Δικαιοπολις

Δι.

ὅσα δὴ δέδηγμαι τὴν ἐμαυτοῦ καρδίαν,

ἥσθην δὲ βαιά, πάνυ δὲ βαιά, τέτταρα ·

ἃ δ’ὠδυνήθην, ψαμμακοσιογάργαρα.

φέρ’ἴδω, τί δ’ἥσθην ἄξιον χαιρηδόνος;

ἐγᾦδ’ἐφ’ᾧ γε τὸ κέαρ ηὐφράνθην ἰδών,

τοῖς πέντε ταλάντοις οἷς Κλέων ἐξήμεσεν.

ταῦθ’ὡς ἐγανώθην, καὶ φιλῶ τοὺς ἱππέας

διὰ τοῦτο τοὔργον · ἄξιον γὰρ Ἑλλάδι.

ἀλλ’ὠδυνήθην ἕτερον αὖ τραγῳδικόν,

ὅτε δὴ ’κεχήνη προσδοκῶν τὸν Αἰσχύλον,

ὁ δ’ἀνεῖπεν, εἴσαγ’ὦ Θέογνι τὸν χορόν.

πῶς τοῦτ’ἔσεισέ μου δοκεῖς τὴν καρδίαν;

ἀλλ’ἕτερον ἥσθην, ἡνίκ’ἐπὶ Μόσχῳ ποτὲ

Δεξίθεος εἰσῆλθ’ᾀσόμενος Βοιώτιον.

τῆτες δ’ἀπέθανον καὶ διεστράφην ἰδών,

ὅτε δὴ παρέκυψε Χαῖρις ἐπὶ τὸν ὄρθιον.

ἀλλ’οὐδεπώποτ’ἐξ ὅτου ’γὼ ῥύπτομαι

οὕτως ἐδήχθην ὑπὸ κονίας τὰς ὀφρῦς

ὡς νῦν, ὁπότ’οὔσης κυρίας ἐκκλησίας

ἑωθινῆς ἔρημος ἡ πνὺξ αὑτηί,

οἱ δ’ἐν ἀγορᾷ λαλοῦσι κἄνω καὶ κάτω

τὸ σχοινίον φεύγουσι τὸ μεμιλτωμένον.

οὐ δ’οἱ πρυτάνεις ἥκουσιν, ἀλλ’ἀωρίαν

ἥκοντες, εἶτα δ’ὠστιοῦνται πῶς δοκεῖς

ἐλθόντες ἀλλήλοισι περὶ πρώτου ξύλου,

ἁθρόοι καταρρέοντες · εἰρήνη δ’ὅπως

ἔσται προτιμῶσ’οὐδέν · ὦ πόλις πόλις.

ἐγὼ δ’ἀεὶ πρώτιστος εἰς ἐκκλησίαν

νοστῶν κάθημαι · κᾆτ’ἐπειδὰν ὦ μόνος,

στένω κέχηνα σκορδινῶμαι πέρδομαι,

ἀπορῶ γράφω παρατίλλομαι λογίζομαι,

ἀποβλέπων ἐς τὸν ἀγρὸν εἰρήνης ἐρῶν,

στυγῶν μὲν ἄστυ τὸν δ’ἐμὸν δῆμον ποθῶν,

ὃς οὐδεπώποτ’εἶπεν, ἄνθρακας πρίω,

οὐκ ὄξος οὐκ ἔλαιον, οὐ δ’ᾔδει “πρίω,”

ἀλλ’αὐτὸς ἔφερε πάντα χὠ πρίων ἀπῆν.

νῦν οὖν ἀτεχνῶς ἥκω παρεσκευασμένος

βοᾶν ὑποκρούειν λοιδορεῖν τοὺς ῥήτορας,

ἐάν τις ἄλλο πλὴν περὶ εἰρήνης λέγῃ.

ἀλλ’οἱ πρυτάνεις γὰρ οὑτοιὶ μεσημβρινοί.

οὐκ ἠγόρευον; τοῦτ’ἐκεῖν’ οὑγὼ ’λεγον ·

ἐς τὴν προεδρίαν πᾶς ἀνὴρ ὠστίζεται.

Κηρυξ

Κη.

πάριτ’ἐς τὸ πρόσθεν,

πάριθ’, ὡς ἂν ἐντὸς ἦτε τοῦ καθάρματος.

Αμφιθεος

Αμ.

ἤδη τις εἶπε;

Κηρυξ

Κη.

τίς ἀγορεύειν βούλεται;

Αμφιθεος

Αμ.

ἐγώ.

Κηρυξ

Κη.

τίς ὤν;

Αμφιθεος

Αμ.

Ἀμφίθεος.

Κηρυξ

Κη.

οὐκ ἄνθρωπος;

Αμφιθεος

Αμ.

οὔ,

ἀλλ’ἀθάνατος. ὁ γὰρ Ἀμφίθεος Δήμητρος ἦν

καὶ Τριπτολέμου · τούτου δὲ Κελεὸς γίγνεται ·

γαμεῖ δὲ Κελεὸς Φαιναρέτην τήθην ἐμήν,

ἐξ ἧς Λυκῖνος ἐγένε’· ἐκ τούτου δ’ἐγὼ

ἀθάνατός εἰμ’· ἐμοὶ δ’ἐπέτρεψαν οἱ θεοὶ

σπονδὰς ποιεῖσθαι πρὸς Λακεδαιμονίους μόνῳ.

ἀλλ’ἀθάνατος ὢν ὦνδρες ἐφόδι’οὐκ ἔχω ·

οὐ γὰρ διδόασιν οἱ πρυτάνεις.

Κηρυξ

Κη.

οἱ τοξόται.

Αμφιθεος

Αμ.

ὦ Τριπτόλεμε καὶ Κελεὲ περιόψεσθέ με;

Δικαιοπολις

Δι.

ὦνδρες πρυτάνεις ἀδικεῖτε τὴν ἐκκλησίαν

τὸν ἄνδρ’ἀπάγοντες, ὅστις ἡμῖν ἤθελε

σπονδὰς ποιεῖσθαι καὶ κρεμάσαι τὰς ἀσπίδας.

Κηρυξ

Κη.

κάθησο, σῖγα.

Δικαιοπολις

Δι.

μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ,

ἢν μὴ περὶ εἰρήνης γε πρυτανεύσητέ μοι.

Κηρυξ

Κη.

οἱ πρέσβεις οἱ παρὰ βασιλέως.

Δικαιοπολις

Δι.

ποίου βασιλέως; ἄχθομαι ’γὼ πρέσβεσιν

καὶ τοῖς ταὧσι τοῖςτ’ἀλαζονεύμασιν.

Κηρυξ

Κη.

σίγα.

Δικαιοπολις

Δι.

βαβαιάξ. ὦκβάτανα τοῦ σχήματος.

Πρεσβυς

Πρ.

ἐπέμψαθ’ἡμᾶς ὡς βασιλέα τὸν μέγαν

μισθὸν φέροντας δύο δραχμὰς τῆς ἡμέρας

ἐπ’Εὐθυμένους ἄρχοντος.

Δικαιοπολις

Δι.

οἴμοι τῶν δραχμῶν.

Πρεσβυς

Πρ.

καὶ δῆτ’ἐτρυχόμεσθα διὰ Καϋστρίων

πεδίων ὁδοιπλανοῦντες ἐσκηνημένοι,

ἐφ’ἁρμαμαξῶν μαλθακῶς κατακείμενοι,

ἀπολλύμενοι.

Δικαιοπολις

Δι.

σφόδρα γὰρ ἐσῳζόμην ἐγὼ

παρὰ τὴν ἔπαλξιν ἐν φορυτῷ κατακείμενος.

Πρεσβυς

Πρ.

ξενιζόμενοι δὲ πρὸς βίαν ἐπίνομεν

ἐξ ὑαλίνων ἐκπωμάτων καὶ χρυσίδων

ἄκρατον οἶνον ἡδύν.

Δικαιοπολις

Δι.

ὦ Κραναὰ πόλις

ἆρ’αἰσθάνει τὸν κατάγελων τῶν πρέσβεων;

Πρεσβυς

Πρ.

οἱ βάρβαροι γὰρ ἄνδρας ἡγοῦνται μόνους

τοὺς πλεῖστα δυναμένους καταφαγεῖν καὶ πιεῖν.

Δικαιοπολις

Δι.

ἡμεῖς δὲ λαικαστάςτε καὶ καταπύγονας.

Πρεσβυς

Πρ.

ἔτει τετάρτῳ δ’ἐς τὰ βασίλει’ἤλθομεν ·

ἀλλ’εἰς ἀπόπατον ᾤχετο στρατιὰν λαβών,

κἄχεζεν ὀκτὼ μῆνας ἐπὶ χρυσῶν ὀρῶν.

Δικαιοπολις

Δι.

πόσου δὲ τὸν πρωκτὸν χρόνου ξυνήγαγεν;

Πρεσβυς

Πρ.

τῇ πανσελήνῳ · κᾆτ’ἀπῆλθεν οἴκαδε.

εἶτ’ἐξένιζε · παρετίθει δ’ἡμῖν ὅλους

ἐκ κριβάνου βοῦς.

Δικαιοπολις

Δι.

καὶ τίς εἶδε πώποτε

βοῦς κριβανίτας; τῶν ἀλαζονευμάτων.

Πρεσβυς

Πρ.

καὶ ναὶ μὰ Δί’ὄρνιν τριπλάσιον Κλεωνύμου

παρέθηκεν ἡμῖν · ὄνομα δ’ἦν αὐτῷ φέναξ.

Δικαιοπολις

Δι.

ταῦτ’ἄρ ἐφενάκιζες σὺ δύο δραχμὰς φέρων.

Πρεσβυς

Πρ.

καὶ νῦν ἄγοντες ἥκομεν Ψευδαρτάβαν,

τὸν βασιλέως ὀφθαλμόν.

Δικαιοπολις

Δι.

ἐκκόψειέ γε

κόραξ πατάξας, τόντε σὸν τοῦ πρέσβεως.

Κηρυξ

Κη.

ὁ βασιλέως ὀφθαλμός.

Δικαιοπολις

Δι.

ὦναξ Ἡράκλεις.

πρὸς τῶν θεῶν ἄνθρωπε ναύφαρκτον βλέπεις;

ἢ περὶ ἄκραν κάμπτων νεώσοικον σκοπεῖς;

ἄσκωμ’ἔχεις που περὶ τὸν ὀφθαλμὸν κάτω.

Πρεσβυς

Πρ.

ἄγε δὴ σὺ βασιλεὺς ἅττα σ’ἀπέπεμψεν φράσον

λέξοντ’Ἀθηναίοισιν ὦ Ψευδαρτάβα.

Ψευδαρταβας

Ψε.

100

ἰαρταμὰν ἐξάρξαν ἀπισσόνα σάτρα.

Πρεσβυς

Πρ.

101

ξυνήκαθ’ὃ λέγει;

Δικαιοπολις

Δι.

101

μὰ τὸν Ἀπόλλω ’γὼ μὲν οὔ.

Πρεσβυς

Πρ.

102

πέμψειν βασιλέα φησὶν ὑμῖν χρυσίον.

103

λέγε δὴ σὺ μεῖζον καὶ σαφῶς τὸ χρυσίον.

Ψευδαρταβας

Ψε.

104

οὐ λῆψι χρῦσο χαυνόπρωκτ’Ἰαοναῦ.

Δικαιοπολις

Δι.

105

οἴμοι κακοδαίμων ὡς σαφῶς.

Πρεσβυς

Πρ.

105

τί δ’αὖ λέγει;

Δικαιοπολις

Δι.

106

ὅ τι; χαυνοπρώκτους τοὺς Ἰάονας λέγει,

107

εἰ προσδοκῶσι χρυσίον ἐκ τῶν βαρβάρων.

Δρ

Δρ.

108

οὔκ, ἀλλ’ἀχάνας ὅδε γε χρυσίου λέγει.

Δικαιοπολις

Δι.

109

ποίας ἀχάνας; σὺ μὲν ἀλαζὼν εἶ μέγας.

110

ἀλλ’ἄπιθ’· ἐγὼ δὲ βασανιῶ τοῦτον μόνος.

111

ἄγε δὴ σὺ φράσον ἐμοὶ σαφῶς πρὸς τουτονί,

112

ἵνα μή σε βάψω βάμμα Σαρδιανικόν ·

113

βασιλεὺς ὁ μέγας ἡμῖν ἀποπέμψει χρυσίον; “ἀνανεύει”.

114

ἄλλως ἄρ’ἐξαπατώμεθ’ὑπὸ τῶν πρέσβεων; “ἐπινεύει”.

