The Knights
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
1ἰατταταιὰξ τῶν κακῶν, ἰατταταῖ.
2κακῶς Παφλαγόνα τὸν νεώνητον κακὸν
3αὐταῖσι βουλαῖς ἀπολέσειαν οἱ θεοί.
4ἐξ οὗ γὰρ εἰσήρρησεν ἐς τὴν οἰκίαν
5πληγὰς ἀεὶ προστρίβεται τοῖς οἰκέταις.
Νικιας
Νι.
Νι.
6κάκιστα δῆθ’οὗτός γε πρῶτος Παφλαγόνων
7αὐταῖς διαβολαῖς.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
7ὦ κακόδαιμον πῶς ἔχεις;
Νικιας
Νι.
Νι.
8κακῶς καθάπερ σύ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
8δεῦρο δὴ πρόσελθ’, ἵνα
9ξυναυλίαν κλαύσωμεν Οὐλύμπου νόμον.
Δημοσθενης και Νικιας
Δη.
Δη.
10μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ μυμῦ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
11τί κινυρόμεθ’ἄλλως; οὐκ ἐχρῆν ζητεῖν τινα
12σωτηρίαν νῷν, ἀλλὰ μὴ κλάειν ἔτι;
Νικιας
Νι.
Νι.
13τίς οὖν γένοιτ’ἄν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
13λέγε σύ.
Νικιας
Νι.
Νι.
13σὺ μὲν οὖν μοι λέγε,
14ἵνα μὴ μάχωμαι.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
14μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ.
Νικιας
Νι.
Νι.
16πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
15ἀλλ’εἰπὲ θαρρῶν, εἶτα κα- κἀγὼ σοὶ φράσω.
Νικιας
Νι.
Νι.
17ἀλλ’οὐκ ἔνι μοι τὸ θρέττε. πῶς ἂν οὖν ποτε
18εἴποιμ’ἂν αὐτὸ δῆτα κομψευριπικῶς;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
19μὴ ’μοί γε, μὴ ’μοί, μὴ διασκανδικίσῃς ·
20ἀλλ’εὑρέ τιν’ἀπόκινον ἀπὸ τοῦ δεσπότου.
Νικιας
Νι.
Νι.
21λέγε δὴ μόλωμεν ξυνεχὲς ὡδὶ ξυλλαβών.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
22καὶ δὴ λέγω μόλωμεν.
Νικιας
Νι.
Νι.
22ἐξόπισθε νῦν
23αὐτὸ φάθι τοῦ μόλωμεν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
23αὐτό.
Νικιας
Νι.
Νι.
23πάνυ καλῶς.
24ὥσπερ δεφόμενος νῦν ἀτρέμα πρῶτον λέγε
25τὸ μόλωμεν, εἶτα δ’αὐτό, κα- κᾆτ’ἐπάγων πυκνόν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
26μόλωμεν αὐτὸ μόλωμεν αὐτομολῶμεν.
Νικιας
Νι.
Νι.
26ἢν
27οὐχ ἡδύ;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
27νὴ Δία · πλήν γε περὶ τῷ δέρματι
28δέδοικα τουτονὶ τὸν οἰωνόν.
Νικιας
Νι.
Νι.
28τί δαί;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
29ὁτιὴ τὸ δέρμα δεφομένων ἀπέρχεται.
Νικιας
Νι.
Νι.
30κράτιστα τοίνυν τῶν παρόντων ἐστὶ νῷν,
31θεῶν ἰόντε προσπεσεῖν του πρὸς βρέτας.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
32† ποῖον βρέτας †; ἐτεὸν ἡγεῖ γὰρ θεούς;
Νικιας
Νι.
Νι.
33ἔγωγε.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
33ποίῳ χρώμενος τεκμηρίῳ;
Νικιας
Νι.
Νι.
34ὁτιὴ θεοῖσιν ἐχθρός εἰμ’. οὐκ εἰκότως;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
35εὖ προσβιβάζεις μ’. ἀλλ’ἑτέρᾳ πῃ σκεπτέον.
36βούλει τὸ πρᾶγμα τοῖς θεαταῖσιν φράσω;
Νικιας
Νι.
Νι.
37οὐ χεῖρον · ἓν δ’αὐτοὺς παραιτησώμεθα,
38ἐπίδηλον ἡμῖν τοῖς προσώποισιν ποιεῖν,
39ἢν τοῖς ἔπεσι χαίρωσι καὶ τοῖς πράγμασιν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
40λέγοιμ’ἂν ἤδη. νῷν γάρ ἐστι δεσπότης
41ἄγροικος ὀργὴν κυαμοτρὼξ ἀκράχολος,
42Δῆμος πυκνίτης, δύσκολον γερόντιον
43ὑπόκωφον. οὗτος τῇ προτέρᾳ νουμηνίᾳ
44ἐπρίατο δοῦλον, βυρσοδέψην Παφλαγόνα,
45πανουργότατον καὶ διαβολώτατόν τινα.
46οὗτος καταγνοὺς τοῦ γέροντος τοὺς τρόπους,
47ὁ βυρσοπαφλαγών, ὑποπεσὼν τὸν δεσπότην
48ᾔκαλλ’ἐθώπευ’ἐκολάκευ’ἐξηπάτα
49κοσκυλματίοις ἄκροισι τοιαυτὶ λέγων ·
50ὦ Δῆμε λοῦσαι πρῶτον ἐκδικάσας μίαν,
51ἐνθοῦ ῥόφησον ἔντραγ’ἔχε τριώβολον.
52βούλει παραθῶ σοι δόρπον; εἶτ’ἀναρπάσας
53ὅ τι ἄν τις ἡμῶν σκευάσῃ, τῷ δεσπότῃ
54Παφλαγὼν κεχάρισται τοῦτο. καὶ πρώην γ’ἐμοῦ
55μᾶζαν μεμαχότος ἐν Πύλῳ Λακωνικήν,
56πανουργότατά πως περιδραμὼν ὑφαρπάσας
57αὐτὸς παρέθηκε τὴν ὑπ’ἐμοῦ μεμαγμένην,
58ἡμᾶς δ’ἀπελαύνει κα- κοὐκ ἐᾷ τὸν δεσπότην
59ἄλλον θεραπεύειν, ἀλλὰ βυρσίνην ἔχων
60δειπνοῦντος ἑστὼς ἀποσοβεῖ τοὺς ῥήτορας.
61ᾄδει δὲ χρησμούς · ὁ δὲ γέρων σιβυλλιᾷ.
62ὁ δ’αὐτὸν ὡς ὁρᾷ μεμακκοακότα,
63τέχνην πεποίηται. τοὺς γὰρ ἔνδον ἄντικρυς
64ψευδῆ διαβάλλει · κα- κᾆτα μαστιγούμεθα
65ἡμεῖς · Παφλαγὼν δὲ περιθέων τοὺς οἰκέτας
66αἰτεῖ ταράττει δωροδοκεῖ λέγων τάδε ·
67“ὁρᾶτε τὸν Ὕλαν δι’ἐμὲ μαστιγούμενον;
68εἰ μή μ’ἀναπείσετ’, ἀποθανεῖσθε τήμερον”.
69ἡμεῖς δὲ δίδομεν · εἰ δὲ μή, πατούμενοι
70ὑπὸ τοῦ γέροντος ὀκταπλάσιον χέζομεν.
71νῦν οὖν ἀνύσαντε φροντίσωμεν ὠ- ὦγαθέ,
72ποίαν ὁδὸν νὼ τρεπτέον καὶ πρὸς τίνα.
Νικιας
Νι.
Νι.
73κράτιστ’ἐκείνην τὴν μόλωμεν ὠ- ὦγαθέ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
74ἀλλ’οὐχ οἷόντε τὸν Παφλαγόν’οὐδὲν λαθεῖν ·
75ἐφορᾷ γὰρ οὗτος πάντ’. ἔχει γὰρ τὸ σκέλος
76τὸ μὲν ἐν Πύλῳ, τὸ δ’ἓτερον ἐν τη- τἠκκλησίᾳ.
77τοσόνδε δ’αὐτοῦ βῆμα διαβεβηκότος
78ὁ πρωκτός ἐστιν αὐτόχρημ’ἐν Χάοσιν,
79τὼ χεῖρ’ἐν Αἰτωλοῖς, ὁ νοῦς δ’ἐν Κλωπιδῶν.
Νικιας
Νι.
Νι.
80κράτιστον οὖν νῷν ἀποθανεῖν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
80ἀλλὰ σκόπει,
81ὅπως ἂν ἀποθάνοιμεν ἀνδρικώτατα.
Νικιας
Νι.
Νι.
82πῶς δῆτα πῶς γένοιτ’ἂν ἀνδρικώτατα;
83βέλτιστον ἡμῖν αἷμα ταύρειον πιεῖν.
84ὁ Θεμιστοκλέους γὰρ θάνατος αἱρετώτερος.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
85μὰ Δί’ἀλλ’ἄκρατον οἶνον ἀγαθοῦ δαίμονος.
86ἴσως γὰρ ἂν χρηστόν τι βουλευσαίμεθα.
Νικιας
Νι.
Νι.
87ἰδού γ’ἄκρατον. περὶ πότου γοῦν ἐστί σοι;
88πῶς δ’ἂν μεθύων χρηστόν τι βουλεύσαιτ’ἀνήρ;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
89ἄληθες οὗτος; κρουνοχυτρολήραιον εἶ.
90οἶνον σὺ τολμᾷς εἰς ἐπίνοιαν λοιδορεῖν;
91οἴνου γὰρ εὕροις ἄν τι πρακτικώτερον;
92ὁρᾷς, ὅταν πίνωσιν ἄνθρωποι τότε
93πλουτοῦσι διαπράττουσι νικῶσιν δίκας
94εὐδαιμονοῦσιν ὠφελοῦσι τοὺς φίλους.
95ἀλλ’ἐξένεγκέ μοι ταχέως οἴνου χοᾶ,
96τὸν νοῦν ἵν’ἄρδω καὶ λέγω τι δεξιόν.
Νικιας
Νι.
Νι.
97οἴμοι τί ποθ’ἡμᾶς ἐργάσει τῷ σῷ πότῳ;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
98ἀγάθ’· ἀλλ’ἔνεγκ’· ἐγὼ δὲ κατακλινήσομαι.
99ἢν γὰρ μεθυσθῶ, πάντα ταυτὶ καταπάσω
100βουλευματίων καὶ γνωμιδίων καὶ νοιδίων.
Νικιας
Νι.
Νι.
101ὡς εὐτυχῶς ὅτι οὐκ ἐλήφθην ἔνδοθεν
102κλέπτων τὸν οἶνον.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
102εἰπέ μοι Παφλαγὼν τί δρᾷ;
Νικιας
Νι.
Νι.
103ἐπίπαστα λείξας δημιόπραθ’ὁ βάσκανος
104ῥέγκει μεθύων ἐν ταῖσι βύρσαις ὕπτιος.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
105ἴθι νυν ἄκρατον ἐγκάναξόν μοι πολὺν
106σπονδήν.
Νικιας
Νι.
Νι.
106λαβὲ δὴ καὶ σπεῖσον ἀγαθοῦ δαίμονος.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
107ἕλχ’ἕλκε τὴν τοῦ δαίμονος τοῦ Πραμνίου.
108ὦ δαῖμον ἀγαθὲ σὸν τὸ βούλευμ’, οὐκ ἐμόν.
Νικιας
Νι.
Νι.
109εἴπ’, ἀντιβολῶ, τί ἔστι;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
109τοὺς χρησμοὺς ταχὺ
110κλέψας ἔνεγκε τοῦ Παφλαγόνος ἔνδοθεν,
111ἕως καθεύδει.
Νικιας
Νι.
Νι.
111ταῦτ’. ἀτὰρ τοῦ δαίμονος
112δέδοιχ’ὅπως μὴ τεύξομαι κακοδαίμονος.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
113φέρε νυν ἐγὼ μ’αὐτῷ προσαγάγω τὸν χοᾶ.
114τὸν νοῦν ἵν’ἄρδω καὶ λέγω τι δεξιόν.
Νικιας
Νι.
Νι.
115ὡς μεγάλ’ὁ Παφλαγὼν πέρδεται καὶ ῥέγκεται,
116ὥστ’ἔλαθον αὐτὸν τὸν ἱερὸν χρησμὸν λαβών,
117ὅνπερ μάλιστ’ἐφύλαττεν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
117ὦ σοφώτατε.
118φέρ’αὐτὸν ἵν’ἀναγνῶ · σὺ δ’ἔγχεον πιεῖν
119ἀνύσας τι. φέρ’ἴδω τί ἄρ’ἔνεστιν αὐτόθι.
120ὦ λόγια. δός μοι δὸς τὸ ποτήριον ταχύ.
Νικιας
Νι.
Νι.
121ἰδού. τί φησ’ὁ χρησμός;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
121ἑτέραν ἔγχεον.
Νικιας
Νι.
Νι.
122ἐν τοῖς λογίοις ἔνεστιν “ἑτέραν ἔγχεον”;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
123ὦ Βάκι.
Νικιας
Νι.
Νι.
123τί ἔστι;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
123δὸς τὸ ποτήριον ταχύ.
Νικιας
Νι.
Νι.
124πολλῷ γ’ὁ Βάκις ἐχρῆτο τῷ ποτηρίῳ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
125ὦ μιαρὲ Παφλαγὼν ταῦτ’ἄρ’ἐφυλάττου πάλαι,
126τὸν περὶ σεαυτοῦ χρησμὸν ὀρρωδῶν;
Νικιας
Νι.
Νι.
126τιή;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
127ἐνταῦθ’ἔνεστιν, αὐτὸς ὡς ἀπόλλυται.
Νικιας
Νι.
Νι.
128καὶ πῶς;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
128ὅπως; ὁ χρησμὸς ἄντικρυς λέγει
129ὡς πρῶτα μὲν στυππειοπώλης γίγνεται,
130ὃς πρῶτος ἕξει τῆς πόλεως τὰ πράγματα.
Νικιας
Νι.
Νι.
131εἷς οὑτοσὶ πώλης. τί το- τοὐντεῦθεν; λέγε.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
132μετὰ τοῦτον αὖθις προβατοπώλης δεύτερος.
Νικιας
Νι.
Νι.
133δύο τώδε πώλα. καὶ τί τόνδε χρὴ παθεῖν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
134κρατεῖν, ἕως ἕτερος ἀνὴρ βδελυρώτερος
135αὐτοῦ γένοιτο · μετὰ δὲ ταῦτ’ἀπόλλυται.
136ἐπιγίγνεται γὰρ βυρσοπώλης ὁ Παφλαγών,
137ἅρπαξ κεκράκτης Κυκλοβόρου φωνὴν ἔχων.
Νικιας
Νι.
Νι.
138τὸν προβατοπώλην ἦν ἄρ’ἀπολέσθαι χρεὼν
139ὑπὸ βυρσοπώλου;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
139νὴ Δί’.
Νικιας
Νι.
Νι.
139οἴμοι δείλαιος.
140πόθεν οὖν ἂν ἔτι γένοιτο πώλης εἶς μόνος;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
141ἔτ’ἐστὶν εἷς ὑπερφυᾶ τέχνην ἔχων.
Νικιας
Νι.
Νι.
142εἴπ’, ἀντιβολῶ, τίς ἐστιν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
142εἴπω;
Νικιας
Νι.
Νι.
142νὴ Δία.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
143ἀλλαντοπώλης ἔσθ’ὁ τοῦτον ἐξολῶν.
Νικιας
Νι.
Νι.
144ἀλλαντοπώλης; ὦ Πόσειδον τῆς τέχνης.
145φέρε ποῦ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐξευρήσομεν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
146ζητῶμεν αὐτόν.
Νικιας
Νι.
Νι.
146ἀλλ’ὁδὶ προσέρχεται
147ὥσπερ κατὰ θεὸν εἰς ἀγοράν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
147ὦ μακάριε
148ἀλλαντοπῶλα, δεῦρο δεῦρ’ὦ φίλτατε
149ἀνάβαινε σωτὴρ τῇ πόλει καὶ νῷν φανείς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
150τί ἔστι; τί με καλεῖτε;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
150δεῦρ’ἔλθ’, ἵνα πύθῃ
151ὡς εὐτυχὴς εἶ καὶ μεγάλως εὐδαιμονεῖς.
Νικιας
Νι.
Νι.
152ἴθι δὴ κάθελ’αὐτοῦ το- τοὐλεὸν καὶ τοῦ θεοῦ
153τὸν χρησμὸν ἀναδίδαξον αὐτὸν ὡς ἔχει ·
154ἐγὼ δ’ἰὼν προσκέψομαι τὸν Παφλαγόνα.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
155ἄγε δὴ σὺ κατάθου πρῶτα τὰ σκεύη χαμαί ·
156ἔπειτα τὴν γῆν πρόσκυσον καὶ τοὺς θεούς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
157ἰδού · τί ἔστιν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
157ὦ μακάρι’ὦ πλούσιε,
158ὦ νῦν μὲν οὐδεὶς αὔριον δ’ὑπέρμεγας,
159ὦ τῶν Ἀθηνῶν ταγὲ τῶν εὐδαιμόνων.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
160τί μ’ὠ- ὦγάθ’οὐ πλύνειν ἐᾷς τὰς κοιλίας
161πωλεῖντε τοὺς ἀλλᾶντας, ἀλλὰ καταγελᾷς;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
162ὦ μῶρε ποίας κοιλίας; δευρὶ βλέπε.
163τὰς στίχας ὁρᾷς τὰς τῶνδε τῶν λαῶν;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
163ὁρῶ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
164τούτων ἁπάντων αὐτὸς ἀρχέλας ἔσει,
165καὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ τῶν λιμένων καὶ τῆς πυκνός ·
166βουλὴν πατήσεις καὶ στρατηγοὺς κλαστάσεις,
167δήσεις φυλάξεις, ἐν πρυτανείῳ λαικάσει.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
168ἐγώ;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
168σὺ μέντοι · κα- κοὐδέπω γε πάνθ’ὁρᾷς.
