Χορος

Χο.

τάδε μὲν Περσῶν τῶν οἰχομένων

Ἑλλάδ’ἐς αἶαν πιστὰ καλεῖται,

καὶ τῶν ἀφνεῶν καὶ πολυχρύσων

ἑδράνων φύλακες, κατὰ πρεσβείαν

οὓς αὐτὸς ἄναξ Ξέρξης βασιλεὺς

Δαρειογενὴς

εἵλετο χώρας ἐφορεύειν.

ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ

καὶ πολυχρύσου στρατιᾶς ἤδη

κακόμαντις ἄγαν ὀρσολοπεῖται

θυμὸς ἔσωθεν.

πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ἀσιατογενὴς

ᾤχωκε, νέον δ’ἄνδρα βαΰζει,

κοὔτε τις ἄγγελος οὔτε τις ἱππεὺς

ἄστυ τὸ Περσῶν ἀφικνεῖται ·

οἵτε τὸ Σούσων ἠδ’Ἀγβατάνων

καὶ τὸ παλαιὸν Κίσσιον ἕρκος

προλιπόντες ἔβαν, τοὶ μὲν ἐφ’ἵππων,

τοὶ δ’ἐπὶ ναῶν, πεζοίτε βάδην

πολέμου στῖφος παρέχοντες ·

οἷος Ἀμίστρης ἠδ’Ἀρταφρένης

καὶ Μεγαβάτης ἠδ’Ἀστάσπης,

ταγοὶ Περσῶν,

βασιλῆς βασιλέως ὕποχοι μεγάλου,

σοῦνται, στρατιᾶς πολλῆς ἔφοροι,

τοξοδάμαντέςτ’ἠδ’ἱπποβάται,

φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν, δεινοὶ δὲ μάχην

ψυχῆς εὐτλήμονι δόξῃ ·

Ἀρτεμβάρηςθ’ἱππιοχάρμης

καὶ Μασίστρης, ὅτε τοξοδάμας

ἐσθλὸς Ἰμαῖος, Φαρανδάκηςθ’,

ἵππωντ’ἐλατὴρ Σοσθάνης.

ἄλλους δ’ὁ μέγας καὶ πολυθρέμμων

Νεῖλος ἔπεμψεν · Σουσισκάνης,

Πηγασταγὼν Αἰγυπτογενής,

ὅτε τῆς ἱερᾶς Μέμφιδος ἄρχων

μέγας Ἀρσάμης, τάςτ’ὠγυγίους

Θήβας ἐφέπων Ἀριόμαρδος,

καὶ ἑλειοβάται ναῶν ἐρέται

δεινοὶ πλῆθόςτ’ἀνάριθμοι.

ἁβροδιαίτων δ’ἕπεται Λυδῶν

ὄχλος, οἵτ’ἐπίπαν ἠπειρογενὲς

κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογαθὴς

Ἀρκτεύςτ’ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,

καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους

πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,

δίρρυμάτε καὶ τρίρρυμα τέλη,

φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι.

στεῦται δ’ἱεροῦ Τμώλου πελάται

ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,

Μάρδων, Θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,

καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί · Βαβυλὼν δ’

ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον

πέμπει σύρδην, ναῶντ’ἐπόχους

καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς ·

τὸ μαχαιροφόροντ’ἔθνος ἐκ πάσης

Ἀσίας ἕπεται

δειναῖς βασιλέως ὑπὸ πομπαῖς.

τοιόνδ’ἄνθος Περσίδος αἴας

οἴχεται ἀνδρῶν,

οὓς πέρι πᾶσα χθὼν Ἀσιῆτις

θρέψασα πόθῳ στένεται μαλερῷ,

τοκέεςτ’ἄλοχοίθ’ἡμερολεγδὸν

τείνοντα χρόνον τρομέονται.

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη

βασίλειος στρατὸς εἰς

ἀντίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ

πορθμὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

πολυάνδρου δ’Ἀσίας θούριος ἄρχων

ἐπὶ πᾶσαν χθόνα

ποιμανόριον θεῖον ἐλαύνει

διχόθεν, πεζονόμοντ’ἔκ

τε θαλάσσας,

ἐχυροῖσι πεποιθὼς

στυφελοῖς ἐφέταις,

χρυσογόνου γενεᾶς ἰσόθεος φώς.

κυάνεον δ’ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόνθ’ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις

ἀνδράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

δόκιμος δ’οὔτις ὑποστὰς

μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν

ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν

ἄμαχον κῦμα θαλάσσας ·

ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν

στρατὸς ἀλκίφρωντε λαός.

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρ’

ἐκράτησεν τὸ

παλαιόν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεώντ’ἀναστάσεις.

100

ἔμαθον δ’

101

εὐρυπόροιο θαλάσσας

102

πολιαινομένας πνεύματι λάβρῳ

103

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

104

πίσυνοι λεπτοδόμοις

105

πείσμασι

106

λαοπόροιςτε μαχαναῖς.

107

δολόμητιν δ’ἀπάταν θεοῦ

108

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

109

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ

110

πήδημα τόδ’εὐπετῶς ἀνᾴσσων;

111

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

112

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

113

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

ταῦτά μοι μελαγχίτων

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

118

τοῦδε, μὴ πόλις

119

πύθηται κένανδρον μέγ’ἄστυ Σουσίδος,

120

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ’

121

ἀντίδουπον ᾄσεται,

122

ὀᾶ, τοῦτ’ἔπος

123

γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων,

125

βυσσίνοις δ’ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.

πᾶς γὰρ ἱππηλάτας

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς

σμῆνος ὣς ἐκλέλοιπεν

μελισσᾶν σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ,

130

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας

ἀμφοτέρας ἅλιον

πρῶνα κοινὸν αἴας.

λέκτρα δ’ἀνδρῶν πόθῳ

πίμπλαται δακρύμασιν ·

135

Περσίδες δ’ἁβροπενθεῖς

ἑκάστα πόθῳ φιλάνορι

τὸν αἰχμάεντα θοῦρον

εὐνατῆρ’ἀποπεμψαμένα

λείπεται μονόζυξ.

ἀλλ’ἄγε, Πέρσαι, τόδ’ἐνεζόμενοι

141

στέγος ἀρχαῖον,

142

φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον

143

θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει,

144

πῶς ἄρα πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς

145

Δαρειογενής,

146

τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον ·

147

πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν,

148

ἢ δορικράνου

149

λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν.

150

ἀλλ’ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς

151

φάος ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως,

152

βασίλεια δ’ἐμή · προσπίτνω ·

153

καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν

154

πάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

155

ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,

156

μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι ·

157

θεοῦ μὲν εὐνάτειρα Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,

158

εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

Ατοσσα

Ατ.

159

ταῦτα δὴ λιποῦσ’ἱκάνω χρυσεοστόλμους δόμους

160

καὶ τὸ Δαρείουτε κἀμὸν κοινὸν εὐνατήριον.

161

κἀμὲ καρδίαν ἀμύσσει φροντίς · ἐς δ’ὑμᾶς ἐρῶ

162

μῦθον οὐδαμῶς ἐμαυτῆς οὖσ’ἀδείμαντος, φίλοι,

163

μὴ μέγας πλοῦτος κονίσας οὖδας ἀντρέψῃ ποδὶ

164

ὄλβον, ὃν Δαρεῖος ἦρεν οὐκ ἄνευ θεῶν τινος.

165

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν,

166

μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν

167

μήτ’ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.

168

ἔστι γὰρ πλοῦτός γ’ἀμεμφής, ἀμφὶ δ’ὀφθαλμῷ φόβος ·

169

ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν.

170

πρὸς τάδ’ὡς οὕτως ἐχόντων τῶνδε, σύμβουλοι λόγου

171

τοῦδέ μοι γένεσθε, Πέρσαι, γηραλέα πιστώματα ·

172

πάντα γὰρ τὰ κέδν’ἐν ὑμῖν ἐστί μοι βουλεύματα.

Χορος

Χο.

173

εὖ τόδ’ἴσθι, γῆς ἄνασσα τῆσδε, μή σε δὶς φράσαι

174

μήτ’ἔπος μήτ’ἔργον ὧν ἂν δύναμις ἡγεῖσθαι θέλῃ ·

175

εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς τῶνδε συμβούλους καλεῖς.

Ατοσσα

Ατ.

176

πολλοῖς μὲν αἰεὶ νυκτέροις ὀνείρασιν

177

ξύνειμ’, ἀφ’οὗπερ παῖς ἐμὸς στείλας στρατὸν

178

Ἰαόνων γῆν οἴχεται πέρσαι θέλων ·

179

ἀλλ’οὔτι πω τοιόνδ’ἐναργὲς εἰδόμην

180

ὡς τῆς πάροιθεν εὐφρόνης · λέξω δέ σοι.

181

ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκ’εὐείμονε,

182

ἡ μὲν πέπλοισι Περσικοῖς ἠσκημένη,

183

ἡ δ’αὖτε Δωρικοῖσιν, εἰς ὄψιν μολεῖν,

184

μεγέθειτε τῶν νῦν ἐκπρεπεστάτα πολύ,

185

κάλλειτ’ἀμώμω, καὶ κασιγνήτα γένους

186

ταὐτοῦ · πάτραν δ’ἔναιον ἡ μὲν Ἑλλάδα

187

κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν, ἡ δὲ βάρβαρον.

188

τούτω στάσιν τιν’, ὡς ἐγὼ ’δόκουν ὁρᾶν,

189

τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι · παῖς δ’ἐμὸς μαθὼν

190

κατεῖχε κἀπράυνεν, ἅρμασιν δ’ὕπο

191

ζεύγνυσιν αὐτὼ καὶ λέπαδν’ἐπ’αὐχένων

192

τίθησι. χἠ μὲν τῇδ’ἐπυργοῦτο στολῇ

193

ἐν ἡνίαισίτ’εἶχεν εὔαρκτον στόμα,

194

ἡ δ’ἐσφάδαζε, καὶ χεροῖν ἔντη δίφρου

195

διασπαράσσει καὶ ξυναρπάζει βίᾳ

196

ἄνευ χαλινῶν καὶ ζυγὸν θραύει μέσον.

