Ετεοκλης

Ετ.

Κάδμου πολῖται, χρὴ λέγειν τὰ καίρια

ὅστις φυλάσσει πρᾶγος ἐν πρύμνῃ πόλεως

οἴακα νωμῶν, βλέφαρα μὴ κοιμῶν ὕπνῳ.

εἰ μὲν γὰρ εὖ πράξαιμεν, αἰτία θεοῦ ·

εἰ δ’αὖθ’, ὃ μὴ γένοιτο, συμφορὰ τύχοι,

Ἐτεοκλέης ἂν εἷς πολὺς κατὰ πτόλιν

ὑμνοῖθ’ὑπ’ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις

οἰμώγμασίνθ’, ὧν Ζεὺς ἀλεξητήριος

ἐπώνυμος γένοιτο Καδμείων πόλει.

ὑμᾶς δὲ χρὴ νῦν, καὶ τὸν ἐλλείποντ’ἔτι

ἥβης ἀκμαίας καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ,

βλαστημὸν ἀλδαίνοντα σώματος πολύν,

ὥραντ’ἔχονθ’ἕκαστον ὥστε συμπρεπές,

πόλειτ’ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων

βωμοῖσι, τιμὰς μὴ ’ξαλειφθῆναί ποτε ·

τέκνοιςτε, Γῇτε μητρί, φιλτάτῃ τροφῷ ·

ἡ γὰρ νέους ἕρποντας εὐμενεῖ πέδῳ,

ἅπαντα πανδοκοῦσα παιδείας ὄτλον,

ἐθρέψατ’οἰκητῆρας ἀσπιδηφόρους

πιστοὺς ὅπως γένοισθε πρὸς χρέος τόδε.

καὶ νῦν μὲν ἐς τόδ’ἦμαρ εὖ ῥέπει θεός ·

χρόνον γὰρ ἤδη τόνδε πυργηρουμένοις

καλῶς τὰ πλείω πόλεμος ἐκ θεῶν κυρεῖ.

νῦν δ’ὡς ὁ μάντις φησίν, οἰωνῶν βοτήρ,

ἐν ὠσὶ νωμῶν καὶ φρεσίν, πυρὸς δίχα,

χρηστηρίους ὄρνιθας ἀψευδεῖ τέχνῃ ·

οὗτος τοιῶνδε δεσπότης μαντευμάτων

λέγει μεγίστην προσβολὴν Ἀχαιίδα

νυκτηγορεῖσθαι κἀπιβουλεύσειν πόλει.

ἀλλ’ἔςτ’ἐπάλξεις καὶ πύλας πυργωμάτων

ὁρμᾶσθε πάντες, σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ,

πληροῦτε θωρακεῖα, κἀπὶ σέλμασιν

πύργων στάθητε, καὶ πυλῶν ἐπ’ἐξόδοις

μίμνοντες εὖ θαρσεῖτε, μη δ’ἐπηλύδων

ταρβεῖτ’ἄγαν ὅμιλον · εὖ τελεῖ θεός.

σκοποὺς δὲ κἀγὼ καὶ κατοπτῆρας στρατοῦ

ἔπεμψα, τοὺς πέποιθα μὴ ματᾶν ὁδῷ ·

καὶ τῶνδ’ἀκούσας οὔ τι μὴ ληφθῶ δόλῳ.

Αγγελος

Αγ.

Ἐτεόκλεες, φέριστε Καδμείων ἄναξ,

ἥκω σαφῆ τἀκεῖθεν ἐκ στρατοῦ φέρων,

αὐτὸς κατόπτης δ’εἴμ’ἐγὼ τῶν πραγμάτων ·

ἄνδρες γὰρ ἑπτά, θούριοι λοχαγέται,

ταυροσφαγοῦντες ἐς μελάνδετον σάκος

καὶ θιγγάνοντες χερσὶ ταυρείου φόνου,

Ἄρητ’, Ἐνυώ, καὶ φιλαίματον Φόβον

ὡρκωμότησαν ἢ πόλει κατασκαφὰς

θέντες λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ,

ἢ γῆν θανόντες τήνδε φυράσειν φόνῳ ·

μνημεῖάθ’αὑτῶν τοῖς τεκοῦσιν ἐς δόμους

πρὸς ἅρμ’Ἀδράστου χερσὶν ἔστεφον, δάκρυ

λείβοντες · οἶκτος δ’οὔτις ἦν διὰ στόμα.

σιδηρόφρων γὰρ θυμὸς ἀνδρείᾳ φλέγων

ἔπνει, λεόντων ὡς Ἄρη δεδορκότων.

καὶ τῶνδε πύστις οὐκ ὄκνῳ χρονίζεται ·

κληρουμένους δ’ἔλειπον, ὡς πάλῳ λαχὼν

ἕκαστος αὐτῶν πρὸς πύλας ἄγοι λόχον.

πρὸς ταῦτ’ἀρίστους ἄνδρας ἐκκρίτους πόλεως

πυλῶν ἐπ’ἐξόδοισι τάγευσαι τάχος ·

ἐγγὺς γὰρ ἤδη πάνοπλος Ἀργείων στρατὸς

χωρεῖ, κονίει, πεδία δ’ἀργηστὴς ἀφρὸς

χραίνει σταλαγμοῖς ἱππικῶν ἐκ πλευμόνων.

σὺ δ’ὥστε ναὸς κεδνὸς οἰακοστρόφος

φράξαι πόλισμα, πρὶν καταιγίσαι πνοὰς

Ἄρεως · βοᾷ γὰρ κῦμα χερσαῖον στρατοῦ ·

καὶ τῶνδε καιρὸν ὅστις ὤκιστος λαβέ ·

κἀγὼ τὰ λοιπὰ πιστὸν ἡμεροσκόπον

ὀφθαλμὸν ἕξω, καὶ σαφηνείᾳ λόγου

εἰδὼς τὰ τῶν θύραθεν ἀβλαβὴς ἔσῃ.

Ετεοκλης

Ετ.

ὦ Ζεῦτε καὶ Γῆ καὶ πολισσοῦχοι θεοί,

Ἀράτ’Ἐρινὺς πατρὸς ἡ μεγασθενής,

μή μοι πόλιν γε πρυμνόθεν πανώλεθρον

ἐκθαμνίσητε δῃάλωτον, Ἑλλάδος

φθόγγον χέουσαν, καὶ δόμους ἐφεστίους ·

ἐλευθέραν δὲ γῆντε καὶ Κάδμου πόλιν

ζυγοῖσι δουλίοισι μήποτε σχεθεῖν ·

γένεσθε δ’ἀλκή · ξυνὰ δ’ἐλπίζω λέγειν ·

πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει.

Χορος

Χο.

θρέομαι φοβερὰ μεγάλ’ἄχη ·

μεθεῖται στρατός · στρατόπεδον λιπὼν

ῥεῖ πολὺς ὅδε λεὼς πρόδρομος ἱππότας ·

αἰθερία κόνις με πείθει φανεῖσ’,

ἄναυδος σαφὴς ἔτυμος ἄγγελος.

ἔτι δὲ γᾶς ἐμᾶς πεδί’ὁπλόκτυπ’

ὠτὶ χρίμπτει βοάν · ποτᾶται, βρέμει δ’

ἀμαχέτου δίκαν ὕδατος ὀροτύπου.

ἰὼ ἰὼ

ἰὼ θεοὶ θεαίτ’ὀρόμενον κακὸν

βοᾷ τειχέων ὕπερ ἀλεύσατε.

ὁ λεύκασπις ὄρνυται λαὸς

εὐτρεπὴς ἐπὶ πόλιν διώκων.

τίς ἄρα ῥύσεται, τίς ἄρ’ἐπαρκέσει

θεῶν ἢ θεᾶν;

πότερα δῆτ’ἐγὼ πάτρια ποτιπέσω

βρέτη δαιμόνων;

ἰὼ μάκαρες εὔεδροι,

ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι · τί

μέλλομεν ἀγάστονοι;

100

ἀκούετ’ἢ οὐκ ἀκούετ’ἀσπίδων κτύπον;

101

πέπλων καὶ στεφέων πότ’εἰ μὴ νῦν

102

ἀμφὶ λιτάν’ἕξομεν;

103

κτύπον δέδορκα · πάταγος οὐχ ἑνὸς δορός.

