Μνησιλοχος

Μν.

ὦ Ζεῦ χελιδὼν ἆρά ποτε φανήσεται;

ἀπολεῖ μ’ἀλοῶν ἅνθρωπος ἐξ ἑωθινοῦ.

οἷόντε, πρὶν τὸν σπλῆνα κομιδῇ μ’ἐκβαλεῖν,

παρὰ σοῦ πυφέσθαι ποῖ μ’ἄγεις ωὖριπίδη;

Ευριπιδης

Ευ.

ἀλλ’οὐκ ἀκούειν δεῖ σε πάνθ’ὅσ’αὐτίκα

ὄψει παρεστώς.

Μνησιλοχος

Μν.

πῶς λέγεις; αὖθις φράσον.

οὐ δεῖ μ’ἀκούειν;

Ευριπιδης

Ευ.

οὐχ ἅ γ’ἂν μέλλῃς ὁρᾶν.

Μνησιλοχος

Μν.

οὐ δ’ἆρ’ὁρᾶν δεῖ μ’;

Ευριπιδης

Ευ.

οὐχ ἅ γ’ἂν ἀκούειν δέῃ.

Μνησιλοχος

Μν.

πῶς μοι παραινεῖς; δεξιῶς μέντοι λέγεις.

οὐ φῂς σὺ χρῆναί μ’οὔτ’ἀκούειν οὔθ’ὁρᾶν;

Ευριπιδης

Ευ.

χωρὶς γὰρ αὐτοῖν ἑκατέρου ’στὶν ἡ φύσις.

Μνησιλοχος

Μν.

τοῦ μήτ’ἀκούειν μήθ’ὁρᾶν;

Ευριπιδης

Ευ.

εὖ ἴσθ’ὅτι.

Μνησιλοχος

Μν.

πῶς χωρίς;

Ευριπιδης

Ευ.

οὕτω ταῦτα διεκρίθη τότε.

αἰθὴρ γὰρ ὅτε τὰ πρῶτα διεχωρίζετο

καὶ ζῷ’ἐν αὑτῷ ξυνετέκνου κινούμενα,

ᾧ μὲν βλέπειν χρὴ πρῶτ’ἐμηχανήσατο

ὀφθαλμὸν ἀντίμιμον ἡλίου τροχῷ,

ἀκοῇ δὲ χοάνην ὦτα διετετρήνατο.

Μνησιλοχος

Μν.

διὰ τὴν χοάνην οὖν μήτ’ἀκούω μήθ’ὁρῶ;

νὴ τὸν Δί’ἥδομαί γε τουτὶ προσμαθών.

οἷόν γέ που ’στιν αἱ σοφαὶ ξυνουσίαι.

Ευριπιδης

Ευ.

πόλλ’ἂν μάθοις τοιαῦτα παρ’ἐμοῦ.

Μνησιλοχος

Μν.

πῶς ἂν οὖν

πρὸς τοῖς ἀγαθοῖς τούτοισιν ἐξεύροιμ’ὅπως

ἔτι προσμάθοιμι χωλὸς εἶναι τὼ σκέλει;

Ευριπιδης

Ευ.

βάδιζε δευρὶ καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.

Μνησιλοχος

Μν.

ἰδού.

Ευριπιδης

Ευ.

ὁρᾷς τὸ θύριον τοῦτο;

Μνησιλοχος

Μν.

νὴ τὸν Ἡρακλέα

οἶμαί γε.

Ευριπιδης

Ευ.

σίγα νυν.

Μνησιλοχος

Μν.

σιωπῶ τὸ θύριον;

Ευριπιδης

Ευ.

ἄκου’.

Μνησιλοχος

Μν.

ἀκούω καὶ σιωπῶ τὸ θύριον;

Ευριπιδης

Ευ.

ἐνταῦθ’Ἀγάθων ὁ κλεινὸς οἰκῶν τυγχάνει

ὁ τραγῳδοποιός.

Μνησιλοχος

Μν.

ποῖος οὗτος Ἁγάθων;

Ευριπιδης

Ευ.

ἔστιν τις Ἀγάθων —

Μνησιλοχος

Μν.

μῶν ὁ μέλας ὁ καρτερός;

Ευριπιδης

Ευ.

οὔκ, ἀλλ’ἕτερός τις · οὐχ ἑόρακας πώποτε;

Μνησιλοχος

Μν.

μῶν ὁ δασυπώγων;

Ευριπιδης

Ευ.

οὐχ ἑόρακας πώποτε;

Μνησιλοχος

Μν.

μὰ τὸν Δί’οὔτοι γ’ὥστε καί μέ γ’εἰδέναι.

Ευριπιδης

Ευ.

καὶ μὴν βεβίνηκας σύ γ’, ἀλλ’οὐκ οἶσθ’ἴσως.

ἀλλ’ἐκποδὼν πτήξωμεν, ὡς ἐξέρχεται

θεράπων τις αὐτοῦ πῦρ ἔχων καὶ μυρρίνας ·

προθυσόμενος ἔοικε τῆς ποιήσεως.

Θεραπων

Θε.

εὔφημος πᾶς ἔστω λαός,

στόμα συγκλῄσας · ἐπιδημεῖ γὰρ

θίασος Μουσῶν ἔνδον μελάθρων

τῶν δεσποσύνων μελοποιῶν.

ἐχέτω δὲ πνοὰς νήνεμος αἰθήρ,

κῦμα δὲ πόντου μὴ κελαδείτω

γλαυκόν ·

Μνησιλοχος

Μν.

βομβάξ.

Ευριπιδης

Ευ.

σίγα.

Μνησιλοχος

Μν.

τι λέγει;

Θεραπων

Θε.

πτηνῶντε γένη κατακοιμάσθω,

θηρῶντ’ἀγρίων πόδες ὑλοδρόμων

μὴ λυέσθων.

Μνησιλοχος

Μν.

βομβαλοβομβάξ.

Θεραπων

Θε.

μέλλει γὰρ ὁ καλλιεπὴς Ἀγάθων

πρόμος ἡμέτερος —

Μνησιλοχος

Μν.

μῶν βινεῖσθαι;

Θεραπων

Θε.

τίς ὁ φωνήσας;

Μνησιλοχος

Μν.

νήνεμος αἰθήρ.

Θεραπων

Θε.

δρυόχους τιθέναι δράματος ἀρχάς.

κάμπτει δὲ νέας ἁψῖδας ἐπῶν,

τὰ δὲ τορνεύει, τὰ δὲ κολλομελεῖ,

καὶ γνωμοτυπεῖ κἀντονομάζει

καὶ κηροχυτεῖ καὶ γογγύλλει

καὶ χοανεύει.

Μνησιλοχος

Μν.

καὶ λαικάζει.

Θεραπων

Θε.

τίς ἀγροιώτας πελάθει θριγκοῖς;

Μνησιλοχος

Μν.

ὃς ἕτοιμος σοῦ τοῦτε ποιητοῦ

τοῦ καλλιεποῦς κατὰ τοῦ θριγκοῦ

συγγογγύλας καὶ συστρέψας

τουτὶ τὸ πέος χοανεῦσαι.

Θεραπων

Θε.

ἦ που νέος γ’ὢν ἦσθ’ὑβριστὴς ὦ γέρον.

Ευριπιδης

Ευ.

ὦ δαιμόνιε τοῦτον μὲν ἔα χαίρειν, σὺ δὲ

Ἀγάθωνά μοι δεῦρ’ἐκκάλεσον πάσῃ τέχνῃ.

Θεραπων

Θε.

μηδὲν ἱκέτευ’· αὐτὸς γὰρ ἔξεισιν τάχα.

καὶ γὰρ μελοποιεῖν ἄρχεται · χειμῶνος οὖν

ὄντος κατακάμπτειν τὰς στροφὰς οὐ ῥᾴδιον,

ἢν μὴ προίῃ θύρασι πρὸς τὸν ἥλιον.

Ευριπιδης

Ευ.

τί οὖν ἐγὼ δρῶ;

Θεραπων

Θε.

περίμεν’, ὡς ἐξέρχεται.

Ευριπιδης

Ευ.

ὦ Ζεῦ τί δρᾶσαι διανοεῖ με τήμερον;

Μνησιλοχος

Μν.

νὴ τοὺς θεοὺς ἐγὼ πυθέσθαι βούλομαι

τί τὸ πρᾶγμα τουτί. τί στένεις; τί δυσφορεῖς;

οὐ χρῆν σε κρύπτειν ὄντα κηδεστὴν ἐμόν.

Ευριπιδης

Ευ.

ἔστιν κακόν μοι μέγα τι προπεφυραμένον.

Μνησιλοχος

Μν.

ποῖόν τι;

Ευριπιδης

Ευ.

τῇδε θἠμέρᾳ κριθήσεται

εἴτ’ἔστ’ἔτι ζῶν εἴτ’ἀπόλωλ’Εὐριπίδης.

Μνησιλοχος

Μν.

καὶ πῶς; ἐπεὶ νῦν γ’οὔτε τὰ δικαστήρια

μέλλει δικάζειν οὔτε βουλῆς ἐσθ’ἕδρα,

ἐπεὶ τρίτη ’στὶ Θεσμοφορίων ἡ μέση.

Ευριπιδης

Ευ.

τοῦτ’αὐτὸ γὰρ τοι κἀπολεῖν με προσδοκῶ.

αἱ γὰρ γυναῖκες ἐπιβεβουλεύκασί μοι

κἀν Θεσμοφόροιν μέλλουσι περί μου τήμερον

ἐκκλησιάζειν ἐπ’ὀλέθρῳ.

Μνησιλοχος

Μν.

τιὴ τί δή;

Ευριπιδης

Ευ.

ὁτιὴ τραγῳδῶ καὶ κακῶς αὐτὰς λέγω.

Μνησιλοχος

Μν.

νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ δίκαιά γ’ἂν πάθοις.

ἀτὰρ τίν’ἐκ τούτων σὺ μηχανὴν ἔχεις;

Ευριπιδης

Ευ.

Ἀγάθωνα πεῖσαι τὸν τραγῳδοδιδάσκαλον

ἐς Θεσμοφόροιν ἐλθεῖν.

Μνησιλοχος

Μν.

τί δράσοντ’; εἰπέ μοι.

Ευριπιδης

Ευ.

ἐκκλησιάσοντ’ἐν ταῖς γυναιξὶ κἂν δέῃ

λέξονθ’ὑπὲρ ἐμοῦ.

Μνησιλοχος

Μν.

πότερα φανερῶς ἢ λάθρᾳ;

Ευριπιδης

Ευ.

λάθρᾳ, στολὴν γυναικὸς ἠμφιεσμένον.

Μνησιλοχος

Μν.

τὸ πρᾶγμα κομψὸν καὶ σφόδρ’ἐκ τοῦ σοῦ τρόπου ·

τοῦ γὰρ τεχνάζειν ἡμέτερος ὁ πυραμοῦς.

Ευριπιδης

Ευ.

σίγα.

Μνησιλοχος

Μν.

τί δ’ἔστιν;

Ευριπιδης

Ευ.

Ἁγάθων ἐξέρχεται.

Μνησιλοχος

Μν.

καὶ ποῖός ἐστιν;

Ευριπιδης

Ευ.

οὗτος οὑκκυκλούμενος.

Μνησιλοχος

Μν.

ἀλλ’ἢ τυφλὸς μέν εἰμ’· ἐγὼ γὰρ οὐχ ὁρῶ

ἄνδρ’οὐδέν’ἐνθάδ’ὄντα, Κυρήνην δ’ὁρῶ.

Ευριπιδης

Ευ.

σίγα · μελῳδεῖν γὰρ παρασκευάζεται.

Μνησιλοχος

Μν.

100

μύρμηκος ἀτραπούς, ἢ τί διαμινύρεται;

Αγαθων

Αγ.

101

ἱερὰν χθονίαις δεξάμεναι

102

λαμπάδα κοῦραι ξὺν ἐλευθέρᾳ

103

πατρίδι χορεύσασθε βοάν.

Χορος Αγαθωνος

Χο.

104

τίνι δαιμόνων ὁ κῶμος;

105

λέγε νυν. εὐπίστως δὲ τοὐμὸν

106

δαίμονας ἔχει σεβίσαι.

Αγαθων

Αγ.

107

ἄγε νυν ὄλβιζε Μοῦσα

108

χρυσέων ῥύτορα τόξων

109

Φοῖβον, ὃς ἱδρύσατο χώρας

110

γύαλα Σιμουντίδι γᾷ.

Χορος Αγαθωνος

Χο.

111

χαῖρε καλλίστας ἀοιδᾶς

112

Φοῖβ’ἐν εὐμούσοισι τιμαῖς

113

γέρας ἱερὸν προφέρων.

Αγαθων

Αγ.

114

τάντ’ἐν ὄρεσι δρυογόνοισι

115

κόραν ἀείσατ’

116

Ἄρτεμιν ἀγροτέραν.

Χορος Αγαθωνος

Χο.

117

ἕπομαι κλῄζουσα σεμνὸν

118

γόνον ὀλβίζουσα Λατοῦς

119

Ἄρτεμιν ἀπειρολεχῆ.

Αγαθων

Αγ.

120

Λατώτε κρούματάτ’Ἀσιάδος

121

ποδὶ † παράρυθμ’εὔρυθμα Φρυγίων

122

διανεύματα Χαρίτων †.

Χορος Αγαθωνος

Χο.

123

σέβομαι Λατώτ’ἄνασσαν

124

κίθαρίντε ματέρ’ὕμνων

125

ἄρσενι βοᾷ δόκιμον,

126

τᾷ φάος ἔσσυτο δαιμονίοις θεοῦ ὄμμασιν

127

ἁμετέραςτε δι’αἰφνιδίου ὀπός. ὧν χάριν

128

ἄνακτ’ἄγαλλε Φοῖβον τιμᾷ.

129

χαῖρ’ὄλβιε παῖ Λατοῦς.

Μνησιλοχος

Μν.

130

ὡς ἡδὺ τὸ μέλος ὦ πότνιαι Γενετυλλίδες

131

καὶ θηλυδριῶδες καὶ κατεγλωττισμένον

132

καὶ μανδαλωτόν, ὥστ’ἐμοῦ γ’ἀκροωμένου

133

ὑπὸ τὴν ἕδραν αὐτὴν ὑπῆλθε γάργαλος.

134

καί σ’ὦ νεανίσχ’ὅστις εἶ, κατ’Αἰσχύλον

135

ἐκ τῆς Λυκουργείας ἐρέσθαι βούλομαι.

136

ποδαπὸς ὁ γύννις; τίς πάτρα; τίς ἡ στολή;

137

τίς ἡ τάραξις τοῦ βίου; τί βάρβιτος

138

λαλεῖ κροκωτῷ; τί δὲ λύρα κεκρυφάλῳ;

139

τί λήκυθος καὶ στρόφιον; ὡς οὐ ξύμφορον.

140

τίς δαὶ κατόπτρου καὶ ξίφους κοινωνία;

141

τίς δ’αὐτὸς ὦ παῖ; πότερον ὡς ἀνὴρ τρέφει;

142

καὶ ποῦ πέος; ποῦ χλαῖνα; ποῦ Λακωνικαί;

143

ἀλλ’ὡς γυνὴ δῆτ’· εἶτα ποῦ τὰ τιτθία;

144

τί φῄς; τί σιγᾷς; ἀλλὰ δῆτ’ἐκ τοῦ μέλους

145

ζητῶ σ’, ἐπειδή γ’αὐτὸς οὐ βούλει φράσαι;

Αγαθων

Αγ.

146

ὦ πρέσβυ πρέσβυ, τοῦ φθόνου μὲν τὸν ψόγον

147

ἤκουσα, τὴν δ’ἄλγησιν οὐ παρεσχόμην ·

148

ἐγὼ δὲ τὴν ἐσθῆθ’ἅμα γνώμῃ φορῶ.

149

χρὴ γὰρ ποιητὴν ἄνδρα πρὸς τὰ δράματα

150

ἃ δεῖ ποιεῖν πρὸς ταῦτα τοὺς τρόπους ἔχειν.

151

αὐτίκα γυναικεῖ’ἢν ποιῇ τις δράματα,

152

μετουσίαν δεῖ τῶν τρόπων τὸ σῶμ’ἔχειν.

Μνησιλοχος

Μν.

153

οὐκοῦν κελητίζεις, ὅταν Φαίδραν ποιῇς;

Αγαθων

Αγ.

154

ἀνδρεῖα δ’ἢν ποιῇ τις, ἐν τῷ σώματι

155

ἔνεσθ’ὑπάρχον τοῦθ’. ἃ δ’οὐ κεκτήμεθα,

156

μίμησις ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται.