115

Ἑλληνικόν γ’ἐπένευσαν ἅνδρες οὑτοιί,

116

κοὐκ ἔσθ’ὅπως οὐκ εἰσὶν ἐνθένδ’αὐτόθεν.

117

καὶ τοῖν μὲν εὐνούχοιν τὸν ἕτερον τουτονὶ

118

ἐγᾦδ’ὅς ἐστι, Κλεισθένης ὁ Σιβυρτίου.

119

ὦ θερμόβουλον πρωκτὸν ἐξυρημένε,

120

τοιόνδε γ’ὦ πίθηκε τὸν πώγων’ἔχων

121

εὐνοῦχος ἡμῖν ἦλθες ἐσκευασμένος;

122

ὁδὶ δὲ τίς ποτ’ἐστίν; οὐ δήπου Στράτων;

Κηρυξ

Κη.

123

σίγα, κάθιζε.

124

τὸν βασιλέως ὀφθαλμὸν ἡ βουλὴ καλεῖ

125

ἐς τὸ πρυτανεῖον.

Δικαιοπολις

Δι.

125

ταῦτα δῆτ’οὐχ ἀγχόνη;

126

κἄπειτ’ἐγὼ δῆτ’ἐνθαδὶ στραγγεύομαι;

127

τοὺς δὲ ξενίζειν οὐδέποτέ γ’ἴσχει θύρα.

128

ἀλλ’ἐργάσομαί τι δεινὸν ἔργον καὶ μέγα.

129

ἀλλ’Ἀμφίθεός μοι ποῦ ’στιν;

Αμφιθεος

Αμ.

129

οὑτοσὶ πάρα.

Δικαιοπολις

Δι.

130

ἐμοὶ σὺ ταυτασὶ λαβὼν ὀκτὼ δραχμὰς

131

σπονδὰς ποίησαι πρὸς Λακεδαιμονίους μόνῳ

132

καὶ τοῖσι παιδίοισι καὶ τῇ πλάτιδι ·

133

ὑμεῖς δὲ πρεσβεύεσθε καὶ κεχήνετε.

Κηρυξ

Κη.

134

προσίτω Θέωρος ὁ παρὰ Σιτάλκους.

Θεωρος

Θε.

134

ὁδί.

Δικαιοπολις

Δι.

135

ἕτερος ἀλαζὼν οὗτος ἐσκηρύττεται.

Θεωρος

Θε.

136

χρόνον μὲν οὐκ ἂν ἦμεν ἐν Θρᾴκῃ πολύν —

Δικαιοπολις

Δι.

137

μὰ Δί’οὐκ ἄν, εἰ μισθόν γε μὴ ’φερες πολύν.

Θεωρος

Θε.

138

εἰ μὴ κατένειψε χιόνι τὴν Θρᾴκην ὅλην

139

καὶ τοὺς ποταμοὺς ἔπηξ’, ὑπ’αὐτὸν τὸν χρόνον,

140

ὅτ’ἐνθαδὶ Θέογνις ἠγωνίζετο.

141

τοῦτον μετὰ Σιτάλκους ἔπινον τὸν χρόνον ·

142

καὶ δῆτα φιλαθήναιος ἦν ὑπερφυῶς,

143

ὑμῶντ’ἐραστὴς ἦν ἀληθὴς ὥστε καὶ

144

ἐν τοῖσι τοίχοις ἔγραφ’, Ἀθηναῖοι καλοί.

145

ὁ δ’υἱός, ὃν Ἀθηναῖον ἐπεποιήμεθα,

146

ἤρα φαγεῖν ἀλλᾶντας ἐξ Ἀπατουρίων,

147

καὶ τὸν πατέρ’ἠντεβόλει βοηθεῖν τῇ πάτρᾳ ·

148

ὁ δ’ὤμοσε σπένδων βοηθήσειν ἔχων

149

στρατιὰν τοσαύτην ὥστ’Ἀθηναίους ἐρεῖν,

150

ὅσον τὸ χρῆμα παρνόπων προσέρχεται.

Δικαιοπολις

Δι.

151

κάκιστ’ἀπολοίμην, εἴ τι τούτων πείθομαι

152

ὧν εἶπας ἐνταυθοῖ σὺ πλὴν τῶν παρνόπων.

Θεωρος

Θε.

153

καὶ νῦν ὅπερ μαχιμώτατον Θρᾳκῶν ἔθνος

154

ἔπεμψεν ὑμῖν.

Δικαιοπολις

Δι.

154

τοῦτο μέν γ’ἤδη σαφές.

Κηρυξ

Κη.

155

οἱ Θρᾷκες ἴτε δεῦρ’, οὓς Θέωρος ἤγαγεν.

Δικαιοπολις

Δι.

156

τουτὶ τί ἐστι τὸ κακόν;

Θεωρος

Θε.

156

Ὀδομάντων στρατός.

Δικαιοπολις

Δι.

157

ποίων Ὀδομάντων; εἰπέ μοι τουτὶ τί ἦν;

158

τίς τῶν Ὀδομάντων τὸ πέος ἀποτεθρίακεν;

Θεωρος

Θε.

159

τούτοις ἐάν τις δύο δραχμὰς μισθὸν διδῷ,

160

καταπελτάσονται τὴν Βοιωτίαν ὅλην.

Δικαιοπολις

Δι.

161

τοισδὶ δύο δραχμὰς τοῖς ἀπεψωλημένοις;

162

ὑποστένοι μέντἂν ὁ θρανίτης λεὼς

163

ὁ σωσίπολις. οἴμοι τάλας ἀπόλλυμαι,

164

ὑπὸ τῶν Ὀδομάντων τὰ σκόροδα πορθούμενος.

165

οὐ καταβαλεῖτε τὰ σκόροδ’;

Θεωρος

Θε.

165

ὦ μόχθηρε σὺ

166

οὐ μὴ πρόσει τούτοισιν ἐσκοροδισμένοις.

Δικαιοπολις

Δι.

167

ταυτὶ περιείδεθ’οἱ πρυτάνεις πάσχοντά με

168

ἐν τῇ πατρίδι καὶ ταῦθ’ὑπ’ἀνδρῶν βαρβάρων;

169

ἀλλ’ἀπαγορεύω μὴ ποιεῖν ἐκκλησίαν

170

τοῖς Θρᾳξὶ περὶ μισθοῦ · λέγω δ’ὑμῖν ὅτι

171

διοσημία ’στὶ καὶ ῥανὶς βέβληκέ με.

Κηρυξ

Κη.

172

τοὺς Θρᾷκας ἀπιέναι, παρεῖναι δ’εἰς ἔνην.

173

οἱ γὰρ πρυτάνεις λύουσι τὴν ἐκκλησίαν.

Δικαιοπολις

Δι.

174

οἴμοι τάλας μυττωτὸν ὅσον ἀπώλεσα.

175

ἀλλ’ἐκ Λακεδαίμονος γὰρ Ἀμφίθεος ὁδί.

176

χαῖρ’Ἀμφίθεε.

Αμφιθεος

Αμ.

176

μήπω γε πρίν γ’ἂν στῶ τρέχων ·

177

δεῖ γάρ με φεύγοντ’ἐκφυγεῖν Ἀχαρνέας.

Δικαιοπολις

Δι.

178

τί δ’ἔστ’;

Αμφιθεος

Αμ.

178

ἐγὼ μὲν δεῦρό σοι σπονδὰς φέρων

179

ἔσπευδον · οἱ δ’ὤσφροντο πρεσβῦταί τινες

180

Ἀχαρνικοί, στιπτοὶ γέροντες πρίνινοι

181

ἀτεράμονες Μαραθωνομάχαι σφενδάμνινοι.

182

ἔπειτ’ἀνέκραγον πάντες, ὦ μιαρώτατε

183

σπονδὰς φέρεις τῶν ἀμπέλων τετμημένων;

184

κἀς τοὺς τρίβωνας ξυνελέγοντο τῶν λίθων ·

185

ἐγὼ δ’ἔφευγον · οἱ δ’ἐδίωκον κἀβόων.

Δικαιοπολις

Δι.

186

οἱ δ’οὖν βοώντων · ἀλλὰ τὰς σπονδὰς φέρεις;

Αμφιθεος

Αμ.

187

ἔγωγέ φημι, τρία γε ταυτὶ γεύματα.

188

αὗται μέν εἰσι πεντέτεις. γεῦσαι λαβών.

Δικαιοπολις

Δι.

189

αἰβοῖ.

Αμφιθεος

Αμ.

189

τί ἔστιν;

Δικαιοπολις

Δι.

189

οὐκ ἀρέσκουσίν μ’ὅτι

190

ὄζουσι πίττης καὶ παρασκευῆς νεῶν.

Αμφιθεος

Αμ.

191

σὺ δ’ἀλλὰ τασδὶ τὰς δεκέτεις γεῦσαι λαβών.

Δικαιοπολις

Δι.

192

ὄζουσι χαὖται πρέσβεων ἐς τὰς πόλεις

193

ὀξύτατον ὥσπερ διατριβῆς τῶν ξυμμάχων.

Αμφιθεος

Αμ.

194

ἀλλ’αὑταιὶ σπονδαὶ τριακοντούτιδες

195

κατὰ γῆντε καὶ θάλατταν.

Δικαιοπολις

Δι.

195

ὦ Διονύσια,

196

αὗται μὲν ὄζουσ’ἀμβροσίας καὶ νέκταρος

197

καὶ μὴ ’πιτηρεῖν σιτί’ἡμερῶν τριῶν,

198

κἀν τῷ στόματι λέγουσι, βαῖν’ὅπῃ θέλεις.

199

ταύτας δέχομαι καὶ σπένδομαι κἀκπίομαι,

200

χαίρειν κελεύων πολλὰ τοὺς Ἀχαρνέας.

201

ἐγὼ δὲ πολέμου καὶ κακῶν ἀπαλλαγεὶς

202

ἄξω τὰ κατ’ἀγροὺς εἰσιὼν Διονύσια.

Αμφιθεος

Αμ.

203

ἐγὼ δὲ φευξοῦμαί γε τοὺς Ἀχαρνέας.

Χορος

Χο.

204

τῇδε πᾶς ἕπου δίωκε καὶ τὸν ἄνδρα πυνθάνου

205

τῶν ὁδοιπόρων ἁπάντων · τῇ πόλει γὰρ ἄξιον

206

ξυλλαβεῖν τὸν ἄνδρα τοῦτον. ἀλλά μοι μηνύσατε,

207

εἴ τις οἶδ’ὅποι τέτραπται γῆς ὁ τὰς σπονδὰς φέρων.

208

ἐκπέφευγ’, οἴχεται φροῦδος. οἴμοι τάλας

210

τῶν ἐτῶν τῶν ἐμῶν ·

211

οὐκ ἂν ἐπ’ἐμῆς γε νεότητος, ὅτ’ἐγὼ φέρων ἀνθράκων φορτίον

215

ἠκολούθουν Φαΰλλῳ τρέχων, ὧδε φαύλως ἂν ὁ

216

σπονδοφόρος οὗτος ὑπ’ἐμοῦ τότε διωκόμενος

217

ἐξέφυγεν οὐ δ’ἂν ἐλαφρῶς ἂν ἀπεπλίξατο.

219

νῦν δ’ἐπειδὴ στερρὸν ἤδη τοὐμὸν ἀντικνήμιον,

220

καὶ παλαιῷ Λακρατείδῃ τὸ σκέλος βαρύνεται,

221

οἴχεται. διωκτέος δέ · μὴ γὰρ ἐγχάνῃ ποτὲ

222

μη δέ περ γέροντας ὄντας ἐκφυγὼν Ἀχαρνέας.

225

ὅστις ὦ Ζεῦ πάτερ καὶ θεοὶ τοῖσιν ἐχθροῖσιν ἐσπείσατο,

226

οἷσι παρ’ἐμοῦ πόλεμος ἐχθοδοπὸς αὔξεται τῶν ἐμῶν χωρίων ·

230

κοὐκ ἀνήσω πρὶν ἂν σχοῖνος αὐτοῖσιν ἀντεμπαγῶ

231

ὀξὺς ὀδυνηρὸς […] ἐπίκωπος, ἵνα

232

μήποτε πατῶσιν ἔτι τὰς ἐμὰς ἀμπέλους.

234

ἀλλὰ δεῖ ζητεῖν τὸν ἄνδρα καὶ βλέπειν βαλληνάδε

235

καὶ διώκειν γῆν πρὸ γῆς, ἕως ἂν εὑρεθῇ ποτέ ·

236

ὡς ἐγὼ βάλλων ἐκεῖνον οὐκ ἂν ἐμπλῄμην λίθοις.

