ἤδη γάρ ποτ’ἐγὼ γενόμην κοῦρόςτε κόρητε,

θάμνοςτ’, οἰωνόςτε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπυρος ἰχθῦς.

ὦ φίλοι, οἳ μέγα ἄστυ κατὰ ξανθοῦ Ἀκράγαντος

ναίετ’ἀν’ἄκρα πόλιος, ἀγαθῶν μελεδήμονες ἔργων, χαίρετ’·

ἐγὼ δ’ὔμμιν θεὸς ἄμβροτος, οὐκέτι θνητός,

πωλεῦμαι μετὰ πᾶσι τετιμένος, ὥσπερ ἔοικεν,

ταινίαιςτε περίστεπτος στέφεσίντε θαλείοις,