Μνησιλοχος

Μν.

157

ὅταν σατύρους τοίνυν ποιῇς, καλεῖν ἐμέ,

158

ἵνα συμποιῶ σοὔπισθεν ἐστυκὼς ἐγώ.

Αγαθων

Αγ.

159

ἄλλωςτ’ἄμουσόν ἐστι ποιητὴν ἰδεῖν

160

ἀγρεῖον ὄντα καὶ δασύν · σκέψαι δ’ὅτι

161

Ἴβυκος ἐκεῖνος κἀνακρέων ὁ Τήιος

162

κἀλκαῖος, οἳ περὶ ἁρμονίαν ἐχύμισαν,

163

ἐμιτροφόρουντε καὶ διεκλῶντ’Ἰωνικῶς,

164

καὶ Φρύνιχος, τοῦτον γὰρ οὖν ἀκήκοας,

165

αὐτόςτε καλὸς ἦν καὶ καλῶς ἠμπέσχετο ·

166

διὰ τοῦτ’ἄρ’αὐτοῦ καὶ κάλ’ἦν τὰ δράματα.

167

ὅμοια γὰρ ποιεῖν ἀνάγκη τῇ φύσει.

Μνησιλοχος

Μν.

168

ταῦτ’ἄρ’ὁ Φιλοκλέης αἰσχρὸς ὢν αἰσχρῶς ποιεῖ,

169

ὁ δ’αὖ Ξενοκλέης ὢν κακὸς κακῶς ποιεῖ,

170

ὁ δ’αὖ Θέογνις ψυχρὸς ὢν ψυχρῶς ποιεῖ.

Αγαθων

Αγ.

171

ἅπασ’ἀνάγκη · ταῦτα γάρ τοι γνοὺς ἐγὼ

172

ἐμαυτὸν ἐθεράπευσα.

Μνησιλοχος

Μν.

172

πῶς πρὸς τῶν θεῶν;

Ευριπιδης

Ευ.

173

παῦσαι βαΰζων · καὶ γὰρ ἐγὼ τοιοῦτος ἦν

174

ὢν τηλικοῦτος, ἡνίκ’ἠρχόμην ποιεῖν.

Μνησιλοχος

Μν.

175

μὰ τὸν Δί’οὐ ζηλῶ σε τῆς παιδεύσεως.

Ευριπιδης

Ευ.

176

ἀλλ’ὧνπερ οὕνεκ’ἦλθον, ἔα μ’εἰπεῖν.

Αγαθων

Αγ.

176

λέγε.

Ευριπιδης

Ευ.

177

Ἀγάθων, σοφοῦ πρὸς ἀνδρός, ὅστις ἐν βραχεῖ

178

πολλοὺς καλῶς οἷόςτε συντέμνειν λόγους.

179

ἐγὼ δὲ καινῇ ξυμφορᾷ πεπληγμένος

180

ἱκέτης ἀφῖγμαι πρὸς σέ.

Αγαθων

Αγ.

180

τοῦ χρείαν ἔχων;

Ευριπιδης

Ευ.

181

μέλλουσί μ’αἱ γυναῖκες ἀπολεῖν τήμερον

182

τοῖς Θεσμοφορίοις, ὅτι κακῶς αὐτὰς λέγω.

Αγαθων

Αγ.

183

τίς οὖν παρ’ἡμῶν ἐστιν ὠφέλειά σοι;

Ευριπιδης

Ευ.

184

ἡ πᾶσ’· ἐὰν γὰρ ἐγκαθεζόμενος λάθρᾳ

185

ἐν ταῖς γυναιξίν, ὡς δοκῶν εἶναι γυνή,

186

ὑπεραποκρίνῃ μου, σαφῶς σώσεις ἐμέ.

187

μόνος γὰρ ἂν λέξειας ἀξίως ἐμοῦ.

Αγαθων

Αγ.

188

ἔπειτα πῶς οὐκ αὐτὸς ἀπολογεῖ παρών;

Ευριπιδης

Ευ.

189

ἐγὼ φράσω σοι. πρῶτα μὲν γιγνώσκομαι ·

190

ἔπειτα πολιός εἰμι καὶ πώγων’ἔχω,

191

σὺ δ’εὐπρόσωπος λευκὸς ἐξυρημένος

192

γυναικόφωνος ἁπαλὸς εὐπρεπὴς ἰδεῖν.

Αγαθων

Αγ.

193

Εὐριπίδη —

Ευριπιδης

Ευ.

193

τί ἔστιν;

Αγαθων

Αγ.

193

ἐποίησάς ποτε,

194

“χαίρεις ὁρῶν φῶς, πατέρα δ’οὐ χαίρειν δοκεῖς”;

Ευριπιδης

Ευ.

195

ἔγωγε.

Αγαθων

Αγ.

195

μή νυν ἐλπίσῃς τὸ σὸν κακὸν

196

ἡμᾶς ὑφέξειν. καὶ γὰρ ἂν μαινοίμεθ’ἄν.

197

ἀλλ’αὐτὸς ὅ γε σόν ἐστιν οἰκείως φέρε.

198

τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασιν

199

φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.

Μνησιλοχος

Μν.

200

καὶ μὴν σύ γ’ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτος εἶ

201

οὐ τοῖς λόγοισιν ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.

Ευριπιδης

Ευ.

202

τί δ’ἔστιν ὅτι δέδοικας ἐλθεῖν αὐτόσε;

Αγαθων

Αγ.

203

κάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ.

Ευριπιδης

Ευ.

203

πῶς;

Αγαθων

Αγ.

203

ὅπως;

204

δοκῶν γυναικῶν ἔργα νυκτερείσια

205

κλέπτειν ὑφαρπάζειντε θήλειαν Κύπριν.

Μνησιλοχος

Μν.

206

ἰδού γε κλέπτειν · νὴ Δία βινεῖσθαι μὲν οὖν.

207

ἀτὰρ ἡ πρόφασίς γε νὴ Δί’εἰκότως ἔχει.

Ευριπιδης

Ευ.

208

τί οὖν; ποιήσεις ταῦτα;

Αγαθων

Αγ.

208

μὴ δόκει γε σύ.

Ευριπιδης

Ευ.

209

ὦ τρισκακοδαίμων ὡς ἀπόλωλ’Εὐριπίδης.

Μνησιλοχος

Μν.

210

ὦ φίλτατ’ὦ κηδεστὰ μὴ σαυτὸν προδῷς.

Ευριπιδης

Ευ.

211

πῶς οὖν ποιήσω δῆτα;

Μνησιλοχος

Μν.

211

τοῦτον μὲν μακρὰ

212

κλάειν κέλευ’, ἐμοὶ δ’ὅ τι βούλει χρῶ λαβών.

Ευριπιδης

Ευ.

213

ἄγε νυν ἐπειδὴ σαυτὸν ἐπιδίδως ἐμοί,

214

ἀπόδυθι τουτὶ θοἰμάτιον.

Μνησιλοχος

Μν.

214

καὶ δὴ χαμαί.

215

ἀτὰρ τί μέλλεις δρᾶν μ’;

Ευριπιδης

Ευ.

215

ἀποξυρεῖν ταδί,

216

τὰ κάτω δ’ἀφεύειν.

Μνησιλοχος

Μν.

216

ἀλλὰ πρᾶττ’, εἴ σοι δοκεῖ.

217

ἢ μὴ ’πιδοῦν’ἐμαυτὸν ὤφελόν ποτε.

Ευριπιδης

Ευ.

218

Ἀγάθων σὺ μέντοι ξυροφορεῖς ἑκάστοτε,

219

χρῆσόν τί νυν ἡμῖν ξυρόν.

Αγαθων

Αγ.

219

αὐτὸς λάμβανε

220

ἐντεῦθεν ἐκ τῆς ξυροδόκης.

Ευριπιδης

Ευ.

220

γενναῖος εἶ.

221

κάθιξε · φύσα τὴν γνάθον τὴν δεξιάν.

Μνησιλοχος

Μν.

222

ὤμοι.

Ευριπιδης

Ευ.

222

τί κέκραγας; ἐμβαλῶ σοι πάτταλον,

223

ἢν μὴ σιωπᾷς.

Μνησιλοχος

Μν.

223

ἀτταταῖ ἰατταταῖ.

Ευριπιδης

Ευ.

224

οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;

Μνησιλοχος

Μν.

224

ἐς τὸ τῶν σεμνῶν

225

θεῶν · οὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρά γ’ἐνταυθοῖ μενῶ

226

τεμνόμενος.

Ευριπιδης

Ευ.

226

οὔκουν καταγέλαστος δῆτ’ἔσει

227

τὴν ἡμίκραιραν τὴν ἑτέραν ψιλὴν ἔχων;

Μνησιλοχος

Μν.

228

ὀλίγον μέλει μοι.

Ευριπιδης

Ευ.

228

μηδαμῶς πρὸς τῶν θεῶν

229

προδῷς με · χώρει δεῦρο.

Μνησιλοχος

Μν.

229

κακοδαίμων ἐγώ.

Ευριπιδης

Ευ.

230

ἔχ’ἀτρέμα σαυτὸν κἀνάκυπτε · ποῖ στρέφει;

Μνησιλοχος

Μν.

231

μυμῦ.

Ευριπιδης

Ευ.

231

τί μύξεις; πάντα πεποίηται καλῶς.

Μνησιλοχος

Μν.

232

οἴμοι κακοδαίμων, ψιλὸς αὖ στρατεύσομαι.

Ευριπιδης

Ευ.

233

μὴ φροντίσῃ · ὡς εὐπρεπὴς φανεῖ πάνυ.

234

βούλει θεᾶσθαι σαυτόν;

Μνησιλοχος

Μν.

234

εἰ δοκεῖ, φέρε.

Ευριπιδης

Ευ.

235

ὁρᾷς σεαυτόν;

Μνησιλοχος

Μν.

235

οὐ μὰ Δί’ἀλλὰ Κλεισθένη.

Ευριπιδης

Ευ.

236

ἀνίστασ’, ἵν’ἀφεύσω σε, κἀγκύψας ἔχε.

Μνησιλοχος

Μν.

237

οἴμοι κακοδαίμων δελφάκιον γενήσομαι.

Ευριπιδης

Ευ.

238

ἐνεγκάτω τις ἔνδοθεν δᾷδ’ἢ λύχνον.

239

ἐπίκυπτε · τὴν κέρκον φυλάττου νυν ἄκραν.

Μνησιλοχος

Μν.

240

ἐμοὶ μελήσει νὴ Δία, πλήν γ’ὅτι κάομαι.

241

οἴμοι τάλας. ὕδωρ ὕδωρ ὦ γείτονες.

242

πρὶν ἀντιλαβέσθαι † πρωκτὸν τῆς φλογός †.

Ευριπιδης

Ευ.

243

θάρρει.

Μνησιλοχος

Μν.

243

τί θαρρῶ καταπεπυρπολημένος;

Ευριπιδης

Ευ.

244

ἀλλ’οὐκ ἔτ’οὐδὲν πρᾶγμά σοι · τὰ πλεῖστα γὰρ

245

ἀποπεπόνηκας.

Μνησιλοχος

Μν.

245

φῦ ἰοὺ τῆς ἀσβόλου.

246

αἰθὸς γεγένημαι πάντα τὰ περὶ τὴν τράμιν.

Ευριπιδης

Ευ.

247

μὴ φροντίσῃς · ἕτερος γὰρ αὐτὰ σφογγιεῖ.

Μνησιλοχος

Μν.

248

οἰμώξετ’ἄρ’εἴ τις τὸν ἐμὸν πρωκτὸν πλυνεῖ.

Ευριπιδης

Ευ.

249

Ἀγάθων, ἐπειδὴ σαυτὸν ἐπιδοῦναι φθονεῖς,

250

ἀλλ’ἱμάτιον γοῦν χρῆσον ἡμῖν τουτῳὶ

251

καὶ στρόφιον · οὐ γὰρ ταῦτά γ’ὡς οὐκ ἔστ’ἐρεῖς.

Αγαθων

Αγ.

252

λαμβάνετε καὶ χρῆσθ’· οὐ φθονῶ.

Μνησιλοχος

Μν.

252

τί οὖν λάβω;

Αγαθων

Αγ.

253

ὅ τι; τὸν κροκωτὸν πρῶτον ἐνδύου λαβών.

Μνησιλοχος

Μν.

254

νὴ τὴν Ἀφροδίτην ἡδύ γ’ὄζει ποσθίου.

255

σύζωσον ἀνύσας. αἶρε νῦν στρόφιον.

Ευριπιδης

Ευ.

255

ἰδού.

Μνησιλοχος

Μν.

256

ἴθι νυν κατάστειλόν με τὰ περὶ τὼ σκέλει.

Ευριπιδης

Ευ.

257

κεκρυφάλου δεῖ καὶ μίτρας.

Αγαθων

Αγ.

257

ἡδὶ μὲν οὖν

258

κεφαλὴ περίθετος, ἣν ἐγὼ νύκτωρ φορῶ.

Ευριπιδης

Ευ.

259

νὴ τὸν Δί’ἀλλὰ κἀπιτηδεία πάνυ.

Μνησιλοχος

Μν.

260

ἆρ’ἁρμόσει μοι;

Ευριπιδης

Ευ.

260

νὴ Δί’ἀλλ’ἄριστ’ἔχει.

261

φέρ’ἔγκυκλον ·

Αγαθων

Αγ.

261

τουτὶ λάβ’ἀπὸ τῆς κλινίδος.

Ευριπιδης

Ευ.

262

ὑποδημάτων δεῖ.

Αγαθων

Αγ.

262

τἀμὰ ταυτὶ λάμβανε.

Μνησιλοχος

Μν.

263

ἆρ’ἁρμόσει μοι;

Ευριπιδης

Ευ.

263

χαλαρὰ γοῦν χαίρεις φορῶν.

Αγαθων

Αγ.

264

σὺ τοῦτο γίγνωσκ’· ἀλλ’ἔχεις γὰρ ὧν δέει,

265

εἴσω τις ὡς τάχιστά μ’ἐσκυκλησάτω.

Ευριπιδης

Ευ.

266

ἁνὴρ μὲν ἡμῖν οὑτοσὶ καὶ δὴ γυνὴ

267

τό γ’εἶδος · ἢν λαλῇς δ’, ὅπως τῷ φθέγματι

268

γυναικιεῖς εὖ καὶ πιθανῶς.

Μνησιλοχος

Μν.

268

πειράσομαι.

Ευριπιδης

Ευ.

269

βάδιζε τοίνυν.

Μνησιλοχος

Μν.

269

μὰ τὸν Ἀπόλλω οὔκ, ἤν γε μὴ

270

ὀμόσῃς ἐμοί —

Ευριπιδης

Ευ.

270

τί χρῆμα;

Μνησιλοχος

Μν.

270

συσσώσειν ἐμὲ

271

πάσαις τέχναις, ἤν μοί τι περιπίπτῃ κακόν.

Ευριπιδης

Ευ.

272

ὄμνυμι τοίνυν αἰθέρ’οἴκησιν Διός.

Μνησιλοχος

Μν.

273

τί μᾶλλον ἢ τὴν Ἱπποκράτους ξυνοικίαν;

Ευριπιδης

Ευ.

274

ὄμνυμι τοίνυν πάντας ἄρδην τοὺς θεούς.

Μνησιλοχος

Μν.

275

μέμνησο τοίνυν ταῦθ’, ὅτι ἡ φρὴν ὤμοσεν,

276

ἡ γλῶττα δ’οὐκ ὀμώμοκ’· οὐ δ’ὥρκωσ’ἐγώ.

Ευριπιδης

Ευ.

277

ἔκσπευδε ταχέως · ὡς τὸ τῆς ἐκκλησίας

278

σημεῖον ἐν τῷ Θεσμοφορείῳ φαίνεται.

279

ἐγὼ δ’ἄπειμι.

Μνησιλοχος

Μν.

279

δεῦρό νυν ὦ Θρᾷτθ’ἕπου.

280

ὦ Θρᾷττα θέασαι, καομένων τῶν λαμπάδων

281

ὅσον τὸ χρῆμ’ἀνέρχεθ’ὑπὸ τῆς λιγνύος.

282

ἀλλ’ὦ περικαλλεῖ Θεσμοφόρω δέξασθέ με

283

ἀγαθῇ τύχῃ καὶ δεῦρο καὶ πάλιν οἴκαδε.

284

ὦ Θρᾷττα τὴν κίστην κάθελε, κᾆτ’ἔξελε

285

τὸ πόπανον, ὅπως λαβοῦσα θύσω τοῖν θεοῖν.

