Ορεστης

Ορ.

Ἑρμῆ χθόνιε, πατρῷ’ἐποπτεύων κράτη,

σωτὴρ γενοῦ μοι ξύμμαχόςτ’αἰτουμένῳ ·

ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι.

τύμβου δ’ἐπ’ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ

κλύειν, ἀκοῦσαι […]

[…]

[…] πλόκαμον Ἰνάχῳ θρεπτήριον.

τὸν δεύτερον δὲ τόνδε πενθητήριον

[…].

οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον

οὐ δ’ἐξέτεινα χεῖρ’ἐπ’ἐκφορᾷ νεκροῦ.

[…].

τί χρῆμα λεύσσω; τίς ποθ’ἥδ’ὁμήγυρις

στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις

πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω;

πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον;

ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδ’ἐπεικάσας τύχω

χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα;

οὐδέν ποτ’ἄλλο · καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶ

στείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷ

πρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τείσασθαι μόρον

πατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί.

Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών, ὡς ἂν σαφῶς

μάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή.

Χορος

Χο.

ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβαν

χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ.

πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμυγμοῖς

ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ ·

δι’αἰῶνος δ’ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ.

λινοφθόροι δ’ὑφασμάτων

λακίδες ἔφλαδον ὑπ’ἄλγεσιν,

προστέρνῳ στολμῷ

πέπλων ἀγελάστοις

ξυμφοραῖς πεπληγμένων.

τορὸς δὲ Φοῖβος ὀρθόθριξ

δόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότον

πνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα

μυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ,

γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.

κριταίτε τῶνδ’ὀνειράτων

θεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοι

μέμφεσθαι τοὺς γᾶς

νέρθεν περιθύμως

τοῖς κτανοῦσίτ’ἐγκοτεῖν.

τοιάνδε χάριν ἀχάριτον ἀπότροπον κακῶν,

ἰὼ γαῖα μαῖα,

μωμένα μ’ἰάλλει

δύσθεος γυνά.

φοβοῦμαι δ’ἔπος τόδ’ἐκβαλεῖν.

τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδοι;

ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,

ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.

ἀνήλιοι βροτοστυγεῖς

δνόφοι καλύπτουσι δόμους

δεσποτῶν θανάτοισι.

σέβας δ’ἄμαχον ἀδάματον ἀπόλεμον τὸ πρὶν

δι’ὤτων φρενόςτε

δαμίας περαῖνον

νῦν ἀφίσταται.

φοβεῖται δέ τις. τὸ δ’εὐτυχεῖν,

τόδ’ἐν βροτοῖς θεόςτε καὶ θεοῦ πλέον.

ῥοπὴ δ’ἐπισκοπεῖ δίκας

ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,

τὰ δ’ἐν μεταιχμίῳ σκότου

μένει χρονίζοντας ἄχη,

τοὺς δ’ἄκραντος ἔχει νύξ.

δι’αἵματ’ἐκποθένθ’ὑπὸ χθονὸς τροφοῦ

τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.

διαλγὴς δ’ἄτα διαφέρει

τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν.

θιγόντι δ’οὔτι νυμφικῶν ἑδωλίων

ἄκος, πόροιτε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ

προβαίνοντες τὸν χερομυσῆ

φόνον καθαίροντες ἴθυσαν μάταν.

ἐμοὶ δ’— ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν

θεοὶ προσήνεγκαν · (ἐκ γὰρ οἴκων

πατρῴων δούλιόν μ’ἐσᾶγον αἶσαν) —

δίκαια καὶ μὴ δίκαια ἀρχὰς πρέπον

βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι

πικρὸν στύγος κρατούσῃ.

δακρύω δ’ὑφ’εἱμάτων

ματαίοισι δεσποτᾶν

83b

τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.

Ηλεκτρα

Ηλ.

δμωαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,

ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ

πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι ·

τί φῶ χέουσα τάσδε κηδείους χοάς;

πῶς εὔφρον’εἴπω, πῶς κατεύξομαι πατρί;

πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν

γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;

τῶνδ’οὐ πάρεστι θάρσος, οὐ δ’ἔχω τί φῶ,

χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.

ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,

ἔσθλ’ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε

στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν;

ἢ σῖγ’ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο

πατήρ, τάδ’ἐκχέασα, γάποτον χύσιν,

στείχω καθάρμαθ’ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν

δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;

100

τῆσδ’ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι ·

101

κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.

102

μὴ κεύθετ’ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.

103

τὸ μόρσιμον γὰρ τόντ’ἐλεύθερον μένει

104

καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

105

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ’ἔχοις ὑπέρτερον.

Χορος

Χο.

106

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

107

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

108

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορος

Χο.

109

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

110

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;

Χορος

Χο.

111

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

112

ἐμοίτε καὶ σοί τἄρ’ἐπεύξομαι τάδε;

Χορος

Χο.

113

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ’ἤδη φράσαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

114

τίν’οὖν ἔτ’ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορος

Χο.

115

μέμνησ’Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ’ὅμως.

Ηλεκτρα

Ηλ.

116

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορος

Χο.

117

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη —

Ηλεκτρα

Ηλ.

118

τί φῶ; δίδασκ’ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορος

Χο.

119

ἐλθεῖν τιν’αὐτοῖς δαίμον’ἢ βροτῶν τινα —

Ηλεκτρα

Ηλ.

120

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;

Χορος

Χο.

121

ἅπλῶς τι φράζουσ’, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

122

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορος

Χο.

123

πῶς δ’οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ηλεκτρα

Ηλ.

124

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνωτε καὶ κάτω,

124a

ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ

125

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς

126

εὐχάς, πατρῴων δωμάτων ἐπισκόπους,

127

καὶ Γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,

128

θρέψασάτ’αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει ·

129

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

130

λέγω καλοῦσα πατέρ’, “ἐποίκτιρόντ’ἐμὲ

131

φίλοντ’Ὀρέστην · πῶς ἀνάξομεν δόμοις;

132

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

133

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ’ἀντηλλάξατο

134

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

135

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος · ἐκ δὲ χρημάτων

136

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δ’ὑπερκόπως

137

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

138

ἐλθεῖν δ’Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

139

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ ·

140

αὐτῇτέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ

141

μητρὸς γενέσθαι χεῖράτ’εὐσεβεστέραν.

142

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ’ἐναντίοις

143

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

144

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.

145

ταῦτ’ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς ἀρᾶς,

146

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν ·

147

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,

148

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ”.

149

τοιαῖσδ’ἐπ’εὐχαῖς τάσδ’ἐπισπένδω χοάς.

150

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,

151

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

Χορος

Χο.

152

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον

153

ὀλομένῳ δεσπότᾳ

154

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν, κεδνῶντ’

155

ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον

156

κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε,

157

σέβας ὦ δέσποτ’, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

158

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,

159

ἴτω τις

160

δορυσθενὴς ἀνήρ, ἀναλυτὴρ δόμων,

161

Σκυθικάτ’ἐν χεροῖν παλίντον’

162

ἐν ἔργῳ βέλη ’πιπάλλων Ἄρης

163

σχέδιάτ’αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη.

