Λυσιστρατη

Λυ.

ἀλλ’εἴ τις ἐς Βακχεῖον αὐτὰς ἐκάλεσεν,

ἢ ’ς Πανὸς ἢ ’πὶ Κωλιάδ’ἢ ’ς Γενετυλλίδος,

οὐ δ’ἂν διελθεῖν ἦν ἂν ὑπὸ τῶν τυμπάνων.

νῦν δ’οὐδεμία πάρεστιν ἐνταυθοῖ γυνή ·

πλὴν ἥ γ’ἐμὴ κωμῆτις ἥδ’ἐξέρχεται.

χαῖρ’ὦ Καλονίκη.

Καλονικη

Κα.

καὶ σύ γ’ὦ Λυσιστράτη.

τί συντετάραξαι; μὴ σκυθρώπαζ’ὦ τέκνον.

οὐ γὰρ πρέπει σοι τοξοποιεῖν τὰς ὀφρῦς.

Λυσιστρατη

Λυ.

ἀλλ’ὦ Καλονίκη κάομαι τὴν καρδίαν,

καὶ πόλλ’ὑπὲρ ἡμῶν τῶν γυναικῶν ἄχθομαι,

ὁτιὴ παρὰ μὲν τοῖς ἀνδράσιν νενομίσμεθα

εἶναι πανοῦργοι —

Καλονικη

Κα.

καὶ γάρ ἐσμεν νὴ Δία.

Λυσιστρατη

Λυ.

εἰρημένον δ’αὐταῖς ἀπαντᾶν ἐνθάδε

βουλευσομέναισιν οὐ περὶ φαύλου πράγματος,

εὕδουσι κοὐχ ἥκουσιν.

Καλονικη

Κα.

ἀλλ’ὦ φιλτάτη

ἥξουσι · χαλεπή τοι γυναικῶν ἔξοδος.

ἡ μὲν γὰρ ἡμῶν περὶ τὸν ἄνδρ’ἐκύπτασεν,

ἡ δ’οἰκέτην ἤγειρεν, ἡ δὲ παιδίον

κατέκλινεν, ἡ δ’ἔλουσεν, ἡ δ’ἐψώμισεν.

Λυσιστρατη

Λυ.

ἀλλ’ἕτερά τἄρ’ἦν τῶνδε προὐργιαίτερα

αὐταῖς.

Καλονικη

Κα.

τί δ’ἐστὶν ὦ φίλη Λυσιστράτη,

ἐφ’ὅ τι ποθ’ἡμᾶς τὰς γυναῖκας συγκαλεῖς;

τί τὸ πρᾶγμα; πηλίκον τι;

Λυσιστρατη

Λυ.

μέγα.

Καλονικη

Κα.

μῶν καὶ παχύ;

Λυσιστρατη

Λυ.

καὶ νὴ Δία παχύ.

Καλονικη

Κα.

κᾆτα πῶς οὐχ ἥκομεν;

Λυσιστρατη

Λυ.

οὐχ οὗτος ὁ τρόπος · ταχὺ γὰρ ἂν ξυνήλθομεν.

ἀλλ’ἔστιν ὑπ’ἐμοῦ πρᾶγμ’ἀνεζητημένον

πολλαῖσίτ’ἀγρυπνίαισιν ἐρριπτασμένον.

Καλονικη

Κα.

ἦ πού τι λεπτόν ἐστι τοὐρριπτασμένον.

Λυσιστρατη

Λυ.

οὕτω γε λεπτὸν ὥσθ’ὅλης τῆς Ἑλλάδος

ἐν ταῖς γυναιξίν ἐστιν ἡ σωτηρία.

Καλονικη

Κα.

ἐν ταῖς γυναιξίν; ἐπ’ὀλίγου γ’ὠχεῖτ’ἄρα.

Λυσιστρατη

Λυ.

ὡς ἔστ’ἐν ἡμῖν τῆς πόλεως τὰ πράγματα,

ἢ μηκέτ’εἶναι μήτε Πελοποννησίους —

Καλονικη

Κα.

βέλτιστα τοίνυν μηκέτ’εἶναι νὴ Δία.

Λυσιστρατη

Λυ.

Βοιωτίουςτε πάντας ἐξολωλέναι.

Καλονικη

Κα.

μὴ δῆτα πάντας γ’, ἀλλ’ἄφελε τὰς ἐγχέλεις.

Λυσιστρατη

Λυ.

περὶ τῶν Ἀθηνῶν δ’οὐκ ἐπιγλωττήσομαι

τοιοῦτον οὐδέν · ἀλλ’ὑπονόησον σύ μοι.

ἢν δὲ ξυνέλθωσ’αἱ γυναῖκες ἐνθάδε

αἵτ’ἐκ Βοιωτῶν αἵτε Πελοποννησίων

ἡμεῖςτε, κοινῇ σώσομεν τὴν Ἑλλάδα.

Καλονικη

Κα.

τί δ’ἂν γυναῖκες φρόνιμον ἐργασαίατο

ἢ λαμπρόν, αἳ καθήμεθ’ἐξηνθισμέναι,

κροκωτοφοροῦσαι καὶ κεκαλλωπισμέναι

καὶ Κιμμερίκ’ὀρθοστάδια καὶ περιβαρίδας;

Λυσιστρατη

Λυ.

ταῦτ’αὐτὰ γάρ τοι κἄσθ’ἃ σώσειν προσδοκῶ,

τὰ κροκωτίδια καὶ τὰ μύρα χαἰ περιβαρίδες

χἤγχουσα καὶ τὰ διαφανῆ χιτώνια.

Καλονικη

Κα.

τίνα δὴ τρόπον ποθ’;

Λυσιστρατη

Λυ.

ὥστε τῶν νῦν μηδένα

ἀνδρῶν ἐπ’ἀλλήλοισιν ἄρεσθαι δόρυ —

Καλονικη

Κα.

κροκωτὸν ἄρα νὴ τὼ θεὼ ’γὼ βάψομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

μη δ’ἀσπίδα λαβεῖν —

Καλονικη

Κα.

Κιμμερικὸν ἐνδύσομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

μη δὲ ξιφίδιον.

Καλονικη

Κα.

κτήσομαι περιβαρίδας.

Λυσιστρατη

Λυ.

ἆρ’οὐ παρεῖναι τὰς γυναῖκας δῆτ’ἐχρῆν;

Καλονικη

Κα.

οὐ γὰρ μὰ Δί’ἀλλὰ πετομένας ἥκειν πάλαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

ἀλλ’ὦ μέλ’ὄψει τοι σφόδρ’αὐτὰς Ἀττικάς,

ἅπαντα δρώσας τοῦ δέοντος ὕστερον.

ἀλλ’οὐ δὲ Παράλων οὐδεμία γυνὴ πάρα,

οὐ δ’ἐκ Σαλαμῖνος.

Καλονικη

Κα.

ἀλλ’ἐκεῖναί γ’οἶδ’ὅτι

ἐπὶ τῶν κελήτων διαβεβήκασ’ὄρθριαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

οὐ δ’ἃς προσεδόκων κἀλογιζόμην ἐγὼ

πρώτας παρέσεσθαι δεῦρο τὰς Ἀχαρνέων

γυναῖκας, οὐχ ἥκουσιν.

Καλονικη

Κα.

ἡ γοῦν Θεογένους

ὡς δεῦρ’ἰοῦσα θοὐκάταιον ἤρετο.

ἀτὰρ αἵδε καὶ δή σοι προσέρχονταί τινες.

Λυσιστρατη

Λυ.

αἱδίθ’ἕτεραι χωροῦσί τινες.

Καλονικη

Κα.

ἰοὺ ἰού,

πόθεν εἰσίν;

Λυσιστρατη

Λυ.

Ἀναγυρουντόθεν.

Καλονικη

Κα.

νὴ τὸν Δία ·

ὁ γοῦν ἀνάγυρός μοι κεκινῆσθαι δοκεῖ.

Μυρρινη

Μυ.

μῶν ὕστεραι πάρεσμεν ὦ Λυσιστράτη;

τί φῄς; τί σιγᾷς;

Λυσιστρατη

Λυ.

οὔ σ’ἐπαινῶ Μυρρίνη

ἥκουσαν ἄρτι περὶ τοιούτου πράγματος.

Μυρρινη

Μυ.

μόλις γὰρ ηὗρον ἐν σκότῳ τὸ ζώνιον.

ἀλλ’εἴ τι πάνυ δεῖ, ταῖς παρούσαισιν λέγε.

Λυσιστρατη

Λυ.

μὰ Δί’ἀλλ’ἐπαναμείνωμεν ὀλίγου γ’οὕνεκα

τάςτ’ἐκ Βοιωτῶν τάςτε Πελοποννησίων

γυναῖκας ἐλθεῖν.

Μυρρινη

Μυ.

πολὺ σὺ κάλλιον λέγεις.

ἡδὶ δὲ καὶ δὴ Λαμπιτὼ προσέρχεται.

Λυσιστρατη

Λυ.

ὦ φιλτάτη Λάκαινα χαῖρε Λαμπιτοῖ.

οἷον τὸ κάλλος γλυκυτάτη σου φαίνεται.

ὡς δ’εὐχροεῖς, ὡς δὲ σφριγᾷ τὸ σῶμά σου.

κἂν ταῦρον ἄγχοις.

Λαμπιτω

Λα.

μάλα γ’οἰῶ ναὶ τὼ σιώ ·

γυμνάδδομαι γὰρ καὶ ποτὶ πυγὰν ἅλλομαι.

Καλονικη

Κα.

ὡς δὴ καλὸν τὸ χρῆμα τιτθίων ἔχεις.

Λαμπιτω

Λα.

ᾇπερ ἱερεῖόν τοί μ’ὑποψαλάσσετε.

Λυσιστρατη

Λυ.

ἡδὶ δὲ ποδαπή ’σθ’ἡ νεᾶνις ἡτέρα;

Λαμπιτω

Λα.

πρέσβειρά τοι ναὶ τὼ σιὼ Βοιωτία

ἵκει ποθ’ὑμέ.

Μυρρινη

Μυ.

νὴ μὰ Δία Βοιωτία,

καλόν γ’ἔχουσα τὸ πεδίον.

Καλονικη

Κα.

καὶ νὴ Δία

κομψότατα τὴν βληχώ γε παρατετιλμένη.

Λυσιστρατη

Λυ.

τίς δ’ἡτέρα παῖς;

Λαμπιτω

Λα.

χαΐα ναὶ τὼ σιώ,

Κορινθία δ’αὖ.

Καλονικη

Κα.

χαΐα νὴ τὸν Δία

δήλη ’στὶν οὖσα ταυταγὶ τἀντευθενί.

Λαμπιτω

Λα.

τίς δ’αὖ ξυναλίαξε τόνδε τὸν στόλον

τὸν τᾶν γυναικῶν;

Λυσιστρατη

Λυ.

ἥδ’ἐγώ.

Λαμπιτω

Λα.

μύσιδδέ τοι

ὅ τι λῇς ποθ’ἁμέ.

Καλονικη

Κα.

νὴ Δί’ὦ φίλη γύναι,

λέγε δῆτα τὸ σπουδαῖον ὅ τι τοῦτ’ἐστί σοι.

Λυσιστρατη

Λυ.

λέγοιμ’ἂν ἤδη. πρὶν λέγειν δ’, ὑμᾶς τοδὶ

ἐπερήσομαί τι μικρόν.

Καλονικη

Κα.

ὅ τι βούλει γε σύ.

Λυσιστρατη

Λυ.

τοὺς πατέρας οὐ ποθεῖτε τοὺς τῶν παιδίων

100

ἐπὶ στρατιᾶς ἀπόντας; εὖ γὰρ οἶδ’ὅτι

101

πάσαισιν ὑμῖν ἐστιν ἀποδημῶν ἀνήρ.

Καλονικη

Κα.

102

ὁ γοῦν ἐμὸς ἀνὴρ πέντε μῆνας ὦ τάλαν

103

ἄπεστιν ἐπὶ Θρᾴκης φυλάττων Εὐκράτη.

Μυρρινη

Μυ.

104

ὁ δ’ἐμός γε τελέους ἑπτὰ μῆνας ἐν Πύλῳ.

Λαμπιτω

Λα.

105

ὁ δ’ἐμός γα καἴ κ’ἐκ τᾶς ταγᾶς ἔλσῃ ποκά,

106

πορπακισάμενος φροῦδος ἀμπτάμενος ἔβα.

Λυσιστρατη

Λυ.

107

ἀλλ’οὐ δὲ μοιχοῦ καταλέλειπται φεψάλυξ.

108

ἐξ οὗ γὰρ ἡμᾶς προὔδοσαν Μιλήσιοι,

109

οὐκ εἶδον οὐ δ’ὄλισβον ὀκτωδάκτυλον,

110

ὃς ἦν ἂν ἡμῖν σκυτίνη ’πικουρία.

111

ἐθέλοιτ’ἂν οὖν, εἰ μηχανὴν εὕροιμ’ἐγώ,

112

μετ’ἐμοῦ καταλῦσαι τὸν πόλεμον;

Καλονικη

Κα.

112

νὴ τὼ θεώ ·

113

ἔγωγ’ἂν οὖν κἂν εἴ με χρείη τοὔγκυκλον

114

τουτὶ καταθεῖσαν ἐκπιεῖν αὐθημερόν.

Μυρρινη

Μυ.

115

ἐγὼ δέ γ’ἂν κἂν ὡσπερεὶ ψῆτταν δοκῶ

116

δοῦναι ἂν ἐμαυτῆς παρατεμοῦσα θἤμισυ.

Λαμπιτω

Λα.

117

ἐγὼ δὲ καί κα ποττὸ Ταΰγετόν γ’ἄνω

118

ἔλσοιμ’ὅπᾳ μέλλοιμί γ’εἰράναν ἰδεῖν.

Λυσιστρατη

Λυ.

119

λέγοιμ’ἄν · οὐ δεῖ γὰρ κεκρύφθαι τὸν λόγον.

120

ἡμῖν γὰρ ὦ γυναῖκες, εἴπερ μέλλομεν

121

ἀναγκάσειν τοὺς ἄνδρας εἰρήνην ἄγειν,

122

ἀφεκτέ’ἐστὶ —

Καλονικη

Κα.

122

τοῦ; φράσον.

Λυσιστρατη

Λυ.

122

ποιήσετ’οὖν;

Καλονικη

Κα.

123

ποιήσομεν, κἂν ἀποθανεῖν ἡμᾶς δέῃ.

Λυσιστρατη

Λυ.

124

ἀφεκτέα τοίνυν ἐστὶν ἡμῖν τοῦ πέους.

125

τί μοι μεταστρέφεσθε; ποῖ βαδίζετε;

126

αὗται τί μοιμυᾶτε κἀνανεύετε;

127

τί χρὼς τέτραπται; τί δάκρυον κατείβεται;

128

ποιήσετ’ἢ οὐ ποιήσετ’; ἢ τί μέλλετε;

Καλονικη

Κα.

129

οὐκ ἂν ποιήσαιμ’, ἀλλ’ὁ πόλεμος ἑρπέτω.

Μυρρινη

Μυ.

130

μὰ Δί’οὐ δ’ἐγὼ γάρ, ἀλλ’ὁ πόλεμος ἑρπέτω.

Λυσιστρατη

Λυ.

131

ταυτὶ σὺ λέγεις ὦ ψῆττα; καὶ μὴν ἄρτι γε

132

ἔφησθα σαυτῆς κἂν παρατεμεῖν θἤμισυ.

Καλονικη

Κα.

133

ἄλλ’ἄλλ’ὅ τι βούλει · κἄν με χρῇ διὰ τοῦ πυρὸς

134

ἐθέλω βαδίζειν · τοῦτο μᾶλλον τοῦ πέους.

135

οὐδὲν γὰρ οἷον ὦ φίλη Λυσιστράτη.

Λυσιστρατη

Λυ.

136

τί δαὶ σύ;

Αλλη

Αλ.

136

κἀγὼ βούλομαι διὰ τοῦ πυρός.

Λυσιστρατη

Λυ.

137

ὦ παγκατάπυγον θἠμέτερον ἅπαν γένος,

138

οὐκ ἐτὸς ἀφ’ἡμῶν εἰσιν αἱ τραγῳδίαι.

139

οὐδὲν γάρ ἐσμεν πλὴν Ποσειδῶν καὶ σκάφη.

140

ἀλλ’ὦ φίλη Λάκαινα, σὺ γὰρ ἐὰν γένῃ

141

μόνη μετ’ἐμοῦ, τὸ πρᾶγμ’ἀνασωσαίμεσθ’ἔτ’ἄν,

142

ξυμψήφισαί μοι.

Λαμπιτω

Λα.

142

χαλεπὰ μὲν ναὶ τὼ σιὼ

143

γυναῖκάς ἐσθ’ὑπνῶν ἄνευ ψωλᾶς μόνας.

144

ὅμως γα μάν · δεῖ τᾶς γὰρ εἰράνας μάλ’αὖ.

Λυσιστρατη

Λυ.

145

ὦ φιλτάτη σὺ καὶ μόνη τούτων γυνή.

Καλονικη

Κα.

146

εἰ δ’ὡς μάλιστ’ἀπεχοίμεθ’οὗ σὺ δὴ λέγεις,

147

ὃ μὴ γένοιτο, μᾶλλον ἂν διὰ τουτογὶ

148

γένοιτ’ἂν εἰρήνη;

Λυσιστρατη

Λυ.

148

πολύ γε νὴ τὼ θεώ.

149

εἰ γὰρ καθοίμεθ’ἔνδον ἐντετριμμέναι,

150

κἀν τοῖς χιτωνίοισι τοῖς Ἀμοργίνοις

151

γυμναὶ παρίοιμεν δέλτα παρατετιλμέναι,

152

στύοιντο δ’ἅνδρες κἀπιθυμοῖεν σπλεκοῦν,

153

ἡμεῖς δὲ μὴ προσίοιμεν ἀλλ’ἀπεχοίμεθα,

154

σπονδὰς ποιήσαιντ’ἂν ταχέως, εὖ οἶδ’ὅτι.

Λαμπιτω

Λα.

155

ὁ γῶν Μενέλαος τᾶς Ἑλένας τὰ μᾶλά πᾳ

156

γυμνᾶς παραϊδὼν ἐξέβαλ’, οἰῶ, τὸ ξίφος.

Καλονικη

Κα.