Δικαιοπολις

Δι.

237

εὐφημεῖτε, εὐφημεῖτε.

Χορος

Χο.

238

σῖγα πᾶς. ἠκούσατ’ἄνδρες ἆρα τῆς εὐφημίας;

239

οὗτος αὐτός ἐστιν ὃν ζητοῦμεν. ἀλλὰ δεῦρο πᾶς

240

ἐκποδών · θύσων γὰρ ἁνὴρ ὡς ἔοικ’ἐξέρχεται.

Δικαιοπολις

Δι.

241

εὐφημεῖτε, εὐφημεῖτε.

242

προΐτω ’ς τὸ πρόσθεν ὀλίγον ἡ κανηφόρος ·

243

ὁ Ξανθίας τὸν φαλλὸν ὀρθὸν στησάτω.

244

κατάθου τὸ κανοῦν ὦ θύγατερ, ἵν’ἀπαρξώμεθα.

Θυγατηρ

Θυ.

245

ὦ μῆτερ ἀνάδος δεῦρο τὴν ἐτνήρυσιν,

246

ἵν’ἔτνος καταχέω τοὐλατῆρος τουτουί.

Δικαιοπολις

Δι.

247

καὶ μὴν καλόν γ’ἔστ’· ὦ Διόνυσε δέσποτα

248

κεχαρισμένως σοι τήνδε τὴν πομπὴν ἐμὲ

249

πέμψαντα καὶ θύσαντα μετὰ τῶν οἰκετῶν

250

ἀγαγεῖν τυχηρῶς τὰ κατ’ἀγροὺς Διονύσια,

251

στρατιᾶς ἀπαλλαχθέντα · τὰς σπονδὰς δέ μοι

252

καλῶς ξυνενεγκεῖν τὰς τριακοντούτιδας.

253

ἄγ’ὦ θύγατερ ὅπως τὸ κανοῦν καλὴ καλῶς

254

οἴσεις βλέπουσα θυμβροφάγον. ὡς μακάριος

255

ὅστις σ’ὀπύσει κἀκποιήσεται γαλᾶς

256

σοῦ μηδὲν ἥττους βδεῖν, ἐπειδὰν ὄρθρος ᾖ.

257

πρόβαινε, κἀν τὤχλῳ φυλάττεσθαι σφόδρα

258

μή τις λαθών σου περιτράγῃ τὰ χρυσία.

259

ὦ Ξανθία, σφῷν δ’ἐστὶν ὀρθὸς ἑκτέος

260

ὁ φαλλὸς ἐξόπισθε τῆς κανηφόρου ·

261

ἐγὼ δ’ἀκολουθῶν ᾄσομαι τὸ φαλλικόν ·

262

σὺ δ’ὦ γύναι θεῶ μ’ἀπὸ τοῦ τέγους. πρόβα.

263

Φαλῆς ἑταῖρε Βακχίου

264

ξύγκωμε νυκτοπεριπλάνητε

265

μοιχὲ παιδεραστά,

266

ἕκτῳ σ’ἔτει προσεῖπον ἐς

267

τὸν δῆμον ἐλθὼν ἄσμενος,

268

σπονδὰς ποιησάμενος ἐμαυτῷ,

269

πραγμάτωντε καὶ μαχῶν

270

καὶ Λαμάχων ἀπαλλαγείς.

271

πολλῷ γάρ ἐσθ’ἥδιον, ὦ Φαλῆς Φαλῆς,

272

κλέπτουσαν εὑρόνθ’ὡρικὴν ὑληφόρον

273

τὴν Στρυμοδώρου Θρᾷτταν ἐκ τοῦ Φελλέως

274

μέσην λαβόντ’ἄραντα καταβαλόντα

275

καταγιγαρτίσ’ὦ

276

Φαλῆς Φαλῆς.

277

ἐὰν μεθ’ἡμῶν ξυμπίῃς, ἐκ κραιπάλης

278

ἕωθεν εἰρήνης ῥοφήσει τρύβλιον ·

279

ἡ δ’ἀσπὶς ἐν τῷ φεψάλῳ κρεμήσεται.

Χορος

Χο.

280

οὗτος αὐτός ἐστιν, οὗτος.

281

βάλλε βάλλε βάλλε βάλλε,

282

παῖε παῖε τὸν μιαρόν.

283

οὐ βαλεῖς; οὐ βαλεῖς;

Δικαιοπολις

Δι.

284

Ἡράκλεις τουτὶ τί ἐστι; τὴν χύτραν συντρίψετε.

Χορος

Χο.

285

σὲ μὲν οὖν καταλεύσομεν ὦ μιαρὰ κεφαλή.

Δικαιοπολις

Δι.

286

ἀντὶ ποίας αἰτίας ὦχαρνέων γεραίτατοι;

Χορος

Χο.

287

τοῦτ’ἐρωτᾷς; ἀναίσχυντος εἶ καὶ βδελυρὸς

290

ὦ προδότα τῆς πατρίδος, ὅστις ἡμῶν μόνος

291

σπεισάμενος εἶτα δύνασαι πρὸς ἔμ’ἀποβλέπειν.

Δικαιοπολις

Δι.

292

ἀντὶ δ’ὧν ἐσπεισάμην οὐκ ἴστε. ἀλλ’ἀκούσατε.

Χορος

Χο.

295

σοῦ γ’ἀκούσωμεν; ἀπολεῖ · κατά σε χώσομεν τοῖς λίθοις.

Δικαιοπολις

Δι.

296

μηδαμῶς πρὶν ἄν γ’ἀκούσητ’· ἀλλ’ἀνάσχεσθ’ ὦγαθοί.

Χορος

Χο.

297

οὐκ ἀνασχήσομαι · μη δὲ λέγε μοι σὺ λόγον ·

300

ὡς μεμίσηκά σε Κλέωνος ἔτι μᾶλλον, ὃν ἐγὼ

301

κατατεμῶ ποθ’ἱππεῦσι καττύματα.

302

σοῦ δ’ἐγὼ λόγους λέγοντος οὐκ ἀκούσομαι μακρούς,

303

ὅστις ἐσπείσω Λάκωσιν, ἀλλὰ τιμωρήσομαι.

Δικαιοπολις

Δι.

305

ὦγαθοὶ τοὺς μὲν Λάκωνας ἐκποδὼν ἐάσατε,

306

τῶν δ’ἐμῶν σπονδῶν ἀκούσατ’, εἰ καλῶς ἐσπεισάμην.

Χορος

Χο.

307

πῶς δέ γ’ἂν καλῶς λέγοις ἄν, εἴπερ ἐσπείσω γ’ἅπαξ

308

οἷσιν οὔτε βωμὸς οὔτε πίστις οὔθ’ὅρκος μένει;

Δικαιοπολις

Δι.

309

οἶδ’ἐγὼ καὶ τοὺς Λάκωνας, οἷς ἄγαν ἐγκείμεθα,

310

οὐχ ἁπάντων ὄντας ἡμῖν αἰτίους τῶν πραγμάτων.

Χορος

Χο.

311

οὐχ ἁπάντων ὦ πανοῦργε; ταῦτα δὴ τολμᾷς λέγειν

312

ἐμφανῶς ἤδη πρὸς ἡμᾶς; εἶτ’ἐγώ σου φείσομαι;

Δικαιοπολις

Δι.

313

οὐχ ἁπάντων, οὐχ ἁπάντων · ἀλλ’ἐγὼ λέγων ὁδὶ

314

πόλλ’ἂν ἀποφήναιμ’ἐκείνους ἔσθ’ἃ κἀδικουμένους.

Χορος

Χο.

315

τοῦτο τοὔπος δεινὸν ἤδη καὶ ταραξικάρδιον,

316

εἰ σὺ τολμήσεις ὑπὲρ τῶν πολεμίων ἡμῖν λέγειν.

Δικαιοπολις

Δι.

317

κἄν γε μὴ λέγω δίκαια μη δὲ τῷ πλήθει δοκῶ,

318

ὑπὲρ ἐπιξήνου ’θελήσω τὴν κεφαλὴν ἔχων λέγειν.

Χορος

Χο.

319

εἰπέ μοι τί φειδόμεσθα τῶν λίθων ὦ δημόται

320

μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐς φοινικίδα;

Δικαιοπολις

Δι.

321

οἷον αὖ μέλας τις ὑμῖν θυμάλωψ ἐπέζεσεν.

322

οὐκ ἀκούσεσθ’; οὐκ ἀκούσεσθ’ἐτεὸν ὦχαρνηίδαι;

Χορος

Χο.

323

οὐκ ἀκουσόμεσθα δῆτα.

Δικαιοπολις

Δι.

323

δεινά τἄρα πείσομαι.

Χορος

Χο.

324

ἐξολοίμην, ἢν ἀκούσω.

Δικαιοπολις

Δι.

324

μηδαμῶς ὦχαρνικοί.

Χορος

Χο.

325

ὡς τεθνήξων ἴσθι νυνί.

Δικαιοπολις

Δι.

325

δήξομ’ἄρ’ὑμᾶς ἐγώ.

326

ἀνταποκτενῶ γὰρ ὑμῶν τῶν φίλων τοὺς φιλτάτους ·

327

ὡς ἔχω γ’ὑμῶν ὁμήρους, οὓς ἀποσφάξω λαβών.

Χορος

Χο.

328

εἰπέ μοι, τί τοῦτ’ἀπειλεῖ τοὔπος ἄνδρες δημόται

329

τοῖς Ἀχαρνικοῖσιν ἡμῖν; μῶν ἔχει του παιδίον

330

τῶν παρόντων ἔνδον εἵρξας; ἢ ’πὶ τῷ θρασύνεται;

Δικαιοπολις

Δι.

331

βάλλετ’εἰ βούλεσθ’. ἐγὼ γὰρ τουτονὶ διαφθερῶ.

332

εἴσομαι δ’ὑμῶν τάχ’ὅστις ἀνθράκων τι κήδεται.

Χορος

Χο.

333

ὡς ἀπωλόμεσθ’. ὁ λάρκος δημότης ὅδ’ἔστ’ἐμός.

334

ἀλλὰ μὴ δράσῃς ὃ μέλλεις · μηδαμῶς ὦ μηδαμῶς.

Δικαιοπολις

Δι.

335

ὡς ἀποκτενῶ, κέκραχθ’· ἐγὼ γὰρ οὐκ ἀκούσομαι.

Χορος

Χο.

336

ἀπολεῖς ἄρ’ὁμήλικα τόνδε φιλανθρακέα;

Δικαιοπολις

Δι.

337

οὐ δ’ἐμοῦ λέγοντος ὑμεῖς ἀρτίως ἠκούσατε.

Χορος

Χο.

338

ἀλλὰ γὰρ νῦν λέγ’, εἴ σοι δοκεῖ, τόντε Λακεδαιμόνιον

339

† αὐτὸν ὅτι τῷ † τρόπῳ σοὐστὶ φίλος ·

340

ὡς τόδε τὸ λαρκίδιον οὐ προδώσω ποτέ.

Δικαιοπολις

Δι.

341

τοὺς λίθους νύν μοι χαμᾶζε πρῶτον ἐξεράσατε.

Χορος

Χο.

342

οὑτοιί σοι χαμαί, καὶ σὺ κατάθου πάλιν τὸ ξίφος.

Δικαιοπολις

Δι.

343

ἀλλ’ὅπως μὴ ’ν τοῖς τρίβωσιν ἐγκάθηνταί που λίθοι.

Χορος

Χο.

344

ἐκσέσεισται χαμᾶζ’· οὐχ ὁρᾷς σειόμενον;

345

ἀλλὰ μή μοι πρόφασιν, ἀλλὰ κατάθου τὸ βέλος.

346

ὡς ὅδε γε σειστὸς ἅμα τῇ στροφῇ γίγνεται.

Δικαιοπολις

Δι.

347

ἐμέλλετ’ἄρα πάντως ἀνήσειν τῆς βοῆς,

348

ὀλίγουτ’ἀπέθανον ἄνθρακες Παρνήθιοι,

349

καὶ ταῦτα διὰ τὴν ἀτοπίαν τῶν δημοτῶν.

350

ὑπὸ τοῦ δέους δὲ τῆς μαρίλης μοι συχνὴν

351

ὁ λάρκος ἐνετίλησεν ὥσπερ σηπία.

352

δεινὸν γὰρ οὕτως ὀμφακίαν πεφυκέναι

353

τὸν θυμὸν ἀνδρῶν ὥστε βάλλειν καὶ βοᾶν

354

ἐθέλειντ’ἀκοῦσαι μηδὲν ἴσον ἴσῳ φέρον,

355

ἐμοῦ ’θέλοντος ὑπὲρ ἐπιξήνου λέγειν

356

ὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἅπανθ’ὅσ’ἂν λέγω ·

357

καίτοι φιλῶ γε τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἐγώ.

