Epigram

ἀργυρέη κρηνίς με, τὸν οὐκέτι μακρὰ βοῶντα

βάτραχον, οἰνηραῖς ἔσχεν ὑπὸ σταγόσιν

κεῖμαι δ’ἐν Νύμφαις, κείναις φίλος, οὐ δὲ Λυαίῳ

ἐχθρός, ὑπ’ἀμφοτέρων λουόμενος σταγόσιν.

ὀψὲ ποτ’εἰς Διόνυσον ἐκώμασα. φεῦ τίνες ὕδωρ

πίνουσιν, μανίην σώφρονα μαινόμενοι.