157

τί δ’ἢν ἀφιῶσ’ἅνδρες ἡμᾶς ὦ μέλε;

Λυσιστρατη

Λυ.

158

τὸ τοῦ Φερεκράτους, κύνα δέρειν δεδαρμένην.

Καλονικη

Κα.

159

φλυαρία ταῦτ’ἐστὶ τὰ μεμιμημένα.

160

ἐὰν λαβόντες δ’ἐς τὸ δωμάτιον βίᾳ

161

ἕλκωσιν ἡμᾶς;

Λυσιστρατη

Λυ.

161

ἀντέχου σὺ τῶν θυρῶν.

Καλονικη

Κα.

162

ἐὰν δὲ τύπτωσιν;

Λυσιστρατη

Λυ.

162

παρέχειν χρὴ κακὰ κακῶς.

163

οὐ γὰρ ἔνι τούτοις ἡδονὴ τοῖς πρὸς βίαν.

164

κἄλλως ὀδυνᾶν χρή · κἀμέλει ταχέως πάνυ

165

ἀπεροῦσιν. οὐ γὰρ οὐδέποτ’εὐφρανθήσεται

166

ἀνήρ, ἐὰν μὴ τῇ γυναικὶ συμφέρῃ.

Καλονικη

Κα.

167

εἴ τοι δοκεῖ σφῷν ταῦτα, χἠμῖν ξυνδοκεῖ.

Λαμπιτω

Λα.

168

καὶ τὼς μὲν ἁμῶν ἄνδρας ἁμὲς πείσομες

169

παντᾷ δικαίως ἄδολον εἰράναν ἄγειν ·

170

τὸν τῶν Ἀσαναίων γα μὰν ῥυάχετον

171

πᾷ κά τις ἀμπείσειεν αὖ μὴ πλαδδιῆν;

Λυσιστρατη

Λυ.

172

ἡμεῖς ἀμέλει σοι τά γε παρ’ἡμῖν πείσομεν.

Λαμπιτω

Λα.

173

οὐχ ἇς πόδας κ’ἔχωντι ταὶ τριήρεες,

174

καὶ τὠργύριον τὤβυσσον ᾖ πὰρ τᾷ σιῷ.

Λυσιστρατη

Λυ.

175

ἀλλ’ἔστι καὶ τοῦτ’εὖ παρεσκευασμένον ·

176

καταληψόμεθα γὰρ τὴν ἀκρόπολιν τήμερον.

177

ταῖς πρεσβυτάταις γὰρ προστέτακται τοῦτο δρᾶν,

178

ἕως ἂν ἡμεῖς ταῦτα συντιθώμεθα,

179

θύειν δοκούσαις καταλαβεῖν τὴν ἀκρόπολιν.

Λαμπιτω

Λα.

180

παντᾷ κ’ἔχοι, καὶ τᾷδε γὰρ λέγεις καλῶς.

Λυσιστρατη

Λυ.

181

τί δῆτα ταῦτ’οὐχ ὡς τάχιστ’ὦ Λαμπιτοῖ

182

ξυνωμόσαμεν, ὅπως ἂν ἀρρήκτως ἔχῃ;

Λαμπιτω

Λα.

183

πάρφαινε μὰν τὸν ὅρκον, ὡς ὀμιόμεθα.

Λυσιστρατη

Λυ.

184

καλῶς λέγεις. ποῦ ’σθ’ἡ Σκύθαινα; ποῖ βλέπεις;

185

θὲς ἐς τὸ πρόσθεν ὑπτίαν τὴν ἀσπίδα,

186

καί μοι δότω τὰ τόμιά τις.

Καλονικη

Κα.

186

Λυσιστράτη

187

τίν’ὅρκον ὁρκώσεις ποθ’ἡμᾶς;

Λυσιστρατη

Λυ.

187

ὅντινα;

188

εἰς ἀσπίδ’, ὥσπερ φάσ’ἐν Αἰσχύλῳ ποτέ,

189

μηλοσφαγούσας.

Καλονικη

Κα.

189

μὴ σύ γ’ὦ Λυσιστράτη

190

εἰς ἀσπίδ’ὀμόσῃς μηδὲν εἰρήνης πέρι.

Λυσιστρατη

Λυ.

191

τίς ἂν οὖν γένοιτ’ἂν ὅρκος;

Καλονικη

Κα.

191

εἰ λευκόν ποθεν

192

ἵππον λαβοῦσαι τόμιον ἐντεμοίμεθα.

Λυσιστρατη

Λυ.

193

ποῖ λευκὸν ἵππον;

Καλονικη

Κα.

193

ἀλλὰ πῶς ὀμούμεθα

194

ἡμεῖς;

Λυσιστρατη

Λυ.

194

ἐγώ σοι νὴ Δί’, ἢν βούλῃ, φράσω.

195

θεῖσαι μέλαιναν κύλικα μεγάλην ὑπτίαν,

196

μηλοσφαγοῦσαι Θάσιον οἴνου σταμνίον

197

ὀμόσωμεν ἐς τὴν κύλικα μὴ ’πιχεῖν ὕδωρ.

Λαμπιτω

Λα.

198

φεῦ δᾶ τὸν ὅρκον ἄφατον ὡς ἐπαινίω.

Λυσιστρατη

Λυ.

199

φερέτω κύλικά τις ἔνδοθεν καὶ σταμνίον.

Μυρρινη

Μυ.

200

ὦ φίλταται γυναῖκες, ὁ κεραμεὼν ὅσος.

Καλονικη

Κα.

201

ταύτην μὲν ἄν τις εὐθὺς ἡσθείη λαβών.

Λυσιστρατη

Λυ.

202

καταθεῖσα ταύτην προσλαβοῦ μοι τοῦ κάπρου.

203

δέσποινα Πειθοῖ καὶ κύλιξ φιλοτησία,

204

τὰ σφάγια δέξαι ταῖς γυναιξὶν εὐμενής.

Καλονικη

Κα.

205

εὔχρων γε θαἶμα κἀποπυτίζει καλῶς.

Λαμπιτω

Λα.

206

καὶ μὰν ποτόδδει γ’ἁδὺ ναὶ τὸν Κάστορα.

Μυρρινη

Μυ.

207

ἐᾶτε πρώτην μ’ὦ γυναῖκες ὀμνύναι.

Καλονικη

Κα.

208

μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὔκ, ἐάν γε μὴ λάχῃς.

Λυσιστρατη

Λυ.

209

λάζυσθε πᾶσαι τῆς κύλικος ὦ Λαμπιτοῖ ·

210

λεγέτω δ’ὑπὲρ ὑμῶν μί’ἅπερ ἂν κἀγὼ λέγω ·

211

ὑμεῖς δ’ἐπομεῖσθε ταὐτὰ κἀμπεδώσετε.

212

οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οὔτε μοιχὸς οὔτ’ἀνήρ —

Καλονικη

Κα.

213

οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οὔτε μοιχὸς οὔτ’ἀνήρ —

Λυσιστρατη

Λυ.

214

ὅστις πρὸς ἐμὲ πρόσεισιν ἐστυκώς. λέγε.

Καλονικη

Κα.

215

ὅστις πρὸς ἐμὲ πρόσεισιν ἐστυκώς. παπαῖ

216

ὑπολύεταί μου τὰ γόνατ’ὦ Λυσιστράτη.

Λυσιστρατη

Λυ.

217

οἴκοι δ’ἀταυρώτη διάξω τὸν βίον —

Καλονικη

Κα.

218

οἴκοι δ’ἀταυρώτη διάξω τὸν βίον —

Λυσιστρατη

Λυ.

219

κροκωτοφοροῦσα καὶ κεκαλλωπισμένη, —

Καλονικη

Κα.

220

κροκωτοφοροῦσα καὶ κεκαλλωπισμένη, —

Λυσιστρατη

Λυ.

221

ὅπως ἂν ἁνὴρ ἐπιτυφῇ μάλιστά μου ·

Καλονικη

Κα.

222

ὅπως ἂν ἁνὴρ ἐπιτυφῇ μάλιστά μου ·

Λυσιστρατη

Λυ.

223

κοὐδέποθ’ἑκοῦσα τἀνδρὶ τὠμῷ πείσομαι.

Καλονικη

Κα.

224

κοὐδέποθ’ἑκοῦσα τἀνδρὶ τὠμῷ πείσομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

225

ἐὰν δέ μ’ἄκουσαν βιάζηται βίᾳ, —

Καλονικη

Κα.

226

ἐὰν δέ μ’ἄκουσαν βιάζηται βίᾳ, —

Λυσιστρατη

Λυ.

227

κακῶς παρέξω κοὐχὶ προσκινήσομαι.

Καλονικη

Κα.

228

κακῶς παρέξω κοὐχὶ προσκινήσομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

229

οὐ πρὸς τὸν ὄροφον ἀνατενῶ τὼ Περσικά.

Καλονικη

Κα.

230

οὐ πρὸς τὸν ὄροφον ἀνατενῶ τὼ Περσικά.

Λυσιστρατη

Λυ.

231

οὐ στήσομαι λέαιν’ἐπὶ τυροκνήστιδος.

Καλονικη

Κα.

232

οὐ στήσομαι λέαιν’ἐπὶ τυροκνήστιδος.

Λυσιστρατη

Λυ.

233

ταῦτ’ἐμπεδοῦσα μὲν πίοιμ’ἐντευθενί ·

Καλονικη

Κα.

234

ταῦτ’ἐμπεδοῦσα μὲν πίοιμ’ἐντευθενί ·

Λυσιστρατη

Λυ.

235

εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατος ἐμπλῇθ’ἡ κύλιξ.

Καλονικη

Κα.

236

εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατος ἐμπλῇθ’ἡ κύλιξ.

Λυσιστρατη

Λυ.

237

συνεπόμνυθ’ὑμεῖς ταῦτα πᾶσαι;

Πασαι

Πα.

237

νὴ Δία.

Λυσιστρατη

Λυ.

238

φέρ’ἐγὼ καθαγίσω τήνδε.

Καλονικη

Κα.

238

τὸ μέρος γ’ὦ φίλη,

239

ὅπως ἂν ὦμεν εὐθὺς ἀλλήλων φίλαι.

Λαμπιτω

Λα.

240

τίς ὡλολυγά;

Λυσιστρατη

Λυ.

240

τοῦτ’ἐκεῖν’ οὑγὼ ’λεγον ·

241

αἱ γὰρ γυναῖκες τὴν ἀκρόπολιν τῆς θεοῦ

242

ἤδη κατειλήφασιν. ἀλλ’ὦ Λαμπιτοῖ

243

σὺ μὲν βάδιζε καὶ τὰ παρ’ὑμῶν εὖ τίθει,

244

τασδὶ δ’ὁμήρους κατάλιφ’ἡμῖν ἐνθάδε ·

245

ἡμεῖς δὲ ταῖς ἄλλαισι ταῖσιν ἐν πόλει

246

ξυνεμβάλωμεν εἰσιοῦσαι τοὺς μοχλούς.

Καλονικη

Κα.

247

οὔκουν ἐφ’ἡμᾶς ξυμβοηθήσειν οἴει

248

τοὺς ἄνδρας εὐθύς;

Λυσιστρατη

Λυ.

248

ὀλίγον αὐτῶν μοι μέλει.

249

οὐ γὰρ τοσαύτας οὔτ’ἀπειλὰς οὔτε πῦρ

250

ἥξουσ’ἔχοντες ὥστ’ἀνοῖξαι τὰς πύλας

251

ταύτας, ἐὰν μὴ ’φ’οἷσιν ἡμεῖς εἴπομεν.

Καλονικη

Κα.

252

μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὐδέποτέ γ’· ἄλλως γὰρ ἂν

253

ἄμαχοι γυναῖκες καὶ μιαραὶ κεκλῄμεθ’ἄν.

Χορος γεροντων

Χο.

254

χώρει Δράκης, ἡγοῦ βάδην, εἰ καὶ τὸν ὦμον ἀλγεῖς

255

κορμοῦ τοσουτονὶ βάρος χλωρᾶς φέρων ἐλάας.

256

ἦ πόλλ’ἄελπτ’ἔνεστιν ἐν τῷ μακρῷ βίῳ φεῦ,

257

ἐπεὶ τίς ἄν ποτ’ἤλπισ’ὦ Στρυμόδωρ’ἀκοῦσαι

260

γυναῖκας, ἃς ἐβόσκομεν

261

κατ’οἶκον ἐμφανὲς κακόν,

262

κατὰ μὲν ἅγιον ἔχειν βρέτας,

263

κατὰ δ’ἀκρόπολιν ἐμὰν λαβεῖν

264

μοχλοῖς δὲ καὶ κλῄθροισι

265

τὰ προπύλαια πακτοῦν;

266

ἀλλ’ὡς τάχιστα πρὸς πόλιν σπεύσωμεν ὦ Φιλοῦργε,

267

ὅπως ἄν, αὐταῖς ἐν κύκλῳ θέντες τὰ πρέμνα ταυτί,

268

ὅσαι τὸ πρᾶγμα τοῦτ’ἐνεστήσαντο καὶ μετῆλθον,

269

μίαν πυρὰν νήσαντες ἐμπρήσωμεν αὐτόχειρες

270

πάσας, ὑπὸ ψήφου μιᾶς, πρώτην δὲ τὴν Λύκωνος.

271

οὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρ’ἐμοῦ ζῶντος ἐγχανοῦνται ·

272

ἐπεὶ οὐ δὲ Κλεομένης, ὃς αὐτὴν κατέσχε πρῶτος,

275

ἀπῆθεν ἀψάλακτος, ἀλλ’

276

ὅμως Λακωνικὸν πνέων

277

ᾤχετο θὤπλα παραδοὺς ἐμοί,

278

σμικρὸν ἔχων πάνυ τριβώνιον,

279

πινῶν ῥυπῶν ἀπαράτιλτος,

280

ἓξ ἐτῶν ἄλουτος.

281

οὕτως ἐπολιόρκησ’ἐγὼ τὸν ἄνδρ’ἐκεῖνον ὠμῶς

282

ἐφ’ἑπτακαίδεκ’ἀσπίδων πρὸς ταῖς πύλαις καθεύδων.

283

τασδὶ δὲ τὰς Εὐριπίδῃ θεοῖςτε πᾶσιν ἐχθρὰς

284

ἐγὼ οὐκ ἄρα σχήσω παρὼν τολμήματος τοσούτου;

285

μή νυν ἔτ’ἐν τῇ τετραπόλει τοὐμὸν τροπαῖον εἴη.

286

ἀλλ’αὐτὸ γάρ μοι τῆς ὁδοῦ

287

λοιπόν ἐστι χωρίον

288

τὸ πρὸς πόλιν τὸ σιμόν, οἷ σπουδὴν ἔχω ·

289

χὤπως ποτ’ἐξαμπρεύσομεν

290

τοῦτ’ἄνευ κανθηλίου.

291

ὡς ἐμοῦ γε τὼ ξύλω τὸν ὦμον ἐξιπώκατον ·

292

ἀλλ’ὅμως βαδιστέον,

293

καὶ τὸ πῦρ φυσητέον,

294

μή μ’ἀποσβεσθὲν λάθῃ πρὸς τῇ τελευτῇ τῆς ὁδοῦ.

295

φῦ φῦ. ἰοὺ ἰοὺ τοῦ καπνοῦ.

296

ὡς δεινὸν ὦναξ Ἡράκλεις

297

προσπεσόν μ’ἐκ τῆς χύτρας

298

ὥσπερ κύων λυττῶσα τὠφθαλμὼ δάκνει ·

299

κἄστιν γε Λήμνιον τὸ πῦρ

300

τοῦτο πάσῃ μηχανῇ.

301

οὐ γὰρ ἄν ποθ’ὧδ’ὀδὰξ ἔβρυκε τὰς λήμας ἐμοῦ.

302

σπεῦδε πρόσθεν ἐς πόλιν

303

καὶ βοήθει τῇ θεῷ.

304

ἢ πότ’αὐτῇ μᾶλλον ἢ νῦν ὦ Λάχης ἀρήξομεν;

305

φῦ φῦ. ἰοὺ ἰοὺ τοῦ καπνοῦ.

306

τουτὶ τὸ πῦρ ἐγρήγορεν θεῶν ἕκατι καὶ ζῇ.

307

οὔκουν ἄν, εἰ τὼ μὲν ξύλω θείμεσθα πρῶτον αὐτοῦ,

308

τῆς ἀμπέλου δ’ἐς τὴν χύτραν τὸν φανὸν ἐγκαθέντες

309

ἅψαντες εἶτ’ἐς τὴν θύραν κριηδὸν ἐμπέσοιμεν;

310

κἂν μὴ καλούντων τοὺς μοχλοὺς χαλῶσιν αἱ γυναῖκες,

311

ἐμπιμπράναι χρὴ τὰς θύρας καὶ τῷ καπνῷ πιέζειν.

312

θώμεσθα δὴ τὸ φορτίον. φεῦ τοῦ καπνοῦ βαβαιάξ.

313

τίς ξυλλάβοιτ’ἂν τοῦ ξύλου τῶν ἐν Σάμῳ στρατη γῶν;

314

ταυτὶ μὲν ἤδη τὴν ῥάχιν θλίβοντά μου πέπαυται.

315

σὸν δ’ἔργον ἐστὶν ὦ χύτρα τὸν ἄνθρακ’ἐξεγείρειν,

316

τὴν λαμπάδ’ἡμμένην ὅπως πρώτιστ’ἐμοὶ προσοίσεις.

317

δέσποινα Νίκη ξυγγενοῦ τῶντ’ἐν πόλει γυναικῶν

318

τοῦ νῦν παρεστῶτος θράσους θέσθαι τροπαῖον ἡμᾶς.

Χορος Γυναικων

Χο.

319

λιγνὺν δοκῶ μοι καθορᾶν καὶ καπνὸν ὦ γυναῖκες

320

ὥσπερ πυρὸς καομένου · σπευστέον ἐστὶ θᾶττον.

321

πέτου πέτου Νικοδίκη,

322

πρὶν ἐμπεπρῆσθαι Καλύκην

323

τε καὶ Κρίτυλλαν περιφυσήτω

324

† ὑπότε νόμων † ἀργαλέων

325

ὑπότε γερόντων ὀλέθρων.

326

ἀλλὰ φοβοῦμαι τόδε, μῶν ὑστερόπους βοηθῶ.