104

τί ῥέξεις; προδώσεις, παλαίχθων

105

Ἄρης, τὰν τεάν;

106

ἰὼ χρυσοπήληξ δαῖμον ἔπιδ’

107

ἔπιδε πόλιν ἅν ποτ’εὐφιλήταν ἔθου.

109

θεοὶ πολιάοχοι πάντες ἴτε χθονὸς ·

110

ἴδετε παρθένων

111

ἱκέσιον λόχον δουλοσύνας ὕπερ.

112

κῦμα περὶ πτόλιν δοχμολόφων ἀνδρῶν

115

καχλάζει πνοαῖς Ἄρεος ὀρόμενον.

116

ἀλλ’, ὦ Ζεῦ † πάτερ † παντελές,

117

πάντως ἄρηξον δαΐων ἅλωσιν.

120

Ἀργέιοι δὲ πόλισμα Κάδμου

121

κυκλοῦνται · φόβος δ’ἀρῄων ὅπλων

122

δονεῖ, διὰ δέ τοι γενύων ἱππίων

123

κινύρονται φόνον χαλινοί.

124

ἑπτὰ δ’ἀγάνορες πρέποντες στρατοῦ

125

δορυσσοῖς σαγαῖς πύλαις ἑβδόμαις

127

προσίστανται πάλῳ λαχόντες.

128

σύτ’, ὦ Διογενὲς φιλόμαχον κράτος,

129

ῥυσίπολις γενοῦ,

130

Παλλάς, ὅθ’ἵππιος ποντομέδων ἄναξ

131

ἰχθυβόλῳ Ποσειδάων μαχανᾷ,

132

ἐπίλυσιν φόβων, ἐπίλυσιν δίδου.

135

σύτ’, Ἄρης, φεῦ, φεῦ, πόλιν ἐπώνυμον

136

Κάδμου φύλαξον κήδεσαίτ’ἐναργῶς.

140

καὶ Κύπρις, ἅτ’εἶ γένους προμάτωρ,

141

ἄλευσον · σέθεν γὰρ ἐξ αἵματος

142

γεγόναμεν · λιταῖσί σε θεοκλύτοις

143

ἀυτοῦσαι πελαζόμεσθα.

145

καὶ σύ, Λύκει’ἄναξ, Λύκειος γενοῦ

146

στρατῷ δαΐῳ στόνων ἀντίτας.

147

σύτ’, ὦ

148

Λατογένεια κούρα, τόξον εὐτυκάζου.

149

ἒ ἒ ἒ ἔ,

150

ὄτοβον ἁρμάτων ἀμφὶ πόλιν κλύω ·

151

ὦ πότνι’Ἥρα.

152

ἔλακον ἀξόνων βριθομένων χνόαι.

153

Ἄρτεμι φίλα, ἒ ἒ ἒ ἔ,

155

δοριτίνακτος αἰθὴρ δ’ἐπιμαίνεται.

156

τί πόλις ἄμμι πάσχει, τί γενήσεται;

157

ποῖ δ’ἔτι τέλος ἐπάγει θεός;

158

ἒ ἒ ἒ ἔ,

158b

ἀκροβόλων δ’ἐπάλξεων λιθὰς ἔρχεται ·

159

ὦ φίλ’Ἄπολλον ·

160

κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων,

161

παῖ Διός, ὅθεν

162

πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ.

163

σύτε, μάκαιρ’ἄνασσ’Ὄγκα, πρὸ πόλεως

165

ἑπτάπυλον ἕδος ἐπιρρύου.

166

ἰὼ παναρκεῖς θεοί,

167

ἰὼ τέλειοι τέλειαίτε γᾶς

168

τᾶσδε πυργοφύλακες,

169

πόλιν δορίπονον μὴ προδῶθ’

170

ἑτεροφώνῳ στρατῷ.

171

κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως

172

χειροτόνους λιτάς.

174

ἰὼ φίλοι δαίμονες,

175

λυτήριοίτ’ἀμφιβάντες πόλιν,

176

δείξαθ’ὡς φιλοπόλεις,

177

μέλεσθέθ’ἱερῶν δημίων,

178

μελόμενοι δ’ἀρήξατε ·

179

φιλοθύτων δέ τοι πόλεος ὀργίων

180

μνήστορες ἐστέ μοι.

Ετεοκλης

Ετ.

181

ὑμᾶς ἐρωτῶ, θρέμματ’οὐκ ἀνασχετά,

182

ἦ ταῦτ’ἄριστα καὶ πόλει σωτήρια,

183

στρατῷτε θάρσος τῷδε πυργηρουμένῳ,

185

βρέτη πεσούσας πρὸς πολισσούχων θεῶν

186

αὔειν, λακάζειν, σωφρόνων μισήματα;

187

μήτ’ἐν κακοῖσι μήτ’ἐν εὐεστοῖ φίλῃ

188

ξύνοικος εἴην τῷ γυναικείῳ γένει.

189

κρατοῦσα μὲν γὰρ οὐχ ὁμιλητὸν θράσος,

190

δείσασα δ’οἴκῳ καὶ πόλει πλέον κακόν.

191

καὶ νῦν πολίταις τάσδε διαδρόμους φυγὰς

192

θεῖσαι διερροθήσατ’ἄψυχον κάκην ·

193

τὰ τῶν θύραθεν δ’ὡς ἄριστ’ὀφέλλεται,

194

αὐτοὶ δ’ὑπ’αὐτῶν ἔνδοθεν πορθούμεθα.

195

τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις.

196

κεἰ μή τις ἀρχῆς τῆς ἐμῆς ἀκούσεται,

197

ἀνὴρ γυνήτε χὤ τι τῶν μεταίχμιον,

198

ψῆφος κατ’αὐτῶν ὀλεθρία βουλεύσεται,

199

λευστῆρα δήμου δ’οὔ τι μὴ φύγῃ μόρον.

200

μέλει γὰρ ἀνδρί, μὴ γυνὴ βουλευέτω,

201

τἄξωθεν · ἔνδον δ’οὖσα μὴ βλάβην τίθει.

202

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας, ἢ κωφῇ λέγω;

Χορος

Χο.

203

ὦ φίλον Οἰδίπου τέκος, ἔδεισ’

204

ἀκούσασα τὸν ἁρματόκτυπον ὄτοβον ὄτοβον,

205

ὅτετε σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι,

206

ἱππικῶντ’ἀπύαν πηδαλίων διὰ στόμα

207

πυριγενετᾶν χαλινῶν.

Ετεοκλης

Ετ.

208

τί οὖν; ὁ ναύτης ἆρα μὴ ’ς πρῷραν φυγὼν

209

πρύμνηθεν ηὗρε μηχανὴν σωτηρίας,

210

νεὼς καμούσης ποντίῳ πρὸς κύματι;

Χορος

Χο.

211

ἀλλ’ἐπὶ δαιμόνων πρόδρομος ἦλθον

212

ἀρχαῖα βρέτη, θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος

213

ὅτ’ὀλοᾶς νειφομένας βρόμος ἐν πύλαις ·

214

δὴ τότ’ἤρθην φόβῳ πρὸς μακάρων λιτάς, πόλεως

215

ἵν’ὑπερέχοιεν ἀλκάν.

Ετεοκλης

Ετ.

216

πύργον στέγειν εὔχεσθε πολέμιον δόρυ.

217

οὐκοῦν τάδ’ἔσται πρὸς θεῶν · ἀλλ’οὖν θεοὺς

218

τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.

Χορος

Χο.

219

μήποτ’ἐμὸν κατ’αἰῶνα λίποι θεῶν

220

ἅδε πανάγυρις, μη δ’ἐπίδοιμι τάνδ’

221

ἀστυδρομουμέναν πόλιν καὶ στράτευμ’

222

ἁπτόμενον πυρὶ δαΐῳ.

Ετεοκλης

Ετ.

223

μή μοι θεοὺς καλοῦσα βουλεύου κακῶς ·

224

πειθαρχία γάρ ἐστι τῆς εὐπραξίας

225

μήτηρ, γυνὴ σωτῆρος · ὧδ’ἔχει λόγος.

Χορος

Χο.