Ηλεκτρα

Ηλ.

164

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους χοὰς πατήρ ·

165

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε ·

Χορος

Χο.

166

λέγοις ἄν · ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

167

ὁρῶ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

Χορος

Χο.

168

τίνος ποτ’ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

Ηλεκτρα

Ηλ.

170

εὐξύμβολον τόδ’ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.

Χορος

Χο.

171

πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

172

οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν.

Χορος

Χο.

173

ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

Ηλεκτρα

Ηλ.

174

καὶ μὴν ὅδ’ἐστὶ κάρτ’ἰδεῖν ὁμόπτερος —

Χορος

Χο.

175

ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

176

αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

Χορος

Χο.

177

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν τόδε;

Ηλεκτρα

Ηλ.

178

μάλιστ’ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

Χορος

Χο.

179

καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ’ἐτόλμησεν μολεῖν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

180

ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός.

Χορος

Χο.

181

οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,

182

εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

Ηλεκτρα

Ηλ.

183

κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον

184

χολῆς, ἐπαίσθην δ’ὡς διανταίῳ βέλει ·

185

ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι

186

σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,

187

πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε · πῶς γὰρ ἐλπίσω

188

ἀστῶν τιν’ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;

189

ἀλλ’οὐ δὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ’ἐκείρατο,

190

ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον

191

φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.

192

ἐγὼ δ’ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ’αἰνέσω,

193

εἶναι τόδ’ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτου

194

βροτῶν Ὀρέστου — σαίνομαι δ’ὑπ’ἐλπίδος.

195

φεῦ.

195b

εἴθ’εἶχε φωνὴν εὔφρον’ἀγγέλου δίκην,

196

ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ’κινυσσόμην,

197

ἀλλ’εὖ ’σαφήνει τόνδ’ἀποπτύσαι πλόκον,

198

εἴπερ γ’ἀπ’ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,

199

ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ

200

ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.

201

ἀλλ’εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,

202

οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην

203

στροβούμεθ’· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,

204

σμικροῦ γένοιτ’ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.

205

καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,

206

ποδῶν ὅμοιοι τοῖςτ’ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς —

207

καὶ γὰρ δύ’ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,

208

αὐτοῦτ’ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινός.

209

πτέρναι τενόντωνθ’ὑπογραφαὶ μετρούμεναι

210

εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.

211

πάρεστι δ’ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.

Ορεστης

Ορ.

212

εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους

213

εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

214

ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

Ορεστης

Ορ.

215

εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου πάλαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

216

καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

Ορεστης

Ορ.

217

σύνοιδ’Ὀρέστην πολλά σ’ἐκπαγλουμένην.

Ηλεκτρα

Ηλ.

218

καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

Ορεστης

Ορ.

219

ὅδ’εἰμί · μὴ μάτευ’ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

220

ἀλλ’ἦ δόλον τιν’, ὦ ξέν’, ἀμφί μοι πλέκεις;

Ορεστης

Ορ.

221

αὐτὸς καθ’αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

222

ἀλλ’ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

Ορεστης

Ορ.

223

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ’, εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς

Ηλεκτρα

Ηλ.

224

ὡς ὄντ’Ὀρέστην τάδε σ’ἐγὼ προσεννέπω;

Ορεστης

Ορ.

225

αὐτὸν μὲν οὖν ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ ·

226

κουρὰν δ’ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς

228

ἰχνοσκοποῦσάτ’ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς

227

ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ.

230

σκέψαι τομῇ προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς

229

σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον τὠμῷ κάρᾳ.

231

ἰδοῦ δ’ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,

232

σπάθηςτε πληγὰς ἠδὲ θήρειον γραφήν.

233

ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ’κπλαγῇς φρένας ·

234

τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

235

ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,

236

δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,

237

ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ’ἀνακτήσῃ πατρός.

238

ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον

239

ἐμοί · προσαυδᾶν δ’ἐστ’ἀναγκαίως ἔχον

240

πατέρατε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει

241

στέργηθρον · ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται ·

242

καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου ·

243

πιστὸς δ’ἀδελφὸς ἦσθ’, ἐμοὶ σέβας φέρων

244

μόνος · Κράτοςτε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ

245

πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.

Ορεστης

Ορ.

246

Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων γενοῦ ·

247

ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός,

248

θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν

249

δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ’ἀπωρφανισμένους

250

νῆστις πιέζει λιμός · οὐ γὰρ ἐντελεῖς

251

θήραν πατρῴαν προσφέρειν σκηνήμασιν.

252

οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδετ’, Ἠλέκτραν λέγω,

253

ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,

254

ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.

255

καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα

256

πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ’ἀποφθείρας πόθεν

257

ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;

258

οὔτ’αἰετοῦ γένεθλ’ἀποφθείρας, πάλιν

259

πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ’εὐπιθῆ βροτοῖς ·

260

οὔτ’ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ’αὐανθεὶς πυθμὴν

261

βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.

262

κόμιζ’, ἀπὸ σμικροῦ δ’ἂν ἄρειας μέγαν

263

δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.

Χορος

Χο.

264

ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,

265

σιγᾶθ’, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,

266

γλώσσης χάριν δὲ πάντ’ἀπαγγείλῃ τάδε

267

πρὸς τοὺς κρατοῦντας · οὓς ἴδοιμ’ἐγώ ποτε

268

θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.

Ορεστης

Ορ.

269

οὔτοι προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς

270

χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,

271

κἀξορθιάζων πολλὰ καὶ δυσχειμέρους

272

ἄτας ὑφ’ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,

273

εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους ·

274

τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,

275

ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον ·

276

αὐτὸν δ’ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε

277

τείσειν μ’ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.

278

τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα

279

βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δ’αἰνῶν νόσους,

280

σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις

281

λειχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν ·

282

λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ’ἐπαντέλλειν νόσῳ ·

283

ἄλλαςτ’ἐφώνει προσβολάς Ἐρινύων

284

ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας ·

285

τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος

286

ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,

287

καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος

288

ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ’ὀφρὺν

289

κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως

290

χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.

291

καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος μέρος

292

εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,

293

βωμῶντ’ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς

294

μῆνιν · δέχεσθαι δ’οὔτε συλλύειν τινά.

295

πάντων δ’ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ

296

κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.

297

τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;

298

κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ’ἐργαστέον.

299

πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,

300

θεοῦτ’ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,

301

καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,

302

τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,

303

Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,

304

δυοῖν γυναικοῖν ὧδ’ὑπηκόους πέλειν.

305

θήλεια γὰρ φρήν · εἰ δὲ μή, τάχ’εἴσεται.

Χορος

Χο.

306

ἀλλ’ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεν

307

τῇδε τελευτᾶν,

308

ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει.