Χορος

Χο.

358

τί οὖν οὐ λέγεις, ἐπίξηνον ἐξενεγκὼν θύραζ’,

360

ὅ τι ποτ’ὦ σχέτλιε τὸ μέγα τοῦτ’ἔχεις;

361

πάνυ γὰρ ἔμεγε πόθος ὅ τι φρονεῖς ἔχει.

362

ἀλλ’ᾗπερ αὐτὸς τὴν δίκην διωρίσω,

365

θεὶς δεῦρο τοὐπίξηνον ἐγχείρει λέγειν.

Δικαιοπολις

Δι.

366

ἰδοὺ θεᾶσθε, τὸ μὲν ἐπίξηνον τοδί,

367

ὁ δ’ἀνὴρ ὁ λέξων οὑτοσὶ τυννουτοσί.

368

ἀμέλει μὰ τὸν Δί’οὐκ ἐνασπιδώσομαι,

369

λέξω δ’ὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἅ μοι δοκεῖ.

370

καίτοι δέδοικα πολλά · τούςτε γὰρ τρόπους

371

τοὺς τῶν ἀγροίκων οἶδα χαίροντας σφόδρα,

372

ἐάν τις αὐτοὺς εὐλογῇ καὶ τὴν πόλιν

373

ἀνὴρ ἀλαζὼν καὶ δίκαια κἄδικα ·

374

κἀνταῦθα λανθάνουσ’ἀπεμπολώμενοι ·

375

τῶντ’αὖ γερόντων οἶδα τὰς ψυχὰς ὅτι

376

οὐδὲν βλέπουσιν ἄλλο πλὴν ψηφηδακεῖν.

377

αὐτόςτ’ἐμαυτὸν ὑπὸ Κλέωνος ἅπαθον

378

ἐπίσταμαι διὰ τὴν πέρυσι κωμῳδίαν.

379

εἰσελκύσας γάρ μ’ἐς τὸ βουλευτήριον

380

διέβαλλε καὶ ψευδῆ κατεγλώττιζέ μου

381

κἀκυκλοβόρει κἄπλυνεν, ὥστ’ὀλίγου πάνυ

382

ἀπωλόμην μολυνοπραγμονούμενος.

383

νῦν οὖν με πρῶτον πρὶν λέγειν ἐάσατε

384

ἐνσκευάσασθαί μ’οἷον ἀθλιώτατον.

Χορος

Χο.

385

τί ταῦτα στρέφει τεχνάζειςτε καὶ πορίζεις τριβάς;

386

λαβὲ δ’ἐμοῦ γ’ἓνεκα παρ’Ἱερωνύμου

390

σκοτοδασυπυκνότριχά τιν’Ἄιδος κυνῆν ·

391

ἀλλ’ἐξάνοιγε μηχανὰς τὰς Σισύφου,

392

ὡς σκῆψιν ἁγὼν οὗτος οὐκ ἐσδέξεται.

Δικαιοπολις

Δι.

393

ὥρα ’στὶν ἤδη καρτερὰν ψυχὴν λαβεῖν,

394

καί μοι βαδιστέ’ἐστὶν ὡς Εὐριπίδην.

395

παῖ παῖ.

Κηφισοφων

Κη.

395

τίς οὗτος;

Δικαιοπολις

Δι.

395

ἔνδον ἔστ’Εὐριπίδης;

Κηφισοφων

Κη.

396

οὐκ ἔνδον ἔνδον ἐστίν, εἰ γνώμην ἔχεις.

Δικαιοπολις

Δι.

397

πῶς ἔνδον εἶτ’οὐκ ἔνδον;

Κηφισοφων

Κη.

397

ὀρθῶς ὦ γέρον.

398

ὁ νοῦς μὲν ἔξω ξυλλέγων ἐπύλλια

399

οὐκ ἔνδον, αὐτὸς δ’ἔνδον ἀναβάδην ποιεῖ

400

τραγῳδίαν.

Δικαιοπολις

Δι.

400

ὦ τρισμακάρι’Εὐριπίδη,

401

ὅθ’ὁ δοῦλος οὑτωσὶ σαφῶς ἀπεκρίνατο.

402

ἐκκάλεσον αὐτόν.

Κηφισοφων

Κη.

402

ἀλλ’ἀδύνατον.

Δικαιοπολις

Δι.

402

ἀλλ’ὅμως ·

403

οὐ γὰρ ἂν ἀπέλθοιμ’, ἀλλὰ κόψω τὴν θύραν.

404

Εὐριπίδη, Εὐριπίδιον,

405

ὑπάκουσον, εἴπερ τώποτ’ἀνθρώπων τινί ·

406

Δικαιόπολις καλεῖ σε Χολλῄδης, ἐγώ.

Ευριπιδης

Ευ.

407

ἀλλ’οὐ σχολή.

Δικαιοπολις

Δι.

408

ἀλλ’ἐκκυκλήθητ’.

Ευριπιδης

Ευ.

408

ἀλλ’ἀδύνατον.

Δικαιοπολις

Δι.

408

ἀλλ’ὅμως.

Ευριπιδης

Ευ.

409

ἀλλ’ἐκκυκλήσομαι · καταβαίνειν δ’οὐ σχολή.

Δικαιοπολις

Δι.

410

Εὐριπίδη —

Ευριπιδης

Ευ.

410

τί λέλακας;

Δικαιοπολις

Δι.

410

ἀναβάδην ποιεῖς,

411

ἐξὸν καταβάδην; οὐκ ἐτὸς χωλοὺς ποιεῖς.

412

ἀτὰρ τί τὰ ῥάκι’ἐκ τραγῳδίας ἔχεις,

413

ἐσθῆτ’ἐλεινήν; οὐκ ἐτὸς πτωχοὺς ποιεῖς.

414

ἀλλ’ἀντιβολῶ πρὸς τῶν γονάτων σ’Εὐριπίδη,

415

δός μοι ῥάκιόν τι τοῦ παλαιοῦ δράματος.

416

δεῖ γάρ με λέξαι τῷ χορῷ ῥῆσιν μακράν ·

417

αὕτη δὲ θάνατον, ἢν κακῶς λέξω, φέρει.

Ευριπιδης

Ευ.

418

τὰ ποῖα τρύχη; μῶν ἐν οἷς Οἰνεὺς ὁδὶ

419

ὁ δύσποτμος γεραιὸς ἠγωνίζετο;

Δικαιοπολις

Δι.

420

οὐκ Οἰνέως ἦν, ἀλλ’ἔτ’ἀθλιωτέρου.

Ευριπιδης

Ευ.

421

τὰ τοῦ τυφλοῦ Φοίνικος;

Δικαιοπολις

Δι.

421

οὐ Φοίνικος, οὔ ·

422

ἀλλ’ἕτερος ἦν Φοίνικος ἀθλιώτερος.

Ευριπιδης

Ευ.

423

ποίας ποθ’ἁνὴρ λακίδας αἰτεῖται πέπλων;

424

ἀλλ’ἦ Φιλοκτήτου τὰ τοῦ πτωχοῦ λέγεις;

Δικαιοπολις

Δι.

425

οὐκ ἀλλὰ τούτου πολὺ πολὺ πτωχιστέρου.

Ευριπιδης

Ευ.

426

ἀλλ’ἦ τὰ δυσπινῆ ’θέλεις πεπλώματα,

427

ἃ Βελλεροφόντης εἶχ’ὁ χωλὸς οὑτοσί;

Δικαιοπολις

Δι.

428

οὐ Βελλεροφόντης · ἀλλὰ κἀκεῖνος μὲν ἦν

429

χωλὸς προσαιτῶν στωμύλος δεινὸς λέγειν.

Ευριπιδης

Ευ.

430

οἶδ’ἄνδρα Μυσὸν Τήλεφον.

Δικαιοπολις

Δι.

430

ναὶ Τήλεφον ·

431

τούτου δὸς ἀντιβολῶ σέ μοι τὰ σπάργανα.

Ευριπιδης

Ευ.

432

ὦ παῖ δὸς αὐτῷ Τηλέφου ῥακώματα.

433

κεῖται δ’ἄνωθεν τῶν Θυεστείων ῥακῶν

434

μεταξὺ τῶν Ἰνοῦς.

Κηφισοφων

Κη.

434

ἰδοὺ ταυτὶ λαβέ.

Δικαιοπολις

Δι.

435

ὦ Ζεῦ διόπτα καὶ κατόπτα πανταχῇ,

436

ἐνσκευάσασθαί μ’οἷον ἀθλιώτατον.

437

Εὐριπίδη, ’πειδήπερ ἐχαρίσω ταδί,

438

κἀκεῖνά μοι δὸς τἀκόλουθα τῶν ῥακῶν,

439

τὸ πιλίδιον περὶ τὴν κεφαλὴν τὸ Μύσιον.

440

δεῖ γάρ με δόξαι πτωχὸν εἶναι τήμερον,

441

εἶναι μὲν ὅσπερ εἰμί, φαίνεσθαι δὲ μή ·

442

τοὺς μὲν θεατὰς εἰδέναι μ’ὃς εἴμ’ἐγώ,

443

τοὺς δ’αὖ χορευτὰς ἠλιθίους παρεστάναι,

444

ὅπως ἂν αὐτοὺς ῥηματίοις σκιμαλίσω.

Ευριπιδης

Ευ.

445

δώσω · πυκνῇ γὰρ λεπτὰ μηχανᾷ φρενί.

Δικαιοπολις

Δι.

446

εὐδαιμονοίης, Τηλέφῳ δ’ ἁγὼ φρονῶ.

447

εὖ γ’οἷον ἤδη ῥηματίων ἐμπίμπλαμαι.

448

ἀτὰρ δέομαί γε πτωχικοῦ βακτηρίου.

Ευριπιδης

Ευ.

449

τουτὶ λαβὼν ἄπελθε λαΐνων σταθμῶν.

Δικαιοπολις

Δι.

450

ὦ θύμ’, ὁρᾷς γὰρ ὡς ἀπωθοῦμαι δόμων,

451

πολλῶν δεόμενος σκευαρίων · νῦν δὴ γενοῦ

452

γλίσχρος προσαιτῶν λιπαρῶντ’. Εὐριπίδη

453

δός μοι σπυρίδιον διακεκαυμένον λύχνῳ.

Ευριπιδης

Ευ.

454

τί δ’ὦ τάλας σε τοῦδ’ἔχει πλέκους χρέος;

Δικαιοπολις

Δι.

455

χρέος μὲν οὐδέν, βούλομαι δ’ὅμως λαβεῖν.

Ευριπιδης

Ευ.

456

λυπηρὸς ἴσθ’ὢν κἀποχώρησον δόμων.

Δικαιοπολις

Δι.

456

φεῦ ·

457

εὐδαιμονοίης, ὥσπερ ἡ μήτηρ ποτέ.

Ευριπιδης

Ευ.

458

ἄπελθε νῦν μοι.

Δικαιοπολις

Δι.

458

μἀλλά μοι δὸς ἓν μόνον

459

κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουσμένον.

Ευριπιδης

Ευ.

460

φθείρου λαβὼν τόδ’· ἴσθ’ὀχληρὸς ὢν δόμοις.

Δικαιοπολις

Δι.

461

οὔπω μὰ Δί’· οἶσθ’οἷ’αὐτὸς ἐργάζει κακά.

462

ἀλλ’ὦ γλυκύτατ’Εὐριπίδη τουτὶ μόνον

463

δός μοι χυτρίδιον σφογγίῳ βεβυσμένον.

Ευριπιδης

Ευ.

464

ὦνθρωπ’ἀφαιρήσει με τὴν τραγῳδίαν ·

465

ἄπελθε ταυτηνὶ λαβών.

Δικαιοπολις

Δι.

465

ἀπέρχομαι.

466

καίτοι τί δράσω; δεῖ γὰρ ἑνὸς οὗ μὴ τυχὼν

467

ἀπόλωλ’. ἄκουσον ὦ γλυκύτατ’Εὐριπίδη ·

468

τουτὶ λαβὼν ἄπειμι κοὐ πρόσειμ’ἔτι ·

469

ἐς τὸ σπυρίδιον ἰσχνά μοι φυλλεῖα δός.

Ευριπιδης

Ευ.

470

ἀπολεῖς μ’. ἰδού σοι. φροῦδά μοι τὰ δράματα.

Δικαιοπολις

Δι.