197

πίπτει δ’ἐμὸς παῖς, καὶ πατὴρ παρίσταται

198

Δαρεῖος οἰκτείρων σφε · τὸν δ’ὅπως ὁρᾷ

199

Ξέρξης, πέπλους ῥήγνυσιν ἀμφὶ σώματι.

200

καὶ ταῦτα μὲν δὴ νυκτὸς εἰσιδεῖν λέγω.

201

ἐπεὶ δ’ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου

202

ἔψαυσα πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ

203

βωμὸν προσέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσιν

204

θέλουσα θῦσαι πέλανον, ὧν τέλη τάδε.

205

ὁρῶ δὲ φεύγοντ’αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν

206

Φοίβου · φόβῳ δ’ἄφθογγος ἐστάθην, φίλοι ·

207

μεθύστερον δὲ κίρκον εἰσορῶ δρόμῳ

208

πτεροῖς ἐφορμαίνοντα καὶ χηλαῖς κάρα

209

τίλλονθ’· ὁ δ’οὐδὲν ἄλλο γ’ἢ πτήξας δέμας

210

παρεῖχε. ταῦτ’ἔμοιγε δείματ’εἰσιδεῖν,

211

ὑμῖν δ’ἀκούειν. εὖ γὰρ ἴστε, παῖς ἐμὸς

212

πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ’ἀνήρ,

213

κακῶς δὲ πράξας, οὐχ ὑπεύθυνος πόλει,

214

σωθεὶς δ’ὁμοίως τῆσδε κοιρανεῖ χθονός.

Χορος

Χο.

215

οὔ σε βουλόμεσθα, μῆτερ, οὔτ’ἄγαν φοβεῖν λόγοις

216

οὔτε θαρσύνειν. θεοὺς δὲ προστροπαῖς ἱκνουμένη,

217

εἴ τι φλαῦρον εἶδες, αἰτοῦ τῶνδ’ἀποτροπὴν τελεῖν,

218

τὰ δ’ἀγάθ’ἐκτελῆ γενέσθαι σοίτε καὶ τέκνοις σέθεν

219

καὶ πόλει φίλοιςτε πᾶσι. δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς

220

Γῇτε καὶ φθιτοῖς χέασθαι · πρευμενῶς δ’αἰτοῦ τάδε,

221

σὸν πόσιν Δαρεῖον, ὅνπερ φὴς ἰδεῖν κατ’εὐφρόνην,

222

ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳτε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος,

223

τἄμπαλιν δὲ τῶνδε γαίᾳ κάτοχα μαυροῦσθαι σκότῳ.

224

ταῦτα θυμόμαντις ὤν σοι πρευμενῶς παρῄνεσα.

225

εὖ δὲ πανταχῇ τελεῖν σοι τῶνδε κρίνομεν πέρι.

Ατοσσα

Ατ.

226

ἀλλὰ μὴν εὔνους γ’ὁ πρῶτος τῶνδ’ἐνυπνίων κριτὴς

227

παιδὶ καὶ δόμοις ἐμοῖσι τήνδ’ἐκύρωσας φάτιν.

228

ἐκτελοῖτο δὴ τὰ χρηστά · ταῦτα δ’, ὡς ἐφίεσαι,

229

πάντα θήσομεν θεοῖσι τοῖςτ’ἔνερθε γῆς φίλοις,

230

εὖτ’ἂν εἰς οἴκους μόλωμεν. κεῖνα δ’ἐκμαθεῖν θέλω,

231

ὦ φίλοι, ποῦ τὰς Ἀθήνας φασὶν ἱδρῦσθαι χθονός.

Χορος

Χο.

232

τῆλε πρὸς δυσμαῖς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.

Ατοσσα

Ατ.

233

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ’ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν;

Χορος

Χο.

234

πᾶσα γὰρ γένοιτ’ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

Ατοσσα

Ατ.

235

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;

Χορος

Χο.

236

καὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

Ατοσσα

Ατ.

237

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

Χορος

Χο.

238

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

Ατοσσα

Ατ.

239

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;

Χορος

Χο.

240

οὐδαμῶς · ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.

Ατοσσα

Ατ.

241

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;

Χορος

Χο.

242

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐ δ’ὑπήκοοι.

Ατοσσα

Ατ.

243

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

Χορος

Χο.

244

ὥστε Δαρείου πολύντε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

Ατοσσα

Ατ.

245

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.

Χορος

Χο.

246

ἀλλ’ἐμοὶ δοκεῖν τάχ’εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον.

247

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

248

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Αγγελος

Αγ.

249

ὦ γῆς ἁπάσης Ἀσιάδος πολίσματα,

250

ὦ Περσὶς αἶα καὶ πολὺς πλούτου λιμήν,

251

ὡς ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολὺς

252

ὄλβος, τὸ Περσῶν δ’ἄνθος οἴχεται πεσόν.

253

ὤμοι, κακὸν μὲν πρῶτον ἀγγέλλειν κακά ·

254

ὅμως δ’ἀνάγκη πᾶν ἀναπτύξαι πάθος,

255

Πέρσαι · στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων.

Χορος

Χο.

256

ἄνι’ἄνια κακὰ

257

νεόκοτα καὶ δάι’. αἰαῖ,

258

διαίνεσθε, Πέρσαι,

259

τόδ’ἄχος κλύοντες.

Αγγελος

Αγ.

260

ὡς πάντα γ’ἔστ’ἐκεῖνα διαπεπραγμένα ·

261

αὐτὸς δ’ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

Χορος

Χο.

262

ἦ μακροβίοτος

263

ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη

264

γεραιοῖς, ἀκούειν

265

τόδε πῆμ’ἄελπτον.

Αγγελος

Αγ.

266

καὶ μὴν παρών γε κοὐ λόγους ἄλλων κλύων,

267

Πέρσαι, φράσαιμ’ἂν οἷ’ἐπορσύνθη κακά.

Χορος

Χο.

268

ὀτοτοτοῖ, μάταν

269

τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ

270

γᾶς ἀπ’Ἀσίδος ἦλθε

271

δᾴαν ἐφ’Ἑλλάδα χώραν.

Αγγελος

Αγ.

272

πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων

273

Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶςτε πρόσχωρος τόπος.

Χορος

Χο.

274

ὀτοτοτοῖ, φίλων

275

ἁλίδονα μέλεα πολυβαφῆ

276

κατθανόντα λέγεις

277

φέρεσθαι πλάγκτ’ἐν διπλάκεσσιν.

Αγγελος

Αγ.

278

οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δ’ἀπώλλυτο

279

στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

Χορος

Χο.

280

ἴυζ’ἄποτμον Πέρσαις

281

δυσαιανῆ βοὰν

282

δᾴοις, ὡς πάντα παγκάκως

283

ἔφθισαν · αἰαῖ στρατοῦ φθαρέντος.

Αγγελος

Αγ.

284

ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν.

285

φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος.

Χορος

Χο.

286

στυγναί γ’Ἀθᾶναι δᾴοις ·

287

μεμνῆσθαί τοι πάρα

288

ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν

289

ἔκτισαν εὔνιδας ἠδ’ἀνάνδρους.

Ατοσσα

Ατ.

290

σιγῶ πάλαι δύστηνος ἐκπεπληγμένη

291

κακοῖς · ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορὰ

292

τὸ μήτε λέξαι μήτ’ἐρωτῆσαι πάθη.

293

ὅμως δ’ἀνάγκη πημονὰς βροτοῖς φέρειν

294

θεῶν διδόντων · πᾶν δ’ἀναπτύξας πάθος

295

λέξον καταστάς, κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως.

296

τίς οὐ τέθνηκε, τίνα δὲ καὶ πενθήσομεν

297

τῶν ἀρχελείων, ὅστ’ἐπὶ σκηπτουχίᾳ

298

ταχθεὶς ἄνανδρον τάξιν ἠρήμου θανών;

Αγγελος

Αγ.

299

Ξέρξης μὲν αὐτὸς ζῇτε καὶ βλέπει φάος.

Ατοσσα

Ατ.

300

ἐμοῖς μὲν εἶπας δώμασιν φάος μέγα

301

καὶ λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου.

Αγγελος

Αγ.

302

Ἀρτεμβάρης δὲ μυρίας ἵππου βραβεὺς

303

στύφλους παρ’ἀκτὰς θείνεται Σιληνιῶν.

304

χὠ χιλίαρχος Δαδάκης πληγῇ δορὸς

305

πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο ·

306

Τενάγωντ’ἀριστεὺς Βακτρίων ἰθαιγενὴς

307

θαλασσόπληκτον νῆσον Αἴαντος πολεῖ.

308

Λίλαιος, Ἀρσάμηςτε κἀργήστης τρίτος,

309

οἵδ’ἀμφὶ νῆσον τὴν πελειοθρέμμονα

310

δινούμενοι ’κύρισσον ἰσχυρὰν χθόνα ·

311

πηγαῖςτε Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου

312

Ἀρκτεύς, Ἀδεύης, καὶ φερεσσάκης τρίτος

313

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον.

314

Χρυσεὺς Μάταλλος μυριόνταρχος θανών,

315

ἵππου μελαίνης ἡγεμὼν τρισμυρίας,

316

πυρρὰν ζαπληθῆ δάσκιον γενειάδα

317

ἔτεγγ’, ἀμείβων χρῶτα πορφυρέᾳ βαφῇ.

318

καὶ Μᾶγος Ἄραβος, Ἀρτάβηςτε Βάκτριος,

319

σκληρᾶς μέτοικος γῆς, ἐκεῖ κατέφθιτο.

320

Ἄμιστρις Ἀμφιστρεύςτε πολύπονον δόρυ

321

νωμῶν, ὅτ’ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος Σάρδεσι

322

πένθος παρασχών, Σεισάμηςθ’ὁ Μύσιος,

323

Θάρυβίςτε πεντήκοντα πεντάκις νεῶν

324

ταγός, γένος Λυρναῖος, εὐειδὴς ἀνήρ,

325

κεῖται θανὼν δείλαιος οὐ μάλ’εὐτυχῶς ·

326

Συέννεσίςτε πρῶτος εἰς εὐψυχίαν,

327

Κιλίκων ἄπαρχος, εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον

328

ἐχθροῖς παρασχών εὐκλεῶς ἀπώλετο.

