Phocylides

Maxims

1

Λέριοι κακοί · οὐχ ὁ μὲν ὃς δ’οὔ,

2

πάντες, πλὴν Προκλέους · καὶ Προκλέης Λέριος.

1

τετόρων ἀπὸ τῶνδε γένοντο

2

φῦλα γυναικείων · ἡ μὲν κυνός, ἡ δὲ μελίσσης,

3

ἡ δὲ συὸς βλοσυρῆς, ἡ δ’ἵππου χαιτηέσσης ·

4

εὔφορος ἥδε, ταχεῖα, περίδρομος, εἶδος ἀρίστη ·

5

ἡ δὲ συὸς βλοσυρῆς οὔτ’ἂρ κακὴ οὐ δὲ μὲν ἐσθλή ·

6

ἡ δὲ κυνὸς χαλεπήτε καὶ ἄγριος · ἡ δὲ μελίσσης

7

οἰκονόμοςτ’ἀγαθὴ καὶ ἐπίσταται ἐργάζεσθαι ·

8

ἧς εὔχευ, φίλ’ἑταῖρε, λαχεῖν γάμον ἱμερόεντα.

1

τί πλέον γένος εὐγενὲς εἶναι

2

οἷς οὔτ’ἐν μύθοις ἕπεται χάρις οὔτ’ἐνὶ βουλῇ;

1

πόλις ἐν σκοπέλῳ κατὰ κόσμον

2

οἰκεῦσα σμικρὴ κρέσσων Νίνου ἀφραινούσης.

1

χρή τοι τὸν ἑταῖρον ἑταίρῳ

2

φροντίζειν ἅσσ’ἂν περιγογγύζωσι πολῖται.

1

χρήστης κακοῦ ἔμμεναι ἀνδρὸς

2

φεύγειν, μή σέ γ’ἀνιήσῃ παρὰ καιρὸν ἀπαιτέων.

1

χρηΐζων πλούτου μελέτην ἔχε πίονος ἀγροῦ ·

2

ἀγρὸν γάρτε λέγουσιν Ἀμαλθείης κέρας εἶναι.

1

νυκτὸς βουλεύειν, νυκτός δέ τοι ὀξυτέρη φρὴν

2

ἀνδράσιν · ἡσυχίη δ’ἀρετὴν διζημένῳ ἐσθλή.

1

δίζησθαι βιοτήν, ἀρετὴν δ’ὅταν ᾖ βίος ἤδη.

1

ἐν δὲ δικαιοσύνῃ συλλήβδην πᾶσ’ἀρετὴ ’νί.

1

πολλοί τοι δοκέουσι σαόφρονες ἔμμεναι ἄνδρες,

2

σὺν κόσμῳ στείχοντες ἐλαφρόνοοί περ ἐόντες.

1

πολλὰ μέσοισιν ἄριστα · μέσος θέλω ἐν πόλει εἶναι.

1

πολλὰ πλανηθῆναι διζήμενον ἔμμεναι ἐσθλόν ·

1

χρὴ δ’ἐν συμποσίῳ κυλίκων περινισομενάων

2

ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν.

1

χρὴ παῖδ’ἔτ’ἐόντα

2

καλὰ διδασκέμεν ἔργα.

1

ἀλλ’ἄρα δαίμονές εἰσιν ἐπ’ἀνδράσιν ἄλλοτε ἄλλοι,

2

οἱ μὲν ἐπερχομένου κακοῦ ἀνέρας ἐκλύσασθαι