Victory Songs

κλυτοφόρμιγγες Διὸς

ὑψιμέδοντος παρθένοι

–⏑⏑Πιερίδες

––ενυφαι⏑⏑––

–⏑⏑ους ἵνα κ–

––⏑γαίας Ἰσθμίας

––⏑ν, εὐβούλου ν⏑–

–⏑γαμβρὸν Νηρέος

⏑⏑– νάσοιότ’

ἐϋ⏑⏑αν, ἔνθ–⏑– […]

ὦ Πέλοπος λιπαρᾶς

νάσου θεόδματοι πύλαι

–⏑–––⏑ὑφ’ἅρμασιν ἵππους

οἱ δὲ πέτοντο ⏑––

–⏑––εσσιν ἀνδρῶν

–⏑⏑–⏑τον αὐτ–

–⏑–ἄλλαισιν–––⏑––

⏑⏑–––ν πυκιν–

⏑⏑––γοὶ κόραι

–⏑⏑–αγορα

––ο μελίφρονος ὕπνου

–⏑⏑ἁμετέραν

––⏑ ἀρχαίαν πόλιν

––⏑––γοιμεν

οἴκους ἐπ’ἀνδήροις ἁλός

ὑπότ’αὐγαῖς ἀελίου […]

–⏑⏑–σαγόραι

––Μακελὼ δὲ τ⏑––

––δ’ἐπ’εὐναῆ πόρον

––α · προσφώνειτέ νιν

–⏑–σαίνουσ’ὀπί ·

⏑⏑–– μὲν στέρομαι

⏑⏑ ἀμφάκει δύᾳ

–⏑⏑– πενίᾳ

––⏑⏑–γετG? πάμπαν

–⏑⏑–⏑⏑ας

––⏑–––ομοι […]

–⏑αφθε–⏑ x– ⏑⏑ ––

G?ς · τριτάτᾳ με⏑– –

ἁμέρᾳ Μίνως ἀρῇος

ἤλυθεν αἰολοπρύμνοις

ναυσὶ πεντήκοντα σὺν Κρητῶν ὁμίλῳ ·

Διὸς εὐκλείου δὲ

ϝέκατι βαθύζωνον κόραν

Δεξιθέαν δάμασεν ·

καί ϝοι λίπεν ἥμισυ λαῶν,

ἄνδρας ἀρηϊφίλους,

τοῖσιν πολύκρημνον χθόνα

νείμας ἀποπλέων ᾤχετ’ἐς

Κνωσὸν ἱμερτὰν πόλιν

βασιλεὺς Εὐρωπιάδας ·

δεκάτῳ δ’Εὐξάντιον

μηνὶ τέκ’εὐπλόκαμος

νύμφα φερεκυδέϊ νάσῳ

–⏑ ⏑– πρύτανιν

G?δν […]

ἄλλαξαν θύγατρες

πόλιν –– –ν

βαθυδείελον · ἐκ τᾶς μὲν γένος

ἔπλετο καρτερόχειρ

Ἀργεῖος ⏑– ⏑ λέοντος

θυμὸν ἔχων, ὁπότε

χρεῖός τι συμβολοῖ μάχας,

ποσσίντ’ἐλαφρός, πατρίων

τ’οὐκ ἀπόκλαρος καλῶν,

τόσα Πανθείδᾳ

κλυτότοξος Ἀπόλλων ὤπασεν,

ἀμφίτ’ἰατορίᾳ

ξείνωντε φιλάνορι τιμᾷ ·

εὖ δὲ λαχὼν Χαρίτων

πολλοῖςτε θαυμασθεὶς βροτᾶν

αἰῶν’ἔλυσεν, πέντε

παῖδας μεγαινήτους λιπών.

τῶν ἕνα ϝοι Κρονίδας

ὑψίζυγος Ἰσθμιόνικον

θῆκεν ἀντ’εὐεργεσιᾶν, λιπαρῶντ’

ἄλλων στεφάνων ἐπίμοιρον.

φαμὶ καὶ φάσω μέγιστον

κῦδος ἔχειν ἀρετάν,

πλοῦτος δὲ καὶ δειλοῖσιν ἀνθρώπων ὁμιλεῖ,

ἐθέλει δ’αὔξειν φρένας

ἀνδρός · ὁ δ’εὖ ἔρδων θεοὺς

ἐλπίδι κυδροτέρᾳ

σαίνει κέαρ · εἰ δ’ὑγιείας

θνατὸς ἐὼν ἔλαχεν,

ζώειντ’ἀπ’οἰκείων ἔχει,

πρώτοις ἐρίζει · παντί τοι

τέρψις ἀνθρώπων βίῳ

ἕπεται νόσφιν γε νόσων

ἶσον ὅτ’ἀφνεὸς

ἱμείρει μεγάλων ὅτε μείων

παυροτέρων · τὸ δὲ

πάντων εὐμαρεῖν οὐδὲν γλυκὺ

θνατοῖσιν, ἀλλ’αἰεὶ τὰ

φεύγοντα δίζηνται κιχεῖν.

ὅντινα κουφόταται

θυμὸν δονέουσι μέριμναι,

ὅσσον ἂν ζώῃ λάχε τόνδε χρόνον

τιμάν · ἀρετὰ δ’ἐπίμοχθος

μέν, τελευταθεῖσα δ’ὀρθῶς

ἀνδρὶ καὶ εὖτε θάνῃ

λείπει πολυζήλωτον εὐκλείας ἄγαλμα.

ἄϊξεν ἁ σεμνοδότειρα Φήμα

ἐς Κέον ἱεράν,

χαριτώνυμον φέρουσ’ἀγγελίαν,

ὅτι μάχας θρασύχειρος

Ἀργεῖος ἄρατο νίκαν ·

καλῶν δ’ἀνέμνασεν, ὅσ’ἐν κλεεννῷ

αὐχένι ϝισθμοῦ ζαθέαν

λιπόντες Εὐξαντίδα

νᾶσον ἐπεδείξαμεν

ἑβδομήκοντα σὺν στεφάνοισιν.

καλεῖ δὲ Μοῦσ’αὐθιγενὴς

γλυκεῖαν αὐλῶν καναχάν,

γεραίρουσ’ἐπινικίοις

Πανθείδα φίλον υἱόν.

ἀριστοκάρπου Σικελίας κρέουσαν

Δάματρα ϝιοστέφανόντε κούραν

ὕμνει, γλυκύδωρε Κλειοῖ, θοάςτ’

Ὀλυμπιοδρόμους Ἱέρωνος ἵππους.

σεύοντο γὰρ σὺν ὑπερόχῳτε Νίκᾳ

σὺν Ἀγλαΐᾳτε παρ’εὐρυδίναν

Ἀλφεόν, τόθι Δεινομένεος ἔθηκαν

ὄλβιον γόνον στεφάνων κυρῆσαι.

θρόησε δὲ λαὸς ἀπείρων ·

ἆ τρισευδαίμων ἀνήρ,

ὃ παρὰ Ζηνὸς λαχὼν

πλείσταρχον Ἑλλάνων γέρας

οἶδε πυργωθέντα πλοῦτον μὴ

μελαμφαρέϊ κρύπτειν σκότῳ.