329

τοσόνδε ταγῶν νῦν ὑπεμνήσθην πέρι.

330

πολλῶν παρόντων δ’ὀλίγ’ἀπαγγέλλω κακά.

Ατοσσα

Ατ.

331

αἰαῖ, κακῶν ὕψιστα δὴ κλύω τάδε,

332

αἴσχητε Πέρσαις καὶ λιγέα κωκύματα.

333

ἀτὰρ φράσον μοι τοῦτ’ἀναστρέψας πάλιν ·

334

πόσον δὲ πλῆθος ἦν νεῶν Ἑλληνίδων,

335

ὥστ’ἀξιῶσαι Περσικῷ στρατεύματι

336

μάχην συνάψαι ναΐοισιν ἐμβολαῖς;

Αγγελος

Αγ.

337

πλήθους μὲν ἂν σάφ’ἴσθ’ἕκατι βάρβαρον

338

ναυσὶν κρατῆσαι. καὶ γὰρ Ἕλλησιν μὲν ἦν

339

ὁ πᾶς ἀριθμὸς ἐς τριακάδας δέκα

340

ναῶν, δεκὰς δ’ἦν τῶνδε χωρὶς ἔκκριτος ·

341

Ξέρξῃ δέ, καὶ γὰρ οἶδα, χιλιὰς μὲν ἦν

342

ὧν ἦγε πλῆθος, αἱ δ’ὑπέρκοποι τάχει

343

ἑκατὸν δὶς ἦσαν ἑπτάθ’· ὧδ’ἔχει λόγος.

344

μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ;

345

ἀλλ’ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν,

346

τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ.

347

θεοὶ πόλιν σῴζουσι Παλλάδος θεᾶς.

Ατοσσα

Ατ.

348

ἔτ’ἆρ’Ἀθηνῶν ἔστ’ἀπόρθητος πόλις;

Αγγελος

Αγ.

349

ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές.

Ατοσσα

Ατ.

350

ἀρχὴ δὲ ναυσὶ συμβολῆς τίς ἦν, φράσον ·

351

τίνες κατῆρξαν, πότερον Ἕλληνες, μάχης,

352

ἢ παῖς ἐμός, πλήθει καταυχήσας νεῶν;

Αγγελος

Αγ.

353

ἦρξεν μέν, ὦ δέσποινα, τοῦ παντὸς κακοῦ

354

φανεὶς ἀλάστωρ ἢ κακὸς δαίμων ποθέν.

355

ἀνὴρ γὰρ Ἕλλην ἐξ Ἀθηναίων στρατοῦ

356

ἐλθὼν ἔλεξε παιδὶ σῷ Ξέρξῃ τάδε,

357

ὡς εἰ μελαίνης νυκτὸς ἵξεται κνέφας,

358

Ἕλληνες οὐ μενοῖεν, ἀλλὰ σέλμασιν

359

ναῶν ἐπανθορόντες ἄλλος ἄλλοσε

360

δρασμῷ κρυφαίῳ βίοτον ἐκσωσοίατο.

361

ὁ δ’εὐθὺς ὡς ἤκουσεν, οὐ ξυνεὶς δόλον

362

Ἕλληνος ἀνδρὸς οὐ δὲ τὸν θεῶν φθόνον,

363

πᾶσιν προφωνεῖ τόνδε ναυάρχοις λόγον,

364

εὖτ’ἂν φλέγων ἀκτῖσιν ἥλιος χθόνα

365

λήξῃ, κνέφας δὲ τέμενος αἰθέρος λάβῃ,

366

τάξαι νεῶν στῖφος μὲν ἐν στοίχοις τρισὶν

367

ἔκπλους φυλάσσειν καὶ πόρους ἁλιρρόθους,

368

ἄλλας δὲ κύκλῳ νῆσον Αἴαντος πέριξ ·

369

ὡς εἰ μόρον φευξοίαθ’Ἕλληνες κακόν,

370

ναυσὶν κρυφαίως δρασμὸν εὑρόντες τινά,

371

πᾶσιν στέρεσθαι κρατὸς ἦν προκείμενον.

372

τοσαῦτ’ἔλεξε κάρθ’ὑπ’εὐθύμου φρενός ·

373

οὐ γὰρ τὸ μέλλον ἐκ θεῶν ἠπίστατο.

374

οἱ δ’οὐκ ἀκόσμως, ἀλλὰ πειθάρχῳ φρενὶ

375

δεῖπνόντ’ἐπορσύνοντο, ναυβάτηςτ’ἀνὴρ

376

τροποῦτο κώπην σκαλμὸν ἀμφ’εὐήρετμον.

377

ἐπεὶ δὲ φέγγος ἡλίου κατέφθιτο

378

καὶ νὺξ ἐπῄει, πᾶς ἀνὴρ κώπης ἄναξ

379

ἐς ναῦν ἐχώρει πᾶςθ’ὅπλων ἐπιστάτης ·

380

τάξις δὲ τάξιν παρεκάλει νεὼς μακρᾶς ·

381

πλέουσι δ’ὡς ἕκαστος ἦν τεταγμένος,

382

καὶ πάννυχοι δὴ διάπλοον καθίστασαν

383

ναῶν ἄνακτες πάντα ναυτικὸν λεών.

384

καὶ νὺξ ἐχώρει, κοὐ μάλ’Ἑλλήνων στρατὸς

385

κρυφαῖον ἔκπλουν οὐδαμῇ καθίστατο ·

386

ἐπεί γε μέντοι λευκόπωλος ἡμέρα

387

πᾶσαν κατέσχε γαῖαν εὐφεγγὴς ἰδεῖν,

388

πρῶτον μὲν ἠχῇ κέλαδος Ἑλλήνων πάρα

389

μολπηδὸν ηὐφήμησεν, ὄρθιον δ’ἅμα

390

ἀντηλάλαξε νησιώτιδος πέτρας

391

ἠχώ · φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν

392

γνώμης ἀποσφαλεῖσιν · οὐ γὰρ ὡς φυγῇ

393

παιᾶν’ἐφύμνουν σεμνὸν Ἕλληνες τότε,

394

ἀλλ’ἐς μάχην ὁρμῶντες εὐψύχῳ θράσει ·

395

σάλπιγξ δ’ἀϋτῇ πάντ’ἐκεῖν’ἐπέφλεγεν.

396

εὐθὺς δὲ κώπης ῥοθιάδος ξυνεμβολῇ

397

ἔπαισαν ἅλμην βρύχιον ἐκ κελεύματος,

398

θοῶς δὲ πάντες ἦσαν ἐκφανεῖς ἰδεῖν.

399

τὸ δεξιὸν μὲν πρῶτον εὐτάκτως κέρας

400

ἡγεῖτο κόσμῳ, δεύτερον δ’ὁ πᾶς στόλος

401

ἐπεξεχώρει, καὶ παρῆν ὁμοῦ κλύειν

402

πολλὴν βοήν, “ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε,

403

ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ

404

παῖδας, γυναῖκας, θεῶντέ πατρῴων ἕδη,

405

θήκαςτε προγόνων · νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών”.

406

καὶ μὴν παρ’ἡμῶν Περσίδος γλώσσης ῥόθος

407

ὑπηντίαζε, κοὐκέτ’ἦν μέλλειν ἀκμή.

408

εὐθὺς δὲ ναῦς ἐν νηὶ χαλκήρη στόλον

409

ἔπαισεν · ἦρξε δ’ἐμβολῆς Ἑλληνικὴ

410

ναῦς, κἀποθραύει πάντα Φοινίσσης νεὼς

411

κόρυμβ’, ἐπ’ἄλλην δ’ἄλλος ηὔθυνεν δόρυ.

412

τὰ πρῶτα μέν νυν ῥεῦμα Περσικοῦ στρατοῦ

413

ἀντεῖχεν · ὡς δὲ πλῆθος ἐν στενῷ νεῶν

414

ἤθροιστ’ἀρωγὴ δ’οὔτις ἀλλήλοις παρῆν,

415

αὐτοὶ δ’ὑφ’αὑτῶν ἐμβόλοις χαλκοστόμοις

416

παίοντ’, ἔθραυον πάντα κωπήρη στόλον,

417

Ἑλληνικαίτε νῆες οὐκ ἀφρασμόνως

418

κύκλῳ πέριξ ἔθεινον, ὑπτιοῦτο δὲ

419

σκάφη νεῶν, θάλασσα δ’οὐκέτ’ἦν ἰδεῖν,

420

ναυαγίων πλήθουσα καὶ φόνου βροτῶν.

421

ἀκταὶ δὲ νεκρῶν χοιράδεςτ’ἐπλήθυον,

422

φυγῇ δ’ἀκόσμῳ πᾶσα ναῦς ἠρέσσετο,

423

ὅσαιπερ ἦσαν βαρβάρου στρατεύματος.

424

τοὶ δ’ὥστε θύννους ἤ τιν’ἰχθύων βόλον

425

ἀγαῖσι κωπῶν θραύμασίντ’ἐρειπίων

426

ἔπαιον, ἐρράχιζον · οἰμωγὴ δ’ὁμοῦ

427

κωκύμασιν κατεῖχε πελαγίαν ἅλα,

428

ἕως κελαινῆς νυκτὸς ὄμμ’ἀφείλετο.

429

κακῶν δὲ πλῆθος, οὐ δ’ἂν εἰ δέκ’ἤματα

430

στοιχηγοροίην, οὐκ ἂν ἐκπλήσαιμί σοι.

431

εὖ γὰρ τόδ’ἴσθι, μηδάμ’ἡμέρᾳ μιᾷ

432

πλῆθος τοσουτάριθμον ἀνθρώπων θανεῖν.

Ατοσσα

Ατ.