327

νῦν δὴ γὰρ ἐμπλησαμένη τὴν ὑδρίαν κνεφαία

328

μόλις ἀπὸ κρήνης ὑπ’ὄχλου καὶ θορύβου καὶ πατάγου

χυτρείου,

δούλαισιν ὠστιζομένη

…

στιγματίαιςθ’, ἁρπαλέως

ἀραμένη ταῖσιν ἐμαῖς

δημότισιν καομέναις

φέρουσ’ὕδωρ βοηθῶ.

ἤκουσα γὰρ τυφογέροντας ἄνδρας ἔρρειν, στελέχη

337

φέροντας ὥσπερ βαλανεύσοντας

338

ἐς πόλιν ὡς τριτάλαντον βάρος,

339

δεινότατ’ἀπειλοῦντας ἐπῶν

340

ὡς πυρὶ χρὴ τὰς μυσαρὰς γυναῖκας ἀνθρακεύειν ·

341

ἃς ὦ θεὰ μή ποτ’ἐγὼ πιμπραμένας ἴδοιμι,

342

ἀλλὰ πολέμου καὶ μανιῶν ῥυσαμένας Ἑλλάδα καὶ

343

πολίτας,

344

ἐφ’οἷσπερ ὦ χρυσολόφα

345

πολιοῦχε σὰς ἔσχον ἕδρας.

346

καί σε καλῶ ξύμμαχον ὦ

347

Τριτογένει’, εἴ τις ἐκείνας

348

ὑποπίμπρησιν ἀνήρ,

349

φέρειν ὕδωρ μεθ’ἡμῶν.

350

ἔασον ὦ. τουτὶ τί ἦν; ὦνδρες πόνῳ πόνηροι ·

351

οὐ γάρ ποτ’ἂν χρηστοί γ’ἔδρων οὐ δ’εὐσεβεῖς τάδ’ἄνδρες.

Χορος γεροντων

Χο.

352

τουτὶ τὸ πρᾶγμ’ἡμῖν ἰδεῖν ἀπροσδόκητον ἥκει ·

353

ἑσμὸς γυναικῶν οὑτοσὶ θύρασιν αὖ βοηθεῖ.

Χορος Γυναικων

Χο.

354

τί βδύλλεθ’ἡμᾶς; οὔ τί που πολλαὶ δοκοῦμεν εἶναι;

355

καὶ μὴν μέρος γ’ἡμῶν ὁρᾶτ’οὔπω τὸ μυριοστόν.

Χορος γεροντων

Χο.

356

ὦ Φαιδρία ταύτας λαλεῖν ἐάσομεν τοσαυτί;

357

οὐ περικατᾶξαι τὸ ξύλον τύπτοντ’ἐχρῆν τιν’αὐταῖς;

Χορος Γυναικων

Χο.

358

θώμεσθα δὴ τὰς κάλπιδας χἠμεῖς χαμᾶζ’, ὅπως ἂν

359

ἢν προσφέρῃ τὴν χεῖρά τις μὴ τοῦτό μ’ἐμποδίζῃ.

Χορος γεροντων

Χο.

360

εἰ νὴ Δί’ἤδη τὰς γνάθους τούτων τις ἢ δὶς ἢ τρὶς

361

ἔκοψεν ὥσπερ Βουπάλου, φωνὴν ἂν οὐκ ἂν εἶχον.

Χορος Γυναικων

Χο.

362

καὶ μὴν ἰδοὺ παταξάτω τις · στᾶσ’ἐγὼ παρέξω,

363

κοὐ μή ποτ’ἄλλη σου κύων τῶν ὄρχεων λάβηται.

Χορος γεροντων

Χο.

364

εἰ μὴ σιωπήσει, θενών σου ’κκοκκιῶ τὸ γῆρας.

Χορος Γυναικων

Χο.

365

ἅψαι μόνον Στρατυλλίδος τῷ δακτύλῳ προσελθών.

Χορος γεροντων

Χο.

366

τί δ’ἢν σποδῶ τοῖς κονδύλοις; τί μ’ἐργάσει τὸ δεινόν;

Χορος Γυναικων

Χο.

367

βρύκουσά σου τοὺς πλεύμονας καὶ τἄντερ’ἐξαμήσω.

Χορος γεροντων

Χο.

368

οὐκ ἔστ’ἀνὴρ Εὐριπίδου σοφώτερος ποιητής ·

369

οὐδὲν γὰρ οὕτω θρέμμ’ἀναιδές ἐστιν ὡς γυναῖκες.

Χορος Γυναικων

Χο.

370

αἰρώμεθ’ἡμεῖς θοὔδατος τὴν κάλπιν ὦ Ῥοδίππη.

Χορος γεροντων

Χο.

371

τί δ’ὦ θεοῖς ἐχθρὰ σὺ δεῦρ’ὕδωρ ἔχουσ’ἀφίκου;

Χορος Γυναικων

Χο.

372

τί δαὶ σὺ πῦρ ὦ τύμβ’ἔχων; ὡς σαυτὸν ἐμπυρεύσων;

Χορος γεροντων

Χο.

373

ἐγὼ μὲν ἵνα νήσας πυρὰν τὰς σὰς φίλας ὑφάψω.

Χορος Γυναικων

Χο.

374

ἐγὼ δέ γ’ἵνα τὴν σὴν πυρὰν τούτῳ κατασβέσαιμι.

Χορος γεροντων

Χο.

375

τοὐμὸν σὺ πῦρ κατασβέσεις;

Χορος Γυναικων

Χο.

375

τοὔργον τάχ’αὐτὸ δείξει.

Χορος γεροντων

Χο.

376

οὐκ οἶδά σ’εἰ τῇδ’ὡς ἔχω τῇ λαμπάδι σταθεύσω.

Χορος Γυναικων

Χο.

377

εἰ ῥύμμα τυγχάνεις ἔχων, λουτρόν γ’ἐγὼ παρέξω.

Χορος γεροντων

Χο.

378

ἐμοὶ σὺ λουτρὸν ὦ σαπρά;

Χορος Γυναικων

Χο.

378

καὶ ταῦτα νυμφικόν γε.

Χορος γεροντων

Χο.

379

ἤκουσας αὐτῆς τοῦ θράσους;

Χορος Γυναικων

Χο.

379

ἐλευθέρα γάρ εἰμι.

Χορος γεροντων

Χο.

380

σχήσω σ’ἐγὼ τῆς νῦν βοῆς.

Χορος Γυναικων

Χο.

380

ἀλλ’οὐκέθ’ἡλιάζει.

Χορος γεροντων

Χο.

381

ἔμπρησον αὐτῆς τὰς κόμας.

Χορος Γυναικων

Χο.

381

σὸν ἔργον ὦχελῷε.

Χορος γεροντων

Χο.

382

οἴμοι τάλας.

Χορος Γυναικων

Χο.

382

μῶν θερμὸν ἦν;

Χορος γεροντων

Χο.

383

ποῖ θερμόν; οὐ παύσει; τί δρᾷς;

Χορος Γυναικων

Χο.

384

ἄρδω σ’ὅπως ἂν βλαστάνῃς.

Χορος γεροντων

Χο.

385

ἀλλ’αὖός εἰμ’ἤδη τρέμων.

Χορος Γυναικων

Χο.

386

οὐκοῦν ἐπειδὴ πῦρ ἔχεις, σὺ χλιανεῖς σεαυτόν.

Προβουλος

Πρ.

387

ἆρ’ἐξέλαμψε τῶν γυναικῶν ἡ τρυφὴ

388

χὠ τυμπανισμὸς χοἰ πυκνοὶ Σαβάζιοι,

389

ὅτ’Ἀδωνιασμὸς οὗτος οὑπὶ τῶν τεγῶν,

390

οὗ ’γώ ποτ’ὢν ἤκουον ἐν τἠκκλησίᾳ;

391

ἔλεγε δ’ὁ μὴ ὥρασι μὲν Δημόστρατος

392

πλεῖν ἐς Σικελίαν, ἡ γυνὴ δ’ὀρχουμένη

393

“αἰαῖ Ἄδωνιν” φησίν, ὁ δὲ Δημόστρατος

394

ἔλεγεν ὁπλίτας καταλέγειν Ζακυνθίων ·

395

ἡ δ’ὑποπεπωκυῖ’ἡ γυνὴ ’πὶ τοῦ τέγους

396

“κόπτεσθ’Ἄδωνιν” φησίν · ὁ δ’ἐβιάζετο

397

ὁ θεοῖσιν ἐχθρὸς καὶ μιαρὸς Χολοζύγης.

398

τοιαῦτ’ἀπ’αὐτῶν ἐστιν ἀκόλαστ’ᾄσματα.

Χορος γεροντων

Χο.

399

τί δῆτ’ἂν εἰ πύθοιο καὶ τὴν τῶνδ’ὕβριν;

400

αἳ τἄλλαθ’ὑβρίκασι κἀκ τῶν καλπίδων

401

ἔλουσαν ἡμᾶς, ὥστε θαἰματίδια

402

σείειν πάρεστιν ὥσπερ ἐνεουρηκότας.

Προβουλος

Πρ.

403

νὴ τὸν Ποσειδῶ τὸν ἁλυκὸν δίκαιά γε.

404

ὅταν γὰρ αὐτοὶ ξυμπονηρευώμεθα

405

ταῖσιν γυναιξὶ καὶ διδάσκωμεν τρυφᾶν,

406

τοιαῦτ’ἀπ’αὐτῶν βλαστάνει βουλεύματα.

407

οἳ λέγομεν ἐν τῶν δημιουργῶν τοιαδί ·

408

“ὦ χρυσοχόε τὸν ορμον ὃν ἐπεσκεύασας,

409

ὀρχουμένης μου τῆς γυναικὸς ἑσπέρας

410

ἡ βάλανος ἐκπέπτωκεν ἐκ τοῦ τρήματος.

411

ἐμοὶ μὲν οὖν ἔστ’ἐς Σαλαμῖνα πλευστέα ·

412

σὺ δ’ἢν σχολάσῃς, πάσῃ τέχνῃ πρὸς ἑσπέραν

413

ἐλθὼν ἐκείνῃ τὴν βάλανον ἐνάρμοσον”.

414

ἕτερος δέ τις πρὸς σκυτοτόμον ταδὶ λέγει

415

νεανίαν καὶ πέος ἔχοντ’οὐ παιδικόν ·

416

“ὦ σκυτοτόμε μου τῆς γυναικὸς τοῦ ποδὸς

417

τὸ δακτυλίδιον ξυμπιέζει τὸ ζυγὸν

418

ἅθ’ἁπαλὸν ὄν · τοῦτ’οὖν σὺ τῆς μεσημβρίας

419

ἐλθὼν χάλασον, ὅπως ἂν εὐρυτέρως ἔχῃ”.

420

τοιαῦτ’ἀπήντηκ’ἐς τοιαυτὶ πράγματα,

421

ὅτε γ’ὢν ἐγὼ πρόβουλος, ἐκπορίσας ὅπως

422

κωπῆς ἔσονται, τἀργυρίου νυνὶ δέον,

423

ὑπὸ τῶν γυναικῶν ἀποκέκλῃμαι ταῖς πύλαις.

424

ἀλλ’οὐδὲν ἔργον ἑστάναι. φέρε τοὺς μοχλούς,

425

ὅπως ἂν αὐτὰς τῆς ὕβρεως ἐγὼ σχέθω.

426

τί κέχηνας ὦ δύστηνε; ποῖ δ’αὖ σὺ βλέπεις,

427

οὐδὲν ποιῶν ἀλλ’ἢ καπηλεῖον σκοπῶν;

428

οὐχ ὑποβαλόντες τοὺς μοχλοὺς ὑπὸ τὰς πύλας

429

ἐντεῦθεν ἐκμοχλεύσετ’; ἐνθενδὶ δ’ἐγὼ

430

ξυνεκμοχλεύσω.

Λυσιστρατη

Λυ.

430

μηδὲν ἐκμοχλεύετε ·

431

ἐξέρχομαι γὰρ αὐτομάτη. τί δεῖ μοχλῶν;

432

οὐ γὰρ μοχλῶν δεῖ μᾶλλον ἢ νοῦ καὶ φρενῶν.

Προβουλος

Πρ.

433

ἄληθες ὦ μιαρὰ σύ; ποῦ ’σθ’ὁ τοξότης;

434

ξυλλάμβαν’αὐτὴν κὠπίσω τὼ χεῖρε δεῖ.

Λυσιστρατη

Λυ.

435

εἴ τἄρα νὴ τὴν Ἄρτεμιν τὴν χεῖρά μοι

436

ἄκραν προσοίσει δημόσιος ὤν, κλαύσεται.

Προβουλος

Πρ.

437

ἔδεισας οὗτος; οὐ ξυναρπάσει μέσην

438

καὶ σὺ μετὰ τούτου κἀνύσαντε δήσετον;

Γυνη Α

Γυ.

439

εἴ τἄρα νὴ τὴν Πάνδροσον ταύτῃ μόνον

440

τὴν χεῖρ’ἐπιβαλεῖς, ἐπιχεσεῖ πατούμενος.

Προβουλος

Πρ.

441

ἰδού γ’ἐπιχεσεῖ. ποῦ ’στιν ἕτερος τοξότης;

442

ταύτην προτέραν ξύνδησον, ὁτιὴ καὶ λαλεῖ.

Γυνη Β

Γυ.

443

εἴ τἄρα νὴ τὴν Φωσφόρον τὴν χεῖρ’ἄκραν

444

ταύτῃ προσοίσεις, κύαθον αἰτήσεις τάχα.

Προβουλος

Πρ.

445

τουτὶ τί ἦν; ποῦ τοξότης; ταύτης ἔχου.

446

παύσω τιν’ὑμῶν τῆσδ’ἐγὼ τῆς ἐξόδου.

Γυνη Γ

Γυ.

447

εἴ τἄρα νὴ τὴν Ταυροπόλον ταύτῃ πρόσει,

448

ἐκκοκκιῶ σου τὰς στενοκωκύτους τρίχας.

Προβουλος

Πρ.

449

οἴμοι κακοδαίμων · ἐπιλέλοιφ’ὁ τοξότης.

450

ἀτὰρ οὐ γυναικῶν οὐδέποτ’ἔσθ’ἡττητέα

451

ἡμῖν · ὁμόσε χωρῶμεν αὐταῖς ὦ Σκύθαι

452

ξυνταξάμενοι.

Λυσιστρατη

Λυ.

452

νὴ τὼ θεὼ γνώσεσθ’ἄρα

453

ὅτι καὶ παρ’ἡμῖν εἰσι τέτταρες λόχοι

454

μαχίμων γυναικῶν ἔνδον ἐξωπλισμένων.

Προβουλος

Πρ.

455

ἀποστρέφετε τὰς χεῖρας αὐτῶν ὦ Σκύθαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

456

ὦ ξύμμαχοι γυναῖκες ἐκθεῖτ’ἔνδοθεν,

457

ὦ σπερμαγοραιολεκιθολαχανοπώλιδες,

458

ὦ σκοροδοπανδοκευτριαρτοπώλιδες,

459

οὐχ ἕλξετ’, οὐ παιήσετ’, οὐκ ἀράξετε;

460

οὐ λοιδορήσετ’, οὐκ ἀναισχυντήσετε;

461

παύσασθ’, ἐπαναχωρεῖτε, μὴ σκυλεύετε.

Προβουλος

Πρ.

462

οἴμ’ὡς κακῶς πέπραγέ μου τὸ τοξικόν.

Λυσιστρατη

Λυ.

463

ἀλλὰ τί γὰρ ᾤου; πότερον ἐπὶ δούλας τινὰς

464

ἥκειν ἐνόμισας, ἢ γυναιξὶν οὐκ οἴει

465

χολὴν ἐνεῖναι;

Προβουλος

Πρ.

465

νὴ τὸν Ἀπόλλω καὶ μάλα

466

πολλήν γ’, ἐάνπερ πλησίον κάπηλος ᾖ.

Χορος γεροντων

Χο.

467

ὦ πόλλ’ἀναλώσας ἔπη πρόβουλε τῆσδε τῆς γῆς,

468

τί τοῖσδε σαυτὸν ἐς λόγους τοῖς θηρίοις συνάπτεις;

469

οὐκ οἶσθα λουτρὸν οἷον αἵδ’ἡμᾶς ἔλουσαν ἄρτι

470

ἐν τοῖσιν ἱματιδίοις, καὶ ταῦτ’ἄνευ κονίας;

Χορος Γυναικων

Χο.

471

ἀλλ’ὦ μέλ’οὐ χρὴ προσφέρειν τοῖς πλησίοισιν εἰκῇ

472

τὴν χεῖρ’· ἐὰν δὲ τοῦτο δρᾷς, κυλοιδιᾶν ἀνάγκη.

473

ἐπεὶ ’θέλω ’γὼ σωφρόνως ὥσπερ κόρη καθῆσθαι,

474

λυποῦσα μηδέν’ἐνθαδί, κινοῦσα μη δὲ κάρφος,

475

ἢν μή τις ὥσπερ σφηκιὰν βλίττῃ με κἀρεθίζῃ.

Χορος γεροντων

Χο.

476

ὦ Ζεῦ τί ποτε χρησόμεθα τοῖσδε τοῖς κνωδάλοις;

477

ου’γὰρ ἔτ’ἀνεκτὰ τάδε γ’, ἀλλὰ βασανιστέον

478

τόδε σοι τὸ πάθος μετ’ἐμοῦ

480

ὅ τι βουλόμεναί ποτε τὴν

481

Κραναὰν κατέλαβον, ἐφ’ὅ τιτε

482

μεγαλόπετρον ἄβατον ἀκρόπολιν

483

ἱερὸν τέμενος.

484

ἀλλ’ἀνερώτα καὶ μὴ πείθου καὶ πρόσφερε πάντας ἐλέγχους,

485

ὡς αἰσχρὸν ἀκωδώνιστον ἐᾶν τὸ τοιοῦτον πρᾶγμα μεθέντας.

Προβουλος

Πρ.

486

καὶ μὴν αὐτῶν τοῦτ’ἐπιθυμῶ νὴ τὸν Δία πρῶτα πυθέσθαι,

487

ὅ τι βουλόμεναι τὴν πόλιν ἡμῶν ἀπεκλῄσατε τοῖσι μοχλοῖσιν.

Λυσιστρατη

Λυ.

488

ἵνα τἀργύριον σῶν παρέχοιμεν καὶ μὴ πολεμοῖτε δι’αὐτό.