286

δέσποινα πολυτίμητε Δήμητερ φίλη

287

καὶ Φερρέφαττα, πολλὰ πολλάκις μέ σοι

288

θύειν ἔχουσαν, εἰ δὲ μἀλλὰ νῦν λαθεῖν.

289

καὶ τοῦ θυγατρίου χοῖρον ἀνδρός μοι τυχεῖν

290

πλουτοῦντος, ἄλλως δ’ἠλιθίου κἀβελτέρου,

291

καὶ ποσθαλίσκον νοῦν ἔχειν μοι καὶ φρένας.

292

ποῦ ποῦ καθίζωμ’ἐν καλῷ, τῶν ῥητόρων

293

ἵν’ἐξακούω; σὺ δ’ἄπιθ’ὦ Θρᾷττ’ἐκποδών.

294

δούλοις γὰρ οὐκ ἔξεστ’ἀκούειν τῶν λόγων.

Κηρυκαινα

Κη.

295

εὐφημία ’στω, εὐφημία ’στω. εὔχεσθε τοῖν

296

Θεσμοφόροιν τῇ Δήμητρι καὶ τῇ Κόρῃ καὶ τῷ

297

Πλούτῳ καὶ τῇ Καλλιγενείᾳ καὶ τῇ Κουροτρόφῳ

300

τῇ Γῇ καὶ τῷ Ἑρμῇ καὶ Χάρισιν ἐκκλησίαν

301

τήνδε καὶ σύνοδον τὴν νῦν κάλλιστα καὶ ἄριστα

302

ποιῆσαι, πολυωφελῶς μὲν πόλει τῇ Ἀθηναίων

305

τυχηρῶς δ’ἡμῖν αὐταῖς. καὶ τὴν δρῶσαν

306

τήντ’ἀγορεύουσαν τὰ βέλτιστα περὶ τὸν δῆμον

307

τὸν Ἀθηναίων καὶ τὸν τῶν γυναικῶν ταύτην

310

νικᾶν. ταῦτ’εὔχεσθε, καὶ ὑμῖν αὐταῖς τἀγαθά.

311

ἰὴ παιὼν ἰὴ παιών. χαίρωμεν.

Χορος

Χο.

312

δεχόμεθα καὶ θεῶν γένος

313

λιτόμεθα ταῖσδ’ἐπ’εὐχαῖς

314

φανέντας ἐπιχαρῆναι.

315

Ζεῦ μεγαλώνυμε χρυσολύρατε

316

Δῆλον ὃς ἔχεις ἱεράν,

317

καὶ σὺ παγκρατὲς κόρα γλαυκῶπι

318

χρυσόλογχε πόλιν οἰκοῦσα

319

περιμάχητον, ἐλθὲ δεῦρο.

320

καὶ πολυώνυμε θηροφόνη παῖ

321

Λατοῦς χρυσώπιδος ἔρνος,

322

σύτε πόντιε σεμνὲ Πόσειδον

323

ἁλιμέδον προλιπὼν

324

μυχὸν ἰχθυόεντ’οἰστροδόνητον,

325

Νηρέος ἐναλίουτε κόραι

326

Νύμφαιτ’ὀρείπλαγκτοι.

327

χρυσέατε φόρμιγξ

328

ἰαχήσειεν ἐπ’εὐχαῖς

329

ἡμετέραις · τελέως δ’

330

ἐκκλησιάσαιμεν Ἀθηναίων

330b

εὐγενεῖς γυναῖκες.

Κηρυκαινα

Κη.

331

εὔχεσθε τοῖς θεοῖσι τοῖς Ὀλυμπίοις

332

καὶ ταῖς Ὀλυμπίαισι καὶ τοῖς Πυθίοις

333

καὶ ταῖσι Πυθίαισι καὶ τοῖς Δηλίοις

334

καὶ ταῖσι Δηλίαισι τοῖςτ’ἄλλοις θεοῖς,

335

εἴ τις ἐπιβουλεύει τι τῷ δήμῳ κακὸν

336

τῷ τῶν γυναικῶν ἢ ’πικηρυκεύεται

337

Εὐριπίδῃ Μήδοιςτ’ἐπὶ βλάβῃ τινὶ

338

τῇ τῶν γυναικῶν, ἢ τυραννεῖν ἐπινοεῖ

339

ἢ τὸν τύραννον συγκατάγειν, ἢ παιδίον

340

ὑποβαλλομένης κατεῖπεν, ἢ δούλη τινὸς

341

προαγωγὸς οὖσ’ἐνετρύλλισεν τῷ δεσπότῃ

342

ἢ πεμπομένη τις ἀγγελίας ψευδεῖς φέρει,

343

ἢ μοιχὸς εἴ τις ἐξαπατᾷ ψευδῆ λέγων

344

καὶ μὴ δίδωσιν ἃν ὑπόσχηταί ποτε,

345

ἢ δῶρά τις δίδωσι μοιχῷ γραῦς γυνή,

346

ἢ καὶ δέχεται προδιδοῦσ’ἑταίρα τὸν φίλον,

347

κεἴ τις κάπηλος ἢ καπηλὶς τοῦ χοῶς

348

ἢ τῶν κοτυλῶν τὸ νόμισμα διαλυμαίνεται,

349

κακῶς ἀπολέσθαι τοῦτον αὐτὸν κᾠκίαν

350

ἀρᾶσθε, ταῖς δ’ἄλλαισιν ὑμῖν τοὺς θεοὺς

351

εὔχεσθε πάσαις πολλὰ δοῦναι κἀγαθά.

Χορος

Χο.

352

ξυνευχόμεσθα τέλεα μὲν

353

πόλει τέλεα δὲ δήμῳ

354

τάδ’εὔγματα γενέσθαι,

355

τὰ δ’ἄρισθ’ὅσαις προσήκει

356

νικᾶν λεγούσαις · ὁπόσαι δ’

357

ἐξαπατῶσιν παραβαίνουσίτε τοὺς

358

ὅρκους τοὺς νενομισμένους

360

κερδῶν οὕνεκ’ἐπὶ βλάβῃ,

361

ἢ ψηφίσματα καὶ νόμον

362

ζητοῦσ’ἀντιμεθιστάναι,

363

τἀπόρρητάτε τοῖσιν ἐχθροῖς

364

τοῖς ἡμετέροις λέγουσ’,

365

ἢ Μήδους ἐπάγουσι γῇ

366

κερδῶν οὕνεκ’ἐπὶ βλάβῃ,

367

ἀσεβοῦσιν ἀδικοῦσίντε τὴν πόλιν.

368

ἀλλ’ὦ παγκρατὲς

369

Ζεῦ ταῦτα κυρώσειας, ὥσθ’

370

ἡμῖν θεοὺς παραστατεῖν

371

καίπερ γυναιξὶν οὔσαις.

Κηρυκαινα

Κη.

372

ἄκουε πᾶς. ἔδοξε τῇ βουλῇ τάδε

373

τῇ τῶν γυναικῶν · Τιμόκλει’ἐπεστάτει,

375

Λύσιλλ’ἐγραμμάτευεν, εἶπε Ζωστράτη ·

376

ἐκκλησίαν ποιεῖν ἕωθεν τῇ μέσῃ

377

τῶν Θεσμοφορίων, ᾗ μάλισθ’ἡμῖν σχολή,

378

καὶ χρηματίζειν πρῶτα περὶ Εὐριπίδου,

379

ὅ τι χρὴ παθεῖν ἐκεῖνον · ἀδικεῖν γὰρ δοκεῖ

380

ἡμῖν ἁπάσαις. τίς ἀγορεύειν βούλεται;

Γυνη Α

Γυ.

380

ἐγώ.

Κηρυκαινα

Κη.

380

περίθου νυν τόνδε πρῶτον πρὶν λέγειν.

Χορος

Χο.

381

σίγα σιώπα, πρόσεχε τὸν νοῦν · χρέμπτεται γὰρ ἤδη

382

ὅπερ ποιοῦσ’οἱ ῥήτορες. μακρὰν ἔοικε λέξειν.

Γυνη Α

Γυ.

383

φιλοτιμίᾳ μὲν οὐδεμιᾷ μὰ τὼ θεὼ

384

λέξουσ’ἀνέστην ὦ γυναῖκες · ἀλλὰ γὰρ

385

βαρέως φέρω τάλαινα πολὺν ἤδη χρόνον

386

προπηλακιζομένας ὁρῶσ’ἡμᾶς ὑπὸ

387

Εὐριπίδου τοῦ τῆς λαχανοπωλητρίας

388

καὶ πολλὰ καὶ παντοῖ’ἀκουούσας κακά.

389

τί γὰρ οὗτος ἡμᾶς οὐκ ἐπισμῇ τῶν κακῶν;

390

ποῦ δ’οὐχὶ διαβέβληχ’, ὅπουπερ ἔμβραχυ

391

εἰσὶν θεαταὶ καὶ τραγῳδοὶ καὶ χοροί,

392

τὰς μοιχοτρόπους, τὰς ἀνδρεραστίας καλῶν,

393

τὰς οἰνοπότιδας, τὰς προδότιδας, τὰς λάλους,

394

τὰς οὐδὲν ὑγιές, τὰς μέγ’ἀνδράσιν κακόν ·

395

ὥστ’εὐθὺς εἰσιόντες ἀπὸ τῶν ἰκρίων

396

ὑποβλέπουσ’ἡμᾶς σκοποῦνταίτ’εὐθέως

397

μὴ μοιχὸς ἔνδον ᾖ τις ἀποκεκρυμμένος.

398

δρᾶσαι δ’ἔθ’ἡμῖν οὐδὲν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ

399

ἔξεστι · τοιαῦθ’οὗτος ἐδίδαξεν κακὰ

400

τοὺς ἄνδρας ἡμῶν · ὥστ’ἐάνπερ τις πλέκῃ

401

γυνὴ στέφανον, ἐρᾶν δοκεῖ · κἂν ἐκβάλῃ

402

σκεῦός τι κατὰ τὴν οἰκίαν πλανωμένη,

403

ἁνὴρ ἐρωτᾷ · “τῷ κατέαγεν ἡ χύτρα;

404

οὐκ ἔσθ’ὅπως οὐ τῷ Κορινθίῳ ξένῳ”.

405

κάμνει κόρη τις, εὐθὺς ἁδελφὸς λέγει,

406

“τὸ χρῶμα τοῦτό μ’οὐκ ἀρέσκει τῆς κόρης”.

407

εἶεν, γυνή τις ὑποβαλέσθαι βούλεται

408

ἀποροῦσα παίδων, οὐ δὲ τοῦτ’ἔστιν λαθεῖν.

409

ἅνδρες γὰρ ἤδη παρακάθηνται πλησίον ·

410

πρὸς τοὺς γέροντάςθ’οἳ πρὸ τοῦ τὰς μείρακας

411

ἤγοντο, διαβέβληκεν, ὥστ’οὐδεὶς γέρων

412

γαμεῖν ἐθέλει γυναῖκα διὰ τοὔπος τοδὶ

413

“δέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή”.

414

εἶτα διὰ τοῦτον ταῖς γυναικωνίτισιν

415

σφραγῖδας ἐπιβάλλουσιν ἤδη καὶ μοχλοὺς

416

τηροῦντες ἡμᾶς, καὶ προσέτι Μολοττικοὺς

417

τρέφουσι μορμολυκεῖα τοῖς μοιχοῖς κύνας.

418

καὶ ταῦτα μὲν ξυγγνώσθ’. ἃ δ’ἦν ἡμῖν πρὸ τοῦ

419

αὐταῖς ταμιεῦσαι καὶ προαιρούσαις λαθεῖν

420

ἄλφιτον ἔλαιον οἶνον, οὐ δὲ ταῦτ’ἔτι

421

ἔξεστιν. οἱ γὰρ ἄνδρες ἤδη κλῄδια

422

αὐτοὶ φοροῦσι κρυπτὰ κακοηθέστατα

423

Λακωνίκ’ἄττα, τρεῖς ἔχοντα γομφίους.

424

πρὸ τοῦ μὲν οὖν ἦν ἀλλ’ὑποῖξαι τὴν θύραν

425

ποιησαμέναισι δακτύλιον τριωβόλου,

426

νῦν δ’οὗτος αὐτοὺς ᾡκότριψ Εὐριπίδης

427

ἐδίδαξε θριπήδεστ’ἔχειν σφραγίδια

428

ἐξαψαμένους. νῦν οὖν ἐμοὶ τούτῳ δοκεῖ

429

ὄλεθρόν τιν’ἡμᾶς κυρκανᾶν ἁμωσγέπως,

430

ἢ φαρμάκοισιν ἢ μιᾷ γέ τῳ τέχνῃ,

431

ὅπως ἀπολεῖται. ταῦτ’ἐγὼ φανερῶς λέγω,

432

τὰ δ’ἄλλα μετὰ τῆς γραμματέως συγγράψομαι.

Χορος

Χο.

433

οὔπω ταύτης ἤκουσα

434

πολυπλοκωτέρας γυναικὸς

435

οὐ δὲ δεινότερον λεγούσης.

436

πάντα γὰρ λέγει δίκαια,

437

† πάσας δ’ἰδέας ἐξήτασεν,

438

πάντα δ’ἐβάστασεν φρενὶ πυκνῶςτε †

439

ποικίλους λόγους ἀνηῦρεν

440

εὖ διεζητημένους · ὥστ’ἂν εἰ λέγοι παρ’αὐτὴν

441

Ξενοκλέης ὁ Καρκίνου, δοκεῖν

441b

ἂν αὐτόν, ὡς ἐγᾦμαι,

442

πᾶσιν ὑμῖν

442b

ἄντικρυς μηδὲν λέγειν.

Γυνη Β

Γυ.

443

ὀλίγων ἕνεκα καὐτὴ παρῆλθον ῥημάτων.

444

τὰ μὲν γὰρ ἄλλ’αὕτη κατηγόρηκεν εὖ ·

445

ἃ δ’ἐγὼ πέπονθα, ταῦτα λέξαι βούλομαι.

446

ἐμοὶ γὰρ ἁνὴρ ἀπέθανεν μὲν ἐν Κύπρῳ

447

παιδάρια πέντε καταλιπών, ἁγὼ μόλις

448

στεφανηπλοκοῦσ’ἔβοσκον ἐν ταῖς μυρρίναις.

449

τέως μὲν οὖν ἀλλ’ἡμικάκως ἐβοσκόμην ·

450

νῦν δ’οὗτος ἐν ταῖσιν τραγῳδίαις ποιῶν

451

τοὺς ἄνδρας ἀναπέπεικεν οὐκ εἶναι θεούς ·

452

ὥστ’οὐκέτ’ἐμπολῶμεν οὐ δ’εἰς ἥμισυ.

453

νῦν οὖν ἁπάσαισιν παραινῶ καὶ λέγω

454

τοῦτον κολάσαι τὸν ἄνδρα πολλῶν οὕνεκα ·

455

ἄγρια γὰρ ἡμᾶς ὦ γυναῖκες δρᾷ κακά,

456

ἅτ’ἐν ἀγρίοισι τοῖς λαχάνοις αὐτὸς τραφείς.

457

ἀλλ’εἰς ἀγορὰν ἄπειμι · δεῖ γὰρ ἀνδράσιν

458

πλέξαι στεφάνους συνθηματιαίους εἴκοσιν.

Χορος

Χο.

459

ἕτερον αὖ τι λῆμα τοῦτο

460

κομψότερον ἔτ’ἢ τὸ πρότερον

461

ἀναπέφηνεν.

462

οἷα κατεστωμύλατο

463

οὐκ ἄκαιρα, φρένας ἔχουσα

464

καὶ πολύπλοκον νόημ’, οὐ δ’

465

ἀσύνετ’ἀλλὰ πιθανὰ πάντα. δεῖ δὲ ταύτης τῆς ὕβρεως ἡμῖν

465b

τὸν ἄνδρα

465c

περιφανῶς δοῦναι δίκην.

Μνησιλοχος

Μν.

466

τὸ μὲν ὦ γυναῖκες ὀξυθυμεῖσθαι σφόδρα

467

Εὐριπίδῃ, τοιαῦτ’ἀκουούσας κακά,

468

οὐ θαυμάσιόν ἐστ’, οὐ δ’ἐπιζεῖν τὴν χολήν.

469

καὐτὴ γὰρ ἔγωγ’, οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων,

470

μισῶ τὸν ἄνδρ’ἐκεῖνον, εἰ μὴ μαίνομαι.

