Margites

ἦλθέ τις ἐς Κολοφῶνα γέρων καὶ θεῖος ἀοιδός,

Μουσάων θεράπων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος,

φίληις ἔχων ἐν χερσὶν εὔφθογγον λύρην.

τὸν δ’οὔτ’ἂρ’σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν οὔτ’ἀροτῆρα

οὔτ’ἄλλως τι σοφόν, πάσης δ’ἡμάρτανε τέχνης

πόλλ’ἠπίστατο ἔργα, κακῶς δ’ἠπίστατο πάντα.

πόλλ’οἶδ’ἀλώπηξ, ἀλλ’ἐχῖνος ἓν μέγα ·

G?GστινG?, χειρὶ δὲ μακρῆι

[…] τεύχεα, καί ῥα ἔλασσε

[…] ἐν πόνοισιν εἴχετο

G?ν · ἐν δὲ τῆι ἀμίδι

[…] ἐξελεῖν δ’ἀμήχανον

[…] καί ῥ’ἐνώμειξεν ταχύ

[…] καινὴν ἐφράσσατο μῆτιν

ἀνόρουσε λιπὼν ἄπο δέμνια θερμά

ὤϊξε θύρας, ἐκ δ’ἔδραμεν ἔξω […]

G?ων διὰ νύκτα μέλαιναν

[…] λύσειε δὲ χεῖρα

[…] διὰ νύκτα μέλαιναν […]

G?μεν οὐ δὲ φανίον

[…] δύστηνον κάρη

G?εδόκεεν λιθG?

G?ωι καὶ χειρὶ παχείηι […]

[…] […] ἔθηκεν ὄστρακα

G?GρεGGGμαG?

G?καG2GαυG?

G?σG2τωG?

G?G2κG?