226

ἔστι · θεοῦ δ’ἔτ’ἰσχὺς καθυπερτέρα ·

227

πολλάκι δ’ἐν κακοῖσι τὸν ἀμάχανον

228

κἀκ χαλεπᾶς δύας ὕπερθ’ὀμμάτων

229

κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ.

Ετεοκλης

Ετ.

230

ἀνδρῶν τάδ’ἐστί, σφάγια καὶ χρηστήρια

231

θεοῖσιν ἕρδειν πολεμίων πειρωμένους ·

232

σὸν δ’αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.

Χορος

Χο.

233

διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ’ἀδάματον,

234

δυσμενέων δ’ὄχλον πύργος ἀποστέγει.

235

τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ;

Ετεοκλης

Ετ.

236

οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος ·

237

ἀλλ’ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς,

238

εὔκηλος ἴσθι μη δ’ἄγαν ὑπερφοβοῦ.

Χορος

Χο.

239

ποτίφατον κλύουσα πάταγον ἀνάμιγα

240

ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδ’ἐς ἀκρόπτολιν,

241

τίμιον ἕδος, ἱκόμαν.

Ετεοκλης

Ετ.

242

μή νυν, ἐὰν θνῄσκοντας ἢ τετρωμένους

243

πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε.

244

τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται, φόνῳ βροτῶν.

Χορος

Χο.

245

καὶ μὴν ἀκούω γ’ἱππικῶν φρυαγμάτων.

Ετεοκλης

Ετ.

246

μή νυν ἀκούουσ’ἐμφανῶς ἄκου’ἄγαν.

Χορος

Χο.

247

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης

Ετ.

248

οὐκοῦν ἔμ’ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος

Χο.

249

δέδοικ’, ἀραγμὸς δ’ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης

Ετ.

250

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ’ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;

Χορος

Χο.

251

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης

Ετ.

252

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ’ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορος

Χο.

253

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης

Ετ.

254

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορος

Χο.

255

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

Ετεοκλης

Ετ.

256

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος

Χο.

257

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης

Ετ.

258

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ’ἀγαλμάτων;

Χορος

Χο.

259

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης

Ετ.

260

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

Χορος

Χο.

261

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ’εἴσομαι.

Ετεοκλης

Ετ.

262

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος

Χο.

263

σιγῶ · σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ετεοκλης

Ετ.

264

τοῦτ’ἀντ’ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

265

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ’ἀγαλμάτων,

266

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς ·

267

κἀμῶν ἀκούσασ’εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

268

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,

269

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

270

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

271

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

272

πεδιονόμοιςτε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

273

Δίρκηςτε πηγαῖς, ὕδατίτ’Ἰσμηνοῦ λέγω

274

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,

275

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,

276

277

θύσειν τροπαῖα, δαΐων δ’ἐσθήματα,

278

στέψω λάφυρα δουρίπληχθ’ἁγνοῖς δόμοις.

279

280

τοιαῦτ’ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

281

μη δ’ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν ·

282

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

283

ἐγὼ δέ γ’ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

284

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

285

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

286

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούςτε καὶ ταχυρρόθους

287

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Χορος

Χο.

288

μέλει, φόβῳ δ’οὐχ ὑπνώσσει κέαρ ·

289

γείτονες δὲ καρδίας

290

μέριμναι ζωπυροῦσι τάρβος

291

τὸν ἀμφιτειχῆ λεών,

292

δράκοντας ὥς τις τέκνων

293

ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυσευνάτορας

294

πάντρομος πελειάς.

295

τοὶ μὲν γὰρ ποτὶ πύργους

296

πανδαμεὶ πανομιλεὶ

297

στείχουσιν. τί γένωμαι;

298

τοὶ δ’ἐπ’ἀμφιβόλοισιν

299

ἰάπτουσι πολίταις

300

χερμάδ’ὀκριόεσσαν.

301

παντὶ τρόπῳ, Διογενεῖς

302

θεοί, πόλιν καὶ στρατὸν

303

Καδμογενῆ ῥύεσθε.

304

ποῖον δ’ἀμείψεσθε γαίας πέδον

305

τᾶσδ’ἄρειον, ἐχθροῖς

306

ἀφέντες τὰν βαθύχθον’αἶαν,

307

ὕδωρτε Διρκαῖον,

308

εὐτραφέστατον πωμάτων

ὅσων ἵησιν

Ποσειδᾶν ὁ γαιάοχος

Τηθύοςτε παῖδες.

πρὸς τάδ’, ὦ πολιοῦχοι

θεοί, τοῖσι μὲν ἔξω

πύργων ἀνδρολέτειραν

κῆρα, ῥίψοπλον ἄταν,

ἐμβαλόντες ἄροισθε

κῦδος τοῖσδε πολίταις.

318

καὶ πόλεως ῥύτορες ἔστ’

319

εὔεδροίτε στάθητ’

320

ὀξυγόοις λιταῖσιν.

321

οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ’ὠγυγίαν

322

Ἀίδᾳ προϊάψαι, δορὸς ἄγραν

323

δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ

324

ὑπ’ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν

325

περθομέναν ἀτίμως,

326

τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι,

327

ἒ ἔ, νέαςτε καὶ παλαιὰς

328

ἱππηδὸν πλοκάμων,

329

περιρρηγνυμένων φαρέων. βοᾷ

330

δ’ἐκκενουμένα πόλις,

331

λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου ·

332

βαρείας τοι τύχας προταρβῶ.

333

κλαυτὸν δ’ἀρτιτρόποις ὠμοδρόποις

334

νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι

335

δωμάτων στυγερὰν ὁδόν ·

336

τί; τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω

337

βέλτερα τῶνδε πράσσειν ·

338

πολλὰ γάρ, εὖτε πτόλις δαμασθῇ,

339

ἒ ἔ, δυστυχῆτε πράσσει.

340

ἄλλος δ’ἄλλον ἄγει,

341

φονεύει, τὰ δὲ πυρφορεῖ · καπνῷ

342

χραίνεται πόλισμ’ἅπαν ·

343

μαινόμενος δ’ἐπιπνεῖ λαοδάμας

344

μιαίνων εὐσέβειαν Ἄρης.

345

κορκορυγαὶ δ’ἀν’ἄστυ, προτὶ

345b

δ’ὁρκάνα

346

πυργῶτις · πρὸς ἀνδρὸς δ’ἀνὴρ

ἀμφὶ δορὶ κλίνεται ·

βλαχαὶ δ’αἱματόεσσαι

τῶν ἐπιμαστιδίων

ἀρτιτρεφεῖς βρέμονται.

351

ἁρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαίμονες ·

352

ξυμβολεῖ φέρων φέροντι,

353

καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ,

354

ξύννομον θέλων ἔχειν,

355

οὔτε μεῖον οὔτ’ἴσον λελιμμένοι.

356

τἀκ τῶνδ’εἰκάσαι λόγος πάρα.

357

παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν

358

ἀλγύνει κυρήσας · πικρὸν δ’

ὄμμα θαλαμηπόλων ·

πολλὰ δ’ἀκριτόφυρτος

γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς

ἐν ῥοθίοις φορεῖται.

δμωίδες δὲ καινοπήμονες νέαι ·

364

τλάμον’εὐνὰν αἰχμάλωτον

365

ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος ὣς

366

δυσμενοῦς ὑπερτέρου

367

ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν,

368

παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον.

Ημιχοριον Α

Ημ.

369

ὅ τοι κατόπτης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, στρατοῦ

370

πευθώ τιν’ἡμῖν, ὦ φίλαι, νέαν φέρει,

371

σπουδῇ διώκων πομπίμους χνόας ποδῶν.

Ημιχοριον Β

Ημ.

372

καὶ μὴν ἄναξ ὅδ’αὐτὸς Οἰδίπου τόκος

373

εἰς ἀρτίκολλον ἀγγέλου λόγον μαθεῖν ·

374

σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ’οὐκ ἀπαρτίζει πόδα.

Αγγελος

Αγ.

375

λέγοιμ’ἂν εἰδὼς εὖ τὰ τῶν ἐναντίων,

376

ὥςτ’ἐν πύλαις ἕκαστος εἴληχεν πάλον.