471

ὅμως δ’ἐν ἀλλήλαισι χρὴ δοῦναι λόγον ·

472

αὐταὶ γάρ ἐσμεν, κοὐδεμί’ἔκφορος λόγου.

473

τί ταῦτ’ἔχουσαι ’κεῖνον αἰτιώμεθα

474

βαρέωςτε φέρομεν, εἰ δύ’ἡμῶν ἢ τρία

475

κακὰ ξυνειδὼς εἶπε δρώσας μυρία;

476

ἐγὼ γὰρ αὐτὴ πρῶτον, ἵνα μἄλλην λέγω,

477

ξύνοιδ’ἐμαυτῇ πολλὰ δείν’· ἐκεῖνο δ’οὖν

478

δεινότατον, ὅτε νύμφη μὲν ἦν τρεῖς ἡμέρας,

479

ὁ δ’ἀνὴρ παρ’ἐμοὶ καθηῦδεν · ἦν δέ μοι φίλος,

480

ὅσπερ με διεκόρησεν οὖσαν ἑπτέτιν.

481

οὖτος πόθῳ μου ’κνυεν ἐλθὼν τὴν θύραν ·

482

κᾆτ’εὐφὺς ἔγνων · εἶτα καταβαίνω λάθρᾳ.

483

ὁ δ’ἀνὴρ ἐρωτᾷ “ποῖ σὺ καταβαίνεις”; “ὅποι;

484

στρόφος μ’ἔχει τὴν γαστέρ ὦνερ κὠδύνη ·

485

ἐς τὸν κοπρῶν’οὖν ἔρχομαι”. “βάδιζέ νυν” ·

486

κᾆθ’ὁ μὲν ἔτριβε κεδρίδας ἄννηθον σφάκον ·

487

ἐγὼ δὲ καταχέασα τοῦ στροφέως ὕδωρ

488

ἐξῆλθον ὡς τὸν μοιχόν · εἶτ’ἠρειδόμην

489

παρὰ τὸν Ἀγυιᾶ κύβδ’ἐχομένη τῆς δάφνης.

490

ταῦτ’οὐδεπώποτ’εἶφ’, ὁρᾶτ’, Εὐριπίδης ·

491

οὐ δ’ὡς ὑπὸ τῶν δούλωντε κὠρεωκόμων

492

σποδούμεθ’, ἢν μὴ ’χωμεν ἕτερον, οὐ λέγει ·

493

οὐ δ’ὡς ὅταν μάλισθ’ὑπό του ληκώμεθα

494

τὴν νύχθ’, ἕωθεν σκόροδα διαμασώμεθα,

495

ἵν’ὀσφρόμενος ἁνὴρ ἀπὸ τείχους εἰσιὼν

496

μηδὲν κακὸν δρᾶν ὑποτοπῆται. ταῦθ’, ὁρᾷς,

497

οὐπώποτ’εἶπεν. εἰ δὲ Φαίδραν λοιδορεῖ,

498

ἡμῖν τί τοῦτ’ἔστ’; οὐ δ’ἐκεῖν’εἴρηκέ πω,

499

ὡς ἡ γυνὴ δεικνῦσα τἀνδρὶ τοὔγκυκλον

500

† ὑπ’αὐγὰς † οἷόν ἐστιν, ἐγκεκαλυμμένον

501

τὸν μοιχὸν ἐξέπεμψεν, οὐκ εἴρηκέ πω.

502

ἑτέραν δ’ ἐγᾦδ’ἣ ’φασκεν ὠδίνειν γυνὴ

503

δέχ’ἡμέρας, ἔως ἐπρίατο παιδίον ·

504

ὁ δ’ἀνὴρ περιέτρεχ’ὠκυτόκι’ὠνούμενος ·

505

τὸ δ’εἰσέφερε γραῦς ἐν χύτρᾳ τὸ παιδίον,

506

ἵνα μὴ βοῴη, κηρίῳ βεβυσμένον ·

507

εἶθ’ὡς ἔνευσεν ἡ φέρουσ’, εὐθὺς βοᾷ ·

508

“ἄπελθ’ἄπελθ’, ἤδη γὰρ ὦνέρ μοι δοκῶ

509

τέξειν”. τὸ γὰρ ἦτρον τῆς χύτρας ἐλάκτισεν ·

510

χὠ μὲν γεγηθὼς ἔτρεχεν, ἡ δ’ἐξέσπασεν

511

ἐκ τοῦ στόματος τοῦ παιδίου, τὸ δ’ἀνέκραγεν.

512

εἶθ’ἡ μιαρὰ γραῦς, ἣ ’φερεν τὸ παιδίον,

513

θεῖ μειδιῶσα πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ λέγει ·

514

“λέων λέων σοι γέγονεν, αὔτ’ἔκμαγμα σόν,

515

τάτ’ἄλλ’ἁπαξάπαντα καὶ τὸ πόσθιον

516

τῷ σῷ προσόμοιον, στρεβλὸν ὥσπερ κύτταρον”.

517

ταῦτ’οὐ ποιοῦμεν τὰ κακά; νὴ τὴν Ἄρτεμιν

518

ἡμεῖς γε. κᾆτ’Εὐριπίδῃ θυμούμεθα,

519

οὐδὲν παθοῦσαι μεῖζον ἢ δεδράκαμεν;

Χορος

Χο.

520

τουτὶ μέντοι θαυμαστόν,

521

ὁπόθεν ηὑρέθη τὸ χρῆμα,

522

χἤτις ἐξέθρεψε χώρα

523

τήνδε τὴν θρασεῖαν οὕτω.

524

τάδε γὰρ εἰπεῖν τὴν πανοῦργον

525

κατὰ τὸ φανερὸν ὧδ’ἀναιδῶς

526

οὐκ ἂν ᾠόμην ἐν ἡμῖν

527

οὐ δὲ τολμῆσαί ποτ’ἄν.

528

ἀλλ’ἅπαν γένοιτ’ἂν ἤδη ·

529

τὴν παροιμίαν δ’ἐπαινῶ

529b

τὴν παλαιάν · ὑπὸ λίθῳ γὰρ

530

παντί που χρὴ

530b

μὴ δάκῃ ῥήτωρ ἀθρεῖν.

531

ἀλλ’οὐ γάρ ἐστι τῶν ἀναισχύτων φύσει γυναικῶν

532

οὐδὲν κάκιον εἰς ἄπαντα πλὴν ἄρ’εἰ γυναῖκες.

Γυνη Α

Γυ.

533

οὔ τοι μὰ τὴν Ἄγλαυρον ὦ γυναῖκες εὖ φρονεῖτε,

534

ἀλλ’ἢ πεφάρμαχθ’ἢ κακόν τι μέγα πεπόνθατ’ἄλλο,

535

ταύτην ἐῶσαι τὴν φθόρον τοιαῦτα περιυβρίζειν

536

ἡμᾶς ἁπάσας. εἰ μὲν οὖν τις ἔστιν · εἰ δὲ μή, ἡμεῖς

537

αὐταίτε καὶ τὰ δουλάρια τέφραν ποθὲν λαβοῦσαι

538

ταύτης ἀποψιλώσομεν τὸν χοῖρον, ἵνα διδαχθῇ

539

γυνὴ γυναῖκας οὖσα μὴ κακῶς λέγειν τὸ λοιπόν.

Μνησιλοχος

Μν.

540

μὴ δῆτα τόν γε χοῖρον ὦ γυναῖκες. εἰ γὰρ οὔσης

541

παρρησίας κἀξὸν λέγειν ὅσαι πάρεσμεν ἀσταί,

542

εἶτ’εἶπον ἁγίγνωσκον ὑπὲρ Εὐριπίδου δίκαια,

543

διὰ τοῦτο τιλλομένην με δεῖ δοῦναι δίκην ὑφ’ὑμῶν;

Γυνη Α

Γυ.

544

οὐ γάρ σε δεῖ δοῦναι δίκην; ἥτις μόνη τέτληκας

545

ὑπὲρ ἀνδρὸς ἀντειπεῖν, ὃς ἡμᾶς πολλὰ κακὰ δέδρακεν

546

ἐπίτηδες εὑρίσκων λόγους, ὅπου γυνὴ πονηρὰ

547

ἐγένετο, Μελανίππας ποιῶν Φαίδραςτε · Πηνελόπην δὲ

548

οὐπώποτ’ἐποίησ’, ὅτι γυνὴ σώφρων ἔδοξεν εἶναι.

Μνησιλοχος

Μν.

549

ἐγὼ γὰρ οἶδα ταἴτιον. μίαν γὰρ οὐκ ἂν εἴποις

550

τῶν νῦν γυναικῶν Πηνελόπην, Παίδρας δ’ἁπαξαπάσας.

Γυνη Α

Γυ.

551

ἀκούετ’ὦ γυναῖκες οἷ’εἴρηκεν ἡ πανοῦργος

552

ἡμᾶς ἁπάσας αὖθις αὖ.

Μνησιλοχος

Μν.

552

καὶ νὴ Δί’οὐδέπω γε

553

εἴρηχ’ὅσα ξύνοιδ’· ἐπεὶ βούλεσθε πλείον’εἴπω;

Γυνη Α

Γυ.

554

ἀλλ’οὐκ ἂν ἔτ’ἔχοις · ὅσα γὰρ ᾔδησθ’ἐξέχεας ἅπαντα.

Μνησιλοχος

Μν.

555

μὰ Δί’οὐδέπω τὴν μυριοστὴν μοῖραν ὧν ποιοῦμεν.

556

ἐπεὶ τάδ’οὐκ εἴρηχ’, ὁρᾷς, ὡς στλεγγίδας λαβοῦσαι

557

ἔπειτα σιφωνίζομεν τὸν οἶνον.

Γυνη Α

Γυ.

557

ἐπιτριβείης.

Μνησιλοχος

Μν.

558

ὥςτ’αὖ τὰ κρέ’ἐξ Ἀπατουρίων ταῖς μαστροποῖς διδοῦσαι

559

ἔπειτα τὴν γαλῆν φαμεν —

Γυνη Α

Γυ.

559

τάλαιν’ἐγώ · φλυαρεῖς.

Μνησιλοχος

Μν.

560

οὐ δ’ὡς τὸν ἄνδρα τῷ πελέκει γυνὴ κατεσπόδησεν,

561

οὐκ εἶπον · οὐ δ’ὡς φαρμάκοις ἑτέρα τὸν ἄνδρ’ἔμηνεν,

562

οὐ δ’ὡς ὑπὸ τῇ πυέλῳ κατώρυξέν ποτ’—

Γυνη Α

Γυ.

562

ἐξόλοιο.

Μνησιλοχος

Μν.

563

Ἀχαρνικὴ τὸν πατέρα.

Γυνη Α

Γυ.

563

ταυτὶ δῆτ’ἀνέκτ’ἀκούειν;

Μνησιλοχος

Μν.

564

οὐ δ’ὡς σὺ τῆς δούλης τεκούσης ἄρρεν εἶτα σαυτῇ

565

τοῦθ’ὑπεβάλου, τὸ σὸν δὲ θυγάτριον παρῆκας αὐτῇ.

Γυνη Α

Γυ.

566

οὔ τοι μὰ τὼ θεὼ σὺ καταπροίξει λέγουσα ταυτί,

567

ἀλλ’ἐκποκιῶ σου τὰς ποκάδας.

Μνησιλοχος

Μν.

567

οὐ δὴ μὰ Δία σύ γ’ἅψει.

Γυνη Α

Γυ.

568

καὶ μὴν ἰδού.

Μνησιλοχος

Μν.

568

καὶ μὴν ἰδού.

Γυνη Α

Γυ.

568

λαβὲ θοἰμάτιον Φιλίστη.

Μνησιλοχος

Μν.

569

πρόσθες μόνον, κἀγώ σε νὴ τὴν Ἄρτεμιν —

Γυνη Α

Γυ.

569

τί δράσεις;

Μνησιλοχος

Μν.

570

τὸν σησαμοῦνθ’ὃν κατέφαγες, τοῦτον χεσεῖν ποιήσω.

Χορος

Χο.

571

παύσασθε λοιδορούμεναι · καὶ γὰρ γυνή τις ἡμῖν

572

ἐσπουδακυῖα προστρέχει. πρὶν οὖν ὁμοῦ γενέσθαι,

573

σιγᾶθ’, ἵν’αὐτῆς κοσμίως πυθώμεθ’ἅττα λέξει.

Κλεισθενης

Κλ.

574

φίλαι γυναῖκες ξυγγενεῖς τοὐμοῦ τρόπου ·

575

ὅτι μὲν φίλος εἴμ’ὑμῖν, ἐπίδηλος ταῖς γνάθοις ·

576

γυναικομανῶ γὰρ προξενῶθ’ὑμῶν ἀεί.

577

καὶ νῦν ἀκούσας πρᾶγμα περὶ ὑμῶν μέγα

578

ὀλίγῳ τι πρότερον κατ’ἀγορὰν λαλούμενον,

579

ἥκω φράσων τοῦτ’ἀγγελῶνθ’ὑμῖν, ἵνα

580

σκοπῆτε καὶ τηρῆτε μὴ καὶ προσπέσῃ

581

ὑμῖν ἀφάρκτοις πρᾶγμα δεινὸν καὶ μέγα.

Χορος

Χο.

582

τί δ’ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ σ’εἰκὸς καλεῖν,

583

ἕως ἂν οὕτως τὰς γνάθους ψιλὰς ἔχῃς.

Κλεισθενης

Κλ.

584

Εὐριπίδην φάσ’ἄνδρα κηδεστήν τινα

585

αὑτοῦ γέροντα δεῦρ’ἀναπέμψαι τήμερον.

Χορος

Χο.

586

πρὸς ποῖον ἔργον ἢ τίνος γνώμης χάριν;

Κλεισθενης

Κλ.

587

ἵν’ἅττα βουλεύοισθε καὶ μέλλοιτε δρᾶν,

588

ἐκεῖνος εἴη τῶν λόγων κατάσκοπος.

Χορος

Χο.

589

καὶ πῶς λέληθεν ἐν γυναιξὶν ὢν ἀνήρ;

Κλεισθενης

Κλ.

590

ἀφηῦσεν αὐτὸν κἀπέτιλ’Εὐριπίδης

591

καὶ τἄλλ’ἅπανθ’ὥσπερ γυναῖκ’ἐσκεύασεν.

Μνησιλοχος

Μν.

592

πείθεσθε τούτῳ ταῦτα; τίς δ’οὕτως ἀνὴρ

593

ἠλίθιος ὅστις τιλλόμενος ἠνείχετο;

594

οὐκ οἴομαι ’γωγ’ὦ πολυτιμήτω θεώ.

Κλεισθενης

Κλ.

595

ληρεῖς · ἐγὼ γὰρ οὐκ ἂν ἦλθον ἀγγελῶν,

596

εἰ μὴ ’πεπύσμην ταῦτα τῶν σάφ’εἰδότων.

Χορος

Χο.

597

τὸ πρᾶγμα τουτὶ δεινὸν εἰσαγγέλλεται.

598

ἀλλ’ὦ γυναῖκες οὐκ ἐλινύειν ἐχρῆν,

599

ἀλλὰ σκοπεῖν τὸν ἄνδρα καὶ ζητεῖν ὅπου

600

λέληθεν ἡμᾶς κρυπτὸς ἐγκαθήμενος.

601

καὶ σὺ ξυνέξευρ’αὐτόν, ὡς ἂν τὴν χάριν

602

ταύτηντε κἀκείνην ἔχῃς ὦ πρόξενε.

Κλεισθενης

Κλ.

603

φέρ’ἴδω · τίς ἡ πρώτη σύ;

Μνησιλοχος

Μν.

603

ποῖ τις τρέψεται;

Κλεισθενης

Κλ.

604

ζητητέαι γάρ ἐστε.

Μνησιλοχος

Μν.

604

κακοδαίμων ἐγώ.

Γυνη Α

Γυ.

605

ἔμ’ἥτις εἴμ’ἤρου; Κλεωνύμου γυνή.

Κλεισθενης

Κλ.

606

γιγνώσκεθ’ὑμεῖς ἥτις ἔσθ’ἥδ’ἡ γυνή;

Χορος

Χο.

607

γιγνώσκομεν δῆτ’. ἀλλὰ τὰς ἄλλας ἄθρει.

Κλεισθενης

Κλ.

608

ἡδὶ δὲ δὴ τίς ἐστιν ἡ τὸ παιδίον

609

ἔχουσα;

Γυνη Α

Γυ.

609

τίτθη νὴ Δί’ἐμή.

Μνησιλοχος

Μν.

609

διοίχομαι.

Κλεισθενης

Κλ.