Προβουλος

Πρ.

489

διὰ τἀργύριον πολεμοῦμεν γάρ;

Λυσιστρατη

Λυ.

489

καὶ τἄλλα γε πάντ’ἐκυκήθη.

490

ἵνα γὰρ Πείσανδρος ἔχοι κλέπτειν χοἰ ταῖς ἀρχαῖς ἐπέχοντες,

491

ἀεί τινα κορκορυγὴν ἐκύκων. οἱ δ’οὖν τοῦδ’οὕνεκα δρώντων

492

ὅ τι βούλονται · τὸ γὰρ ἀργύριον τοῦτ’οὐκέτι μὴ καθέλωσιν.

Προβουλος

Πρ.

493

ἀλλὰ τί δράσεις;

Λυσιστρατη

Λυ.

493

τοῦτό μ’ἐρωτᾷς; ἡμεῖς ταμιεύσομεν αὐτό.

Προβουλος

Πρ.

494

ὑμεῖς ταμιεύσετε τἀργύριον;

Λυσιστρατη

Λυ.

494

τί δὲ δεινὸν τοῦτο νομίζεις;

495

οὐ καὶ τἄνδον χρήματα πάντως ἡμεῖς ταμιεύομεν ὑμῖν;

Προβουλος

Πρ.

496

ἀλλ’οὐ ταὐτόν.

Λυσιστρατη

Λυ.

496

πῶς οὐ ταὐτόν;

Προβουλος

Πρ.

496

πολεμητέον ἔστ’ἀπὸ τούτου.

Λυσιστρατη

Λυ.

497

ἀλλ’οὐδὲν δεῖ πρῶτον πολεμεῖν.

Προβουλος

Πρ.

497

πῶς γὰρ σωθησόμεθ’ἄλλως;

Λυσιστρατη

Λυ.

498

ἡμεῖς ὑμᾶς σώσομεν.

Προβουλος

Πρ.

498

ὑμεῖς;

Λυσιστρατη

Λυ.

498

ἡμεῖς μέντοι.

Προβουλος

Πρ.

498

σχέτλιόν γε.

Λυσιστρατη

Λυ.

499

ὡς σωθήσει, κἂν μὴ βούλῃ.

Προβουλος

Πρ.

499

δεινόν γε λέγεις.

Λυσιστρατη

Λυ.

499

ἀγανακτεῖς.

500

ἀλλὰ ποιητέα ταῦτ’ἐστὶν ὅμως.

Προβουλος

Πρ.

500

νὴ τὴν Δήμητρ’ἄδικόν γε.

Λυσιστρατη

Λυ.

501

σωστέον ὦ τᾶν.

Προβουλος

Πρ.

501

κεἰ μὴ δέομαι;

Λυσιστρατη

Λυ.

501

τοῦδ’οὕνεκα καὶ πολὺ μᾶλλον.

Προβουλος

Πρ.

502

ὑμῖν δὲ πόθεν περὶ τοῦ πολέμου τῆςτ’εἰρήνης ἐμέλησεν;

Λυσιστρατη

Λυ.

503

ἡμεῖς φράσομεν.

Προβουλος

Πρ.

503

λέγε δὴ ταχέως, ἵνα μὴ κλάῃς,

Λυσιστρατη

Λυ.

503

ἀκροῶ δή,

504

καὶ τὰς χεῖρας πειρῶ κατέχειν.

Προβουλος

Πρ.

504

ἀλλ’οὐ δύναμαι · χαλεπὸν γὰρ

505

ὑπὸ τῆς ὀργῆς αὐτὰς ἴσχειν.

Γυνη Α

Γυ.

505

. κλαύσει τοίνυν πολὺ μᾶλλον.

Προβουλος

Πρ.

506

τοῦτο μὲν ὦ γραῦ σαυτῇ κρώξαις · σὺ δέ μοι λέγε.

Λυσιστρατη

Λυ.

506

ταῦτα ποιήσω.

507

ἡμεῖς τὸν μὲν πρότερον πόλεμον † καὶ τὸν χρόνον ἠνεσχόμεθα †

508

ὑπὸ σωφροσύνης τῆς ἡμετέρας τῶν ἀνδρῶν ἅττ’ἐποιεῖτε.

509

οὐ γὰρ γρύζειν εἰᾶθ’ἡμᾶς. καίτοὐκ ἠρέσκετέ γ’ἡμᾶς.

510

ἀλλ’ᾐσθανόμεσθα καλῶς ὑμῶν, καὶ πολλάκις ἔνδον ἂν οὖσαι

511

ἠκούσαμεν ἄν τι κακῶς ὑμᾶς βουλευσαμένους μέγα πρᾶγμα ·

512

εἶτ’ἀλγοῦσαι τἄνδοθεν ὑμᾶς ἐπανηρόμεθ’ἂν γελάσασαι,

513

“τί βεβούλευται περὶ τῶν σπονδῶν ἐν τῇ στήλῃ παραγράψαι

514

ἐν τῷ δήμῳ τήμερον ὑμῖν”; “τίδὲ σοὶ ταῦτ’”; ἦ δ’ὃς ἂν ἁνήρ.

515

“οὐ σιγήσει”; κἀγὼ ἐσίγων.

Γυνη Β

Γυ.

515

. ἀλλ’οὐκ ἂν ἐγώ ποτ’ἐσίγων.

Προβουλος

Πρ.

516

κἂν ᾤμωζές γ’, εἰ μὴ ’σίγας.

Λυσιστρατη

Λυ.

516

τοιγὰρ ἔγωγ’ἔνδον ἐσίγων.

517

… ἔτερόν τι πονηρότερον βούλευμ’ἐπεπύσμεθ’ἂν ὑμῶν ·

518

εἶτ’ἠρόμεθ’ἄν · “πῶς ταῦτ’ὦνερ διαπράττεσθ’ὧδ’ἀνοήτως”;

519

ὁ δέ μ’εὐθὺς ὑποβλέψας ἂν ἔφασκ’, εἰ μὴ τὸν στήμονα νήσω,

520

ὀτοτύξεσθαι μακρὰ τὴν κεφαλήν · “πόλεμος δ’ἄνδρεσσι μελήσει”.

Προβουλος

Πρ.

521

ὀρθῶς γε λέγων νὴ Δί’ἐκεῖνος.

Λυσιστρατη

Λυ.

521

πῶς ὀρθῶς ὦ κακόδαιμον,

522

εἰ μη δὲ κακῶς βουλευομένοις ἐξῆν ὑμῖν ὑποθέσθαι;

523

ὅτε δὴ δ’ὑμῶν ἐν ταῖσιν ὁδοῖς φανερῶς ἠκούομεν ἤδη,

524

“οὐκ ἔστιν ἀνὴρ ἐν τῇ χώρᾳ”; “μὰ Δί’οὐ δῆτ’,” εἶφ’ἕτερός τις ·

525

μετὰ ταῦθ’ἡμῖν εὐθὺς ἔδοξεν σῶσαι τὴν Ἑλλάδα κοινῇ

526

ταῖσι γυναιξὶν συλλεχθείσαις. ποῖ γὰρ καὶ χρῆν ἀναμεῖναι;

527

ἢν οὖν ἡμῶν χρηστὰ λεγουσῶν ἐθελήσητ’ἀντακροᾶσθαι

528

κἀντισιωπᾶθ’ὥσπερ χἠμεῖς, ἐπανορθώσαιμεν ἂν ὑμᾶς.

Προβουλος

Πρ.

529

ὑμεῖς ἡμᾶς; δεινόν γε λέγεις κοὐ τλητὸν ἔμοιγε.

Λυσιστρατη

Λυ.

529

σιώπα.

Προβουλος

Πρ.

530

σοί γ’ὦ κατάρατε σιωπῶ ’γώ, καὶ ταῦτα κάλυμμα φορούσῃ

531

περὶ τὴν κεφαλήν; μή νυν ζῴην.

Λυσιστρατη

Λυ.

532

ἀλλ’εἰ τοῦτ’ἐμπόδιόν σοι,

533

παρ’ἐμοῦ τουτὶ τὸ κάλυμμα λαβὼν

534

ἔχε καὶ περίθου περὶ τὴν κεφαλήν,

535

κᾆτα σιώπα

Γυνη Γ

Γυ.

535

. καὶ τοῦτον τὸν καλαθίσκον.

Λυσιστρατη

Λυ.

536

κᾆτα ξαίνειν ξυζωσάμενος

537

κυάμους τρώγων ·

538

πόλεμος δὲ γυναιξὶ μελήσει.

Χορος Γυναικων

Χο.

539

αἰρώμεθ’ὦ γυναῖκες ἀπὸ τῶν καλπίδων, ὅπως ἂν

540

ἐν τῷ μέρει χἠμεῖς τι ταῖς φίλαισι συλλάβωμεν.

541

ἔγωγε γὰρ ἂν οὔποτε κάμοιμ’ἂν ὀρχουμένη,

542

† οὐ δὲ τὰ γόνατα κόπος ἕλοι μου καματηρός † ·

543

ἐθέλω δ’ἐπὶ πᾶν ἰέναι

544

μετὰ τῶνδ’ἀρετῆς ἕνεχ’, αἷς

545

ἔνι φύσις, ἔνι χάρις, ἔνι θράσος,

546

ἔνι δὲ σοφόν, ἔνι δὲ φιλόπολις

547

ἀρετὴ φρόνιμος.

548

ἀλλ’ὦ τηθῶν ἀνδρειοτάτων καὶ μητριδίων ἀκαληφῶν,

550

χωρεῖτ’ὀργῇ καὶ μὴ τέγγεσθ’· ἔτι γὰρ νῦν οὔρια θεῖτε.

Λυσιστρατη

Λυ.

551

ἀλλ’ἤνπερ ὅτε γλυκύθυμος Ἔρως χἠ Κυπρογένει’Ἀφροδίτη

552

ἵμερον ἡμῶν κατὰ τῶν κόλπων καὶ τῶν μηρῶν καταπνεύσῃ,

553

κᾆτ’ἐντήξῃ τέτανον τερπνὸν τοῖς ἀνδράσι καὶ ῥοπαλισμούς,

554

οἶμαί ποτε Λυσιμάχας ἡμᾶς ἐν τοῖς Ἕλλησι καλεῖσθαι.

Προβουλος

Πρ.

555

τί ποιησάσας;

Λυσιστρατη

Λυ.

555

ἢν παύσωμεν πρώτιστον μὲν ξὺν ὅπλοισιν

556

ἀγοράζοντας καὶ μαινομένους.

Γυνη Α

Γυ.

556

. νὴ τὴν Παφίαν Ἀφροδίτην.

Λυσιστρατη

Λυ.

557

νῦν μὲν γὰρ δὴ κἀν ταῖσι χύτραις κἀν τοῖς λαχάνοισιν ὁμοίως

558

περιέρχονται κατὰ τὴν ἀγορὰν ξὺν ὅπλοις ὥσπερ Κορύβαντες.

Προβουλος

Πρ.

559

νὴ Δία · χρὴ γὰρ τοὺς ἀνδρείους.

Λυσιστρατη

Λυ.

559

καὶ μὴν τό γε πρᾶγμα γέλοιον,

560

ὅταν ἀσπίδ’ἔχων καὶ Γοργόνα τις κᾆτ’ὠνῆται κορακίνους.

Γυνη Β

Γυ.

560

561

νὴ Δί’ἐγὼ γοῦν ἄνδρα κομήτην φυλαρχοῦντ’εἶδον ἐφ’ἵππου

562

ἐς τὸν χαλκοῦν ἐμβαλλόμενον πῖλον λέκιθον παρὰ γραός ·

563

ἕτερος δ’αὖ Θρᾷξ πέλτην σείων κἀκόντιον ὥσπερ ὁ Τηρεύς,

564

ἐδεδίσκετο τὴν ἰσχαδόπωλιν καὶ τὰς δρυπεπεῖς κατέπινεν.

Προβουλος

Πρ.

565

πῶς οὖν ὑμεῖς δυναταὶ παῦσαι τεταραγμένα πράγματα πολλὰ

566

ἐν ταῖς χώραις καὶ διαλῦσαι;

Λυσιστρατη

Λυ.

566

φαύλως πάνυ.

Προβουλος

Πρ.

566

πῶς; ἀπόδειξον.

Λυσιστρατη

Λυ.

567

ὥσπερ κλωστῆρ’, ὅταν ἡμῖν ᾖ τεταραγμένος, ὧδε λαβοῦσαι,

568

ὑπενεγκοῦσαι τοῖσιν ἀτράκτοις τὸ μὲν ἐνταυθοῖ τὸ δ’ἐκεῖσε,

569

οὕτως καὶ τὸν πόλεμον τοῦτον διαλύσομεν, ἤν τις ἐάσῃ,

570

διενεγκοῦσαι διὰ πρεσβειῶν τὸ μὲν ἐνταυθοῖ τὸ δ’ἐκεῖσε.

Προβουλος

Πρ.

571

ἐξ ἐρίων δὴ καὶ κλωστήρων καὶ ἀτράκτων πράγματα δεινὰ

572

παύσειν οἴεσθ’ὦ ἀνόητοι;

Λυσιστρατη

Λυ.

572

κἂν ὑμῖν γ’εἴ τις ἐνῆν νοῦς,

573

ἐκ τῶν ἐρίων τῶν ἡμετέρων ἐπολιτεύεσθ’ἂν ἅπαντα.

Προβουλος

Πρ.

574

πῶς δή; φέρ’ἴδω.

Λυσιστρατη

Λυ.

574

πρῶτον μὲν ἐχρῆν, ὥσπερ πόκου ἐν βαλανείῳ

575

ἐκπλύναντας τὴν οἰσπώτην, ἐκ τῆς πόλεως ἐπὶ κλίνης

576

ἐκραβδίζειν τοὺς μοχθηροὺς καὶ τοὺς τριβόλους ἀπολέξαι,

577

καὶ τούς γε συνισταμένους τούτους καὶ τοὺς πιλοῦντας ἑαυτοὺς

578

ἐπὶ ταῖς ἀρχαῖσι διαξῆναι καὶ τὰς κεφαλὰς ἀποτῖλαι ·

579

εἶτα ξαίνειν ἐς καλαθίσκον κοινὴν εὔνοιαν, ἅπαντας

580

καταμιγνύντας τούςτε μετοίκους κεἴ τις ξένος ἢ φίλος ὑμῖν,

581

κεἴ τις ὀφείλει τῷ δημοσίῳ, καὶ τούτους ἐγκαταμεῖξαι ·

582

καὶ νὴ Δία τάς γε πόλεις, ὁπόσαι τῆς γῆς τῆσδ’εἰσὶν ἄποικοι,

583

διαγιγνώσκειν ὅτι ταῦθ’ἡμῖν ὥσπερ τὰ κατάγματα κεῖται

584

χωρὶς ἕκαστον · κᾆτ’ἀπὸ τούτων πάντων τὸ κάταγμα λαβόντας

585

δεῦρο ξυνάγειν καὶ συναθροίξειν εἰς ἕν, κἄπειτα ποιῆσαι

586

τολύπην μεγάλην κᾆτ’ἐκ ταύτης τῷ δήμῳ χλαῖναν ὑφῆναι.

Προβουλος

Πρ.

587

οὔκουν δεινὸν ταυτὶ ταύτας ῥαβδίξειν καὶ τολυπεύειν,

588

αἶς οὐ δὲ μετῆν πάνυ τοῦ πολέμου;

Λυσιστρατη

Λυ.

588

καὶ μὴν ὦ παγκατάρατε

589

πλεῖν ἤ γε διπλοῦν αὐτὸν φέρομεν, πρώτιστον μέν γε τεκοῦσαι

590

κἀκπέμψασαι παῖδας ὁπλίτας.

Προβουλος

Πρ.

590

σίγα, μὴ μνησικακήσῃς.

Λυσιστρατη

Λυ.

591

εἶθ’ἡνίκα χρῆν εὐφρανθῆναι καὶ τῆς ἥβης ἀπολαῦσαι,

592

μονοκοιτοῦμεν διὰ τὰς στρατιάς. καὶ θἠμέτερον μὲν ἐᾶτε,

593

περὶ τῶν δὲ κορῶν ἐν τοῖς θαλάμοις γηρασκουσῶν ἀνιῶμαι.

Προβουλος

Πρ.

594

οὔκουν χἄνδρες γηράσκουσιν;

Λυσιστρατη

Λυ.

594

μὰ Δί’ἀλλ’οὐκ εἶπας ὅμοιον.

595

ὁ μὲν ἥκων γάρ, κἂν ᾖ πολιός, ταχὺ παῖδα κόρην γεγάμηκεν ·

596

τῆς δὲ γυναικὸς σμικρὸς ὁ καιρός, κἂν τούτου μὴ ’πιλάβηται,

597

οὐδεὶς ἐθέλει γῆμαι ταύτην, ὀττευομένη δὲ κάθηται.

Προβουλος

Πρ.

598

ἀλλ’ὅστις ἔτι στῦσαι δυνατὸς —

Λυσιστρατη

Λυ.

599

σὺ δὲ δὴ τί μαθὼν οὐκ ἀποθνῄσκεις;

600

† χωρίον ἐστί · † σορὸν ὠνήσει ·

601

μελιτοῦτταν ἐγὼ καὶ δὴ μάξω.

602

λαβὲ ταυτὶ καὶ στεφάνωσαι.

Γυνη Ξ

Γυ.

602

603

καὶ ταυτασὶ δέξαι παρ’ἐμοῦ.

Γυνη Α

Γυ.

603

604

καὶ τουτονγὶ λαβὲ τὸν στέφανον.

Λυσιστρατη

Λυ.

605

τοῦ δεῖ; τί ποθεῖς; χώρει ’ς τὴν ναῦν ·

606

ὁ Χάρων σε καλεῖ,

607

σὺ δὲ κωλύεις ἀνάγεσθαι.

Προβουλος

Πρ.

608

εἶτ’οὐχὶ ταῦτα δεινὰ πάσχειν ἔστ’ἐμέ;

609

νὴ τὸν Δί’ἀλλὰ τοῖς προβούλοις ἄντικρυς

610

ἐμαυτὸν ἐπιδείξω βαδίζων ὡς ἔχω.

Λυσιστρατη

Λυ.