169ἀλλ’ἐπανάβηθι κα- κἀπὶ το- τοὐλεὸν τοδὶ
170καὶ κάτιδε τὰς νήσους ἁπάσας ἐν κύκλῳ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
171καθορῶ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
171τί δαί; τα- τἀμπόρια καὶ τὰς ὁλκάδας;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
172ἔγωγε.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
172πῶς οὖν οὐ μεγάλως εὐδαιμονεῖς;
173ἔτι νῦν τὸν ὀφθαλμὸν παράβαλλ’ἐς Καρίαν
174τὸν δεξιόν, τὸν δ’ἕτερον ἐς Καρχηδόνα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
175εὐδαιμονήσω δ’εἰ διαστραφήσομαι;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
176οὐκ ἀλλὰ διὰ σοῦ ταῦτα πάντα πέρναται.
177γίγνει γάρ, ὡς ὁ χρησμὸς οὑτοσὶ λέγει,
178ἀνὴρ μέγιστος.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
178εἰπέ μοι καὶ πῶς ἐγὼ
179ἀλλαντοπώλης ὢν ἀνὴρ γενήσομαι;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
180δι’αὐτὸ γάρ τοι τοῦτο καὶ γίγνει μέγας,
181ὁτιὴ πονηρὸς κα- κἀξ ἀγορᾶς εἶ καὶ θρασύς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
182οὐκ ἀξιῶ ’γὼ ’μαυτὸν ἰσχύειν μέγα.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
183οἴμοι τί ποτ’ἔσθ’ὅτι σαυτὸν οὐ φῂς ἄξιον;
184ξυνειδέναι τί μοι δοκεῖς σαυτῷ καλόν.
185μῶν ἐκ καλῶν εἶ κα- κἀγαθῶν;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
185μὰ τοὺς θεοὺς
186εἰ μὴ ’κ πονηρῶν γ’.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
186ὦ μακάριε τῆς τύχης
187ὅσον πέπονθας ἀγαθὸν ἐς τὰ πράγματα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
188ἀλλ’ὠ- ὦγάθ’οὐ δὲ μουσικὴν ἐπίσταμαι
189πλὴν γραμμάτων, καὶ ταῦτα μέντοι κακὰ κακῶς.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
190τουτὶ μόνον σ’ἔβλαψεν, ὅτι καὶ κακὰ κακῶς.
191ἡ δημαγωγία γὰρ οὐ πρὸς μουσικοῦ
192ἔτ’ἐστὶν ἀνδρὸς οὐ δὲ χρηστοῦ τοὺς τρόπους,
193ἀλλ’εἰς ἀμαθῆ καὶ βδελυρόν. ἀλλὰ μὴ παρῇς
194ἅ σοι διδόασ’ἐν τοῖς λογίοισιν οἱ θεοί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
195πῶς δῆτά φησ’ὁ χρησμός;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
195εὖ νὴ τοὺς θεοὺς
196καὶ ποικίλως πως καὶ σοφῶς ᾐνιγμένος ·
197ἀλλ’ὁπόταν μάρψῃ βυρσαίετος ἀγκυλοχήλης
198γαμφηλῇσι δράκοντα κοάλεμον αἱματοπώτην,
199δὴ τότε Παφλαγόνων μὲν ἀπόλλυται ἡ σκοροδάλμη,
200κοιλιοπώλῃσιν δὲ θεὸς μέγα κῦδος ὀπάζει,
201αἴ κεν μὴ πωλεῖν ἀλλᾶντας μᾶλλον ἕλωνται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
202πῶς οὖν πρὸς ἐμὲ ταῦτ’ἐστίν; ἀναδίδασκέ με.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
203βυρσαίετος μὲν ὁ Παφλαγών ἐσθ’οὑτοσί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
204τί δ’ἀγκυλοχήλης ἐστίν;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
204αὐτό που λέγει,
205ὅτι ἀγκύλαις ταῖς χερσὶν ἁρπάζων φέρει.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
206ὁ δράκων δὲ πρὸς τί;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
206τοῦτο περιφανέστατον.
207ὁ δράκων γάρ ἐστι μακρὸν ὅτ’ἀλλᾶς αὖ μακρόν.
208εἶθ’αἱματοπώτης ἔσθ’ὅτ’ἀλλᾶς κα- χὠ δράκων ·
209τὸν οὖν δράκοντά φησι τὸν βυρσαίετον
210ἤδη κρατήσειν, αἴ κε μὴ θαλφθῇ λόγοις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
211τὰ μὲν λόγι’αἰκάλλει με · θαυμάζω δ’ὅπως
212τὸν δῆμον οἷόςτ’ἐπιτροπεύειν εἴμ’ἐγώ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
213φαυλότατον ἔργον · ταῦθ’ἅπερ ποιεῖς ποίει ·
214τάραττε καὶ χόρδευ’ὁμοῦ τὰ πράγματα
215ἅπαντα, καὶ τὸν δῆμον ἀεὶ προσποιοῦ
216ὑπογλυκαίνων ῥηματίοις μαγειρικοῖς.
217τὰ δ’ἄλλα σοι πρόσεστι δημαγωγικά,
218φωνὴ μιαρά, γέγονας κακῶς, ἀγοραῖος εἶ ·
219ἔχεις ἅπαντα πρὸς πολιτείαν ἃ δεῖ ·
220χρησμοίτε συμβαίνουσι καὶ τὸ Πυθικόν.
221ἀλλὰ στεφανοῦ καὶ σπένδε τῷ Κοαλέμῳ ·
222κα- χὤπως ἀμυνεῖ τὸν ἄνδρα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
222καὶ τίς ξύμμαχος
223γενήσεταί μοι; καὶ γὰρ οἵτε πλούσιοι
224δεδίασιν αὐτὸν ὅτε πένης βδύλλει λεώς.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
225ἀλλ’εἰσὶν ἱππῆς ἄνδρες ἀγαθοὶ χίλιοι
226μισοῦντες αὐτόν, οἳ βοηθήσουσί σοι,
227καὶ τῶν πολιτῶν οἱ καλοίτε κα- κἀγαθοί,
228καὶ τῶν θεατῶν ὅστις ἐστὶ δεξιός,
229κα- κἀγὼ μετ’αὐτῶν κα- χὠ θεὸς ξυλλήψεται.
230καὶ μὴ δέδιθ’· οὐ γάρ ἐστιν ἐξῃκασμένος,
231ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ αὐτὸν οὐδεὶς ἤθελεν
232τῶν σκευοποιῶν εἰκάσαι. πάντως γε μὴν
233γνωσθήσεται · τὸ γὰρ θέατρον δεξιόν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
234οἴμοι κακοδαίμων ὁ Παφλαγὼν ἐξέρχεται.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
235οὔτοι μὰ τοὺς δώδεκα θεοὺς χαιρήσετον,
236ὁτιὴ ’πὶ τῷ δήμῳ ξυνόμνυτον πάλαι.
237τουτὶ τί δρᾷ τὸ Χαλκιδικὸν ποτήριον;
238οὐκ ἔσθ’ὅπως οὐ Χαλκιδέας ἀφίστατον.
239ἀπολεῖσθον ἀποθανεῖσθον ὦ μιαρωτάτω.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
240οὗτος τί φεύγεις; οὐ μενεῖς; ὦ γεννάδα
241ἀλλαντοπῶλα μὴ προδῷς τὰ πράγματα.
242ἄνδρες ἱππῆς παραγένεσθε · νῦν ὁ καιρός. ὦ Σίμων,
243ὦ Παναίτι’οὐκ ἐλᾶτε πρὸς τὸ δεξιὸν κέρας;
244ἅνδρες ἐγγύς. ἀλλ’ἀμύνου κα- κἀπαναστρέφου πάλιν.
245ὁ κονιορτὸς δῆλος αὐτῶν ὡς ὁμοῦ προσκειμένων.
246ἀλλ’ἀμύνου καὶ δίωκε καὶ τροπὴν αὐτοῦ ποιοῦ.
Χορος Ιππεων
Χο.
Χο.
247παῖε παῖε τὸν πανοῦργον καὶ ταραξιππόστρατον
248καὶ τελώνην καὶ φάραγγα καὶ Χάρυβδιν ἁρπαγῆς,
249καὶ πανοῦργον καὶ πανοῦργον · πολλάκις γὰρ αὔτ’ἐρῶ.
250καὶ γὰρ οὗτος ἦν πανοῦργος πολλάκις τῆς ἡμέρας.
251ἀλλὰ παῖε καὶ δίωκε καὶ τάραττε καὶ κύκα
252καὶ βδελύττου, καὶ γὰρ ἡμεῖς, κα- κἀπικείμενος βόα ·
253εὐλαβοῦ δὲ μὴ ’κφύγῃ σε · καὶ γὰρ οἶδε τὰς ὁδούς,
254ἅσπερ Εὐκράτης ἔφευγεν εὐθὺ τῶν κυρηβίων.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
255ὦ γέροντες ἡλιασταί, φράτερες τριωβόλου,
256οὓς ἐγὼ βόσκω κεκραγὼς καὶ δίκαια κα- κἄδικα,
257παραβοηθεῖθ’, ὡς ὑπ’ἀνδρῶν τύπτομαι ξυνωμοτῶν.
Χορος
Χο.
Χο.
258ἐν δίκῃ γ’, ἐπεὶ τὰ κοινὰ πρὶν λαχεῖν κατεσθίεις,
259κα- κἀποσυκάζεις πιέζων τοὺς ὑπευθύνους σκοπῶν,
260ὅστις αὐτῶν ὠμός ἐστιν ἢ πέπων ἢ μὴ πέπων,
261κα- κἄν τιν’αὐτῶν γνῷς ἀπράγμον’ὄντα καὶ κεχηνότα,
262καταγαγὼν ἐκ Χερρονήσου διαβαλὼν ἀγκυρίσας
263εἶτ’ἀποστρέψας τὸν ὦμον αὐτὸν ἐνεκολήβασας ·
264καὶ σκοπεῖς γε τῶν πολιτῶν ὅστις ἐστὶν ἀμνοκῶν,
265πλούσιος καὶ μὴ πονηρὸς καὶ τρέμων τὰ πράγματα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
266ξυνεπίκεισθ’ὑμεῖς; ἐγὼ δ’ἄνδρες δι’ὑμᾶς τύπτομαι,
267ὅτι λέγειν γνώμην ἔμελλον ὡς δίκαιον ἐν πόλει
268ἑστάναι μνημεῖον ὑμῶν ἐστιν ἀνδρείας χάριν.
Χορος
Χο.
Χο.
269ὡς δ’ἀλαζών, ὡς δὲ μάσθλης · εἶδες οἷ’ὑπέρχεται
270ὡσπερεὶ γέροντας ἡμᾶς καὶ κοβαλικεύεται;
271ἀλλ’ἐὰν ταύτῃ γε νικᾷ, ταυτῃὶ πεπλήξεται ·
272ἢν δ’ὑπεκκλίνῃ γε δευρί, τὸ σκέλος κυρηβάσει.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
273ὦ πόλις καὶ δῆμ’ὑφ’οἵων θηρίων γαστρίζομαι.
Χορος
Χο.
Χο.
274καὶ κέκραγας, ὥσπερ ἀεὶ τὴν πόλιν καταστρέφει;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
275ἀλλ’ἐγώ σε τῇ βοῇ ταύτῃ γε πρῶτα τρέψομαι.
Χορος
Χο.
Χο.
276ἀλλ’ἐὰν μέντοι γε νικᾷς τῇ βοῇ, τήνελλος εἶ ·
277ἢν δ’ἀναιδείᾳ παρέλθῃ σ’, ἡμέτερος ὁ πυραμοῦς.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
278τουτονὶ τὸν ἄνδρ’ἐγὼ ’νδείκνυμι, καὶ φήμ’ἐξάγειν
279ταῖσι Πελοποννησίων τριήρεσι ζωμεύματα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
280ναὶ μὰ Δία κα- κἄγωγε τοῦτον, ὅτι κενῇ τῇ κοιλίᾳ
281ἐσδραμὼν ἐς τὸ πρυτανεῖον, εἶτα πάλιν ἐκθεῖ πλέᾳ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
282νὴ Δί’ἐξάγων γε τα- τἀπόρρηθ’, ἅμ’ἄρτον καὶ κρέας
283καὶ τέμαχος, οὗ Περικλέης οὐκ ἠξιώθη πώποτε.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
284ἀποθανεῖσθον αὐτίκα μάλα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
285τριπλάσιον κεκράξομαί σου.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
286καταβοήσομαι βοῶν σε.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
287κατακεκράξομαί σε κράζων.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
288διαβαλῶ σ’ἐὰν στρατηγῇς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
289κυνοκοπήσω σου τὸ νῶτον.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
290περιελῶ σ’ἀλαζονείαις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
291ὑποτεμοῦμαι τὰς ὁδούς σου.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
292βλέψον ἔς μ’ἀσκαρδάμυκτος.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
293ἐν ἀγορᾷ κα- κἀγὼ τέθραμμαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
294διαφορήσω σ’εἴ τι γρύξει.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
295κοπροφορήσω σ’εἰ λαλήσεις.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
296ὁμολογῶ κλέπτειν · σὺ δ’οὐχί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
297νὴ τὸν Ἑρμῆν τὸν ἀγοραῖον,
298κα- κἀπιορκῶ γε βλεπόντων.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
299ἀλλότρια τοίνυν σοφίζει,
300καὶ φανῶ σε τοῖς πρυτάνεσιν
301ἀδεκατεύτους τῶν θεῶν ἱερὰς
302ἔχοντα κοιλίας.
Χορος
Χο.
Χο.
303ὦ μιαρὲ καὶ βδελυρὲ † καὶ κεκράκτα †, τοῦ σοῦ θράσους
305πᾶσα μὲν γῆ πλέα, πᾶσα δ’ἐκκλησία, καὶ τέλη
306καὶ γραφαὶ καὶ δικαστήρι’, ὦ βορβοροτάραξι καὶ
310τὴν πόλιν ἅπασαν ἡμῶν ἀνατετυρβακώς,
311ὅστις ἡμῶν τὰς Ἀθήνας ἐκκεκώφωκας βοῶν,
313κα- κἀπὸ τῶν πετρῶν ἄνωθεν τοὺς φόρους θυννοσκοπῶν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
314οἶδ’ἐγὼ τὸ πρᾶγμα τοῦθ’ὅθεν πάλαι καττύεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
315εἰ δὲ μὴ σύ γ’οἶσθα κάττυμ’, οὐ δ’ἐγὼ χορδεύματα,
316ὅστις ὑποτέμνων ἐπώλεις δέρμα μοχθηροῦ βοὸς
317τοῖς ἀγροίκοισιν πανούργως, ὥστε φαίνεσθαι παχύ,
318καὶ πρὶν ἡμέραν φορῆσαι μεῖζον ἦν δυοῖν δοχμαῖν.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
319νὴ Δία κα- κἀμὲ τοῦτ’ἔδρασε τα- ταὐτόν, ὥστε κατάγελων
320πάμπολυν τοῖς δημόταισι καὶ φίλοις παρασχεθεῖν ·
321πρὶν γὰρ εἶναι Περγασῆσιν ἔνεον ἐν ταῖς ἐμβάσιν.
Χορος
Χο.
Χο.
322ἆρα δῆτ’οὐκ ἀπ’ἀρχῆς ἐδήλους ἀναίδειαν,
325ἥπερ μόνη προστατεῖ ῥητόρων;
326ᾗ σὺ πιστεύων ἀμέλγεις τῶν ξένων τοὺς καρπίμους,
327πρῶτος ὤν · ὁ δ’Ἱπποδάμου λείβεται θεώμενος.
328ἀλλ’ἐφάνη γὰρ ἀνὴρ ἕτερος πολὺ
329σοῦ μιαρώτερος, ὥστε με χαίρειν,
330ὅς σε παύσει καὶ πάρεισι, δῆλός ἐστιν αὐτόθεν,
331πανουργίᾳτε καὶ θράσει
332καὶ κοβαλικεύμασιν.
333ἀλλ’ὦ τραφεὶς ὅθενπέρ εἰσιν ἄνδρες οἵπερ εἰσίν,
334νῦν δεῖξον ὡς οὐδὲν λέγει τὸ σωφρόνως τραφῆναι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
335καὶ μὴν ἀκούσαθ’οἷός ἐστιν οὑτοσὶ πολίτης.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
336οὐκ αὖ μ’ἐάσεις;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
336μὰ Δί’ἐπεὶ κα- κἀγὼ πονηρός εἰμι.
Χορος
Χο.
Χο.
337ἐὰν δὲ μὴ ταύτῃ γ’ὑπείκῃ, λέγ’ὅτι κα- κἀκ πονηρῶν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
338οὐκ αὖ μ’ἐάσεις;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
338μὰ Δία.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
338ναὶ μὰ Δία.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
338μὰ τὸν Ποσειδῶ.
339ἀλλ’αὐτὸ περὶ τοῦ πρότερος εἰπεῖν πρῶτα διαμαχοῦμαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
340οἴμοι διαρραγήσομαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
340καὶ μὴν ἐγὼ οὐ παρήσω.
Χορος
Χο.
Χο.
341πάρες πάρες πρὸς τῶν θεῶν αὐτῷ διαρραγῆναι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
342τῷ καὶ πεποιθὼς ἀξιοῖς ἐμοῦ λέγειν ἔναντα;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
343ὁτιὴ λέγειν οἷόςτε κα- κἀγὼ καὶ καρυκοποιεῖν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
344ἰδοὺ λέγειν. καλῶς γ’ἂν οὖν σὺ πρᾶγμα προσπεσόν σοι
345ὠμοσπάρακτον παραλαβὼν μεταχειρίσαιο χρηστῶς.
346ἀλλ’οἶσθ’ὅπερ πεπονθέναι δοκεῖς; ὅπερ τὸ πλῆθος.
347εἴ που δικίδιον εἶπας εὖ κατὰ ξένου μετοίκου,
348τὴν νύκτα θρυλῶν καὶ λαλῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς σεαυτῷ,
349ὕδωρτε πίνων κα- κἀπιδεικνὺς τοὺς φίλουςτ’ἀνιῶν,
350ᾤου δυνατὸς εἶναι λέγειν. ὦ μῶρε τῆς ἀνοίας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
351τί δαὶ σὺ πίνων τὴν πόλιν πεποίηκας, ὥστε νυνὶ
352ὑπὸ σοῦ μονωτάτου κατεγλωττισμένην σιωπᾶν;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
353ἐμοὶ γὰρ ἀντέθηκας ἀνθρώπων τίν’; ὅστις εὐθὺς
354θύννεια θερμὰ καταφαγών, κα- κᾆτ’ἐπιπιὼν ἀκράτου
355οἴνου χοᾶ κασαλβάσω τοὺς ἐν Πύλῳ στρατηγούς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
356ἐγὼ δέ γ’ἤνυστρον βοὸς καὶ κοιλίαν ὑείαν
357καταβροχθίσας κα- κᾆτ’ἐπιπιὼν τὸν ζωμὸν ἀναπόνιπτος
358λαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω.