610

αὕτη σὺ ποῖ στρέφει; μέν’αὐτοῦ. τί τὸ κακόν;

Μνησιλοχος

Μν.

611

ἔασον οὐρῆσαί μ’.

Κλεισθενης

Κλ.

611

ἀναίσχυντός τις εἶ.

612

σὺ δ’οὖν ποίει τοῦτ’. ἀναμενῶ γὰρ ἐνθάδε.

Χορος

Χο.

613

ἀνάμενε δῆτα καὶ σκόπει γ’αὐτὴν σφόδρα ·

614

μόνην γὰρ αὐτὴν ὦνερ οὐ γιγνώσκομεν.

Κλεισθενης

Κλ.

615

πολύν γε χρόνον οὐρεῖς σύ.

Μνησιλοχος

Μν.

615

νὴ Δί’ὦ μέλε ·

616

στραγγουριῶ γάρ · ἐχθὲς ἔφαγον κάρδαμα.

Κλεισθενης

Κλ.

617

τί καρδαμίζεις; οὐ βαδιεῖ δεῦρ’ὡς ἐμέ;

Μνησιλοχος

Μν.

618

τί δῆτά μ’ἕλκεις ἀσθενοῦσαν;

Κλεισθενης

Κλ.

618

εἰπέ μοι,

619

τίς ἔστ’ἀνήρ σοι;

Μνησιλοχος

Μν.

619

τὸν ἐμὸν ἄνδρα πυνθάνει;

620

τὸν δεῖνα γιγνώσκεις, τὸν ἐκ Κοθωκιδῶν;

Κλεισθενης

Κλ.

621

τὸν δεῖνα; ποῖον;

Μνησιλοχος

Μν.

621

ἔσθ’ὁ δεῖν’, ὃς καί ποτε

622

τὸν δεῖνα τὸν τοῦ δεῖνα —

Κλεισθενης

Κλ.

622

ληρεῖν μοι δοκεῖς.

623

ἀνῆλθες ἤδη δεῦρο πρότερον;

Μνησιλοχος

Μν.

623

νὴ Δία

624

ὁσέτη γε.

Κλεισθενης

Κλ.

624

καὶ τίς σοὐστὶ συσκηνήτρια;

Μνησιλοχος

Μν.

625

ἡ δεῖν’ἔμοιγ’.

Κλεισθενης

Κλ.

625

οἴμοι τάλας, οὐδὲν λέγεις.

Γυνη Α

Γυ.

626

ἄπελθ’. ἐγὼ γὰρ βασανιῶ ταύτην καλῶς

627

ἐκ τῶν ἱερῶν τῶν πέρυσι · σὺ δ’ἀπόστηθί μοι,

628

ἵνα μὴ ’πακούσῃς ὢν ἀνήρ. σὺ δ’εἰπέ μοι

629

ὅ τι πρῶτον ἡμῖν τῶν ἱερῶν ἐδείκνυτο.

Μνησιλοχος

Μν.

630

φέρ’ἴδω, τί μέντοι πρῶτον ἦν; ἐπίνομεν.

Γυνη Α

Γυ.

631

τί δὲ μετὰ τοῦτο δεύτερον;

Μνησιλοχος

Μν.

631

προὐπίνομεν.

Γυνη Α

Γυ.

632

ταυτὶ μὲν ἤκουσάς τινος · τί δαὶ τρίτον;

Μνησιλοχος

Μν.

633

σκάφιον Ξένυλλ’ᾔτησεν · οὐ γὰρ ἦν ἀμίς.

Γυνη Α

Γυ.

634

οὐδὲν λέγεις. δεῦρ’ἐλθὲ δεῦρ’ὦ Κλείσθενες ·

635

ὅδ’ἐστὶν ἁνὴρ ὃν λέγεις.

Κλεισθενης

Κλ.

635

τί οὖν ποιῶ;

Γυνη Α

Γυ.

636

ἀπόδυσον αὐτόν · οὐδὲν ὑγιὲς γὰρ λέγει.

Μνησιλοχος

Μν.

637

κἄπειτ’ἀποδύσετ’ἐννέα παίδων μητέρα;

Κλεισθενης

Κλ.

638

χάλα ταχέως τὸ στρόφιον ὦναίσχυντε σύ.

Γυνη Α

Γυ.

639

ὡς καὶ στιβαρά τις φαίνεται καὶ καρτερά ·

640

καὶ νὴ Δία τιτθούς γ’ὥσπερ ἡμεῖς οὐκ ἔχει.

Μνησιλοχος

Μν.

641

στερίφη γάρ εἰμι κοὐκ ἐκύησα πώποτε.

Γυνη Α

Γυ.

642

νῦν · τότε δὲ μήτηρ ἦσθα παίδων ἐννέα.

Κλεισθενης

Κλ.

643

ἀνίστασ’ὀρθός. ποῖ τὸ πέος ὠθεῖς κάτω;

Γυνη Α

Γυ.

644

τοδὶ διέκυψε καὶ μάλ’εὔχρων ὦ τάλαν.

Κλεισθενης

Κλ.

645

καὶ ποῦ ’στιν;

Γυνη Α

Γυ.

645

αὖθις ἐς τὸ πρόσθεν οἴχεται.

Κλεισθενης

Κλ.

646

οὐκ ἐνγεταυθί.

Γυνη Α

Γυ.

646

μἀλλὰ δεῦρ’ἥκει πάλιν.

Κλεισθενης

Κλ.

647

ἰσθμόν τιν’ἔχεις ὦνθρωπ’· ἄνωτε καὶ κάτω

648

τὸ πέος διέλκεις πυκνότερον Κορινθίων.

Γυνη Α

Γυ.

649

ὦ μιαρὸς οὗτος · ταῦτ’ἄρ’ὑπὲρ Εὐριπίδου

650

ἡμῖν ἐλοιδορεῖτο.

Μνησιλοχος

Μν.

650

κακοδαίμων ἐγώ,

651

εἰς οἷ’ἐμαυτὸν εἰσεκύλισα πράγματα.

Γυνη Α

Γυ.

652

ἄγε δὴ τί δρῶμεν;

Κλεισθενης

Κλ.

652

τουτονὶ φυλάττετε

653

καλῶς, ὅπως μὴ διαφυγὼν οἰχήσεται ·

654

ἐγὼ δὲ ταῦτα τοῖς πρυτάνεσιν ἀγγελῶ.

Χορος

Χο.

655

ἡμᾶς τοίνυν μετὰ τοῦτ’ἤδη τὰς λαμπάδας ἁψαμένας χρὴ

656

ξυζωσαμένας εὖ κἀνδρείως τῶνθ’ἱματίων ἀποδύσας

657

ζητεῖν, εἴ που κἄλλος τις ἀνὴρ ἀνελήλυθε, καὶ περιθρέξαι

658

τὴν πύκνα πᾶσαν καὶ τὰς σκηνὰς καὶ τὰς διόδους διαθρῆσαι.

659

εἶα δὴ πρώτιστα μὲν χρὴ κοῦφον ἐξορμᾶν πόδα

660

καὶ διασκοπεῖν σιωπῇ πανταχῇ · μόνον δὲ χρὴ

661

μὴ βραδύνειν, ὡς ὁ καιρός ἐστι μὴ μέλλειν ἔτι,

662

ἀλλὰ τὴν πρώτην τρέχειν χρῆν ὡς τάχιστ’ἤδη κύκλῳ.

663

εἶά νυν ἴχνευε καὶ μάτευε ταχὺ πάντ’, εἴ τις ἐν τόποις ἑδραῖος

664

ἄλλος αὖ λέληθεν ὤν.

665

πανταχῇ δὲ ῥῖψον ὄμμα,

666

καὶ τὰ τῇδε καὶ τὰ δεῦρο

667

πάντ’ἀνασκόπει καλῶς.

668

ἢν γάρ με λάθῃ δράσας ἀνόσια,

669

δώσειτε δίκην καὶ πρὸς τούτῳ τοῖς ἄλλοις ἀνδράσιν ἔσται

670

παράδειγμ’ὕβρεως ἀδίκωντ’ἔργων

671

ἀθέωντε τρόπων ·

672

φήσει δ’εἶναίτε θεοὺς φανερῶς,

673

δείξειτ’ἤδη

674

πᾶσιν ἀνθρώποις σεβίζειν δαίμονας […]

675

† δικαίωςτ’ἐφέποντας † ὅσια καὶ νόμιμα

676

μηδομένους ποιεῖν ὅ τι καλῶς ἔχει.

677

κἂν μὴ ποιῶσι ταῦτα τοιάδ’ἔσται ·

678

αὐτῶν ὅταν ληφθῇ τις ἀνόσιόν τι δρῶν,

680

† μανίαις † φλέγων λύσσῃ παράκοπος,

681

† εἴ τι δρῴη †

682

πᾶσιν ἐμφανὴς ὁρᾶν ἔσται γυναιξὶ καὶ βροτοῖσιν,

683

ὅτι τάτε παράνομα τάτ’ἀνόσια παρὼν

685

θεὸς ἀποτίνεται.

686

ἀλλ’ἔοιχ’ἡμῖν ἅπαντά τως διεσκέφθαι καλῶς.

687

οὐχ ὁρῶμεν γοῦν ἔτ’ἄλλον οὐδέν’ἐγκαθήμενον.

Γυνη Α

Γυ.

689

ἆ ποῖ σὺ φεύγεις; οὗτος οὗτος οὐ μενεῖς;

690

τάλαιν’ἐγὼ τάλαινα, καὶ τὸ παιδίον

691

ἐξαρπάσας μοι φροῦδος ἀπὸ τοῦ τιτθίου.

Μνησιλοχος

Μν.

692

κέκραχθι · τοῦτο δ’οὐδέποτε σὺ ψωμιεῖς,

693

ἢν μή μ’ἀφῆτ’· ἀλλ’ἐνθάδ’ἐπὶ τῶν μηρίων

694

πληγὲν μαχαίρᾳ τῇδε φοινίας φλέβας

695

καθαιματώσει βωμόν.

Γυνη Α

Γυ.

695

ὦ τάλαιν’ἐγώ.

696

γυναῖκες, οὐκ ἀρήξετ’; οὐ πολλὴν βοὴν

697

στήσεσθε καὶ τροπαῖον, ἀλλὰ τοῦ μόνου

698

τέκνου με περιόψεσθ’ἀποστερουμένην;

Χορος

Χο.

699

ἔα ἔα.

700

ὦ πότνιαι Μοῖραι τί τόδε δέρκομαι

701

νεοχμὸν αὖ τέρας;

702

ὡς ἅπαντ’ἄρ’ἐστὶ τόλμης μεστὰ κἀναισχυντίας.

703

οἷον αὖ δέδρακεν ἔργον, οἷον αὖ φίλαι τόδε.

Μνησιλοχος

Μν.

704

οἷον ὑμῶν ἐξαράξω τὴν ἄγαν αὐθαδίαν.

Χορος

Χο.

705

ταῦτα δῆτ’οὐ δεινὰ πράγματ’ἐστὶ καὶ περαιτέρω;

Γυνη Α

Γυ.

706

δεινὰ δῆθ’, ὅστις γ’ἔχει μου ’ξαρπάσας τὸ παιδίον.

Χορος

Χο.

707

τί ἂν οὖν εἴποι πρὸς ταῦτά τις, ὅτε

708

τοιαῦτα ποιῶν ὅδ’ἀναισχυντεῖ;

Μνησιλοχος

Μν.

709

κοὔπω μέντοι γε πέπαυμαι.

Χορος

Χο.

710

ἀλλ’οὖν ἥκεις γ’ὅθεν οὐ φαύλως γ’

711

ἀποδρὰς λέξεις

712

οἷον δράσας διέδυς ἔργον,

713

λήψει δὲ κακόν.

Μνησιλοχος

Μν.

714

τοῦτο μέντοι μὴ γένοιτο μηδαμῶς, ἀπεύχομαι.

Χορος

Χο.

715

τίς οὖν σοι, τίς ἂν σύμμαχος ἐκ θεῶν

716

ἀθανάτων ἔλθοι ξὺν ἀδίκοις ἔργοις;

Μνησιλοχος

Μν.

717

μάτην λαλεῖτε · τὴν δ’ἐγὼ οὐκ ἀφήσω.

Χορος

Χο.

718

ἀλλ’οὐ μὰ τὼ θεὼ τάχ’οὐ χαίρων ἴσως

720

ἐνυβριεῖς λόγους λέξειςτ’ἀνοσίους

721

ἐπ’ἀθέοις ἔργοις ·

722

καὶ γὰρ ἀνταμειψόμεσθά σ’ὥσπερ εἰκὸς ἀντὶ τῶνδε.

723

τάχα δὲ μεταβαλοῦσ’ἐπὶ κακὸν ἑτερότροπον

725

ἐπέχει τύχη.

726

ἀλλὰ τάσδε μὲν λαβεῖν χρῆν σ’ἐκφέρειντε τῶν ξύλων,

727

καὶ καταίθειν τὸν πανοῦργον πυρπολεῖνθ’ὅσον τάχος.

Γυνη Α

Γυ.

728

ἴωμεν ἐπὶ τὰς κληματίδας ὦ Μανία.

729

κἀγώ σ’ἀποδείξω θυμάλωπα τήμερον.

Μνησιλοχος

Μν.

730

ὕφαπτε καὶ κάταιθε · σὺ δὲ τὸ Κρητικὸν

731

ἀπόδυθι ταχέως · τοῦ θανάτου δ’ὦ παιδίον

732

μόνην γυναικῶν αἰτιῶ τὴν μητέρα.

733

τουτὶ τί ἔστιν; ἀσκὸς ἐγένεθ’ἡ κόρη

734

οἴνου πλέως καὶ ταῦτα Περσικὰς ἔχων.

735

ὦ θερμόταται γυναῖκες, ὦ ποτίσταται

736

κἀκ παντὸς ὑμεῖς μηχανώμεναι πιεῖν,

737

ὦ μέγα καπήλοις ἀγαθὸν ἡμῖν δ’αὖ κακόν,

738

κακὸν δὲ καὶ τοῖς σκευαρίοις καὶ τῇ κρόκῃ.

Γυνη Α

Γυ.

739

παράβαλλε πολλὰς κληματίδας ὦ Μανία.

Μνησιλοχος

Μν.

740

παράβαλλε δῆτα · σὺ δ’ἀπόκριναί μοι τοδί,

741

τουτὶ τεκεῖν φῄς;

Γυνη Α

Γυ.

741

καὶ δέκα μῆνας αὔτ’ἐγὼ

742

ἤνεγκον.

Μνησιλοχος

Μν.

742

ἤνεγκας σύ;

Γυνη Α

Γυ.

742

νὴ τὴν Ἄρτεμιν.

Μνησιλοχος

Μν.

743

τρικότυλον ἢ πῶς; εἰπέ μοι.

Γυνη Α

Γυ.

743

τί μ’ἠργάσω;

744

ἀπέδυσας ὦναίσχυντέ μου τὸ παιδίον

745

τυννοῦτον ὄν.

Μνησιλοχος

Μν.

745

τυννοῦτο;

Γυνη Α

Γυ.

745

μικρὸν νὴ Δία.

Μνησιλοχος

Μν.

746

πόσ’ἔτη δὲ γέγονε; τρεῖς Χοᾶς ἢ τέτταρας;

Γυνη Α

Γυ.

747

σχεδὸν τοσοῦτον χὤσον ἐκ Διονυσίων.

748

ἀλλ’ἀπόδος αὐτό.

Μνησιλοχος

Μν.

748

μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτονί.

Γυνη Α

Γυ.

749

ἐμπρήσομεν τοίνυν σε.

Μνησιλοχος

Μν.

749

πάνυ γ’ἐμπίμπρατε ·

750

αὕτη δ’ἀποσφαγήσεται μάλ’αὐτίκα.

Γυνη Α

Γυ.

751

μὴ δῆθ’, ἱκετεύω σ’· ἀλλ’ἔμ’ὅ τι χρῄζεις ποίει

752

ὑπέρ γε τούτου.

Μνησιλοχος

Μν.

752

φιλότεκνός τις εἶ φύσει.

753

ἀλλ’οὐδὲν ἧττον ἥδ’ἀποσφαγήσεται.

Γυνη Α

Γυ.

754

οἴμοι τέκνον. δός μοι σφαγεῖον Μανία,

755

ἵν’οὖν τό γ’αἷμα τοῦ τέκνου τοὐμοῦ λάβω.

Μνησιλοχος

Μν.

756

ὕπεχ’αὐτό, χαριοῦμαι γὰρ ἕν γε τοῦτό σοι.

Γυνη Α

Γυ.