611

μῶν ἐγκαλεῖς ὅτι οὐχὶ προὐθέμεσθά σε;

612

ἀλλ’ἐς τρίτην γοῦν ἡμέραν σοὶ πρῲ πάνυ

613

ἥξει παρ’ἡμῶν τὰ τρίτ’ἐπεσκευασμένα.

Χορος γεροντων

Χο.

614

οὐκέτ’ἔργον ἐγκαθεύδειν ὅστις ἔστ’ἐλεύθερος,

615

ἀλλ’ἐπαποδυώμεθ’ἄνδρες τουτῳὶ τῷ πράγματι.

616

ἤδη γὰρ ὄζειν ταδὶ πλειόνων καὶ μειζόνων

617

πραγμάτων μοι δοκεῖ,

618

καὶ μάλιστ’ὀσφραίνομαι τῆς Ἱππίου τυραννίδος ·

620

καὶ πάνυ δέδοικα μὴ τῶν Λακώνων τινὲς

621

δεῦρο συνεληλυθότες ἄνδρες ἐς Κλεισθένους

622

τὰς θεοῖς ἐχθρὰς γυναῖκας ἐξεπαίρωσιν δόλῳ

623

καταλαβεῖν τὰ χρήμαθ’ἡμῶν τόντε μισθόν,

625

ἔνθεν ἔζων ἐγώ.

626

δεινὰ γάρ τοι τάσδε γ’ἤδη τοὺς πολίτας νουθετεῖν,

627

καὶ λαλεῖν γυναῖκας οὔσας ἀσπίδος χαλκῆς πέρι,

628

καὶ διαλλάττειν πρὸς ἡμᾶς ἀνδράσιν Λακωνικοῖς,

629

οἷσι πιστὸν οὐδὲν εἰ μή περ λύκῳ κεχηνότι.

630

ἀλλὰ ταῦθ’ὕφηναν ἡμῖν ἄνδρες ἐπὶ τυραννίδι.

631

ἀλλ’ἐμοῦ μὲν οὐ τυραννεύσουσ’, ἐπεὶ φυλάξομαι

632

καὶ φορήσω τὸ ξίφος τὸ λοιπὸν ἐν μύρτου κλαδί,

633

ἀγοράσωτ’ἐν τοῖς ὅπλοις ἑξῆς Ἀριστογείτονι,

634

ὧδέθ’ἑστήξω παρ’αὐτόν · † αὐτὸς † γάρ μοι γίγνεται

635

τῆς θεοῖς ἐχθρᾶς πατάξαι τῆσδε γραὸς τὴν γνάθον.

Χορος Γυναικων

Χο.

636

οὐκ ἄρ’εἰσιόντα σ’οἴκαδ’ἡ τεκοῦσα γνώσεται.

637

ἀλλὰ θώμεσθ’ὦ φίλαι γρᾶες ταδί πρῶτον χαμαί.

638

ἡμεῖς γὰρ ὦ πάντες ἀστοὶ λόγων κατάρχομεν

639

τῇ πόλει χρησίμων ·

640

εἰκότως, ἐπεὶ χλιδῶσαν ἀγλαῶς ἔθρεψέ με.

641

ἑπτὰ μὲν ἔτη γεγῶσ’εὐθὺς ἠρρηφόρουν ·

642

εἶτ’ἀλετρὶς ἦ δεκέτις οὖσα τἀρχηγέτι ·

645

κᾆτ’ἔχουσα τὸν κροκωτὸν ἄρκτος ἦ Βραυρωνίοις ·

646

κἀκανηφόρουν ποτ’οὖσα παῖς καλὴ ’χουσ’

647

ἰσχάδων ὁρμαθόν ·

648

ἆρα προὐφείλω τι χρηστὸν τῇ πόλει παραινέσαι;

649

εἰ δ’ἐγὼ γυνὴ πέφυκα, τοῦτο μὴ φθονεῖτέ μοι,

650

ἢν ἀμείνω γ’εἰσενέγκω τῶν παρόντων πραγμάτων.

651

τοὐράνου γάρ μοι μέτεστι · καὶ γὰρ ἄνδρας ἐσφέρω,

652

τοῖς δὲ δυστήνοις γέρουσιν οὐ μέτεσθ’ὑμῖν, ἐπεὶ

653

τὸν ἔρανον τὸν λεγόμενον παππῷον ἐκ τῶν Μηδικῶν

654

εἶτ’ἀναλώσαντες οὐκ ἀντεσφέρετε τὰς ἐσφοράς,

655

ἀλλ’ὑφ’ὑμῶν διαλυθῆναι προσέτι κινδυνεύομεν.

656

ἆρα γρυκτόν ἐστιν ὑμῖν; εἰ δὲ λυπήσεις τί με,

657

τῷδέ γ’ἀψήκτῳ πατάξω τῷ κοθόρνῳ τὴν γνάθον.

Χορος γεροντων

Χο.

658

ταῦτ’οὖν οὐχ ὕβρις τὰ πράγματ’ἐστὶ

660

πολλή; κἀπιδώσειν μοι δοκεῖ τὸ χρῆμα μᾶλλον.

661

ἀλλ’ἀμυντέον τὸ πρᾶγμ’ὅστις γ’ἐνόρχης ἔστ’ἀνήρ.

662

ἀλλὰ τὴν ἐξωμίδ’ἐκδυώμεθ’, ὡς τὸν ἄνδρα δεῖ

663

ἀνδρὸς ὄζειν εὐθύς, ἀλλ’οὐν ἐντεθριῶσθαι πρέπει.

665

ἀλλ’ἄγετε λευκόποδες, οἵπερ επὶ Λείψύδριον ἤλθομεν ὅτ’ἦμεν ἔτι,

666

νῦν δεῖ νῦν ἀνηβῆσαι πάλιν κἀναπτερῶσαι

670

πᾶν τὸ σῶμα κἀποσείσασθαι τὸ γῆρας τόδε.

671

εἰ γὰρ ἐνδώσει τις ἡμῶν ταῖσδε κἂν σμικρὰν λαβήν,

672

οὐδὲν ἐλλείψουσιν αὗται λιπαροῦς χειρουργίας,

673

ἀλλὰ καὶ ναῦς τεκτανοῦνται, κἀπιχειρήσουσ’ἔτι

675

ναυμαχεῖν καὶ πλεῖν ἐφ’ἡμᾶς ὥσπερ Ἀρτεμισία.

676

ἢν δ’ἐφ’ἱππικὴν τράπωνται, διαγράφω τοὺς ἱππέας.

677

ἱππικώτατον γάρ ἐστι χρῆμα κἄποχον γυνή,

678

κοὐκ ἂν ἀπολίσθοι τρέχοντος · τὰς δ’Ἀμαζόνας σκόπει,

679

ἃς Μίκων ἔγραψ’ἐφ’ἵππων μαχομένας τοῖς ἀνδράσιν.

680

ἀλλὰ τούτων χρῆν ἁπασῶν ἐς τετρημένον ξύλον

681

ἐγκαθαρμόσαι λαβόντας τουτονὶ τὸν αὐχένα.

Χορος Γυναικων

Χο.

682

εἰ νὴ τὼ θεώ με ζωπυρήσεις,

683

λύσω τὴν ἐμαυτῆς ὗν ἐγὼ δή, καὶ ποιήσω

685

τήμερον τοὺς δημότας βωστρεῖν σ’ἐγὼ πεκτούμενον.

686

ἀλλὰ χἠμεῖς ὦ γυναῖκες θᾶττον ἐκδυώμεθα,

687

ὡς ἂν ὄζωμεν γυναικῶν αὐτοδὰξ ὠργισμένων.

688

νῦν πρὸς ἔμ’ἴτω τις, ἵνα μή ποτε φάγῃ σκόροδα, μη δὲ

690

κυάμους μέλανας.

691

ὡς εἰ καὶ μόνον κακῶς ἐρεῖς, ὑπερχολῶ γάρ,

695

αἰετὸν τίκτοντα κάνθαρός σε μαιεύσομαι.

696

οὐ γὰρ ὑμῶν φροντίσαιμ’ἄν, ἢν ἐμοὶ ζῇ Λαμπιτὼ

697

ἥτε Θηβαία φίλη παῖς εὐγενὴς Ἰσμηνία.

698

οὐ γὰρ ἔσται δύναμις, οὐ δ’ἢν ἑπτάκις σὺ ψηφίσῃ,

699

ὅστις ὦ δύστην’ἀπήχθου πᾶσι καὶ τοῖς γείτοσιν.

700

ὥστε κἀχθὲς θἠκάτῃ ποιοῦσα παιγνίαν ἐγὼ

701

τοῖσι παισὶ τὴν ἑταίραν ἐκάλεσ’ἐκ τῶν γειτόνων,

702

παῖδα χρηστὴν κἀγαπητὴν ἐκ Βοιωτῶν ἔγχελυν ·

703

οἱ δὲ πέμψειν οὐκ ἔφασκον διὰ τὰ σὰ ψηφίσματα.

704

κοὐχὶ μὴ παύσησθε τῶν ψηφισμάτων τούτων, πρὶν ἂν

705

τοῦ σκέλους ὑμᾶς λαβών τις ἐκτραχηλίσῃ φέρων.

706

ἄνασσα πράγους τοῦδε καὶ βουλεύματος,

707

τί μοι σκυθρωπὸς ἐξελήλυθας δόμων;

Λυσιστρατη

Λυ.

708

κακῶν γυναικῶν ἔργα καὶ θήλεια φρὴν

709

ποιεῖ μ’ἄθυμον περιπατεῖντ’ἄνω κάτω.

Χορος Γυναικων

Χο.

710

τί φῄς; τί φῄς;

Λυσιστρατη

Λυ.

711

ἀληθῆ, ἀληθῆ.

Χορος Γυναικων

Χο.

712

τί δ’ἐστὶ δεινόν; φράζε ταῖς σαυτῆς φίλαις.

Λυσιστρατη

Λυ.

713

ἀλλ’αἰσχρὸν εἰπεῖν καὶ σιωπῆσαι βαρύ.

Χορος Γυναικων

Χο.

714

μή νύν με κρύψῃς ὅ τι πεπόνθαμεν κακόν.

Λυσιστρατη

Λυ.

715

βινητιῶμεν, ᾗ βράχιστον τοῦ λόγου.

Χορος Γυναικων

Χο.

716

ἰὼ Ζεῦ.

Λυσιστρατη

Λυ.

717

τί Ζῆν’ἀυτεῖς; ταῦτα δ’οὖν οὕτως ἔχει.

718

ἐγὼ μὲν οὖν αὐτὰς ἀποσχεῖν οὐκέτι

719

οἵατ’ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν · διαδιδράσκουσι γάρ.

720

τὴν μέν γε πρώτην διαλέγουσαν τὴν ὀπὴν

721

κατέλαβον ᾗ τοῦ Πανός ἐστι ταὐλίον,

722

τὴν δ’ἐκ τροχιλείας αὖ κατειλυσπωμένην,

723

τὴν δ’αὐτομολοῦσαν, τὴν δ’ἐπὶ στρούθου † μίαν †

724

ἤδη πέτεσθαι διανοουμένην κάτω

725

ἐς Ὀρσιλόχου χθὲς τῶν τριχῶν κατέσπασα.

726

πάσαςτε προφάσεις ὥστ’ἀπελθεῖν οἴκαδε

727

ἕλκουσιν. ἤδη γοῦν τις αὐτῶν ἔρχεται.

728

αὕτη σὺ ποῖ θεῖς;

Γυνη Α

Γυ.

728

. οἴκαδ’ἐλθεῖν βούλομαι.

729

οἴκοι γάρ ἐστιν ἔριά μοι Μιλήσια

730

ὑπὸ τῶν σέων κατακοπτόμενα.

Λυσιστρατη

Λυ.

730

ποίων σέων;

731

οὐκ εἶ πάλιν;

Γυνη Α

Γυ.

731

. ἀλλ’ἥξω ταχέως νὴ τὼ θεὼ

732

ὅσον διαπετάσασ’ἐπὶ τῆς κλίνης μόνον.

Λυσιστρατη

Λυ.

733

μὴ διαπετάννυ, μη δ’ἀπέλθῃς μηδαμῇ.

Γυνη Α

Γυ.

733

734

ἀλλ’ἐῶ ’πολέσθαι τἄρι’;

Λυσιστρατη

Λυ.

734

ἢν τούτου δέῃ.

Γυνη Β

Γυ.

734

735

τάλαιν’ἐγώ, τάλαινα τῆς Ἀμοργίδος,

736

ἣν ἄλοπον οἴκοι καταλέλοιφ’.

Λυσιστρατη

Λυ.

736

αὕθἠτέρα

737

ἐπὶ τὴν Ἄμοργιν τὴν ἄλοπον ἐξέρχεται.

738

χώρει πάλιν δεῦρ’.

Γυνη Β

Γυ.

738

. ἀλλὰ νὴ τὴν Φωσφόρον

739

ἔγωγ’ἀποδείρασ’αὐτίκα μάλ’ἀνέρχομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

740

μή μἀποδείρῃς. ἢν γὰρ ἄρξῃς τοῦτο σύ,

741

ἑτέρα γυνὴ ταὐτὸν ποιεῖν βουλήσεται.

Γυνη Γ

Γυ.

742

ὦ πότνι’Εἰλείθυι’ἐπίσχες τοῦ τόκου,

743

ἕως ἂν εἰς ὅσιον μόλω ’γὼ χωρίον.

Λυσιστρατη

Λυ.

744

τί ταῦτα ληρεῖς;

Γυνη Γ

Γυ.

744

αὐτίκα μάλα τέξομαι.

Λυσιστρατη

Λυ.

745

ἀλλ’οὐκ ἐκύεις σύ γ’ἐχθές.

Γυνη Γ

Γυ.

745

ἀλλὰ τήμερον.

746

ἀλλ’οἴκαδέ μ’ὡς τὴν μαῖαν ὦ Λυσιστράτη

747

ἀπόπεμψον ὡς τάχιστα.

Λυσιστρατη

Λυ.

747

τίνα λόγον λέγεις;

748

τί τοῦτ’ἔχεις τὸ σκληρόν;

Γυνη Γ

Γυ.

748

ἄρρεν παιδίον.

Λυσιστρατη

Λυ.

749

μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὐ σύ γ’, ἀλλ’ἢ χαλκίον

750

ἔχειν τι φαίνει κοῖλον · εἴσομαι δ’ἐγώ.

751

ὦ καταγέλαστ’ἔχουσα τὴν ἱερὰν κυνῆν

752

κυεῖν ἔφασκες;

Γυνη Γ

Γυ.

752

καὶ κυῶ γε νὴ Δία.

Λυσιστρατη

Λυ.

753

τί δῆτα ταύτην εἶχες;

Γυνη Γ

Γυ.

753

ἵνα μ’εἰ καταλάβοι

754

ὁ τόκος ἔτ’ἐν πόλει, τέκοιμ’ἐς τὴν κυνῆν

755

ἐσβᾶσα ταύτην, ὥσπερ αἱ περιστεραί.

Λυσιστρατη

Λυ.

756

τί λέγεις; προφασίζει · περιφανῆ τὰ πράγματα.

757

οὐ τἀμφιδρόμια τῆς κυνῆς αὐτοῦ μενεῖς;

Γυνη Γ

Γυ.

758

ἀλλ’οὐ δύναμαι ’γωγ’οὐ δὲ κοιμᾶσθ’ἐν πόλει,

759

ἐξ οὗ τὸν ὄφιν εἶδον τὸν οἰκουρόν ποτε.

Γυνη Δ

Γυ.

760

ἐγὼ δ’ὑπὸ τῶν γλαυκῶν γε τάλαιν’ἀπόλλυμαι

761

ταῖς ἀγρυπνίαισι κακκαβαζουσῶν ἀεί.

Λυσιστρατη

Λυ.

762

ὦ δαιμόνιαι παύσασθε τῶν τερατευμάτων.

763

ποθεῖτ’ἴσως τοὺς ἄνδρας · ἡμᾶς δ’οὐκ οἴει

764

ποθεῖν ἐκείνους; ἀργαλέας γ’εὖ οἶδ’ὅτι

765

ἄγουσι νύκτας. ἀλλ’ἀνάσχεσθ’ ὦγαθαί,

766

καὶ προσταλαιπωρήσατ’ἔτ’ὀλίγον χρόνον,

767

ὡς χρησμὸς ἡμῖν ἐστιν ἐπικρατεῖν, ἐὰν

768

μὴ στασιάσωμεν · ἔστι δ’ὁ χρησμὸς οὑτοσί.

Γυνη Α

Γυ.

769

λέγ’αὐτὸν ἡμῖν ὅ τι λέγει.

Λυσιστρατη

Λυ.

769

σιγᾶτε δή.

770

ἀλλ’ὁπόταν πτήξωσι χελιδόνες εἰς ἕνα χῶρον,

771

τοὺς ἔποπας φεύγουσαι, ἀπόσχωνταίτε φαλήτων,

772

παῦλα κακῶν ἔσται, τὰ δ’ὑπέρτερα νέρτερα θήσει

773

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης —

Γυνη Β

Γυ.

773

ἐπάνω κατακεισόμεθ’ἡμεῖς;

Λυσιστρατη

Λυ.

774

ἢν δὲ διαστῶσιν καὶ ἀναπτῶνται πτερύγεσσιν

775

ἐξ ἱεροῦ ναοῖο χελιδόνες, οὐκέτι δόξει

776

ὄρνεον οὐ δ’ὁτιοῦν καταπυγωνέστερον εἶναι.

Γυνη Α

Γυ.

777

σαφής γ’ὁ χρησμὸς νὴ Δί’.

Λυσιστρατη

Λυ.

777

ὦ πάντες θεοί,

778

μή νυν ἀπείπωμεν ταλαιπωρούμεναι,

779

ἀλλ’εἰσίωμεν. καὶ γὰρ αἰσχρὸν τουτογὶ

780

ὦ φίλταται, τὸν χρησμὸν εἰ προδώσομεν.

Χορος γεροντων

Χο.

781

μῦθον βούλομαι λέξαι τιν’ὑμῖν, ὅν ποτ’ἤκουσ’

782

αὐτὸς ἔτι παῖς ὤν.

785

οὕτως ἦν νεανίσκος Μελανίων τις,

786

ὃς φεύγων γάμον ἀφίκετ’ἐς ἐρημίαν,

787

κἀν τοῖς ὄρεσιν ᾤκει ·

κᾆτ’ἐλαγοθήρει

πλεξάμενος ἄρκυς,

καὶ κύνα τιν’εἶχεν,

κοὐκέτι κατῆλθε πάλιν οἴκαδ’ὑπὸ μίσους.