Χορος
Χο.
Χο.
359τὰ μὲν ἄλλα μ’ἤρεσας λέγων ·. ἓν δ’οὐ προσίεταί με,
360τῶν πραγμάτων ὁτιὴ μόνος τὸν ζωμὸν ἐκροφήσει.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
361ἀλλ’οὐ λάβρακας καταφαγὼν Μιλησίους κλονήσεις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
362ἀλλὰ σχελίδας ἐδηδοκὼς ὠνήσομαι μέταλλα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
363ἐγὼ δ’ἐπεσπηδῶν γε τὴν βουλὴν βίᾳ κυκήσω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
364ἐγὼ δὲ κινήσω γέ σου τὸν πρωκτὸν ἀντὶ φύσκης.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
365ἐγὼ δέ γ’ἐξέλξω σε τῆς πυγῆς θύραζε κύβδα.
Χορος
Χο.
Χο.
366νὴ τὸν Ποσειδῶ κα- κἀμέ τα- τἄρ’, ἤνπερ γε τοῦτον ἕλκῃς.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
367οἷόν σε δήσω ’ν’τῷ ξύλῳ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
368διώξομαί σε δειλίας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
369ἡ βύρσα σου θρανεύσεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
370δερῶ σε θύλακον κλοπῆς.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
371διαπατταλευθήσει χαμαί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
372περικόμματ’ἔκ σου σκευάσω.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
373τὰς βλεφαρίδας σου παρατιλῶ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
374τὸν πρηγορεῶνά σο- σοὐκτεμῶ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
375καὶ νὴ Δί’ἐμβαλόντες αὐτῷ
376πάτταλον μαγειρικῶς
377ἐς τὸ στόμ’, εἶτα δ’ἔνδοθεν
378τὴν γλῶτταν ἐξείραντες αὐτοῦ
379σκεψόμεσθ’εὖ κα- κἀνδρικῶς
380κεχηνότος
381τὸν πρωκτὸν εἰ χαλαζᾷ.
Χορος
Χο.
Χο.
384ἦν ἄρα πυρός γ’ἕτερα θερμότερα καὶ λόγων
385ἐν πόλει τῶν ἀναιδῶν ἀναιδέστεροι · καὶ τὸ πρᾶγμ’
387ἦν ἄρ’οὐ φαῦλον ὧδ’[…] ἀλλ’ἔπιθι καὶ στρόβει,
388μηδὲν ὀλίγον ποίει. νῦν γὰρ ἔχεται μέσος ·
389ὡς ἐὰν νυνὶ μαλάξῃς αὐτὸν ἐν τῇ προσβολῇ,
390δειλὸν εὑρήσεις · ἐγὼ γὰρ τοὺς τρόπους ἐπίσταμαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
391ἀλλ’ὅμως οὗτος τοιοῦτος ὢν ἅπαντα τὸν βίον,
392κα- κᾆτ’ἀνὴρ ἔδοξεν εἶναι, τα- τἀλλότριον ἀμῶν θέρος.
393νῦν δὲ τοὺς στάχυς ἐκείνους, οὓς ἐκεῖθεν ἤγαγεν,
394ἐν ξύλῳ δήσας ἀφαύει κα- κἀποδόσθαι βούλεται.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
395οὐ δέδοιχ’ὑμᾶς, ἕως ἂν ζῇ τὸ βουλευτήριον
396καὶ τὸ τοῦ δήμου πρόσωπον μακκοᾷ καθήμενον.
Χορος
Χο.
Χο.
398ὡς δὲ πρὸς πᾶν ἀναιδεύεται κα- κοὐ μεθίστησι
399τοῦ χρώματος τοῦ παρεστηκότος.
400εἴ σε μὴ μισῶ, γενοίμην ἐν Κρατίνου κῴδιον,
401καὶ διδασκοίμην προσᾴδειν Μορσίμου τραγῳδίᾳ.
402ὦ περὶ πάντ’ἐπὶ πᾶσίτε πράγμασι
403δωροδόκοισιν ἐπ’ἄνθεσιν ἵζων,
404εἴθε φαύλως ὥσπερ ηὗρες ἐκβάλοις τὴν ἔνθεσιν.
405ᾄσαιμι γὰρ τότ’ἂν μόνον,
406“πῖνε πῖν’ἐπὶ συμφοραῖς”.
407τὸν Ἰουλίουτ’ἂν οἴομαι γέροντα πυροπίπην
408ἡσθέντ’ἰηπαιωνίσαι καὶ βακχέβακχον ᾆσαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
409οὔτοί μ’ὑπερβαλεῖσθ’ἀναιδείᾳ μὰ τὸν Ποσειδῶ,
410ἢ μή ποτ’ἀγοραίου Διὸς σπλάγχνοισι παραγενοίμην.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
411ἔγωγε νὴ τοὺς κονδύλους οὓς πολλὰ δὴ ’πὶ πολλοῖς
412ἠνεσχόμην ἐκ παιδίων, μαχαιρίδωντε πληγάς,
413ὑπερβαλεῖσθαί σ’οἴομαι τούτοισιν, ἢ μάτην γ’ἂν
414ἀπομαγδαλιὰς σιτούμενος τοσοῦτος ἐκτραφείην.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
415ἀπομαγδαλιὰς ὥσπερ κύων; ὦ παμπόνηρε πῶς οὖν
416κυνὸς βορὰν σιτούμενος μαχεῖ σὺ κυνοκεφάλλῳ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
417καὶ νὴ Δί’ἄλλα γ’ἐστί μου κόβαλα παιδὸς ὄντος.
418ἐξηπάτων γὰρ τοὺς μαγείρους ἐπιλέγων τοιαυτί ·
419“σκέψασθε παῖδες · οὐχ ὁρᾶθ’; ὥρα νέα, χελιδών”.
420οἱ δ’ἔβλεπον, κα- κἀγὼ ’ν τοσούτῳ τῶν κρεῶν ἔκλεπτον.
Χορος
Χο.
Χο.
421ὦ δεξιώτατον κρέας σοφῶς γε προὐνοήσω ·
422ὥσπερ ἀκαλήφας ἐσθίων πρὸ χελιδόνων ἔκλεπτες.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
423καὶ ταῦτα δρῶν ἐλάνθανόν γ’· εἰ δ’οὖν ἴδοι τις αὐτῶν,
424ἀποκρυπτόμενος ἐς τὼ κοχώνα τοὺς θεοὺς ἀπώμνυν ·
425ὥστ’εἶπ’ἀνὴρ τῶν ῥητόρων ἰδών με τοῦτο δρῶντα ·
426“οὐκ ἔσθ’ὅπως ὁ παῖς ὅδ’οὐ τὸν δῆμον ἐπιτροπεύσει”.
Χορος
Χο.
Χο.
427εὖ γε ξυνέβαλεν αὔτ’· ἀτὰρ δῆλόν γ’ἀφ’οὗ ξυνέγνω ·
428ὁτιὴ ’πιώρκειςθ’ἡρπακὼς καὶ κρέας ὁ πρωκτὸς εἶχεν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
429ἐγώ σε παύσω τοῦ θράσους, οἶμαι δὲ μᾶλλον ἄμφω.
430ἔξειμι γάρ σοι λαμπρὸς ἤδη καὶ μέγας καθιείς,
431ὁμοῦ ταράττων τήντε γῆν καὶ τὴν θάλατταν εἰκῇ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
432ἐγὼ δὲ συστείλας γε τοὺς ἀλλᾶντας εἶτ’ἀφήσω
433κατὰ κῦμ’ἐμαυτὸν οὔριον, κλάειν σε μακρὰ κελεύσας.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
434κα- κἄγωγ’, ἐάν τι παραχαλᾷ, τὴν ἀντλίαν φυλάξω.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
435οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρα καταπροίξει τάλαντα πολλὰ
436κλέψας Ἀθηναίων.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
436ἄθρει καὶ τοῦ ποδὸς παρίει ·
437ὡς οὗτος ἤδη καικίας καὶ συκοφαντίας πνεῖ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
438σὲ δ’ἐκ Ποτειδαίας ἔχοντ’εὖ οἶδα δέκα τάλαντα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
439τί δῆτα; βούλει τῶν ταλάντων ἓν λαβὼν σιωπᾶν;
Χορος
Χο.
Χο.
440ἁνὴρ ἂν ἡδέως λάβοι. τοὺς τερθρίους παρίει ·
441τὸ πνεῦμ’ἔλαττον γίγνεται.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
442φεύξει γραφὰς […] ἑκατονταλάντους τέτταρας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
443σὺ δ’ἀστρατείας γ’εἴκοσιν,
444κλοπῆς δὲ πλεῖν ἢ χιλίας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
445ἐκ τῶν ἀλιτηρίων σέ φημι
446γεγονέναι τῶν τῆς θεοῦ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
447τὸν πάππον εἶναί φημί σου
448τῶν δορυφόρων —
Κλεων
Κλ.
Κλ.
448ποίων; φράσον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
449τῶν Βυρσίνης τῆς Ἱππίου.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
450κόβαλος εἶ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
450πανοῦργος εἶ.
Χορος
Χο.
Χο.
451παῖ’ἀνδρικῶς.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
451ἰοὺ ἰού,
452τύπτουσί μ’οἱ ξυνωμόται.
Χορος
Χο.
Χο.
453παῖ’αὐτὸν ἀνδρειότατα, καὶ
454γάστριζε καὶ τοῖς ἐντέροις
455καὶ τοῖς κόλοις,
456κα- χὤπως κολᾷ τὸν ἄνδρα.
457ὦ γεννικώτατον κρέας ψυχήντ’ἄριστε πάντων,
458καὶ τῇ πόλει σωτὴρ φανεὶς ἡμῖντε τοῖς πολίταις,
459ὡς εὖ τὸν ἄνδρα ποικίλωςθ’ὑπῆλθες ἐν λόγοισιν.
460πῶς ἄν σ’ἐπαινέσαιμεν οὕτως ὥσπερ ἡδόμεσθα;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
461ταυτὶ μὰ τὴν Δήμητρά μ’οὐκ ἐλάνθανεν
462τεκταινόμενα τὰ πράγματ’, ἀλλ’ἠπιστάμην
463γομφούμεν’αὐτὰ πάντα καὶ κολλώμενα.
Χορος
Χο.
Χο.
464οἴμοι σὺ δ’οὐδὲν ἐξ ἁμαξουργοῦ λέγεις;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
465οὔκουν μ’ἐν Ἄργει γ’οἷα πράττεις λανθάνει.
466πρόφασιν μὲν Ἀργείους φίλους ἡμῖν ποιεῖ,
467ἰδίᾳ δ’ἐκεῖ Λακεδαιμονίοις ξυγγίγνεται.
468καὶ ταῦτ’ἐφ’οἷσίν ἐστι συμφυσώμενα
469ἐγω- ἐγᾦδ’· ἐπὶ γὰρ τοῖς δεδεμένοις χαλκεύεται.
Χορος
Χο.
Χο.
470εὖ γ’εὖ γε, χάλκευ’ἀντὶ τῶν κολλωμένων.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
471καὶ ξυγκροτοῦσιν ἄνδρες αὔτ’ἐκεῖθεν αὖ,
472καὶ ταῦτά μ’οὔτ’ἀργύριον οὔτε χρυσίον
473διδοὺς ἀναπείσεις οὔτε προσπέμπων φίλους,
474ὅπως ἐγὼ ταῦτ’οὐκ Ἀθηναίοις φράσω.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
475ἐγὼ μὲν οὖν αὐτίκα μάλ’ἐς βουλὴν ἰὼν
476ὑμῶν ἁπάντων τὰς ξυνωμοσίας ἐρῶ,
477καὶ τὰς ξυνόδους τὰς νυκτερινὰς τὰς ἐν πόλει,
478καὶ πάνθ’ἃ Μήδοις καὶ βασιλεῖ ξυνόμνυτε,
479καὶ τα- τἀκ Βοιωτῶν ταῦτα συντυρούμενα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
480πῶς οὖν ὁ τυρὸς ἐν Βοιωτοῖς ὤνιος;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
481ἐγώ σε νὴ τὸν Ἡρακλέα παραστορῶ.
Χορος
Χο.
Χο.
482ἄγε δὴ σὺ τίνα νοῦν ἢ τίνα ψυχὴν ἔχεις;
483νυνί γε δείξεις, εἴπερ ἀπεκρύψω τότε
484ἐς τὼ κοχώνα τὸ κρέας, ὡς αὐτὸς λέγεις ·
485θεύσει γὰρ ᾄξας ἐς τὸ βουλευτήριον,
486ὡς οὗτος ἐσπεσὼν ἐκεῖσε διαβαλεῖ
487ἡμᾶς ἅπαντας καὶ κράγον κεκράξεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
488ἀλλ’εἶμι · πρῶτον δ’ὡς ἔχω τὰς κοιλίας
489καὶ τὰς μαχαίρας ἐνθαδὶ καταθήσομαι.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
490ἔχε νυν, ἄλειψον τὸν τράχηλον τουτῳί,
491ἵν’ἐξολισθάνειν δύνῃ τὰς διαβολάς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
492ἀλλ’εὖ λέγεις καὶ παιδοτριβικῶς ταυταγί.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
493ἔχε νυν, ἐπέγκαψον λαβὼν ταδί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
493τί δαί;
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
494ἵν’ἄμεινον ὦ τᾶν ἐσκοροδισμένος μάχῃ.
495καὶ σπεῦδε ταχέως.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
495ταῦτα δρῶ.
Δημοσθενης
Δη.
Δη.
495μέμνησό νυν
496δάκνειν διαβάλλειν, τοὺς λόφους κατεσθίειν,
497κα- χὤπως τὰ κάλλαι’ἀποφαγὼν ἥξεις πάλιν.
Χορος
Χο.
Χο.
498ἄλλ’ἴθι χαίρων, καὶ πράξειας
499κατὰ νοῦν τὸν ἐμόν, καί σε φυλάττοι
500Ζεὺς ἀγοραῖος · καὶ νικήσας
501αὖθις ἐκεῖθεν πάλιν ὡς ἡμᾶς
502ἔλθοις στεφάνοις κατάπαστος.
503ὑμεῖς δ’ἡμῖν προσέχετε τὸν νοῦν
504τοῖς ἀναπαίστοις,
505ὦ παντοίας ἤδη Μούσης
506πειραθέντες καθ’ἑαυτούς.
507εἰ μέν τις ἀνὴρ τῶν ἀρχαίων κωμῳδοδιδάσκαλος ἡμᾶς
508ἠνάγκαζεν λέξοντας ἔπη πρὸς τὸ θέατρον παραβῆναι,
509οὐκ ἂν φαύλως ἔτυχεν τούτου · νῦν δ’ἄξιός ἐσθ’ὁ ποιητής,
510ὅτι τοὺς αὐτοὺς ἡμῖν μισεῖ τολμᾷτε λέγειν τὰ δίκαια,
511καὶ γενναίως πρὸς τὸν τυφῶ χωρεῖ καὶ τὴν ἐριώλην.
512ἃ δὲ θαυμάζειν ὑμῶν φησιν πολλοὺς αὐτῷ προσιόντας
513καὶ βασανίζειν ὡς οὐχὶ πάλαι χορὸν αἰτοίη καθ’ἑαυτόν,
514ἡμᾶς ὑμῖν ἐκέλευε φράσαι περὶ τούτου. φησὶ γὰρ ἁνὴρ
515οὐχ ὑπ’ἀνοίας τοῦτο πεπονθὼς διατρίβειν, ἀλλὰ νομίζων
516κωμῳδοδιδασκαλίαν εἶναι χαλεπώτατον ἔργον ἁπάντων ·
517πολλῶν γὰρ δὴ πειρασάντων αὐτὴν ὀλίγοις χαρίσασθαι ·
518ὑμᾶςτε πάλαι διαγιγνώσκων ἐπετείους τὴν φύσιν ὄντας
519καὶ τοὺς προτέρους τῶν ποιητῶν ἅμα τῷ γήρᾳ προδιδόντας ·
520τοῦτο μὲν εἰδὼς ἅπαθε Μάγνης ἅμα ταῖς πολιαῖς κατιούσαις,
521ὃς πλεῖστα χορῶν τῶν ἀντιπάλων νίκης ἔστησε τροπαῖα ·
522πάσας δ’ὑμῖν φωνὰς ἱεὶς καὶ ψάλλων καὶ πτερυγίζων
523καὶ λυδίζων καὶ ψηνίζων καὶ βαπτόμενος βατραχείοις
524οὐκ ἐξήρκεσεν, ἀλλὰ τελευτῶν ἐπὶ γήρως, οὐ γὰρ ἐφ’ἥβης,
525ἐξεβλήθη πρεσβύτης ὤν, ὅτι τοῦ σκώπτειν ἀπελείφθη ·
526εἶτα Κρατίνου μεμνημένος, ὃς πολλῷ ῥεύσας ποτ’ἐπαίνῳ
527διὰ τῶν ἀφελῶν πεδίων ἔρρει, καὶ τῆς στάσεως παρασύρων
528ἐφόρει τὰς δρῦς καὶ τὰς πλατάνους καὶ τοὺς ἐχθροὺς προθελύμνους ·
529ᾆσαι δ’οὐκ ἦν ἐν ξυμποσίῳ πλὴν “Δωροῖ συκοπέδιλε,”
530καὶ “τέκτονες εὐπαλάμων ὕμνων” · οὕτως ἤνθησεν ἐκεῖνος.