377

Τυδεὺς μὲν ἤδη πρὸς πύλαισι Προιτίσιν

378

βρέμει, πόρον δ’Ἰσμηνὸν οὐκ ἐᾷ περᾶν

379

ὁ μάντις · οὐ γὰρ σφάγια γίγνεται καλά.

380

Τυδεὺς δὲ μαργῶν καὶ μάχης λελιμμένος

381

μεσημβριναῖς κλαγγαῖσιν ὡς δράκων βοᾷ ·

382

θείνει δ’ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν,

383

σαίνειν μόροντε καὶ μάχην ἀψυχίᾳ.

384

τοιαῦτ’ἀυτῶν τρεῖς κατασκίους λόφους

385

σείει, κράνους χαίτωμ’, ὑπ’ἀσπίδος δ’ἔσω

386

χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον ·

387

ἔχει δ’ὑπέρφρον σῆμ’ἐπ’ἀσπίδος τόδε,

388

φλέγονθ’ὑπ’ἄστροις οὐρανὸν τετυγμένον ·

389

λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει,

390

πρέσβιστον ἄστρων, νυκτὸς ὀφθαλμός, πρέπει.

391

τοιαῦτ’ἀλύων ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς

392

βοᾷ παρ’ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν,

393

ἵππος χαλινῶν ὣς κατασθμαίνων μένει,

394

ὅστις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων.

395

τίν’ἀντιτάξεις τῷδε; τίς Προίτου πυλῶν

396

κλῄθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος;

Ετεοκλης

Ετ.

397

κόσμον μὲν ἀνδρὸς οὔτιν’ἂν τρέσαιμ’ἐγώ,

398

οὐ δ’ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα ·

399

λόφοι δὲ κώδωντ’οὐ δάκνουσ’ἄνευ δορός.

400

καὶ νύκτα ταύτην ἣν λέγεις ἐπ’ἀσπίδος

401

ἄστροισι μαρμαίρουσαν οὐρανοῦ κυρεῖν,

402

τάχ’ἂν γένοιτο μάντις ἡ ἀνοία τινί.

403

εἰ γὰρ θανόντι νὺξ ἐπ’ὀφθαλμοῖς πέσοι,

404

τῷ τοι φέροντι σῆμ’ὑπέρκομπον τόδε

405

γένοιτ’ἂν ὀρθῶς ἐνδίκωςτ’ἐπώνυμον,

406

καὐτὸς καθ’αὑτοῦ τήνδ’ὕβριν μαντεύσεται.

407

ἐγὼ δὲ Τυδεῖ κεδνὸν Ἀστακοῦ τόκον

408

τῶνδ’ἀντιτάξω προστάτην πυλωμάτων,

409

μάλ’εὐγενῆτε καὶ τὸν Αἰσχύνης θρόνον

410

τιμῶντα καὶ στυγοῦνθ’ὑπέρφρονας λόγους.

411

αἰσχρῶν γὰρ ἀργός, μὴ κακὸς δ’εἶναι φιλεῖ.

412

σπαρτῶν δ’ἀπ’ἀνδρῶν, ὧν Ἄρης ἐφείσατο,

413

ῥίζωμ’ἀνεῖται, κάρτα δ’ἔστ’ἐγχώριος,

414

Μελάνιππος · ἔργον δ’ἐν κύβοις Ἄρης κρινεῖ ·

415

Δίκη δ’ὁμαίμων κάρτα νιν προστέλλεται

416

εἴργειν τεκούσῃ μητρὶ πολέμιον δόρυ.

Χορος

Χο.

417

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

418

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

419

πρόμαχος ὄρνυται · τρέμω δ’

420

αἱματηφόρους μόρους ὑπὲρ φίλων

421

ὀλομένων ἰδέσθαι.

Αγγελος

Αγ.

422

τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί ·

423

Καπανεὺς δ’ἐπ’Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,

424

γίγας ὅδ’ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου

425

μείζων, ὁ κόμπος δ’οὐ κατ’ἄνθρωπον φρονεῖ,

426

πύργοις δ’ἀπειλεῖ δείν’, ἃ μὴ κραίνοι τύχη ·

427

θεοῦτε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν

428

καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐ δὲ τὴν Διὸς

429

ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.

430

τὰς δ’ἀστραπάςτε καὶ κεραυνίους βολὰς

431

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν ·

432

ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,

433

φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη ·

434

χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν “πρήσω πόλιν”.

435

τοιῷδε φωτὶ πέμπε — τίς ξυστήσεται,

436

τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;

Ετεοκλης

Ετ.

437

καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.

438

τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων

439

ἡ γλῶσσ’ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος ·

440

Καπανεὺς δ’ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,

441

θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα

442

χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν

443

πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντ’ἔπη ·

444

πέποιθα δ’αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον

445

ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον

446

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.

447

ἀνὴρ δ’ἐπ’αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστ’ἄγαν,

448

αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,

449

φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας

450

Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύντ’ἄλλοις θεοῖς.

451

λέγ’ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.

Χορος

Χο.

452

ὄλοιθ’ὃς πόλει μεγάλ’ἐπεύχεται,

453

κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,

454

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν

455

θ’ἑδωλίων ὑπερκόπῳ

456

δορί ποτ’ἐκλαπάξαι.

Αγγελος

Αγ.

457

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

458

λέξω · τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

459

ἐξ ὑπτίου ’πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

460

πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.

461

ἵππους δ’ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

462

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

463

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,

464

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

465

ἐσχημάτισται δ’ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον ·

466

ἀνὴρ ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

467

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.

468

βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

469

ὡς οὐ δ’ἂν Ἄρης σφ’ἐκβάλοι πυργωμάτων.

470

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

471

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

Ετεοκλης

Ετ.

472

πέμποιμ’ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ ·

473

καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,

474

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν

474b

γένους,

475

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων

476

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

477

ἀλλ’ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

478

ἢ καὶ δύ’ἄνδρε καὶ πόλισμ’ἐπ’ἀσπίδος

479

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

480

κόμπαζ’ἐπ’ἄλλῳ, μη δέ μοι φθόνει λέγων.

Χορος

Χο.

481

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ

482

πρόμαχ’ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.

483

ὡς δ’ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει

484

μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν

485

Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.

Αγγελος

Αγ.

486

τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων

487

Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,

488

Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος ·

489

ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,

490

ἔφριξα δινήσαντος · οὐκ ἄλλως ἐρῶ.

491

ὁ σηματουργὸς δ’οὔ τις εὐτελὴς ἄρ’ἦν

492

ὅστις τόδ’ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,

493

Τυφῶν’ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα

494

λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν ·

495

ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος

496

προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.

497

αὐτὸς δ’ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δ’Ἄρει

498

βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.

499

τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον ·

500

Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.

Ετεοκλης

Ετ.

501

πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτ’ἀγχίπτολις,

502

πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ’ὕβριν,

503

εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον ·

504

Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,

505

ἀνὴρ κατ’ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων

506

ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,

507

οὔτ’εἶδος οὔτε θυμὸν οὐ δ’ὅπλων σχέσιν

508

μωμητός, Ἑρμῆς δ’εὐλόγως ξυνήγαγεν.

509

ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,

510

ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ’ἀσπίδων

511

θεούς · ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν’ἔχει,

512

Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ’ἀσπίδος

513

σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων ·

514

κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.

515

τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων ·

516

πρὸς τῶν κρατούντων δ’ἐσμέν, οἱ δ’ἡσσωμένων,

517

εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ ·

519

εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδ’ἀντιστάτας,

518

Ὑπερβίῳτε πρὸς λόγον τοῦ σήματος

520

σωτὴρ γένοιτ’ἂν Ζεὺς ἐπ’ἀσπίδος τυχών.

Χορος

Χο.

521

πέποιθα δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ’

522

ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας

523

δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖςτε καὶ

524

δαροβίοισι θεοῖσιν,

525

πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.

Αγγελος

Αγ.

526

οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,

527

πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,

528

τύμβον κατ’αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος ·

529

ὄμνυσι δ’αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ

530

σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτωνθ’ὑπέρτερον,

531

ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ

532

Διός · τόδ’αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου

533

βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ ·

534

στείχει δ’ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,

535

ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.

536

ὁ δ’ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,

537

φρόνημα, γοργὸν δ’ὄμμ’ἔχων, προσίσταται.