793

οὕτω τὰς γυναῖκας ἐβδελύχθη

795

’κ’εῖνος, ἡμεῖςτ’οὐδὲν ἧττον

796

τοῦ Μελανίωνος οἱ σώφρονες.

γερων

γε.

797

βούλομαί σε γραῦ κύσαι —

Γυνη

Γυ.

798

κρόμμυόν τἄρ’οὐκ ἔδει.

γερων

γε.

799

κἀνατείνας λακτίσαι.

Γυνη

Γυ.

800

τὴν λόχμην πολλὴν φορεῖς.

Χορος γεροντων

Χο.

801

καὶ Μυρωνίδης γὰρ ἦν

802

τραχὺς ἐντεῦθεν μελάμπυγός

803

τε τοῖς ἐχθροῖς ἅπασιν,

804

ὥς δὲ καὶ Φορμίων.

Χορος Γυναικων

Χο.

805

κἀγὼ βούλομαι μῦθόν τιν’ὑμῖν ἀντιλέξαι

806

τῷ Μελανίωνι.

807

Τίμων ἦν ἀίδρυτός τις ἀβάτοισιν

810

ἐν σκώλοισι τὸ πρόσωπον περιειργμένος,

Ἐρινύων ἀπορρώξ.

οὗτος οὖν ὁ Τίμων

…

ᾤχεθ’ὑπὸ μίσους

πολλὰ καταρασάμενος ἀνδράσι πονηροῖς.

816

οὕτω ’κεῖνος ὑμῶν ἀντεμίσει

817

τοὺς πονηροὺς ἄνδρας ἀεί,

820

ταῖσι δὲ γυναιξὶν ἦν φίλτατος.

Γυνη

Γυ.

821

τὴν γνάθον βούλει θένω;

γερων

γε.

822

μηδαμῶς · † ἔδεισά γε †.

Γυνη

Γυ.

823

ἀλλὰ κρούσω τῷ σκέλει;

γερων

γε.

824

τὸν σάκανδρον ἐκφανεῖς.

Χορος Γυναικων

Χο.

825

ἀλλ’ὅμως ἂν οὐκ ἴδοις

826

καίπερ οὔσης γραὸς ὄντ’αὐτὸν

827

κομήτην, ἀλλ’ἀπεψιλωμένον

828

τῷ λύχνῳ.

Λυσιστρατη

Λυ.

829

ἰοὺ ἰοὺ γυναῖκες ἴτε δεῦρ’ὡς ἐμὲ

830

ταχέως.

Γυνη

Γυ.

830

τί δ’ἔστιν; εἰπέ μοι τίς ἡ βοή;

Λυσιστρατη

Λυ.

831

ἄνδρ’ἄνδρ’ὁρῶ προσιόντα παραπεπληγμένον,

832

τοῖς τῆς Ἀφροδίτης ὀργίοις εἰλημμένον.

833

ὦ πότνια Κύπρου καὶ Κυθήρων καὶ Πάφου

834

μεδέουσ’, ἴθ’ὀρθὴν ἥνπερ ἔρχι τὴν ὁδόν.

Γυνη

Γυ.

835

ποῦ δ’ἐστὶν ὅστις ἐστί;

Λυσιστρατη

Λυ.

835

παρὰ τὸ τῆς Χλόης.

Γυνη

Γυ.

836

ὢ νὴ Δί’ἔστι δῆτα. τίς κἀστίν ποτε;

Λυσιστρατη

Λυ.

837

ὁρᾶτε · γιγνώσκει τις ὑμῶν;

Μυρρινη

Μυ.

837

νὴ Δία

838

ἔγωγε · κἀστὶν οὑμὸς ἀνὴρ Κινησίας.

Λυσιστρατη

Λυ.

839

σὸν ἔργον ἤδη τοῦτον ὀπτᾶν καὶ στρέφειν

840

κἀξηπεροπεύειν καὶ φιλεῖν καὶ μὴ φιλεῖν,

841

καὶ πάνθ’ὑπέχειν πλὴν ὧν σύνοιδεν ἡ κύλιξ.

Μυρρινη

Μυ.

842

ἀμέλει ποιήσω ταῦτ’ἐγώ.

Λυσιστρατη

Λυ.

842

καὶ μὴν ἐγὼ

843

ξυνηπεροπεύσω σοι παραμένουσ’ἐνθαδί,

844

καὶ ξυσταθεύσω τοῦτον. ἀλλ’ἀπέλθετε.

Κινησιας

Κι.

845

οἴμοι κακοδαίμων, οἷος ὁ σπασμός μ’ἔχει

846

χὠ τέτανος ὥσπερ ἐπὶ τροχοῦ στρεβλούμενον.

Λυσιστρατη

Λυ.

847

τίς οὗτος οὑντὸς τῶν φυλάκων ἑστώς;

Κινησιας

Κι.

847

ἐγώ.

Λυσιστρατη

Λυ.

848

ἀνήρ;

Κινησιας

Κι.

848

ἀνὴρ δῆτ’.

Λυσιστρατη

Λυ.

848

οὐκ ἄπει δῆτ’ἐκποδών;

Κινησιας

Κι.

849

σὺ δ’εἶ τίς ἡκβάλλουσά μ’;

Λυσιστρατη

Λυ.

849

ἡμεροσκόπος.

Κινησιας

Κι.

850

πρὸς τῶν θεῶν νυν ἐκκάλεσόν μοι Μυρρίνην.

Λυσιστρατη

Λυ.

851

ἰδοὺ καλέσω ’γὼ Μυρρίνην σοι; σὺ δὲ τίς εἶ;

Κινησιας

Κι.

852

ἀνὴρ ἐκείνης, Παιονίδης Κινησίας.

Λυσιστρατη

Λυ.

853

ὦ χαῖρε φίλτατ’· οὐ γὰρ ἀκλεὲς τοὔνομ

854

τὸ σὸν παρ’ἡμῖν ἐστιν οὐ δ’ἀνώνυμον.

855

ἀεὶ γὰρ ἡ γυνή σ’ἔχει διὰ στόμα.

856

κἂν ᾠὸν ἢ μῆλον λάβῃ, “Κινησίᾳ

857

τουτὶ γένοιτο,” φησίν.

Κινησιας

Κι.

857

ὢ πρὸς τῶν θεῶν.

Λυσιστρατη

Λυ.

858

νὴ τὴν Ἀφροδίτην · κἂν περὶ ἀνδρῶν γ’ἐμπέσῃ

859

λόγος τις, εἴρηκ’εὐθέως ἡ σὴ γυνὴ

860

ὅτι λῆρός ἐστι τἄλλα πρὸς Κινησίαν.

Κινησιας

Κι.

861

ἴθι νυν κάλεσον αὐτήν.

Λυσιστρατη

Λυ.

861

τί οὖν; δώσεις τί μοι;

Κινησιας

Κι.

862

ἔγωγέ σοι νὴ τὸν Δί’, ἢν βούλῃ γε σύ ·

863

ἔχω δὲ τοῦθ’· ὅπερ οὖν ἔχω, δίδωμί σοι.

Λυσιστρατη

Λυ.

864

φέρε νυν καλέσω καταβᾶσά σοι.

Κινησιας

Κι.

864

ταχύ νυν πάνυ.

865

ὡς οὐδεμίαν ἔχω γε τῷ βίῳ χάριν,

866

ἐξ οὗπερ αὕτη ’ξῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας ·

867

ἀλλ’ἄχθομαι μὲν εἰσιών, ἔρημα δὲ

868

εἶναι δοκεῖ μοι πάντα, τοῖς δὲ σιτίοις

869

χάριν οὐδεμίαν οἶδ’ἐσθίων · ἔστυκα γάρ.

Μυρρινη

Μυ.

870

φιλῶ φιλῶ ’γὼ τοῦτον · ἀλλ’οὐ βούλεται

871

ὑπ’ἐμοῦ φιλεῖσθαι. σὺ δ’ἐμὲ τούτῳ μὴ κάλει.

Κινησιας

Κι.

872

ὦ γλυκύτατον Μυρρινίδιον τί ταῦτα δρᾷς;

873

κατάβηθι δεῦρο.

Μυρρινη

Μυ.

873

μὰ Δί’ἐγὼ μὲν αὐτόσ’οὔ.

Κινησιας

Κι.

874

ἐμοῦ καλοῦντος οὐ καταβήσει Μυρρίνη;

Μυρρινη

Μυ.

875

οὐ γὰρ δεόμενος οὐδὲν ἐκκαλεῖς ἐμέ.

Κινησιας

Κι.

876

ἐγὼ οὐ δεόμενος; ἐπιτετριμμένος μὲν οὖν.

Μυρρινη

Μυ.

877

ἄπειμι.

Κινησιας

Κι.

877

μὴ δῆτ’, ἀλλὰ τῷ γοῦν παιδίῳ

878

ὑπάκουσον · οὗτος οὐ καλεῖς τὴν μαμμίαν;

Παις Κινησιου

Πα.

879

μαμμία, μαμμία, μαμμία.

Κινησιας

Κι.

880

αὕτη τί πάσχεις; οὐ δ’ἐλεεῖς τὸ παιδίον

881

ἄλουτον ὂν κἄθηλον ἕκτην ἡμέραν;

Μυρρινη

Μυ.

882

ἔγωγ’ἐλεῶ δῆτ’· ἀλλ’ἀμελὴς αὐτῷ πατὴρ

883

ἔστιν.

Κινησιας

Κι.

883

κατάβηθ’ὦ δαιμονία τῷ παιδίῳ.

Μυρρινη

Μυ.

884

οἷον τὸ τεκεῖν · καταβατέον. τί γὰρ πάθω;

Κινησιας

Κι.

885

ἐμοὶ γὰρ αὕτη καὶ νεωτέρα δοκεῖ

886

πολλῷ γεγενῆσθαι κἀγανώτερον βλέπειν ·

887

χἂ δυσκολαίνει πρὸς ἐμὲ καὶ βρενθύεται,

888

ταῦτ’αὐτὰ δή ’σθ’ἃ κἄμ’ἐπιτρίβει τῷ πόθῳ.

Μυρρινη

Μυ.

889

ὦ γλυκύτατον σὺ τεκνίδιον κακοῦ πατρός,

890

φέρε σε φιλήσω γλυκύτατον τῇ μαμμίᾳ.

Κινησιας

Κι.

891

τί ὦ πονήρα ταῦτα ποιεῖς χἀτέραις

892

πείθει γυναιξί, κἀμέτ’ἄχθεσθαι ποιεῖς

893

αὐτήτε λυπεῖ;

Μυρρινη

Μυ.

893

μὴ πρόσαγε τὴν χεῖρά μοι.

Κινησιας

Κι.

894

τὰ δ’ἔνδον ὄντα τἀμὰ καὶ σὰ χρήματα

895

χεῖρον διατίθης.

Μυρρινη

Μυ.

895

ὀλίγον αὐτῶν μοι μέλει.

Κινησιας

Κι.

896

ὀλίγον μέλει σοι τῆς κρόκης φορουμένης

897

ὑπὸ τῶν ἀλεκτρυόνων;

Μυρρινη

Μυ.

897

ἔμοιγε νὴ Δία.

Κινησιας

Κι.

898

τὰ δὲ τῆς Ἀφροδίτης ἱέρ’ἀνοργίαστά σοι

899

χρόνον τοσοῦτόν ἐστιν. οὐ βαδιεῖ πάλιν;

Μυρρινη

Μυ.

900

μὰ Δί’οὐκ ἔγωγ’, ἢν μὴ διαλλαχθῆτέ γε

901

καὶ τοῦ πολέμου παύσησθε.

Κινησιας

Κι.

901

τοιγάρ, ἢν δοκῇ,

902

ποιήσομεν καὶ ταῦτα.

Μυρρινη

Μυ.

902

τοιγάρ, ἢν δοκῇ,

903

κἄγωγ’ἄπειμ’ἐκεῖσε · νῦν δ’ἀπομώμοκα.

Κινησιας

Κι.

904

σὺ δ’ἀλλὰ κατακλίνηθι μετ’ἐμοῦ διὰ χρόνου.

Μυρρινη

Μυ.

905

οὐ δῆτα · καίτοι σ’οὐκ ἐρῶ γ’ὡς οὐ φιλῶ.

Κινησιας

Κι.

906

φιλεῖς; τί οὖν οὐ κατεκλίνης ὦ Μύρριον;

Μυρρινη

Μυ.

907

ὦ καταγέλαστ’ἐναντίον τοῦ παιδίου;

Κινησιας

Κι.

908

μὰ Δί’ἀλλὰ τοῦτό γ’οἴκαδ’ὦ Μανῆ φέρε.

909

ἰδοὺ τὸ μέν σοι παιδίον καὶ δὴ ’κποδών,

910

σὺ δ’οὐ κατακλίνει.

Μυρρινη

Μυ.

910

ποῦ γὰρ ἄν τις καὶ τάλαν

911

δράσειε τοῦθ’;

Κινησιας

Κι.

911

ὅπου; τὸ τοῦ Πανὸς καλόν.

Μυρρινη

Μυ.

912

καὶ πῶς ἔθ’ἁγνὴ δῆτ’ἂν ἔλθοιμ’ἐς πόλιν;

Κινησιας

Κι.

913

κάλλιστα δήπου λουσαμένη τῇ Κλεψύδρᾳ.

Μυρρινη

Μυ.

914

ἔπειτ’ὀμόσασα δῆτ’ἐπιορκήσω τάλαν;

Κινησιας

Κι.

915

εἰς ἐμὲ τράποιτο · μηδὲν ὅρκου φροντίσῃς.

Μυρρινη

Μυ.

916

φέρε νυν ἐνέγκω κλινίδιον νῷν.

Κινησιας

Κι.

916

μηδαμῶς.

917

ἀρκεῖ χαμαὶ νῷν.

Μυρρινη

Μυ.

917

μὰ τὸν Ἀπόλλω μή σ’ἐγὼ

918

καίπερ τοιοῦτον ὄντα κατακλινῶ χαμαί.

Κινησιας

Κι.

919

ἥ τοι γυνὴ φιλεῖ με, δήλη ’στὶν καλῶς.

Μυρρινη

Μυ.

920

ἰδοὺ κατάκεισ’ἀνύσας τι, κἀγὼ ’κδύομαι.

921

καίτοι, τὸ δεῖνα, ψίαθός ἐστ’ἐξοιστέα.

Κινησιας

Κι.

922

ποία ψίαθος; μὴ μοί γε.

Μυρρινη

Μυ.

922

νὴ τὴν Ἄρτεμιν,

923

αἰσχρὸν γὰρ ἐπὶ τόνου γε.

Κινησιας

Κι.

923

δός μοί νυν κύσαι.

Μυρρινη

Μυ.

924

ἰδού.

Κινησιας

Κι.

924

παπαιάξ · ἧκέ νυν ταχέως πάνυ.

Μυρρινη

Μυ.

925

ἰδοὺ ψίαθος · κατάκεισο, καὶ δὴ ’κδύομαι.

926

καίτοι, τὸ δεῖνα, προσκεφάλαιον οὐκ ἔχεις.

Κινησιας

Κι.

927

ἀλλ’οὐ δὲ δέομ’ἔγωγε.

Μυρρινη

Μυ.

927

νὴ Δί’ἀλλ’ἐγώ.

Κινησιας

Κι.

928

ἀλλ’ἢ τὸ πέος τόδ’Ἡρακλῆς ξενίζεται.

Μυρρινη

Μυ.

929

ἀνίστασ’, ἀναπήδησον. ἤδη πάντ’ἔχω.

Κινησιας

Κι.

930

ἅπαντα δῆτα. δεῦρό νυν ὦ χρύσιον.

Μυρρινη

Μυ.

931

τὸ στρόφιον ἤδη λύομαι. μέμνησό νυν ·

932

μή μ’ἐξαπατήσῃς τὰ περὶ τῶν διαλλαγῶν.

Κινησιας

Κι.

933

νὴ Δί’ἀπολοίμην ἆρα.

Μυρρινη

Μυ.

933

σισύραν οὐκ ἔχεις.

Κινησιας

Κι.

934

μὰ Δί’οὐ δὲ δέομαί γ’, ἀλλὰ βινεῖν βούλομαι.

Μυρρινη

Μυ.

935

ἀμέλει ποιήσεις τοῦτο · ταχὺ γὰρ ἔρχομαι.

Κινησιας

Κι.

936

ἅνθρωπος ἐπιτρίψει με διὰ τὰ στρώματα.

Μυρρινη

Μυ.

937

ἔπαιρε σαυτόν.

Κινησιας

Κι.

937

ἀλλ’ἐπῆρται τοῦτό γε.

Μυρρινη

Μυ.

938

βούλει μυρίσω σε;

Κινησιας

Κι.

938

μὰ τὸν Ἀπόλλω μὴ μέ γε.

Μυρρινη

Μυ.

939

νὴ τὴν Ἀφροδίτην ἤντε βούλῃ γ’ἤντε μή.

Κινησιας

Κι.

940

εἴθ’ἐκχυθείη τὸ μύρον ὦ Ζεῦ δέσποτα.

Μυρρινη

Μυ.

941

πρότεινέ νυν τὴν χεῖρα κἀλείφου λαβών.

Κινησιας

Κι.

942

οὐχ ἡδὺ τὸ μύρον μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτογί,

943

εἰ μὴ διατριπτικόν γε κοὐκ ὄζον γάμων.

Μυρρινη

Μυ.

944

τάλαιν’ἐγὼ τὸ Ῥόδιον ἤνεγκον μύρον.

Κινησιας

Κι.

945

ἀγαθόν · ἔα αὔτ’ὦ δαιμονία.

Μυρρινη

Μυ.

945

ληρεῖς ἔχων.

Κινησιας

Κι.

946

κάκιστ’ἀπόλοιθ’ὁ πρῶτος ἑψήσας μύρον.

Μυρρινη

Μυ.

947

λαβὲ τόνδε τὸν ἀλάβαστον.

Κινησιας

Κι.

947

ἀλλ’ἕτερον ἔχω.

948

ἀλλ’ᾠζυρὰ κατάκεισο καὶ μή μοι φέρε

949

μηδέν.

Μυρρινη

Μυ.

949

ποιήσω ταῦτα νὴ τὴν Ἄρτεμιν.