βρύει μὲν ἱερὰ βουθύτοις ἑορταῖς,

βρύουσι φιλοξενίας ἀγυιαί ·

λάμπει δ’ὑπὸ μαρμαρυγαῖς ὁ χρυσὸς

ὑψιδαιδάλτων τριπόδων σταθέντων

πάροιθε ναοῦ, τόθι μέγιστον ἄλσος

Φοίβου παρὰ Κασταλίας ῥεέθροις

Δελφοὶ διέπουσι. θεόν, θεόν τις

ἀγλαϊζέτω, ὁ γὰρ ἄριστος ὄλβων.

ἐπεί ποτε καὶ δαμασίππου

Λυδίας ἀρχαγέταν,

εὖτε τὰν πεπρωμέναν

Ζηνὸς τελειοῦσαι κρίσιν

Σάρδιες Περσᾶν ἐπορθεῦντο στρατῷ,

Κροῖσον ὁ χρυσάορος

φύλαξ’Ἀπόλλων. ὁ δ’ἐς ἄελπτον ἆμαρ

μολὼν πολυδάκρυον οὐκ ἔμελλε

μίμνειν ἔτι δουλοσύναν · πυρὰν δὲ

χαλκοτειχέος προπάροιθεν αὐλᾶς

ναήσατ’, ἔνθα σὺν ἀλόχῳτε κεδνᾷ

σὺν εὐπλοκάμοιςτ’ἐπέβαιν’ἄλαστον

θυγατράσι δυρομέναις · χέρας δ’ἐς

αἰπὺν αἰθέρα σφετέρας ἀείρας

γέγωνεν · ὑπέρβιε δαῖμον,

ποῦ θεῶν ἐστιν χάρις;

ποῦ δὲ Λατοίδας ἄναξ;

πίτνουσιν Ἀλυάττα δόμοι,

–⏑–x–⏑–x μυρίων

x–⏑⏑x⏑⏑⏑–⏑ν ἄστυ,

φοινίσσεται αἵματι χρυσοδίνας

Πακτωλός · ἀεικελίως γυναῖκες

ἐξ ἐϋκτίτων μεγάρων ἄγονται ·

τὰ πρόσθε δ’ἐχθρὰ φίλα · θανεῖν γλύκιστον.

τόσ’εἶπε, καὶ ἁβροβάταν κέλευσεν

ἅπτειν ξύλινον δόμον. ἔκλαγον δὲ

παρθένοι, φίλαςτ’ἀνὰ ματρὶ χεῖρας

ἔβαλλον · ὁ γὰρ προφανὴς

θνατοῖσιν ἔχθιστος φόνων ·

ἀλλ’ἐπεὶ δεινοῦ πυρὸς

λαμπρὸν διάϊσσεν μένος,

Ζεὺς ἐπιστάσας μελαγκευθὲς νέφος

σβέννυεν ξανθὰν φλόγα.

ἄπιστον οὐδέν, ὅ τι θεῶν μέριμνα

τεύχει · τότε Δαλογενὴς Ἀπόλλων

φέρων ἐς Ὑπερβορέους γέροντα

σὺν τανισφύροις κατένασσε κούραις

δι’εὐσέβειαν, ὅτι μέγιστα θνατῶν.

ἐς ἀγαθέαν ἀνέπεμψε Πυθώ.

ὅσοι γε μὲν Ἑλλάδ’ἔχουσιν, οὔτις,

ὦ μεγαίνητε Ἱέρων, θελήσει

φάμεν σέο πλείονα χρυσὸν

Λοξίᾳ πέμψαι βροτῶν.

εὖ λέγειν πάρεστιν,

ὅστις μὴ φθόνῳ πιαίνεται,

θεοφιλῆ φίλιππον ἄνδρ’ἀρήϊον,

τεθμίου σκᾶπτρον Διὸς

ἰοπλόκωντε μέρος ἔχοντα Μουσᾶν ·

ὡς δ’ἐν Μαλέᾳ ποτέ, χεῖμα δαίμων

ἐπ’ἔθνος ἐφάμερον αἶψ’ἵησι.

καίρια σκοπεῖς · βραχὺς ἄμμιν αἰών ·

δολόεσσα δ’ἐλπὶς ὑπὸ κέαρ δέδυκεν

ἐφαμερίων · ὁ δ’ἄναξ Ἀπόλλων

ὁ βουκόλος εἶπε Φέρητος υἷι ·

θνατὸν εὖντα χρὴ διδύμους ἀέξειν

γνώμας, ὅτιτ’αὔριον ὄψεαι

μοῦνον ἁλίου φάος,

χὥτι πεντήκοντ’ἔτεα

ζωὰν βαθύπλουτον τελεῖς.

ὅσια δρῶν εὔφραινε θυμόν · τοῦτο γὰρ

κερδέων ὑπέρτατον.

φρονέοντι συνετὰ γαρύω · βαθὺς μὲν

αἰθὴρ ἀμίαντος · ὕδωρ δὲ πόντου

οὐ σάπεται · εὐφροσύνα δ’ὁ χρυσός ·

ἀνδρὶ δ’οὐ θέμις, πολιὸν παρέντα

γῆρας, θάλειαν αὖτις ἀγκομίσσαι

ἥβαν. ἀρετᾶς γε μὲν οὐ μινύθει

βροτῶν ἅμα σώματι φέγγος, ἀλλὰ

Μοῦσά νιν τρέφει. Ἱέρων, σὺ δ’ὄλβου

κάλλιστ’ἐπεδείξαο θνατοῖς

ἄνθεα · πράξαντι δ’εὖ

οὐ φέρει κόσμον

σιωπά · σὺν δ’ἀλαθείᾳ καλῶν

καὶ μελιγλώσσου τις ὑμνήσει χάριν

Κηΐας ἀηδόνος.

ἔτι Συρακοσίαν φιλεῖ

πόλιν ὁ χρυσοκόμας Ἀπόλλων,

ἀστύθεμίνθ’Ἱέρωνα γεραίρει ·

τρίτον γὰρ παρ’ὀμφαλὸν ὑψιδείρου χθονὸς

Πυθιόνικος ἀείδεται

ὠκυπόδων ἀρετᾶ σὺν ἵππων.

έG? ἁδυεπὴς

ἀναξιφόρμιγγος Ουρανίας ἀλέκτωρ

G?εν · ἀλλ’ἑκόντι νόῳ,

G?ους ἐπέσεισεν ὕμνους

ἔτι δὲ τέτρατον εἴ τις

ορG? εἷλκε Δίκας τάλαντον

Δεινομένεός κ’ἐγεραίρομεν υἱόν.