471

ἀλλ’οὐκέτ’, ἀλλ’ἄπειμι. καὶ γάρ εἰμ’ἄγαν

472

ὀχληρός, οὐ δοκῶν με κοιράνους στυγεῖν.

473

οἴμοι κακοδαίμων, ὡς ἀπόλωλ’. ἐπελαθόμην

474

ἐν ᾧπέρ ἐστι πάντα μοι τὰ πράγματα.

475

Εὐριπίδιον ὦ φιλτάτιον καὶ γλυκύτατον,

476

κάκιστ’ἀπολοίμην, εἴ τί σ’αἰτήσαιμ’ἔτι,

477

πλὴν ἓν μόνον, τουτὶ μόνον τουτὶ μόνον,

478

σκάνδικά μοι δὸς μητρόθεν δεδεγμένος.

Ευριπιδης

Ευ.

479

ἁνὴρ ὑβρίζει · κλῇε πηκτὰ δωμάτων.

Δικαιοπολις

Δι.

480

ὦ θύμ’ἄνευ σκάνδικος ἐμπορευτέα.

481

ἆρ’οἶσθ’ὅσον τὸν ἀγῶν’ἀγωνιεῖ τάχα,

482

μέλλων ὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἀνδρῶν λέγειν;

483

πρόβαινέ νυν ὦ θυμέ · γραμμὴ δ’αὑτηί.

484

ἕστηκας; οὐκ εἶ καταπιὼν Εὐριπίδην;

485

ἐπῄνεσ’· ἄγε νυν ὦ τάλαινα καρδία

486

ἄπελθ’ἐκεῖσε, κᾆτα τὴν κεφαλὴν ἐκεῖ

487

παράσχες εἰποῦσ’ἅττ’ἂν αὐτῇ σοι δοκῇ.

488

τόλμησον ἴθι χώρησον, ἄγαμαι καρδίας.

Χορος

Χο.

490

τί δράσεις; τί φήσεις; εὖ ἴσθι νυν

491

ἀναίσχυντος ὢν σιδηροῦςτ’ἀνήρ,

492

ὅστις παρασχὼν τῇ πόλει τὸν αὐχένα

493

ἅπασι μέλλεις εἷς λέγειν τἀναντία.

494

ἁνὴρ οὐ τρέμει τὸ πρᾶγμ’. εἶά νυν,

495

ἐπειδήπερ αὐτὸς αἱρεῖ, λέγε.

Δικαιοπολις

Δι.

496

μή μοι φθονήσητ’ἄνδρες οἱ θεώμενοι,

497

εἰ πτωχὸς ὢν ἔπειτ’ἐν Ἀθηναίοις λέγειν

498

μέλλω περὶ τῆς πόλεως, τρυγῳδίαν ποιῶν.

500

τὸ γὰρ δίκαιον οἶδε καὶ τρυγῳδία.

501

ἐγὼ δὲ λέξω δεινὰ μὲν δίκαια δέ.

502

οὐ γάρ με νῦν γε διαβαλεῖ Κλέων ὅτι

503

ξένων παρόντων τὴν πόλιν κακῶς λέγω.

504

αὐτοὶ γάρ ἐσμεν οὑπὶ Ληναίῳτ’ἀγών,

505

κοὔπω ξένοι πάρεισιν · οὔτε γὰρ φόροι

506

ἥκουσιν οὔτ’ἐκ τῶν πόλεων οἱ ξύμμαχοι ·

507

ἀλλ’ἐσμὲν αὐτοὶ νῦν γε περιεπτισμένοι ·

508

τοὺς γὰρ μετοίκους ἄχυρα τῶν ἀστῶν λέγω.

509

ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν Λακεδαιμονίους σφόδρα,

510

καὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν οὑπὶ Ταινάρῳ θεὸς

511

σείσας ἅπασιν ἐμβάλοι τὰς οἰκίας ·

512

κἀμοὶ γάρ ἐστ’ἀμπέλια διακεκομμένα.

513

ἀτὰρ φίλοι γὰρ οἱ παρόντες ἐν λόγῳ,

514

τί ταῦτα τοὺς Λάκωνας αἰτιώμεθα;

515

ἡμῶν γὰρ ἄνδρες, κοὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,

516

μέμνησθε τοῦθ’ὅτι οὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,

517

ἀλλ’ἀνδράρια μοχθηρά, παρακεκομμένα,

518

ἄτιμα καὶ παράσημα καὶ παράξενα,

519

ἐσυκοφάντει Μεγαρέων τὰ χλανίσκια ·

520

κεἴ που σίκυον ἴδοιεν ἢ λαγῴδιον

521

ἢ χοιρίδιον ἢ σκόροδον ἢ χόνδρους ἅλας,

522

ταῦτ’ἦν Μεγαρικὰ κἀπέπρατ’αὐθημερόν.

523

καὶ ταῦτα μὲν δὴ σμικρὰ κἀπιχώρια,

524

πόρνην δὲ Σιμαίθαν ἰόντες Μεγαράδε

525

νεανίαι κλέπτουσι μεθυσοκότταβοι ·

526

κᾆθ’οἱ Μεγαρῆς ὀδύναις πεφυσιγγωμένοι

527

ἀντεξέκλεψαν Ἀσπασίας πόρνα δύο ·

528

κἀντεῦθεν ἀρχὴ τοῦ πολέμου κατερράγη

529

Ἕλλησι πᾶσιν ἐκ τριῶν λαικαστριῶν.

530

ἐντεῦθεν ὀργῇ Περικλέης οὑλύμπιος

531

ἤστραπτ’ἐβρόντα ξυνεκύκα τὴν Ἑλλάδα,

532

ἐτίθει νόμους ὥσπερ σκόλια γεγραμμένους,

533

ὡς χρὴ Μεγαρέας μήτε γῇ μήτ’ἐν ἀγορᾷ

534

μήτ’ἐν θαλάττῃ μήτ’ἐν οὐρανῷ μένειν.

535

ἐντεῦθεν οἱ Μεγαρῆς, ὅτε δὴ ’πείνων βάδην,

536

Λακεδαιμονίων ἐδέοντο τὸ ψήφισμ’ὅπως

537

μεταστραφείη τὸ διὰ τὰς λαικαστρίας ·

538

κοὐκ ἠθέλομεν ἡμεῖς δεομένων πολλάκις.

539

κἀντεῦθεν ἤδη πάταγος ἦν τῶν ἀσπίδων.

540

ἐρεῖ τις, οὐ χρῆν · ἀλλὰ τί ἐχρῆν, εἴπατε.

541

φέρ’εἰ Λακεδαιμονίων τις ἐκπλεύσας σκάφει

542

ἀπέδοτο φήνας κυνίδιον Σεριφίων,

543

καθῆσθ’ἂν ἐν δόμοισιν; ἦ πολλοῦ γε δεῖ ·

544

καὶ κάρτα μέντἂν εὐθέως καθείλκετε

545

τριακοσίας ναῦς, ἦν δ’ἂν ἡ πόλις πλέα

546

θορύβου στρατιωτῶν, περὶ τριηράρχου βοῆς,

547

μισθοῦ διδομένου, παλλαδίων χρυσουμένων,

548

στοᾶς στεναχούσης, σιτίων μετρουμένων,

549

ἀσκῶν, τροπωτήρων, κάδους ὠνουμένων,

550

σκορόδων, ἐλαῶν, κρομμύων ἐν δικτύοις,

551

στεφάνων, τριχίδων, αὐλητρίδων, ὑπωπίων ·

552

τὸ νεώριον δ’αὖ κωπέων πλατουμένων,

553

τύλων ψοφούντων, θαλαμιῶν τροπουμένων,

554

αὐλῶν, κελευστῶν, νιγλάρων, συριγμάτων.

555

ταῦτ’οἶδ’ὅτι ἂν ἐδρᾶτε · τὸν δὲ Τήλεφον

556

οὐκ οἰόμεσθα; νοῦς ἄρ’ἡμῖν οὐκ ἔνι.

Ημιχοριον Α

Ημ.

557

ἄληθες ὦπίτριπτε καί μιαρώτατε;

558

ταυτὶ σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν ἡμᾶς λέγειν,

559

καὶ συκοφάντης εἴ τις ἦν ὠνείδισας;

Ημιχοριον Β

Ημ.

560

νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ λέγει γ’ἅπερ λέγει

561

δίκαια πάντα κοὐδὲν αὐτῶν ψεύδεται.

Ημιχοριον Α

Ημ.

562

εἶτ’εἰ δίκαια, τοῦτον εἰπεῖν αὔτ’ἐχρῆν;

563

ἀλλ’οὔτι χαίρων ταῦτα τολμήσει λέγειν.

Ημιχοριον Β

Ημ.

564

οὗτος σὺ ποῖ θεῖς; οὐ μενεῖς; ὡς εἰ θενεῖς

565

τὸν ἄνδρα τοῦτον, αὐτὸς ἀρθήσει τάχα.

Ημιχοριον Α

Ημ.

566

ἰὼ Λάμαχ’ὦ βλέπων ἀστραπάς,

567

βοήθησον ὦ γοργολόφα φανείς,

568

ἰὼ Λάμαχ’ὦ φίλ’ὦ φυλέτα ·

569

εἴτε τις ἔστι ταξίαρχος ἢ στρατηγὸς ἢ

570

τειχομάχας ἀνήρ, βοηθησάτω

571

τις ἀνύσας. ἐγὼ γὰρ ἔχομαι μέσος.

Λαμαχος

Λα.

572

πόθεν βοῆς ἤκουσα πολεμιστηρίας;

573

ποῖ χρὴ βοηθεῖν; ποῖ κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν;

574

τίς Γοργόν’ἐξήγειρεν ἐκ τοῦ σάγματος;

Δικαιοπολις

Δι.

575

ὦ Λάμαχ’ἥρως, τῶν λόφων καὶ τῶν λόχων.

Ημιχοριον Α

Ημ.

576

ὦ Λάμαχ’, οὐ γὰρ οὗτος ἅνθρωπος πάλαι

577

ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ;

Λαμαχος

Λα.

578

οὗτος σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν λέγειν τάδε;

Δικαιοπολις

Δι.

579

ὦ Λάμαχ’ἥρως, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε,

580

εἰ πτωχὸς ὢν εἶπόν τι κἀστωμυλάμην.

Λαμαχος

Λα.

580

τί δ’εἶπας ἡμᾶς; οὐκ ἐρεῖς;

Δικαιοπολις

Δι.

580

οὐκ οἶδά πω ·

581

ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ τῶν ὅπλων εἰλιγγιῶ.

582

ἀλλ’ἀντιβολῶ σ’ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα.

Λαμαχος

Λα.

583

ἰδού.

Δικαιοπολις

Δι.

583

παράθες νυν ὑπτίαν αὐτὴν ἐμοί.

Λαμαχος

Λα.

584

κεῖται.

Δικαιοπολις

Δι.

584

φέρε νυν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν.

Λαμαχος

Λα.

585

τουτὶ πτίλον σοι.

Δικαιοπολις

Δι.

585

τῆς κεφαλῆς νύν μου λαβοῦ,

586

ἵν’ἐξεμέσω · βδελύττομαι γὰρ τοὺς λόφους.

Λαμαχος

Λα.

587

οὗτος τί δράσεις; τῷ πτίλῳ μέλλεις ἐμεῖν;

588

πτίλον γάρ ἐστιν —

Δικαιοπολις

Δι.

588

εἰπέ μοι τίνος ποτὲ

589

ὄρνιθός ἐστιν; ἆρα κομπολακύθου;

Λαμαχος

Λα.

590

οἴμ’ὡς τεθνήξεις.

Δικαιοπολις

Δι.

590

μηδαμῶς ὦ Λάμαχε ·

591

οὐ γὰρ κατ’ἰσχύν ἐστιν · εἰ δ’ἰσχυρὸς εἶ,

592

τί μ’οὐκ ἀπεψώλησας; εὔοπλος γὰρ εἶ.

Λαμαχος

Λα.

593

ταυτὶ λέγεις σὺ τὸν στρατηγὸν πτωχὸς ὤν;

Δικαιοπολις

Δι.

594

ἐγὼ γάρ εἰμι πτωχός;

Λαμαχος

Λα.

594

ἀλλὰ τίς γὰρ εἶ;

Δικαιοπολις

Δι.

595

ὅστις; πολίτης χρηστός, οὐ σπουδαρχίδης,

596

ἀλλ’ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, στρατωνίδης,

597

σὺ δ’ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, μισθαρχίδης.

Λαμαχος

Λα.

598

ἐχειροτόνησαν γάρ με —

Δικαιοπολις

Δι.

598

κόκκυγές γε τρεῖς.