538

οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ’ἐφίσταται πύλαις ·

539

τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ

540

σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,

541

Σφίγγ’ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην

542

γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,

543

φέρει δ’ὑφ’αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,

544

ὡς πλεῖστ’ἐπ’ἀνδρὶ τῷδ’ἰάπτεσθαι βέλη.

545

ἐλθὼν δ’ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,

546

μακρᾶς κελεύθου δ’οὐ καταισχυνεῖν πόρον,

547

Παρθενοπαῖος Ἀρκάς · ὁ δὲ τοιόσδ’ἀνὴρ

548

μέτοικος, Ἄργει δ’ἐκτίνων καλὰς τροφάς,

549

πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ’ἃ μὴ κραίνοι θεός.

Ετεοκλης

Ετ.

550

εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,

551

αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν ·

552

ἦ τἂν πανώλεις παγκάκωςτ’ὀλοίατο.

553

ἔστιν δὲ καὶ τῷδ’, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,

554

ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ’ὁρᾷ τὸ δράσιμον,

555

Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου ·

556

ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ

557

ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,

558

οὐ δ’εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους

559

εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ’ἀσπίδος ·

560

ἣ ’ξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,

561

πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ’ὑπὸ πτόλιν.

562

θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμ’ἐγώ.

Χορος

Χο.

563

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

564

τριχὸς δ’ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

565

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ

566

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ

567

θεοὶ τοῦδ’ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

Αγγελος

Αγ.

568

ἕκτον λέγοιμ’ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,

569

ἀλκήντ’ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν ·

570

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος

571

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν ·

572

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

573

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

574

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

575

κακῶντ’Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.

576

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,

577

ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,

578

δίςτ’ἐν τελευτῇ τοὔνομ’ἐνδατούμενος,

579

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ’ἔπος διὰ στόμα ·

580

“ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,

581

καλόντ’ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

582

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

583

πορθεῖν, στράτευμ’ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

584

μητρόςτε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;

585

πατρίςτε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ

586

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

587

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

588

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.

589

μαχώμεθ’, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον”.

590

τοιαῦθ’ὁ μάντις ἀσπίδ’εὐκήλως ἔχων

591

πάγχαλκον ηὔδα · σῆμα δ’οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

592

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ’εἶναι θέλει,

593

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

594

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

595

τούτῳ σοφούςτε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας

596

πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

Ετεοκλης

Ετ.

597

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

598

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.

599

ἐν παντὶ πράγει δ’ἔσθ’ὁμιλίας κακῆς

600

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος ·

601

ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

602

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

603

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ

604

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

605

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν

606

ἐχθροξένοιςτε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,

607

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,

608

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ’δάμη.

609

οὕτως δ’ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

610

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,

611

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

612

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,

613

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,

614

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

615

δοκῶ μὲν οὖν σφε μη δὲ προσβαλεῖν πύλαις

616

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐ δὲ λήματος κάκῇ,

617

ἀλλ’οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

618

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου ·

619

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

620

ὅμως δ’ἐπ’αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,

621

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

622

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ’ἡβῶσαν φύει,

623

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δ’οὐ βραδύνεται

624

παρ’ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

625

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.

Χορος

Χο.

626

κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς

627

ἁμετέρας τελεῖθ’, ὡς πόλις εὐτυχῇ,

628

δορίπονα κάκ’ἐκτρέποντες ἐς γᾶς

629

ἐπιμόλους · πύργων δ’ἔκτοθεν

630

βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.

Αγγελος

Αγ.

631

τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ’ἐφ’ἑβδόμαις πύλαις

632

λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει

633

οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας ·

634

πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,

635

ἁλώσιμον παιᾶν’ἐπεξιακχάσας,

636

σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,

637

ἢ ζῶντ’ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην

638

φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον.

639

τοιαῦτ’ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους

640

καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν

641

τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.

642

ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον σάκος

643

διπλοῦντε σῆμα προσμεμηχανημένον.

644

χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν

645

ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.

646

Δίκη δ’ἄρ’εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα

647

λέγει “κατάξω δ’ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν

648

ἕξει πατρῴων δωμάτωντ’ἐπιστροφάς”.

649

τοιαῦτ’ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.

650

651

ὡς οὔποτ’ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων

652

μέμψῃ, σὺ δ’αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.

Ετεοκλης

Ετ.

653

ὦ θεομανέςτε καὶ θεῶν μέγα στύγος,

654

ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος ·

655

ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.

656

ἀλλ’οὔτε κλαίειν οὔτ’ὀδύρεσθαι πρέπει,

657

μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.

658

ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,

659

τάχ’εἰσόμεσθα τοὐπίσημ’ὅποι τελεῖ,

660

εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα

661

ἐπ’ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.

662

εἰ δ’ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν

663

ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ’ἂν τόδ’ἦν ·

664

ἀλλ’οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,

665

οὔτ’ἐν τροφαῖσιν, οὔτ’ἐφηβήσαντά πω,

666

οὔτ’ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,

667

Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο ·

668

οὐ δ’ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ

669

οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας.

670

ἦ δῆτ’ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος

671

Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.

672

τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι

673

αὐτός · τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;

674

ἄρχοντίτ’ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,

675

ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ’ὡς τάχος

676

κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.

Χορος

Χο.

677

μή, φίλτατ’ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ

678

ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ’αὐδωμένῳ ·

679

ἀλλ’ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις

680

ἐς χεῖρας ἐλθεῖν · αἷμα γὰρ καθάρσιον.

681

ἀνδροῖν δ’ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ’αὐτοκτόνος,

682

οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.

Ετεοκλης

Ετ.

683

εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ

684

ἔστω · μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι ·

685

κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν’εὐκλείαν ἐρεῖς.

Χορος

Χο.

686

τί μέμονας, τέκνον; μή τί σε

687

θυμοπληθὴς δορίμαργος ἄτα φερέτω · κακοῦ δ’

688

ἔκβαλ’ἔρωτος ἀρχάν.

Ετεοκλης

Ετ.

689

ἐπεὶ τὸ πρᾶγμα κάρτ’ἐπισπέρχει θεός,

690

ἴτω κατ’οὖρον κῦμα Κωκυτοῦ λαχὸν

691

Φοίβῳ στυγηθὲν πᾶν τὸ Λαΐου γένος.

Χορος

Χο.

692

ὠμοδακής σ’ἄγαν ἵμερος

693

ἐξοτρύνει πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν τελεῖν

694

αἵματος οὐ θεμιστοῦ.

Ετεοκλης

Ετ.

695

φίλου γὰρ ἐχθρά μοι πατρὸς τάλαιν’ἀρὰ

696

ξηροῖς ἀκλαύτοις ὄμμασιν προσιζάνει,

697

λέγουσα κέρδος πρότερον ὑστέρου μόρου.

Χορος

Χο.

698

ἀλλὰ σὺ μὴ ’ποτρύνου · κακὸς οὐ

699

κεκλήσῃ βίον εὖ κυρήσας · μελάναιγις οὐκ

700

εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν

701

θεοὶ θυσίαν δέχωνται;

Ετεοκλης

Ετ.

702

θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα,

703

χάρις δ’ἀφ’ἡμῶν ὀλομένων θαυμάζεται ·

704

τί οὖν ἔτ’ἂν σαίνοιμεν ὀλέθριον μόρον;

Χορος

Χο.

705

νῦν ὅτε σοι παρέστακεν · ἐπεὶ δαίμων

706

λήματος ἐν τροπαίᾳ χρονίᾳ

707

μεταλλακτὸς ἴσως ἂν ἔλθοι θελεμωτέρῳ

708

πνεύματι · νῦν δ’ἔτι ζεῖ.

Ετεοκλης

Ετ.

709

ἐξέζεσεν γὰρ Οἰδίπου κατεύγματα ·

710

ἄγαν δ’ἀληθεῖς ἐνυπνίων φαντασμάτων

711

ὄψεις, πατρῴων χρημάτων δατήριοι.

Χορος

Χο.

712

πιθοῦ γυναιξί, καίπερ οὐ στέργων ὅμως.

Ετεοκλης

Ετ.

713

λέγοιτ’ἂν ὧν ἄνη τις · οὐ δὲ χρὴ μακράν.

Χορος

Χο.

