Lyric Fragments

“πάμπαν ἀποσχόμενος · ἶσον δὲ τόλμησον ποθεῖν ·

εἰ δ’ὦν ἐπείγεαι καί σε θυμὸς ἰθύει,

ἔστιν ἐν ἡμετέρου ἣ νῦν μέγ’ἱμείρει σέθεν

καλὴ τέρεινα παρθένος · δοκέω δέ μιν

εἶδος ἄμωμον ἔχειν · τὴν δὴ σὺ ποίησαι φίλην”.

τοσαῦτ’ἐφώνει · τὴν δ’ἐγὼ ἀνταμειβόμην ·

“Ἀμφιμεδοῦς θύγατερ ἐσθλῆςτε καὶ περίφρονος

γυναικός, ἣν νῦν γῆ κατ’εὐρώεσσ’ἔχει,

τέρψιές εἰσι θεῆς πολλαὶ νέοισιν ἀνδράσιν

παρὲξ τὸ θεῖον χρῆμα · τῶν τις ἀρκέσει.

ταῦτα δ’ἐπ’ἡσυχίης εὖτ’ἂν μελανθῆι μοι γένυς

ἐγώτε καὶ σὺ σὺν θεῶι βουλεύσομεν ·

πείσομαι ὥς με κέλεαι · πολλόν μ’ἔθελξε σὸς λόγος ·

θριγκοῦ δ’ἔνερθε καὶ πυλέων ὑποφρύσιν

μή τι μέγαιρε, φίλη · σχήσω γὰρ ἐς ποηφόρους

κήπους. τὸ δὴ νῦν γνῶθι · Νεοβούλην μὲν ὦν

ἄλλος ἀνὴρ ἐχέτω · αἰαῖ πέπειρα δή ἐστ’ἄγαν ·

ἄνθος δ’ἀπερρύηκε παρθενήιον

καὶ χάρις ἣ πρὶν ἐπῆν · κόρον γὰρ οὐ κατέσχε πω,

ἥβης σὲ μέτρ’ἔφηνε μαινόλις γυνή ·

ἐς κόρακας ἄπεχε · μὴ τοῦτ’ἐφισταίη θεός,

ὅπως ἐγὼ γυναῖκα τοιαύτην ἔχων

γείτοσι χάρμ’ἔσομαι · πολλὸν σὲ βούλομαι πάρος ·

σὺ μὲν γὰρ οὔτ’ἄπιστος οὔτε διπλόη,

ἡ δὲ μάλ’ὀξυτέρη, πολλοὺς δὲ ποιεῖται λόγους ·

δέδοιχ’ὅπως μὴ τυφλὰ κἀλιτήμερα

σπουδῆι ἐπειγόμενος τὼς ὥσπερ ἡ κύων τέκω”.

τοσαῦτ’ἐφώνεον · παρθένον δ’ἐν ἄνθεσιν

τηλεθάεσσι λαβὼν ἔκλινα, μαλθακῆι δέ μιν

χλαίνηι καλύψας, αὐχέν’ἀγκάληις ἔχων,

δείματι παλλομένην τὼς ὥστε νέβρον ἐκ φυγῆς,

μαζῶντε χερσὶν ἠπίως ἐφηψάμην

ἧιπερ ἔφηνε νέον ἥβης ἐπήλυσις χρόα ·

ἅπαντε σῶμα καλὸν ἀμφαφώμενος

λευκὸν ἀφῆκα μένος ξανθῆς ἐπιψαύων τριχός.

οὐκέθ’ὁμῶς θάλλεις ἁπαλὸν χρόα, κάρφεται γὰρ ἤδη

ὄγμοις, κακοῦ δὲ γήραος καθαιρεῖ

G5, ἀφ’ἱμερτοῦ δὲ θορὼν γλυκὺς ἵμερος προσώπου

πέπτωκεν · ἦ γὰρ πολλὰ δή σ’ἐπῆιξεν

πνεύματα χειμερίων ἀνέμων […] πολλάκις δεG?