599

ταῦτ’οὖν ἐγὼ βδελυττόμενος ἐσπεισάμην,

600

ὁρῶν πολιοὺς μὲν ἄνδρας ἐν ταῖς τάξεσιν,

601

νεανίας δ’οἵους σὺ διαδεδρακότας,

602

τοὺς μὲν ἐπὶ Θρᾴκης μισθοφοροῦντας τρεῖς δραχμάς,

603

Τεισαμενοφαινίππους Πανουργιππαρχίδας,

604

ἑτέρους δὲ παρὰ Χάρητι τοὺς δ’ἐν Χάοσιν,

605

Γερητοθεοδώρους Διομειαλαζόνας,

606

τοὺς δ’ἐν Καμαρίνῃ κἀν Γέλα κἀν Καταγέλᾳ.

Λαμαχος

Λα.

607

ἐχειροτονήθησαν γάρ.

Δικαιοπολις

Δι.

607

αἴτιον δὲ τί

608

ὑμᾶς μὲν ἀεὶ μισθοφορεῖν ἁμῃγέπῃ,

609

τωνδὶ δὲ μηδέν’; ἐτεὸν ὦ Μαριλάδη

610

ἤδη πεπρέσβευκας σὺ πολιὸς ὢν † ἓν ἢ; †

611

ἀνένευσε · καίτοι γ’ἐστὶ σώφρων κἀργάτης.

612

τί δαὶ Δράκυλλος ἢ Εὐφορίδης ἢ Πρινίδης;

613

εἶδέν τις ὑμῶν τἀκβάταν’ἢ τοὺς Χάονας;

614

οὔ φασιν. ἀλλ’ὁ Κοισύρας καὶ Λάμαχος,

615

οἷς ὑπ’ἐράνουτε καὶ χρεῶν πρώην ποτέ,

616

ὥσπερ ἀπόνιπτρον ἐκχέοντες ἑσπέρας,

617

ἅπαντες “ἐξίστω” παρῄνουν οἱ φίλοι.

Λαμαχος

Λα.

618

ὦ δημοκρατία ταῦτα δῆτ’ἀνασχετά;

Δικαιοπολις

Δι.

619

οὐ δῆτ’ἐὰν μὴ μισθοφορῇ γε Λάμαχος.

Λαμαχος

Λα.

620

ἀλλ’οὖν ἐγὼ μὲν πᾶσι Πελοποννησίοις

621

ἀεὶ πολεμήσω καὶ ταράξω πανταχῇ

622

καὶ ναυσὶ καὶ πεζοῖσι κατὰ τὸ καρτερόν.

Δικαιοπολις

Δι.

623

ἐγὼ δὲ κηρύττω γε Πελοποννησίοις

624

ἅπασι καὶ Μεγαρεῦσι καὶ Βοιωτίοις

625

πωλεῖν ἀγοράζειν πρὸς ἐμέ, Λαμάχῳ δὲ μή.

Χορος

Χο.

626

ἁνὴρ νικᾷ τοῖσι λόγοισιν, καὶ τὸν δῆμον μεταπείθει

627

περὶ τῶν σπονδῶν. ἀλλ’ἀποδύντες τοῖς ἀναπαίστοις ἐπίωμεν.

628

ἐξ οὗ γε χοροῖσιν ἐφέστηκεν τρυγικοῖς ὁ διδάσκαλος ἡμῶν,

629

οὔπω παρέβη πρὸς τὸ θέατρον λέξων ὡς δεξιός ἐστιν ·

630

διαβαλλόμενος δ’ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἐν Ἀθηναίοις ταχυβούλοις,

631

ὡς κωμῳδεῖ τὴν πόλιν ἡμῶν καὶ τὸν δῆμον καθυβρίζει,

632

ἀποκρίνασθαι δεῖται νυνὶ πρὸς Ἀθηναίους μεταβούλους.

633

φησὶν δ’εἶναι πολλῶν ἀγαθῶν ἄξιος ὑμῖν ὁ ποιητής,

634

παύσας ὑμᾶς ξενικοῖσι λόγοις μὴ λίαν ἐξαπατᾶσθαι,

635

μήθ’ἥδεσθαι θωπευομένους, μήτ’εἶναι χαυνοπολίτας.

636

πρότερον δ’ὑμᾶς ἀπὸ τῶν πόλεων οἱ πρέσβεις ἐξαπατῶντες

637

πρῶτον μὲν ἰοστεφάνους ἐκάλουν · κἀπειδὴ τοῦτό τις εἴποι,

638

εὐθὺς διὰ τοὺς στεφάνους ἐπ’ἄκρων τῶν πυγιδίων ἐκάθησθε.

639

εἰ δέ τις ὑμᾶς ὑποθωπεύσας λιπαρὰς καλέσειεν Ἀθήνας,

640

ηὕρετο πᾶν ἂν διὰ τὰς λιπαράς, ἀφύων τιμὴν περιάψας.

641

ταῦτα ποιήσας πολλῶν ἀγαθῶν αἴτιος ὑμῖν γεγένηται,

642

καὶ τοὺς δήμους ἐν ταῖς πόλεσιν δείξας ὡς δημοκρατοῦνται.

643

τοιγάρτοι νῦν ἐκ τῶν πόλεων τὸν φόρον ὑμῖν ἀπάγοντες

644

ἥξουσιν ἰδεῖν ἐπιθυμοῦντες τὸν ποιητὴν τὸν ἄριστον,

645

ὅστις παρεκινδύνευσ’εἰπεῖν ἐν Ἀθηναίοις τὰ δίκαια.

646

οὕτω δ’αὐτοῦ περὶ τῆς τόλμης ἤδη πόρρω κλέος ἥκει,

647

ὅτε καὶ βασιλεὺς Λακεδαιμονίων τὴν πρεσβείαν βασανίζων

648

ἠρώτησεν πρῶτα μὲν αὐτοὺς πότεροι ταῖς ναυσὶ κρατοῦσιν,

649

εἶτα δὲ τοῦτον τὸν ποιητὴν ποτέρους εἴποι κακὰ πολλά ·

650

τούτους γὰρ ἔφη τοὺς ἀνθρώπους πολὺ βελτίους γεγενῆσθαι

651

καὶ τῷ πολέμῳ πολὺ νικήσειν τοῦτον ξύμβουλον ἔχοντας.

652

διὰ ταῦθ’ὑμᾶς Λακεδαιμόνιοι τὴν εἰρήνην προκαλοῦνται

653

καὶ τὴν Αἴγιναν ἀπαιτοῦσιν · καὶ τῆς νήσου μὲν ἐκείνης

654

οὐ φροντίζουσ’, ἀλλ’ἵνα τοῦτον τὸν ποιητὴν ἀφέλωνται.

655

ἀλλ’ὑμεῖς τοι μή ποτ’ἀφῆσθ’· ὡς κωμῳδήσει τὰ δίκαια ·

656

φησὶν δ’ὑμᾶς πολλὰ διδάξειν ἀγάθ’, ὥστ’εὐδαίμονας εἶναι,

657

οὐ θωπεύων οὐ δ’ὑποτείνων μισθοὺς οὐ δ’ἐξαπατύλλων,

658

οὐ δὲ πανουργῶν οὐ δὲ κατάρδων, ἀλλὰ τὰ βέλτιστα διδάσκων.

659

πρὸς ταῦτα Κλέων καὶ παλαμάσθω

660

καὶ πᾶν ἐπ’ἐμοὶ τεκταινέσθω.

661

τὸ γὰρ εὖ μετ’ἐμοῦ καὶ τὸ δίκαιον

662

ξύμμαχον ἔσται, κοὐ μή ποθ’ἁλῶ

663

περὶ τὴν πόλιν ὢν ὥσπερ ἐκεῖνος

664

δειλὸς καὶ λακαταπύγων.

665

δεῦρο Μοῦσ’ἐλθὲ φλεγυρὰ πυρὸς ἔχουσα μένος ἔντονος Ἀχαρνική.

666

οἷον ἐξ ἀνθράκων πρινίνων φέψαλος ἀνήλατ’ἐρεθιζόμενος οὐρίᾳ ῥιπίδι,

670

ἡνίκ’ἂν ἐπανθρακίδες ὦσι παρακείμεναι,

671

οἱ δὲ Θασίαν ἀνακυκῶσι λιπαράμπυκα,

672

οἱ δὲ μάττωσιν, οὕτω σοβαρὸν ἐλθὲ μέλος ἔντονον ἀγροικότερον

675

ὡς ἐμὲ λαβοῦσα τὸν δημότην.

676

οἱ γέροντες οἱ παλαιοὶ μεμφόμεσθα τῇ πόλει ·

677

οὐ γὰρ ἀξίως ἐκείνων ὧν ἐναυμαχήσαμεν

678

γηροβοσκούμεσθ’ὑφ’ὑμῶν, ἀλλὰ δεινὰ πάσχομεν,

679

οἵτινες γέροντας ἄνδρας ἐμβαλόντες ἐς γραφὰς

680

ὑπὸ νεανίσκων ἐᾶτε καταγελᾶσθαι ῥητόρων,

681

οὐδὲν ὄντας, ἀλλὰ κωφοὺς καὶ παρεξηυλημένους,

682

οἷς Ποσειδῶν ἀσφάλειός ἐστιν ἡ βακτηρία ·

683

τονθορύζοντες δὲ γήρᾳ τῷ λίθῳ προσέσταμεν,

684

οὐχ ὁρῶντες οὐδὲν εἰ μὴ τῆς δίκης τὴν ἠλύγην.

685

ὁ δέ, νεανίας ἑαυτῷ σπουδάσας ξυνηγορεῖν,

686

ἐς τάχος παίει ξυνάπτων στρογγύλοις τοῖς ῥήμασιν ·

687

κᾆτ’ἀνελκύσας ἐρωτᾷ σκανδάληθρ’ἱστὰς ἐπῶν

688

ἄνδρα Τιθωνὸν σπαράττων καὶ ταράττων καὶ κυκῶν.

689

ὁ δ’ὑπὸ γήρως μασταρύζει, κᾆτ’ὀφλὼν ἀπέρχεται,

690

εἶτα λύζει καὶ δακρύει καὶ λέγει πρὸς τοὺς φίλους,

691

“οὗ μ’ἐχρῆν σορὸν πρίασθαι τοῦτ’ὀφλὼν ἀπέρχομαι”.

692

ταῦτα πῶς εἰκότα, γέροντ’ἀπολέσαι πολιὸν ἄνδρα περὶ κλεψύδραν,

693

πολλὰ δὴ ξυμπονήσαντα καὶ θερμὸν ἀπομορξάμενον ἀνδρικὸν ἱδρῶτα δὴ καὶ πολύν,

694

ἄνδρ’ἀγαθὸν ὄντα Μαραθῶνι περὶ τὴν πόλιν;

695

εἶτα Μαραθῶνι μὲν ὅτ’ἦμεν ἐδιώκομεν,

700

νῦν δ’ὑπ’ἀνδρῶν πονηρῶν σφόδρα διωκόμεθα, κᾆτα προσαλισκόμεθα.

701

πρὸς τάδε τίς ἀντερεῖ Μαρψίας;

703

τῷ γὰρ εἰκὸς ἄνδρα κυφὸν ἡλίκον Θουκυδίδην

704

ἐξολέσθαι συμπλακέντα τῇ Σκυθῶν ἐρημίᾳ,

705

τῷδε τῷ Κηφισοδήμῳ τῷ λάλῳ ξυνηγόρῳ;

706

ὥστ’ἐγὼ μὲν ἠλέησα κἀπεμορξάμην ἰδὼν

707

ἄνδρα πρεσβύτην ὑπ’ἀνδρὸς τοξότου κυκώμενον,

708

ὃς μὰ τὴν Δήμητρ’, ἐκεῖνος ἡνίκ’ἦν Θουκυδίδης,

709

οὐ δ’ἂν αὐτὴν τὴν Ἀχαίαν ῥᾳδίως ἠνέσχετο,

710

ἀλλὰ κατεπάλαισε μέντἂν πρῶτον Εὐάθλους δέκα,

711

κατεβόησε δ’ἂν κεκραγὼς τοξότας τρισχιλίους,

712

περιετόξευσεν δ’ἂν αὐτοῦ τοῦ πατρὸς τοὺς ξυγγενεῖς.

713

ἀλλ’ἐπειδὴ τοὺς γέροντας οὐκ ἐᾶθ’ὕπνου τυχεῖν,

714

ψηφίσασθε χωρὶς εἶναι τὰς γραφάς, ὅπως ἂν ᾖ

715

τῷ γέροντι μὲν γέρων καὶ νωδὸς ὁ ξυνήγορος,

716

τοῖς νέοισι δ’εὐρύπρωκτος καὶ λάλος χὠ Κλεινίου.