714

μὴ ’λθῃς ὁδοὺς σὺ τάσδ’ἐφ’ἑβδόμαις πύλαις.

Ετεοκλης

Ετ.

715

τεθηγμένον τοί μ’οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ.

Χορος

Χο.

716

νίκην γε μέντοι καὶ κακὴν τιμᾷ θεός.

Ετεοκλης

Ετ.

717

οὐκ ἄνδρ’ὁπλίτην τοῦτο χρὴ στέργειν ἔπος.

Χορος

Χο.

718

ἀλλ’αὐτάδελφον αἷμα δρέψασθαι θέλεις;

Ετεοκλης

Ετ.

719

θεῶν διδόντων οὐκ ἂν ἐκφύγοις κακά.

Χορος

Χο.

720

πέφρικα τὰν ὠλεσίοικον

721

θεόν, οὐ θεοῖς ὁμοίαν,

722

παναλαθῆ κακόμαντιν

723

πατρὸς εὐκταίαν Ἐρινὺν

724

τελέσαι τὰς περιθύμους

725

κατάρας Οἰδιπόδα βλαψίφρονος ·

726

παιδολέτωρ δ’ἔρις ἅδ’ὀτρύνει.

727

ξένος δὲ κλήρους ἐπινωμᾷ,

728

Χάλυβος Σκυθᾶν ἄποικος,

729

κτεάνων χρηματοδαίτας

730

πικρός, ὠμόφρων σίδαρος,

731

χθόνα ναίειν διαπήλας,

732

ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν κατέχειν,

733

τῶν μεγάλων πεδίων ἀμοίρους.

ἐπεὶ δ’ἂν αὐτοκτόνως

αὐτοδάικτοι θάνωσι,

καὶ γαΐα κόνις πίῃ

μελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,

738

τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι,

739

τίς ἄν σφε λούσειεν; ὦ

740

πόνοι δόμων νέοι

741

παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς.

742

παλαιγενῆ γὰρ λέγω

743

παρβασίαν ὠκύποινον ·

744

αἰῶνα δ’ἐς τρίτον μένει ·

745

Ἀπόλλωνος εὖτε Λάιος

746

βίᾳ, τρὶς εἰπόντος ἐν

747

μεσομφάλοις Πυθικοῖς

748

χρηστηρίοις θνᾴσκοντα

749

γέννας ἄτερ σῴζειν πόλιν,

750

κρατηθεὶς δ’ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν

751

ἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῷ,

752

πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,

753

ὅστε ματρὸς ἁγνὰν

754

σπείρας ἄρουραν, ἵν’ἐτράφη,

755

ῥίζαν αἱματόεσσαν

756

ἔτλα · παράνοια συνᾶγε

757

νυμφίους φρενώλεις.

758

κακῶν δ’ὥσπερ θάλασσα κῦμ’ἄγει ·

759

τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ’ἀείρει

760

τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ

761

πρύμναν πόλεως καχλάζει.

762

μεταξὺ δ’ἀλκὰ δι’ὀλίγου

763

τείνει, πύργος ἐν εὔρει.

764

δέδοικα δὲ σὺν βασιλεῦσι

765

μὴ πόλις δαμασθῇ.

766

τελειᾶν γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν

767

βαρεῖαι καταλλαγαί · τὰ δ’ὀλοὰ

768

πελόμεν’οὐ παρέρχεται.

769

πρόπρυμνα δ’ἐκβολὰν φέρει

770

ἀνδρῶν ἀλφηστᾶν

771

ὄλβος ἄγαν παχυνθείς.

772

τίν’ἀνδρῶν γὰρ τοσόνδ’ἐθαύμασαν

773

θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος ὁ

774

πολύβατόςτ’ἀγὼν βροτῶν,

775

ὅσον τότ’Οἰδίπουν τίον,

τὰν ἁρπαξάνδραν

κῆρ’ἀφελόντα χώρας;

ἐπεὶ δ’ἀρτίφρων

ἐγένετο μέλεος ἀθλίων

780

γάμων, ἐπ’ἄλγει δυσφορῶν

781

μαινομένᾳ κραδίᾳ

782

δίδυμα κάκ’ἐτέλεσεν ·

783

πατροφόνῳ χερὶ τῶν

784

† κρεισσοτέκνων † ὀμμάτων ἐπλάγχθη ·

785

τέκνοις δ’ἀγρίας

786

ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς,

787

αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς,

788

καί σφε σιδαρονόμῳ

789

διὰ χερί ποτε λαχεῖν

790

κτήματα · νῦν δὲ τρέω

791

μὴ τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς.

Αγγελος

Αγ.

792

θαρσεῖτε, παῖδες μητέρων τεθραμμέναι.

793

πόλις πέφευγεν ἥδε δούλιον ζυγόν ·

794

πέπτωκεν ἀνδρῶν ὀβρίμων κομπάσματα ·

795

πόλις δ’ἐν εὐδίᾳτε καὶ κλυδωνίου

796

πολλαῖσι πληγαῖς ἄντλον οὐκ ἐδέξατο.

797

στέγει δὲ πύργος, καὶ πύλας φερεγγύοις

798

ἐφραξάμεσθα μονομάχοισι προστάταις ·

799

καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστ’, ἐν ἓξ πυλώμασι ·

800

τὰς δ’ἑβδόμας ὁ σεμνὸς ἑβδομαγέτης

801

ἄναξ Ἀπόλλων εἵλετ’, Οἰδίπου γένει

802

κραίνων παλαιὰς Λαΐου δυσβουλίας.

Χορος

Χο.

803

τί δ’ἔστι πρᾶγμα νεόκοτον πόλει πλέον;

Αγγελος

Αγ.

804

πόλις σέσωσται · βασιλέες δ’ὁμόσποροι —

Χορος

Χο.

805

τίνες; τί δ’εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου.

Αγγελος

Αγ.

806

φρονοῦσα νῦν ἄκουσον · Οἰδίπου τόκοι —

Χορος

Χο.

807

οἲ ’γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν.

Αγγελος

Αγ.

808

οὐ δ’ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι —

Χορος

Χο.

809

ἐκεῖθι κεῖσθον; βαρέα δ’οὖν ὅμως φράσον.

Αγγελος

Αγ.

810

ἅνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων.

Χορος

Χο.

811

οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίρονθ’ἅμα;

812

οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἄγαν.

813

αὐτὸς δ’ἀναλοῖ δῆτα δύσποτμον γένος.

814

τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα ·

815

πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν, οἱ δ’ἐπιστάται,

816

δισσὼ στρατηγώ, διέλαχον σφυρηλάτῳ

817

Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν.

818

ἕξουσι δ’ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθονός,

819

πατρὸς κατ’εὐχὰς δυσπότμως φορούμενοι.

820

821

822

ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολιοῦχοι

823

δαίμονες, οἳ δὴ Κάδμου πύργους

824

τούσδε ῥύεσθε,

825

πότερον χαίρω κἀπολολύξω

826

πόλεως ἀσινεῖ † σωτῆρι †,

827

ἢ τοὺς μογεροὺς καὶ δυσδαίμονας

830

ἀτέκνους κλαύσω πολεμάρχους;

831

οἳ δῆτ’ὀρθῶς κατ’ἐπωνυμίαν

832

καὶ πολυνεικεῖς

832b

ὤλοντ’ἀσεβεῖ διανοίᾳ.

833

ὦ μέλαινα καὶ τελεία

833b

γένεος Οἰδίπουτ’ἀρά,

834

κακόν με καρδίαν τι περιπίτνει κρύος.

835

ἔτευξα τύμβῳ μέλος

836

Θυιὰς αἱματοσταγεῖς

837

νεκροὺς κλύουσα δυσμόρως

838

θανόντας · ἦ δύσορνις

839

ἅδε ξυναυλία δορός.

840

ἐξέπραξεν, οὐ δ’ἀπεῖπεν

841

πατρόθεν εὐκταία φάτις ·

842

βουλαὶ δ’ἄπιστοι Λαΐου διήρκεσαν.

843

μέριμνα δ’ἀμφὶ πτόλιν ·

844

θέσφατ’οὐκ ἀμβλύνεται.