757

κακῶς ἀπόλοι’, ὡς φθονερὸς εἶ καὶ δυσμενής.

Μνησιλοχος

Μν.

758

τουτὶ τὸ δέρμα τῆς ἱερείας γίγνεται.

Γυνη Α

Γυ.

759

τί τῆς ἱερείας γίγνεται;

Μνησιλοχος

Μν.

759

τουτί. λαβέ.

Γυνη Γ

Γυ.

760

ταλαντάτη Μίκκα τίς ἐξεκόρησέ σε;

761

τίς τὴν ἀγαπητὴν παῖδά σοὐξηράσατο;

Γυνη Α

Γυ.

762

ὁ πανοῦργος οὗτος. ἀλλ’ἐπειδήπερ πάρει,

763

φύλαξον αὐτόν, ἵνα λαβοῦσα Κλεισθένη

764

τοῖσιν πρυτάνεσιν ἃ πεποίηχ’οὗτος φράσω.

Μνησιλοχος

Μν.

765

ἄγε δὴ τίς ἔσται μηχανὴ σωτηρίας;

766

τίς πεῖρα, τίς ἐπίνοι’; ὁ μὲν γὰρ αἴτιος

767

κἄμ’ἐσκυλίσας ἐς τοιαυτὶ πράγματα

768

οὐ φαίνεταί πω. φέρε τίν’οὖν ἂν ἄγγελον

769

πέμψαιμ’ἐπ’αὐτόν; οἶδ’ἐγὼ καὶ δὴ πόρον

770

ἐκ τοῦ Παλαμήδους · ὡς ἐκεῖνος, τὰς πλάτας

771

ῥίψω γράφων. ἀλλ’οὐ πάρεισιν αἱ πλάται.

772

πόθεν οὖν γένοιντ’ἄν μοι πλάται πόθεν; πόθεν;

773

τί δ’ἂν εἰ ταδὶ τἀγάλματ’ἀντὶ τῶν πλατῶν

774

γράφων διαρρίπτοιμι; βέλτιον πολύ.

775

ξύλον γέ τοι καὶ ταῦτα κἀκεῖν’ἦν ξύλον.

776

ὦ χεῖρες ἐμαὶ

777

ἐγχειρεῖν χρῆν ἔργῳ πορίμῳ.

778

ἄγε δὴ πινάκων ξεστῶν δέλτοι,

779

δέξασθε σμίλης ὁλκοὺς

780

κήρυκας ἐμῶν μόχθων · οἴμοι

781

τουτὶ τὸ ῥῶ μοχθηρόν ·

782

χώρει χώρει. ποίαν αὔλακα;

783

βάσκετ’ἐπείγετε πάσας καθ’ὁδοὺς

784

κείνᾳ ταύτᾳ · ταχέως χρή.

Χορος

Χο.

785

ἡμεῖς τοίνυν ἡμᾶς αὐτὰς εὖ λέξωμεν παραβᾶσαι,

786

καίτοι πᾶς τις τὸ γυναικεῖον φῦλον κακὰ πόλλ’ἀγορεύει,

787

ὡς πᾶν ἐσμὲν κακὸν ἀνθρώποις κἀξ ἡμῶν ἐστιν ἅπαντα,

788

ἔριδες νείκη στάσις ἀργαλέα λύπη πόλεμος. φέρε δή νυν,

789

εἰ κακόν ἐσμεν, τί γαμεῖθ’ἡμᾶς, εἴπερ ἀληθῶς κακόν ἐσμεν,

790

κἀπαγορεύετε μήτ’ἐξελθεῖν μήτ’ἐκκύψασαν ἁλῶναι,

791

ἀλλ’οὑτωσὶ πολλῇ σπουδῇ τὸ κακὸν βούλεσθε φυλάττειν;

792

κἂν ἐξέλθῃ τὸ γύναιόν ποι, κᾆθ’εὕρητ’αὐτὸ θύρασιν,

793

μανίας μαίνεσθ’, οὓς χρῆν σπένδειν καὶ χαίρειν, εἴπερ ἀληθῶς

794

ἔνδοθεν ηὕρετε φροῦδον τὸ κακὸν καὶ μὴ κατελαμβάνετ’ἔνδον.

795

κἂν καταδάρθωμεν ἐν ἀλλοτρίων παίζουσαι καὶ κοπιῶσαι,

796

πᾶς τις τὸ κακὸν τοῦτο ζητεῖ περὶ τὰς κλίνας περινοστῶν.

797

κἂν ἐκ θυρίδος παρακύπτωμεν, τὸ κακὸν ζητεῖτε θεᾶσθαι ·

798

κἂν αἰσχυνθεῖσ’ἀναχωρήσῃ, πολὺ μᾶλλον πᾶς ἐπιθυμεῖ

799

αὖθις τὸ κακὸν παρακύψαν ἰδεῖν. οὕτως ἡμεῖς ἐπιδήλως

800

ὑμῶν ἐσμεν πολὺ βελτίους, βάσανόςτε πάρεστιν ἰδέσθαι.

801

βάσανον δῶμεν πότεροι χείρους. ἡμεῖς μὲν γάρ φαμεν ὑμᾶς,

802

ὑμεῖς δ’ἡμᾶς. σκεψώμεθα δὴ κἀντιτιθῶμεν πρὸς ἕκαστον,

803

παραβάλλουσαι τῆςτε γυναικὸς καὶ τἀνδρὸς τοὔνομ’ἑκάστου.

804

ναυσιμάχης μέν γ’ἥττων ἐστὶν Χαρμῖνος · δῆλα δὲ τἄργα.

805

καὶ μὲν δὴ καὶ Κλεοφῶν χείρων πάντως δήπου Ξαλαβακχοῦς.

806

πρὸς Ἀριστομάχην δὲ χρόνου πολλοῦ, πρὸς ἐκείνην τὴν Μαραθῶνι,

807

καὶ Ξτρατονίκην ὑμῶν οὐδεὶς οὐ δ’ἐγχειρεῖ πολεμίζειν.

808

ἀλλ’Εὐβούλης τῶν πέρυσίν τις βουλευτής ἐστιν ἀμείνων

809

παραδοὺς ἑτέρῳ τὴν βουλείαν; οὐ δ’αὐτὸς τοῦτό γε φήσεις.

810

οὕτως ἡμεῖς πολὺ βελτίους τῶν ἀνδρῶν εὐχόμεθ’εἶναι.

811

οὐ δ’ἂν κλέψασα γυνὴ ζεύγει κατὰ πεντήκοντα τάλαντα

812

ἐς πόλιν ἔλθοι τῶν δημοσίων · ἀλλ’ἢν τὰ μέγισθ’ὑφέληται

813

φορμὸν πυρῶν τἀνδρὸς κλέψασ’, αὐθημερὸν αὔτ’ἀπέδωκεν.

814

ἀλλ’ἡμεῖς ἂν πολλοὺς τούτων

815

ἀποδείξαιμεν ταῦτα ποιοῦντας.

816

καὶ πρὸς τούτοις γάστριδας ἡμῶν

817

ὄντας μᾶλλον καὶ λωποδύτας

818

καὶ βωμολόχους κἀνδραποδιστάς.

819

καὶ μὲν δήπου καὶ τὰ πατρῷά γε

820

χείρους ἡμῶν εἰσιν σῴζειν ·

821

ἡμῖν μὲν γὰρ σῶν ἔτι καὶ νῦν

822

τἀντίον ὁ κανὼν οἱ καλαθίσκοι

823

τὸ σκιάδειον ·

824

τοῖς δ’ἡμετέροις ἀνδράσι τούτοις

825

ἀπόλωλεν μὲν πολλοῖς ὁ κανὼν

826

ἐκ τῶν οἴκων αὐτῇ λόγχῃ,

827

πολλοῖς δ’ἑτέροις ἀπὸ τῶν ὤμων

828

ἐν ταῖς στρατιαῖς

829

ἔρριπται τὸ σκιάδειον.

830

πόλλ’ἂν αἱ γυναῖκες ἡμεῖς ἐν δίκῃ μεμψαίμεθ’ἂν

831

τοῖσιν ἀνδράσιν δικαίως, ἓν δ’ὑπερφυέστατον.

832

χρῆν γάρ, ἡμῶν εἰ τέκοι τις ἄνδρα χρηστὸν τῇ πόλει,

833

ταξίαρχον ἢ στρατηγόν, λαμβάνειν τιμήν τινα,

834

προεδρίαντ’αὐτῇ δίδοσθαι Στηνίοισι καὶ Σκίροις

835

ἔντε ταῖς ἄλλαις ἑορταῖς αἷσιν ἡμεῖς ἤγομεν ·

836

εἰ δὲ δειλὸν καὶ πονηρὸν ἄνδρα τις τέκοι γυνή,

837

ἢ τριήραρχον πονηρὸν ἢ κυβερνήτην κακόν,

838

ὑστέραν αὐτὴν καθῆσθαι σκάφιον ἀποκεκαρμένην

839

τῆς τὸν ἀνδρεῖον τεκούσης. τῷ γὰρ εἰκὸς ὦ πόλις

840

τὴν Ὑπερβόλου καθῆσθαι μητέρ’ἠμφιεσμένην

841

λευκὰ καὶ κόμας καθεῖσαν πλησίον τῆς Λαμάχου,

842

καὶ δανείζειν χρήμαθ’, ᾗ χρῆν, εἰ δανείσειέν τινι

843

καὶ τόκον πράττοιτο, διδόναι μηδέν’ἀνθρώπων τόκον,

844

ἀλλ’ἀφαιρεῖσθαι βίᾳ τὰ χρήματ’εἰπόντας τοδί,

845

“ἀξία γοῦν εἶ τόκου τεκοῦσα τοιοῦτον τόκον”.

Μνησιλοχος

Μν.

846

ἰλλὸς γεγένημαι προσδοκῶν · ὁ δ’οὐδέπω.

847

τί δῆτ’ἂν εἴη τοὐμποδών; οὐκ ἔσθ’ὅπως

848

οὐ τὸν Παλαμήδην ψυχρὸν ὄντ’αἰσχύνεται.

849

τῷ δῆτ’ἂν αὐτὸν προσαγαγοίμην δράματι;

850

ἐγᾦδα · τὴν καινὴν Ἑλένην μιμήσομαι.

851

πάντως ὑπάρχει μοι γυναικεία στολή.

Γυνη Γ

Γυ.

852

τί αὖ σὺ κυρκανᾷς; τί κοικύλλεις ἔχων;

853

πικρὰν Ἑλένην ὄψει τάχ’, εἰ μὴ κοσμίως

854

ἕξεις, ἕως ἂν τῶν πρυτάνεών τις φανῇ.

Μνησιλοχος

Μν.

855

Νείλου μὲν αἵδε καλλιπάρθενοι ῥοαί,

856

ὃς ἀντὶ δίας ψακάδος Αἰγύπτου πέδον

857

λευκῆς νοτίζει μελανοσυρμαῖον λεών.

Γυνη Γ

Γυ.

858

πανοῦργος εἶ νὴ τὴν Ἑκάτην τὴν φωσφόρον.

Μνησιλοχος

Μν.

859

ἐμοὶ δὲ γῆ μὲν πατρὶς οὐκ ἀνώνυμος

860

Σπάρτη, πατὴρ δὲ Τυνδάρεως.

Γυνη Γ

Γυ.

860

σοί γ’ ὦλεθρε

861

πατὴρ ἐκεῖνός ἐστι; Φρυνώνδας μὲν οὖν.

Μνησιλοχος

Μν.

862

Ἑλένη δ’ἐκλήθην.

Γυνη Γ

Γυ.

862

αὖθις αὖ γίγνει γυνή,

863

πρὶν τῆς ἑτέρας δοῦναι γυναικίσεως δίκην;

Μνησιλοχος

Μν.

864

ψυχαὶ δὲ πολλαὶ δι’ἔμ’ἐπὶ Σκαμανδρίαις

865

ῥοαῖσιν ἔθανον.

Γυνη Γ

Γυ.

865

ὤφελες δὲ καὶ σύ γε.

Μνησιλοχος

Μν.

866

κἀγὼ μὲν ἐνθάδ’εἴμ’· ὁ δ’ἄθλιος πόσις

867

οὑμὸς Μενέλαος οὐδέπω προσέρχεται.

868

τί οὖν ἔτι ζῶ;

Γυνη Γ

Γυ.

868

τῶν κοράκων πονηρίᾳ.

Μνησιλοχος

Μν.

869

ἀλλ’ὥσπερ αἰκάλλει τι καρδίαν ἐμήν.

870

μὴ ψεῦσον ὦ Ζεῦ τῆς ἐπιούσης ἐλπίδος.

Ευριπιδης

Ευ.

871

τίς τῶνδ’ἐρυμνῶν δωμάτων ἔχει κράτος,

872

ὅστις ξένους δέξαιτο ποντίῳ σάλῳ

873

κάμνοντας ἐν χειμῶνι καὶ ναυαγίαις;

Μνησιλοχος

Μν.

874

Πρωτέως τάδ’ἐστὶ μέλαθρα.

Ευριπιδης

Ευ.

874

ποίου Πρωτέως;

Γυνη Γ

Γυ.

875

ὦ τρισκακόδαιμον, ψεύδεται νὴ τὼ θεώ,

876

ἐπεὶ τέθνηκε Πρωτέας ἔτη δέκα.

Ευριπιδης

Ευ.

877

ποίαν δὲ χώραν εἰσεκέλσαμεν σκάφει;

Μνησιλοχος

Μν.

878

Αἴγυπτον.

Ευριπιδης

Ευ.

878

ὦ δύστηνος οἷ πεπλώκαμεν.

Γυνη Γ

Γυ.

879

πείθει τι τούτῳ τῷ κακῶς ἀπολουμένῳ

880

ληροῦντι λῆρον; Θεσμοφορεῖον τουτογί.

Ευριπιδης

Ευ.

881

αὐτὸς δὲ Πρωτεὺς ἔνδον ἔστ’ἢ ’ξώπιος;

Γυνη Γ

Γυ.

882

οὐκ ἔσθ’ὅπως οὐ ναυτιᾷς ἔτ’ὦ ξένε,

883

ὅστις γ’ἀκούσας ὅτι τέθνηκε Πρωτέας

884

ἔπειτ’ἐρωτᾷς “ἔνδον ἔστ’ἢ ’ξώπιος”;

Ευριπιδης

Ευ.

885

αἰαῖ τέθνηκε. ποῦ δ’ἐτυμβεύθη τάφῳ;

Μνησιλοχος

Μν.

886

τόδ’ἐστὶν αὐτοῦ σῆμ’, ἐφ’ᾧ καθήμεθα.

Γυνη Γ

Γυ.

887

κακῶςτ’ἄρ’ἐξόλοιο κἀξολεῖ γέ τοι,

888

ὅστις γε τολμᾷς σῆμα τὸν βωμὸν καλεῖν.

Ευριπιδης

Ευ.

889

τί δὴ σὺ θάσσεις τάσδε τυμβήρεις ἕδρας

890

φάρει καλυπτὸς ὦ ξένη;

Μνησιλοχος

Μν.

890

βιάζομαι

891

γάμοισι Πρωτέως παιδὶ συμμεῖξαι λέχος.

Γυνη Γ

Γυ.

892

τί ὦ κακόδαιμον ἐξαπατᾷς αὖ τὸν ξένον;

893

οὗτος πανουργῶν δεῦρ’ἀνῆλθεν ὦ ξένε

894

ὡς τὰς γυναῖκας ἐπὶ κλοπῇ τοῦ χρυσίου.

Μνησιλοχος

Μν.

895

βάυζε τοὐμὸν σῶμα βάλλουσα ψόγῳ.

Ευριπιδης

Ευ.

896

ξένη τίς ἡ γραῦς ἡ κακορροθοῦσά σε;

Μνησιλοχος

Μν.

897

αὕτη Θεονόη Πρωτέως.

Γυνη Γ

Γυ.

897

μὰ τὼ θεὼ

898

εἰ μὴ Κρίτυλλά γ’Ἀντιθέου Γαργηττόθεν ·

899

σὺ δ’εἶ πανοῦργος.

Μνησιλοχος

Μν.

899

ὁπόσα τοι βούλει λέγε.

900

οὐ γὰρ γαμοῦμαι σῷ κασιγνήτῳ ποτὲ

901

προδοῦσα Μενέλεων τὸν ἐμὸν ἐν Τροίᾳ πόσιν.

Ευριπιδης

Ευ.

902

γύναι τί εἶπας; στρέψον ἀνταυγεῖς κόρας.

Μνησιλοχος

Μν.