309

ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ

310

γλῶσσα τελείσθω · τοὐφειλόμενον

311

πράσσουσα Δίκη μέγ’ἀυτεῖ ·

312

ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν

313

πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,

314

τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.

Ορεστης

Ορ.

315

ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοι

316

φάμενος ἢ τί ῥέξας

317

τύχοιμ’ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,

318

ἔνθα σ’ἔχουσιν εὐναί,

319

σκότῳ φάος

320

ἀντίμοιρον; χάριτες δ’ὁμοίως

321

κέκληνται γόος εὐκλεὴς

322

προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.

Χορος

Χο.

τέκνον, φρόνημα τοῦ

θανόντος οὐ δαμάζει

πυρὸς μαλερὰ γνάθος,

φαίνει δ’ὕστερον ὀργάς ·

327

ὀτοτύζεται δ’ὁ θνῄσκων,

328

ἀναφαίνεται δ’ὁ βλάπτων.

329

πατέρωντε καὶ τεκόντων

330

γόος ἔνδικος ματεύει

331

τὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

332

κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει

333

πολυδάκρυτα πένθη.

334

δίπαις τοί σ’ἐπιτύμβιος

335

θρῆνος ἀναστενάζει.

336

τάφος δ’ἱκέτας δέδεκται

337

φυγάδαςθ’ὁμοίως.

338

τί τῶνδ’εὖ, τί δ’ἄτερ κακῶν;

339

οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;

Χορος

Χο.

340

ἀλλ’ἔτ’ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων

341

θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους ·

342

ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων

343

παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις

344

νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.

Ορεστης

Ορ.

345

εἰ γὰρ ὑπ’Ἰλίῳ

346

πρός τινος Λυκίων, πάτερ,

347

δορίτμητος κατηναρίσθης ·

348

λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι

349

τέκνωντ’ἐν κελεύθοις

350

ἐπιστρεπτὸν αἰῶ

351

κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες

352

τάφον διαποντίου γᾶς

353

δώμασιν εὐφόρητον,

Χορος

Χο.

φίλος φίλοισι τοῖς

ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν

κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων

σεμνότιμος ἀνάκτωρ,

πρόπολόςτε τῶν μεγίστων

359

χθονίων ἐκεῖ τυράννων ·

360

βασιλεὺς γὰρ ἦσθ’, ὄφρ’ἔζης,

361

μόριμον λάχος πιπλάντων

362

χεροῖν πεισίβροτόντε βάκτρον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

363

μη δ’ὑπὸ Τρωίας

364

τείχεσι φθίμενος, πάτερ,

365

μετ’ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ

366

παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.

367

πάρος δ’οἱ κτανόντες

368

νιν οὕτως δαμῆναι

369

φίλοις, θανατηφόρον αἶσαν

370

πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι

371

τῶνδε πόνων ἄπειρον.

Χορος

Χο.

372

ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,

373

μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου

374

μείζονα φωνεῖς · δύνασαι γάρ.

375

ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης

376

δοῦπος ἱκνεῖται · τῶν μὲν ἀρωγοὶ

377

κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων

378

χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων ·

379

παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.

Ορεστης

Ορ.

380

τοῦτο διαμπερὲς οὖς

381

ἵκεθ’ἅπερ τι βέλος.

382

Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων

383

ὑστερόποινον ἄταν

384

βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ

385

χειρὶ — τοκεῦσι δ’ὅμως τελεῖται.

Χορος

Χο.

386

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι

387

πυκάεντ’ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

388

θεινομένου, γυναικόςτ’

389

ὀλλυμένας · τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας

390

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας

391

δριμὺς ἄηται κραδίας

392

θυμὸς ἔγκοτον στύγος.

Ηλεκτρα

Ηλ.

394

καί πότ’ἂν ἀμφιθαλὴς

395

Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,

396

φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;

397

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.

398

δίκαν δ’ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.

399

κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίωντε τιμαί.

Χορος

Χο.

400

ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας

401

χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν

402

αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν

403

παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην

404

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ’ἄτῃ.

Ορεστης

Ορ.

405

πόποι δὴ νερτέρων τυραννίδες,

406

ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ φθινομένων,

407

ἴδεσθ’Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπ’ἀμηχάνως

408

ἔχοντα καὶ δωμάτων

409

ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ’ἄν, ὦ Ζεῦ;

Χορος

Χο.

410

πέπαλται δαὖτὲ μοι φίλον κέαρ

411

τόνδε κλύουσαν οἶκτον

412

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

413

σπλάγχνα δέ μοι

414

κελαινοῦται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.

415

ὅταν δ’αὖτ’ἐπ’ἀλκῆς ἐπάρῃ μ’

416

ἐλπὶς, ἀπέστασεν ἄχος

417

προσφανεῖσά μοι καλῶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

418

τί δ’ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τά περ

419

πάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;

420

πάρεστι σαίνειν, τὰ δ’οὔτι θέλγεται.

421

λύκος γὰρ ὥστ’ὠμόφρων

422

ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.

Χορος

Χο.

423

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔντε Κισσίας

424

νόμοις ἰηλεμιστρίας,

425

ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δ’ἦν ἰδεῖν

426

ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα

427

ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ’ἐπερρόθει

428

κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

429

ἰὼ δαΐα

430

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς

431

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ’,

432

ἄνευ δὲ πενθημάτων

433

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

Ορεστης

Ορ.

434

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

435

πατρὸς δ’ἀτίμωσιν ἆρα τείσει

436

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

437

ἕκατι δ’ἀμᾶν χερῶν;

438

ἔπειτ’ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Χορος

Χο.

439

ἐμασχαλίσθη δέ γ’, ὡς τόδ’εἰδῇς ·

440

ἔπρασσε δ’, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει,

441

μόρον κτίσαι μωμένα

442

ἄφερτον αἰῶνι σῷ.

443

κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

Ηλεκτρα

Ηλ.

445

λέγεις πατρῷον μόρον · ἐγὼ δ’ἀπεστάτουν

446

ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία ·

447

μυχῷ δ’ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν

448

ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,

449

χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.

450

τοιαῦτ’ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου ⏑–.

Χορος

Χο.

451

δι’ὤτων δὲ

452

συντέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

453

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

454

τὰ δ’αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

455

πρέπει δ’ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

Ορεστης

Ορ.

456

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

457

ἐγὼ δ’ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορος

Χο.

458

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ’ἐπιρροθεῖ ·

459

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

460

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.

Ορεστης

Ορ.

461

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

462

ἰὼ θεοί, κραίνετ’ἐνδίκως δίκας.

Χορος

Χο.

463

τρόμος μ’ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

464

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

465

εὐχομένοις δ’ἂν ἔλθοι.

ὦ πόνος ἐγγενὴς

καὶ παράμουσος Ἄτας

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστον’ἄφερτα κήδη ·

470

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.