433

αἰαῖ, κακῶν δὴ πέλαγος ἔρρωγεν μέγα

434

Πέρσαιςτε καὶ πρόπαντι βαρβάρων γένει.

Αγγελος

Αγ.

435

εὖ νυν τόδ’ἴσθι, μηδέπω μεσοῦν κακόν ·

436

τοιάδ’ἐπ’αὐτοῖς ἦλθε συμφορὰ πάθους

437

ὡς τοῖσδε καὶ δὶς ἀντισηκῶσαι ῥοπῇ.

Ατοσσα

Ατ.

438

καὶ τίς γένοιτ’ἂν τῆσδ’ἔτ’ἐχθίων τύχη;

439

λέξον τίν’αὖ φὴς τήνδε συμφορὰν στρατῷ

440

ἐλθεῖν κακῶν ῥέπουσαν ἐς τὰ μάσσονα.

Αγγελος

Αγ.

441

Περσῶν ὅσοιπερ ἦσαν ἀκμαῖοι φύσιν,

442

ψυχήντ’ἄριστοι κεὐγένειαν ἐκπρεπεῖς,

443

αὐτῷτ’ἄνακτι πίστιν ἐν πρώτοις ἀεί,

444

τεθνᾶσιν αἰσχρῶς δυσκλεεστάτῳ μόρῳ.

Ατοσσα

Ατ.

445

οἲ ’γὼ τάλαινα συμφορᾶς κακῆς, φίλοι.

446

ποίῳ μόρῳ δὲ τούσδε φὴς ὀλωλέναι;

Αγγελος

Αγ.

447

νῆσός τις ἔστι πρόσθε Σαλαμῖνος τόπων,

448

βαιά, δύσορμος ναυσίν, ἣν ὁ φιλόχορος

449

Πὰν ἐμβατεύει, ποντίας ἀκτῆς ἔπι.

450

ἐνταῦθα πέμπει τούσδ’, ὅπως, ὅταν νεῶν

451

φθαρέντες ἐχθροὶ νῆσον ἐκσῳζοίατο,

452

κτείνοιεν εὐχείρωτον Ἑλλήνων στρατόν,

453

φίλους δ’ὑπεκσῴζοιεν ἐναλίων πόρων,

454

κακῶς τὸ μέλλον ἱστορῶν. ὡς γὰρ θεὸς

455

ναῶν ἔδωκε κῦδος Ἕλλησιν μάχης,

456

αὐθημερὸν φράξαντες εὐχάλκοις δέμας

457

ὅπλοισι ναῶν ἐξέθρῳσκον · ἀμφὶ δὲ

458

κυκλοῦντο πᾶσαν νῆσον, ὥστ’ἀμηχανεῖν

459

ὅποι τράποιντο. πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ χερῶν

460

πέτροισιν ἠράσσοντο, τοξικῆςτ’ἄπο

461

θώμιγγος ἰοὶ προσπίτνοντές ὤλλυσαν ·

462

τέλος δ’ἐφορμηθέντες ἐξ ἑνὸς ῥόθου

463

παίουσι, κρεοκοποῦσι δυστήνων μέλη,

464

ἕως ἁπάντων ἐξαπέφθειραν βίον.

465

Ξέρξης δ’ἀνῴμωξεν κακῶν ὁρῶν βάθος ·

466

ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ,

467

ὑψηλὸν ὄχθον ἄγχι πελαγίας ἁλός ·

468

ῥήξας δὲ πέπλους κἀνακωκύσας λιγύ,

469

πεζῷ παραγγείλας ἄφαρ στρατεύματι,

470

ἵησ’ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ. τοιάνδε σοι

471

πρὸς τῇ πάροιθε συμφορὰν πάρα στένειν.

Ατοσσα

Ατ.

472

ὦ στυγνὲ δαῖμον, ὡς ἄρ’ἔψευσας φρενῶν

473

Πέρσας · πικρὰν δὲ παῖς ἐμὸς τιμωρίαν

474

κλεινῶν Ἀθηνῶν ηὗρε, κοὐκ ἀπήρκεσαν

475

οὓς πρόσθε Μαραθὼν βαρβάρων ἀπώλεσεν ·

476

ὧν ἀντίποινα παῖς ἐμὸς πράξειν δοκῶν

477

τοσόνδε πλῆθος πημάτων ἐπέσπασεν.

478

σὺ δ’εἰπέ, ναῶν αἳ πεφεύγασιν μόρον,

479

ποῦ τάσδ’ἔλειπες · οἶσθα σημῆναι τορῶς;

Αγγελος

Αγ.

480

ναῶν γε ταγοὶ τῶν λελειμμένων σύδην

481

κατ’οὖρον οὐκ εὔκοσμον αἴρονται φυγήν ·

482

στρατὸς δ’ὁ λοιπὸς ἔντε Βοιωτῶν χθονὶ

483

διώλλυθ’, οἱ μὲν ἀμφὶ κρηναῖον γάνος

484

δίψῃ πονοῦντες, οἱ δ’ὑπ’ἄσθματος κενοὶ

485

διεκπερῶμεν ἔςτε Φωκέων χθόνα

486

καὶ Δωρίδ’αἶαν, Μηλιᾶτε κόλπον, οὗ

487

Σπερχειὸς ἄρδει πεδίον εὐμενεῖ ποτῷ ·

488

κἀντεῦθεν ἡμᾶς γῆς Ἀχαιίδος πέδον

489

καὶ Θεσσαλῶν πόλεις ὑπεσπανισμένους

490

βορᾶς ἐδέξαντ’· ἔνθα δὴ πλεῖστοι ’θάνον

491

δίψῃτε λιμῷτ’· ἀμφότερα γὰρ ἦν τάδε.

492

Μαγνητικὴν δὲ γαῖαν ἔςτε Μακεδόνων

493

χώραν ἀφικόμεσθ’, ἐπ’Ἀξίου πόρον,

494

Βόλβηςθ’ἕλειον δόνακα, Πάγγαιόντ’ὄρος,

495

Ἠδωνίδ’αἶαν · νυκτὶ δ’ἐν ταύτῃ θεὸς

496

χειμῶν’ἄωρον ὦρσε, πήγνυσιν δὲ πᾶν

497

ῥέεθρον ἁγνοῦ Στρυμόνος. θεοὺς δέ τις

498

τὸ πρὶν νομίζων οὐδαμοῦ τότ’ηὔχετο

499

λιταῖσι, γαῖαν οὐρανόντε προσκυνῶν.

500

ἐπεὶ δὲ πολλὰ θεοκλυτῶν ἐπαύσατο

501

στρατός, περᾷ κρυσταλλοπῆγα διὰ πόρον ·

502

χὤστις μὲν ἡμῶν πρὶν σκεδασθῆναι θεοῦ

503

ἀκτῖνας ὡρμήθη, σεσωσμένος κυρεῖ.

504

φλέγων γὰρ αὐγαῖς λαμπρὸς ἡλίου κύκλος

505

μέσον πόρον διῆκε, θερμαίνων φλογί.

506

πῖπτον δ’ἐπ’ἀλλήλοισιν · ηὐτύχει δέ τοι

507

ὅστις τάχιστα πνεῦμ’ἀπέρρηξεν βίου.

508

ὅσοι δὲ λοιποὶ κἄτυχον σωτηρίας,

509

Θρῄκην περάσαντες μόγις πολλῷ πόνῳ,

510

ἥκουσιν ἐκφυγόντες, οὐ πολλοί τινες,

511

ἐφ’ἑστιοῦχον γαῖαν · ὡς στένειν πόλιν

512

Περσῶν, ποθοῦσαν φιλτάτην ἥβην χθονός.

513

ταῦτ’ἔστ’ἀληθῆ · πολλὰ δ’ἐκλείπω λέγων

514

κακῶν ἃ Πέρσαις ἐγκατέσκηψεν θεός.

Χορος

Χο.

515

ὦ δυσπόνητε δαῖμον, ὡς ἄγαν βαρὺς

516

ποδοῖν ἐνήλου παντὶ Περσικῷ γένει.

Ατοσσα

Ατ.

517

οἲ ’γὼ τάλαινα διαπεπραγμένου στρατοῦ ·

518

ὦ νυκτὸς ὄψις ἐμφανὴς ἐνυπνίων,

519

ὡς κάρτα μοι σαφῶς ἐδήλωσας κακά.

520

ὑμεῖς δὲ φαύλως αὔτ’ἄγαν ἐκρίνατε.

521

ὅμως δ’, ἐπειδὴ τῇδ’ἐκύρωσεν φάτις

522

ὑμῶν, θεοῖς μὲν πρῶτον εὔξασθαι θέλω ·

523

ἔπειτα Γῇτε καὶ φθιτοῖς δωρήματα

524

ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν, —

525

ἐπίσταμαι μὲν ὡς ἐπ’ἐξειργασμένοις,

526

ἀλλ’ἐς τὸ λοιπὸν εἴ τι δὴ λῷον πέλοι.

527

ὑμᾶς δὲ χρὴ ’πὶ τοῖσδε τοῖς πεπραγμένοις

528

πιστοῖσι πιστὰ ξυμφέρειν βουλεύματα ·

529

καὶ παῖδ’, ἐάν περ δεῦρ’ἐμοῦ πρόσθεν μόλῃ,

530

παρηγορεῖτε, καὶ προπέμπετ’ἐς δόμους,

531

μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι προσθῆται κακόν.

Χορος

Χο.

532

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, νῦν γὰρ Περσῶν

533

τῶν μεγαλαύχων καὶ πολυάνδρων

534

στρατιὰν ὀλέσας

535

ἄστυ τὸ Σούσων ἠδ’Ἀγβατάνων

536

πένθει δνοφερῷ κατέκρυψας ·

537

πολλαὶ δ’ἀταλαῖς χερσὶ καλύπτρας

538

κατερεικόμεναι

539

διαμυδαλέοις δάκρυσι κόλπους

540

τέγγουσ’, ἄλγους μετέχουσαι.