717

κἀξελαύνειν χρὴ τὸ λοιπόν, κἂν φύγῃ τις ζημιοῦν,

718

τὸν γέροντα τῷ γέροντι, τὸν νέον δὲ τῷ νέῳ.

Δικαιοπολις

Δι.

719

ὅροι μὲν ἀγορᾶς εἰσιν οἵδε τῆς ἐμῆς.

720

ἐνταῦθ’ἀγοράζειν πᾶσι Πελοποννησίοις

721

ἔξεστι καὶ Μεγαρεῦσι καὶ Βοιωτίοις,

722

ἐφ’ᾧτε πωλεῖν πρὸς ἐμέ, Λαμάχῳ δὲ μή.

723

ἀγορανόμους δὲ τῆς ἀγορᾶς καθίσταμαι

724

τρεῖς τοὺς λαχόντας τούσδ’ἱμάντας ἐκ Λεπρῶν.

725

ἐνταῦθα μήτε συκοφάντης εἰσίτω

726

μήτ’ἄλλος ὅστις Φασιανός ἐστ’ἀνήρ.

727

ἐγὼ δὲ τὴν στήλην καθ’ἣν ἐσπεισάμην

728

μέτειμ’, ἵνα στήσω φανερὰν ἐν τἀγορᾷ.

Μεγαρευς

Με.

729

ἀγορὰ ν’Ἀθάναις χαῖρε Μεγαρεῦσιν φίλα.

730

ἐπόθουν τυ ναὶ τὸν φίλιον ᾇπερ ματέρα.

731

ἀλλ’ὦ πόνηρα κώρι’ἀθλίω πατρός,

732

ἄμβατε ποττὰν μᾶδδαν, αἴ χ’εὕρητέ πᾶ.

733

ἀκούετε δή, ποτέχετ’ἐμὶν τὰν γαστέρα ·

734

πότερα πεπρᾶσθαι χρῄδδετ’ἢ πεινῆν κακῶς;

Κορα

Κο.

735

πεπρᾶσθαι πεπρᾶσθαι.

Μεγαρευς

Με.

736

ἐγώνγα καὐτός φαμι. τίς δ’οὕτως ἄνους

737

ὃς ὑμέ κα πρίαιτο φανερὰν ζαμίαν;

738

ἀλλ’ἔστι γάρ μοι Μεγαρικά τις μαχανά,

739

χοίρως γὰρ ὑμὲ σκευάσας φασῶ φέρειν.

740

περίθεσθε τάσδε τὰς ὁπλὰς τῶν χοιρίων.

741

ὅπως δὲ δοξεῖτ’εἶμεν ἐξ ἀγαθᾶς ὑός ·

742

ὡς ναὶ τὸν Ἑρμᾶν, αἴπερ ἱξεῖτ’οἴκαδις

743

ἄπρατα, πειρασεῖσθε τᾶς λιμῶ κακῶς.

744

ἀλλ’ἀμφίθεσθε καὶ ταδὶ τὰ ῥυγχία,

745

κἤπειτεν ἐς τὸυ σάκκον ὧδ’ἐσβαίνετε.

746

ὅπως δὲ γρυλλιξεῖτε καὶ κοΐξετε

747

χἠσεῖτε φωνὰν χοιρίων μυστηρικῶν.

748

ἐγὼν δὲ καρυξῶ Δικαιόπολιν ὅπᾳ ·

749

Δικαιόπολι, ἦ λῇς πρίασθαι χοιρία;

Δικαιοπολις

Δι.

750

τί; ἀνὴρ Μεγαρικός;

Μεγαρευς

Με.

750

ἀγορασοῦντες ἵκομες.

Δικαιοπολις

Δι.

751

πῶς ἔχετε;

Μεγαρευς

Με.

751

διαπεινᾶμες ἀεὶ ποττὸ πῦρ.

Δικαιοπολις

Δι.

752

ἀλλ’ἡδύ τοι νὴ τὸν Δί’, ἢν αὐλὸς παρῇ.

753

τί δ’ἄλλο πράττεθ’οἱ Μεγαρῆς νῦν;

Μεγαρευς

Με.

753

οἷα δή.

754

ὅκα μὲν ἐγὼν τηνῶθεν ἐμπορευόμαν,

755

ἄνδρες πρόβουλοι τοῦτ’ἔπραττον τᾷ πόλει,

756

ὅπως τάχιστα καὶ κάκιστ’ἀπολοίμεθα.

Δικαιοπολις

Δι.

757

αὐτίκ’ἄρ’ἀπαλλάξεσθε πραγμάτων.

Μεγαρευς

Με.

757

σά μάν;

Δικαιοπολις

Δι.

758

τί δ’ἄλλο Μεγαροῖ; πῶς ὁ σῖτος ὤνιος;

Μεγαρευς

Με.

759

παρ’ἁμὶ πολυτίματος ᾇπερ τοὶ θεοί.

Δικαιοπολις

Δι.

760

ἅλας οὖν φέρεις;

Μεγαρευς

Με.

760

οὐχ ὑμὲς αὐτῶν ἄρχετε;

Δικαιοπολις

Δι.

761

οὐ δὲ σκόροδα;

Μεγαρευς

Με.

761

ποῖα σκόροδ’; ὑμὲς τῶν ἀεί,

762

ὅκκ’ἐσβάλητε, τὼς ἀρωραῖοι μύες

763

πάσσακι τὰς ἄγλιθας ἐξορύσσετε.

Δικαιοπολις

Δι.

764

τί δαὶ φέρεις;

Μεγαρευς

Με.

764

χοίρως ἐγώνγα μυστικάς.

Δικαιοπολις

Δι.

765

καλῶς λέγεις · ἐπίδειξον.

Μεγαρευς

Με.

765

ἀλλὰ μὰν καλαί.

766

ἄντεινον αἰ λῇς · ὡς παχεῖα καὶ καλά.

Δικαιοπολις

Δι.

767

τουτὶ τί ἦν τὸ πρᾶγμα;

Μεγαρευς

Με.

767

χοῖρος ναὶ Δία.

Δικαιοπολις

Δι.

768

τί λέγεις σύ; ποδαπὴ δή ’στι χοῖρος;

Μεγαρευς

Με.

768

Μεγαρικά.

769

ἢ οὐ χοῖρός ἐσθ’ἅδ’;

Δικαιοπολις

Δι.

769

οὐκ ἔμοιγε φαίνεται.

Μεγαρευς

Με.

770

οὐ δεινά; θᾶσθε τῶδε τὰς ἀπιστίας ·

771

οὔ φατι τάνδε χοῖρον εἶμεν. ἀλλὰ μάν,

772

αἰ λῇς, περίδου μοι περὶ θυμιτιδᾶν ἁλῶν,

773

αἰ μή ’στιν οὗτος χοῖρος Ἑλλάνων νόμῳ.

Δικαιοπολις

Δι.

774

ἀλλ’ἔστιν ἀνθρώπου γε.

Μεγαρευς

Με.

774

ναὶ τὸν Διοκλέα

775

ἐμά γα. τὺ δέ νιν εἴμεναι τίνος δοκεῖς;

776

ἦ λῇς ἀκοῦσαι φθεγγομένας;

Δικαιοπολις

Δι.

776

νὴ τοὺς θεοὺς

777

ἔγωγε.

Μεγαρευς

Με.

777

φώνει δὴ τὺ ταχέως χοιρίον.

778

οὐ χρῆσθα; σιγῇς ὦ κάκιστ’ἀπολουμένα;

779

πάλιν τυ ἀποισῶ ναὶ τὸν Ἑρμᾶν οἴκαδις.

Κορη

Κο.

780

κοῒ κοΐ.

Μεγαρευς

Με.

781

αὕτα ’στὶ χοῖρος;

Δικαιοπολις

Δι.

781

νῦν γε χοῖρος φαίνεται.

782

ἀτὰρ ἐκτραφείς γε κύσθος ἔσται.

Μεγαρευς

Με.

782

πέντ’ἑτῶν,

783

σάφ’ἴσθι, ποττὰν ματέρ’εἰκασθήσεται.

Δικαιοπολις

Δι.

784

ἀλλ’οὐ δὲ θύσιμός ἐστιν αὑτηγί.

Μεγαρευς

Με.

784

σά μάν;

785

πᾷ δ’οὐχὶ θύσιμός ἐστι;

Δικαιοπολις

Δι.

785

κέρκον οὐκ ἔχει.

Μεγαρευς

Με.

786

νεαρὰ γάρ ἐστιν · ἀλλὰ δελφακουμένα

787

ἑξεῖ μεγάλαντε καὶ παχεῖαν κἠρυθράν.

788

ἀλλ’αἰ τράφειν λῇς, ἅδε τοι χοῖρος καλά.

Δικαιοπολις

Δι.

789

ὡς ξυγγενὴς ὁ κύσθος αὐτῆς θατέρᾳ.

Μεγαρευς

Με.

790

ὁμοματρία γάρ ἐστι κἠκ τωὐτῶ πατρός.

791

αἰ δ’ἂν παχυνθῇ κἀναχνοιανθῇ τριχί,

792

κάλλιστος ἔσται χοῖρος Ἀφροδίτᾳ θύειν.

Δικαιοπολις

Δι.

793

ἀλλ’οὐχὶ χοῖρος τἀφροδίτῃ θύεται.

Μεγαρευς

Με.

794

οὐ χοῖρος Ἀφροδίτᾳ; μόνᾳ γα δαιμόνων.

795

καὶ γίνεταί γα τᾶνδε τᾶν χοίρων τὸ κρῆς

796

ἅδιστον ἂν τὸν ὀδελὸν ἐμπεπαρμένον.

Δικαιοπολις

Δι.

797

ἤδη δ’ἄνευ τῆς μητρὸς ἐσθίοιεν ἄν;

Μεγαρευς

Με.

798

ναὶ τὸν Ποτειδᾶν καί κ’ἄνις γα τῶ πατρός.

Δικαιοπολις

Δι.

799

τί δ’ἐσθίει μάλιστα;

Μεγαρευς

Με.

799

πάνθ’ἅ κα διδῷς.

800

αὐτὸς δ’ἐρώτη.

Δικαιοπολις

Δι.

800

χοῖρε χοῖρε.

Κορα

Κο.

800

κοῒ κοΐ.

Δικαιοπολις

Δι.

801

τρώγοις ἂν ἐρεβίνθους;

Κορα

Κο.

801

κοῒ κοῒ κοΐ.

Δικαιοπολις

Δι.

802

τί δαί; φιβάλεως ἰσχάδας;

Κορα

Κο.

802

κοῒ κοΐ.

Δικαιοπολις

Δι.

803

τί δαὶ σύ; τρώγοις ἄν;

Κορα

Κο.

803

κοῒ κοῒ κοΐ.

Δικαιοπολις

Δι.

804

ὡς ὀξὺ πρὸς τὰς ἰσχάδας κεκράγατε.

805

ἐνεγκάτω τις ἔνδοθεν τῶν ἰσχάδων

806

τοῖς χοιριδίοισιν. ἆρα τρώξονται; βαβαί,

807

οἷον ῥοθιάζουσ’ὦ πολυτίμηθ’Ἡράκλεις.

808

ποδαπὰ τὰ χοιρί’; ὡς Τραγασαῖα φαίνεται.

Μεγαρευς

Με.

809

ἀλλ’οὔτι πάσας κατέτραγον τὰς ἰσχάδας.

810

ἐγὼ γὰρ αὐτᾶν τάνδε μίαν ἀνειλόμαν.

Δικαιοπολις

Δι.

811

νὴ τὸν Δί’ἀστείω γε τὼ βοσκήματε ·

812

πόσου πρίωμαί σοι τὰ χοιρίδια; λέγε.

Μεγαρευς

Με.

813

τὸ μὲν ἅτερον τούτων σκορόδων τροπαλίδος,

814

τὸ δ’ἅτερον, αἰ λῇς, χοίνικος μόνας ἁλῶν.

Δικαιοπολις

Δι.

815

ὠνήσομαί σοι · περίμεν’αὐτοῦ.

Μεγαρευς

Με.

815

ταῦτα δή.

816

Ἑρμᾶ ’μπολαῖε τὰν γυναῖκα τὰν ἐμὰν

817

οὕτω μ’ἀποδόσθαι τάντ’ἐμωυτῶτ’ἐμωυτῶ ματέρα.

Συκοφαντης

Συ.

818

ὦνθρωπε ποδαπός;

Μεγαρευς

Με.

818

χοιροπώλας Μεγαρικός.

Συκοφαντης

Συ.