531νυνὶ δ’ὑμεῖς αὐτὸν ὁρῶντες παραληροῦντ’οὐκ ἐλεεῖτε,
532ἐκπιπτουσῶν τῶν ἠλέκτρων καὶ τοῦ τόνου οὐκέτ’ἐνόντος
533τῶνθ’ἁρμονιῶν διαχασκουσῶν · ἀλλὰ γέρων ὢν περιέρρει,
534ὥσπερ Κοννᾶς, στέφανον μὲν ἔχων αὖον δίψῃ δ’ἀπολωλώς,
535ὃν χρῆν διὰ τὰς προτέρας νίκας πίνειν ἐν τῷ πρυτανείῳ,
536καὶ μὴ ληρεῖν ἀλλὰ θεᾶσθαι λιπαρὸν παρὰ τῷ Διονύσῳ.
537οἵας δὲ Κράτης ὀργὰς ὑμῶν ἠνέσχετο καὶ στυφελιγμούς,
538ὃς ἀπὸ σμικρᾶς δαπάνης ὑμᾶς ἀριστίζων ἀπέπεμπεν,
539ἀπὸ κραμβοτάτου στόματος μάττων ἀστειοτάτας ἐπινοίας ·
540κα- χοὖτος μέντοι μόνος ἀντήρκει, τοτὲ μὲν πίπτων τοτὲ δ’οὐχί.
541ταῦτ’ὀρρωδῶν διέτριβεν ἀεί, καὶ πρὸς τούτοισιν ἔφασκεν
542ἐρέτην χρῆναι πρῶτα γενέσθαι πρὶν πηδαλίοις ἐπιχειρεῖν,
543κα- κᾆτ’ἐντεῦθεν πρῳρατεῦσαι καὶ τοὺς ἀνέμους διαθρῆσαι,
544κα- κᾆτα κυβερνᾶν αὐτὸν ἑαυτῷ. τούτων οὖν οὕνεκα πάντων,
545ὅτι σωφρονικῶς κα- κοὐκ ἀνοήτως ἐσπηδήσας ἐφλυάρει,
546αἴρεσθ’αὐτῷ πολὺ τὸ ῥόθιον, παραπέμψατ’ἐφ’ἕνδεκα κώπαις
547θόρυβον χρηστὸν ληναΐτην,
548ἵν’ὁ ποιητὴς ἀπίῃ χαίρων
549κατὰ νοῦν πράξας,
550φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ.
551ἵππι’ἄναξ Πόσειδον, ᾧ
552χαλκοκρότων ἵππων κτύπος
553καὶ χρεμετισμὸς ἁνδάνει
554καὶ κυανέμβολοι θοαὶ
555μισθοφόροι τριήρεις,
556μειρακίωνθ’ἅμιλλα λαμπρυνομένων ἐν ἅρμασιν
557καὶ βαρυδαιμονούντων,
558δεῦρ’ἔλθ’ἐς χορὸν ὦ χρυσοτρίαιν’ὦ
560δελφίνων μεδέων Σουνιάρατε,
561ὦ Γεραίστιε παῖ Κρόνου,
562Φαρμίωνίτε φίλτατ’ἐκ
563τῶν ἄλλωντε θεῶν Ἀθηναίοις
564πρὸς τὸ παρεστός.
565εὐλογῆσαι βουλόμεσθα τοὺς πατέρας ἡμῶν, ὅτι
566ἄνδρες ἦσαν τῆσδε τῆς γῆς ἄξιοι καὶ τοῦ πέπλου,
567οἵτινες πεζαῖς μάχαισιν ἔντε ναυφάρκτῳ στρατῷ
568πανταχοῦ νικῶντες ἀεὶ τήνδ’ἐκόσμησαν πόλιν ·
569οὐ γὰρ οὐδεὶς πώποτ’αὐτῶν τοὺς ἐναντίους ἰδὼν
570ἠρίθμησεν, ἀλλ’ὁ θυμὸς εὐθὺς ἦν Ἀμυνίας ·
571εἰ δέ που πέσοιεν ἐς τὸν ὦμον ἐν μάχῃ τινί,
572τοῦτ’ἀπεψήσαντ’ἄν, εἶτ’ἠρνοῦντο μὴ πεπτωκέναι,
573ἀλλὰ διεπάλαιον αὖθις. καὶ στρατηγὸς οὐ δ’ἂν εἷς
574τῶν πρὸ τοῦ σίτησιν ᾔτησ’ἐρόμενος Κλεαίνετον ·
575νῦν δ’ἐὰν μὴ προεδρίαν φέρωσι καὶ τὰ σιτία,
576οὐ μαχεῖσθαί φασιν. ἡμεῖς δ’ἀξιοῦμεν τῇ πόλει
577προῖκα γενναίως ἀμύνειν καὶ θεοῖς ἐγχωρίοις.
578καὶ πρὸς οὐκ αἰτοῦμεν οὐδὲν πλὴν τοσουτονὶ μόνον ·
579ἤν ποτ’εἰρήνη γένηται καὶ πόνων παυσώμεθα,
580μὴ φθονεῖθ’ἡμῖν κομῶσι μη δ’ἀπεστλεγγισμένοις.
581ὦ πολιοῦχε Παλλάς, ὦ
582τῆς ἱερωτάτης ἁπασῶν
583πολέμῳτε καὶ ποιηταῖς
584δυνάμειθ’ὑπερφερούσης
585μεδέουσα χώρας,
586δεῦρ’ἀφικοῦ λαβοῦσα τὴν
587ἐν στρατιαῖςτε καὶ μάχαις
588ἡμετέραν ξυνεργὸν
589Νίκην, ἣ χορικῶν ἐστιν ἑταίρα
590τοῖςτ’ἐχθροῖσι μεθ’ἡμῶν στασιάζει.
591νῦν οὖν δεῦρο φάνηθι · δεῖ
592γὰρ τοῖς ἀνδράσι τοῖσδε πάσῃ
593τέχνῃ πορίσαι σε νίκην
594εἴπερ ποτὲ καὶ νῦν.
595ἃ ξύνισμεν τοῖσιν ἵπποις, βουλόμεσθ’ἐπαινέσαι.
596ἄξιοι δ’εἴσ’εὐλογεῖσθαι · πολλὰ γὰρ δὴ πάγματα
597ξυνδιήνεγκαν μεθ’ἡμῶν, ἐσβολάςτε καὶ μάχας.
598ἀλλὰ τα- τἀν τῇ μὲν αὐτῶν οὐκ ἄγαν θαυμάζομεν,
599ὡς ὅτ’ἐς τὰς ἱππαγωγοὺς εἰσεπήδων ἀνδρικῶς,
600πριάμενοι κώθωνας, οἱ δὲ καὶ σκόροδα καὶ κρόμμυα ·
601εἶτα τὰς κώπας λαβόντες ὥσπερ ἡμεῖς οἱ βροτοὶ
602ἐμβαλόντες ἀνεβρύαξαν, “ἱππαπαῖ, τίς ἐμβαλεῖ;
603ληπτέον μᾶλλον. τί δρῶμεν; οὐκ ἐλᾷς ὦ σαμφόρα”;
604ἐξεπήδωντ’ἐς Κόρινθον · εἶτα δ’οἱ νεώτεροι
605ταῖς ὁπλαῖς ὤρυττον εὐνὰς καὶ μετῇσαν στρώματα ·
606ἤσθιον δὲ τοὺς παγούρους ἀντὶ ποίας Μηδικῆς,
607εἴ τις ἐξέρποι θύραζε κα- κἀκ βυθοῦ θηρώμενοι ·
608ὥστ’ἔφη Θέωρος εἰπεῖν καρκίνον Κορίνθιον,
609“δεινά γ’ὦ Πόσειδον εἰ μήτ’ἐν βυθῷ δυνήσομαι
610μήτε γῇ μήτ’ἐν θαλάττῃ διαφυγεῖν τοὺς ἱππέας”.
611ὦ φίλτατ’ἀνδρῶν καὶ νεανικώτατε.
612ὅσην ἀπὼν παρέσχες ἡμῖν φροντίδα ·
613καὶ νῦν ἐπειδὴ σῶς ἐλήλυθας πάλιν,
614ἄγγειλον ἡμῖν πῶς τὸ πρᾶγμ’ἠγωνίσω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
615τί δ’ἄλλο γ’εἰ μὴ Νικόβουλος ἐγενόμην;
Χορος
Χο.
Χο.
616νῦν ἄρ’ἄξιόν γε πᾶσίν ἐστιν ἐπολολύξαι.
617ὦ καλὰ λέγων πολὺ δ’ἀμείνον’ἔτι τῶν λόγων
618ἐργασάμεν’, εἴθ’ἐπέλθοις
619ἅπαντά μοι σαφῶς ·
620ὡς ἐγώ μοι δοκῶ
621κα- κἂν μακρὰν ὁδὸν διελθεῖν
622ὥστ’ἀκοῦσαι. πρὸς τάδ’ὦ βέλτιστε
623θαρρήσας λέγ’, ὡς, ἅπαντες
623bἡδόμεσθά σοι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
624καὶ μὴν ἀκοῦσαί γ’ἄξιον τῶν πραγμάτων.
625εὐθὺς γὰρ αὐτοῦ κατόπιν ἐνθένδ’ἱέμην ·
626ὁ δ’ἄρ’ἔνδον ἐλασίβροντ’ἀναρρηγνὺς ἔπη
627τερατευόμενος ἤρειδε κατὰ τῶν ἱππέων,
628κρημνοὺς † ἐρείδων † καὶ ξυνωμότας λέγων
629πιθανώταθ’· ἡ βουλὴ δ’ἅπασ’ἀκροωμένη
630ἐγένεθ’ὑπ’αὐτοῦ ψευδατραφάξυος πλέα,
631κα- κἄβλεψε νᾶπυ καὶ τὰ μέτωπ’ἀνέσπασεν.
632κα- κἄγωγ’ὅτε δὴ ’γνων ἐνδεχομένην τοὺς λόγους
633καὶ τοῖς φενακισμοῖσιν ἐξαπατωμένην,
634“ἄγε δὴ Σκίταλοι καὶ Φένακες,” ἦν δ’ἐγώ,
635“βερέσχεθοίτε καὶ Κόβαλοι καὶ Μόθων,
636ἀγοράτ’ἐν ᾗ παῖς ὢν ἐπαιδεύθην ἐγώ,
637νῦν μοι φράσος καὶ γλῶτταν εὔπορον δότε
638φωνήντ’ἀναιδῆ”. ταῦτα φροντίζοντί μοι
639ἐκ δεξιᾶς ἀπέπαρδε καταπύγων ἀνήρ.
640κα- κἀγὼ προσέκυσα · κα- κᾆτα τῷ πρωκτῷ θενὼν
641τὴν κιγκλίδ’ἐξήραξα κα- κἀναχανὼν μέγα
642ἀνέκραγον · “ὦ βουλὴ λόγους ἀγαθοὺς φέρων
643εὐαγγελίσασθαι πρῶτον ὑμῖν βούλομαι ·
644ἐξ οὗ γὰρ ἡμῖν ὁ πόλεμος κατερράγη,
645οὐπώποτ’ἀφύας εἶδον ἀξιωτέρας”.
646τῶν δ’εὐθέως τὰ πρόσωπα διεγαλήνισεν ·
647εἶτ’ἐστεφάνουν μ’εὐαγγέλια · κα- κἀγὼ ’φρασα
648αὐτοῖς ἀπόρρητον ποιησάμενος ταχύ,
649ἵνα τὰς ἀφύας ὠνοῖντο πολλὰς το- τοὐβολοῦ,
650τῶν δημιουργῶν ξυλλαβεῖν τὰ τρύβλια.
651οἱ δ’ἀνεκρότησαν καὶ πρὸς ἔμ’ἐκεχήνεσαν.
652ὁ δ’ὑπονοήσας ὁ Παφλαγών, εἰδὼς ἄρα
653οἶς ἥδεθ’ἡ βουλὴ μάλιστα ῥήμασιν,
654γνώμην ἔλεξεν · “ἄνδρες, ἤδη μοι δοκεῖ
655ἐπὶ συμφοραῖς ἀγαθαῖσιν εἰσηγγελμέναις
656εὐαγγέλια θύειν ἑκατὸν βοῦς τῇ θεῷ”.
657ἐπένευσεν εἰς ἐκεῖνον ἡ βουλὴ πάλιν.
658κα- κἄγωγ’ὅτε δὴ γ’νων τοῖς βολίτοις ἡττημένος,
659διακοσίαισι βουσὶν ὑπερηκόντισα,
660τῇ δ’Ἀγροτέρᾳ κατὰ χιλιῶν παρῄνεσα
661εὐχὴν ποιήσασθαι χιμάρων εἰς αὔριον,
662αἱ τριχίδες εἰ γενοίαθ’ἑκατὸν το- τοὐβολοῦ.
663ἐκαραδόκησεν εἰς ἔμ’ἡ βουλὴ πάλιν.
664ὁ δὲ ταῦτ’ἀκούσας ἐκπλαγεὶς ἐφληνάφα.
665κα- κᾆθ’εἷλκον αὐτὸν οἱ πρυτάνεις κα- χοἰ τοξόται.
666οἱ δ’ἐθορύβουν περὶ τῶν ἀφύων ἑστηκότες ·
667ὁ δ’ἠντεβόλει γ’αὐτοὺς ὀλίγον μεῖναι χρόνον,
668“ἵν’ἅτθ’ὁ κῆρυξ οὑκ Λακεδαίμονος λέγει
669πύθησθ’, ἀφῖκται γὰρ περὶ σπονδῶν,” λέγων.
670οἱ δ’ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες ἀνέκραγον ·
671“νυνὶ περὶ σπονδῶν; ἐπειδή γ’ὦ μέλε
672ᾔσθοντο τὰς ἀφύας παρ’ἡμῖν ἀξίας.
673οὐ δεόμεθα σπονδῶν · ὁ πόλεμος ἑρπέτω”.
674ἐκεκράγεσάντε τοὺς πρυτάνεις ἀφιέναι ·
675εἶθ’ὑπερεπήδων τοὺς δρυφάκτους πανταχῇ.
676ἐγὼ δὲ τὰ κορίανν’ἐπριάμην ὑποδραμὼν
677ἅπαντα τάτε γήτει’ὅσ’ἦν ἐν τα- τἀγορᾷ ·
678ἔπειτα ταῖς ἀφύαις ἐδίδουν ἡδύσματα
679ἀποροῦσιν αὐτοῖς προῖκα κα- κἀχαριζόμην.
680οἱ δ’ὑπερεπῄνουν ὑπερεπύππαζόντέ με
681ἅπαντες οὕτως ὥστε τὴν βουλὴν ὅλην
682ὀβολοῦ κοριάννοις ἀναλαβὼν ἐλήλυθα.
Χορος
Χο.
Χο.
683πάντα τοι πέπραγας οἷα χρὴ τὸν εὐτυχοῦντα ·
684ηὗρε δ’ὁ πανοῦργος ἕτερον πολὺ πανουργίαις
685μείζοσι κεκασμένον καὶ δόλοισι ποικίλοις
686ῥήμασίνθ’αἱμύλοις.
687ἀλλ’ὅπως ἀγωνιεῖ φρόντιζε
688τα- τἀπίλοιπ’ἄριστα ·
689συμμάχους δ’ἡμᾶς ἔχων εὔνους
690ἐπίστασαι πάλαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
691καὶ μὴν ὁ Παφλαγὼν οὑτοσὶ προσέρχεται,
692ὠθῶν κολόκυμα καὶ ταράττων καὶ κυκῶν,
693ὡς δὴ καταπιόμενός με. μορμὼ τοῦ θράσους.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
694εἰ μή σ’ἀπολέσαιμ’, εἴ τι τῶν αὐτῶν ἐμοὶ
695ψευδῶν ἐνείη, διαπέσοιμι πανταχῇ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
696ἥσθην ἀπειλαῖς, ἐγέλασα ψολοκομπίαις,
697ἀπεπυδάρισα μόθωνα, περιεκόκκασα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
698οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρ’, ἐὰν μή σ’ἐκφάγω
699ἐκ τῆσδε τῆς γῆς, οὐδέποτε βιώσομαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
700ἣν μὴ ’κφάγῃς; ἐγὼ δέ γ’, ἢν μή σ’ἐκπίω
701κα- κἀπεκροφήσας αὐτὸς ἐπιδιαρραγῶ.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
702ἀπολῶ σε νὴ τὴν προεδρίαν τὴν ἐκ Πύλου.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
703ἰδοὺ προεδρίαν · οἷον ὄψομαί σ’ἐγὼ
704ἐκ τῆς προεδρίας ἔσχατον θεώμενον.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
705ἐν τῷ ξύλῳ δήσω σε νὴ τὸν οὐρανόν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
706ὡς ὀξύθυμος. φέρε τί σοι δῶ καταφαγεῖν;
707ἐπὶ τῷ φάγοις ἥδιστ’ἄν; ἐπὶ βαλλαντίῳ;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
708ἐξαρπάσομαί σου τοῖς ὄνυξι τα- τἄντερα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
709ἀπονυχιῶ σου τα- τἀν πρυτανείῳ σιτία.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
710ἕλξω σε πρὸς τὸν δῆμον, ἵνα δῷς μοι δίκην.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
711κα- κἀγὼ δέ σ’ἕλξω καὶ διαβαλῶ πλείονα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
712ἀλλ’ὦ πόνηρε σοὶ μὲν οὐδὲν πείθεται ·
713ἐγὼ δ’ἐκείνου καταγελῶ γ’ὅσον θέλω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
714ὡς σφόδρα σὺ τὸν δῆμον σεαυτοῦ νενόμικας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
715ἐπίσταμαι γὰρ αὐτὸν οἷς ψωμίζεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
716κα- κᾆθ’ὥσπερ αἱ τίτθαι γε σιτίζεις κακῶς.
717μασώμενος γὰρ τῷ μὲν ὀλίγον ἐντίθης,
718αὐτὸς δ’ἐκείνου τριπλάσιον κατέσπακας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
719καὶ νὴ Δί’ὑπό γε δεξιότητος τῆς ἐμῆς
720δύναμαι ποιεῖν τὸν δῆμον εὐρὺν καὶ στενόν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
721κα- χὠ πρωκτὸς ὁ- οὑμὸς τουτογὶ σοφίζεται.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
722οὐκ ὠ- ὦγάθ’ἐν βουλῇ με δόξεις καθυβρίσαι.