541

αἱ δ’ἁβρόγοοι Περσίδες ἀνδρῶν

542

ποθέουσαι ἰδεῖν ἀρτιζυγίαν,

543

λέκτρων εὐνὰς ἁβροχίτωνας,

544

χλιδανῆς ἥβης τέρψιν, ἀφεῖσαι,

545

πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις.

546

κἀγὼ δὲ μόρον τῶν οἰχομένων

547

αἴρω δοκίμως πολυπενθῆ.

548

νῦν γὰρ δὴ πρόπασα μὲν στένει γαῖ’

549

Ἀσιὰς ἐκκενουμένα.

550

Ξέρξης μὲν ἄγαγεν, ποποῖ,

551

Ξέρξης δ’ἀπώλεσεν, τοτοῖ,

552

Ξέρξης δὲ πάντ’ἐπέσπε δυσφρόνως

553

βαρίδεσσι ποντίαις.

554

τίπτε Δαρεῖος μὲν

555

οὕτω τότ’ἀβλαβὴς ἐπῆν

556

τόξαρχος πολιήταις,

557

Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ;

558

πεζούςτε γὰρ καὶ θαλασσίους

559

λινόπτεροι κυανώπιδες

560

νᾶες μὲν ἄγαγον, ποποῖ,

561

νᾶες δ’ἀπώλεσαν, τοτοῖ,

562

νᾶες πανωλέθροισιν ἐμβολαῖς,

563

αἵτ’Ἰαόνων χέρες.

564

τυτθὰ δ’ἐκφυγεῖν ἄνακτ’

565

αὐτὸν εἰσακούομεν

566

Θρῄκης ἂμ πεδιήρεις

567

δυσχίμουςτε κελεύθους.

568

τοὶ δ’ἄρα πρωτόμοιροι, φεῦ,

569

λειφθέντες πρὸς ἀνάγκας, ἠέ,

570

ἀκτὰς ἀμφὶ Κυχρείας, ὀᾶ,

571

σύρονται · στένε καὶ

572

δακνάζου, βαρὺ δ’ἀμβόασον

573

οὐράνι’ἄχη, ὀᾶ ·

574

τεῖνε δὲ δυσβάυκτον

575

βοᾶτιν τάλαιναν αὐδάν.

576

γναπτόμενοι δὲ δίνᾳ, φεῦ,

577

σκύλλονται πρὸς ἀναύδων, ἠέ,

578

παίδων τᾶς ἀμιάντου, ὀᾶ.

579

πενθεῖ δ’ἄνδρα δόμος

580

στερηθείς τοκέεςτ’ἄπαιδες

581

δαιμόνι’ἄχη, ὀᾶ,

582

δυρόμενοι γέροντες

583

τὸ πᾶν δὴ κλύουσιν ἄλγος.

584

τοὶ δ’ἀνὰ γᾶν Ἀσίαν δὴν

585

οὐκέτι περσονομοῦνται,

586

οὐ δ’ἔτι δασμοφοροῦσιν

587

δεσποσύνοισιν ἀνάγκαις,

588

οὐ δ’ἐς γᾶν προπίτνοντες

589

ἅζονται · βασιλεία

590

γὰρ διόλωλεν ἰσχύς.

591

οὐ δ’ἔτι γλῶσσα βροτοῖσιν

592

ἐν φυλακαῖς · λέλυται γὰρ

593

λαὸς ἐλεύθερα βάζειν,

594

ὡς ἐλύθη ζυγὸν ἀλκᾶς.

595

αἱμαχθεῖσα δ’ἄρουραν

596

Αἴαντος περικλύστα

597

νᾶσος ἔχει τὰ Περσᾶν.

Ατοσσα

Ατ.

598

φίλοι, κακῶν μὲν ὅστις ἔμπειρος κυρεῖ,

599

ἐπίσταται βροτοῖσιν ὡς ὅταν κλύδων

600

κακῶν ἐπέλθῃ πάντα δειμαίνειν φιλεῖ ·

601

ὅταν δ’ὁ δαίμων εὐροῇ, πεποιθέναι

602

τὸν αὐτὸν αἰεὶ δαίμον’οὐριεῖν τύχην.

603

ἐμοὶ γὰρ ἤδη πάντα μὲν φόβου πλέα

604

ἐν ὄμμασιν τἀνταῖα φαίνεται θεῶν,

605

βοᾷ δ’ἐν ὠσὶ κέλαδος οὐ παιώνιος ·

606

τοία κακῶν ἔκπληξις ἐκφοβεῖ φρένας.

607

τοιγὰρ κέλευθον τήνδ’ἄνευτ’ὀχημάτων

608

χλιδῆςτε τῆς πάροιθεν ἐκ δόμων πάλιν

609

ἔστειλα, παιδὸς πατρὶ πρευμενεῖς χοὰς

610

φέρουσ’, ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια,

611

βοόςτ’ἀφ’ἁγνῆς λευκὸν εὔποτον γάλα,

612

τῆςτ’ἀνθεμουργοῦ στάγμα, παμφαὲς μέλι,

613

λιβάσιν ὑδρηλαῖς παρθένου πηγῆς μέτα,

614

ἀκήρατόντε μητρὸς ἀγρίας ἄπο

615

ποτὸν παλαιᾶς ἀμπέλου γάνος τόδε ·

616

τῆςτ’αἰὲν ἐν φύλλοισι θαλλούσης βίον

617

ξανθῆς ἐλαίας καρπὸς εὐώδης πάρα,

618

ἄνθητε πλεκτά, παμφόρου γαίας τέκνα,

619

ἀλλ’, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων

620

ὕμνους ἐπευφημεῖτε, τόντε δαίμονα

621

Δαρεῖον ἀνακαλεῖσθε, γαπότους δ’ἐγὼ

622

τιμὰς προπέμψω τάσδε νερτέροις θεοῖς.

Χορος

Χο.

623

βασίλεια γύναι, πρέσβος Πέρσαις,

624

σύτε πέμπε χοὰς θαλάμους ὑπὸ γῆς,

625

ἡμεῖςθ’ὕμνοις αἰτησόμεθα

626

φθιμένων πομποὺς

627

εὔφρονας εἶναι κατὰ γαίας.

628

ἀλλά, χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί,

629

Γῆτε καὶ Ἑρμῆ, βασιλεῦτ’ἐνέρων,

630

πέμψατ’ἔνερθεν ψυχὴν ἐς φῶς ·

631

εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος οἶδε πλέον,

632

μόνος ἂν θνητῶν πέρας εἴποι.

633

ἦ ῥ’ἀίει μου μακαρίτας

ἰσοδαίμων βασιλεὺς

βάρβαρ’ἀσαφηνῆ

ἱέντος τὰ παναίολ’

αἰανῆ δύσθροα βάγματ’, ἢ

638

παντάλαν’ἄχη διαβοάσω;

639

νέρθεν ἆρα κλύει μου;

640

ἀλλὰ σύ μοι Γᾶτε καὶ ἄλλοι

641

χθονίων ἁγεμόνες

642

δαίμονα μεγαυχῆ

643

ἰόντ’αἰνέσατ’ἐκ δόμων,

644

Περσᾶν Σουσιγενῆ θεόν ·

645

πέμπετε δ’ἄνω οἷον οὔπω

646

Περσὶς αἶ’ἐκάλυψεν.

647

ἦ φίλος ἁνήρ, φίλος ὄχθος ·

648

φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη.

649

Ἀιδωνεὺς δ’

650

ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀιδωνεύς,

651

θεῖον ἀνάκτορα Δαριᾶνα. ἠέ.

652

οὐ δὲ γὰρ ἄνδρας ποτ’ἀπώλλυ

653

πολεμοφθόροισιν ἄταις,

654

θεομήστωρ δ’

655

ἐκικλήσκετο Πέρσαις, θεομήστωρ δ’

656

ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὖ ποδούχει. ἠέ.

657

βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν,

658

ἴθι, ἱκοῦ ·

659

ἔλθ’ἐπ’ἄκρον κόρυμβον ὄχθου,

660

κροκόβαπτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων,

661

βασιλείου τιάρας

662

φάλαρον πιφαύσκων.

663

βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἶ.

664

ὅπως αἰανῆ κλύῃς

665

νέατ’ἄχη,

666

δέσποτα δεσπότου φάνηθι.

667

Στυγία γάρ τις ἐπ’ἀχλὺς πεπόταται ·

668

νεολαία γὰρ ἤδη

670

κατὰ πᾶσ’ὄλωλεν.

671

βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἶ.

673

αἰαῖ αἰαῖ ·

674

ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών,

675

† τί τάδε δυνάτα δυνάτα

676

περὶ τᾷ σᾷ δίδυμα ἁμάρτια †;

677

πᾶσαι γᾷ τᾷδ’

678

ἐξέφθινται τρίσκαλμοι

680

νᾶες ἄναες ἄναες.

Ειδωλον Δαρειου

Ει.

681

ὦ πιστὰ πιστῶν ἥλικέςθ’ἥβης ἐμῆς

682

Πέρσαι γεραιοί, τίνα πόλις πονεῖ πόνον;

683

στένει, κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον.

684

λεύσσων δ’ἄκοιτιν τὴν ἐμὴν τάφου πέλας

685

ταρβῶ, χοὰς δὲ πρευμενὴς ἐδεξάμην.

686

ὑμεῖς δὲ θρηνεῖτ’ἐγγὺς ἑστῶτες τάφου

687

καὶ ψυχαγωγοῖς ὀρθιάζοντες γόοις

688

οἰκτρῶς καλεῖσθέ μ’· ἐστὶ δ’οὐκ εὐέξοδον,

689

ἄλλωςτε πάντως χοἰ κατὰ χθονὸς θεοὶ

690

λαβεῖν ἀμείνους εἰσὶν ἢ μεθιέναι.

691

ὅμως δ’ἐκείνοις ἐνδυναστεύσας ἐγὼ

692

ἥκω. τάχυνε δ’ὡς ἄμεμπτος ὦ χρόνου.

693

τί ἐστι Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακόν ·

Χορος

Χο.

694

σέβομαι μὲν προσιδέσθαι,

695

σέβομαι δ’ἀντία λέξαι

696

σέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει.

Δαρειος

Δα.

