εἴ τις ἐρεῖ “θεός εἰμι πάρεξ ἑνός”, οὗτος ὀφείλει κόσμον ἴσον τούτῳ στήσας εἰπεῖν “ἐμὸς οὗτος” · κοὐχὶ μόνον στήσας εἰπεῖν “ἐμός”, ἀλλὰ κατοικεῖν αὐτὸς ἐν ᾧ πεποίηκε · πεποίηται δ’ὑπὸ τούτου.