723ἴωμεν ἐς τὸν δῆμον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
723οὐδὲν κωλύει ·
724ἰδοὺ βάδιζε, μηδὲν ἡμᾶς ἰσχέτω.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
725ὦ Δῆμε δεῦρ’ἔξελθε.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
725νὴ Δί’ὦ πάτερ
726ἔξελθε δῆτ’.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
726ὦ Δημίδιον ὦ φίλτατον
727ἔξελθ’, ἵν’εἰδῇς οἷα περιυβρίζομαι.
Δημος
Δη.
Δη.
728τίνες οἱ βοῶντες; οὐκ ἄπιτ’ἀπὸ τῆς θύρας;
729τὴν εἰρεσιώνην μου κατεσπαράξατε.
730τίς ὦ Παφλαγὼν ἀδικεῖ σε;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
730διὰ σὲ τύπτομαι
731ὑπὸ τουτουὶ καὶ τῶν νεανίσκων.
Δημος
Δη.
Δη.
731τιή;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
732ὁτιὴ φιλῶ σ’ὦ Δῆμ’ἐραστήςτ’εἰμὶ σός.
Δημος
Δη.
Δη.
733σὺ δ’εἶ τίς ἐτεόν;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
733ἀντεραστὴς τουτουί,
734ἐρῶν πάλαι σου βουλόμενόςτέ σ’εὖ ποιεῖν,
735ἄλλοιτε πολλοὶ καὶ καλοίτε κα- κἀγαθοί.
736ἀλλ’οὐχ οἷοίτ’ἐσμὲν διὰ τουτονί. σὺ γὰρ
737ὅμοιος εἶ τοῖς παισὶ τοῖς ἐρωμένοις ·
738τοὺς μὲν καλούςτε κα- κἀγαθοὺς οὐ προσδέχει,
739σαυτὸν δὲ λυχνοπώλαισι καὶ νευρορράφοις
740καὶ σκυτοτόμοις καὶ βυρσοπώλαισιν δίδως. ·
Κλεων
Κλ.
Κλ.
741εὖ γὰρ ποιῶ τὸν δῆμον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
741εἰπέ νυν τί δρῶν;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
742ὅ τι; † τῶν στρατηγῶν ὑποδραμὼν τῶν ἐκ Πύλου, †
743πλεύσας ἐκεῖσε, τοὺς Λάκωνας ἤγαγον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
744ἐγὼ δὲ περιπατῶν γ’ἀπ’ἐργαστηρίου
745ἕψοντος ἑτέρου τὴν χύτραν ὑφειλόμην.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
746καὶ μὴν ποιήσας αὐτίκα μάλ’ἐκκλησίαν
747ὦ Δῆμ’ἵν’εἰδῇς ὁπότερος νῷν ἐστί σοι
748εὐνούστερος, διάκρινον, ἵνα τοῦτον φιλῇς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
749ναὶ ναὶ διάκρινον δῆτα, πλὴν μὴ ’ν τῇ πυκνί.
Δημος
Δη.
Δη.
750οὐκ ἂν καθιζοίμην ἐν ἄλλῳ χωρίῳ.
751ἀλλ’ἐς τὸ πρόσθε. χρὴ παρεῖν’ἐς τὴν πύκνα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
752οἴμοι κακοδαίμων ὡς ἀπόλωλ’. ὁ γὰρ γέρων
753οἴκοι μὲν ἀνδρῶν ἐστι δεξιώτατος,
754ὅταν δ’ἐπὶ ταυτησὶ καθῆται τῆς πέτρας,
755κέχηνεν ὥσπερ ἐμποδίζων ἰσχάδας.
Χορος
Χο.
Χο.
756νῦν δή σε πάντα δεῖ κάλων ἐξιέναι σεαυτοῦ,
757καὶ λῆμα θούριον φορεῖν καὶ λόγους ἀφύκτους
758ὅτοισι τόνδ’ὑπερβαλεῖ. ποικίλος γὰρ ἁνὴρ
759κα- κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμήχανος πορίζειν.
760πρὸς ταῦθ’ὅπως ἔξει πολὺς καὶ λαμπρὸς ἐς τὸν ἄνδρα.
761ἀλλὰ φυλάττου καὶ πρὶν ἐκεῖνον προσκεῖσθαί σοι πρότερος σὺ
762τοὺς δελφῖνας μετεωρίζου καὶ τὴν ἄκατον παραβάλλου.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
763τῇ μὲν δεσποίνῃ Ἀθηναίᾳ τῇ τῆς πόλεως μεδεούσῃ
764εὔχομαι, εἰ μὲν περὶ τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων γεγένημαι
765βέλτιστος ἀνὴρ μετὰ Λυσικλέα καὶ Κύνναν καὶ Σαλαβακχώ,
766ὥσπερ νυνὶ μηδὲν δράσας δειπνεῖν ἐν πρυτανείῳ ·
767εἰ δέ σε μισῶ καὶ μὴ περὶ σοῦ μάχομαι μόνος ἀντιβεβηκώς,
768ἀπολοίμην καὶ διαπρισθείην κατατμηθείηντε λέπαδνα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
769κα- κἄγωγ’ὦ Δῆμ’, εἰ μή σε φιλῶ καὶ μὴ στέργω, κατατμηθεὶς
770ἑψοίμην ἐν περικομματίοις · κα- κεἰ μὴ τούτοισι πέποιθας,
771ἐπὶ ταυτησὶ κατακνησθείην ἐν μυττωτῷ μετὰ τυροῦ,
772καὶ τῇ κρεάγρᾳ τῶν ὀρχιπέδων ἑλκοίμην ἐς Κεραμεικόν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
773καὶ πῶς ἂν ἐμοῦ μᾶλλόν σε φιλῶν ὦ Δῆμε γένοιτο πολίτης;
774ὃς πρῶτα μὲν ἡνίκ’ἐβούλευον σοὶ χρήματα πλεῖστ’ἀπέδειξα
775ἐν τῷ κοινῷ, τοὺς μὲν στρεβλῶν τοὺς δ’ἄγχων τοὺς δὲ μεταιτῶν,
776οὐ φροντίζων τῶν ἰδιωτῶν οὐδενός, εἰ σοὶ χαριοίμην.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
777τοῦτο μὲν ὦ Δῆμ’οὐδὲν σεμνόν · κα- κἀγὼ γὰρ τοῦτό σε δράσω.
778ἁρπάζων γὰρ τοὺς ἄρτους σοι τοὺς ἀλλοτρίους παραθήσω.
779ὡς δ’οὐχὶ φιλεῖ σ’οὐ δ’ἔστ’εὔνους, τοῦτ’αὐτό σε πρῶτα διδάξω,
780ἀλλ’ἢ διὰ τοῦτ’αὔθ’ὁτιή σου τῆς ἀνθρακιᾶς ἀπολαύει.
781σὲ γάρ, ὃς Μήδοισι διεξιφίσω περὶ τῆς χώρας Μαραθῶνι,
782καὶ νικήσας ἡμῖν μεγάλως ἐγγλωττοτυπεῖν παρέδωκας,
783ἐπὶ ταῖσι πέτραις οὐ φροντίζει σκληρῶς σε καθήμενον οὕτως,
784οὐχ ὥσπερ ἐγὼ ῥαψάμενός σοι τουτὶ φέρω. ἀλλ’ἐπαναίρου,
785κα- κᾆτα καθίζου μαλακῶς, ἵνα μὴ τρίβῃς τὴν ἐν Σαλαμῖνι.
Δημος
Δη.
Δη.
786ἄνθρωπε τίς εἶ; μῶν ἔκγονος εἶ τῶν Ἁρμοδίου τις ἐκείνων;
787τοῦτό γέ τοί σου το- τοὔργον ἀληθῶς γενναῖον καὶ φιλόδημον.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
788ὡς ἀπὸ μικρῶν εὔνους αὐτῷ θωπευματίων γεγένησαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
789καὶ σὺ γὰρ αὐτὸν πολὺ μικροτέροις τούτων δελεάσμασιν εἷλες.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
790καὶ μὴν εἴ πού τις ἀνὴρ ἐφάνη τῷ δήμῳ μᾶλλον ἀμύνων
791ἢ μᾶλλον ἐμοῦ σε φιλῶν, ἐθέλω περὶ τῆς κεφαλῆς περιδόσθαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
792καὶ πῶς σὺ φιλεῖς, ὃς τοῦτον ὁρῶν οἰκοῦντ’ἐν ταῖς φιδάκναισι
793καὶ γυπαρίοις καὶ πυργιδίοις ἔτος ὄγδοον οὐκ ἐλεαίρεις,
794ἀλλὰ καθείρξας αὐτὸν βλίττεις; Ἀρχεπτολέμου δὲ φέροντος
795τὴν εἰρήνην ἐξεσκέδασας, τὰς πρεσβείαςτ’ἀπελαύνεις
796ἐκ τῆς πόλεως ῥαθαπυγίζων, αἳ τὰς σπονδὰς προκαλοῦνται.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
797ἵνα γ’Ἑλλήνων ἄρξῃ πάντων. ἔστι γὰρ ἐν τοῖς λογίοισιν
798ὡς τοῦτον δεῖ ποτ’ἐν Ἀρκαδίᾳ πεντώβολον ἡλιάσασθαι,
799ἢν ἀναμείνῃ · πάντως δ’αὐτὸν θρέψω ’γὼ καὶ θεραπεύσω,
800ἐξευρίσκων εὖ καὶ μιαρῶς ὁπόθεν τὸ τριώβολον ἕξει.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
801οὐχ ἵνα γ’ἄρξῃ μὰ Δί’Ἀρκαδίας προνοούμενος, ἀλλ’ἵνα μᾶλλον
802σὺ μὲν ἁρπάζῃς καὶ δωροδοκῇς παρὰ τῶν πόλεων, ὁ δὲ δῆμος
803ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ὁμίχλης ἃ πανουργεῖς μὴ καθορᾷ σου,
804ἀλλ’ὑπ’ἀνάγκης ἅμα καὶ χρείας καὶ μισθοῦ πρός σε κεχήνῃ.
805ἢν δέ ποτ’εἰς ἀγρὸν οὗτος ἀπελθὼν εἰρηναῖος διατρίψῃ,
806καὶ χῖδρα φαγὼν ἀναθαρρήσῃ καὶ στεμφύλῳ ἐς λόγον ἔλθῃ,
807γνώσεται οἵων ἀγαθῶν αὐτὸν τῇ μισθοφορᾷ παρεκόπτου ·
808εἶθ’ἥξει σοι δριμὺς ἄγροικος κατὰ σοῦ τὴν ψῆφον ἰχνεύων.
809ἃ σὺ γιγνώσκων τόνδ’ἐξαπατᾷς καὶ ὀνειροπολεῖς περὶ σαυτοῦ.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
810οὔκουν δεινὸν ταυτί σε λέγειν δῆτ’ἔστ’ἐμὲ καὶ διαβάλλειν
811πρὸς Ἀθηναίους καὶ τὸν δῆμον, πεποιηκότα πλείονα χρηστὰ
812νὴ τὴν Δήμητρα Θεμιστοκλέους πολλῷ περὶ τὴν πόλιν ἤδη;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
813ὦ πόλις Ἄργους κλύεθ’οἷα λέγει. σὺ Θεμιστοκλεῖ ἀντιφερίζεις;
814ὃς ἐποίησεν τὴν πόλιν ἡμῶν μεστὴν εὑρὼν ἐπιχειλῆ,
815καὶ πρὸς τούτοις ἀριστώσῃ τὸν Πειραιᾶ προσέμαξεν,
816ἀφελώντ’οὐδὲν τῶν ἀρχαίων ἰχθῦς καινοὺς παρέθηκεν ·
817σὺ δ’Ἀθηναίους ἐζήτησας μικροπολίτας ἀποφῆναι
818διατειχίζων καὶ χρησμῳδῶν, ὁ Θεμιστοκλεῖ ἀντιφερίζων.
819κα- κἀκεῖνος μὲν φεύγει τὴν γῆν σὺ δ’Ἀχιλλείων ἀπομάττει.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
820οὔκουν ταυτὶ δεινὸν ἀκούειν ὦ Δῆμ’ἐστίν μ’ὑπὸ τούτου,
821ὁτιή σε φιλῶ;
Δημος
Δη.
Δη.
821παῦ’ὦ οὗτος, καὶ μὴ σκέρβολλε πονηρά.
822πολλοῦ δὲ πολύν με χρόνον καὶ νῦν ἐλελήθης ἐγκρυφιάζων.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
823μιαρώτατος, ὦ Δημακίδιον, καὶ πλεῖστα πανοῦργα δεδρακώς,
824ὁπόταν χασμᾷ, καὶ τοὺς καυλοὺς
825τῶν εὐθυνῶν ἐκκαυλίζων
826καταβροχθίζει, κα- κἀμφοῖν χειροῖν
827μυστιλᾶται τῶν δημοσίων.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
828οὐ χαιρήσεις, ἀλλά σε κλέπτονθ’
829αἱρήσω γ’ὼ τρεῖς μυριάδας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
830τί θαλαττοκοπεῖς καὶ πλατυγίζεις,
831μιαρώτατος ὢν περὶ τὸν δῆμον
832τὸν Ἀθηναίων; καί σ’ἐπιδείξω
833νὴ τὴν Δήμητρ’, ἢ μὴ ζῴην,
834δωροδοκήσαντ’ἐκ Μυτιλήνης
835πλεῖν ἢ μνᾶς τετταράκοντα.
Χορος
Χο.
Χο.
836ὦ πᾶσιν ἀνθρώποις φανεὶς μέγιστον ὠφέλημα,
837ζηλῶ σε τῆς εὐγλωττίας. εἰ γὰρ ὧδ’ἐποίσεις,
838μέγιστος Ἑλλήνων ἔσει, καὶ μόνος καθέξεις
839τα- τἀν τῇ πόλει τῶν ξυμμάχωντ’ἄρξεις ἔχων τρίαιναν,
840ᾗ πολλὰ χρήματ’ἐργάσει σείωντε καὶ ταράττων.
841καὶ μὴ μεθῇς τὸν ἄνδρ’, ἐπειδή σοι λαβὴν δέδωκεν ·
842κατεργάσει γὰρ ῥᾳδίως πλευρὰς ἔχων τοιαύτας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
843οὐκ ὠ- ὦγαθοὶ ταῦτ’ἐστί πω ταύτῃ μὰ τὸν Ποσειδῶ.
844ἐμοὶ γάρ ἐστ’εἰργασμένον τοιοῦτον ἔργον ὥστε
845ἁπαξάπαντας τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς ἐπιστομίζειν,
846ἕως ἂν ᾖ τῶν ἀσπίδων τῶν ἐκ Πύλου τι λοιπόν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
847ἐπίσχες ἐν ταῖς ἀσπίσιν · λαβὴν γὰρ ἐνδέδωκας.
848οὐ γάρ σ’ἐχρῆν, εἴπερ φιλεῖς τὸν δῆμον, ἐκ προνοίας
849ταύτας ἐᾶν αὐτοῖσι τοῖς πόρπαξιν ἀνατεθῆναι.
850ἀλλ’ἐστὶ τοῦτ’ὦ Δῆμε μηχάνημ’, ἵν’ἢν σὺ βούλῃ
851τὸν ἄνδρα κολάσαι τουτονί, σοὶ τοῦτο μὴ ’κγένηται.
852ὁρᾷς γὰρ αὐτῷ στῖφος οἷόν ἐστι βυρσοπωλῶν
853νεανιῶν · τούτους δὲ περιοικοῦσι μελιτοπῶλαι
854καὶ τυροπῶλαι · τοῦτο δ’εἰς ἕν ἐστι συγκεκυφός,
855ὥστ’εἰ σὺ βριμήσαιο καὶ βλέψειας ὀστρακίνδα,
856νύκτωρ καθαρπάσαντες ἂν τὰς ἀσπίδας θέοντες
857τὰς ἐσβολὰς τῶν ἀλφίτων ἂν καταλάβοιεν ἡμῶν.
Δημος
Δη.
Δη.
858οἴμοι τάλας · ἔχουσι γὰρ πόρπακας; ὦ πόνηρε
859ὅσον με παρεκόπτου χρόνον τοιαῦτα κρουσιδημῶν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
860ὦ δαιμόνιε μὴ τοῦ λέγοντος ἴσθι, μη δ’οἰηθῇς
861ἐμοῦ ποθ’εὑρήσειν φίλον βελτίον’· ὅστις εἷς ὢν
862ἔπαυσα τοὺς ξυνωμότας, καί μ’οὐ λέληθεν οὐδὲν
863ἐν τῇ πόλει ξυνιστάμενον, ἀλλ’εὐθέως κέκραγα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
864ὅπερ γὰρ οἱ τὰς ἐγχέλεις θηρώμενοι πέπονθας.
865ὅταν μὲν ἡ λίμνη καταστῇ, λαμβάνουσιν οὐδέν ·
866ἐὰν δ’ἄνωτε καὶ κάτω τὸν βόρβορον κυκῶσιν,
867αἱροῦσι · καὶ σὺ λαμβάνεις, ἢν τὴν πόλιν ταράττῃς.
868ἓν δ’εἰπέ μοι τοσουτονί · σκύτη τοσαῦτα πωλῶν
869ἔδωκας ἤδη τουτῳὶ κάττυμα παρὰ σεαυτοῦ
870ταῖς ἐμβάσιν φάσκων φιλεῖν;
Δημος
Δη.
Δη.
870οὐ δῆτα μὰ τὸν Ἀπόλλω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
871ἔγνωκας οὖν δῆτ’αὐτὸν οἷός ἐστιν; ἀλλ’ἐγώ σοι
872ζεῦγος πριάμενος ἐμβάδων τουτὶ φορεῖν δίδωμι.
Δημος
Δη.
Δη.
873κρίνω σ’ὅσων ἐγω- ἐγᾦδα περὶ τὸν δῆμον ἄνδρ’ἄριστον
874εὐνούστατόντε τῇ πόλει καὶ τοῖσι δακτύλοισιν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
875οὐ δεινὸν οὖν δῆτ’ἐμβάδας τοσουτονὶ δύνασθαι,
876ἐμοῦ δὲ μὴ μνείαν ἔχειν ὅσων πέπονθας; ὅστις
877ἔπαυσα τοὺς βινουμένους, τὸν Γρύττον ἐξαλείψας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
878οὔκουν σε δῆτα ταῦτα δεινόν ἐστι πρωκτοτηρεῖν
879παῦσαίτε τοὺς βινουμένους; κα- κοὐκ ἔσθ’ὅπως ἐκείνους
880οὐχὶ φθονῶν ἔπαυσας, ἵνα μὴ ῥήτορες γένωνται.