697

ἀλλ’ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος,

698

μή τι μακιστῆρα μῦθον, ἀλλὰ σύντομον λέγων

699

εἰπὲ καὶ πέραινε πάντα, τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς.

Χορος

Χο.

700

δίεμαι μὲν χαρίσασθαι,

701

δίεμαι δ’ἀντία φάσθαι,

702

λέξας δύσλεκτα φίλοισιν.

Δαρειος

Δα.

703

ἀλλ’ἐπεὶ δέος παλαιὸν σοὶ φρενῶν ἀνθίσταται,

704

τῶν ἐμῶν λέκτρων γεραιὰ ξύννομ’εὐγενὲς γύναι,

705

κλαυμάτων λήξασα τῶνδε καὶ γόων σαφές τί μοι

706

λέξον · ἀνθρώπεια δ’ἄν τοι πήματ’ἂν τύχοι βροτοῖς.

707

πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ θαλάσσης, πολλὰ δ’ἐκ χέρσου κακὰ

708

γίγνεται θνητοῖς, ὁ μάσσων βίοτος ἢν ταθῇ, πρόσω.

Ατοσσα

Ατ.

709

ὦ βροτῶν πάντων ὑπερσχὼν ὄλβον εὐτυχεῖ πότμῳ

710

ὡς ἕωςτ’ἔλευσσες αὐγὰς ἡλίου ζηλωτὸς ὢν

711

βίοτον εὐαίωνα Πέρσαις ὡς θεὸς διήγαγες,

712

νῦντέ σε ζηλῶ θανόντα, πρὶν κακῶν ἰδεῖν βάθος.

713

πάντα γάρ, Δαρεῖ’ἀκούσῃ μῦθον ἐν βραχεῖ χρόνῳ.

714

διαπεπόρθηται τὰ Περσῶν πράγμαθ’, ὡς εἰπεῖν ἔπος.

Δαρειος

Δα.

715

τίνι τρόπῳ; λοιμοῦ τις ἦλθε σκηπτὸς ἢ στάσις πόλει;

Ατοσσα

Ατ.

716

οὐδαμῶς · ἀλλ’ἀμφ’Ἀθήνας πᾶς κατέφθαρται στρατός.

Δαρειος

Δα.

717

τίς δ’ἐμῶν ἐκεῖσε παίδων ἐστρατηλάτει; φράσον.

Ατοσσα

Ατ.

718

θούριος Ξέρξης, κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα.

Δαρειος

Δα.

719

πεζὸς ἢ ναύτης δὲ πεῖραν τήνδ’ἐμώρανεν τάλας;

Ατοσσα

Ατ.

720

ἀμφότερα · διπλοῦν μέτωπον ἦν δυοῖν στρατευμάτοιν.

Δαρειος

Δα.

721

πῶς δὲ καὶ στρατὸς τοσόσδε πεζὸς ἤνυσεν περᾶν;

Ατοσσα

Ατ.

722

μηχαναῖς ἔζευξεν Ἕλλης πορθμόν, ὥστ’ἔχειν πόρον.

Δαρειος

Δα.

723

καὶ τόδ’ἐξέπραξεν, ὥστε Βόσπορον κλῇσαι μέγαν ·

Ατοσσα

Ατ.

724

ὧδ’ἔχει · γνώμης δέ πού τις δαιμόνων ξυνήψατο.

Δαρειος

Δα.

725

φεῦ, μέγας τις ἦλθε δαίμων, ὥστε μὴ φρονεῖν καλῶς.

Ατοσσα

Ατ.

726

ὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσεν κακόν.

Δαρειος

Δα.

727

καὶ τί δὴ πράξασιν αὐτοῖς ὧδ’ἐπιστενάζετε;

Ατοσσα

Ατ.

728

ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς πεζὸν ὤλεσε στρατόν.

Δαρειος

Δα.

729

ὧδε παμπήδην δὲ λαὸς πᾶς κατέφθαρται δορί;

Ατοσσα

Ατ.

730

πρὸς τάδ’ὡς Σούσων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένει.

Δαρειος

Δα.

731

ὦ πόποι κεδνῆς ἀρωγῆς κἀπικουρίας στρατοῦ.

Ατοσσα

Ατ.

732

Βακτρίων δ’ἔρρει πανώλης δῆμος, οὐ δέ τις γέρων.

Δαρειος

Δα.

733

ὦ μέλεος, οἵαν ἄρ’ἥβην ξυμμάχων ἀπώλεσεν.

Ατοσσα

Ατ.

734

μονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν οὐ πολλῶν μέτα —

Δαρειος

Δα.

735

πῶςτε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν; ἔστι τις σωτηρία;

Ατοσσα

Ατ.

736

ἄσμενον μολεῖν γέφυραν γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν.

Δαρειος

Δα.

737

καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε, τοῦτ’ἐτήτυμον;

Ατοσσα

Ατ.

738

ναί · λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτό γ’, οὐ δ’ἔνι στάσις.

Δαρειος

Δα.

739

φεῦ, ταχεῖά γ’ἦλθε χρησμῶν πρᾶξις, ἐς δὲ παῖδ’ἐμὸν

740

Ζεὺς ἀπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων · ἐγὼ δέ που

741

διὰ μακροῦ χρόνου τάδ’ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς ·

742

ἀλλ’ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς συνάπτεται.

743

νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν ηὑρῆσθαι φίλοις.

744

παῖς δ’ἐμὸς τάδ’οὐ κατειδὼς ἤνυσεν νέῳ θράσει ·

745

ὅστις Ἑλλήσποντον ἱρὸν δοῦλον ὣς δεσμώμασιν

746

ἤλπισε σχήσειν ῥέοντα, Βόσπορον ῥόον θεοῦ ·

747

καὶ πόρον μετερρύθμιζε, καὶ πέδαις σφυρηλάτοις

748

περιβαλὼν πολλὴν κέλευθον ἤνυσεν πολλῷ στρατῷ,

749

θνητὸς ὢν θεῶντε πάντων ᾤετ’, οὐκ εὐβουλίᾳ,

750

καὶ Ποσειδῶνος κρατήσειν. πῶς τάδ’οὐ νόσος φρενῶν

751

εἶχε παῖδ’ἐμόν; δέδοικα μὴ πολὺς πλούτου πόνος

752

οὑμὸς ἀνθρώποις γένηται τοῦ φθάσαντος ἁρπαγή.

Ατοσσα

Ατ.

753

ταῦτά τοι κακοῖς ὁμιλῶν ἀνδράσιν διδάσκεται

754

θούριος Ξέρξης · λέγουσι δ’ὡς σὺ μὲν μέγαν τέκνοις

755

πλοῦτον ἐκτήσω ξὺν αἰχμῇ, τὸν δ’ἀνανδρίας ὕπο

756

ἔνδον αἰχμάζειν, πατρῷον δ’ὄλβον οὐδὲν αὐξάνειν.

757

τοιάδ’ἐξ ἀνδρῶν ὀνείδη πολλάκις κλύων κακῶν

758

τήνδ’ἐβούλευσεν κέλευθον καὶ στράτευμ’ἐφ’Ἑλλάδα.

Δαρειος

Δα.

759

τοιγάρ σφιν ἔργον ἐστὶν ἐξειργασμένον

760

μέγιστον, ἀείμνηστον, οἷον οὐδέπω

761

τόδ’ἄστυ Σούσων ἐξεκείνωσεν πεσόν,

762

ἐξ οὗτε τιμὴν Ζεὺς ἄναξ τήνδ’ὤπασεν,

763

ἕν’ἄνδρ’ἁπάσης Ἀσίδος μηλοτρόφου

764

ταγεῖν, ἔχοντα σκῆπτρον εὐθυντήριον.

765

Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ ·

766

ἄλλος δ’ἐκείνου παῖς τόδ’ἔργον ἤνυσεν ·

767

φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν ᾠακοστρόφουν.

768

τρίτος δ’ἀπ’αὐτοῦ Κῦρος, εὐδαίμων ἀνήρ,

769

ἄρξας ἔθηκε πᾶσιν εἰρήνην φίλοις ·

770

Λυδῶν δὲ λαὸν καὶ Φρυγῶν ἐκτήσατο,

771

Ἰωνίαντε πᾶσαν ἤλασεν βίᾳ.

772

θεὸς γὰρ οὐκ ἤχθηρεν, ὡς εὔφρων ἔφυ.

773

Κύρου δὲ παῖς τέταρτος ηὔθυνε στρατόν.

774

πέμπτος δὲ Μάρδος ἦρξεν, αἰσχύνη πάτρᾳ

775

θρόνοισίτ’ἀρχαίοισι · τὸν δὲ σὺν δόλῳ

776

Ἀρταφρένης ἔκτεινεν ἐσθλὸς ἐν δόμοις,

777

ξὺν ἀνδράσιν φίλοισιν, οἷς τόδ’ἦν χρέος.

778

779

κἀγὼ πάλουτ’ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον,

780

κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ ·

781

ἀλλ’οὐ κακὸν τοσόνδε προσέβαλον πόλει.

782

Ξέρξης δ’ἐμὸς παῖς ὢν νέος νέα φρονεῖ,

783

κοὐ μνημονεύει τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς ·

784

εὖ γὰρ σαφῶς τόδ’ἴστ’, ἐμοὶ ξυνήλικες,

785

ἅπαντες ἡμεῖς, οἳ κράτη τάδ’ἔσχομεν,

786

οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματ’ἔρξαντες τόσα.

Χορος

Χο.

787

τί οὖν, ἄναξ Δαρεῖε, ποῖ καταστρέφεις

788

λόγων τελευτήν; πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι

789

πράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικὸς λεώς;

Δαρειος

Δα.

790

εἰ μὴ στρατεύοισθ’ἐς τὸν Ἑλλήνων τόπον,

791

μη δ’εἰ στράτευμα πλεῖον τὸ Μηδικόν.

792

αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει.

Χορος

Χο.

793

πῶς τοῦτ’ἔλεξας, τίνι τρόπῳ δὲ συμμαχεῖ;

Δαρειος

Δα.