471

δώμασιν ἔμμοτον

472

τῶνδ’ἄκος, οὐ δ’ἀπ’ἄλλων

473

ἔκτοθεν, ἀλλ’ἀπ’αὐτῶν,

474

δι’ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.

475

θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδ’ὕμνος.

476

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

477

τῆσδε κατευχῆς πέμπετ’ἀρωγὴν

478

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.

Ορεστης

Ορ.

479

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

480

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.

Ηλεκτρα

Ηλ.

481

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

482

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ορεστης

Ορ.

483

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

484

κτιζοίατ’· εἰ δὲ μή, παρ’εὐδείπνοις ἔσῃ

485

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.

Ηλεκτρα

Ηλ.

486

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

487

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους ·

488

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ορεστης

Ορ.

489

ὦ Γαῖ’, ἄνες μοι πατέρ’ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ηλεκτρα

Ηλ.

490

ὦ Περσέφασσα, δὸς δ’ἔτ’εὔμορφον κράτος.

Ορεστης

Ορ.

491

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

492

μέμνησο δ’ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ορεστης

Ορ.

493

πέδαις δ’ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

494

αἰσχρῶςτε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ορεστης

Ορ.

495

ἆρ’ἐξεγείρῃ τοῖσδ’ὀνείδεσιν, πάτερ;

Ηλεκτρα

Ηλ.

496

ἆρ’ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ορεστης

Ορ.

497

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

498

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

499

εἴπερ κρατηθείς γ’ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

500

καὶ τῆσδ’ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,

501

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ’ἐφημένους τάφῳ ·

502

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενόςθ’ὁμοῦ γόνον,

503

καὶ μὴ ’ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε

504

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐ δὲ περ θανών ·

505

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι

506

θανόντι · φελλοὶ δ’ὣς ἄγουσι δίκτυον,

507

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.

508

ἄκου’, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ’ἔστ’ὀδύρματα.

509

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

Χορος

Χο.

510

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ’ἐτείνατον λόγον,

511

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

512

τὰ δ’ἄλλ’, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

513

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ορεστης

Ορ.

514

ἔσται · πυθέσθαι δ’οὐδέν ἐστ’ἔξω δρόμου,

515

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου

516

μεθύστερον τιμῶσ’ἀνήκεστον πάθος;

517

θανόντι δ’οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

518

ἐπέμπετ’· οὐκ ἔχοιμ’ἂν εἰκάσαι τόδε.

519

τὰ δῶρα μείω δ’ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

520

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ’αἵματος

521

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος · ὧδ’ἔχει λόγος.

522

θέλοντι δ’, εἴπερ οἶσθ’, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορος

Χο.

523

οἶδ’, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ · ἔκτ’ὀνειράτων

524

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

525

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.

Ορεστης

Ορ.

526

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ’ὀρθῶς φράσαι;

Χορος

Χο.

527

τεκεῖν δράκοντ’ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ορεστης

Ορ.

528

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορος

Χο.

529

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ορεστης

Ορ.

530

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;

Χορος

Χο.

531

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ορεστης

Ορ.

532

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορος

Χο.

533

ὥστ’ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ορεστης

Ορ.

534

οὔτοι μάταιον · ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορος

Χο.

535

ἡ δ’ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.

536

πολλοὶ δ’ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

537

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν ·

538

πέμπειτ’ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

539

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Ορεστης

Ορ.

540

ἀλλ’εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ

541

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ’ἐμοὶ τελεσφόρον.

542

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

543

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

544

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

545

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ’ἐμὸν θρεπτήριον,

546

θρόμβῳ δ’ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

547

ἡ δ’ἀμφὶ τάρβει τῷδ’ἐπῴμωξεν πάθει,

548

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

549

θανεῖν βιαίως · ἐκδρακοντωθεὶς δ’ἐγὼ

550

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.

Χορος

Χο.

551

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σ’αἱροῦμαι πέρι.

552

γένοιτο δ’οὕτως. τἄλλα δ’ἐξηγοῦ φίλοις,

553

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ορεστης

Ορ.

554

ἁπλοῦς ὁ μῦθος · τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

555

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,

556

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

557

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

558

θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

559

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

560

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,

561

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ’ἐφ’ἑρκείους πύλας

562

Πυλάδῃ, ξένοςτε καὶ δορύξενος δόμων.

563

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

564

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

565

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ

566

δέξαιτ’, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς ·

567

μενοῦμεν οὕτως ὥστ’ἐπεικάζειν τινὰ

568

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ’ἐννέπειν ·

569

“τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

570

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών”;

571

εἰ δ’οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

572

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

573

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

574

ἀρεῖ, σάφ’ἴσθι, καὶ κατ’ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

575

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος,” νεκρὸν

576

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

577

φόνου δ’Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

578

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

579

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

580

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε ·

581

ὑμῖν δ’ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

582

σιγᾶνθ’ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

583

τὰ δ’ἄλλα τούτῳ δεῦρ’ἐποπτεῦσαι λέγω,

584

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Χορος

Χο.

585

πολλὰ μὲν γᾶ τρέφει

586

δεινὰ δειμάτων ἄχη,

587

πόντιαίτ’ἀγκάλαι κνωδάλων

588

ἀνταίων βρύουσι ·

589

πλάθουσι καὶ πεδαίχμιοι

590

λαμπάδες πεδάοροι,

591

πτανάτε καὶ

592

πεδοβάμονα κἀνεμοέντ’ἂν

593

αἰγίδων φράσαι κότον.

594

ἀλλ’ὑπέρτολμον

595

ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι

596

καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλαμόνων

597

παντόλμους ἔρωτας

598

ἄταισι συννόμους βροτῶν;

599

ξυζύγους δ’ὁμαυλίας

599b

θηλυκρατὴς

600

ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ

601

κνωδάλωντε καὶ βροτῶν.

602

ἴστω δ’, ὅστις οὐχ ὑπόπτερος

603

φροντίσιν, δαεὶς

604

τὰν ἁ

605

παιδολυμὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο

606

πυρδαῆτιν πρόνοιαν,

607

καταίθουσα παιδὸς δαφοινὸν

608

δαλὸν ἥλικ’, ἐπεὶ μολὼν

609

ματρόθεν κελάδησε,

610

ξύμμετρόντε διαὶ βίου

611

μοιρόκραντον ἐς ἆμαρ.

612

ἄλλαν δεῖ τιν’ἐν λόγοις στυγεῖν

613

φοινίαν κόραν,

615

ἅτ’ἐχθρῶν ὑπαὶ

616

φῶτ’ἀπώλεσεν φίλον Κρητικοῖς

617

χρυσοκμήτοισιν ὅρμοις

618

πιθήσασα δώροισι Μίνω,

619

Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς

620

νοσφίσασ’ἀπροβούλως

621

πνέονθ’ἁ κυνόφρων ὕπνῳ.

622

κιγχάνει δέ μιν Ἑρμῆς.

