1.1aὥρα αʹ καλεῖται ἐν ᾗ ἀγαθόν ἐστιν προσεύχεσθαι.

1.1cὥρᾳ πρώτῃ ἡμερινῇ πρώτη εὐχὴ ἐπιτελεῖται ἐν τῷ οὐρανῷ.

1.2aὥρα βʹ καλεῖται ἐν ᾗ εὐχαὶ τῶν ἀγγέλων καὶ ὕμνοι.

1.2cδευτέρᾳ εὐχὴ ἀγγέλων.

1.3aὥρα γʹ καλεῖται ἐν ᾗ εὐχαριστοῦσιν τὰ πετεινὰ τῷ θεῷ · ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀποτελεῖται πᾶν στοιχεῖον.

1.3cτρίτῃ εὐχὴ πτηνῶν.

1.4aὥρα δʹ ἐν ᾗ εὐχαριστοῦσιν πάντα τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ, ἐν ἣ στοιχειοῦνται καὶ πάντα τὰ ἰοβόλα.

1.4cτετάρτῃ εὐχὴ κτηνῶν.

1.5aὥρα εʹ καλεῖται ἐν ᾗ αἰνεῖ πᾶν ζώον τὸν θεόν · ἐν ᾗ ἀποτελεῖται πᾶν […].

1.5cπεμπτῇ εὐχὴ θηρίων.

1.6aὥρα ϛʹ καλεῖται ἐν ᾗ δυσωποῦσιν τὰ χερουβὶμ τὸν θεὸν ὑπὲρ ἀνθρώπων.

1.6cἕκτῃ ἀγγέλων παράστασις καὶ διάκρισις πάσης κτίσεως.

1.7aὥρα ζʹ ἐν ᾗ αἰνοῦσιν ἀγγέλων τάγματα καὶ παριστάμενα τῷ θεῷ.

1.7cἑβδόμῃ ἀγγέλων εἴσοδος πρὸς θεὸν καὶ ἔξοδος ἀγγέλων.

1.8aὥρα ηʹ καλεῖται […].

1.8cὀγδόῃ αἴνεσις καὶ θυσίαι ἀγγέλων.

1.9aὥρα θʹ καλεῖται ἐν ᾗ εὐχὴ ἀνθρώπων · ἐν ᾗ οὐδὲν τελεῖται.

1.9cἐννάτῃ δέησις καὶ λατρεία ἀνθρώπου.

1.10aὥρα ιʹ, ἐν ᾗ αἰνοῦσιν τὰ ὕδατα, καὶ πνεῦμα θεοῦ καταβαῖνον ἐπιπολάζει αὐτοῖς καὶ ἁγιάζει αὐτά · εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἦν, ἔβλαπτον ἂν οἱ πονηροὶ δαίμονες ἀνθρώπους · ἐν ᾗ ἐὰν ἄνθρωπος ἄρῃ νέρον καὶ μίξῃ μετὰ ἁγίου ἐλαίου, πᾶν νόσημα ἰᾶται · καὶ δαιμονῶντας καθαίρει καὶ δαίμονας ἀπελαύνει.

1.10cδεκάτῃ ἐπισκοπαὶ ὑδάτων καὶ δεήσεις οὐρανίων καὶ ἐπιγείων.

1.11aὥρα ιαʹ, ἐν ᾗ εὐφραίνονται οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ.

1.11cἑνδεκάτῃ ἀνθομολόγησις καὶ ἀγαλλίασις πάντων.

1.12aὥρα ιβʹ ἐν ᾗ εὐπρόσδεκτοι αἱ τῶν ἀνθρώπων εὐχαί.

1.12cδωδεκάτῃ ἔντευξις ἀνθρώπων εἰς εὐδοκίας.

2.1aὥρα αʹ ἐν ᾗ οἱ δαίμονες αἰνοῦντες τὸν θεὸν οὔτε ἀδικοῦσιν οὔτε κολάζουσιν.

2.2aὥρα βʹ ἐν ᾗ ὑμνοῦσιν οἱ ἰχθύες τὸν θεὸν, καὶ τὸ τοῦ πυρὸς βάθος · ἐν ᾗ ὀφείλει στοιχειοῦσθαι ἀποτελέσματα εἰς δράκοντας καὶ […] καὶ πῦρ.

2.3aὥρα γʹ, ἐν ᾗ αἰνοῦσιν ὄφεις καὶ κύνες καὶ πῦρ.

2.4aὥρα δʹ, ἐν ᾗ διέρχονται δαίμονες ἐν τοῖς μνήμασιν, καὶ ἐρχόμενος ἐκεῖσε βλαβήσεται καὶ φόβον καὶ φρίκην ἐκ τῆς τῶν δαιμόνων λήψεται φαντασίας · ἐν ᾗ ὀφείλει στοιχειοῦσθαι ἀποτελέσματα […] καὶ παντὸς γοητικοῦ πράγματος.

2.5aὥρα εʹ ἐν ᾗ αἰνοῦσιν τὰ ἄνω ὕδατα τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ.

2.6aὥρα ϛʹ ὅτε δέον ἡσυχάζειν καὶ ἀναπαῦσαι, διότι ἔχει φόβον.

2.7aὥρα ζʹ ἐν ᾗ ἀναπαύει πάντα τὰ ζῶα. ἐάν τις ἄνθρωπος καθαρὸς ἁρπάσῃ νέρον καὶ βάλλει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς καὶ μίξῃ μετ’ἐλαίου καὶ ἁγιάσῃ αὐτὸ καὶ ἀλείψῃ ἀπ’αὐτὸ ἀσθενῆ ἀγρυπνοῦντα παρευθὺ τῆς νόσου ἀπαλλαγήσεται.

2.8aὥρα ηʹ ἐν ᾗ δὲ ἀποτελοῦμεν στοιχεῖον περὶ καὶ παντοίων φυτῶν.

2.9aὥρα θʹ ἐν ᾗ τελεῖται οὐδέν.

2.11aὥρα ιαʹ, ἐν ᾗ ἀνοίγονται αἱ πύλαι τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἄνθρωπος ἐν κατανύξει γενόμενος εὐήκοος γενήσεται · ἐν ταύτῃ πέτονται ταῖς πτέρυξιν σὺν ἤχῳ οἱ ἄγγελοι καὶ χερουβὶμ καὶ σεραφίμ · καί ἐστιν χαρὰ ἐν οὐρανῷ καὶ γῇ · ἀνατέλλει δὲ καὶ ὁ ἥλιος ἐξ Ἐδέμ.

2.12aὥρα ιβʹ ἐν ᾗ ἀναπαύονται τὰ πύρινα τάγματα.