881τονδὶ δ’ὁρῶν ἄνευ χιτῶνος ὄντα τηλικοῦτον
882οὐπώποτ’ἀμφιμασχάλου τὸν Δῆμον ἠξίωσας
883χειμῶνος ὄντος · ἀλλ’ἐγώ σοι τουτονὶ δίδωμι.
Δημος
Δη.
Δη.
884τοιουτονὶ Θεμιστοκλῆς οὐπώποτ’ἐπενόησεν.
885καίτοι σοφὸν κα- κἀκεῖν’ὁ Πειραιεύς · ἔμοιγε μέντοι
886οὐ μεῖζον εἶναι φαίνετ’ἐξεύρημα τοῦ χιτῶνος.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
887οἴμοι τάλας οἵοις πιθηκισμοῖς με περιελαύνεις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
888οὔκ, ἀλλ’ὅπερ πίνων ἀνὴρ πέπονθ’ὅταν χεσείῃ,
889τοῖσιν τρόποις τοῖς σοῖσιν ὥσπερ βλαυτίοισι χρῶμαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
890ἀλλ’οὐχ ὑπερβαλεῖ με θωπείαις · ἐγὼ γὰρ αὐτὸν
891προσαμφιῶ τοδί · σὺ δ’οἴμωζ’ὦ πόνηρ’.
Δημος
Δη.
Δη.
891ἰαιβοῖ.
892οὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ βύρσης κάκιστον ὄζων;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
893καὶ τοῦτό γ’ἐπίτηδές σε περιήμπεσχ’, ἵνα σ’ἀποπνίξῃ ·
894καὶ πρότερον ἐπεβούλευσέ σοι. τὸν καυλὸν οἶσθ’ἐκεῖνον
895τοῦ σιλφίου τὸν ἄξιον γενόμενον;
Δημος
Δη.
Δη.
895οἶδα μέντοι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
896ἐπίτηδες οὗτος αὐτὸν ἔσπευδ’ἄξιον γενέσθαι,
897ἵν’ἐσθίοιτ’ὠνούμενοι, κα- κἄπειτ’ἐν ἡλιαίᾳ
898βδέοντες ἀλλήλους ἀποκτείνειαν οἱ δικασταί.
Δημος
Δη.
Δη.
899νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ πρὸς ἐμὲ τοῦτ’εἶπ’ἀνὴρ Κόπρειος.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
900οὐ γὰρ τόθ’ὑμεῖς βδεόμενοι δήπου ’γένεσθε πυρροί;
Δημος
Δη.
Δη.
901καὶ νὴ Δί’ἦν γε τοῦτο Πυρράνδρου τὸ μηχάνημα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
902οἵοισί μ’ὦ πανοῦργε βωμολοχεύμασιν ταράττεις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
903ἡ γὰρ θεός μ’ἐκέλευσε νικῆσαί σ’ἀλαζονείαις.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
904ἀλλ’οὐχὶ νικήσεις. ἐγὼ γάρ φημί σοι παρέξειν
905ὦ Δῆμε μηδὲν δρῶντι μισθοῦ τρύβλιον ῥοφῆσαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
906ἐγὼ δὲ κυλίχνιόν γέ σοι καὶ φάρμακον δίδωμι
907τα- τἀν τοῖσιν ἀντικνημίοις ἑλκύδρια περιαλείφειν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
908ἐγὼ δὲ τὰς πολιάς γέ σο- σοὐκλέγων νέον ποιήσω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
909ἰδοὺ δέχου κέρκον λαγῶ τω- τὠφθαλμιδίω περιψῆν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
910ἀπομυξάμενος ὦ Δῆμέ μου πρὸς τὴν κεφαλὴν ἀποψῶ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
911ἐμοῦ μὲν οὖν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
911ἐμοῦ μὲν οὖν.
912ἐγώ σε ποιήσω τριηραρχεῖν
913ἀναλίσκοντα τῶν
914σαυτοῦ, παλαιὰν ναῦν ἔχοντ’,
915εἰς ἣν ἀναλῶν οὐκ ἐφέξεις
916οὐ δὲ ναυπηγούμενος ·
917διαμηχανήσομαίθ’ὅπως
918ἂν ἱστίον σαπρὸν λάβῃς.
Χορος
Χο.
Χο.
919ἁνὴρ παφλάζει, παῦε παῦ’,
920ὑπερζέων · ὑφελκτέον
921τῶν δᾳδίων ἀπαρυστέον
922τε τῶν ἀπειλῶν ταυτῃί.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
923δώσεις ἐμοὶ καλὴν δίκην
924ἰπούμενος ταῖς ἐσφοραῖς.
925ἐγὼ γὰρ ἐς τοὺς πλουσίους
926σπεύσω σ’ὅπως ἂν ἐγγραφῇς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
927ἐγὼ δ’ἀπειλήσω μὲν οὐδέν,
928εὔχομαι δέ σοι ταδί ·
929τὸ μὲν τάγηνον τευθίδων
930ἐφεστάναι σίζον · σὲ δὲ
931γνώμην ἐρεῖν μέλλοντα περὶ
932Μιλησίων καὶ κερδανεῖν
933τάλαντον, ἢν κατεργάσῃ,
934σπεύδειν ὅπως τῶν τευθίδων
935ἐμπλήμενος φθαίης ἔτ’εἰς
936ἐκκλησίαν ἐλθών · ἔπειτα
937πρὶν φαγεῖν ἀνὴρ μεθήκοι,
938καὶ σὺ τὸ τάλαντον λαβεῖν
939βουλόμενος ἐσθίων
940ἐναποπνιγείης.
Χορος
Χο.
Χο.
941εὖ γε νὴ τὸν Δία καὶ τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν Δήμητρα.
Δημος
Δη.
Δη.
943κα- κἀμοὶ δοκεῖ · καὶ τα- τἄλλα γ’εἶναι καταφανῶς
944ἀγαθὸς πολίτης, οἶος οὐδείς πω χρόνου
945ἀνὴρ γεγένηται τοῖσι πολλοῖς το- τοὐβολοῦ.
946σὺ δ’ὦ Παφλαγὼν φάσκων φιλεῖν μ’ἐσκορόδισας.
947καὶ νῦν ἀπόδος τὸν δακτύλιον, ὡς οὐκέτι
948ἐμοὶ ταμιεύσεις.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
948ἔχε · τοσοῦτον δ’ἴσθ’ὅτι,
949εἰ μή μ’ἐάσεις ἐπιτροπεύειν, ἕτερος αὖ
950ἐμοῦ πανουργότερός τις ἀναφανήσεται.
Δημος
Δη.
Δη.
951οὐκ ἔσθ’ὅπως ὁ δακτύλιός ἐσθ’οὑτοσὶ
952ὁ- οὑμός · τὸ γοῦν σημεῖον ἕτερον φαίνεται,
953ἀλλ’ἢ οὐ καθορῶ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
953φέρ’ἴδω τί σοι σημεῖον ἦν;
Δημος
Δη.
Δη.
954δημοῦ βοείου θρῖον ἐξωπτημένον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
955οὐ τοῦτ’ἔνεστιν.
Δημος
Δη.
Δη.
955οὐ τὸ θρῖον; ἀλλὰ τί;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
956λάρος κεχηνὼς ἐπὶ πέτρας δημηγορῶν.
Δημος
Δη.
Δη.
957αἰβοῖ τάλας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
957τί ἔστιν;
Δημος
Δη.
Δη.
957ἀπόφερ’ἐκποδών.
958οὐ τὸν ἐμὸν εἶχεν ἀλλὰ τὸν Κλεωνύμου.
959παρ’ἐμοῦ δὲ τουτονὶ λαβὼν ταμίευέ μοι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
960μὴ δῆτά πώ γ’ὦ δέσποτ’, ἀντιβολῶ σ’ἐγώ,
961πρὶν ἄν γε τῶν χρησμῶν ἀκούσῃς τῶν ἐμῶν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
962καὶ τῶν ἐμῶν νυν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
962ἀλλ’ἐὰν τούτῳ πίθῃ,
963μολγὸν γενέσθαι δεῖ σε.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
963κα- κἄν γε τουτῳί,
964ψωλὸν γενέσθαι δεῖ σε μέχρι τοῦ μυρρίνου.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
965ἀλλ’οἵ γ’ἐμοὶ λέγουσιν ὡς ἄρξαι σε δεῖ
966χώρας ἁπάσης ἐστεφανωμένον ῥόδοις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
967οὑμοὶ δέ γ’αὖ λέγουσιν ὡς ἁλουργίδα
968ἔχων κατάπαστον καὶ στεφάνην ἐφ’ἅρματος
969χρυσοῦ διώξει Σμικύθην καὶ κύριον.
Χορος
Χο.
Χο.
970καὶ μὴν ἔνεγκ’αὐτοὺς ἰών, ἵν’οὑτοσὶ
971αὐτῶν ἀκούσῃ.
Δημος
Δη.
Δη.
971πάνυ γε. καὶ σύ νυν φέρε.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
972ἰδού.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
972ἰδοὺ νὴ τὸν Δί’· οὐδὲν κωλύει.
Χορος
Χο.
Χο.
973ἥδιστον φάος ἡμέρας
974ἔσται τοῖσι παροῦσι καὶ
975τοῖσι δεῦρ’ἀφικνουμένοις,
976ἢν Κλέων ἀπόληται.
977καίτοι πρεσβυτέρων τινῶν
978οἵων ἀργαλεωτάτων
979ἐν τῷ δείγματι τῶν δικῶν
980ἤκουσ’ἀντιλεγόντων,
981ὡς εἰ μὴ ’γένεθ’οὗτος ἐν
982τῇ πόλει μέγας, οὐκ ἂν ἤστην
983σκεύη δύο χρησίμω,
984δοῖδυξ οὐ δὲ τορύνη.
985ἀλλὰ καὶ τόδ’ἔγωγε θαυμάζω
986τῆς ὑομουσίας
987αὐτοῦ · φασὶ γὰρ αὐτὸν οἱ
988παῖδες οἳ ξυνεφοίτων,
989τὴν Δωριστὶ μόνην ἂν ἁρμόττεσθαι
990θαμὰ τὴν λύραν,
991ἄλλην δ’οὐκ ἐθέλειν μαθεῖν ·
992κα- κᾆτα τὸν κιθαριστὴν
993ὀργισθέντ’ἀπάγειν κελεύειν,
994ὡς ἁρμονίαν ὁ παῖς
995οὗτος οὐ δύναται μαθεῖν
996ἢν μὴ Δωροδοκιστί.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
997ἰδοὺ θέασαι, κα- κοὐχ ἅπαντας ἐκφέρω.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
998οἴμ’ὡς χεσείω, κα- κοὐχ ἅπαντας ἐκφέρω.
Δημος
Δη.
Δη.
999ταυτὶ τί ἔστι;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
999λόγια.
Δημος
Δη.
Δη.
999πάντ’;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
999ἐθαύμασας;
1000καὶ νὴ Δί’ἔτι γέ μο- μοὔστι κιβωτὸς πλέα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1001ἐμοὶ δ’ὑπερῷον καὶ ξυνοικία δύο.
Δημος
Δη.
Δη.
1002φέρ’ἴδω, τίνος γάρ εἰσιν οἱ χρησμοί ποτε;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1003οὑμοὶ μέν εἰσι Βάκιδος.
Δημος
Δη.
Δη.
1003οἱ δὲ σοὶ τίνος;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1004Γλάνιδος, ἀδελφοῦ τοῦ Βάκιδος γεραιτέρου.
Δημος
Δη.
Δη.
1005εἰσὶν δὲ περὶ τοῦ;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1005περὶ Ἀθηνῶν, περὶ Πύλου,
1006περὶ σοῦ, περὶ ἐμοῦ, περὶ ἁπάντων πραγμάτων.
Δημος
Δη.
Δη.
1007οἱ σοὶ δὲ περὶ τοῦ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1007περὶ Ἀθηνῶν, περὶ φακῆς,
1008περὶ Λακεδαιμονίων, περὶ σκόμβρων νέων,
1009περὶ τῶν μετρούντων τα- τἄλφιτ’ἐν ἀγορᾷ κακῶς,
1010περὶ σοῦ, περὶ ἐμοῦ, περὶ ἁπάντων πραγμάτων.
Δημος
Δη.
Δη.
1011ἄγε νυν ὅπως αὐτοὺς ἀναγνώσεσθέ μοι,
1012καὶ τὸν περὶ ἐμοῦ ’κεῖνον ᾧπερ ἥδομαι,
1013ὡς ἐν νεφέλαισιν αἰετὸς γενήσομαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1014ἄκουε δή νυν καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν ἐμοί.
1015φράζευ Ἐρεχθεΐδη λογίων ὁδόν, ἥν σοι Ἀπόλλων
1016ἴαχεν ἐξ ἀδύτοιο διὰ τριπόδων ἐριτίμων.
1017σῴζεσθαί σ’ἐκέλευσ’ἱερὸν κύνα καρχαρόδοντα,
1018ὃς πρὸ σέθεν λάσκων καὶ ὑπὲρ σοῦ δεινὰ κεκραγὼς
1019σοὶ μισθὸν ποριεῖ, κα- κἂν μὴ δρᾷ ταῦτ’ἀπολεῖται.
1020πολλοὶ γὰρ μίσει σφε κατακρώζουσι κολοιοί.
Δημος
Δη.
Δη.
1021ταυτὶ μὰ τὴν Δήμητρ’ἐγὼ οὐκ οἶδ’ὅ τι λέγει.
1022τί γάρ ἐστ’Ἐρεχθεῖ καὶ κολοιοῖς καὶ κυνί;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1023ἐγὼ μέν εἰμ’ὁ κύων · πρὸ σοῦ γὰρ ἀπύω ·
1024σοὶ δ’εἶπε σῴζεσθαί μ’ὁ Φοῖβος τὸν κύνα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1025οὐ τοῦτό φησ’ὁ χρησμός, ἀλλ’ὁ κύων ὁδὶ
1026ὥσπερ θύρας σοῦ τῶν λογίων παρεσθίει.
1027ἐμοὶ γάρ ἐστ’ὀρθῶς περὶ τούτου τοῦ κυνός.
Δημος
Δη.
Δη.
1028λέγε νυν · ἐγὼ δὲ πρῶτα λήψομαι λίθον,
1029ἵνα μή μ’ὁ χρησμὸς τὸ πέος οὑτοσὶ δάκῃ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1030φράζευ Ἐρεχθεΐδη κύνα Κέρβερον ἀνδραποδιστήν,
1031ὃς κέρκῴ σαίνων σ’ὁπόταν δειπνῇς ἐπιτηρῶν
1032ἐξέδεταί σου το- τοὔψον, ὅταν σύ ποι ἄλλοσε χάσκῃς ·
1033ἐσφοιτῶντ’ἐς το- τοὐπτάνιον λήσει σε κυνηδὸν
1034νύκτωρ τὰς λοπάδας καὶ τὰς νήσους διαλείχων.
Δημος
Δη.
Δη.
1035νὴ τὸν Ποσειδῶ πολύ γ’ἄμεινον ὦ Γλάνι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1036ὦ τᾶν ἄκουσον, εἶτα διάκρινον τόδε.
1037ἔστι γυνή, τέξει δὲ λέονθ’ἱεραῖς ἐν Ἀθήναις,
1038ὃς περὶ τοῦ δήμου πολλοῖς κώνωψι μαχεῖται
1039ὥστε περὶ σκύμνοισι βεβηκώς · τὸν σὺ φυλάξαι,
1040τεῖχος ποιήσας ξύλινον πύργουςτε σιδηροῦς.
1041ταῦτ’οἶσθ’ὅ τι λέγει;
Δημος
Δη.
Δη.
1041μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1042ἔφραζεν ὁ θεός σοι σαφῶς σῴζειν ἐμέ ·
1043ἐγὼ γὰρ ἀντὶ τοῦ λέοντός εἰμί σοι.
Δημος
Δη.
Δη.
1044καὶ πῶς μ’ἐλελήθης Ἀντιλέων γεγενημένος;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1045ἓν οὐκ ἀναδιδάσκει σε τῶν λογίων ἑκών,
1046ὃ μόνον σιδηροῦν ἐστι τεῖχος καὶ ξύλον,
1047ἐν ᾧ σε σῴζειν τόνδ’ἐκέλευσ’ὁ Λοξίας.
Δημος
Δη.
Δη.
1048πῶς δῆτα τοῦτ’ἔφραζεν ὁ θεός;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1048τουτονὶ
1049δῆσαί σ’ἐκέλευ’ἐν πεντεσυρίγγῳ ξύλῳ.
Δημος
Δη.
Δη.
1050ταυτὶ τελεῖσθαι τὰ λόγι’ἤδη μοι δοκεῖ.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1051μὴ πείθου · φθονεραὶ γὰρ ἐπικρώζουσι κορῶναι.
1052ἀλλ’ἱέρακα φίλει μεμνημένος ἐν φρεσὶν ὅς σοι
1053ἤγαγε συνδήσας Λακεδαιμονίων κορακίνους.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1054τοῦτό γέ τοι Παφλαγὼν παρεκινδύνευσε μεθυσθείς.
1055Κεκροπίδη κακόβουλε τί τοῦθ’ἡγεῖ μέγα το- τοὔργον;
1056καί κε γυνὴ φέροι ἄχθος, ἐπεί κεν ἀνὴρ ἀναθείη ·
1057ἀλλ’οὐκ ἂν μαχέσαιτο · χέσαιτο γάρ, εἰ μαχέσαιτο.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1058ἀλλὰ τόδε φράσσαι, πρὸ Πύλου Πύλον ἥν σοι ἔφραζεν.
1059ἔστι Πύλος πρὸ Πύλοιο —
Δημος
Δη.
Δη.
1059τί τοῦτο λέγει, πρὸ Πύλοιο;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1060τὰς πυέλους φησὶν καταλήψεσθ’ἐν βαλανείῳ.