623

ἐπεὶ δ’ἐπεμνασάμαν ἀμειλίχων

624

πόνων, ὁ καιρὸς δὲ δυσφιλὲς

625

γαμήλευμ’ἀπεύχετον δόμοις

626

γυναικοβούλουςτε μήτιδας φρενῶν

627

ἐπ’ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ,

628

ἐπ’ἀνδρὶ δᾴοις ἐπεικότως σέβαι.

629

τίω δ’ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων

630

γυναικείαντ’ἄτολμον αἰχμάν.

631

κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον

632

λόγῳ · γοᾶται δὲ δὴ πάθος

633

κατάπτυστον · ᾔκασεν δέ τις

634

τὸ δεινὸν αὖ Λημνίοισι πήμασιν.

635

θεοστυγήτῳ δ’ἄχει

636

βροτῶν ἀτιμωθὲν οἴχεται γένος.

637

σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς.

638

τί τῶνδ’οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω;

639

τὸ δ’ἄγχι πλευμόνων ξίφος

640

διανταίαν ὀξυπευκὲς οὐτᾷ

641

διαὶ Δίκας. τὸ μὴ θέμις γὰρ οὖν

642

λὰξ πέδοι πατούμενον, τὸ πᾶν Διὸς

645

σέβας παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς.

646

Δίκας δ’ἐρείδεται πυθμήν ·

647

προχαλκεύει δ’Αἶσα φασγανουργός ·

648

τέκνον δ’ἐπεισφέρει δόμοισιν

650

αἱμάτων παλαιτέρων τίνειν μύσος

651

χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.

Ορεστης

Ορ.

653

παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.

654

τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλ’αὖθις, ἐν δόμοις;

655

τρίτον τόδ’ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ,

656

εἴπερ φιλόξεν’ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.

Οικετης

Οι.

657

εἶεν, ἀκούω · ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;

Ορεστης

Ορ.

658

ἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,

659

πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.

660

τάχυνε δ’, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμ’ἐπείγεται

661

σκοτεινόν, ὥρα δ’ἐμπόρους καθιέναι

662

ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.

663

ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόρος

664

γυνὴ τόπαρχος, ἄνδρα δ’εὐπρεπέστερον ·

665

αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους

666

λόγους τίθησιν · εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ

667

πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

668

ξένοι, λέγοιτ’ἂν εἴ τι δεῖ · πάρεστι γὰρ

669

ὁποῖά περ δόμοισι τοῖσδ’ἐπεικότα,

670

καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτηρία

671

στρωμνή, δικαίωντ’ὀμμάτων παρουσία.

672

εἰ δ’ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλιώτερον,

673

ἀνδρῶν τόδ’ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομεν

Ορεστης

Ορ.

674

ξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων ·

675

στείχοντα δ’αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇ

676

εἰς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρ’ἀπεζύγην πόδα,

677

ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτ’εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ,

678

ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,

679

Στροφίος ὁ Φωκεύς · πεύθομαι γὰρ ἐν λόγῳ

680

“ἐπείπερ ἄλλως, ὦ ξέν’, εἰς Ἄργος κίεις,

681

πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένος

682

τεθνεῶτ’Ὀρέστην εἰπέ, μηδαμῶς λάθῃ.

683

εἴτ’οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων,

684

εἴτ’οὖν μέτοικον, εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον,

685

θάπτειν, ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν.

686

νῦν γὰρ λέβητος χαλκέου πλευρώματα

687

σποδὸν κέκευθεν ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου”.

688

τοσαῦτ’ἀκούσας εἶπον. εἰ δὲ τυγχάνω

689

τοῖς κυρίοισι καὶ προσήκουσιν λέγων

690

οὐκ οἶδα, τὸν τεκόντα δ’εἰκὸς εἰδέναι.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

691

οἲ ’γώ, κατ’ἄκρας εἶπας ὡς πορθούμεθα.

692

ὦ δυσπάλαιστε τῶνδε δωμάτων Ἀρά,

693

ὡς πόλλ’ἐπωπᾷς, κἀκποδὼν εὖ κείμενα

694

τόξοις πρόσωθεν εὐσκόποις χειρουμένη,

695

φίλων ἀποψιλοῖς με τὴν παναθλίαν.

696

καὶ νῦν Ὀρέστης — ἦν γὰρ εὐβούλως ἔχων,

697

ἔξω κομίζων ὀλεθρίου πηλοῦ πόδα, —

698

νῦν δ’ἥπερ ἐν δόμοισι βακχείας καλῆς

699

ἰατρὸς ἐλπὶς ἦν, προδοῦσαν ἔγγραφε.

Ορεστης

Ορ.

700

ἐγὼ μὲν οὖν ξένοισιν ὧδ’εὐδαίμοσιν

701

κεδνῶν ἕκατι πραγμάτων ἂν ἤθελον

702

γνωστὸς γενέσθαι καὶ ξενωθῆναι · τί γὰρ

703

ξένου ξένοισίν ἐστιν εὐμενέστερον;

704

πρὸς δυσσεβείας δ’ἦν ἐμοὶ τόδ’ἐν φρεσίν,

705

τοιόνδε πρᾶγμα μὴ καρανῶσαι φίλοις,

706

καταινέσαντα καὶ κατεξενωμένον.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

707

οὔτοι κυρήσεις μεῖον ἀξίως σέθεν,

708

οὐ δ’ἧσσον ἂν γένοιο δώμασιν φίλος.

709

ἄλλος δ’ὁμοίως ἦλθεν ἂν τάδ’ἀγγελῶν.

710

ἀλλ’ἔσθ’ὁ καιρὸς ἡμερεύοντας ξένους

711

μακρᾶς κελεύθου τυγχάνειν τὰ πρόσφορα.

712

ἄγ’αὐτὸν εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων,

713

ὀπισθόπουςτε τούσδε καὶ ξυνέμπορον ·

714

κἀκεῖ κυρούντων δώμασιν τὰ πρόσφορα.

715

αἰνῶ δὲ πράσσειν ὡς ὑπευθύνῳ τάδε.

716

ἡμεῖς δὲ ταῦτα τοῖς κρατοῦσι δωμάτων

717

κοινώσομέντε κοὐ σπανίζοντες φίλων

718

βουλευσόμεσθα τῆσδε συμφορᾶς πέρι.

Χορος

Χο.

719

εἶεν, φίλιαι δμωίδες οἴκων,

720

πότε δὴ στομάτων

721

δείξομεν ἰσχὺν ἐπ’Ὀρέστῃ;

722

ὦ πότνια χθὼν καὶ πότνι’ἀκτὴ

723

χώματος, ἣ νῦν ἐπὶ ναυάρχῳ

724

σώματι κεῖσαι τῷ βασιλείῳ,

725

νῦν ἐπάκουσον, νῦν ἐπάρηξον ·

726

νῦν γὰρ ἀκμάζει Πειθὼ δολίαν

727

ξυγκαταβῆναι, χθόνιον δ’Ἑρμῆν

728

καὶ τὸν νύχιον τοῖσδ’ἐφοδεῦσαι

729

ξιφοδηλήτοισιν ἀγῶσιν.