903

αἰσχύνομαί σε τὰς γνάθους ὑβρισμένη.

Ευριπιδης

Ευ.

904

τουτὶ τί ἔστιν; ἀφασία τίς τοί μ’ἔχει.

905

ὦ θεοὶ τίν’ὄψιν εἰσορῶ; τίς εἶ γύναι;

Μνησιλοχος

Μν.

906

σὺ δ’εἶ τίς; αὑτὸς γὰρ σὲ κἄμ’ἔχει λόγος.

Ευριπιδης

Ευ.

907

Ἑλληνὶς εἶ τις ἢ ’πιχωρία γυνή;

Μνησιλοχος

Μν.

908

Ἑλληνίς. ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν.

Ευριπιδης

Ευ.

909

Ἑλένῃ σ’ὁμοίαν δὴ μάλιστ’εἶδον γύναι.

Μνησιλοχος

Μν.

910

ἐγὼ δὲ Μενελάῳ σ’ὅσα γ’ἐκ τῶν ἰφύων.

Ευριπιδης

Ευ.

911

ἔγνως ἄρ’ὀρθῶς ἄνδρα δυστυχέστατον.

Μνησιλοχος

Μν.

912

ὦ χρόνιος ἐλθὼν σῆς δάμαρτος ἐσχάρας

913

λαβέ με λαβέ με πόσι, περίβαλε δὲ χέρας.

915

φέρε σὲ κύσω. ἄπαγέ μ’ἄπαγ’ἄπαγέ με

916

λαβὼν ταχὺ πάνυ.

Γυνη Γ

Γυ.

916

κλαύσετ’ἄρα νὴ τὼ θεὼ

917

ὅστις σ’ἀπάξει τυπτόμενος τῇ λαμπάδι.

Ευριπιδης

Ευ.

918

σὺ τὴν ἐμὴν γυναῖκα κωλύεις ἐμέ,

919

τὴν Τυνδάρειον παῖδ’, ἐπὶ Σπάρτην ἄγειν;

Γυνη Γ

Γυ.

920

οἴμ’ὡς πανοῦργος καὐτὸς εἶναί μοι δοκεῖς

921

καὶ τοῦδέ τις ξύμβουλος. οὐκ ἐτὸς πάλαι

922

ᾐγυπτιάζετ’. ἀλλ’ὅδε μὲν δώσει δίκην.

923

προσέρχεται γὰρ ὁ πρύτανις χὠ τοξότης.

Ευριπιδης

Ευ.

924

τουτὶ πονηρόν · ἀλλ’ὑπαποκινητέον.

Μνησιλοχος

Μν.

925

ἐγὼ δ’ὁ κακοδαίμων τί δρῶ;

Ευριπιδης

Ευ.

925

μέν’ἥσυχος.

926

οὐ γὰρ προδώσω σ’οὐδέποτ’, ἤνπερ ἐμπνέω,

927

ἢν μὴ προλίπωσ’αἱ μυρίαι με μηχαναί.

Μνησιλοχος

Μν.

928

αὕτη μὲν ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν.

Πρυτανις

Πρ.

929

ὅδ’ἔσθ’ὁ πανοῦργος ὃν ἔλεγ’ἡμῖν Κλεισθένης;

930

οὗτος τί κύπτεις; δῆσον αὐτὸν εἰσάγων

931

ὦ τοξότ’ἐν τῇ σανίδι, κἄπειτ’ἐνθαδὶ

932

στήσας φύλαττε καὶ προσιέναι μηδένα

933

ἔα πρὸς αὐτόν, ἀλλὰ τὴν μάστιγ’ἔχων

934

παῖ’ἢν προσίῃ τις.

Γυνη Γ

Γυ.

934

νὴ Δί’ὡς νῦν δή γ’ἀνὴρ

935

ὀλίγου μ’ἀφείλετ’αὐτὸν ἱστιορράφος.

Μνησιλοχος

Μν.

936

ὦ πρύτανι πρὸς τῆς δεξιᾶς, ἥνπερ φιλεῖς

937

κοίλην προτείνειν ἀργύριον ἤν τις διδῷ,

938

χάρισαι βραχύ τί μοι καίπερ ἀποθανουμένῳ.

Πρυτανις

Πρ.

939

τί σοι χαρίσωμαι;

Μνησιλοχος

Μν.

939

γυμνὸν ἀποδύσαντά με

940

κέλευε πρὸς τῇ σανίδι δεῖν τὸν τοξότην,

941

ἵνα μὴ ’ν κροκωτοῖς καὶ μίτραις γέρων ἀνὴρ

942

γέλωτα παρέχω τοῖς κόραξιν ἑστιῶν.

Πρυτανις

Πρ.

943

ἔχοντα ταῦτ’ἔδοξε τῇ βουλῇ σε δεῖν,

944

ἵνα τοῖς παριοῦσι δῆλος ᾖς πανοῦργος ὤν.

Μνησιλοχος

Μν.

945

ἰαππαπαιάξ · ὦ κροκώθ’οἷ’εἴργασαι ·

946

κοὐκ ἔστ’ἔτ’ἐλπὶς οὐδεμία σωτηρίας.

Χορος

Χο.

947

ἄγε νυν ἡμεῖς παίσωμεν ἅπερ νόμος ἐνθάδε ταῖσι γυναιξίν,

948

ὅταν ὄργια σεμνὰ θεοῖν ἱεραῖς ὥραις ἀνέχωμεν, ἅπερ καὶ

949

Παύσων σέβεται καὶ νηστεύει,

950

πολλάκις αὐτοῖν ἐκ τῶν ὡρῶν

951

ἐς τὰς ὥρας ξυνεπευχόμενος

952

τοιαῦτα μέλειν θάμ’ἑαυτῷ.

953

ὅρμα χώρει ·

954

κοῦφα ποσὶν ἄγ’ἐς κύκλον,

955

χειρὶ σύναπτε χεῖρα,

955b

ῥυθμὸν χορείας ὕπαγε πᾶσα ·

956

βαῖνε καρπαλίμοιν ποδοῖν.

957

ἐπισκοπεῖν δὲ πανταχῇ

958

κυκλοῦσαν ὄμμα χρὴ χοροῦ κατάστασιν.

959

ἅμα δὲ καὶ

960

γένος Ὀλυμπίων θεῶν

961

μέλπε καὶ γέραιρε φωνῇ πᾶσα χορομανεῖ τρόπῳ.

962

εἰ δέ τις

963

προσδοκᾷ κακῶς ἐρεῖν

964

ἐν ἱερῷ γυναῖκά μ’οὖσαν ἄνδρας, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖ.

966

ἀλλὰ χρῆν

967

ὥσπερ ἔργον αὖ τι καινὸν

968

πρῶτον εὐκύκλου χορείας εὐφυᾶ στῆσαι βάσιν.

969

πρόβαινε ποσὶ τὸν εὐλύραν

970

μέλπουσα καὶ τὴν τοξοφόρον

971

Ἄρτεμιν ἄνασσαν ἁγνήν.

χαῖρ’ὦ ἑκάεργε,

ὄπαζε δὲ νίκην ·

Ἥραν δὲ τὴν τελείαν

μέλψωμεν ὥσπερ εἰκός, ἣ πᾶσι τοῖς χοροῖσιν ἐμπαίζειτε καὶ

976

κλῇδας γάμου φυλάττει.

977

Ἑρμῆντε νόμιον ἄντομαι

978

καὶ Πᾶνα καὶ Νύμφας φίλας

ἐπιγελάσαι προθύμως

ταῖς ἡμετέραισι

χαρέντα χορείαις.

ἔξαιρε δὴ προθύμως διπλῆν χάριν χορείας.

983

παίσωμεν ὦ γυναῖκες οἷάπερ νόμος,

984

νηστεύωμεν δὲ πάντως.

985

ἀλλ’εἶα πάλλ’ἀνάστρεφ’εὐρύθμῳ ποδί,

986

τόρευε πᾶσαν ᾠδήν ·

987

ἡγοῦ δέ γ’ὧδ’αὐτὸς σὺ

987b

κισσοφόρε Βάκχειε

988

δέσποτ’· ἐγὼ δὲ κώμοις

989

σὲ φιλοχόροισι μέλψω.

990

εὔιον ὦ Διόνυσε

991

Βρόμιε καὶ Σεμέλας παῖ,

992

χοροῖς τερπόμενος

993

κατ’ὄρεα νυμφᾶν † ἐρατοῖς † ἐν ὕμνοις,

993b

εὔιον εὔιον εὐοῖ

994

[…] ἀναχορεύων.

995

ἀμφὶ δὲ σοὶ κτυπεῖται

996

Κιθαιρώνιος ἠχώ,

997

μελάμφυλλάτ’ὄρη

998

δάσκια καὶ νάπαι πετρώδεις βρέμονται ·

999

κύκλῳ δὲ περὶ σὲ κισσὸς

1000

εὐπέταλος ἕλικι θάλλει.

Τοξοτης

Το.

1001

ἐνταῦτα νῦν οἰμῶξι πρὸς τὴν αἰτρίαν.

Μνησιλοχος

Μν.

1002

ὦ τοξόθ’ἱκετεύω σε.

Τοξοτης

Το.

1002

μή μ’ἰκετεῦσι σύ.

Μνησιλοχος

Μν.

1003

χάλασον τὸν ἧλον.

Τοξοτης

Το.

1003

ἀλλὰ ταῦτα δρᾶσ’ἐγώ.

Μνησιλοχος

Μν.

1004

οἴμοι κακοδαίμων, μᾶλλον ἐπικρούεις σύ γε.

Τοξοτης

Το.

1005

ἔτι μᾶλλο βοῦλις;

Μνησιλοχος

Μν.

1005

ἀτταταῖ ἰατταταῖ ·

1006

κακῶς ἀπόλοιο.

Τοξοτης

Το.

1006

σῖγα κακοδαίμων γέρον.

1007

πέρ’ἐγὼ ’ξινίγκι πορμός, ἴνα πυλάξι σοι.

Μνησιλοχος

Μν.

1008

ταυτὶ τὰ βέλτιστ’ἀπολέλαυκ’Εὐριπίδου.

1009

ἔα · θεοί, Ζεῦ σῶτερ, εἰσὶν ἐλπίδες.

1010

ἁνὴρ ἔοικεν οὐ προδώσειν, ἀλλά μοι

1011

σημεῖον ὑπεδήλωσε Περσεὺς ἐκδραμών,

1012

ὅτι δεῖ με γίγνεσθ’Ἀνδρομέδαν · πάντως δέ μοι

1013

τὰ δέσμ’ὑπάρχει. δῆλον οὖν τοῦτ’ἔσθ’ὅτι

1015

ἥξει με σώσων · οὐ γὰρ ἂν παρέπτετο.

Ευριπιδης

Ευ.

1016

φίλαι παρθένοι φίλαι, πῶς ἂν οὖν

1017

ἐπέλθοιμι καὶ

1018

τὸν Σκύθην λάθοιμι;

1019

κλύεις; ὦ πρὸς αἰδοῦς σὲ τὰν ἐν ἄντροις,

1020

κατάνευσον, ἔασον ὡς

1021

τὴν γυναῖκά μ’ἐλθεῖν.

Μνησιλοχος

Μν.

1022

ἄνοικτος ὅς μ’ἔδησε τὸν

1023

πολυστονώτατον βροτῶν ·

1024

μόλις δὲ γραῖαν ἀποφυγὼν

1025

σαπρὰν ἀπωλόμην ὅμως.

1026

ὅδε γὰρ ὁ Σκύθης πάλαι μοι φύλαξ

1027

ἐφεστὼς ὀλοὸν ἄφιλον ἐκρέμασεν

1028

κόραξι δεῖπνον. ὁρᾷς; οὐ

1030

χοροῖσιν οὐ δ’ὑφ’ἡλίκων νεανίδων

1031

κημὸν ἕστηκ’ἔχουσ’,

1032

ἀλλ’ἐν πυκνοῖς δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένη

1033

κήτει βορὰ Γλαυκέτῃ πρόκειμαι,

1034

γαμηλίῳ μὲν οὐ ξὺν

1035

παιῶνι δεσμίῳ δὲ

1036

γοᾶσθέ μ’ὦ γυναῖκες, ὡς

1037

μέλεα μὲν πέπονθα μέλεος,

1038

ὦ τάλας ἐγὼ τάλας,

1039

ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλαν’ἄνομα πάθεα,

1040

φῶτάτε λιτομέναν, πολυδάκρυτον Ἀίδα

1041

γόον † φεύγουσαν †

1042

αἰαῖ αἰαῖ ἒ ἒ,

1043

ὃς ἔμ’ἀπεξύρησε πρῶτον,

1044

ὃς ἐμὲ κροκόεντ’ἐνέδυσεν ·

1045

ἐπὶ δὲ τοῖσδ’ἐς τόδ’ἀνέπεμψεν

1046

ἱερόν, ἔνθα γυναῖκες.

1047

ἰώ μοι μοίρας ἄτεγκτε δαίμων ·

1048

ὦ κατάρατος ἐγώ ·

1049

τίς ἐμὸν οὐκ ἐπόψεται

1050

πάθος ἀμέγαρτον ἐπὶ κακῶν παρουσίᾳ; εἴθε με πυρφόρος αἰθέρος ἀστὴρ —

1051

τὸν βάρβαρον ἐξολέσειεν.

1052

οὐ γὰρ ἔτ’ἀθανάταν φλόγα λεύσσειν

1053

ἐστὶν ἐμοὶ φίλον, ὡς ἐκρεμάσθην,

1054

λαιμότμητ’ἄχη δαιμόνων αἰόλαν

1055

νέκυσιν ἐπὶ πορείαν.

Ευριπιδης

Ευ.

1056

χαῖρ’ὦ φίλη παῖ · τὸν δὲ πατέρα Κηφέα

1057

ὅς σ’ἐξέθηκεν ἀπολέσειαν οἱ θεοί.

Μνησιλοχος

Μν.

1058

σὺ δ’εἶ τίς ἥτις τοὐμὸν ᾤκτιρας πάθος;

Ευριπιδης

Ευ.

1059

ἠχὼ λόγων ἀντῳδὸς ἐπικοκκάστρια,

1060

ἥπερ πέρυσιν ἐν τῷδε ταὐτῷ χωρίῳ

1061

Εὐριπίδῃ καὐτὴ ξυνηγωνιζόμην.

1062

ἀλλ’ὦ τέκνον σὲ μὲν τὸ σαυτῆς χρὴ ποιεῖν,

1063

κλάειν ἐλεινῶς.

Μνησιλοχος

Μν.

1063

σὲ δ’ἐπικλάειν ὕστερον.

Ευριπιδης

Ευ.

1064

ἐμοὶ μελήσει ταῦτά γ’. ἀλλ’ἄρχου λόγων.

Μνησιλοχος

Μν.

1065

ὦ νὺξ ἱερὰ

1066

ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκεις

1067

ἀστεροειδέα νῶτα διφρεύουσ’

1068

αἰθέρος ἱερᾶς

1069

τοῦ σεμνοτάτου δι’Ὀλύμπου;

Ευριπιδης

Ευ.

1070

δι’Ὀλύμπου.

Μνησιλοχος

Μν.

1070

τί ποτ’Ἀνδρομέδα περίαλλα κακῶν

1071

μέρος ἐξέλαχον —

Ευριπιδης

Ευ.

1071

μέρος ἐξέλαχον —

Μνησιλοχος

Μν.

1072

θανάτου τλήμων;

Ευριπιδης

Ευ.

1072

θανάτου τλήμων;

Μνησιλοχος

Μν.

1073

ἀπολεῖς μ’ὦ γραῦ στωμυλλομένη.

Ευριπιδης

Ευ.

1074

στωμυλλομένη.

Μνησιλοχος

Μν.

1075

νὴ Δί’ὀχληρά γ’εἰσήρρηκας

1076

λίαν.

Ευριπιδης

Ευ.

1076

λίαν.

Μνησιλοχος

Μν.

1077

ὦγάθ’ἔασόν με μονῳδῆσαι,

1078

καὶ χαριεῖ μοι. παῦσαι.

Ευριπιδης

Ευ.

1078

παῦσαι.

Μνησιλοχος

Μν.

1079

βάλλ’ἐς κόρακας.

Ευριπιδης

Ευ.

1079

βάλλ’ἐς κόρακας.

Μνησιλοχος

Μν.

1080

τί κακόν;

Ευριπιδης

Ευ.

1080

τί κακόν;

Μνησιλοχος

Μν.

1081

ληρεῖς.

Ευριπιδης

Ευ.

1081

ληρεῖς.

Μνησιλοχος

Μν.