Δημος
Δη.
Δη.
1061ἐγὼ δ’ἄλουτος τήμερον γενήσομαι;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1062οὗτος γὰρ ἡμῶν τὰς πυέλους ἀφήρπασεν.
1063ἀλλ’οὑτοσὶ γάρ ἐστι περὶ τοῦ ναυτικοῦ
1064ὁ χρησμός, ᾧ σε δεῖ προσέχειν τὸν νοῦν πάνυ.
Δημος
Δη.
Δη.
1065προσέχω · σὺ δ’ἀναγίγνωσκε, τοῖς ναύταισί μου
1066ὅπως ὁ μισθὸς πρῶτον ἀποδοθήσεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1067Αἰγεΐδη φράσσαι κυναλώπεκα, μή σε δολώσῃ,
1068λαίθαργον ταχύπουν, δολίαν κερδὼ πολύιδριν.
1069οἶσθ’ὅ τι ἐστὶν τοῦτο;
Δημος
Δη.
Δη.
1069Φιλόστρατος ἡ κυναλώπηξ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1070οὐ τοῦτό φησιν, ἀλλὰ ναῦς ἑκάστοτε
1071αἰτεῖ ταχείας ἀργυρολόγους οὑτοσί ·
1072ταύτας ἀπαυδᾷ μὴ διδόναι σ’ὁ Λοξίας.
Δημος
Δη.
Δη.
1073πῶς δὴ τριήρης ἐστὶ κυναλώπηξ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1073ὅπως;
1074ὅτι ἡ τριήρης ἐστὶ κα- χὠ κύων ταχύ.
Δημος
Δη.
Δη.
1075πῶς οὖν ἀλώπηξ προσετέθη πρὸς τῷ κυνί;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1076ἀλωπεκίοισι τοὺς στρατιώτας ᾔκασεν,
1077ὁτιὴ βότρυς τρώγουσιν ἐν τοῖς χωρίοις.
Δημος
Δη.
Δη.
1077εἶεν ·
1078τούτοις ὁ μισθὸς τοῖς ἀλωπεκίοισι ποῦ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1079ἐγὼ ποριῶ, καὶ τοῦτον ἡμερῶν τριῶν.
1080ἀλλ’ἔτι τόνδ’ἐπάκουσον, ὃν εἶπέ σοι ἐξαλέασθαι
1081χρησμὸν Λητοΐδης, Κυλλήνην, μή σε δολώσῃ.
Δημος
Δη.
Δη.
1082ποίαν Κυλλήνην;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1082τὴν τούτου χεῖρ’ἐποίησεν
1083Κυλλήνην ὀρθῶς, ὁτιή φησ’, “ἔμβαλε κυλλῇ”.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1084οὐκ ὀρθῶς φράζει · τὴν Κυλλήνην γὰρ ὁ Φοῖβος
1085ἐς τὴν χεῖρ’ὀρθῶς ᾐνίξατο τὴν Διοπείθους.
1086ἀλλὰ γάρ ἐστιν ἐμοὶ χρησμὸς περὶ σοῦ πτερυγωτός,
1087αἰετὸς ὡς γίγνει καὶ πάσης γῆς βασιλεύεις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1088καὶ γὰρ ἐμοί · καὶ γῆς καὶ τῆς ἐρυθρᾶς γε θαλάσσης,
1089κα- χὤτι γ’ἐν Ἐκβατάνοις δικάσεις, λείχων ἐπίπαστα.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1090ἀλλ’ἐγὼ εἶδον ὄναρ, καί μο- μοὐδόκει ἡ θεὸς αὐτὴ
1091τοῦ δήμου καταχεῖν ἀρυταίνῃ πλουθυγίειαν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1092νὴ Δία καὶ γὰρ ἐγώ · καί μο- μοὐδόκει ἡ θεὸς αὐτὴ
1093ἐκ πόλεως ἐλθεῖν καὶ γλαῦξ αὐτῇ ’πικαθῆσθαι ·
1094εἶτα κατασπένδειν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἀρυβάλλῳ
1095ἀμβροσίαν κατὰ σοῦ, κατὰ τούτου δὲ σκοροδάλμην.
Δημος
Δη.
Δη.
1096ἰοὺ ἰού.
1097οὐκ ἦν ἄρ’οὐδεὶς τοῦ Γλάνιδος σοφώτερος.
1098καὶ νῦν ἐμαυτὸν ἐπιτρέπω σοι τουτονὶ
1099γερονταγωγεῖν κα- κἀναπαιδεύειν πάλιν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1100μήπω γ’, ἱκετεύω σ’, ἀλλ’ἀνάμεινον, ὡς ἐγὼ
1101κριθὰς ποριῶ σοι καὶ βίον καθ’ἡμέραν.
Δημος
Δη.
Δη.
1102οὐκ ἀνέχομαι κριθῶν ἀκούων · πολλάκις
1103ἐξηπατήθην ὑπότε σοῦ καὶ Θουφάνους.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1104ἀλλ’ἄλφιτ’ἤδη σοι ποριῶ ’σκευασμένα.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1105ἐγὼ δὲ μαζίσκας γε διαμεμαγμένας
1106καὶ το- τοὔψον ὀπτόν · μηδὲν ἄλλ’εἰ μὴ ’σθιε.
Δημος
Δη.
Δη.
1107ἀνύσατέ νυν ὅ τι περ ποιήσεθ’· ὡς ἐγώ,
1108ὁπότερος ἂν σφῷν νῦν με μᾶλλον εὖ ποιῇ,
1109τούτῳ παραδώσω τῆς πυκνὸς τὰς ἡνίας.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1110τρέχοιμ’ἂν εἴσω πρότερος.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1110οὐ δῆτ’ἀλλ’ἐγώ.
Χορος
Χο.
Χο.
1111ὦ Δῆμε καλήν γ’ἔχεις
1112ἀρχήν, ὅτε πάντες ἄνθρωποι
1113δεδίασί σ’ὥσπερ
1114ἄνδρα τύραννον.
1115ἀλλ’εὐπαράγωγος εἶ,
1116θωπευόμενόςτε χαίρεις
1117κα- κἀξαπατώμενος,
1118πρὸς τόντε λέγοντ’ἀεὶ
1119κέχηνας · ὁ νοῦς δέ σου
1120παρὼν ἀποδημεῖ.
Δημος
Δη.
Δη.
1121νοῦς οὐκ ἔνι ταῖς κόμαις
1122ὑμῶν, ὅτε μ’οὐ φρονεῖν
1123νομίζετ’· ἐγὼ δ’ἑκὼν
1124ταῦτ’ἠλιθιάζω.
1125αὐτόςτε γὰρ ἥδομαι
1126βρύλλων τὸ καθ’ἡμέραν,
1127κλέπτοντάτε βούλομαι
1128τρέφειν ἕνα προστάτην ·
1129τοῦτον δ’, ὅταν ᾖ πλέως,
1130ἄρας ἐπάταξα.
Χορος
Χο.
Χο.
1131κα- χοὔτω μὲν ἂν εὖ ποιοῖς,
1132εἴ σοι πυκνότης ἔνεστ’
1133ἐν τῷ τρόπῳ, ὡς λέγεις,
1134τούτῳ πάνυ πολλή,
1135εἰ τούσδ’ἐπίτηδες ὥσπερ
1136δημοσίους τρέφεις
1137ἐν τῇ πυκνί, κα- κᾆθ’ὅταν
1138μή σοι τύχῃ ὄψον ὄν,
1139τούτων ὃς ἂν ᾖ παχύς,
1140θύσας ἐπιδειπνεῖς.
Δημος
Δη.
Δη.
1141σκέψασθε δέ μ’, εἰ σοφῶς
1142αὐτοὺς περιέρχομαι
1143τοὺς οἰομένους φρονεῖν
1144κα- κἄμ’ἐξαπατύλλειν.
1145τηρῶ γὰρ ἑκάστοτ’αὐτοὺς
1146οὐ δὲ δοκῶν ὁρᾶν
1147κλέπτοντας · ἔπειτ’ἀναγκάζω
1148πάλιν ἐξεμεῖν
1149ἅττ’ἂν κεκλόφωσί μου,
1150κημὸν καταμηλῶν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1151ἄπαγ’ἐς μακαρίαν ἐκποδών.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1151σύ γ’ὦ φθόρε.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1152ὦ Δῆμ’ἐγὼ μέντοι παρεσκευασμένος
1153τρίπαλαι κάθημαι βουλόμενός σ’εὐεργετεῖν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1154ἐγὼ δὲ δεκάπαλαί γε καὶ δωδεκάπαλαι
1155καὶ χιλιόπαλαι καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.
Δημος
Δη.
Δη.
1156ἐγὼ δὲ προσδοκῶν γε τρισμυριόπαλαι
1157βδελύττομαί σφω καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1158οἶσθ’οὖν ὃ δρᾶσον;
Δημος
Δη.
Δη.
1158εἰ δὲ μή, φράσεις γε σύ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1159ἄφες ἀπὸ βαλβίδων ἐμέτε καὶ τουτονί,
1160ἵνα σ’εὖ ποιῶμεν ἐξ ἴσου.
Δημος
Δη.
Δη.
1160δρᾶν ταῦτα χρή.
1161ἄπιτον.
Κλεων και Αλλαντοπωλης
Κλ.
Κλ.
1161ἰδού.
Δημος
Δη.
Δη.
1161θέοιτ’ἄν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1161ὑποθεῖν οὐκ ἐῶ.
Δημος
Δη.
Δη.
1162ἀλλ’ἢ μεγάλως εὐδαιμονήσω τήμερον
1163ὑπὸ τῶν ἐραστῶν νὴ Δί’ἢ ’γὼ θρύψομαι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1164ὁρᾷς; ἐγώ σοι πρότερος ἐκφέρω δίφρον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1165ἀλλ’οὐ τράπεζαν, ἀλλ’ἐγὼ προτεραίτερος.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1166ἰδοὺ φέρω σοι τήνδε μαζίσκην ἐγὼ
1167ἐκ τῶν ὀλῶν τῶν ἐκ Πύλου μεμαγμένην.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1168ἐγὼ δὲ μυστίλας μεμυστιλημένας
1169ὑπὸ τῆς θεοῦ τῇ χειρὶ τη- τἠλεφαντίνῃ.
Δημος
Δη.
Δη.
1170ὡς μέγαν ἄρ’εἶχες ὦ πότνια τὸν δάκτυλον.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1171ἐγὼ δ’ἔτνος γε πίσινον εὔχρων καὶ καλόν ·
1172ἐτόρυνε δ’αὔθ’ἡ Παλλὰς ἡ Πυλαιμάχος.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1173ὦ Δῆμ’ἐναργῶς ἡ θεός σ’ἐπισκοπεῖ,
1174καὶ νῦν ὑπερέχει σου χύτραν ζωμοῦ πλέαν.
Δημος
Δη.
Δη.
1175οἴει γὰρ οἰκεῖσθ’ἂν ἔτι τήνδε τὴν πόλιν,
1176εἰ μὴ φανερῶς ἡμῶν ὑπερεῖχε τὴν χύτραν;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1177τουτὶ τέμαχός σο- σοὔδωκεν ἡ Φοβεσιστράτη.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1178ἡ δ’Ὀβριμοπάτρα γ’ἑφθὸν ἐκ ζωμοῦ κρέας
1179καὶ χόλικος ἠνύστρουτε καὶ γαστρὸς τόμον.
Δημος
Δη.
Δη.
1180καλῶς γ’ἐποίησε τοῦ πέπλου μεμνημένη.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1181ἡ Γοργολόφα σ’ἐκέλευε τουτουὶ φαγεῖν
1182ἐλατῆρος, ἵνα τὰς ναῦς ἐλαύνωμεν καλῶς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1183λαβὲ καὶ ταδί νυν.
Δημος
Δη.
Δη.
1183καὶ τί τούτοις χρήσομαι
1184τοῖς ἐντέροις;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1184ἐπίτηδες αὔτ’ἔπεμψέ σοι
1185ἐς τὰς τριήρεις ἐντερόνειαν ἡ θεός ·
1186ἐπισκοπεῖ γὰρ περιφανῶς τὸ ναυτικόν.
1187ἔχε καὶ πιεῖν κεκραμένον τρία καὶ δύο.
Δημος
Δη.
Δη.
1188ὡς ἡδὺς ὦ Ζεῦ καὶ τὰ τρία φέρων καλῶς.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1189ἡ Τριτογενὴς γὰρ αὐτὸν ἐνετριτώνισεν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1190λαβέ νυν πλακοῦντος πίονος παρ’ἐμοῦ τόμον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1191παρ’ἐμοῦ δ’ὅλον γε τὸν πλακοῦντα τουτονί.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1192ἀλλ’οὐ λαγῷ’ἕξεις ὁπόθεν δῷς, ἀλλ’ἐγώ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1193οἴμοι, πόθεν λαγῷά μοι γενήσεται;
1194ὦ θυμὲ νυνὶ βωμολόχον ἔξευρέ τι.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1195ὁρᾷς τάδ’ὦ κακόδαιμον;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1195ὀλίγον μοι μέλει ·
1196ἐκεινοὶ γὰρ ὡς ἔμ’ἔρχονταί τινες
1197πρέσβεις ἔχοντες ἀργυρίου βαλλάντια.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1198ποῦ ποῦ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1198τί δέ σοι τοῦτ’; οὐκ ἐάσεις τοὺς ξένους;
1199ὦ Δημίδιον ὁρᾷς τὰ λαγῷ’ἅ σοι φέρω;
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1200οἴμοι τάλας ἀδίκως γε τα- τἄμ’ὑφήρπασας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1201νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ σὺ γὰρ τοὺς ἐκ Πύλου.
Δημος
Δη.
Δη.
1202εἴπ’, ἀντιβολῶ, πῶς ἐπενόησας ἁρπάσαι;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1203τὸ μὲν νόημα τῆς θεοῦ, τὸ δὲ κλέμμ’ἐμόν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1204ἐγὼ δ’ἐκινδύνευσ’, ἐγὼ δ’ὤπτησά γε.
Δημος
Δη.
Δη.
1205ἄπιθ’· οὐ γὰρ ἀλλὰ τοῦ παραθέντος ἡ χάρις.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1206οἴμοι κακοδαίμων, ὑπεραναιδευθήσομαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1207τί οὐ διακρίνεις Δῆμ’ὁπότερός ἐστι νῷν
1208ἀνὴρ ἀμείνων περὶ σὲ καὶ τὴν γαστέρα;
Δημος
Δη.
Δη.
1209τῷ δῆτ’ἂν ὑμᾶς χρησάμενος τεκμηρίῳ
1210δόξαιμι κρίνειν τοῖς θεαταῖσιν σοφῶς;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1211ἐγὼ φράσω σοι. τὴν ἐμὴν κίστην ἰὼν
1212ξύλλαβε σιωπῇ καὶ βασάνισον ἅττ’ἔνι,
1213καὶ τὴν Παφλαγόνος · κα- κἀμέλει κρινεῖς καλῶς.
Δημος
Δη.
Δη.
1214φέρ’ἴδω τί οὖν ἔνεστιν;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1214οὐχ ὁρᾷς κενὴν
1215ὦ παππίδιον; ἅπαντα γάρ σοι παρεφόρουν.
Δημος
Δη.
Δη.
1216αὕτη μὲν ἡ κίστη τὰ τοῦ Δήμου φρονεῖ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1217βάδιζέ νυν καὶ δεῦρο πρὸς τὴν Παφλαγόνος.
1218ὁρᾷς τάδ’;
Δημος
Δη.
Δη.
1218οἴμοι τῶν ἀγαθῶν ὅσων πλέα.
1219ὅσον τὸ χρῆμα τοῦ πλακοῦντος ἀπέθετο ·
1220ἐμοὶ δ’ἔδωκεν ἀποτεμὼν τυννουτονί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1221τοιαῦτα μέντοι καὶ πρότερόν σ’ἠργάζετο ·
1222σοὶ μὲν προσεδίδου μικρὸν ὧν ἐλάμβανεν,
1223αὐτὸς δ’ἑαυτῷ παρετίθει τὰ μείζονα.
Δημος
Δη.
Δη.
1224ὦ μιαρὲ κλέπτων δή με ταῦτ’ἐξηπάτας;
1225ἐγὼ δέ τυ ἐστεφάνιξα κα- κἀδωρησάμαν.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1226ἐγὼ δ’ἔκλεπτον ἐπ’ἀγαθῷ γε τῇ πόλει.
Δημος
Δη.
Δη.
1227κατάθου ταχέως τὸν στέφανον, ἵν’ἐγὼ τουτῳὶ
1228αὐτὸν περιθῶ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1228κατάθου ταχέως μαστιγία.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1229οὐ δῆτ’, ἐπεί μοι χρησμός ἐστι Πυθικὸς
1230φράζων ὑφ’οὗ † δεήσει μ’† ἡττᾶσθαι μόνου.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1231το- τοὐμόν γε φράζων ὄνομα καὶ λίαν σαφῶς.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1232καὶ μήν σ’ἐλέγξαι βούλομαι τεκμηρίῳ,
1233εἴ τι ξυνοίσεις τοῦ θεοῦ τοῖς θεσφάτοις.
1234καί σου τοσοῦτον πρῶτον ἐκπειράσομαι ·
1235παῖς ὢν ἐφοίτας ἐς τίνος διδασκάλου;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1236ἐν ταῖσιν εὕστραις κονδύλοις ἡρμοττόμην.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1237πῶς εἶπας; ὥς μου χρησμὸς ἅπτεται φρενῶν. εἶεν.
1238ἐν παιδοτρίβου δὲ τίνα πάλην ἐμάνθανες;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1239κλέπτων ἐπιορκεῖν καὶ βλέπειν ἐναντίον ·
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1240ὦ Φοῖβ’Ἄπολλον Λύκιε τί ποτέ μ’ἐργάσει;
1241τέχνην δὲ τίνα ποτ’εἶχες ἐξανδρούμενος;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1242ἠλλαντοπώλουν καί τι καὶ βινεσκόμην.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1243οἴμοι κακοδαίμων · οὐκέτ’οὐδέν εἰμ’ἐγώ.
1244λεπτή τις ἐλπίς ἐστ’ἐφ’ἧς ὀχούμεθα.