794

κτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν.

Χορος

Χο.

795

ἀλλ’εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον.

Δαρειος

Δα.

796

ἀλλ’οὐ δ’ὁ μείνας νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποις

797

στρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας.

Χορος

Χο.

798

πῶς εἶπας; οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρων

799

περᾷ τὸν Ἕλλης πορθμὸν Εὐρώπης ἄπο;

Δαρειος

Δα.

800

παῦροι γε πολλῶν, εἴ τι πιστεῦσαι θεῶν

801

χρὴ θεσφάτοισιν, ἐς τὰ νῦν πεπραγμένα

802

βλέψαντα · συμβαίνει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δ’οὔ.

803

κεἴπερ τάδ’ἐστί, πλῆθος ἔκκριτον στρατοῦ

804

λείπει κεναῖσιν ἐλπίσιν πεπεισμένος.

805

μίμνουσι δ’ἔνθα πεδίον Ἀσωπὸς ῥοαῖς

806

ἄρδει, φίλον πίασμα Βοιωτῶν χθονί ·

807

οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ’ἐπαμμένει παθεῖν,

808

ὕβρεως ἄποινα κἀθέων φρονημάτων ·

809

οἳ γῆν μολόντες Ἑλλάδ’οὐ θεῶν βρέτη

810

ᾐδοῦντο συλᾶν οὐ δὲ πιμπράναι νεώς ·

811

βωμοὶ δ’ἄιστοι, δαιμόνωνθ’ἱδρύματα

812

πρόρριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων.

813

τοιγὰρ κακῶς δράσαντες οὐκ ἐλάσσονα

814

πάσχουσι, τὰ δὲ μέλλουσι, κοὐδέπω κακῶν

815

κρηνὶς ἀπέσβηκ’ἀλλ’ἔτ’ἐκπιδύεται.

816

τόσος γὰρ ἔσται πέλανος αἱματοσφαγὴς

817

πρὸς γῇ Πλαταιῶν Δωρίδος λόγχης ὕπο ·

818

θῖνες νεκρῶν δὲ καὶ τριτοσπόρῳ γονῇ

819

ἄφωνα σημανοῦσιν ὄμμασιν βροτῶν

820

ὡς οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα χρὴ φρονεῖν.

821

ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ’ἐκάρπωσεν στάχυν

822

ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος.

823

τοιαῦθ’ὁρῶντες τῶνδε τἀπιτίμια

824

μέμνησθ’Ἀθηνῶν Ἑλλάδοςτε, μη δέ τις

825

ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα

826

ἄλλων ἐρασθεὶς ὄλβον ἐκχέῃ μέγαν.

827

Ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν

828

φρονημάτων ἔπεστιν, εὔθυνος βαρύς.

829

πρὸς ταῦτ’ἐκεῖνον, σωφρονεῖν κεχρημένον,

830

πινύσκετ’εὐλόγοισι νουθετήμασιν,

831

λῆξαι θεοβλαβοῦνθ’ὑπερκόμπῳ θράσει.

832

σὺ δ’, ὦ γεραιὰ μῆτερ ἡ Ξέρξου φίλη,

833

ἐλθοῦσ’ἐς οἴκους κόσμον ὅστις εὐπρεπὴς

834

λαβοῦσ’ὑπαντίαζε παιδί. πάντα γὰρ

835

κακῶν ὑπ’ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι

836

στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων.

837

ἀλλ’αὐτὸν εὐφρόνως σὺ πράυνον λόγοις ·

838

μόνης γάρ, οἶδα, σοῦ κλύων ἀνέξεται.

839

ἐγὼ δ’ἄπειμι γῆς ὑπὸ ζόφον κάτω.

840

ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, χαίρετ’, ἐν κακοῖς ὅμως

841

ψυχῇ διδόντες ἡδονὴν καθ’ἡμέραν,

842

ὡς τοῖς θανοῦσι πλοῦτος οὐδὲν ὠφελεῖ.

Χορος

Χο.

843

ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλοντ’ἔτι

844

ἤλγησ’ἀκούσας βαρβάροισι πήματα.

Ατοσσα

Ατ.

845

ὦ δαῖμον, ὥς με πόλλ’ἐσέρχεται κακὰ

846

ἄλγη, μάλιστα δ’ἥδε συμφορὰ δάκνει,

847

ἀτιμίαν γε παιδὸς ἀμφὶ σώματι

848

ἐσθημάτων κλύουσαν, ἥ νιν ἀμπέχει.

849

ἀλλ’εἶμι, καὶ λαβοῦσα κόσμον ἐκ δόμων

850

ὑπαντιάζειν παιδί μου πειράσομαι.

851

οὐ γὰρ τὰ φίλτατ’ἐν κακοῖς προδώσομεν.

Χορος

Χο.

852

ὦ πόποι ἦ μεγάλας ἀγαθᾶςτε

853

πολισσονόμου βιοτᾶς ἐπεκύρσαμεν,

εὖθ’ὁ γηραιὸς

πανταρκὴς ἀκάκας

ἄμαχος βασιλεὺς

ἰσόθεος Δαρεῖος ἆρχε χώρας.

858

πρῶτα μὲν εὐδοκίμους στρατιὰς

859

ἀπεφαινόμεθ’, ἠδὲ νομίσματα πύργινα

πάντ’ἐπηύθυνε,

νόστοι δ’ἐκ πολέμων

ἀπόνους ἀπαθεῖς

ἀνέρας εὖ πράσσοντας ἆγον οἴκους.

864

ὅσσας δ’εἷλε πόλεις πόρον

865

οὐ διαβὰς Ἅλυος ποταμοῖο,

866

οὐ δ’ἀφ’ἑστίας συθείς,

867

οἷαι Στρυμονίου

868

πελάγους Ἀχελωίδες εἰσὶ πάροικοι

870

Θρῃκίων ἐπαύλων,

871

λίμναςτ’ἔκτοθεν αἳ κατὰ

872

χέρσον ἐληλαμέναι πέρι πύργον

873

τοῦδ’ἄνακτος ἄιον,

875

Ἕλλαςτ’ἀμφὶ πόρον πλατὺν

876

εὐχόμεναι, μυχίατε Προποντίς,

καὶ στόμωμα Πόντου ·

νᾶσοίθ’αἳ κατὰ πρῶν’

ἅλιον περίκλυστοι

τᾷδε γᾷ προσήμεναι

οἵα Λέσβος

ἐλαιόφυτόςτε Σάμος, Χίος

884

ἠδὲ Πάρος, Νάξος,

885

Μύκονος, Τήνῳτε συνάπτουσ’

Ἀνδρος ἀγχιγείτων,

καὶ τὰς ἀγχιάλους

ἐκράτυνε μεσάκτους,

Λῆμνον, Ἰκάρουθ’ἕδος,

891

καὶ Ῥόδον ἠδὲ Κνίδον

892

Κυπρίαςτε πόλεις, Πάφον,

893

ἠδὲ Σόλους, Σαλαμῖνάτε,

895

τᾶς νῦν ματρόπολις τῶνδ’

896

αἰτία στεναγμῶν.

898

καὶ τὰς εὐκτεάνους κατὰ

899

κλῆρον Ἰαόνιον πολυάνδρους

900

Ἑλλάνων ἐκράτει σφετέραις φρεσίν.

901

ἀκάματον δὲ παρῆν σθένος

902

ἀνδρῶν τευχηστήρων

903

παμμίκτωντ’ἐπικούρων.

νῦν δ’οὐκ ἀμφιλόγως

θεότρεπτα τάδ’αὖ

φέρομεν πολέμοισι

δμαθέντες μεγάλως

πλαγαῖσι ποντίαισιν.

Ξερξης

Ξε.

909

ἰώ,

909b

δύστηνος ἐγὼ στυγερᾶς μοίρας

910

τῆσδε κυρήσας ἀτεκμαρτοτάτης,

911

ὡς ὠμοφρόνως δαίμων ἐνέβη

912

Περσῶν γενεᾷ · τί πάθω τλήμων;

913

λέλυται γὰρ ἐμοὶ γυίων ῥώμη

914

τήνδ’ἡλικίαν ἐσιδόντ’ἀστῶν.

915

εἴθ’ὄφελεν, Ζεῦ, κἀμὲ μετ’ἀνδρῶν

916

τῶν οἰχομένων

917

θανάτου κατὰ μοῖρα καλύψαι.

Χορος

Χο.

918

ὀτοτοῖ, βασιλεῦ, στρατιᾶς ἀγαθῆς

919

καὶ περσονόμου τιμῆς μεγάλης,

920

κόσμουτ’ἀνδρῶν,

921

οὓς νῦν δαίμων ἐπέκειρεν.

922

γᾶ δ’αἰάζει τὰν ἐγγαίαν

923

ἥβαν Ξέρξᾳ κταμέναν Ἅιδου

924

σάκτορι Περσᾶν. ᾁδοβάται γὰρ

925

πολλοὶ φῶτες, χώρας ἄνθος,

926

τοξοδάμαντες, πάνυ ταρφύς τις

927

μυριὰς ἀνδρῶν, ἐξέφθινται.

928

αἰαῖ αἰαῖ κεδνᾶς ἀλκᾶς.

929

Ἀσία δὲ χθών, βασιλεῦ γαίας,

930

αἰνῶς αἰνῶς

931

ἐπὶ γόνυ κέκλιται.

Ξερξης

Ξε.

932

ὅδ’ἐγώ, οἰοῖ, αἰακτὸς

933

μέλεος γέννᾳ γᾷτε πατρῴᾳ

934

κακὸν ἄρ’ἐγενόμαν.

Χορος

Χο.

935

πρόσφθογγόν σοι νόστου τὰν

936

κακοφάτιδα βοάν,

937

κακομέλετον ἰὰν

938

Μαριανδυνοῦ θρηνητῆρος

939

πέμψω πέμψω,

940

πολύδακρυν ἰαχάν.

Ξερξης

Ξε.

941

ἵετ’αἰανῆ πάνδυρτον

942

δύσθροον αὐδάν. δαίμων γὰρ ὅδ’αὖ

943

μετάτροπος ἐπ’ἐμοί.

