίηςτε καὶ ἄστεος, αἴ κ’ἐθέλωσιν,

κέκλεο θαρσαλέως ἐπιβαινέμεν εὐμενέοντας”.

ἦ, καὶ ἔλυσ’ἀγορήν, μετὰ δ’εἰς ἑὸν ὦρτο νέεσθαι.

ὧς δὲ καὶ Ἰφινόη Μινύας ἵκεθ’· οἱ δ’ἐρέεινον,

χρεῖος ὅ τι φρονέουσα μετήλυθεν. ὦκα δὲ τούσγε

πασσυδίῃ μύθοισι προσέννεπεν ἐξερέοντας ·

“κούρη τοί μ’ἐφέηκε Θοαντιὰς ἐνθάδ’ἰοῦσαν,

Ὑψιπύλη, καλέειν νηὸς πρόμον, ὅστις ὄρωρεν,

ὄφρα τί οἱ δήμοιο ἔπος θυμῆρες ἐνίσπῃ ·

καὶ δ’αὐτοὺς γαίηςτε καὶ ἄστεος, αἴ κ’ἐθέλητε,

κέκλεται αὐτίκα νῦν ἐπιβαινέμεν εὐμενέοντας”.

ὧς ἄρ’ἔφη · πάντεσσι δ’ἐναίσιμος ἥνδανε μῦθος.

Ὑψιπύλην δ’εἴσαντο καταφθιμένοιο Θόαντος

τηλυγέτην γεγαυῖαν ἀνασσέμεν · ὦκα δὲ τόνγε

πέμπον ἴμεν, καὶ δ’αὐτοὶ ἐπεντύνοντο νέεσθαι.

αὐτὰρ ὅγ’ἀμφ’ὤμοισι θεᾶς Τριτωνίδος ἔργον,

δίπλακα πορφυρέην περονήσατο, τήν οἱ ὄπασσεν

Παλλάς, ὅτε πρῶτον δρυόχους ἐπεβάλλετο νηὸς

Ἀργοῦς, καὶ κανόνεσσι δάε ζυγὰ μετρήσασθαι.

τῆς μὲν ῥηίτερόν κεν ἐς ἠέλιον ἀνιόντα

ὄσσε βάλοις, ἢ κεῖνο μεταβλέψειας ἔρευθος.

δὴ γάρ τοι μέσση μὲν ἐρευθήεσσ’ἐτέτυκτο,

ἄκρα δὲ πορφυρέη πάντῃ πέλεν · ἐν δ’ἄρ’ἑκάστῳ

τέρματι δαίδαλα πολλὰ διακριδὸν εὖ ἐπέπαστο.

ἐν μὲν ἔσαν Κύκλωπες ἐπ’ἀφθίτῳ ἥμενοι ἔργῳ,

Ζηνὶ κεραυνὸν ἄνακτι πονεύμενοι · ὃς τόσον ἤδη

παμφαίνων ἐτέτυκτο, μιῆς δ’ἔτι δεύετο μοῦνον

ἀκτῖνος, τὴν οἵδε σιδηρείῃς ἐλάασκον

σφύρῃσιν, μαλεροῖο πυρὸς ζείουσαν ἀυτμήν.

ἐν δ’ἔσαν Ἀντιόπης Ἀσωπίδος υἱέε δοιώ,

Ἀμφίων καὶ Ζῆθος · ἀπύργωτος δ’ἔτι Θήβη

κεῖτο πέλας, τῆς οἵγε νέον βάλλοντο δομαίους

ἱέμενοι. Ζῆθος μὲν ἐπωμαδὸν ἠέρταζεν

οὔρεος ἠλιβάτοιο κάρη, μογέοντι ἐοικώς ·

Ἀμφίων δ’ἐπί οἱ χρυσέῃ φόρμιγγι λιγαίνων

ἤιε, δὶς τόσση δὲ μετ’ἴχνια νίσσετο πέτρη

ἑξείης δ’ἤσκητο βαθυπλόκαμος Κυθέρεια

Ἄρεος ὀχμάζουσα θοὸν σάκος · ἐκ δέ οἱ ὤμου

πῆχυν ἔπι σκαιὸν ξυνοχὴ κεχάλαστο χιτῶνος

νέρθεν ὑπὲκ μαζοῖο · τὸ δ’ἀντίον ἀτρεκὲς αὔτως

χαλκείῃ δείκηλον ἐν ἀσπίδι φαίνετ’ἰδέσθαι.