845

ἰὼ πολύστονοι, τόδ’

846

ἠργάσασθ’ἄπιστον · ἦλθε δ’

847

αἰακτὰ πήματ’οὐ λόγῳ.

848

τάδ’αὐτόδηλα, προῦπτος ἀγγέλου λόγος ·

849

διπλαῖ μέριμναι, † διδυμάνορα †

850

κάκ’αὐτοφόνα, δίμοιρα

851

τέλεια τάδε πάθη. τί φῶ;

852

τί δ’ἄλλο γ’ἢ πόνοι πόνων

853

δόμων ἐφέστιοι;

854

ἀλλὰ γόων, ὦ φίλαι, κατ’οὖρον

855

ἐρέσσετ’ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν

856

πίτυλον, ὃς αἰὲν δι’Ἀχέροντ’ἀμείβεται

857

τὰν ἄστολον μελάγκροκον θεωρίδα,

858

τὰν ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι, τὰν ἀνάλιον

860

πάνδοκον εἰς ἀφανῆτε χέρσον.

861

ἀλλὰ γὰρ ἥκουσ’αἵδ’ἐπὶ πρᾶγος

862

πικρὸν Ἀντιγόνητ’ἠδ’Ἰσμήνη,

863

θρῆνον ἀδελφοῖν · οὐκ ἀμφιβόλως

864

οἶμαί σφ’ἐρατῶν ἐκ βαθυκόλπων

865

στηθέων ἥσειν ἄλγος ἐπάξιον.

866

ἡμᾶς δὲ δίκη πρότερον φήμης

867

τὸν δυσκέλαδόνθ’ὕμνον Ἐρινύος

868

ἰαχεῖν Ἀίδατ’

870

ἐχθρὸν παιᾶν’ἐπιμέλπειν.

871

ἰώ, δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι

872

στρόφον ἐσθῆσιν περιβάλλονται,

873

κλαίω, στένομαι, καὶ δόλος οὐδεὶς

874

μὴ ’κ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν.

875

ἰὼ ἰὼ δύσφρονες,

876

φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,

877

δόμους πατρῴους

878

ἑλόντες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.

879

μέλεοι δῆθ’οἳ μελέους θανάτους

880

εὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.

881

ἰὼ ἰὼ δωμάτων

882

ἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίας

883

ἰδόντες, ἤδη

885

διήλλαχθε σὺν σιδάρῳ.

886

κάρτα δ’ἀληθῆ πατρὸς Οἰδιπόδα

887

πότνι’Ἐρινὺς ἐπέκρανεν.

888

δι’εὐωνύμων τετυμμένοι,

889

τετυμμένοι δῆθ’,

890

ὁμοσπλάγχνωντε πλευρωμάτων

[…]

αἰαῖ δαιμόνιοι,

αἰαῖ δ’ἀντιφόνων

θανάτων ἀραί.

διανταίαν λέγεις δόμοισι καὶ

896

σώμασιν πεπλαγμένους,

ἀναυδάτῳ μένει

ἀραίῳτ’ἐκ πατρὸς

οὐ διχόφρονι πότμῳ.

διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος,

901

στένουσι πύργοι,

902

στένει πέδον φίλανδρον · μένει

κτέανα δ’ἐπιγόνοις,

δι’ὧν αἰνομόροις,

δι’ὧν νεῖκος ἔβα

καὶ θανάτου τέλος.

ἐμοιράσαντο δ’ὀξυκάρδιοι

908

κτήμαθ’, ὥστ’ἴσον λαχεῖν.

διαλλακτῆρι δ’οὐκ

ἀμεμφεία φίλοις,

οὐ δ’ἐπίχαρις Ἄρης.

σιδαρόπλακτοι μὲν ὧδ’ἔχουσιν,

912

σιδαρόπλακτοι δὲ τοὺς μένουσι,

913

τάχ’ἄν τις εἴποι, τίνες;

914

τάφων πατρῴων λαχαί.

915

ὅδ’ἁμῶν μάλ’ἀχέτας τοὺς

916

προπέμπει δαϊκτὴρ γόος

917

αὐτόστονος, αὐτοπήμων,

918

δαϊόφρων, οὐ φιλογαθής, ἐτύμως

919

δακρυχέων ἐκ φρενός, ἃ

920

κλαιομένας μου μινύθει

921

τοῖνδε δυοῖν ἀνάκτοιν.

922

πάρεστι δ’εἰπεῖν ἐπ’ἀθλίοισιν

923

ὡς ἐρξάτην πολλὰ μὲν πολίτας,

924

ξένωντε πάντων στίχας

925

πολυφθόρους ἐν δαΐ.

926

δυσδαίμων σφιν ἁ τεκοῦσα

927

πρὸ πασᾶν γυναικῶν ὁπόσαι

928

τεκνογόνοι κέκληνται.

929

παῖδα τὸν αὑτᾶς πόσιν αὑτᾷ θεμένα

930

τούσδ’ἔτεχ’, οἱ δ’ὧδ’

931

ἐτελεύτασαν ὑπ’ἀλλαλοφόνοις

932

χερσὶν ὁμοσπόροισιν.

933

ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,

διατομαῖς οὐ φίλαις,

ἔριδι μαινομένᾳ,

νείκεος ἐν τελευτᾷ.

πέπαυται δ’ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ

938

ζόα φονορύτῳ

939

μέμεικται · κάρτα δ’εἴσ’ὅμαιμοι.

940

πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος

941

ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς

942

θακτὸς σίδαρος · πικρὸς δὲ χρημάτων

943

κακὸς δατητὰς Ἄρης ἀρὰν

944

πατρῴαν τιθεὶς ἀλαθῆ.

945

ἔχουσι μοῖραν λαχόντες οἱ μέλεοι

946

διοδότων ἀχθέων ·

947

ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς

948

πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.

949

ἰὼ πολλοῖς ἐπανθίσαντες

950

πόνοισι γενεάν ·

951

τελευταῖαι δ’ἐπηλάλαξαν

952

Ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον, τετραμμένου

953

παντρόπῳ φυγᾷ γένους.

954

ἕστακε δ’Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις,

955

ἐν αἷς ἐθείνοντο, καὶ δυοῖν

956

κρατήσας ἔληξε δαίμων.

Αντιγονη

Αν.

957

παισθεὶς ἔπαισας.

Ισμηνη

Ισ.

957b

σὺ δ’ἔθανες κατακτανών.

Αντιγονη

Αν.

958

δορὶ δ’ἔκανες —

Ισμηνη

Ισ.

959

δορὶ δ’ἔθανες —

Αντιγονη

Αν.

960

μελεοπόνος.

Ισμηνη

Ισ.

961

μελεοπαθής.

Αντιγονη

Αν.

962

ἴτω γόος.

Ισμηνη

Ισ.

963

ἴτω δάκρυ.

Αντιγονη

Αν.

964

πρόκεισαι —

Ισμηνη

Ισ.

965

κατακτάς.

Αντιγονη

Αν.

966

ἠέ.

Ισμηνη

Ισ.

966b

ἠέ.

Αντιγονη

Αν.

967

μαίνεται γόοισι φρήν.

Ισμηνη

Ισ.

968

ἐντὸς δὲ καρδία στένει.

Αντιγονη

Αν.

969

ἰὼ ἰὼ πάνδυρτε σύ.

Ισμηνη

Ισ.

970

σὺ δ’αὖτε καὶ πανάθλιε.

Αντιγονη

Αν.

971

πρὸς φίλου ἔφθισο.

Ισμηνη

Ισ.

972

καὶ φίλον ἔκτανες.

Αντιγονη

Αν.

973

διπλᾶ λέγειν —

Ισμηνη

Ισ.

974

διπλᾶ δ’ὁρᾶν —

Αντιγονη

Αν.

975

ἄχθεα τῶνδε τάδ’ἐγγύθεν.

Ισμηνη

Ισ.

976

πέλας ἀδελφέ’ἀδελφεῶν.

Χορος

Χο.

977

ἰὼ Μοῖρα βαρυδότειρα μογερά,

978

πότνιάτ’Οἰδίπου σκιά,

979

μέλαιν’Ἐρινύς, ἦ μεγασθενής τις εἶ.

Αντιγονη

Αν.

980

ἠέ.

Ισμηνη

Ισ.

980b

ἠέ.