πάρεστίν νιν ἀγχιάλοισι Κρίσας μυχοῖς

μοῦνον ἐπιχθονίων τάδε

μησάμενον στεφάνοις ἐρέπτειν

δύοτ’Ὀλυμπιονίκας

ἀείδειν. τί φέρτερον ἢ θεοῖσιν

φίλον ἐόντα παντοδαπῶν

λαγχάνειν ἄπο μοῖραν ἐσθλῶν;

εὔμοιρε Συρακοσίων

ἱπποδινήτων στραταγέ,

γνώσει μὲν ἰοστεφάνων

Μοισᾶν γλυκύδωρον ἄγαλμα, τῶν γε νῦν

αἴ τις ἐπιχθονίων,

ὀρθῶς · φρένα δ’εὐθύδικον

ἀτρέμ’ἀμπαύσας μεριμνᾶν

δεῦρ’ἐπάθρησον νόῳ,

ᾗ σὺν Χαρίτεσσι βαθυζώνοις ὑφάνας

ὕμνον ἀπὸ ζαθέας

νάσου ξένος ὑμετέραν

πέμπει κλεεννὰν ἐς πόλιν,

χρυσάμπυκος Οὐρανίας

κλεινὸς θεράπων · ἐθέλει δὲ

γᾶρυν ἐκ στηθέων χέων

αἰνεῖν Ἱέρωνα. βαθὺν

δ’αἰθέρα ξουθαῖσι τάμνων

ὑψοῦ πτερύγεσσι

ταχείαις αἰετὸς εὐρυάνακτος ἄγγελος

Ζηνὸς ἐρισφαράγου

θαρσεῖ κρατερᾷ πίσυνος

ἰσχύϊ, πτάσσοντι δ’

ὄρνιχες λιγύφθογγοι φόβῳ ·

οὔ νιν κορυφαὶ μεγάλας ἴσχουσι γαίας,

οὐ δ’ἁλὸς ἀκαμάτας

δυσπαίπαλα κύματα ·

νωμᾶται δ’ἐν ἀτρύτῳ χάει

λεπτότριχα σὺν ζεφύρου

πνοιαῖσιν ἔθειραν

ἀρίγνωτος μετ’ἀνθρώποις ἰδεῖν ·

τὼς νῦν καὶ ἐμοὶ μυρία πάντᾳ κέλευθος

ὑμετέραν ἀρετὰν

ὑμνεῖν, κυανοπλοκάμουθ’ἕκατι Νίκας

Δεινομένευς

ἀγέρωχοι παῖδες · εὖ ἔρδων δὲ μὴ κάμοι θεός.

ξανθότριχα μὲν Φερένικον

Ἀλφεὸν παρ’εὐρυδίναν

πῶλον ἀελλοδρόμαν

εἶδε νικάσαντα χρυσόπαχυς Ἀώς,

Πυθῶνίτ’ἐν ἀγαθέᾳ ·

γᾷ δ’ἐπισκήπτων πιφαύσκω ·

οὔπω νιν ὑπὸ προτέρων

ἵππων ἐν ἀγῶνι κατέχρανεν κόνις

πρὸς τέλος ὀρνύμενον ·

ῥιπᾷ γὰρ ἴσος βορέα

ὃν κυβερνήταν φυλάσσων

ἵεται νεόκροτον

νίκαν Ἱέρωνι φιλοξείνῳ τιτύσκων.

ὄλβιος ᾧτινι θεὸς

μοῖράντε καλῶν ἔπορεν

σύντ’ἐπιζήλῳ τύχᾳ

ἀφνεὸν βιοτὰν διάγειν · οὐ

γάρ τις ἐπιχθονίων

πάντα γ’εὐδαίμων ἔφυ.

καὶ μάν ποτ’ἐρειψιπύλαν

παῖδ’ἀνίκατον λέγουσιν

δῦναι Διὸς

ἀργικεραύνου δώματα Φερσεφόνας τανισφύρου,

καρχαρόδοντα κύν’

ἄξοντ’ἐς φάος ἐξ Ἀΐδα,

υἱὸν ἀπλάτοι’Ἐχίδνας ·

ἔνθα δυστάνων βροτῶν

ψυχὰς ἐδάη παρὰ Κωκυτοῦ ῥεέθροις,

οἷάτε φύλλ’ἄνεμος

Ἴδας ἀνὰ μηλοβότους

πρῶνας ἀργηστὰς δονεῖ.

ταῖσιν δὲ μετέπρεπεν

εἴδωλον θρασυμέμνονος

ἐγχεσπάλου Πορθανίδα ·

τὸν δ’ὡς ἴδεν Ἀλκμήνιος θαυμαστὸς ἥρως

τεύχεσι λαμπόμενον,

νευρὰν ἐπέβασε λιγυκλαγγῆ κορώνας,

χαλκεόκρανον δ’ἔπειτ’

ἐξείλετο ϝιὸν

ἀναπτύξας φαρέτρας πῶμα · τῷ δ’ἐναντία

ψυχὰ προφάνη Μελεάγρου

καί νιν εὖ εἰδὼς προσεῖπεν ·

υἱὲ Διὸς μεγάλου,

στᾶθίτ’ἐν χώρᾳ, γελανώσαςτε θυμόν

μὴ ταΰσιον προΐει

τραχὺν ἐκ χειρῶν ὀϊστὸν

ψυχαῖσιν ἔπι φθιμένων ·

οὔτοι δέος. ὣς φάτο · θάμβησεν δ’ἄναξ

εἶπέντε · τίς ἀθανάτων

ἢ βροτῶν τοιοῦτον ἔρνος

θρέψεν ἐν ποίᾳ χθονί;

τίς δ’ἔκτανεν; ἦ τάχα καλλίζωνος Ἥρα

κεῖνον ἐφ’ἁμετέρᾳ

πέμψει κεφαλᾷ · τὰ δέ που

Παλλάδι ξανθᾷ μέλει.

τὸν δὲ προσέφα Μελέαγρος

δακρυόεις · χαλεπὸν

θεῶν παρατρέψαι νόον

ἄνδρεσσιν ἐπιχθονίοις.

καὶ γὰρ ἂν πλάξιππος Οἰνεὺς

παῦσεν καλυκοστεφάνου

σεμνᾶς χόλον Ἀρτέμιδος λευκωλένου

λισσόμενος πολέων

τ’αἰγῶν θυσίαισι πατὴρ

καὶ βοῶν φοινικονώτων ·

ἀλλ’ἀνίκατον θεὰ

ἔσχεν χόλον · εὐρυβίαν δ’ἔσσευε κούρα

κάπρον ἀναιδομάχαν

ἐς καλλίχορον

Καλυδῶν’, ἔνθα πλημύρων σθένει

ὄρχους ἐπέκειρεν ὀδόντι,

σφάζετε μῆλα, βροτῶν

θ’ὅστις εἰσάνταν μόλοι.

τῷ δὲ στυγερὰν δῆριν Ἑλλάνων ἄριστοι

στασάμεθ’ἐνδυκέως

ἓξ ἄματα συνεχέως · ἐπεὶ δὲ δαίμων

κάρτος Αἰτωλοῖς ὄρεξεν,

θάπτομεν οὓς

κατέπεφνεν σῦς ἐριβρύχας ἐπαΐσσων βίᾳ,

Ἀγκαῖον ἐμῶντ’Ἀγέλαον

φέρτατον κεδνῶν ἀδελφεῶν,

οὓς τέκεν ἐν μεγάροις

πατρὸς Ἀλθαία περικλειτοῖσιν Οἰνέος ·

τῶν δ’ὤλεσε μοῖρ’ὀλοὰ

πλεῦνας · οὐ γάρ πω δαΐφρων

παῦσεν χόλον ἀγροτέρα

Λατοῦς θυγάτηρ · περὶ δ’αἴθωνος δορᾶς

μαρνάμεθ’ἐνδυκέως

Κουρῆσι μενεπτολέμοις ·

ἔνθ’ἐγὼ πολλοῖς σὺν ἄλλοις

Ἴφικλον κατέκτανον

ἐσθλόντ’Ἀφάρητα, θοοὺς μάτρωας · οὐ γὰρ

καρτερόθυμος Ἄρης

κρίνει φίλον ἐν πολέμῳ ·

τυφλὰ δ’ἐκ χειρῶν βέλη

ψυχαῖς ἔπι δυσμενέων

φοιτᾷ θάνατόντε φέρει

τοῖσιν ἂν δαίμων θέλῃ ·

ταῦτ’οὐκ ἐπιλεξαμένα

Θεστίου κούρα δαΐφρων

μάτηρ κακόποτμος ἐμοὶ

βούλευσεν ὄλεθρον ἀτάρβακτος γυνά ·

καῖέτε δαιδαλέας

ἐκ λάρνακος ὠκύμορον

φιτρὸν ἀγκλαύσασα, τὸν δὴ

μοῖρ’ἐπέκλωσεν τότε

ζωᾶς ὅρον ἁμετέρας ἔμμεν. τύχον μὲν

Δαϊπύλου Κλύμενον

παῖδ’ἄλκιμον

ἐξεναρίζων ἀμώμητον δέμας,

πύργων προπάροιθε κιχήσας ·

τοὶ δὲ πρὸς εὐκτιμέναν

φεῦγον ἀρχαίαν πόλιν

Πλευρῶνα · μινύνθη δέ μοι ψυχὰ γλυκεῖα,

γνῶν δ’ὀλιγοσθενέων ·

αἰαῖ · πύματον δὲ πνέων δάκρυσα τλάμων

ἀγλαὰν ἥβαν προλείπων.