ἐν δὲ βοῶν ἔσκεν λάσιος νομός · ἀμφὶ δὲ βουσὶν

Τηλεβόαι μάρναντο καὶ υἱέες Ἠλεκτρύωνος ·

οἱ μὲν ἀμυνόμενοι, ἀτὰρ οἵγ’ἐθέλοντες ἀμέρσαι,

ληισταὶ Τάφιοι · τῶν δ’αἵματι δεύετο λειμὼν

ἑρσήεις, πολέες δ’ὀλίγους βιόωντο νομῆας.

ἐν δὲ δύω δίφροι πεπονήατο δηριόωντες.

καὶ τὸν μὲν προπάροιθε Πέλοψ ἴθυνε, τινάσσων

ἡνία, σὺν δέ οἱ ἔσκε παραιβάτις Ἱπποδάμεια ·

τὸν δὲ μεταδρομάδην ἐπὶ Μυρτίλος ἤλασεν ἵππους,

σὺν τῷ δ’Οἰνόμαος προτενὲς δόρυ χειρὶ μεμαρπὼς

ἄξονος ἐν πλήμνῃσι παρακλιδὸν ἀγνυμένοιο

πῖπτεν, ἐπεσσύμενος Πελοπήια νῶτα δαΐξαι.

ἐν καὶ Ἀπόλλων Φοῖβος ὀιστεύων ἐτέτυκτο,

βούπαις οὔπω πολλός, ἑὴν ἐρύοντα καλύπτρης

μητέρα θαρσαλέως Τιτυὸν μέγαν, ὅν ῥ’ἔτεκέν γε

δῖ’Ἐλάρη, θρέψεν δὲ καὶ ἂψ ἐλοχεύσατο Γαῖα.

ἐν καὶ Φρίξος ἔην Μινυήιος ὡς ἐτεόν περ

εἰσαΐων κριοῦ, ὁ δ’ἄρ’ἐξενέποντι ἐοικώς.

κείνους κ’εἰσορόων ἀκέοις, ψεύδοιότε θυμόν,

ἐλπόμενος πυκινήν τιν’ἀπὸ σφείων ἐσακοῦσαι

βάξιν, ὃ καὶ δηρόν περ ἐπ’ἐλπίδι θηήσαιο.

τοῖ’ἄρα δῶρα θεᾶς Τριτωνίδος ἦεν Ἀθήνης.

δεξιτερῇ δ’ἕλεν ἔγχος ἑκηβόλον, ὅ ῥ’Ἀταλάντη

Μαινάλῳ ἔν ποτέ οἱ ξεινήιον ἐγγυάλιξεν,

πρόφρων ἀντομένη · περὶ γὰρ μενέαινεν ἕπεσθαι

τὴν ὁδόν · ἀλλὰ γὰρ αὐτὸς ἑκὼν ἀπερήτυε κούρην,

δεῖσεν δ’ἀργαλέας ἔριδας φιλότητος ἕκητι.

βῆ δ’ἴμεναι προτὶ ἄστυ, φαεινῷ ἀστέρι ἶσος,

ὅν ῥάτε νηγατέῃσιν ἐεργόμεναι καλύβῃσιν

νύμφαι θηήσαντο δόμων ὕπερ ἀντέλλοντα,

καί σφισι κυανέοιο δι’ἠέρος ὄμματα θέλγει

καλὸν ἐρευθόμενος, γάνυται δέτε ἠιθέοιο

παρθένος ἱμείρουσα μετ’ἀλλοδαποῖσιν ἐόντος

ἀνδράσιν, ᾧ καί μιν μνηστὴν κομέουσι τοκῆες ·

τῷ ἴκελος πρὸ πόληος ἀνὰ στίβον ἤιεν ἥρως.