Χορος

Χο.

944

ἥσω τοι τὰν πάνδυρτον,

945

σὰ πάθητε σέβων

946

ἁλίτυπάτε βάρη,

947

πόλεως γέννας πενθητῆρος ·

948

κλάγξω κλάγξω

949

δὲ γόον ἀρίδακρυν.

Ξερξης

Ξε.

Ἰάνων γὰρ ἀπηύρα,

Ἰάνων ναύφρακτος

Ἄρης ἑτεραλκὴς

νυχίαν πλάκα κερσάμενος

954

δυσδαίμονάτ’ἀκτάν.

Χορος

Χο.

955

οἰοιοῖ βόα καὶ πάντ’ἐκπεύθου. —

956

ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος,

957

ποῦ δέ σοι παραστάται,

958

οἷος ἦν Φαρανδάκης,

959

Σούσας, Πελάγων, Δοτάμας, ἠδ’

960

Ἀγδαβάτας, Ψάμμις, Σουσισκάνηςτ’

961

Ἀγβάτανα λιπών;

Ξερξης

Ξε.

ὀλοοὺς ἀπέλειπον

Τυρίας ἐκ ναὸς

ἔρροντας ἐπ’ἀκταῖς

Σαλαμινιάσι στυφελοῦ

θείνοντας ἐπ’ἀκτᾶς.

Χορος

Χο.

967

οἰοιοῖ, βόα · ποῦ σοι Φαρνοῦχος

968

Ἀριόμαρδόςτ’ἀγαθός,

969

ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ,

970

ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ,

971

Μέμφις, Θάρυβις, καὶ Μασίστρας,

972

Ἀρτεμβάρηςτ’ἠδ’Ὑσταίχμας;

973

τάδε σ’ἐπανερόμαν.

Ξερξης

Ξε.

974

ἰὼ ἰώ μοί μοι

975

τὰς ὠγυγίους κατιδόντες

976

στυγνὰς Ἀθάνας πάντες ἑνὶ πιτύλῳ,

977

ἐὴ ἐή, τλάμονες ἀσπαίρουσι χέρσῳ.

Χορος

Χο.

978

ἦ καὶ τὸν Περσᾶν αὐτοῦ

979

τὸν σὸν πιστὸν πάντ’ὀφθαλμὸν

980

μυρία μυρία πεμπαστὰν

981

Βατανώχου παῖδ’Ἄλπιστον

982

τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα,

983

Πάρθοντε μέγαντ’Οἰβάρην

984

ἔλιπες ἔλιπες;

985

ὢ ὢ ὢ δᾴων.

986

Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις.

Ξερξης

Ξε.

988

ἰὼ ἰὼ δῆτα

989

ἴυγγ’ἀγαθῶν ἑτάρων μοι

990

κινεῖς ἄλαστα στυγνὰ πρόκακα λέγων.

991

βοᾷ βοᾷ μοι μελέων ἔντοσθεν ἦτορ.

Χορος

Χο.

992

καὶ μὴν ἄλλους γε ποθοῦμεν,

993

Μάρδων ἀνδρῶν μυριοταγὸν

994

Ξάνθιν ἄρειόντ’Ἀγχάρην,

995

Δίαιξίντ’ἠδ’Ἀρσάκην

996

ἱππιάνακτας,

997

Κηγδαδάταν καὶ Λυθίμναν

998

Τόλμοντ’αἰχμᾶς ἀκόρεστον.

999

ἔταφον ἔταφον,

1000

οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς

1001

τροχηλάτοισιν ὄπιθεν ἑπομένους.

Ξερξης

Ξε.

1002

βεβᾶσι γὰρ τοίπερ ἀγρέται στρατοῦ.

Χορος

Χο.

1003

βεβᾶσιν, οἴ, νώνυμοι.

Ξερξης

Ξε.

1004

ἰὴ ἰή, ἰὼ ἰώ.

Χορος

Χο.

1005

ἰὼ ἰώ, δαίμονες,

1006

ἔθεθ’ἄελπτον κακὸν

1007

διαπρέπον, οἷον δέδορκεν Ἄτα.

Ξερξης

Ξε.

1008

πεπλήγμεθ’οἵᾳ δι’αἰῶνος τύχᾳ ·

Χορος

Χο.

1009

πεπλήγμεθ’· εὔδηλα γάρ ·

Ξερξης

Ξε.

1010

νέᾳ νέᾳ δύᾳ δύᾳ.

Χορος

Χο.

1012

κύρσαντες οὐκ εὐτυχῶς

1011

Ἰάνων ναυβατᾶν.

1013

δυσπόλεμον δὴ γένος τὸ Περσᾶν.

Ξερξης

Ξε.

1014

πῶς δ’οὔ; στρατὸν μὲν

1015

τοσοῦτον τάλας πέπληγμαι.

Χορος

Χο.

1016

τί δ’οὔκ; ὄλωλεν μεγάλως τὰ Περσᾶν.

Ξερξης

Ξε.

1017

ὁρᾷς τὸ λοιπὸν τόδε τᾶς ἐμᾶς στολᾶς;

Χορος

Χο.

1018

ὁρῶ ὁρῶ.

Ξερξης

Ξε.

1020

τόνδετ’ὀιστοδέγμονα —

Χορος

Χο.

1021

τί τόδε λέγεις σεσωσμένον;

Ξερξης

Ξε.

1022

θησαυρὸν βελέεσσιν;

Χορος

Χο.

1023

βαιά γ’ὡς ἀπὸ πολλῶν.

Ξερξης

Ξε.

1024

ἐσπανίσμεθ’ἀρωγῶν.

Χορος

Χο.

1025

Ἰάνων λαὸς οὐ φυγαίχμας.

Ξερξης

Ξε.

1026

ἀγανόρειος ·

1027

κατεῖδον δὲ πῆμ’ἄελπτον.

Χορος

Χο.

1028

τραπέντα ναύφρακτον ἐρεῖς ὅμιλον;

Ξερξης

Ξε.

1030

πέπλον δ’ἐπέρρηξ’ἐπὶ συμφορᾷ κακοῦ.

Χορος

Χο.

1031

παπαῖ παπαῖ.

Ξερξης

Ξε.

1032

καὶ πλέον ἢ παπαῖ μὲν οὖν.

Χορος

Χο.

1033

δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ —

Ξερξης

Ξε.

1034

λυπρά, χάρματα δ’ἐχθροῖς.

Χορος

Χο.

1035

καὶ σθένος γ’ἐκολούσθη —

Ξερξης

Ξε.

1036

γυμνός εἰμι προπομπῶν.

Χορος

Χο.

1037

φίλων ἄταισι ποντίαισιν ·

Ξερξης

Ξε.

1038

δίαινε δίαινε πῆμα · πρὸς δόμους δ’ἴθι.

Χορος

Χο.

1039

αἰαῖ αἰαῖ, δύα δύα.

Ξερξης

Ξε.

1040

βόα νυν ἀντίδουπά μοι.

Χορος

Χο.

1041

δόσιν κακὰν κακῶν κακοῖς.

Ξερξης

Ξε.

1042

ἴυζε μέλος ὁμοῦ τιθείς.

Χορος

Χο.

1043

ὀτοτοτοτοῖ.

1044

βαρεῖά γ’ἅδε συμφορά.

1045

οἲ μάλα καὶ τόδ’ἀλγῶ.

Ξερξης

Ξε.

1046

ἔρεσσ’ἔρεσσε καὶ στέναζ’ἐμὴν χάριν.

Χορος

Χο.

1047

διαίνομαι γοεδνὸς ὤν.

Ξερξης

Ξε.

1048

βόα νυν ἀντίδουπά μοι.

Χορος

Χο.

1049

μέλειν πάρεστι, δέσποτα.

Ξερξης

Ξε.

1050

ἐπορθίαζέ νυν γόοις.

Χορος

Χο.

1051

ὀτοτοτοτοῖ.

1052

μέλαινα δ’ἀμμεμείξεται,

1053

οἴ, στονόεσσα πλαγά.

Ξερξης

Ξε.

1054

καὶ στέρν’ἄρασσε κἀπιβόα τὸ Μύσιον.

Χορος

Χο.

1055

ἄνι’ἄνια.

Ξερξης

Ξε.

1056

καί μοι γενείου πέρθε λευκήρη τρίχα.

Χορος

Χο.

1057

ἄπριγδ’ἄπριγδα μάλα γοεδνά.

Ξερξης

Ξε.

1058

ἀύτει δ’ὀξύ.

Χορος

Χο.

1059

καὶ τάδ’ἔρξω.

Ξερξης

Ξε.

1060

πέπλον δ’ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν.

Χορος

Χο.

1061

ἄνι’ἄνια.

Ξερξης

Ξε.

1062

καὶ ψάλλ’ἔθειραν καὶ κατοίκτισαι στρατόν.

Χορος

Χο.

1063

ἄπριγδ’ἄπριγδα μάλα γοεδνά.

Ξερξης

Ξε.

1064

διαίνου δ’ὄσσε.

Χορος

Χο.

1065

τέγγομαί τοι.

Ξερξης

Ξε.

1066

βόα νυν ἀντίδουπά μοι.

Χορος

Χο.

1067

οἰοῖ οἰοῖ.

Ξερξης

Ξε.

1068

αἰακτὸς ἐς δόμους κίε.

Χορος

Χο.

1070

ἰὼ ἰώ.

Ξερξης

Ξε.

1071

ἰωὰ δὴ κατ’ἄστυ.

Χορος

Χο.

1072

ἰωὰ δῆτα, ναὶ ναί.

Ξερξης

Ξε.

1073

γοᾶσθ’ἁβροβάται.

Χορος

Χο.

1074

ἰὼ ἰώ, Περσὶς αἶα δύσβατος.

Ξερξης

Ξε.

1074b

ἰὴ ἰὴ τρισκάλμοισιν,

1075

ἰὴ ἰή, βάρισιν ὀλόμενοι.

Χορος

Χο.

1076

πέμψω τοί σε δυσθρόοις γόοις.