730

ἔοικεν ἁνὴρ ὁ ξένος τεύχειν κακόν ·

731

τροφὸν δ’Ὀρέστου τήνδ’ὁρῶ κεκλαυμένην.

732

ποῖ δὴ πατεῖς, Κίλισσα, δωμάτων πύλας;

733

λύπη δ’ἄμισθός ἐστί σοι ξυνέμπορος;

Τροφος

Τρ.

734

Αἴγισθον ἡ κρατοῦσα τοῖς ξένοις καλεῖν

735

ὅπως τάχιστ’ἄνωγεν, ὡς σαφέστερον

736

ἀνὴρ ἀπ’ἀνδρὸς τὴν νεάγγελτον φάτιν

737

ἐλθὼν πύθηται τήνδε, πρὸς μὲν οἰκέτας

738

θετοσκυθρωπῶν ἐντὸς ὀμμάτων γέλων

739

κεύθουσ’ἐπ’ἔργοις διαπεπραγμένοις καλῶς

740

κείνῃ, δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχειν,

741

φήμης ὕφ’ἧς ἤγγειλαν οἱ ξένοι τορῶς.

742

ἦ δὴ κλύων ἐκεῖνος εὐφρανεῖ νόον,

743

εὖτ’ἂν πύθηται μῦθον. ὦ τάλαιν’ἐγώ ·

744

ὥς μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμένα

745

ἄλγη δύσοιστα τοῖσδ’ἐν Ἀτρέως δόμοις

746

τυχόντ’ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα.

747

ἀλλ’οὔτι πω τοιόνδε πῆμ’ἀνεσχόμην ·

748

τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τλημόνως ἤντλουν κακά ·

749

φίλον δ’Ὀρέστην, τῆς ἐμῆς ψυχῆς τριβήν,

750

ὃν ἐξέθρεψα μητρόθεν δεδεγμένη, —

751

καὶ νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευμάτων

752

καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ’ἀνωφέλητ’ἐμοὶ

753

τλάσῃ · — τὸ μὴ φρονοῦν γὰρ ὡσπερεὶ βοτὸν

754

τρέφειν ἀνάγκη, πῶς γὰρ οὔ, τρόπῳ φρενός ·

755

οὐ γάρ τι φωνεῖ παῖς ἔτ’ὢν ἐν σπαργάνοις,

756

εἰ λιμός, ἢ δίψη τις, ἢ λιψουρία

757

ἔχει · νέα δὲ νηδὺς αὐτάρκης τέκνων.

758

τούτων πρόμαντις οὖσα, πολλὰ δ’, οἴομαι,

759

ψευσθεῖσα παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια,

760

γναφεὺς τροφεύςτε ταὐτὸν εἰχέτην τέλος.

761

ἐγὼ διπλᾶς δὲ τάσδε χειρωναξίας

762

ἔχουσ’Ὀρέστην ἐξεδεξάμην πατρί ·

763

τεθνηκότος δὲ νῦν τάλαινα πεύθομαι.

764

στείχω δ’ἐπ’ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριον

765

οἴκων, θέλων δὲ τόνδε πεύσεται λόγον.

Χορος

Χο.

766

πῶς οὖν κελεύει νιν μολεῖν ἐσταλμένον;

Τροφος

Τρ.

767

ἦ πῶς; λέγ’αὖθις, ὡς μάθω σαφέστερον.

Χορος

Χο.

768

εἰ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ.

Τροφος

Τρ.

769

ἄγειν κελεύει δορυφόρους ὀπάονας.

Χορος

Χο.

770

μή νυν σὺ ταῦτ’ἄγγελλε δεσπότου στύγει ·

771

ἀλλ’αὐτὸν ἐλθεῖν, ὡς ἀδειμάντως κλύῃ,

772

ἄνωχθ’ὅσον τάχιστα γηθούσῃ φρενί.

773

ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κυπτὸς ὀρθοῦται λόγος.

Τροφος

Τρ.

774

ἀλλ’ἦ φρονεῖς εὖ τοῖσι νῦν ἠγγελμένοις;

Χορος

Χο.

775

ἀλλ’εἰ τροπαίαν Ζεὺς κακῶν θήσει ποτέ.

Τροφος

Τρ.

776

καὶ πῶς; Ὀρέστης ἐλπὶς οἴχεται δόμων.

Χορος

Χο.

777

οὔπω · κακός γε μάντις ἂν γνοίη τάδε.

Τροφος

Τρ.

778

τί φής; ἔχεις τι τῶν λελεγμένων δίχα;

Χορος

Χο.

779

ἄγγελλ’ἰοῦσα, πρᾶσσε τἀπεσταλμένα.

780

μέλει θεοῖσιν ὧνπερ ἂν μέλῃ πέρι.

Τροφος

Τρ.

781

ἀλλ’εἶμι καὶ σοῖς ταῦτα πείσομαι λόγοις.

782

γένοιτο δ’ὡς ἄριστα σὺν θεῶν δόσει.

Χορος

Χο.

783

νῦν παραιτουμένᾳ μοι, πάτερ

784

Ζεῦ θεῶν Ὀλυμπίων,

785

δὸς τύχας τυχεῖν δόμου κυρίως

786

τὰ σώφρον’εὖ μαιομένοις ἰδεῖν.

787

διὰ δίκας πᾶν ἔπος

788

ἔλακον · ὦ Ζεῦ, σύ νιν φυλάσσοις.

789

ἓ ἕ, πρὸ δὲ δὴ ’χθρῶν

790

τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ,

791

θές, ἐπεί νιν μέγαν ἄρας,

792

δίδυμα καὶ τριπλᾶ

793

παλίμποινα θέλων ἀμείψει.

794

ἴσθι δ’ἀνδρὸς φίλου πῶλον

795

εὖνιν ζυγέντ’ἐν ἅρμασιν

796

πημάτων. σὺ δ’ἐν δρόμῳ προστιθεὶς

797

μέτρον κτίσον σῳζόμενον ῥυθμὸν

798

τοῦτ’ἰδεῖν διὰ πέδον

799

ἀνομένων βημάτων ὄρεγμα;

800

οἵτ’ἔσω δωμάτων

801

πλουτογαθῆ μυχὸν νομίζετε,

802

κλῦτε, σύμφρονες θεοί ·

803

τῶν πάλαι πεπραγμένων

804

λύσασθ’αἷμα προσφάτοις δίκαις.

805

γέρων φόνος μηκέτ’ἐν δόμοις τέκοι.

806

τὸ δὲ καλῶς κτίμενον ὦ μέγα ναίων

807

στόμιον, εὖ δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρός,

808

καί νιν ἐλευθερίας φῶς

809

λαμπρὸν ἰδεῖν φιλίοις

810

ὄμμασιν ἐκ δνοφερᾶς καλύπτρας.