Αντιγονη

Αν.

981

δυσθέατα πήματα —

Ισμηνη

Ισ.

982

ἔδειξεν ἐκ φυγᾶς ἐμοί.

Αντιγονη

Αν.

983

οὐ δ’ἵκεθ’ὡς κατέκτανεν.

Ισμηνη

Ισ.

984

σωθεὶς δὲ πνεῦμ’ἀπώλεσεν.

Αντιγονη

Αν.

985

ὤλεσε δῆτ’ἄγαν.

Ισμηνη

Ισ.

986

καὶ τὸν ἐνόσφισεν.

Αντιγονη

Αν.

987

τάλαν γένος.

Ισμηνη

Ισ.

988

τάλαν πάθος.

Αντιγονη

Αν.

989

δύστονα κήδε’ὁμαίμονα.

Ισμηνη

Ισ.

990

† δίυγρα † τριπάλτων πημάτων.

Χορος

Χο.

991

ἰὼ Μοῖρα βαρυδότειρα μογερά,

992

πότνιάτ’Οἰδίπου σκιά,

993

μέλαιν’Ἐρινύς, ἦ μεγασθενής τις εἶ.

Αντιγονη

Αν.

994

σὺ τοί νιν οἶσθα διαπερῶν —

Ισμηνη

Ισ.

995

σὺ δ’οὐδὲν ὕστερος μαθών —

Αντιγονη

Αν.

996

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν —

Ισμηνη

Ισ.

997

δορός γε τῷδ’ἀντηρέτας.

Αντιγονη

Αν.

998

ὀλοὰ λέγειν.

Ισμηνη

Ισ.

999

ὀλοὰ δ’ὁρᾶν.

Αντιγονη

Αν.

1000

ἰὼ πόνος —

Ισμηνη

Ισ.

1001

ἰὼ κακά —

Αντιγονη

Αν.

1002

δώμασι καὶ χθονί.

Ισμηνη

Ισ.

1003

πρὸ πάντων δ’ἐμοί.

Αντιγονη

Αν.

1004

καὶ τὸ πρόσω γ’ἐμοί.

Ισμηνη

Ισ.

1005

ἰὼ ἰὼ δυστόνων κακῶν, ἄναξ.

Αντιγονη

Αν.

1006

ἰὼ πάντων πολυστονώτατοι.

Ισμηνη

Ισ.

1007

ἰὼ ἰὼ δαιμονῶντες ἄτᾳ.

Αντιγονη

Αν.

1008

ἰὼ ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

Ισμηνη

Ισ.

1009

ἰώ, ὅπου ’στὶ τιμιώτατον.

Αντιγονη

Αν.

1010

ἰὼ ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον.

Κηρυξ

Κη.

1011

δοκοῦντα καὶ δόξαντ’ἀπαγγέλλειν με χρὴ

1012

δήμου προβούλοις τῆσδε Καδμείας πόλεως ·

1013

Ἐτεοκλέα μὲν τόνδ’ἐπ’εὐνοίᾳ χθονὸς

1014

θάπτειν ἔδοξε γῆς φίλαις κατασκαφαῖς ·

1015

στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς θάνατον εἵλετ’ἐν πόλει

1016

ἱερῶν πατρῴων δ’ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ

1017

τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν.

1018

οὕτω μὲν ἀμφὶ τοῦδ’ἐπέσταλται λέγειν ·

1019

τούτου δ’ἀδελφὸν τόνδε Πολυνείκους νεκρὸν

1020

ἔξω βαλεῖν ἄθαπτον, ἁρπαγὴν κυσίν,

1021

ὡς ὄντ’ἀναστατῆρα Καδμείων χθονός,

1022

εἰ μὴ θεῶν τις ἐμποδὼν ἔστη δορὶ

1023

τῷ τοῦδ’· ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται

1024

θεῶν πατρῴων, οὓς ἀτιμάσας ὅδε

1025

στράτευμ’ἐπακτὸν ἐμβαλὼν ᾕρει πόλιν.

1026

οὕτω πετηνῶν τόνδ’ὑπ’οἰωνῶν δοκεῖ

1027

ταφέντ’ἀτίμως τοὐπιτίμιον λαβεῖν,

1028

καὶ μήθ’ὁμαρτεῖν τυμβοχόα χειρώματα

1029

μήτ’ὀξυμόλποις προσσέβειν οἰμώγμασιν,

1030

ἄτιμον εἶναι δ’ἐκφορᾶς φίλων ὕπο.

1031

τοιαῦτ’ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει.

Αντιγονη

Αν.

1032

ἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω ·

1033

ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ,

1034

ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ

1035

θάψασ’ἀδελφὸν τὸν ἐμόν, οὐ δ’αἰσχύνομαι

1036

ἔχουσ’ἄπιστον τήνδ’ἀναρχίαν πόλει.

1037

δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν,

1038

μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός.

1039

τοιγὰρ θέλουσ’ἄκοντι κοινώνει κακῶν

1040

ψυχή, θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί.

1041

τούτου δὲ σάρκας οὐ δὲ κοιλογάστορες

1042

λύκοι σπάσονται · μὴ δοκησάτω τινί.

1043

τάφον γὰρ αὐτῷ καὶ κατασκαφὰς ἐγώ,

1044

γυνή περ οὖσα, τῷδε μηχανήσομαι,

1045

κόλπῳ φέρουσα βυσσίνου πεπλώματος.

1046

καὐτὴ καλύψω, μη δέ τῳ δόξῃ πάλιν ·

1047

θάρσει, παρέσται μηχανὴ δραστήριος.

Κηρυξ

Κη.

1048

αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Αντιγονη

Αν.

1049

αὐδῶ σὲ μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κηρυξ

Κη.

1050

τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.

Αντιγονη

Αν.

1051

τράχυν’· ἄθαπτος δ’οὗτος οὐ γενήσεται.

Κηρυξ

Κη.

1052

ἀλλ’ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ,;

Αντιγονη

Αν.

1053

ἤδη τὰ τοῦδε διατετίμηται θεοῖς.

Κηρυξ

Κη.

1054

οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Αντιγονη

Αν.

1055

παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.

Κηρυξ

Κη.

1056

ἀλλ’εἰς ἅπαντας ἀνθ’ἑνὸς τόδ’ἔργον ἦν.

Αντιγονη

Αν.

1057

ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν.

1058

ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε · μὴ μακρηγόρει.

Κηρυξ

Κη.

1059

ἀλλ’αὐτόβουλος ἴσθ’, ἀπεννέπω δ’ἐγώ.

Χορος

Χο.

1059b

φεῦ φεῦ.

1060

ὦ μεγάλαυχοι καὶ φθερσιγενεῖς

1061

Κῆρες Ἐρινύες, αἵτ’Οἰδιπόδα

1062

γένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως,

1063

τί πάθω; τί δὲ δρῶ; τί δὲ μήσωμαι;

1064

πῶς τολμήσω μήτε σὲ κλαίειν

1065

μήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον ·

1066

ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαι

1067

δεῖμα πολιτῶν.

1068

σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρων

1069

τεύξει · κεῖνος δ’ὁ τάλας ἄγοος

1070

μονόκλαυτον ἔχων θρῆνον ἀδελφῆς

1071

εἶσιν · τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο;

Ημιχοριον Α

Ημ.

1072

δράτω τι πόλις καὶ μὴ δράτω

1073

τοὺς κλαίοντας Πολυνείκη.

1074

ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεν

1075

αἵδε προπομποί. καὶ γὰρ γενεᾷ

1076

κοινὸν τόδ’ἄχος, καὶ πόλις ἄλλως

1077

ἄλλοτ’ἐπαινεῖ τὰ δίκαια.

Ημιχοριον Β

Ημ.

1078

ἡμεῖς δ’ἅμα τῷδ’, ὥσπερτε πόλις

1079

καὶ τὸ δίκαιον ξυνεπαινεῖ.

1080

μετὰ γὰρ μάκαρας καὶ Διὸς ἰσχὺν

1081

ὅδε Καδμείων ἤρυξε πόλιν

1082

μὴ ’νατραπῆναι μη δ’ἀλλοδαπῷ

1083

κύματι φωτῶν

1084

κατακλυσθῆναι τὰ μάλιστα.