Fragments
ἐξ ἀρχῆς καθ’Ὅμηρον, ἐπεὶ μεμαθήκασι πάντες
1πάντα θεοῖσ’ἀνέθηκαν Ὅμηρόςθ’Ἡσίοδόςτε,
2ὅσσα παρ’ἀνθρώποισιν ὀνείδεα καὶ ψόγος ἐστίν,
3κλέπτειν μοιχεύειντε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.
1ὡς πλεῖστ’ἐφθέγξαντο θεῶν ἀθεμίστια ἔργα,
2κλέπτειν μοιχεύειντε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.
1ἀλλ’εἰ χεῖρας ἔχον βόες ἵπποιτ’ἠὲ λέοντες
2ἢ γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες,
3ἵπποι μένθ’ἵπποισι, βόες δέτε βουσὶν ὁμοίας
4καί κε θεῶν ἰδέας ἔγραφον καὶ σώματ’ἐποίουν
5τοιαῦθ’, οἷόν περ κα- καὐτοὶ δέμας εἶχον ἕκαστοι.
1Αἰθίοπέςτε θεοὺς σφετέρους σιμοὺς μέλανάςτε
2Θρῆικέςτε γλαυκοὺς καὶ πυρρούς φασι πέλεσθαι.
1ἑστᾶσιν δ’ἐλάτης βάκχοι πυκινὸν περὶ δῶμα.
1οὔ τοι ἀπ’ἀρχῆς πάντα θεοὶ θνητοῖσ’ὑπέδειξαν,
2ἀλλὰ χρόνωι ζητοῦντες ἐφευρίσκουσιν ἄμεινον.
1καί κ’ἐπιθυμήσειε νέος νῆς ἀμφιπόλοιο.
1πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρηι
2ἐν κλίνηι μαλακῆι κατακείμενον, ἔμπλεον ὄντα,
3πίνοντα γλυκὺν οἶνον, ὑποτρώγοντ’ἐρεβίνθους ·
4“τίς πόθεν εἷς ἀνδρῶν; πόσα τοι ἔτε’ἐστί, φέριστε;
5πηλίκος ἦσθ’, ὅθ’ὁ Μῆδος ἀφίκετο ;’
1εἷς θεὸς ἔντε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι μέγιστος,
2οὔ τι δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος οὐ δὲ νόημα.
1οὖλος ὁρᾶι, οὖλος δὲ νοεῖ, οὖλος δέτ’ἀκούει.
1ἀλλ’ἀπάνευθε πόνοιο νόου φρενὶ πάντα κραδαίνει.
1αἰεὶ δ’ἐν τα- ταὐτῶι μίμνει κινεύμενος οὐδέν,
2οὐ δὲ μετέρχεσθαί μιν ἐπιπρέπει ἄλλοτε ἄλληι.
1ἐκ γαίης γὰρ πάντα καὶ εἰς γῆν πάντα τελευτᾶι.
1γαίης μὲν τόδε πεῖρας ἄνω παρὰ ποσσὶν ὁρᾶται
2ἠέρι προσπλάζον, τὸ κάτω δ’ἐς ἄπειρον ἱκνεῖται.
1γῆ καὶ ὕδωρ πάντ’ἔσθ’ὅσα γίνονται ἠδὲ φύονται.
1πηγὴ δ’ἐστὶ θάλασσ’ὕδατος, πηγὴ δ’ἀνέμοιο ·
2οὔτε γὰρ ἐν νέφεσιν πνοιαί κ’ἀνέμοιο φύοιντο
3ὀμβροφυέσσιν ἔσωθεν ἄνευ πόντου μεγάλοιο
4οὔτε ῥοαὶ ποταμῶν οὔτ’αἰθέρος ὄμβριον ὕδωρ,
5ἀλλὰ μέγας πόντος γενέτωρ νεφέων ἀνέμωντε
6καὶ ποταμῶν.
1ἠέλιόςθ’ὑπεριέμενος γαῖάντ’ἐπιθάλπων.
1ἥντ’Ἶριν καλέουσι, νέφος καὶ τοῦτο πέφυκε,
2πορφύρεον καὶ φοινίκεον καὶ χλωρὸν ἰδέσθαι.
1πάντες γὰρ γαίηςτε καὶ ὕδατος ἐκγενόμεσθα.
1καὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔ τις ἀνὴρ ἴδεν οὐ δέ τις ἔσται
2εἰδὼς ἀμφὶ θεῶντε καὶ ἅσσα λέγω περὶ πάντων ·
3εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τύχοι τετελεσμένον εἰπών,
4αὐτὸς ὅμως οὐκ οἶδε · δόκος δ’ἐπὶ πᾶσι τέτυκται.
1ταῦτα δεδοξάσθω μὲν ἐοικότα τοῖς ἐτύμοισι.
1ὁππόσα δὴ θνητοῖσι πεφήνασιν εἰσοράασθαι,
1καὶ μὲν ἐνὶ σπεάτεσσί τεοις καταλείβεται ὕδωρ.
1εἰ μὴ χλωρὸν ἔφυσε θεὸς μέλι, πολλὸν ἔφασκον
2γλύσσονα σῦκα πέλεσθαι.