811

ξυλλάβοι δ’ἐνδίκως

812

παῖς ὁ Μαίας, ἐπεὶ φορώτατος

813

πρᾶξιν οὐρίαν θέλων ·

815

πολλὰ δ’ἄλλα φανεῖ χρηίζων κρυπτά.

816

ἄσκοπον δ’ἔπος λέγων

817

νύκτα πρότ’ὀμμάτων σκότον φέρει,

818

καθ’ἡμέραν δ’οὐδὲν ἐμφανέστερος.

819

καὶ τότ’ἤδη κλυτὸν

820

δωμάτων λυτήριον,

821

θῆλυν οὐριοστάταν οὐ δ’

822

ὀξύκρεκτον

823

γοατᾶν νόμον θήσομεν · “πλεῖ τάδ’εὖ ·

825

ἐμὸν ἐμὸν κέρδος αὔξεται τόδ’·

826

ἄτα δ’ἀποστατεῖ φίλων”.

827

σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων,

828

ἐπαΰσας πατρὸς αὐδὰν

829

θροούσᾳ τέκνον

830

πέραιν’ἀνεπίμομφον ἄταν.

831

Περσέωςτ’ἐν φρεσὶν

832

καρδίαν ἀνασχεθών,

833

τοῖςθ’ὑπὸ χθονὸς φίλοισιν,

834

τοῖςτ’ἄνωθεν

835

πρόπρασσε χάριν ὀργᾶς λυγρᾶς, ἔνδοθεν

836

φόνιον ἄταν τιθείς, τὸν αἴτιον δ’

837

ἐξαπολλύων μόρου.

Αιγισθος

Αι.

838

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ’ὑπάγγελος ·

839

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς

840

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,

841

μόρον δ’Ὀρέστου. καὶ τόδ’ἀμφέρειν δόμοις

842

γένοιτ’ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνῳ

843

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.

844

πῶς ταῦτ’ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;

845

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι

846

πεδάρσιοι θρῴσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;

847

τί τῶνδ’ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

Χορος

Χο.

848

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

849

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

850

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

Αιγισθος

Αι.

851

ἰδεῖν ἐλέγξαιτ’αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

852

εἴτ’αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,

853

εἴτ’ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

854

οὔτοι φρέν’ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.

Χορος

Χο.

855

Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι

856

τάδ’ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσ’,

857

ὑπὸ δ’εὐνοίας

858

πῶς ἴσον εἰποῦσ’ἀνύσωμαι;

859

νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι

860

πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων

861

ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων

862

οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,

863

ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ’ἐλευθερίᾳ

864

δαίων ἀρχάςτε πολισσονόμους

865

πατέρωνθ’ἕξει μέγαν ὄλβον.

866

τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος

867

δισσοῖς μέλλει θεῖος Ὀρέστης

868

ἅψειν. εἴη δ’ἐπὶ νίκῃ.

Αιγισθος

Αι.

869

ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.

Χορος

Χο.

870

ἔα ἔα μάλα ·

871

πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;

872

ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου,

873

ὅπως δοκῶμεν τῶνδ’ἀναίτιαι κακῶν

874

εἶναι · μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.

Οικετης

Οι.

875

οἴμοι, πανοίμοι δεσπότου πεπληγμένου ·

876

οἴμοι μάλ’αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.

877

Αἴγισθος οὐκέτ’ἔστιν. ἀλλ’ἀνοίξατε

878

ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας

879

μοχλοῖς χαλᾶτε · καὶ μάλ’ἡβῶντος δὲ δεῖ,

880

οὐχ ὡς δ’ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ · τί γάρ;

881

ἰοὺ ἰού.

882

κωφοῖς ἀυτῶ καὶ καθεύδουσιν μάτην

883

ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;

884

ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας

884b

αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

885

τί δ’ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;

Οικετης

Οι.

886

τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

887

οἲ ’γώ. ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.

888

δόλοις ὀλούμεθ’, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.

889

δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος ·

890

εἰδῶμεν εἰ νικῶμεν, ἢ νικώμεθα ·

891

ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδ’ἀφικόμην κακοῦ.

Ορεστης

Ορ.

892

σὲ καὶ ματεύω · τῷδε δ’ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

893

οἲ ’γώ. τέθνηκας, φίλτατ’Αἰγίσθου βία.

Ορεστης

Ορ.

894

φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

895

κείσῃ · θανόντα δ’οὔτι μὴ προδῷς ποτε.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

896

ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ’αἴδεσαι, τέκνον,

897

μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

898

οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ορεστης

Ορ.

899

Πυλάδη τί δράσω; μητέρ’αἰδεσθῶ κτανεῖν;

Πυλαδης

Πυ.

900

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

901

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ’εὐορκώματα;

902

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Ορεστης

Ορ.

903

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

904

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

905

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον’ἡγήσω πατρός ·

906

τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδ’, ἐπεὶ φιλεῖς

907

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ’ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

908

ἐγώ σ’ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ορεστης

Ορ.

909

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

910

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

Ορεστης

Ορ.

911

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ’ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

912

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ορεστης

Ορ.

913

τεκοῦσα γάρ μ’ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

914

οὔτοι σ’ἀπέρριψ’εἰς δόμους δορυξένους.

Ορεστης

Ορ.

915

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

916

ποῦ δῆθ’ὁ τῖμος, ὅντιν’ἀντεδεξάμην;

Ορεστης

Ορ.

917

αἰσχύνομαί σοι τοῦτ’ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

918

μὴ ἀλλ’εἴφ’ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ορεστης

Ορ.

919

μὴ ’λεγχε τὸν πονοῦντ’ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

920

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

Ορεστης

Ορ.

921

τρέφει δέ γ’ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

922

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ορεστης

Ορ.

923

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

924

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ορεστης

Ορ.

925

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

926

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ορεστης

Ορ.

927

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

928

οἲ ’γὼ τεκοῦσα τόνδ’ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ορεστης

Ορ.

929

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

930

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

Χορος

Χο.

931

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

932

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

933

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ’ὅμως αἱρούμεθα,

934

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

935

ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,

936

βαρύδικος ποινά ·

937

ἔμολε δ’ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος

938

διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.

939

ἔλασε δ’ἐς τὸ πᾶν

940

ὁ πυθόχρηστος φυγὰς

941

θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.

942

ἐπολολύξατ’ὦ δεσποσύνων δόμων

943

ἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς

944

ὑπαὶ δυοῖν μιαστόροιν,

945

δυσοίμου τύχας.

946

ἔμολε δ’ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας

947

δολιόφρων ποινά ·

948

ἔθιγε δ’ἐν μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμος

949

Διὸς κόρα — Δίκαν δέ νιν

950

προσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς —

951

ὀλέθριον πνέουσ’ἐν ἐχθροῖς κότον.

942a

ἐπολολύξατ’ὦ δεσποσύνων δόμων

943a

ἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς

944a

ὑπαὶ δυοῖν μιαστόροιν,

945a

δυσοίμου τύχας.