φασὶν ἀδεισιβόαν

Ἀμφιτρύωνος παῖδα μοῦνον δὴ τότε

τέγξαι βλέφαρον, ταλαπενθέος

πότμον οἰκτίροντα φωτός ·

καί νιν ἀμειβόμενος

τοῖ’ἔφα · θνατοῖσι μὴ φῦναι φέριστον,

μη δ’ἀελίου προσιδεῖν

φέγγος · ἀλλ’οὐ γάρ τίς ἐστιν

πρᾶξις τάδε μυρομένοις,

χρὴ κεῖνο λέγειν ὅ, τι καὶ μέλλει τελεῖν.

ἦ ῥα τις ἐν μεγάροις

Οἰνῆος ἀρηϊφίλου

ἔστιν ἀδμήτα θυγάτρων,

σοὶ φυὰν ἀλιγκία;

τάν κεν λιπαρὰν ἐθέλων θείμαν ἄκοιτιν.

τὸν δὲ μενεπτολέμου

ψυχὰ προσέφα

Μελεάγρου · λίπον χλωραύχενα

ἐν δώμασι Δαϊάνειραν,

νῆϊν ἔτι χρυσέας

Κύπριδος θελξιμβρότου.

λευκώλενε Καλλιόπα,

στᾶσον εὐποίητον ἅρμα

αὐτοῦ · Δίατε Κρονίδαν

ὕμνησον Ὀλύμπιον ἀρχαγὸν θεῶν,

τόντ’ἀκαμαντορόαν

Ἀλφεόν, Πέλοπόςτε βίαν,

καὶ Πίσαν, ἔνθ’ὁ κλεεννὸς

ποσσὶ νικάσας δρόμῳ

ἦλθεν Φερένικος ἐς εὐπύργους

Συρακόσσας Ἱέρωνι φέρων

εὐδαιμονίας πέταλον.

χρὴ δ’ἀλαθείας χάριν

αἰνεῖν, φθόνον ἀμφοτέραισιν

χερσὶν ἀπωσάμενον,

εἴ τις εὖ πράσσοι βροτῶν.

Βοιωτὸς ἀνὴρ τᾷδε φώνησεν, γλυκειᾶν

Ἡσίοδος πρόπολος

Μουσᾶν, ὃν ἂν ἀθάνατοι τιμῶσι, τούτῳ

καὶ βροτῶν φήμαν ἕπεσθαι.

πείθομαι εὐμαρέως

εὐκλέακελεύθου γλῶσσαν οὐκ ἐκτὸς δίκας

πέμπειν Ἱέρωνι · τόθεν γὰρ

πυθμένες θάλλουσιν ἐσθλῶν,

τοὺς ὁ μεγιστοπάτωρ

Ζεὺς ἀκινήτους ἐν εἰρήνᾳ φυλάσσοι.

Λάχων Διὸς μεγίστου

λάχε φέρτατον πόδεσσι

κῦδος ἐπ’Ἀλφεοῦπροχοαῖσι νικῶν,

δι’ὅσσα πάροιθεν

ἀμπελοτρόφον Κέον

ἄεισάν ποτ’Ὀλυμπίᾳ

πύξτε καὶ στάδιον

κρατεῦσαν στεφάνοις ἐθείρας

νεανίαι βρύοντες.

σὲ δὲ νῦν ἀναξιμόλπου

Οὐρανίας ὕμνος ἕκατι νίκας

Ἀριστομένειον

ὦ ποδάνεμον τέκος,

γεραίρει προδόμοις

ἀοιδαῖς, ὅτι στάδιον

κρατήσας Κέον εὐκλέϊξας.

ὦ λιπαρὰ θύγατερ Χρόνουτε καὶ

Νυκτός, σὲ πεντήκοντα μηνῶν ἁμέραν

ἑκκαιδεκάταν ἐν Ὀλυμπίᾳ ⏑–

βαρυβρG? ἕκατι

ιτοσαιμαG?

κρίνειν ταχυτᾶτάτε λαιψηρῶν ποδῶν

Ἕλλασι καὶ γυίων ἀρισταλκὲς σθένος ·

ᾧ δὲ σὺ πρεσβύτατον νείμῃς γέρας

νίκας ἐπ’ἀνθρώποισιν εὔδοξος

κέκληται καὶ πολυζήλωτος. Ἀριστομένειον

νῦν γ’ἐκόσμησας στεφάνοισι Λάχωνα

Πυθῶνάτε μηλοθύταν

ὑμνέων Νεμέαντε καὶ Ἰσθμόν ·

γᾷ δ’ἐπισκήπτων χέρα

κομπάσομαι · σὺν

ἀλαθείᾳ δὲ πᾶν λάμπει χρέος ·

οὔτις ἀνθρώπων καθ’

Ἕλλανας ἐν ἅλικι χρόνῳ

παῖς ἐὼν ἀνήρτε

πλεῦνας ἐδέξατο νίκας.

ὦ Ζεῦ κεραυνεγχές, καὶ ἐπ’ἀργυροδίνα

ὄχθαισιν Ἀλφειοῦ τέλεσσας μεγαλοκλέας

θεοδότους εὐχάς, περὶ κρατίτ’ὄπασσας

γλαυκὸν Αἰτωλίδος

ἄνδημ’ἐλαίας

ἐν Πέλοπος Φρυγίου

κλεινοῖς ἀέθλοις.

δόξαν, ὦ χρυσαλάκατοι Χάριτες,

πεισίμβροτον δοίητ’, ἐπεὶ

Μουσᾶν γε ϝιοβλεφάρων θεῖος προφάτας

εὔτυκος Φλειοῦντάτε καὶ Νεμεαίου

Ζηνὸς εὐθαλὲς πέδον

ὑμνεῖν, ὅθι μηλοδαΐκταν

θρέψεν ἁ λευκώλενος

Ἥρα περικλειτῶν ἀέθλων

πρῶτον Ἡρακλεῖ βαρύφθογγον λέοντα.

κεῖθι φοινικάσπιδες ἡμίθεοι

πρώτιστον Ἀργείων κριτοὶ

ἄθλησαν ἐπ’Ἀρχεμόρῳ, τὸν ξανθοδερκὴς

πέφν’ἀωτεύοντα δράκων ὑπέροπλος,

σᾶμα μέλλοντος φόνου.