1245καί μοι τοσοῦτον εἰπέ · πότερον ἐν ἀγορᾷ
1246ἠλλαντοπώλεις ἐτεὸν ἢ ’πὶ ταῖς πύλαις;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1247ἐπὶ ταῖς πύλαισιν, οὗ τὸ τάριχος ὤνιον.
Κλεων
Κλ.
Κλ.
1248οἴμοι πέπρακται τοῦ θεοῦ τὸ θέσφατον.
1249κυλίνδετ’εἴσω τόνδε τὸν δυσδαίμονα.
1250ὦ στέφανε χαίρων ἄπιθι, κα- κεἴ σ’ἄκων ἐγὼ
1251λείπω · σὲ δ’ἄλλος τις λαβὼν κεκτήσεται,
1252κλέπτης μὲν οὐκ ἂν μᾶλλον, εὐτυχὴς δ’ἴσως.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1253Ἑλλάνιε Ζεῦ σὸν τὸ νικητήριον.
Χορος
Χο.
Χο.
1254ὦ χαῖρε καλλίνικε καὶ μέμνησ’ὅτι
1255ἀνὴρ γεγένησαι δι’ἐμέ · καί σ’αἰτῶ βραχύ,
1256ὅπως ἔσομαί σοι Φανὸς ὑπογραφεὺς δικῶν.
Δημος
Δη.
Δη.
1257ἐμοὶ δέ γ’ὅ τι σοι το- τοὔνομ’εἴπ’.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1257Ἀγοράκριτος ·
1258ἐν τα- τἀγορᾷ γὰρ κρινόμενος ἐβοσκόμην.
Δημος
Δη.
Δη.
1259Ἀγορακρίτῳ τοίνυν ἐμαυτὸν ἐπιτρέπω,
1260καὶ τὸν Παφλαγόνα παραδίδωμι τουτονί.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1261καὶ μὴν ἐγώ σ’ὦ Δῆμε θεραπεύσω καλῶς,
1262ὥσθ’ὁμολογεῖν σε μηδέν’ἀνθρώπων ἐμοῦ
1263ἰδεῖν ἀμείνω τῇ Κεχηναίων πόλει.
Χορος
Χο.
Χο.
1264τί κάλλιον ἀρχομένοισιν
1265ἢ καταπαυομένοισιν
1266ἢ θοᾶν ἵππων ἐλατῆρας ἀείδειν, † μηδὲν ἐς † Λυσίστρατον,
1267μη δὲ Θούμαντιν τὸν ἀνέστιον αὖ λυπεῖν ἑκούσῃ καρδίᾳ;
1268καὶ γὰρ οὗτος ὦ φίλ’Ἄπολλον ἀεὶ πεινῇ, θαλεροῖς δακρύοις
1273σᾶς ἁπτόμενος φαρέτρας Πυθῶνι δίᾳ μὴ κακῶς πένεσθαι.
1274λοιδορῆσαι τοὺς πονηροὺς οὐδέν ἐστ’ἐπίφθονον,
1275ἀλλὰ τιμὴ τοῖσι χρηστοῖς, ὅστις εὖ λογίζεται.
1276εἰ μὲν οὖν ἄνθρωπος, ὃν δεῖ πόλλ’ἀκοῦσαι καὶ κακά,
1277αὐτὸς ἦν ἔνδηλος, οὐκ ἂν ἀνδρὸς ἐμνήσθην φίλου.
1278νῦν δ’Ἀρίγνωτον γὰρ οὐδεὶς ὅστις οὐκ ἐπίσταται,
1279ὅστις ἢ τὸ λευκὸν οἶδεν ἢ τὸν ὄρθιον νόμον.
1280ἔστιν οὖν ἀδελφὸς αὐτῷ τοὺς τρόπους οὐ συγγενής,
1281Ἀριφράδης πονηρός. ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ βούλεται ·
1282ἔστι δ’οὐ μόνον πονηρός, οὐ γὰρ οὐ δ’ἂν ᾐσθόμην,
1283οὐ δὲ παμπόνηρος, ἀλλὰ καὶ προσεξηύρηκέ τι.
1284τὴν γὰρ αὑτοῦ γλῶτταν αἰσχραῖς ἡδοναῖς λυμαίνεται,
1285ἐν κασωρείοισι λείχων τὴν ἀπόπτυστον δρόσον,
1286καὶ μολύνων τὴν ὑπήνην καὶ κυκῶν τὰς ἐσχάρας,
1287καὶ Πολυμνήστεια ποιῶν καὶ ξυνὼν Οἰωνίχῳ.
1288ὅστις οὖν τοιοῦτον ἄνδρα μὴ σφόδρα βδελύττεται,
1289οὔ ποτ’ἐκ τα- ταὐτοῦ μεθ’ἡμῶν πίεται ποτηρίου.
1290ἦ πολλάκις ἐννυχίαισι
1291φροντίσι συγγεγένημαι,
1294καὶ διεζήτηχ’ὁπόθεν ποτὲ φαύλως ἐσθίει Κλεώνυμος.
1295φασὶ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐρεπτόμενον τὰ τῶν ἐχόντων ἀνέρων
1296οὐκ ἂν ἐξελθεῖν ἀπὸ τῆς σιπύης · τοὺς δ’ἀντιβολεῖν ἂν ὅμως ·
1297“ἴθ’ὦ ἄνα πρὸς γονάτων, ἔξελθε καὶ σύγγνωθι τῇ τραπέζῃ”.
1300φασὶν ἀλλήλαις ξυνελθεῖν τὰς τριήρεις ἐς λόγον,
1301καὶ μίαν λέξαι τιν’αὐτῶν ἥτις ἦν γεραιτέρα ·
1302“οὐ δὲ πυνθάνεσθε ταῦτ’ὦ παρθένοι τα- τἀν τῇ πόλει;
1303φασὶν αἰτεῖσθαί τιν’ἡμῶν ἑκατὸν ἐς Καρχηδόνα
1304ἄνδρα μοχθηρὸν πολίτην ὀξίνην Ὑπέρβολον” ·
1305ταῖς δὲ δόξαι δεινὸν εἶναι τοῦτο κα- κοὐκ ἀνασχετόν,
1306καί τιν’εἰπεῖν ἥτις ἀνδρῶν ἆσσον οὐκ ἐληλύθει ·
1307“ἀποτρόπαι’οὐ δῆτ’ἐμοῦ γ’ἄρξει ποτ’, ἀλλ’ἐάν με χρῇ,
1308ὑπὸ τερηδόνων σαπεῖσ’ἐνταῦθα καταγηράσομαι” ·
1309“οὐ δὲ Ναυφάντης γε τῆς Ναύσωνος, οὐ δῆτ’ὦ θεοί,
1310εἴπερ ἐκ πεύκης γε κα- κἀγὼ καὶ ξύλων ἐπηγνύμην.
1311ἢν δ’ἀρέσκῃ ταῦτ’Ἀθηναίοις, καθῆσθαί μοι δοκεῖ
1312ἐς τὸ Θησεῖον πλεούσαις ἢ ’πὶ τῶν σεμνῶν θεῶν.
1313οὐ γὰρ ἡμῶν γε στρατηγῶν ἐγχανεῖται τῇ πόλει ·
1314ἀλλὰ πλείτω χωρὶς αὐτὸς ἐς κόρακας, εἰ βούλεται,
1315τὰς σκάφας, ἐν αἷς ἐπώλει τοὺς λύχνους, καθελκύσας”.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1316εὐφημεῖν χρὴ καὶ στόμα κλῄειν καὶ μαρτυριῶν ἀπέχεσθαι,
1317καὶ τὰ δικαστήρια συγκλῄειν οἷς ἡ πόλις ἥδε γέγηθεν,
1318ἐπὶ καιναῖσιν δ’εὐτυχίαισιν παιωνίζειν τὸ θέατρον.
Χορος
Χο.
Χο.
1319ὦ ταῖς ἱεραῖς φέγγος Ἀθήναις καὶ ταῖς νήσοις ἐπίκουρε,
1320τίν’ἔχων φήμην ἀγαθὴν ἥκεις, ἐφ’ὅτῳ κνισῶμεν ἀγυιάς;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1321τὸν Δῆμον ἀφεψήσας ὑμῖν καλὸν ἐξ αἰσχροῦ πεποίηκα.
Χορος
Χο.
Χο.
1322καὶ ποῦ ’στιν νῦν ὦ θαυμαστὰς ἐξευρίσκων ἐπινοίας;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1323ἐν ταῖσιν ἰοστεφάνοις οἰκεῖ ταῖς ἀρχαίαισιν Ἀθήναις.
Χορος
Χο.
Χο.
1324πῶς ἂν ἴδοιμεν; ποίαν τιν’ἔχει σκευήν; ποῖος γεγένηται;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1325οἷός περ Ἀριστείδῃ πρότερον καὶ Μιλτιάδῃ ξυνεσίτει.
1326ὄψεσθε δέ · καὶ γὰρ ἀνοιγνυμένων ψόφος ἤδη τῶν προπυλαίων.
1327ἀλλ’ὀλολύξατε φαινομέναισιν ταῖς ἀρχαίαισιν Ἀθήναις
1328καὶ θαυμασταῖς καὶ πολυύμνοις, ἵν’ὁ κλεινὸς Δῆμος ἐνοικεῖ.
Χορος
Χο.
Χο.
1329ὦ ταὶ λιπαραὶ καὶ ἰοστέφανοι καὶ ἀριζήλωτοι Ἀθῆναι,
1330δείξατε τὸν τῆς Ἑλλάδος ὑμῖν καὶ τῆς γῆς τῆσδε μόναρχον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1331ὅδ’ἐκεῖνος ὁρᾶν τεττιγοφόρας, ἀρχαίῳ σχήματι λαμπρός,
1332οὐ χοιρινῶν ὄζων ἀλλὰ σπονδῶν, σμύρνῃ κατάλειπτος.
Χορος
Χο.
Χο.
1333χαῖρ’ὦ βασιλεῦ τῶν Ἑλλήνων · καί σοι ξυγχαίρομεν ἡμεῖς.
1334τῆς γὰρ πόλεως ἄξια πράττεις καὶ τοῦ ’ν Μαραθῶνι τροπαίου.
Δημος
Δη.
Δη.
1335ὦ φίλτατ’ἀνδρῶν ἐλθὲ δεῦρ’Ἀγοράκριτε.
1336ὅσα με δέδρακας ἀγάθ’ἀφεψήσας.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1336ἐγώ;
1337ἀλλ’ὦ μέλ’οὐκ οἶσθ’οἷος ἦσθ’αὐτὸς πάρος,
1338οὐ δ’οἷ’ἔδρας · ἐμὲ γὰρ νομίζοις ἂν θεόν.
Δημος
Δη.
Δη.
1339τί δ’ἔδρων, κάτειπέ μοι, πρὸ τοῦ; ποῖός τις ἦ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1340πρῶτον μέν, ὁπότ’εἴποι τις ἐν τη- τἠκκλησίᾳ,
1341“ὦ Δῆμ’ἐραστής εἰμι σὸς φιλῶτέ σε
1342καὶ κήδομαί σου καὶ προβουλεύω μόνος,”
1343τούτοις ὁπότε χρήσαιτό τις προοιμίοις,
1344ἀνωρτάλιζες κα- κἀκερουτίας.
Δημος
Δη.
Δη.
1344ἐγώ;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1345εἶτ’ἐξαπατήσας σ’ἀντὶ τούτων ᾤχετο.
Δημος
Δη.
Δη.
1346τί φῄς; ταυτί μ’ἔδρων, ἐγὼ δὲ τοῦτ’οὐκ ᾐσθόμην;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1347τὰ δ’ὦτά γ’ἄν σου νὴ Δί’ἐξεπετάννυτο
1348ὥσπερ σκιάδειον καὶ πάλιν ξυνήγετο.
Δημος
Δη.
Δη.
1349οὕτως ἀνόητος ἐγεγενήμην καὶ γέρων;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1350καὶ νὴ Δί’εἴ γε δύο λεγοίτην ῥήτορε,
1351ὁ μὲν ποιεῖσθαι ναῦς μακρὰς ὁ δ’ἕτερος αὖ
1352καταμισθοφορῆσαι τοῦθ’, ὁ τὸν μισθὸν λέγων
1353τὸν τὰς τριήρεις παραδραμὼν ἂν ᾤχετο.
1354οὗτος τί κύπτεις; οὐχὶ κατὰ χώραν μενεῖς;
Δημος
Δη.
Δη.
1355αἰσχύνομαί τοι ταῖς πρότερον ἁμαρτίαις.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1356ἀλλ’οὐ σὺ τούτων αἴτιος, μὴ φροντίσῃς,
1357ἀλλ’οἵ σε ταῦτ’ἐξηπάτων. νυνδὶ φράσον ·
1358ἐάν τις εἴπῃ βωμολόχος ξυνήγορος ·
1359“οὐκ ἔστιν ὑμῖν τοῖς δικασταῖς ἄλφιτα,
1360εἰ μὴ καταγνώσεσθε ταύτην τὴν δίκην” ·
1361τοῦτον τί δράσεις, εἰπέ, τὸν ξυνήγορον;
Δημος
Δη.
Δη.
1362ἄρας μετέωρον ἐς τὸ βάραθρον ἐμβαλῶ,
1363ἐκ τοῦ λάρυγγος ἐκκρεμάσας Ὑπέρβολον.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1364τουτὶ μὲν ὀρθῶς καὶ φρονίμως ἤδη λέγεις ·
1365τὰ δ’ἄλλα, φέρ’ἴδω, πῶς πολιτεύσει φράσον.
Δημος
Δη.
Δη.
1366πρῶτον μὲν ὁπόσοι ναῦς ἐλαύνουσιν μακράς,
1367καταγομένοις τὸν μισθὸν ἀποδώσω ’ντελῆ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1368πολλοῖς γ’ὑπολίσφοις πυγιδίοισιν ἐχαρίσω.
Δημος
Δη.
Δη.
1369ἔπειθ’ὁπλίτης ἐντεθεὶς ἐν καταλόγῳ
1370οὐδεὶς κατὰ σπουδὰς μετεγγραφήσεται,
1371ἀλλ’ὥσπερ ἦν τὸ πρῶτον ἐγγεγράψεται.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1372τοῦτ’ἔδακε τὸν πόρπακα τὸν Κλεωνύμου.
Δημος
Δη.
Δη.
1373οὐ δ’ἀγοράσει γ’ἀγένειος οὐδεὶς ἐν ἀγορᾷ.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1374ποῦ δῆτα Κλεισθένης ἀγοράσει καὶ Στράτων;
Δημος
Δη.
Δη.
1375τὰ μειράκια ταυτὶ λέγω τα- τἀν τῷ μύρῳ,
1376ἃ στωμυλεῖται τοιαδὶ καθήμενα ·
1377“σοφός γ’ὁ Φαίαξ δεξιῶςτ’οὐκ ἀπέθανεν.
1378συνερτικὸς γάρ ἐστι καὶ περαντικός,
1379καὶ γνωμοτυπικὸς καὶ σαφὴς καὶ κρουστικός,
1380καταληπτικόςτ’ἄριστα τοῦ θορυβητικοῦ”.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1381οὔκουν καταδακτυλικὸς σὺ τοῦ λαλητικοῦ;
Δημος
Δη.
Δη.
1382μὰ Δί’ἀλλ’ἀναγκάσω κυνηγετεῖν ἐγὼ
1383τούτους ἅπαντας, παυσαμένους ψηφισμάτων.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1384ἔχε νυν ἐπὶ τούτοις τουτονὶ τὸν ὀκλαδίαν,
1385καὶ παῖδ’ἐνόρχην, ὅσπερ οἴσει τόνδε σοι ·
1386κα- κἄν που δοκῇ σοι, τοῦτον ὀκλαδίαν ποίει.
Δημος
Δη.
Δη.
1387μακάριος ἐς τα- τἀρχαῖα δὴ καθίσταμαι.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1388φήσεις γ’, ἐπειδὰν τὰς τριακοντούτιδας
1389σπονδὰς παραδῶ σοι. δεῦρ’ἴθ’αἱ Σπονδαὶ ταχύ.
Δημος
Δη.
Δη.
1390ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ’ὡς καλαί · πρὸς τῶν θεῶν,
1391ἔξεστιν αὐτῶν κατατριακοντουτίσαι;
1392πῶς ἔλαβες αὐτὰς ἐτέον;
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1392οὐ γὰρ ὁ Παφλαγὼν
1393ἀπέκρυπτε ταύτας ἔνδον, ἵνα σὺ μὴ λάβῃς;
1394νῦν οὖν ἐγώ σοι παραδίδωμ’ἐς τοὺς ἀγροὺς
1395αὐτὰς ἰέναι λαβόντα.
Δημος
Δη.
Δη.
1395τὸν δὲ Παφλαγόνα,
1396ὃς ταῦτ’ἔδρασεν, εἴφ’ὅ τι ποιήσεις κακόν.
Αλλαντοπωλης
Αλ.
Αλ.
1397οὐδὲν μέγ’ἀλλ’ἢ τὴν ἐμὴν ἕξει τέχνην ·
1398ἐπὶ ταῖς πύλαις ἀλλαντοπωλήσει μόνος,
1399τὰ κύνεια μιγνὺς τοῖς ὀνείοις πράγμασιν,
1400μεθύωντε ταῖς πόρναισι λοιδορήσεται,
1401κα- κἀκ τῶν βαλανείων πίεται τὸ λούτριον.
Δημος
Δη.
Δη.
1402εὖ γ’ἐπενόησας οὗπέρ ἐστιν ἄξιος,
1403πόρναισι καὶ βαλανεῦσι διακεκραγέναι,
1404καί σ’ἀντὶ τούτων ἐς τὸ πρυτανεῖον καλῶ
1405ἐς τὴν ἕδρανθ’, ἵν’ἐκεῖνος ἦν ὁ φαρμακός.
1406ἕπου δὲ ταυτηνὶ λαβὼν τὴν βατραχίδα ·
1407κα- κἀκεῖνον ἐκφερέτω τις ὡς ἐπὶ τὴν τέχνην,
1408ἵν’ἴδωσιν αὐτὸν οἷς ἐλωβᾶθ’οἱ ξένοι. […]