950

ὑπολύομαι γοῦν. ἀλλ’ὅπως ὦ φίλτατε

951

σπονδὰς ποιεῖσθαι ψηφιεῖ.

Κινησιας

Κι.

951

βουλεύσομαι.

952

ἀπολώλεκέν με κἀπιτέτριφεν ἡ γυνὴ

953

τάτ’ἄλλα πάντα κἀποδείρασ’οἴχεται.

954

οἴμοι τί πάθω; τίνα βινήσω

955

τῆς καλλίστης πασῶν ψευσθείς;

956

πῶς ταυτηνὶ παιδοτροφήσω;

957

ποῦ Κυναλώπηξ;

958

μίσθωσόν μοι τὴν τίτθην.

Χορος γεροντων

Χο.

959

ἐν δεινῷ γ’ὦ δύστηνε κακῷ

960

τείρει ψυχὴν ἐξαπατηθείς.

961

κἄγωγ’οἰκτίρω σ’αἰαῖ.

962

ποῖος γὰρ ἂν ἢ νέφρος ἀντίσχοι,

963

ποία ψυχή, ποῖοι δ’ὄρχεις,

964

ποία δ’ὀσφῦς, ποῖος δ’ὄρρος

965

κατατεινόμενος

966

καὶ μὴ βινῶν τοὺς ὄρθρους;

Κινησιας

Κι.

967

ὦ Ζεῦ δεινῶν ἀντισπασμῶν.

Χορος γεροντων

Χο.

968

ταυτὶ μέντοι νυνί σ’ἐποίησ’

969

ἡ παμβδελυρὰ καὶ παμμυσαρά.

Κινησιας

Κι.

970

μὰ Δί’ἀλλὰ φίλη καὶ παγγλυκερά.

Χορος γεροντων

Χο.

971

ποία γλυκερά; μιαρὰ μιαρά.

Κινησιας

Κι.

972

μιαρὰ δῆτ’ὦ Ζεῦ ὦ Ζεῦ ·

973

εἴθ’αὐτὴν ὥσπερ τοὺς θωμοὺς

974

μεγάλῳ τυφῷ καὶ πρηστῆρι

975

ξυστρέψας καὶ ξυγγογγύλας

976

οἴχοιο φέρων, εἶτα μεθείης,

977

ἡ δὲ φέροιτ’αὖ πάλιν ἐς τὴν γῆν,

978

κᾆτ’ἐξαίφνης

979

περὶ τὴν ψωλὴν περιβαίη.

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

980

πᾷ τᾶν Ἀσανᾶν ἐστιν ἁ γερωχία

981

ἢ τοὶ πρυτάνιες; λῶ τι μυσίξαι νέον.

Κινησιας

Κι.

982

σὺ δ’εἶ πότερον ἄνθρωπος ἢ κονίσαλος;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

983

κᾶρυξ ἐγὼν ὦ κυρσάνιε ναὶ τὼ σιὼ

984

ἔμολον ἀπὸ Σπάρτας περὶ τᾶν διαλλαγᾶν.

Κινησιας

Κι.

985

κἄπειτα δόρυ δῆθ’ὑπὸ μάλης ἥκεις ἔχων;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

986

οὐ τὸν Δί’οὐκ ἐγών γα.

Κινησιας

Κι.

986

ποῖ μεταστρέφει;

987

τί δὴ προβάλλει τὴν χλαμύδ’; ἢ βουβωνιᾷς

988

ὑπὸ τῆς ὁδοῦ;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

988

παλαιόρ γα ναὶ τὸν Κάστορα

989

ὥνθρωπος.

Κινησιας

Κι.

989

ἀλλ’ἔστυκας ὦ μιαρώτατε.

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

990

οὐ τὸν Δί’οὐκ ἐγών γα · μη δ’αὖ πλαδδίη.

Κινησιας

Κι.

991

τί δ’ἐστί σοι τοδί;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

991

σκυτάλα Λακωνικά.

Κινησιας

Κι.

992

εἴπερ γε χαὔτη ’στὶ σκυτάλη Λακωνική.

993

ἀλλ’ὡς πρὸς εἰδότ’ἐμὲ σὺ τἀληθῆ λέγε.

994

τί τὰ πράγμαθ’ὑμῖν ἐστι τἀν Λακεδαίμονι;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

995

ὀρσὰ Λακεδαίμων πᾶα καὶ τοὶ σύμμαχοι

996

ἅπαντες ἐστύκαντι · Πελλάνας δὲ δεῖ.

Κινησιας

Κι.

997

ἀπὸ τοῦ δὲ τουτὶ τὸ κακὸν ὑμῖν ἐνέπεσεν;

998

ἀπὸ Πανός;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

998

οὔκ, ἀλλ’ἆρχεν οἰῶ Λαμπιτώ,

999

ἔπειτα τἄλλαι ταὶ κατὰ Σπάρταν ἅμα

1000

γυναῖκες ᾇπερ ἀπὸ μιᾶς ὑσπλαγίδος

1001

ἀπήλααν τὼς ἄνδρας ἀπὸ τῶν ὑσσάκων.

Κινησιας

Κι.

1002

πῶς οὖν ἔχετε;

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

1002

μογίομες. ἂν γὰρ τὰν πόλιν

1003

ᾇπερ λυχνοφορίοντες ἐπικεκύφαμες.

1004

ταὶ γὰρ γυναῖκες οὐ δὲ τῶ μύρτω σιγεῖν

1005

ἐῶντι, πρίν γ’ἅπαντες ἐξ ἑνὸς λόγω

1006

σπονδὰς ποιησώμεσθα ποττὰν Ἑλλάδα.

Κινησιας

Κι.

1007

τουτὶ τὸ πρᾶγμα πανταχόθεν ξυνομώμοται

1008

ὑπὸ τῶν γυναικῶν · ἄρτι νυνὶ μανθάνω.

1009

ἀλλ’ὡς τάχιστα φράζε περὶ διαλλαγῶν

1010

αὐτοκράτορας πρέσβεις ἀποπέμπειν ἐνθαδί.

1011

ἐγὼ δ’ἑτέρους ἐνθένδε τῇ βουλῇ φράσω

1012

πρέσβεις ἑλέσθαι τὸ πέος ἐπιδείξας τοδί.

Κηρυξ Λακεδαιμονιων

Κη.

1013

ποτάομαι · κράτιστα γὰρ παντᾷ λέγεις.

Χορος γεροντων

Χο.

1014

οὐδέν ἐστι θηρίον γυναικὸς ἀμαχώτερον,

1015

οὐ δὲ πῦρ, οὐ δ’ὧδ’ἀναιδὴς οὐδεμία πόρδαλις.

Χορος Γυναικων

Χο.

1016

ταῦτα μέντοι σὺ ξυνιεὶς εἶτα πολεμεῖς ἐμοί,

1017

ἐξὸν ὦ πόνηρε σοὶ βέβαιον ἔμ’ἔχειν φίλην;

Χορος γεροντων

Χο.

1018

ὡς ἐγὼ μισῶν γυναῖκας οὐδέποτε παύσομαι.

Χορος Γυναικων

Χο.

1019

ἀλλ’ὅταν βούλῃ σύ · νῦν δ’οὖν οὔ σε περιόψομαι

1020

γυμνὸν ὄνθ’οὕτως. ὁρῶ γὰρ ὡς καταγέλαστος εἶ.

1021

ἀλλὰ τὴν ἐξωμίδ’ἐνδύσω σε προσιοῦσ’ἐγώ.

Χορος γεροντων

Χο.

1022

τοῦτο μὲν μὰ τὸν Δί’οὐ πονηρὸν ἐποιήσατε ·

1023

ἀλλ’ὑπ’ὀργῆς γὰρ πονηρᾶς καὶ τότ’ἀπέδυν ἐγώ.

Χορος Γυναικων

Χο.

1024

πρῶτα μὲν φαίνει γ’ἀνήρ, εἶτ’οὐ καταγέλαστος εἶ.

1025

κεἴ με μὴ ’λύπεις, ἐγώ σου κἂν τόδε τὸ θηρίον

1026

τοὐπὶ τὠφθαλμῷ λαβοῦσ’ἐξεῖλον ἂν ὃ νῦν ἔνι.

Χορος γεροντων

Χο.

1027

τοῦτ’ἄρ’ἦν με τοὐπιτρῖβον, δακτύλιος οὑτοσί ·

1028

ἐκσκάλευσον αὐτό, κᾆτα δεῖξον ἀφελοῦσά μοι ·

1029

ὡς τὸν ὀφθαλμόν γέ μου νὴ τὸν Δία πάλαι δάκνει.

Χορος Γυναικων

Χο.

1030

ἀλλὰ δράσω ταῦτα · καίτοι δύσκολος ἔφυς ἀνήρ.

1031

ἦ μέγ’ὦ Ζεῦ χρῆμ’ἰδεῖν τῆς ἐμπίδος ἔνεστί σοι.

1032

οὐχ ὁρᾷς; οὐκ ἐμπίς ἐστιν ἥδε Τρικορυσία;

Χορος γεροντων

Χο.

1033

νὴ Δί’ὤνησάς γέ μ’, ὡς πάλαι γέ μ’ἐφρεωρύχει,

1034

ὥστ’ἐπειδὴ ’ξῃρέθη, ῥεῖ μου τὸ δάκρυον πολύ.

Χορος Γυναικων

Χο.

1035

ἀλλ’ἀποψήσω σ’ἐγώ, καίτοι πάνυ πονηρὸς εἶ,

1036

καὶ φιλήσω.

Χορος γεροντων

Χο.

1036

μὴ φιλήσῃς.

Χορος Γυναικων

Χο.

1036

ἤντε βούλῃ γ’ἤντε μή.

Χορος γεροντων

Χο.

1037

ἀλλὰ μὴ ὥρασ’ἵκοισθ’· ὡς ἐστὲ θωπικαὶ φύσει,

1038

κἄστ’ἐκεῖνο τοὔπος ὀρθῶς κοὐ κακῶς εἰρημένον,

1039

οὔτε σὺν πανωλέθροισιν οὔτ’ἄνευ πανωλέθρων.

1040

ἀλλὰ νυνὶ σπένδομαί σοι, καὶ τὸ λοιπὸν οὐκέτι

1041

οὔτε δράσω φλαῦρον οὐδὲν οὔθ’ὑφ’ὑμῶν πείσομαι.

1042

ἀλλὰ κοινῇ συσταλέντες τοῦ μέλους ἀρξώμεθα.

Χορος

Χο.

1043

οὐ παρασκευαζόμεσθα

1044

τῶν πολιτῶν οὐδέν’ὦνδρες

1045

φλαῦρον εἰπεῖν οὐ δὲ ἕν.

1046

ἀλλὰ πολὺ τοὔμπαλιν πάντ’ἀγαθὰ καὶ λέγειν

1047

καὶ δρᾶν · ἱκανὰ γὰρ τὰ κακὰ καὶ τὰ παρακείμενα.

1048

ἀλλ’ἐπαγγελλέτω πᾶς ἀνὴρ καὶ γυνή,

1050

εἴ τις ἀργυρίδιον δεῖται

1051

λαβεῖν μνᾶς ἢ δύ’ἢ τρεῖς,

1052

ὡς † πόλλ’ἔσω ’στὶν †

1053

κἄχομεν βαλλάντια.

1054

κἄν ποτ’εἰρήνη φανῇ,

1055

ὅστις ἂν νυνὶ δανείσηται

1056

παρ’ἡμῶν,

1057

ἃν λάβῃ μηκέτ’ἀποδῷ.

1058

ἑστιᾶν δὲ μέλλομεν ξένους

1059

τινὰς Καρυστίους,

1060

ἄνδρας καλούςτε κἀγαθούς.

1061

κἄστιν ἔτ’ἔτνος τι · καὶ δελφάκιον ἦν τί μοι,

1062

καὶ τοῦτο τέθυχ’, ὡς τὰ κρέ’ἔδεσθ’ἁπαλὰ καὶ καλά.

1063

ἥκετ’οὖν εἰς ἐμοῦ τήμερον · πρῲ δὲ χρὴ

1064

τοῦτο δρᾶν λελουμένους

1065

αὔτούςτε καὶ τὰ παιδί’, εἶτ’εἴσω βαδίζειν,

1066

μη δ’ἐρέσθαι μηδένα,

1067

ἀλλὰ χωρεῖν ἄντικρυς

1068

ὥσπερ οἴκαδ’εἰς ἑαυτῶν

1070

γεννικῶς, ὡς

1071

ἡ θύρα κεκλῄσεται.

1072

καὶ μὴν ἀπὸ τῆς Σπάρτης οἱδὶ πρέσβεις ἕλκοντες ὑπήνας

1073

χωροῦσ’, ὥσπερ χοιροκομεῖον περὶ τοῖς μηροῖσιν ἔχοντες.

1074

ἄνδρες Λάκωνες πρῶτα μέν μοι χαίρετε,

1075

εἶτ’εἴπαθ’ἡμῖν πῶς ἔχοντες ἥκετε.

Λακων

Λα.

1076

τί δεῖ ποθ’ὑμὲ πολλὰ μυσίδδειν ἔπη;

1077

ὁρῆν γὰρ ἔξεσθ’ὡς ἔχοντες ἵκομες.

Χορος

Χο.

1078

βαβαί · νενεύρωται μὲν ἥδε συμφορὰ

1079

δεινῶς, † τεθερμῶσθαί γε † χεῖρον φαίνεται.

Λακων

Λα.

1080

ἄφατα. τί κα λέγοι τις; ἀλλ’ὅπᾳ σέλει

1081

παντᾷ τις ἐλσὼν ἁμὶν εἰράναν σέτω.

Χορος

Χο.

1082

καὶ μὴν ὁρῶ καὶ τούσδε τοὺς αὐτόχθονας

1083

ὥσπερ παλαιστὰς ἄνδρας ἀπὸ τῶν γαστέρων

1084

θαἰμάτι’ἀποστέλλοντας · ὥστε φαίνεται

1085

ἀσκητικὸν τὸ χρῆμα τοῦ νοσήματος.

Αθηναιος

Αθ.

1086

τίς ἂν φράσεις ποῦ’στιν ἡ Λυσιστράτη;

1087

ὡς ἄνδρες ἡμεῖς οὑτοιὶ τοιουτοιί.

Χορος

Χο.

1088

χαὔτη ξυνᾴδει χἠτέρα ταύτῃ νόσῳ.

1089

ἦ που πρὸς ὄρθρον σπασμὸς ὑμᾶς λαμβάνει;

Αθηναιος

Αθ.

1090

μὰ Δί’ἀλλὰ ταυτὶ δρῶντες ἐπιτετρίμμεθα.

1091

ὥστ’εἴ τις ἡμᾶς μὴ διαλλάξει ταχύ,

1092

οὐκ ἔσθ’ὅπως οὐ Κλεισθένη βινήσομεν.

Χορος

Χο.

1093

εἰ σωφρονεῖτε, θαἰμάτια λήψεσθ’, ὅπως

1094

τῶν Ἑρμοκοπιδῶν μή τις ὑμᾶς ὄψεται.

Αθηναιος

Αθ.

1095

νὴ τὸν Δί’εὖ μέντοι λέγεις.

Λακων

Λα.

1095

ναὶ τὼ σιὼ

1096

παντᾷ γα. φέρε τὸ ἔσθος ἀμβαλώμεθα.

Αθηναιος

Αθ.

1097

ὢ χαίρετ’ὦ Λάκωνες · αἰσχρά γ’ἐπάθομεν.

Λακων

Λα.

1098

ὦ Πολυχαρείδα δεινά κ’αὖ ’πεπόνθεμες,

1099

αἰ εἶδον ἁμὲ τὤνδρες ἀμπεφλασμένως.

Αθηναιος

Αθ.

1100

ἄγε δὴ Λάκωνες αὔθ’ἕκαστα χρὴ λέγειν.

1101

ἐπὶ τί πάρεστε δεῦρο;

Λακων

Λα.

1101

περὶ διαλλαγᾶν

1102

πρέσβεις.

Αθηναιος

Αθ.

1102

καλῶς δὴ λέγετε · χἠμεῖς τουτογί.

1103

τί οὐ καλοῦμεν δῆτα τὴν Λυσιστράην,

1104

ἥπερ διαλλάξειεν ἡμᾶς ἂν μόνη;

Λακων

Λα.

1105

ναὶ τὼ σιὼ κἂν λῆτε τὸν Λυσίστρατον.

Αθηναιος

Αθ.

1106

ἀλλ’οὐδὲν ἡμᾶς, ὡς ἔοικε, δεῖ καλεῖν ·

1107

αὐτὴ γάρ, ὡς ἤκουσεν, ἥδ’ἐξέρχεται.

Χορος

Χο.

1108

χαῖρ’ὦ πασῶν ἀνδρειοτάτη · δεῖ δὴ νυνί σε γενέσθαι

1109

δεινὴν δειλὴν ἀγαθὴν φαύλην σεμνὴν ἀγανὴν πολύπειρον ·

1110

ὡς οἱ πρῶτοι τῶν Ἑλλήνων τῇ σῇ ληφθέντες ἴυγγι

1111

συνεχώρησάν σοι καὶ κοινῇ τἀγκλήματα πάντ’ἐπέτρεψαν.

Λυσιστρατη

Λυ.

1112

ἀλλ’οὐχὶ χαλεπὸν τοὔργον, εἰ λάβοι γέ τις

1113

ὀργῶντας ἀλλήλωντε μὴ ’κπειρωμένους.

1114

τάχα δ’εἴσομαι ’γώ. ποῦ ’στιν ἡ Διαλλαγή;

1115

πρόσαγε λαβοῦσα πρῶτα τοὺς Λακωνικούς,

1116

καὶ μὴ χαλεπῇ τῇ χειρὶ μη δ’αὐθαδικῇ,

1117

μη δ’ὥσπερ ἡμῶν ἅνδρες ἀμαθῶς τοῦτ’ἔδρων,

1118

ἀλλ’ὡς γυναῖκας εἰκός, οἰκείως πάνυ,

1119

ἢν μὴ διδῷ τὴν χεῖρα, τῆς σάθης ἄγε.

1120

ἴθι καὶ σὺ τούτους τοὺς Ἀθηναίους ἄγε,

1121

οὗ δ’ἂν διδῶσι πρόσαγε τούτους λαβομένη.