ὦ μοῖρα πολυκρατές · οὔ νιν

πεῖθ’Ὀϊκλείδας πάλιν

στείχειν ἐς εὐάνδρους ἀγυιάς.

ἐλπὶς ἀνθρώπων ὑφαιρεῖται νόημα

ἃ καὶ τότ’Ἄδραστον Ταλαϊονίδαν

πέμπεν ἐς Θήβας Πολυνείκεϊ πλαγκτῷ πρόξενον.

κείνων ἀπ’εὐδόξων ἀγώνων

ἐν Νεμέᾳκλεινοὶ βροτῶν

οἳ τριέτει στεφάνῳ

ξανθὰν ἐρέψωνται κόμαν.

Αὐτομήδει νῦν γε

νικάσαντί νιν δαίμων ἔδωκεν.

πενταέθλοισιν γὰρ ἐνέπρεπεν ὡς

ἄστρων διακρίνει φάη

νυκτὸς διχομήνιδος εὐφεγγὴς σελάνα ·

τοῖος Ἑλλάνων δι’ἀπείρονα κύκλον

φαῖνε θαυμαστὸν δέμας,

δισκὸν τροχοειδέα ῥίπτων,

καὶ μελαμφύλλου κλάδον

ἀκτέας ἐς αἰπεινὰν προπέμπων

αἰθέρ’ἐκ χειρὸς βοὰν ὤτρυνε λαῶν,

ἢ τελευταίας ἀμάρυγμα πάλας ·

τοιῷδ’ὑπερθύμῳ σθένει

γυιαλκέα σώματα πρὸς γαίᾳ πελάσσας

ἵκετ’Ἀσωπὸν παρὰ πορφυροδίναν,

τοῦ κλέος πᾶσαν χθόνα

ἦλθεν καὶ ἐπ’ἔσχατα Νείλου ·

ταίτ’ἐπ’εὐναεῖ πόρῳ

οἰκεῦσι Θερμώδοντος, ἐγχέων

ἵστορες κοῦραι διωξίπποι’Ἄρηος,

σῶν, ὦ πολυζήλωτε ϝάναξ ποταμῶν,

ἐγγόνων γεύσαντο, καὶ ὑψιπύλου Τροίας ἕδος.

στείχει δι’εὐρείας κελεύθου

μυρία παντᾷ φάτις

σᾶς γενεᾶς

λιπαροζώνων θυγάτρων, ἃς θεοὶ

σὺν τύχαις ᾤκισσαν

ἀρχαγοὺς ἀπορθήτων ἀγυιᾶν.

τίς γὰρ οὐκ οἶδεν κυανοπλοκάμου

Θήβας ἐΰδματον πόλιν,

ἢ τὰν μεγαλώνυμον Αἴγιναν, μεγίστου

Ζηνὸς ἃ πλαθεῖσα λέχει τέκεν ἥρω

–δεσω––ου ·

ὃς γᾶς βασάνοισιν Ἀχαιῶν

–⏑ –x –⏑ –

–– ⏑– –– ⏑– –

α⏑– –– ⏑ εὔπεπλον […]

ἠδὲ Πειράναν ἑλικοστέφανον

κούραν, ὅσαιτ’ἄλλαι θεῶν

εὐναῖς ἐδάμησαν ἀριγνώτοις παλαιοῦ

παῖδες αἰδοῖαι ποταμοῦ κελάδοντος ·

–⏑––αν πόλιν

––⏑⏑–σίτε νίκας

–⏑– αὐλῶν βοαὶ

σύμφωνα πνείουσαι · μεγίστου

–⏑–––⏑–––⏑–αν ·

––⏑–––⏑⏑–⏑νέος

χρυσέαν προσθέντα ϝιόπλοκον εὖ εἰπεῖν κόραν,

καὶ ματέρ’ἀγνάμπτων ἐρώτων

–⏑ – κλεινὰν βροτοῖς

–⏑ ⏑– ⏑λέων

–– ⏑– –– ⏑–

–⏑ – νασιώταν

–⏑ –– –⏑ν ὕμνον,

–⏑ –– – καὶ ἀποφθιμένῳ

τὸν πάντ’ἐς ἄτρυτον χρόνον,

καὶ τοῖς ἐπιγιγνομένοις αἰεὶ πιφαύσκοι

σὰν Νεμέᾳ νίκαν · τό γέ τοι καλὸν ἔργον

γνησίων ὕμνων τυχὸν

ὑψοῦ παρὰ δαίμοσι κεῖται ·

σὺν δ’ἀλαθείᾳ βροτῶν

κάλλιστον, εἴπερ καὶ θάνῃ τις,

λείπεται Μουσᾶν ⏑––– ἄθυρμα.

εἰσὶ δ’ἀνθρώπων ⏑⏑–⏑⏑–

πολλαί · διακρίνει δὲ θεῶν

βουλὰ τὸ καλυπτόμενον νυκτὸς δνόφοισιν ·

⏑–––⏑γε καὶ τὸν ἀρείω

––⏑⏑–⏑⏑εύσων

–⏑–––⏑–

––⏑–––⏑ παύροις

ἀνδράσιν ––⏑–––ι τὸ μέλλον ·

ιμιω––⏑ ἔδωκε χάριν

καὶ Διωνύσου Κρονίδας θεοτίματον πόλιν

ναίειν ἀπορθήτους θαλεῦντας ·

χρυσεοσκάπτρου Διὸς

ὅς τι καλὸν φέρεται,

πᾶς αἰνέοι · Τιμοξένου

παιδὶ σὺν κώμοις

ἁμαρτέοιτε πεντάθλου ϝέκατι.

Φήμα, σὺ γὰρ ἀγγελίαις θνατῶν ἐποιχνεῖς

φῦλα, καὶ πᾶ–⏑–x

μεαλμει⏑⏑–

G?πὸ κεύ⏑⏑–x

G?νωνται –⏑––

–⏑ῳ ξυνόν, ὅ, τι χρυσέαν ⏑⏑–

οG? ὀφθαλμοῖσι Νίκαν

παῦλαν ἀπράκταν […]

Ἀγλαῷ καὶ νῦν κασιγνήτας ἀκοίτας

νασιῶτιν ἐκίνησεν λιγύφθογγον μέλισσαν,

ἀχειρὲς ἵν’ἀθάνατον Μουσᾶν ἄγαλμα

ξυνὸν ἀνθρώποισιν εἴη

χάρμα, τεὰν ἀρετὰν

μανῦον ἐπιχθονίοισιν,

ὁσσάκις Νίκας ἕκατι

ἄνθεσι ξανθὰν ἀναδησάμενος κεφαλὰν

κῦδος εὐρείαις Ἀθάναις

θῆκας Οἰνείδαιςτε δόξαν.

