Epigram
τοῖος ἔην Μίλων, ὅτ’ἀπὸ χθονὸς ἤρατο βρῖθος,
2τετραέτη δαμάλην ἐν Διὸς εἰλαπίναις,
3ὤμοις δὲ κτῆνος τὸ πελώριον ὡς νέον ἄρνα
4ἤνεγκεν δι’ὅλης κοῦφα πανηγύρεως.
5καὶ θάμβος μέν, ἀτὰρ τοῦδε πλέον ἤνυσε θαῦμα
6πρόσθεν Πισαίου, ξεῖνε, θυηπολίου ·
7ὃν γὰρ ἐπόμπευσεν βοῦν ἄζυγον, εἰς κρέα τόνδε
8κόψας πάντα κατ’οὖν μοῦνος ἐδαίσατό νιν.