1122

ἄνδρες Λάκωνες στῆτε παρ’ἐμὲ πλησίον,

1123

ἐνθένδε δ’ὑμεῖς, καὶ λόγων ἀκούσατε.

1124

ἐγὼ γυνὴ μέν εἰμι, νοῦς δ’ἔνεστί μοι,

1125

αὐτὴ δ’ἐμαυτῆς οὐ κακῶς γνώμης ἔχω,

1126

τοὺς δ’ἐκ πατρόςτε καὶ γεραιτέρων λόγους

1127

πολλοὺς ἀκούσασ’οὐ μεμούσωμαι κακῶς.

1128

λαβοῦσα δ’ὑμᾶς λοιδορῆσαι βούλομαι

1129

κοινῇ δικαίως, οἳ μιᾶς ἐκ χέρνιβος

1130

βωμοὺς περιρραίνοντες ὥσπερ ξυγγενεῖς

1131

Ὀλυμπίασιν, ἐν Πύλαις, Πυθοῖ “πόσους

1132

εἴποιμ’ἂν ἄλλους, εἴ με μηκύνειν δέοι ;’

1133

ἐχθρῶν παρόντων βαρβάρων στρατεύματι

1134

Ἕλληνας ἄνδρας καὶ πόλεις ἀπόλλυτε.

1135

εἷς μὲν λόγος μοι δεῦρ’ἀεὶ περαίνεται.

Αθηναιος

Αθ.

1136

ἐγὼ δ’ἀπόλλυμαί γ’ἀπεψωλημένος.

Λυσιστρατη

Λυ.

1137

εἶτ’ὦ Λάκωνες, πρὸς γὰρ ὑμᾶς τρέψομαι,

1138

οὐκ ἴσθ’ὅτ’ἐλθὼν δεῦρο Περικλείδας ποτὲ

1139

ὁ Λάκων Ἀθηναίων ἱκέτης καθέζετο

1140

ἐπὶ τοῖσι βωμοῖς ὠχρὸς ἐν φοινικίδι

1141

στρατιὰν προσαιτῶν; ἡ δὲ Μεσσήνη τότε

1142

ὑμῖν ἐπέκειτο χὠ θεὸς σείων ἅμα.

1143

ἐλθὼν δὲ σὺν ὁπλίταισι τετρακισχιλίοις

1144

Κίμων ὅλην ἔσωσε τὴν Λακεδαίμονα.

1145

ταυτὶ παθόντες τῶν Ἀθηναίων ὕπο

1146

δῃοῦτε χώραν, ἧς ὑπ’εὖ πεπόνθατε;

Αθηναιος

Αθ.

1147

ἀδικοῦσιν οὗτοι νὴ Δί’ὦ Λυσιστράτη.

Λακων

Λα.

1148

ἀδικίομες · ἀλλ’ὁ πρωκτὸς ἄφατον ὡς καλός.

Λυσιστρατη

Λυ.

1149

ὑμᾶς δ’ἀφήσειν τοὺς Ἀθηναίους μ’οἴει;

1150

οὐκ ἴσθ’ὅθ’ὑμᾶς οἱ Λάκωνες αὖθις αὖ

1151

κατωνάκας φοροῦντας ἐλθόντες δορὶ

1152

πολλοὺς μὲν ἄνδρας Θετταλῶν ἀπώλεσαν,

1153

πολλοὺς δ’ἑταίρους Ἱππίου καὶ ξυμμάχους,

1154

ξυνεκμαχοῦντες τῇ τόθ’ἡμέρᾳ μόνοι,

1155

κἠλευθέρωσαν κἀντὶ τῆς κατωνάκης

1156

τὸν δῆμον ὑμῶν χλαῖναν ἠμπέσχον πάλιν;

Λακων

Λα.

1157

οὔπα γυναῖκ’ὄπωπα χαϊωτεραν.

Αθηναιος

Αθ.

1158

ἐγὼ δὲ κύσθον γ’οὐδέπω καλλίονα.

Λυσιστρατη

Λυ.

1159

τί δῆθ’υπηργμένων γε πολλῶν κἀγαθῶν

1160

μάχεσθε κοὐ παύεσθε τῆς μοχθηρίας;

1161

τί δ’οὐ διηλλάγητε; φέρε τί τοὐμποδών;

Λακων

Λα.

1162

ἁμές γε λῶμες, αἴ τις ἁμὶν τὤγκυκλον

1163

λῇ τοῦτ’ἀποδόμεν.

Λυσιστρατη

Λυ.

1163

ποῖον ὦ τᾶν;

Λακων

Λα.

1163

τὰν Πύλον,

1164

ἇσπερ πάλαι δεόμεθα καὶ βλιμάττομες.

Αθηναιος

Αθ.

1165

μὰ τὸν Ποσειδῶ τοῦτο μέν γ’οὐ δράσετε.

Λυσιστρατη

Λυ.

1166

ἄφετ’ ὦγάθ’αὐτοῖς.

Αθηναιος

Αθ.

1166

κᾆτα τίνα κινήσομεν;

Λυσιστρατη

Λυ.

1167

ἕτερόν γ’ἀπαιτεῖτ’ἀντὶ τούτου χωρίον.

Αθηναιος

Αθ.

1168

τὸ δεῖνα τοίνυν παράδοθ’ἡμῖν τουτονὶ

1169

πρώτιστα τὸν Ἐχινοῦντα καὶ τὸν Μηλιᾶ

1170

κόλπον τὸν ὄπισθεν καὶ τὰ Μεγαρικὰ σκέλη.

Λακων

Λα.

1171

οὐ τὼ σιὼ οὐχὶ πάντα γ’ὦ λισσάνιε.

Λυσιστρατη

Λυ.

1172

ἐᾶτε, μηδὲν διαφέρου περὶ σκελοῖν.

Αθηναιος

Αθ.

1173

ἤδη γεωργεῖν γυμνὸς ἀποδὺς βούλομαι.

Λακων

Λα.

1174

ἐγὼ δὲ κοπραγωγεῖν γα † πρῶτα † ναὶ τὼ σιώ.

Λυσιστρατη

Λυ.

1175

ἐπὴν διαλλαγῆτε, ταῦτα δράσετε.

1176

ἀλλ’εἰ δοκεῖ δρᾶν ταῦτα, βουλεύσασθε καὶ

1177

τοῖς ξυμμάχοις ἐλθόντες ἀνακοινώσατε.

Αθηναιος

Αθ.

1178

ποίοισιν ὦ τᾶν ξυμμάχοις; ἐστύκαμεν.

1179

οὐ ταὐτὰ δόξει τοῖσι συμμάχοισι νῷν

1180

βινεῖν ἅπασιν;

Λακων

Λα.

1180

τοῖσι γῶν ναὶ τὼ σιὼ

1181

ἁμοῖσι.

Αθηναιος

Αθ.

1181

καὶ γὰρ ναὶ μὰ Δία Καρυστίοις.

Λυσιστρατη

Λυ.

1182

καλῶς λέγετε. νῦν οὖν ὅπως ἁγνεύσετε,

1183

ὅπως ἂν αἱ γυναῖκες ὑμᾶς ἐν πόλει

1184

ξενίσωμεν ὧν ἐν ταῖσι κίσταις εἴχομεν.

1185

ὅρκους δ’ἐκεῖ καὶ πίστιν ἀλλήλοις δότε.

1186

κἄπειτα τὴν αὑτοῦ γυναῖχ’ὑμῶν λαβὼν

1187

ἄπεισ’ἕκαστος.

Αθηναιος

Αθ.

1187

ἀλλ’ἴωμεν ὡς τάχος.

Λακων

Λα.

1188

ἄγ’ὅπᾳ τυ λῇς.

Αθηναιος

Αθ.

1188

νὴ τὸν Δί’ὡς τάχιστ’ἄγε.

Χορος

Χο.

1189

στρωμάτων δὲ ποικίλων καὶ

1190

χλανιδίων καὶ ξυστίδων καὶ

1191

χρυσίων, ὅσ’ἐστί μοι,

1192

οὐ φθόνος ἔνεστί μοι πᾶσι παρέχειν φέρειν

1193

τοῖς παισίν, ὁπόταντε θυγάτηρ τινὶ κανηφορῇ.

1194

πᾶσιν ὑμῖν λέγω λαμβάνειν τῶν ἐμῶν

1195

χρημάτων νῦν ἔνδοθεν, καὶ

1196

μηδὲν οὕτως εὖ

1197

σεσημάνθαι τὸ μὴ οὐχὶ

1198

τοὺς ῥύπους ἀνασπάσαι,

1199

χἄττ’ἂν ἔνδον ᾖ φορεῖν.

1200

ὄψεται δ’οὐδὲν σκοπῶν, εἰ

1201

μή τις ὑμῶν

1202

ὀξύτερον ἐμοῦ βλέπει.

1203

εἰ δέ τῳ μὴ σῖτος ὑμῶν

1204

ἔστι, βόσκει δ’οἰκέτας καὶ

1205

σμικρὰ πολλὰ παιδία,

1206

ἔστι παρ’ἐμοῦ λαβεῖν πυρίδια λεπτὰ μέν,

1207

ὁ δ’ἄρτος ἀπὸ χοίνικος ἰδεῖν μάλα νεανίας.

1208

ὅστις οὖν βούλεται τῶν πενήτων ἴτω

1209

εἰς ἐμοῦ σάκκους ἔχων καὶ

1210

κωρύκους, ὡς λήψεται

1211

πυρούς · ὁ Μανῆς δ’

1212

οὑμὸς αὐτοῖς ἐμβαλεῖ.

1213

πρός γε μέντοι τὴν θύραν

1214

προαγορεύω μὴ βαδίζειν

1215

τὴν ἐμήν, ἀλλ’εὐλαβεῖσθαι τὴν κύνα.

Αθηναιος Α

Αθ.

1215

1216

ἄνοιγε τὴν θύραν · παραχωρεῖν οὐ θέλεις;

1217

ὑμεῖς τί κάθησθε; μῶν ἐγὼ τῇ λαμπάδι

1218

ὑμᾶς κατακαύσω; φορτικὸν τὸ χωρίον.

1219

οὐκ ἂν ποιήσαιμ’. εἰ δὲ πάνυ δεῖ τοῦτο δρᾶν,

1220

ὑμῖν χαρίσασθαι, προσταλαιπωρήσομεν.

Αθηναιος Β

Αθ.

1221

χἠμεῖς γε μετὰ σοῦ ξυνταλαιπωρήσομεν.

Αθηναιος Α

Αθ.

1221

1222

οὐκ ἄπιτε; κωκύσεσθε τὰς τρίχας μακρά.

1223

οὐκ ἄπιθ’, ὅπως ἂν οἱ Λάκωνες ἔνδοθεν

1224

καθ’ἡσυχίαν ἀπίωσιν εὐωχημένοι;

Αθηναιος Β

Αθ.

1224

1225

οὔπω τοιοῦτον συμπόσιον ὄπωπ’ἐγώ.

1226

ἦ καὶ χαρίεντες ἦσαν οἱ Λακωνικοί ·

1227

ἡμεῖς δ’ἐν οἴνῳ συμπόται σοφώτατοι.

Αθηναιος Α

Αθ.

1227

1228

ὀρθῶς γ’, ὁτιὴ νήφοντες οὐχ ὑγιαίνομεν ·

1229

ἢν τοὺς Ἀθηναίους ἐγὼ πείσω λέγων,

1230

μεθύοντες ἀεὶ πανταχοῖ πρεσβεύσομεν.

1231

νῦν μὲν γὰρ ὅταν ἔλθωμεν ἐς Λακεδαίμονα

1232

νήφοντες, εὐθὺς βλέπομεν ὅ τι ταράξομεν ·

1233

ὥσθ’ὅ τι μὲν ἂν λέγωσιν οὐκ ἀκούομεν,

1234

ἃ δ’οὐ λέγουσι, ταῦθ’ὑπονενοήκαμεν,

1235

ἀγγέλλομεν δ’οὐ ταὐτὰ τῶν αὐτῶν πέρι.

1236

νυνὶ δ’ἅπαντ’ἤρεσκεν · ὥστ’εἰ μέν γέ τις

1237

ᾄδοι Τελαμῶνος, Κλειταγόρας ᾄδειν δέον,

1238

ἐπῃνέσαμεν ἂν καὶ προσεπιωρκήσαμεν.

1239

ἀλλ’οὑτοιὶ γὰρ αὖθις ἔρχονται πάλιν

1240

ἐς ταὐτόν. οὐκ ἐρρήσετ’ὦ μαστιγίαι;

Αθηναιος Β

Αθ.

1240

1241

νὴ τὸν Δί’ὡς ἤδη γε χωροῦσ’ἔνδοθεν.

Λακων

Λα.

1242

ὦ Πολυχαρείδα λαβὲ τὰ φυσατήρια,

1243

ἵν’ἐγὼ διποδιάξωτε κἀείσω καλὸν

1244

ἐς τὼς Ἀσαναίωςτε † καὶ ἐς ἡμᾶς ἅμα †.

Αθηναιος

Αθ.

1245

λαβὲ δῆτα τὰς φυσαλλίδας πρὸς τῶν θεῶν,

1246

ὡς ἥδομαί γ’ὑμᾶς ὁρῶν ὀρχουμένους.

Χορος Λακεδαιμονιων

Χο.

1247

ὅρμαον

1248

τὼς κυρσανίως ὦ Μναμοΰνα

1249

τάντ’ἐμὰν Μῶαν, ἅτις

1250

οἶδεν ἁμὲ τώςτ’Ἀσαναίως,

1251

ὅκα τοὶ μὲν ἐπ’Ἀρταμιτίῳ

1252

πρὤκροον σιοείκελοι

1253

ποττὰ κᾶλα τὼς Μήδωςτ’ἐνίκων,

1254

ἁμὲ δ’αὖ Λεωνίδας

1255

ἆγεν ᾇπερ τὼς κάπρως

1256

θάγοντας οἰῶ τὸν ὀδόντα ·

1257

πολὺς δ’ἀμφὶ τὰς γένυας ἀφρὸς † ἤνσει †,

1258

πολὺς δ’ἁμᾷ καττῶν σκελῶν ἀφρὸς ἵετο.

1260

ἦν γὰρ τὤνδρες οὐκ ἐλάσσως

1261

τᾶς ψάμμας τοὶ Πέρσαι.

1262

ἀγροτέρα σηροκτόνε

1263

μόλε δεῦρο παρσένε σιὰ

1264

ποττὰς σπονδάς,

1265

ὡς συνέχῃς πολὺν ἁμὲ χρόνον.

1266

νῦν δ’αὖ φιλίατ’αἰὲς εὔπορος εἴη

1267

ταῖς συνθήκαις,

1268

καὶ τᾶν αἱμυλᾶν ἀλωπέκων παυσαίμεθα.

1269

ὢ δεῦρ’ἴθι δεῦρ’ὦ

1270

κυναγὲ παρσένε.

Αθηναιος

Αθ.

1271

ἄγε νυν ἐπειδὴ τἄλλα πεποίηται καλῶς,

1272

ἀπάγεσθε ταύτας ὦ Λάκωνες, τάσδετε

1275

ὑμεῖς · ἀνὴρ δὲ παρὰ γυναῖκα καὶ γυνὴ

1276

στήτω παρ’ἄνδρα, κᾆτ’ἐπ’ἀγαθαῖς συμφοραῖς

1277

ὀρχησάμενοι θεοῖσιν εὐλαβώμεθα

1278

τὸ λοιπὸν αὖθις μὴ ’ξαμαρτάνειν ἔτι.

Χορος Αθηναιων

Χο.

1279

πρόσαγε χορόν, ἔπαγε δὲ Χάριτας,

1280

ἐπὶ δὲ κάλεσον Ἄρτεμιν,

1281

ἐπὶ δὲ δίδυμον ἀγέχορον

1282

Ἰήιον

1283

εὔφρον’, ἐπὶ δὲ Νύσιον,

1284

ὃς μετὰ μαινάσι Βάκχιος ὄμμασι δαίεται,

1285

Δίατε πυρὶ φλεγόμενον, ἐπίτε

1286

πότνιαν ἄλοχον ὀλβίαν ·

1287

εἶτα δὲ δαίμονας, οἷς ἐπιμάρτυσι

1288

χρησόμεθ’οὐκ ἐπιλήσμοσιν

1289

Ἡσυχίας πέρι τῆς ἀγανόφρονος,

1290

ἣν ἐποίησε θεὰ Κύπρις.

ἀλαλαὶ ἰὴ παιήων ·

αἴρεσθ’ἄνω ἰαί,

ὡς ἐπὶ νίκῃ ἰαί.

εὐοῖ εὐοῖ, εὐαί εὐαί.

Αθηναιος

Αθ.

1295

πρόφαινε δὴ σὺ Μοῦσαν ἐπὶ νέᾳ νέαν.

Χορος Λακεδαιμονιων

Χο.

1296

Ταΰγετον αὖτ’ἐραννὸν ἐκλιπῶα

1297

Μῶα μόλε Λάκαινα πρεπτὸν ἁμὶν

1298

κλέωα τὸν Ἀμύκλαις σιὸν

1300

καὶ χαλκίοικον Ἀσάναν,

1301

Τυνδαρίδαςτ’ἀγασώς,

1302

τοὶ δὴ πὰρ Εὐρώταν ψιάδδοντι.

εἶα μάλ’ἔμβη

ὢ εἶα κοῦφα πάλλων,

ὡς Σπάρταν ὑμνίωμες,

τᾷ σιῶν χοροὶ μέλοντι

καὶ ποδῶν κτύπος,

ᾇτε πῶλοι ταὶ κόραι

πὰρ τὸν Εὐρωταν

ἀμπάλλοντι πυκνὰ ποδοῖν

1311

ἀγκονίωαι,

1312

ταὶ δὲ κόμαι σείονθ’ᾇπερ Βακχᾶν

1313

θυρσαδδωᾶν καὶ παιδδωᾶν.

1314

ἁγεῖται δ’ἁ Λήδας παῖς

1315

ἁγνὰ χοραγὸς εὐπρεπής.

1316

ἀλλ’ἄγε κόμαν παραμπύκιδδε χερί, ποδοῖντε πάδη

1317

ᾇ τις ἔλαφος · κρότον δ’ἁμᾷ ποίει χορωφελήταν.

1320

καὶ τὰν σιὰν δ’αὖ τὰν κρατίσταν Χαλκίοικον ὕμνει τὰν πάμμαχον.