1082

οἴμωζ’.

Ευριπιδης

Ευ.

1082

οἴμωζ’.

Μνησιλοχος

Μν.

1082

ὀτότυζ’.

Ευριπιδης

Ευ.

1082

ὀτότυζ’.

Τοξοτης

Το.

1083

οὖτος σί λαλῖς;

Ευριπιδης

Ευ.

1083

οὖτος σί λαλῖς;

Τοξοτης

Το.

1084

πρυτάνεις καλέσω;

Ευριπιδης

Ευ.

1084

πρυτάνεις καλέσω;

Τοξοτης

Το.

1085

σί κακόν;

Ευριπιδης

Ευ.

1085

σί κακόν;

Τοξοτης

Το.

1086

πῶτε τὸ πωνή;

Ευριπιδης

Ευ.

1086

πῶτε τὸ πωνή;

Τοξοτης

Το.

1087

σὺ λαλῖς;

Ευριπιδης

Ευ.

1087

σὺ λαλῖς;

Τοξοτης

Το.

1088

κλαύσει.

Ευριπιδης

Ευ.

1088

κλαύσει.

Τοξοτης

Το.

1089

κακκάσκι μοι;

Ευριπιδης

Ευ.

1089

κακκάσκι μοι;

Μνησιλοχος

Μν.

1090

μὰ Δί’ἀλλὰ γυνὴ πλησίον αὕτη.

Ευριπιδης

Ευ.

1091

πλησίον αὕτη.

Τοξοτης

Το.

1091

ποῦ ’στ’ἡ μιαρά; καὶ δὴ πεύγει.

1092

ποῖ ποῖ πεύγεις;

Ευριπιδης

Ευ.

1092

ποῖ ποῖ πεύγεις;

Τοξοτης

Το.

1093

οὐ καιρήσεις;

Ευριπιδης

Ευ.

1094

οὐ καιρήσεις;

Τοξοτης

Το.

1095

ἔτι γὰρ γρύζεις;

Ευριπιδης

Ευ.

1095

ἔτι γὰρ γρύζεις;

Τοξοτης

Το.

1096

λαβὲ τὴ μιαρά.

Ευριπιδης

Ευ.

1096

λαβὲ τὴ μιαρά.

Τοξοτης

Το.

1097

λάλο καὶ κατάρατο γύναικο.

Ευριπιδης

Ευ.

1098

ὦ θεοὶ τίν’ἐς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθα

1099

ταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέρος

1100

τέμνων κέλευθον πόδα τίθημ’ὑπόπτερον

1101

Περσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνος

1102

κάρα κομίζων.

Τοξοτης

Το.

1102

τί λέγι; τὴ Γόργος πέρι

1103

τὸ γραμματέο σὺ τὴ κεπαλή;

Ευριπιδης

Ευ.

1103

τὴν Γοργόνος

1104

ἔγωγε φημί.

Τοξοτης

Το.

1104

Γόργο τοι κἀγὼ λέγι.

Ευριπιδης

Ευ.

1105

ἔα · τίν’ὄχθον τόνδ’ὁρῶ καὶ παρθένον

1106

θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;

Μνησιλοχος

Μν.

1107

ὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,

1108

λῦσόν με δεσμῶν.

Τοξοτης

Το.

1108

οὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;

1109

κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;

Ευριπιδης

Ευ.

1110

ὦ παρθέν’οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.

Τοξοτης

Το.

1111

οὐ παρτέν’ἐστίν, ἀλλ’ἀμαρτωλὴ γέρων

1112

καὶ κλέπτο καὶ πανοῦργο.

Ευριπιδης

Ευ.

1112

ληρεῖς ὦ Σκύθα.

1113

αὕτη γάρ ἐστιν Ἀνδρομέδα παῖς Κηφέως.

Τοξοτης

Το.

1114

σκέψαι τὸ κύστο · μή τι μικκὸν παίνεται;

Ευριπιδης

Ευ.

1115

φέρε δεῦρό μοι τὴν χεῖρ’, ἵν’ἅψωμαι κόρης ·

1116

φέρε Σκύθ’· ἀνθρώποισι γὰρ νοσήματα

1117

ἅπασίν ἐστιν · ἐμὲ δὲ καὐτὸν τῆς κόρης

1118

ταύτης ἔρως εἴληφεν.

Τοξοτης

Το.

1118

οὐ ζηλῶσί σε ·

1119

ἀτὰρ εἰ τὸ πρωκτὸ δεῦρο περιεστραμμένον,

1120

οὐκ ἐπτόνησά σ’αὐτὸ πυγίζεις ἄγων.

Ευριπιδης

Ευ.

1121

τί δ’οὐκ ἐᾷς λύσαντά μ’αὐτὴν ὦ Σκύθα

1122

πεσεῖν ἐς εὐνὴν καὶ γαμήλιον λέχος;

Τοξοτης

Το.

1123

εἰ σπόδρ’ἐπιτυμεῖς τὴ γέροντο πύγισο,

1124

τὴ σανίδο τρήσας ἐξόπιστο πρώκτισον.

Ευριπιδης

Ευ.

1125

μὰ Δί’ἀλλὰ λύσω δεσμά.

Τοξοτης

Το.

1125

μαστιγῶ σ’ἄρα.

Ευριπιδης

Ευ.

1126

καὶ μὴν ποιήσω τοῦτο.

Τοξοτης

Το.

1126

τὸ κεπαλή σ’ἄρα

1127

τὸ ξιπομάκαιραν ἀποκεκόψι τουτοΐ.

Ευριπιδης

Ευ.

1128

αἰαῖ · τί δράσω; πρὸς τίνας στρεφθῶ λόγους;

1129

ἀλλ’οὐ γὰρ ἂν δέξαιτο βάρβαρος φύσις.

1130

σκαιοῖσι γάρ τοι καινὰ προσφέρων σοφὰ

1131

μάτην ἀναλίσκοις ἄν, ἀλλ’ἄλλην τινὰ

1132

τούτῳ πρέπουσαν μηχανὴν προσοιστέον.

Τοξοτης

Το.

1133

μιαρὸς ἀλώπηξ, οἶον ἐπιτήκιζί μοι.

Μνησιλοχος

Μν.

1134

μέμνησο Περσεῦ μ’ὡς καταλείπεις ἀθλίαν.

Τοξοτης

Το.

1135

ἔτι γὰρ σὺ τὴ μάστιγαν ἐπιτυμεῖς λαβεῖν;

Χορος

Χο.

1136

Παλλάδα τὴν φιλόχορον ἐμοὶ

1137

δεῦρο καλεῖν νόμος ἐς χορόν,

1138

παρθένον ἄζυγα κούρην,

1140

ἣ πόλιν ἡμετέραν ἔχει

1141

καὶ κράτος φανερὸν μόνη

1142

κλῃδοῦχόςτε καλεῖται.

1143

φάνηθ’ὦ τυράννους

1144

στυγοῦσ’ὥσπερ εἰκός.

1145

δῆμός τοί σε καλεῖ γυναικῶν ·

ἔχουσα δέ μοι μόλοις

εἰρήνην φιλέορτον.

ἥκετ’εὔφρονες ἵλαοι,

πότνιαι, ἄλσος ἐς ὑμέτερον,

1150

οὗ δὴ ἀνδράσιν οὐ θέμις εἰσορᾶν

1151

ὄργια σεμνὰ θεοῖν, ἵνα λαμπάσι

1152

φαίνετον ἄμβροτον ὄψιν.

1153

μόλετον ἔλθετον, ἀντόμεθ’ὦ

1154

Θεσμοφόρω πολυποτνία,

1155

εἰ καὶ πρότερόν ποτ’ἐπηκόω

1156

ἤλθετον, ἔλθετε νῦν, ἀφίκεσθ’ἱκετεύομεν

1157

ἐνθάδε χἠμῖν.

Ευριπιδης

Ευ.

1160

γυναῖκες εἰ βούλεσθε τὸν λοιπόν χρόνον

1161

σπονδὰς ποιήσασθαι πρὸς ἐμέ, νυνὶ πάρα,

1162

ἐφ’ᾧτ’ἀκοῦσαι μηδὲν ὑπ’ἐμοῦ μηδαμὰ

1163

κακὸν τὸ λοιπόν. ταῦτ’ἐπικηρυκεύομαι.

Χορος

Χο.

1164

χρείᾳ δὲ ποίᾳ τόνδ’ἐπεσφέρεις λόγον;

Ευριπιδης

Ευ.

1165

ὅδ’ἐστὶν οὑν τῇ σανίδι κηδεστὴς ἐμός.

1166

ἢν οὖν κομίσωμαι τοῦτον, οὐδὲν μή ποτε

1167

κακῶς ἀκούσητ’· ἢν δὲ μὴ πίθησθέ μοι,

1168

ἃ νῦν ὑποικουρεῖτε τοῖσιν ἀνδράσιν

1169

ἀπὸ τῆς στρατιᾶς παροῦσιν ὑμῶν διαβαλῶ.

Χορος

Χο.

1170

τὰ μὲν παρ’ἡμῶν ἴσθι σοι πεπεισμένα ·

1171

τὸν βάρβαρον δὲ τοῦτον αὐτὸς πεῖθε σύ.

Ευριπιδης

Ευ.

1172

ἐμὸν ἔργον ἐστίν · καὶ σὸν ὦλάφιον ἅ σοι

1173

καθ’ὁδὸν ἔφραζον ταῦτα μεμνῆσθαι ποιεῖν.

1174

πρῶτον μὲν οὖν δίελθε κἀνακάλπασον.

1175

σὺ δ’ὦ Τερηδὼν ἐπαναφύσα Περσικόν.

Τοξοτης

Το.

1176

τί τὸ βόμβο τοῦτο; κῶμο τίς ἀνεγεῖρί μοι;

Ευριπιδης

Ευ.

1177

ἡ παῖς ἔμελλε προμελετᾶν ὦ τοξότα.

1178

ὀρχησομένη γὰρ ἔρχεθ’ὡς ἄνδρας τινάς.

Τοξοτης

Το.

1179

ὀρκῆσι καὶ μελετῆσι, οὐ κωλύσ’ἐγώ.

1180

ὡς ἐλαπρός, ὥσπερ ψύλλο κατὰ τὸ κῴδιο.

Ευριπιδης

Ευ.

1181

φέρε θοἰμάτιον ἄνωθεν ὦ τέκνον τοδί ·

1182

καθιζομένη δ’ἐπὶ τοῖσι γόνασι τοῦ Σκύθου

1183

τὼ πόδε πρότεινον, ἵν’ὑπολύσω.

Τοξοτης

Το.

1183

ναῖκι ναὶ

1184

κάτησο κάτησο, ναῖκι ναῖκι τυγάτριον.

1185

οἴμ’ὠς στέριπο τὸ τιττί’, ὤσπερ γογγύλη.

Ευριπιδης

Ευ.

1186

αὔλει σὺ θᾶττον · ἔτι δέδοικας τὸν Σκύθην;

Τοξοτης

Το.

1187

καλό γε τὸ πυγή. κλαῦσί γ’ἂν μὴ ’νδον μένῃς.

1187a

ἀνακύπτι καὶ παρακύπτι ἀπεψωλημένος ·

1188

εἶεν · καλὴ τὸ σκῆμα περὶ τὸ πόστιον.

Ευριπιδης

Ευ.

1189

καλῶς ἔχει. λαβὲ θοἰμάτιον · ὥρα ’στὶ νῷν

1190

ἤδη βαδίζειν.

Τοξοτης

Το.

1190

οὐκὶ πιλῆσι πρῶτά με;

Ευριπιδης

Ευ.

1191

πάνυ γε · φίλησον αὐτόν.

Τοξοτης

Το.

1191

ὂ ὂ ὂ παπαπαπαῖ,

1192

ὠς γλυκερὸ τὸ γλῶσσ’, ὤσπερ Ἀττικὸς μέλις.

1193

τί οὐ κατεύδει παρ’ἐμέ;

Ευριπιδης

Ευ.

1193

χαῖρε τοξότα,

1194

οὐ γὰρ γένοιτ’ἂν τοῦτο.

Τοξοτης

Το.

1194

ναὶ ναὶ γρᾴδιο.

1195

ἐμοὶ κάρισο σὺ τοῦτο.

Ευριπιδης

Ευ.

1195

δώσεις οὖν δραχμήν;

Τοξοτης

Το.

1196

ναὶ ναῖκι δῶσι.

Ευριπιδης

Ευ.

1196

τἀργύριον τοίνυν φέρε.

Τοξοτης

Το.

1197

ἀλλ’οὐκ ἔκὠδέν · ἀλλὰ τὸ συβήνην λαβέ.

Ευριπιδης

Ευ.

1198

ἔπειτα † κομίζεις αὐτοῖς †.

Τοξοτης

Το.

1198

ἀκολούτι τέκνον.

1199

σὺ δὲ τοῦτο τήρει τὴ γέροντο, γρᾴδιο.

1200

ὄνομα δέ σοι τί ἔστιν;

Ευριπιδης

Ευ.

1200

Ἀρτεμισία.

Τοξοτης

Το.

1201

μεμνῆσι τοίνυν τοὔνομ’· Ἀρταμουξία.

Ευριπιδης

Ευ.

1202

Ἑρμῆ δόλιε ταυτὶ μὲν ἔτι καλῶς ποιεῖς.

1203

σὺ μὲν οὖν ἀπότρεχε παιδάριον τουτὶ λαβών ·

1204

ἐγὼ δὲ λύσω τόνδε. σὺ δ’ὅπως ἀνδρικῶς

1205

ὅταν λυθῇς τάχιστα θεύξει καὶ τενεῖς

1206

ὡς τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδί’οἴκαδε.

Μνησιλοχος

Μν.

1207

ἐμοὶ μελήσει ταῦτά γ’ἢν ἅπαξ λυθῶ.

Ευριπιδης

Ευ.

1208

λέλυσο. σὸν ἔργον, φεῦγε πρὶν τὸν τοξότην

1209

ἥκοντα καταλαβεῖν.

Μνησιλοχος

Μν.

1209

ἐγὼ δὴ τοῦτο δρῶ.

Τοξοτης

Το.

1210

ὦ γρᾴδι’ὠς καρίεντό σοι τὸ τυγάτριον,

1211

κοὐ δύσκολ’ἀλλὰ πρᾶο. ποῦ τὸ γρᾴδιο;

1212

οἴμ’ὠς ἀπόλωλο · ποῦ τὸ γέροντ’ἐντευτενί;

1213

ὦ γρᾴδι’, ὦ γρᾷ. οὐκ ἐπαινῶ γρᾴδιο.

1214

Ἀρταμουξία. διέβαλλέ μ’ἡ γραῦς. ἀπότρεκ’ὠς τάκιστα σύ ·

1215

ὀρτῶς δὲ συβήνη ’στί · καταβηνῆσι γάρ. οἴμοι,

1216

τί δρᾶσι; ποῖ τὸ γρᾴδι’; Ἀρταμουξία.

Χορος

Χο.

1217

τὴν γραῦν ἐρωτᾷς, ἣ ’φερεν τὰς πηκτίδας;

Τοξοτης

Το.

1218

ναὶ ναῖκι. εἶδες αὐτό;

Χορος

Χο.

1218

ταύτῃ γ’οἴχεται

1219

αὐτήτ’ἐκείνη καὶ γέρων τις εἵπετο.

Τοξοτης

Το.

1220

κροκῶτ’ἔκοντο τὴ γέροντο;

Χορος

Χο.

1220

φήμ’ἐγώ.

1221

ἔτ’ἂν καταλάβοις, εἰ διώκοις ταυτῃί.

Τοξοτης

Το.

1222

ὦ μιαρὸ γρᾶο · πότερα τρέξι τὴν ὀδό;

1223

Ἀρταμουξία.

Χορος

Χο.

1223

ὀρθὴν ἄνω δίωκε. ποῖ θεῖς; οὐ πάλιν

1224

τῃδὶ διώξει; σ’ τοὔμπαλιν τρέχεις σύ γε.

Τοξοτης

Το.

1225

κακόδαιμον, ἀλλὰ τρέξι. Ἀρταμουξία.

Χορος

Χο.

1226

τρέχε νυν κατὰ τοὺς κόρακας ἐπουρίσας, τρέχε.

1227

ἀλλὰ πέπαισται μετρίως ἡμῖν ·

1228

ὥσθ’ὥρα δή ’στι βαδίζειν

1229

οἴκαδ’ἑκάστῃ. τὼ Θεσμοφόρω δ’

1230

ἡμῖν ἀγαθὴν

1231

τούτων χάριν ἀνταποδοίτην.