ἐν Ποσειδᾶνος περικλειτοῖς ἀέθλοις

εὐθὺς ἔνδειξας Ἕλλασιν ποδῶν ὁρμὰν ταχεῖαν ·

δεύτερον δ’οὔροισιν ἔπι σταδίου,

θερμὰν ἔτι πνέων ἄελλαν,

ἔσταG? · βρέχωϝ δ’ᾆξ’αὖτε θατήρων ἐλαίῳ

φάρε’ἐς εὔθροον ἐμπίτνων ὅμιλον,

τετραέλικτον ἐπεὶ

κάμψεν δρόμον. Ἰσθμιονίκαν

δίς νιν ἀγκάρυξαν

εὐβούλων ἀεθλάρχων προφᾶται ·

δὶς δ’ἐν Νεμέᾳ Κρονίδα Ζηνὸς παρ’ἁγνὸν

βωμόν · ἁ κλεινάτε Θήβα

δέκτό νιν εὐρύχορόν

τ’Ἄργος Σικυώντε κατ’αἶσαν ·

οἵτε Πελλάναν νέμονται,

ἀμφίτ’Εὔβοιαν πολυλάϊον, οἵθ’ἱερὰν

νᾶσον Αἴγιναν. ματεύει

δ’ἄλλος ἀλλοίαν κέλευθον,

ἅντινα στείχων ἀριγνώτοιο δόξας

τεύξεται. μυρίαι δ’ἀνδρῶν ἐπιστᾶμαι πέλονται ·

ἢ γὰρ σοφὸς ἢ Χαρίτων τιμᾶν λελογχὼς

ἐλπίδι χρυεῳτέθαλεν ·

ἤ τινα θευπροπίαν

εἰδώς · ἕτερος δ’ἐπὶ πάσι

ποικίλον τόξον τιταίνει ·

οἱ δ’ἐπ’ἔργοισίντε καὶ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλαις

θυμὸν αὔξουσιν · τὸ μέλλον

δ’ἀκρίτους τίκτει τελευτάς,

πᾷ τύχα βρίσει. τὸ μὲν κάλλιστον, ἐσθλὸν

ἄνδρα πολλῶν ὑπ’ἀνθρώπων πολυζήλωτον εἶμεν ·

οἶδα καὶ πλούτου μεγάλαν δύνασιν,

ἃ καὶ τὸν ἀχρεῖον τίθησι

χρηστόν. τί μακρὰν γλῶσσαν ἰθύσας ἐλαύνω

ἐκτὸς ὁδοῦ; πέφαται θνατοῖσι νίκας

ὕστερον εὐφροσύνα ·

αὐλῶν δὲ ⏑–⏑⏑––

μειγνυτ––⏑––

χρή τιν–––⏑––

Νίκα γλυκύδωρε, μεγίσταν

σοὶ πατὴρ ὤπασσε τιμὰν

ὑψίζυγος Οὐρανιδᾶν

ἐν πολυχρύσῳ δ’Ὀλύμπῳ

Ζηνὶ παρισταμένα

κρίνεις τέλος

ἀθανάτοισίντε καὶ θνατοῖς ἀρετᾶς.

ἔλλαθι, βαθυπλοκάμου

κούρα Στυγὸς ὀρθοδίκου · σέθεν δ’ἕκατι

καὶ νῦν Μεταπόντιον

εὐγυίων κατέχουσι νέων

κῶμοίτε καὶ εὐφροσύναι θεότιμον ἄστυ ·

ὑμνεῦσι δὲ Πυθιόνικον

παῖδα θαητὸν Φαΐσκου.

ἵλεῳνιν ὁ Δαλογενὴς

υἱὸς βαθυζώνοιο Λατοῦς

δέκτο βλεφάρῳ · πολέες

δ’ἀμφ’Ἀλεξίδαμον ἀνθέων

ἐν πεδίῳ στέφανοι

Κίρρας ἔπεσον κρατερᾶς

ἦρα παννίκοιο πάλας ·

οὐκ εἶδέ νιν ἀέλιος

κείνῳ γε σὺν ἄματι πρὸς γαίᾳ πεσόντα.

φάσω δὲ καὶ ἐν ζαθέοις

ἁγνοῦ Πέλοπος δαπέδοις

Ἀλφεὸν παρὰ καλλιρόαν, δίκας κέλευθον

εἰ μή τις ἀπέτραπεν ὀρθᾶς,

παγξένῳ χαίταν ἐλαίᾳ

γλαυκᾷ στεφανωσάμενον

πορτιτρόφον ἂν πεδίον πάτρανθ’ἱκέσθαι.

οὔ τι δόλος κακόφρων

παῖδ’ἐν χθονὶ καλλιχόρῳ

ποικίλαις τέχναις πέλασσεν ·

ἀλλ’ἢ θεὸς αἴτιος, ἢ

γνῶμαι πολύπλαγκτοι βροτῶν

ἄμερσαν ὑπέρτατον ἐκ χειρῶν γέρας.

νῦν δ’Ἄρτεμις ἀγροτέρα

χρυσαλάκατος λιπαρὰν

ἡμέρα τοξόκλυτος νίκαν ἔδωκε.

τᾷ ποτ’Ἀβαντιάδας

βωμὸν κατένασσε

πολύλλιστον εὔπεπλοίτε κοῦραι ·

τὰς ἐξ ἐρατῶν ἐφόβησεν

παγκρατὴς Ἥρα μελάθρων

Προίτου, παραπλῆγι φρένας

καρτερᾷ ζεύξασ’ἀνάγκᾳ ·

παρθενίᾳ γὰρ ἔτι

ψυχᾷ κίον ἐς τέμενος

πορφυροζώνοιο θεᾶς ·

φάσκον δὲ πολὺ σφέτερον

πλούτῳ προφέρειν πατέρα ξανθᾶς παρέδρου

σεμνοῦ Διὸς εὐρυβία.

ταῖσιν δὲ χολωσαμένα

στήθεσσι παλίντροπον ἔμβαλεν νόημα ·

φεῦγον δ’ὄρος ἐς τανίφυλλον,

σμερδαλέαν φωνὰν ἱεῖσαι,

Τιρύνθιον ἄστυ λιποῦσαι

καὶ θεοδμάτους ἀγυιάς,

ἤδη γὰρ ἔτος δέκατον

θεοφιλὲς λιπόντες Ἄργος

ναῖον ἀδεισιβόαι

χαλκάσπιδες ἡμίθεοι

σὺν πολυζήλῳ βασιλεῖ.

νεῖκος γὰρ ἀμαιμάκετον

βληχρᾶς ἀνέπαλτο κασιγνητοῖς ἀπ’ἀρχᾶς

Προίτῳτε καὶ Ἀκρισίῳ ·

λαούςτε διχοστασίαις

ἤρειπον ἀμετροδίκοις μάχαιςτε λυγραῖς.

λίσσοντο δὲ παῖδας Ἄβαντος

γᾶν πολύκριθον λαχόντας

Τίρυνθα τὸν ὁπλότερον

κτίζειν, πρὶν ἐς ἀργαλέαν πεσεῖν ἀνάγκαν ·

Ζεύςτ’ἔθελεν Κρονίδας,

τιμῶν Δαναοῦ γενεὰν

καὶ διωξίπποιο Λυγκέος,

παῦσαι στυγερῶν ἀχέων.

τεῖχος δὲ Κύκλωπες κάμον

ἐλθόντες ὑπερφίαλοι κλεινᾷ πόλει

κάλλιστον, ἵν’ἀντίθεοι

ναῖον κλυτὸν ἱππόβοτον

Ἄργος ἥρωες περικλειτοὶ λιπόντες.

ἔνθεν ἀπεσσύμεναι

Προίτου κυανοπλόκαμοι

φεῦγον ἄδματοι θύγατρες,

τὸν δ’εἷλεν ἄχος κραδίαν,

ξείνατέ νιν πλᾶξεν μέριμνα ·

δοίαξε δὲ φάσγανον

ἄμφακες ἐν στέρνοισι πᾶξαι.

ἀλλά νιν αἰχμοφόροι

μύθοισίτε μειλιχίοις

καὶ βίᾳ χειρῶν κάτεχον.

