Epigrams

“ἥτε Σάμου μεδέουσα καὶ λάχες Ἴμβρασον Ἥρη,

δέξο γενεθλιδίους, πότνα, θυηπολίας,

μόσχων ἱερὰ ταῦτα, τά σοι πολὺ φίλτατα πάντων,

εἰ ὅσιοι μακάρων θεσμὸν ἐπιστάμεθα”.

εὔχετ’ἐπισπένδων τάδε Μάξιμος · ἡ δ’ἐπένευσεν

ἔμπεδα · Μοιράων δ’οὐκ ἐμέγηρε λίνα.

Καρπαθίην ὅτε νυκτὸς ἅλα στρέψαντος ἀήτου

λαίλαπι Βορραίῃ κλασθὲν ἐσεῖδε κέρας,

εὔξατο κῆρα φυγών, Βοιώτιε, σοί με, Κάβειρε

δέσποτα, χειμερίης ἄνθεμα ναυτιλίης,

ἀρτήσειν ἁγίοις τόδε λώπιον ἐν προπυλαίοις

Διογένης ἀλέκοις δ’ἀνέρι καὶ πενίην.

πύργος ὅδ’εἰναλίης ἐπὶ χοιράδος, οὔνομα νήσῳ

ταὐτὸν ἔχων, ὅρμου σύμβολόν εἰμι Φάρος.

Αἰγιβότου Σκύροιο λιπὼν πέδον Ἴλιον ἔπλω

οἷος Ἀχιλλείδης πρόσθε Νεοπτόλεμος,

τοῖος ἐν Αἰνεάδῃσι Νέρων ἀγὸς ἄστυ Ῥέμοιο

νεῖται, ἐπ’ὠκυρόην Θύβριν ἀμειψάμενος,

κοῦρος ἔτ’ἀρτιγένειον ἔχων χνόον. ἀλλ’ὁ μὲν ἔγχει

θῦεν ὁ δ’ἀμφοτέροις, καὶ δορὶ καὶ σοφίῃ.

Ἀδρήστειά σε δῖα, καὶ ἰχναίη σε φυλάσσοι

παρθένος, ἡ πολλοὺς ψευσαμένη, Νέμεσις.

δείδια σόντε φυῆς ἐρατὸν τύπον, ἠδὲ σά, κοῦρε,

δήνεα, θεσπεσίης καὶ μένος ἠνορέης,

καὶ σοφίην, καὶ μῆτιν ἐπίφρονα. τοιάδε τέκνα,

Δροῦσε, πέλειν μακάρων πευθόμεθ’ἀθανάτων.

Ζεύξιδος ἡ χροιήτε καὶ ἡ χάρις · ἐν δέ με μικρῇ

κρυστάλλῳ τὸ καλὸν δαίδαλον Ἀρσινόῃ

γράψας τοῦτ’ἔπορεν Σατυρήϊος. εἰμὶ δ’ἀνάσσης

εἰκὼν, καὶ μεγάλης λείπομαι οὐ δ’ὀλίγον.