καί ῥ’ὅτε δὴ πυλέωντε καὶ ἄστεος ἐντὸς ἔβησαν,

δημότεραι μὲν ὄπισθεν ἐπεκλονέοντο γυναῖκες,

γηθόσυναι ξείνῳ · ὁ δ’ἐπὶ χθονὸς ὄμματ’ἐρείσας

νίσσετ’ἀπηλεγέως, ὄφρ’ἀγλαὰ δώμαθ’ἵκανεν

Ὑψιπύλης · ἄνεσαν δὲ πύλας προφανέντι θεράπναι

δικλίδας, εὐτύκτοισιν ἀρηρεμένας σανίδεσσιν.

ἔνθα μιν Ἰφινόη κλισμῷ ἔνι παμφανόωντι

ἐσσυμένως καλῆς διὰ παστάδος εἷσεν ἄγουσα

ἀντία δεσποίνης · ἡ δ’ἐγκλιδὸν ὄσσε βαλοῦσα

παρθενικὰς ἐρύθηνε παρηίδας · ἔμπα δὲ τόνγε

αἰδομένη μύθοισι προσέννεπεν αἱμυλίοισιν ·

“ξεῖνε, τίη μίμνοντες ἐπὶ χρόνον ἔκτοθι πύργων

ἧσθ’αὔτως; ἐπεὶ οὐ μὲν ὑπ’ἀνδράσι ναίεται ἄστυ,

ἀλλὰ Θρηικίης ἐπινάστιοι ἠπείροιο

πυροφόρους ἀρόωσι γύας. κακότητα δὲ πᾶσαν

ἐξερέω νημερτές, ἵν’εὖ γνοίητε καὶ αὐτοί.

εὖτε Θόας ἀστοῖσι πατὴρ ἐμὸς ἐμβασίλευεν,

τηνίκα Θρηικίην, οἵτ’ἀντία ναιετάουσιν,

δήμου ἀπορνύμενοι λαοὶ πέρθεσκον ἐπαύλους

ἐκ νηῶν, αὐτῇσι δ’ἀπείρονα ληίδα κούραις

δεῦρ’ἄγον · οὐλομένης δὲ θεᾶς πορσύνετο μῆτις

Κύπριδος, ἥτέ σφιν θυμοφθόρον ἔμβαλεν ἄτην.

δὴ γὰρ κουριδίας μὲν ἀπέστυγον, ἐκ δὲ μελάθρων,

ᾗ ματίῃ εἴξαντες, ἀπεσσεύοντο γυναῖκας ·

αὐτὰρ ληιάδεσσι δορικτήταις παρίαυον,

σχέτλιοι. ἦ μὲν δηρὸν ἐτέτλαμεν, εἴ κέ ποτ’αὖτις

ὀψὲ μεταστρέψωσι νόον · τὸ δὲ διπλόον αἰεὶ

πῆμα κακὸν προύβαινεν. ἀτιμάζοντο δὲ τέκνα

γνήσι’ἐνὶ μεγάροις, σκοτίη δ’ἀνέτελλε γενέθλη.

αὔτως δ’ἀδμῆτέςτε κόραι, χῆραίτ’ἐπὶ τῇσιν

μητέρες ἂμ πτολίεθρον ἀτημελέες ἀλάληντο.

οὐ δὲ πατὴρ ὀλίγον περ ἑῆς ἀλέγιζε θυγατρός,

εἰ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσι δαϊζομένην ὁρόῳτο

μητρυιῆς ὑπὸ χερσὶν ἀτασθάλου · οὐ δ’ἀπὸ μητρὸς

λώβην, ὡς τὸ πάροιθεν, ἀεικέα παῖδες ἄμυνον ·

οὐ δὲ κασιγνήτοισι κασιγνήτη μέλε θυμῷ.

ἀλλ’οἶαι κοῦραι ληίτιδες ἔντε δόμοισιν

ἔντε χοροῖς ἀγορῇτε καὶ εἰλαπίνῃσι μέλοντο ·

εἰσόκε τις θεὸς ἄμμιν ὑπέρβιον ἔμβαλε θάρσος,