τρισκαίδεκα μὲν τελέους

μῆνας κατὰ δάσκιον ἠλύκταζον ὕλαν

φεῦγόντε κατ’Ἀρκαδίαν

μηλοτρόφον · ἀλλ’ὅτε δὴ

Λοῦσον ποτὶ καλλιρόαν πατὴρ ἵκανεν,

ἔνθεν χρόα νιψάμενος

φοινικοκραδέμνοιο Λατοῦς

κίκλῃσκε θύγατρα βοῶπιν,

χεῖρας ἀντείνων πρὸς αὐγὰς

ἱππώκεος ἀελίου,

τέκνα δυστάνοιο λύσσας

πάρφρονος ἐξαγαγεῖν ·

θύσω δέ τοι εἴκοσι βοῦς

ἄζυγας φοινικότριχας.

τοῦ δ’ἔκλυ’ἀριστοπάτρα

θηροσκόπος εὐχομένου · πιθοῦσα δ’Ἥραν

παῦσεν καλυκοστεφάνους

κούρας μανιᾶν ἀθέων ·

ταὶ δ’αὐτίκα ϝοι τέμενος βωμόντε τεῦχον,

χραῖνόντέ μιν αἵματι μήλων

καὶ χοροὺς ἵσταν γυναικῶν.

ἔνθεν καὶ ἀρηϊφίλοις

ἄνδρεσσιν ἐς ἱπποτρόφον πόλιντ’Ἀχαιοῖς

ἕσπεο, σὺν δὲ τύχᾳ

ναίεις Μεταπόντιον, ὦ

χρυσέα δέσποινα λαῶν ·

ἄλσοςτέ τοι ἱμερόεν

Κάσαν παρ’εὔυδρον πρὸ

ναοῖ’ἑσσαμένων, Πριάμοι’ἐπεὶ χρόνῳ

βουλαῖσι θεῶν μακάρων

πέρσαν πόλιν εὐκτιμέναν

χαλκοθωράκων μετ’Ἀτρειδᾶν. δικαίας

ὅστις ἔχει φρένας,

εὑρήσει σὺν ἅπαντι χρόνῳ

μυρίας ἀλκὰς Ἀχαιῶν.

ὡσεὶ κυβερνήτας σοφός,

ὑμνοάνασσ’εὔθυνε Κλειοῖ

νῦν φρένας ἁμετέρας,

εἰ δή ποτε καὶ πάρος · ἐς γὰρ ὀλβίαν

ξείνοισί με πότνια Νίκα

νᾶσον Αἰγίνας ἀπάρχει

ἐλθόντα κοσμῆσαι θεόδματον πόλιν ·

τάντ’ἐν Νεμέᾳ γυιαλκέα μουνοπάλαν […]

ξεινουG?νιοι αστx–⏑–

ἀμφικτιόνων ἐν ἀέθλοις

σὺν τριάκοντ’ἀγλααῖσιν

νίκαις ἐκωμάσθησαν οἱ μει–⏑–,

οἱ δ’ἐν Πέλοπος ζαθέας

νάσου πιτυώδεϊ δείρᾳ,

οἱ δὲ φοινικοστερόπα τεμένει

Ζηνὸς Νεμεαίου ·

GG ταύτας καὶ ἐπ’ἀργυροδίνα

–⏑ ⏑– ⏑⏑ ––

–⏑ ⏑– ⏑⏑λειω

–⏑ ⏑– ⏑⏑ –– ερG?

–⏑ ⏑– ⏑⏑ –

–– ⏑– –– ⏑–δαν ·

ὕβριος ὑψινόου

παύσει, δίκας θνατοῖσι κραίνων ·

οἵαν τινὰ δύσλοφον

ὠμηστᾷ λέοντι

Περσείδας ἐφίησιν

χεῖρα παντοίαισι τέχναις ·

οὐ γὰρ δαμασίμβροτος αἴθων

χαλκὸς ἀπλάτου θέλει

χωρεῖν διὰ σώματος,

ἐγνάμφθη δ’ὀπίσσω

φάσγανον · ἦ ποτέ φαμι

τᾷδε περὶ στεφάνοισι

παγκρατίου πόνον

Ἑλλάνεσσιν ἱδρώεντ’ἔσεσθαι.

ὃς νῦν παρὰ βωμὸν ἀριστάρχου Διὸς

Νίκας ἐρικυδέος

ἀνδεθεῖσιν ἄνθεα,

χρυσέαν δόξαν πολύφαντον ἐν

αἰῶνι τρέφει παύροις βροτῶν

αἰεί, καὶ ὅταν θανάτοιο

κυάνεον νέφος καλύψῃ, λείπεται

ἀθάνατον κλέος εὖ

ἐρχθέντος ἀσφαλεῖ σὺν αἴσᾳ.

τῶν καὶ σὺ τυχὼν Νεμέᾳ,

Λάμπωνος υἱέ,

πανθαλέων στεφάνοισιν

ἀνθέων χαίταν ἐρεφθείς,

πόλιν ὑψιάγυιαν

τερψιμβρότων

[…] ἁβροπνόων

κώμων πατρῴαν

νᾶσον, ὑπέρβιον ἰσχὺν

παμμαχιᾶν ἀναφαίνων.

ὦ ποταμοῦ θύγατερ

δινᾶντος Αἴγιν’ἠπιόφρον,

ἦ τοι μεγάλαν Κρονίδας

ἔδωκε τιμὰν

ἐν πάντεσσιν ἀγῶσιν,

πυρσὸν ὣς Ἕλλασι –x

φαίνων · τό γε σὸν κλέος αἰνεῖ

καί τις ὑψαυχὴς κόρα,

––⏑⏑–⏑⏑ραν

πόδεσσι ταρφέως,

ἠΰτε νεβρὸς ἀπενθής,

ἀνθεμόεντας ἐπ’ὄχθους

κοῦφα σὺν ἀγχιδόμοις

θρῴσκουσ’ἀγακλειταῖς ἑταίραις ·

ταὶ δὲ στεφανωσάμεναι πλόκοις νέων

ἀνθέων δόνακόςτ’

ἐπιχωρίαν ἄθυρσιν

παρθένοι μέλπουσι τεὸν κράτος, ὦ

δέσποινα παγξείνου χθονός,

Ἐνδαΐδατε ῥοδόπαχυν,

ἃ τὸν ἱππευτὰν ἔτικτε Πηλέα

καὶ Τελαμῶνα κραταιόν,

Αἰακῷ μειχθεῖσ’ἐν εὐναῖς ·

τῶνθ’υἷας ἀερσιμάχους,

ταχύντ’Ἀχιλλέα

εὐειδέοςτ’Ἐριβοίας

παῖδ’ὑπέρθυμον βοαθόον

Αἴαντα σακεσφόρον ἥρω,

ὅςτ’ἐπὶ πρύμνᾳ σταθεὶς

ἔσχεν θρασυκάρδιον

ὁρμαίνοντα νᾶας

θεσπεσίῳ πυρὶ καῦσαι

Ἕκτορα χαλκεομίτραν,

ὁππότε Πηλεΐδας

τραχεῖαν Ἀργείοισι μᾶνιν

ὠρίνατο, Δαρδανίδας

τ’ἔλυσεν ἄτας ·

οἳ πρὶν μὲν πολύπυργον

Ἰλίου θαητὸν ἄστυ

οὐ λεῖπον, ἀτυζόμενοι δὲ

πτᾶσσον ὀξεῖαν μάχαν,

εὖτ’ἐν πεδίῳ κλονέων

λαοφόνον δόρυ σείων ·

ἀλλ’ὅτε δὴ πολέμοιο

λῆξεν ἰοστεφάνου

Νηρῇδος ἀτρόμητος υἱός ·

ὥστ’ἐν κυανανθέϊ Θρᾳκὶ ναυβάτας

πόντῳ βορέας ὑπὸ

κύμασιν δαΐζει

νυκτὸς ἀντάσας, ἀνατελλομένᾳ

λῆξεν δὲ σὺν φαεσιμβρότῳ

ἀοῖ, στόρεσεν δέτε πόντον

οὐρία · νότου δὲ κόλπωσαν πνοᾷ

ἱστίον, ἁρπαλέωςτ’