953

τά περ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασσίας

954

μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς

955

ἐπωρθίαξεν ἀδόλως δόλοις

956

βλάβαν ἐγχρονισθεῖσαν ἐποίχεται.

957

† κρατεῖταί πως τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴ

958

ὑπουργεῖν κακοῖς †.

960

ἄξια δ’οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν.

961

πάρατε φῶς ἰδεῖν

962

μέγατ’ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκέων.

963

ἄναγε μὰν δόμοι · πολὺν ἄγαν χρόνον

964

χαμαιπετεῖς ἔκεισθ’ἀεί.

965

τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται

966

πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ’ἑστίας

967

πᾶν ἐλαθῇ μύσος

968

καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.

969

τύχαι δ’εὐπροσωποκοῖται τὸ πᾶν

970

ἰδεῖν πρευμενεῖς

971

μετοίκοις δόμων πεσοῦνται πάλιν.

972

πάρατε φῶς ἰδεῖν

962a

μέγατ’ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκέων.

963a

ἄναγε μὰν δόμοι · πολὺν ἄγαν χρόνον

964a

χαμαιπετεῖς ἔκεισθ’ἀεί.

Ορεστης

Ορ.

973

ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα

974

πατροκτόνουςτε δωμάτων πορθήτορας.

975

σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθ’ἥμενοι,

976

φίλοι δὲ καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη

977

πάρεστιν, ὅρκοςτ’ἐμμένει πιστώμασι.

978

ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ πατρὶ

979

καὶ ξυνθανεῖσθαι · καὶ τάδ’εὐόρκως ἔχει.

980

ἴδεσθε δ’αὖτε, τῶνδ’ἐπήκοοι κακῶν,

981

τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,

982

πέδαςτε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.

983

ἐκτείνατ’αὐτὸ καὶ κύκλῳ παρασταδὸν

984

στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθ’, ὡς ἴδῃ πατήρ,

985

οὐχ οὑμός, ἀλλ’ὁ πάντ’ἐποπτεύων τάδε

986

Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,

987

ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,

988

ὡς τόνδ’ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον

989

τὸν μητρός · Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον ·

990

ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος, δίκην ·

991

ἥτις δ’ἐπ’ἀνδρὶ τοῦτ’ἐμήσατο στύγος,

992

ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ’ὑπὸ ζώνην βάρος,

993

φίλον τέως, νῦν δ’ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,

994

τί σοι δοκεῖ; μύραινά γ’εἴτ’ἔχιδν’ἔφυ

995

σήπειν θιγοῦσ’ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον

996

τόλμης ἕκατι κἀκδίκου φρονήματος.

997

τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ’εὐστομῶν;

998

ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον

999

δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,

1000

ἄρκυντ’ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.

1001

τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φηλήτης ἀνήρ,

1002

ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ

1003

βίον νομίζων, τῷδέτ’ἂν δολώματι

1004

πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.

1005

τοιάδ’ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ

1006

γένοιτ’· ὀλοίμην πρόσθεν ἐκ θεῶν ἄπαις.

Χορος

Χο.

1007

αἰαῖ αἰαῖ μελέων ἔργων ·

1008

στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.

1008b

ἒ ἔ,

1009

μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.

Ορεστης

Ορ.

1010

ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε; μαρτυρεῖ δέ μοι

1011

φᾶρος τόδ’, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.

1012

φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,

1013

πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.

1014

νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,

1015

πατροκτόνονθ’ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.

1016

ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένοςτε πᾶν,

1017

ἄζηλα νίκης τῆσδ’ἔχων μιάσματα.

Χορος

Χο.

1018

οὔτις μερόπων ἀσινὴς βίοτον

1019

διὰ παντὸς ἀπήμον’ἀμείψει.

1020

ἒ ἔ,

1020b

μόχθος δ’ὁ μὲν αὐτίχ’, ὁ δ’ἥξει.

Ορεστης

Ορ.

1021

ἀλλ’, ὡς ἂν εἰδῆτ’, οὐ γὰρ οἶδ’ὅπη τελεῖ,

1022

ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου

1023

ἐξωτέρω · φέρουσι γὰρ νικώμενον

1024

φρένες δύσαρκτοι · πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος

1025

ᾄδειν ἕτοιμος ἠδ’ὑπορχεῖσθαι κότῳ.

1026

ἕως δ’ἔτ’ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις

1027

κτανεῖντέ φημι μητέρ’οὐκ ἄνευ δίκης,

1028

πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.

1029

καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι

1030

τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντ’ἐμοὶ

1031

πράξαντι μὲν ταῦτ’ἐκτὸς αἰτίας κακῆς

1032

εἶναι, παρέντα δ’— οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν ·

1033

τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων ἐφίξεται.

1034

καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ’, ὡς παρεσκευασμένος

1035

ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι

1036

μεσόμφαλόνθ’ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,

1037

πυρόςτε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,

1038

φεύγων τόδ’αἷμα κοινόν · οὐ δ’ἐφ’ἑστίαν

1039

ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.

1041

καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς ἐπορσύνθη κακὰ

1040

τάδ’ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω ·

1042

ἐγὼ δ’ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,

1043

ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.

Χορος

Χο.

1044

ἀλλ’εὖ γ’ἔπραξας, μη δ’ἐπιζευχθῇς στόμα

1045

φήμῃ πονηρᾷ μη δ’ἐπιγλωσσῶ κακά,

1046

ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων πόλιν,

1047

δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.

Ορεστης

Ορ.

1048

ἆ, ἆ.

1048b

δμωαὶ γυναῖκες, αἵδε Γοργόνων δίκην

1049

φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι

1050

πυκνοῖς δράκουσιν · οὐκέτ’ἂν μείναιμ’ἐγώ.

Χορος

Χο.

1051

τίνες σε δόξαι, φίλτατ’ἀνθρώπων πατρί,

1052

στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.

Ορεστης

Ορ.

1053

οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί ·

1054

σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.

Χορος

Χο.

1055

ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι ·

1056

ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.

Ορεστης

Ορ.

1057

ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,

1058

κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.

Χορος

Χο.

1059

εἷς σοὶ καθαρμός · Λοξίας δὲ προσθιγὼν

1060

ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.

Ορεστης

Ορ.

1061

ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ’, ἐγὼ δ’ὁρῶ ·

1062

ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ’ἂν μείναιμ’ἐγὼ.

Χορος

Χο.

1063

ἀλλ’εὐτυχοίης, καί σ’ἐποπτεύων πρόφρων

1064

θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.

1065

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

1066

τρίτος αὖ χειμὼν

1067

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

1068

παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

1069

μόχθοι τάλανές ·

1070

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη ·

1071

λουτροδάικτος δ’ὤλετ’Ἀχαιῶν

1072

πολέμαρχος ἀνήρ ·

1073

νῦν δ’αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,

1074

ἢ μόρον εἴπω;

1075

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει

1076

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;