ἄελπτον ἐξίκοντο χέρσον ·

ὣς Τρῶες, ἐπεὶ κλύον

αἰχματὰν Ἀχιλλέα

μίμνοντ’ἐν κλισίῃσιν

εἵνεκεν ξανθᾶς γυναικός,

Βρισηΐδος ἱμερογυίου,

θεοῖσιν ἄντειναν χέρας,

φοιβὰν ἐσιδόντες ὑπαὶ

χειμῶνος αἴγλαν ·

πασσυδίᾳ δὲ λιπόντες

τείχεα Λαομέδοντος

ἐς πεδίον κρατερὰν

ἄϊξαν ὑσμίναν φέροντες ·

ὦρσάντε φόβον Δαναοῖς ·

ὤτρυνε δ’Ἄρης

εὐεγχής, Λυκίωντε

Λοξίας ἄναξ Ἀπόλλων ·

ἷξόντ’ἐπὶ θῖνα θαλάσσας ·

ναυσὶ δ’εὐπύμνοις παραὶ

μάρναντ’, ἐναριζομένων

δ’ἔρευθε φώτων

αἵματι γαῖα μέλαινα

Ἑκτορέας ὑπὸ χειρός,

πῆμα μέγ’ἡμιθέοις

[…] ἰσοθέων δι’ὁρμάν.

G?ρονες, ἦ μεγάλαισιν ἐλπίσιν

G?οντες ὑπερφίαλον

x–⏑––

G?ς ἱππευταὶ κυανώπιδας

ἐκ––⏑––– νέας

––⏑⏑ εἰλαπίναςτ’ἐν

ἁμέραις ἕξειν θεόδματον πόλιν.

μέλλον ἄρα πρότερον

δινᾶντα φοινίξειν Σκάμανδρον,

θνᾴσκοντες ὑπ’Αἰακίδαις

ἐρειψιτοίχοις ·

τῶν εἰ καὶ τ⏑⏑––

ἢ βαθυξύλωι⏑––

οὐ γὰρ ἀλαμπέσι νυκτὸς

πασιφανὴς Ἀρετὰ

κρυφθεῖσ’ἀμαυροῦται δνόφοισιν,

ἀλλ’ἔμπεδον ἀκαμάτᾳ

βρύουσα δόξᾳ

στρωφᾶται κατὰ γᾶντε

καὶ πολυπλάγκταν θάλασσαν.

καὶ μὰν φερεκυδέα νᾶσον

Αἰακοῦ τιμᾷ, σὺν

Εὐκλείᾳ δὲ φιλοστεφάνῳ

πόλιν κυβερνᾷ,

Εὐνομίατε σαόφρων,

ἃ θαλίαςτε λέλογχεν

ἄστεάτ’εὐσεβέων

ἀνδρῶν ἐν εἰρήνᾳ φυλάσσει ·

νίκαντ’ἐρικυδέα μέλπετ’, ὦ νέοι,

Πυθέα, μελέταντε

βροτωφελέα Μενάνδρου,

τὰν ἐπ’Ἀλφειοῦτε ῥοαῖς θαμὰ δὴ

τίμασεν ἁ χρυσάρματος

σεμνὰ μεγάθυμος Ἀθάνα,

μυρίωντ’ἤδη μίτραισιν ἀνέρων

ἐστεφάνωσεν ἐθείρας

ἐν πανελλάνων ἀέθλοις.

εἰ μή τινα θερσιεπὴς

φθόνος βιᾶται,

αἰνείτω σοφὸν ἄνδρα

σὺν δίκᾳ. βροτῶν δὲ μῶμος

πάντεσσι μέν ἐστιν ἐπ’ἔργοις ·

ἁ δ’ἀλαθεία φιλεῖ

νικᾶν, ὅτε πανδαμάτωρ

χρόνος τὸ καλῶς

ἐργμένον αἰὲν ἀέξει ·

δυσμενέων δὲ ματαία

γλῶσσ’ἀϊδὴς μινύθει

ἐλπίδι θυμὸν ἰαίνει ·

τᾷ καὶ ἐγὼ πίσυνος

φοινικοκραδέμνοισι Μούσαις

ὕμνων τινὰ τάνδε νεόπλοκον δόσιν

φαίνω, ξενίαντε

φιλάγλαον γεραίρω,

τὰν ἐμοὶ Λάμπων παρέχων χάριν οὐ

βληχρὰν ἐπαθρήσαις τίει,

τὰν εἴ γ’ἐτύμως ἄρα Κλειὼ

πανθαλὴς ἐμαῖς ἐνέσταξεν φρασίν,

τερψιεπεῖς νιν ἀοιδαὶ

παντὶ καρύξοντι λαῷ.

εὖ μὲν εἱμάρθαι παρὰ δαίμονος

ἀνθρώποις ἄριστον ·

συμφορὰ δ’ἐσθλόντ’

ἀμαλδύνει βαρύτλατος μολοῦσα ·

κἀγατὸν ἰδ’ὑψιφανῆ

τεύχει κατορθωθεῖσα · τιμὰν

δ’ἄλλος ἀλλοίαν ἔχει ·

μυρίαι δ’ἀνδρῶν ἀρεταί, μία δ’ἐκ

πασᾶν πρόκειται,

ὃς τὸ πὰρ χειρὸς

κυβερνᾶται δικαίαισι φρένεσσιν.

οὔτ’ἐν βαρυπενθέσιν

ἁρμόζει μάχαις φόρμιγγος ὀμφὰ

καὶ λιγυκλαγγεῖς χοροί,

οὔτ’ἐν θαλίαις καναχὰ

χαλκόκτυπος · ἀλλ’ἐφ’ἑκάστῳ

καιρὸς ἀνδρῶν ἔργματι

κάλλιστος · εὖ ἔρδοντα δὲ καὶ θεὸς ὀρθοῖ.

Κλεοπτολέμῳ δὲ χάριν

νῦν χρὴ Ποσειδᾶνόςτε

Πετραίου τέμενος κελαδῆσαι,

Πυρρίχουτ’εὔδοξον ἱππόνικον υἱόν,

ὃς φιλοξείνουτε καὶ ὀρθοδίκου

Ἐστία χρυσόθρον’,

εὐδόξων Ἀγαθοκλεαδᾶν ἅτ’ἀφνεῶν

ἀνδρῶν μέγαν ὄλβον ἀέξεις

ἡμένα μέσαις ἀγυιαῖς

Πηνειὸν ἀμφ’εὐώδεα Θεσσαλίας

μηλοτρόφου ἐν γυάλοις ·

κεῖθεν καὶ Ἀριστοτέλης

Κίρραν πρὸς εὐθαλέα μολών

δὶς στεφανώσατο

Λαρίσας ἀναξίππου χάριν […]