819

τὰ χοιρίδια τοίνυν ἐγὼ φανῶ ταδὶ

820

πολέμια καὶ σέ.

Μεγαρευς

Με.

820

τοῦτ’ἐκεῖν’, ἵκει πάλιν

821

ὅθενπερ ἀρχὰ τῶν κακῶν ἁμῖν ἔφυ.

Συκοφαντης

Συ.

822

κλάων μεγαριεῖς. οὐκ ἀφήσεις τὸν σάκον;

Μεγαρευς

Με.

823

Δικαιόπολι Δικαιόπολι φαντάδδομαι.

Δικαιοπολις

Δι.

824

ὑπὸ τοῦ; τίς ὁ φαίνων σ’ἐστίν; ἁγορανόμοι,

825

τοὺς συκοφάντας οὐ θύραζ’ἐξείρξετε;

826

τί δὴ μαθὼν φαίνεις ἄνευ θρυαλλίδος;

Συκοφαντης

Συ.

827

οὐ γὰρ φανῶ τοὺς πολεμίους;

Δικαιοπολις

Δι.

827

κλάων γε σύ,

828

εἰ μὴ ’τέρωσε συκοφαντήσεις τρέχων.

Μεγαρευς

Με.

829

οἷον τὸ κακὸν ἐν ταῖς Ἀθάναις τοῦτ’ἔνι.

Δικαιοπολις

Δι.

830

θάρρει Μεγαρίκ’· ἀλλ’ἧς τὰ χοιρίδι’ἀπέδου

831

τιμῆς, λαβὲ ταυτὶ τὰ σκόροδα καὶ τοὺς ἅλας,

832

καὶ χαῖρε πόλλ’.

Μεγαρευς

Με.

832

ἀλλ’ἁμὶν οὐκ ἐπιχώριον.

Δικαιοπολις

Δι.

833

πολυπραγμοσύνη νυν ἐς κεφαλὴν τράποιτ’ἐμοί.

Μεγαρευς

Με.

834

ὦ χοιρίδια πειρῆσθε κἄνις τῶ πατρὸς

835

παίειν ἐφ’ἁλὶ τὰν μᾶδδαν, αἴκα τις διδῷ.

Χορος

Χο.

836

εὐδαιμονεῖ γ’ἅνθρωπος. οὐκ ἤκουσας οἷ προβαίνει

837

τὸ πρᾶγμα τοῦ βουλεύματος; καρπώσεται γὰρ ἁνὴρ

838

ἐν τἀγορᾷ καθήμενος ·

839

κἂν εἰσίῃ τις Κτησίας

840

ἢ συκοφάντης ἄλλος, οἰμώζων

841

καθεδεῖται ·

842

οὐ δ’ἄλλος ἀνθρώπων ὑποψωνῶν σε πημανεῖ τι,

843

οὐ δ’ἐξομόρξεται Πρέπις τὴν εὐρυπρωκτίαν σοι,

844

οὐ δ’ὠστιεῖ Κλεωνύμῳ ·

845

χλαῖναν δ’ἔχων φανὴν δίει

846

κοὐ ξυντυχών σ’Ὑπέρβολος

847

δικῶν ἀναπλήσει ·

848

οὐ δ’ἐντυχὼν ἐν τἀγορᾷ πρόσεισί σοι βαδίζων

849

Κρατῖνος ἀεὶ κεκαρμένος μοιχὸν μιᾷ μαχαίρᾳ,

850

ὁ περιπόνηρος Ἀρτέμων,

851

ὁ ταχὺς ἄγαν τὴν μουσικήν,

852

ὄζων κακὸν τῶν μασχαλῶν

853

πατρὸς Τραγασαίου ·

854

οὐ δ’αὖθις αὖ σε σκώψεται Παύσων ὁ παμπόνηρος

855

Λυσίστρατόςτ’ἐν τἀγορᾷ, Χολαργέων ὄνειδος,

856

ὁ περιαλουργὸς τοῖς κακοῖς,

857

ῥιγῶντε καὶ πεινῶν ἀεὶ

858

πλεῖν ἢ τριάκονθ’ἡμέρας

859

τοῦ μηνὸς ἑκάστου.

Βοιωτος

Βο.

860

ἴττω Ἡρακλῆς ἔκαμόν γα τὰν τύλαν κακῶς ·

861

κατάθου τὺ τὰν γλάχων’ἀτρέμας Ἰσμηνία ·

862

ὑμὲς δ’ὅσοι Θείβαθεν αὐληταὶ πάρα

863

τοῖς ὀστίνοις φυσῆτε τὸν πρωκτὸν κυνός.

Δικαιοπολις

Δι.

864

παῦ’ἐς κόρακας. οἱ σφῆκες οὐκ ἀπὸ τῶν θυρῶν;

865

πόθεν προσέπτονθ’οἱ κακῶς ἀπολούμενοι

866

ἐπὶ τὴν θύραν μοι Χαιριδῆς βομβαύλιοι;

Βοιωτος

Βο.

867

νεὶ τὸν Ἰόλαον ἐπεχαρίττα γ’ὦ ξένε ·

868

Θείβαθε γὰρ φυσᾶντες ἐξόπισθέ μου

869

τἄνθια τᾶς γλάχωνος ἀπέκιξαν χαμαί.

870

ἀλλ’εἴ τι βούλει, πρίασο τῶν ἐγὼ φέρω

871

τῶν ὀρταλίχων ἢ τῶν τετραπτερυλλίδων.

Δικαιοπολις

Δι.

872

ὦ χαῖρε κολλικοφάγε Βοιωτίδιον.

873

τί φέρεις;

Βοιωτος

Βο.

873

ὅσ’ἐστὶν ἀγαθὰ Βοιωτοῖς ἁπλῶς,

874

ὀρίγανον γλαχὼ ψιάθως θρυαλλίδας

875

νάσσας κολοιὼς ἀτταγᾶς φαλαρίδας

876

τροχίλως κολύμβως.

Δικαιοπολις

Δι.

876

ὡσπερεὶ χειμὼν ἄρα

877

ὀρνιθίας ἐς τὴν ἀγορὰν ἐλήλυθας.

Βοιωτος

Βο.

878

καὶ μὰν φέρω χᾶνας λαγὼς ἀλώπεκας

879

σκάλοπας ἐχίνως αἰελούρως πικτίδας

880

ἰκτῖδας ἐνύδρως ἐγχέλεις Κωπαΐδας.

Δικαιοπολις

Δι.

881

ὦ τερπνότατον σὺ τέμαχος ἀνθρώποις φέρων,

882

δός μοι προσειπεῖν, εἰ φέρεις, τὰς ἐγχέλεις.

Βοιωτος

Βο.

883

πρέσβειρα πεντήκοντα Κωπᾴδων κορᾶν,

884

ἔκβαθι τῶδε κἠπιχάριτται τῷ ξένῳ.

Δικαιοπολις

Δι.

885

ὦ φιλτάτη σὺ καὶ πάλαι ποθουμένη,

886

ἦλθες ποθεινὴ μὲν τρυγῳδικοῖς χοροῖς,

887

φίλη δὲ Μορύχῳ. δμῶες ἐξενέγκατε

888

τὴν ἐσχάραν μοι δεῦρο καὶ τὴν ῥιπίδα.

889

σκέψασθε παῖδες τὴν ἀρίστην ἔγχελυν,

890

ἥκουσαν ἕκτῳ μόλις ἔτει ποθουμένην ·

891

προσείπατ’αὐτὴν ὦ τέκν’· ἄνθρακας δ’ἐγὼ

892

ὑμῖν παρέξω τῆσδε τῆς ξένης χάριν.

893

ἀλλ’ἔσφερ’αὐτήν · μη δὲ γὰρ θανών ποτε

894

σοῦ χωρὶς εἴην ἐντετευτλανωμένης.

Βοιωτος

Βο.

895

ἐμοὶ δὲ τιμὰ τᾶσδε πᾷ γενήσεται;

Δικαιοπολις

Δι.

896

ἀγορᾶς τέλος ταύτην γέ που δώσεις ἐμοί ·

897

ἀλλ’εἴ τι πωλεῖς τῶνδε τῶν ἄλλων λέγε.

Βοιωτος

Βο.

898

ἰώγα ταῦτα πάντα.

Δικαιοπολις

Δι.

898

φέρε πόσου λέγεις;

899

ἢ φορτί’ἕτερ’ἐνθένδ’ἐκεῖσ’ἄξεις ἰών;

Βοιωτος

Βο.

900

ὅ τι γ’ἔστ’Ἀθάναις, ἐν Βοιωτοῖσιν δὲ μή.

Δικαιοπολις

Δι.

901

ἀφύας ἄρ’ἄξεις πριάμενος Φαληρικὰς

902

ἢ κέραμον.

Βοιωτος

Βο.

902

ἀφύας ἢ κέραμον; ἀλλ’ἔντ’ἐκεῖ ·

903

ἀλλ’ὅ τι παρ’ἁμῖν μή ’στι, τᾷδε δ’αὖ πολύ.

Δικαιοπολις

Δι.

904

ἐγᾦδα τοίνυν · συκοφάντην ἔξαγε,

905

ὥσπερ κέραμον ἐνδησάμενος.

Βοιωτος

Βο.

905

νεὶ τὼ θιὼ

906

λάβοιμι μέντἂν κέρδος ἀγαγὼν καὶ πολύ,

907

ᾇπερ πίθακον ἀλιτρίας πολλᾶς πλέων.

Δικαιοπολις

Δι.

908

καὶ μὴν ὁδὶ Νίκαρχος ἔρχεται φανῶν.

Βοιωτος

Βο.

909

μικκός γα μᾶκος οὗτος.

Δικαιοπολις

Δι.

909

ἀλλ’ἅπαν κακόν.

Νικαρχος

Νι.

910

ταυτὶ τίνος τὰ φορτί’ἐστί;

Βοιωτος

Βο.

910

τῶδ’ἐμὰ

911

Θείβαθεν, ἴττω Δεύς.

Νικαρχος

Νι.

911

ἐγὼ τοίνυν ὁδὶ

912

φαίνω πολέμια ταῦτα.

Βοιωτος

Βο.

912

τί δὲ κακὸν παθὼν

913

ὀρναπετίοισι πόλεμον ἤρα καί μάχαν;

Νικαρχος

Νι.

914

καὶ σέ γε φανῶ πρὸς τοῖσδε.

Βοιωτος

Βο.

914

τί ἀδικείμενος;

Νικαρχος

Νι.

915

ἐγὼ φράσω σοι τῶν περιεστώτων χάριν ·

916

ἐκ τῶν πολεμίων γ’εἰσάγεις θρυαλλίδας.

Δικαιοπολις

Δι.

917

ἔπειτα φαίνεις δῆτα διὰ θρυαλλίδα;

Νικαρχος

Νι.

918

αὕτη γὰρ ἐμπρήσειεν ἂν τὸ νεώριον.

Δικαιοπολις

Δι.

919

νεώριον θρυαλλίς;

Νικαρχος

Νι.

919

οἶμαι ·

Δικαιοπολις

Δι.

919

τίνι τρόπῳ;

Νικαρχος

Νι.

920

ἐνθεὶς ἂν ἐς τίφην ἀνὴρ Βοιώτιος

921

ἅψας ἄν ἐσπέμψειεν ἐς τὸ νεώριον

922

δι’ὑδρορρόας, βορέαν ἐπιτηρήσας μέγαν.

923

κεἴπερ λάβοιτο τῶν νεῶν τὸ πῦρ ἅπαξ,

924

σελαγοῖντ’ἂν εὐθύς.

Δικαιοπολις

Δι.

924

ὦ κάκιστ’ἀπολούμενε,

925

σελαγοῖντ’ἂν ὑπὸ τίφηςτε καὶ θρυαλλίδος;

Νικαρχος

Νι.

926

μαρτύρομαι.

Δικαιοπολις

Δι.

926

ξυλλάμβαν’αὐτοῦ τὸ στόμα ·

927

δός μοι φορυτόν, ἵν’αὐτὸν ἐνδήσας φέρω

928

ὥσπερ κέραμον ἵνα μὴ καταγῇ φερόμενος.

Χορος

Χο.

929

ἔνδησον ὦ βέλτιστε τῷ

930

ξένῳ καλῶς τὴν ἐμπολὴν οὕτως ὅπως

931

ἂν μὴ θέρων κατάξῃ.

Δικαιοπολις

Δι.

932

ἐμοὶ μελήσει ταῦτ’, ἐπεί

933

τοι καὶ ψοφεῖ λάλον τι καὶ πυρορραγὲς

934

κἄλλως θεοῖσιν ἐχθρόν.

Χορος

Χο.

935

τί χρήσεταί ποτ’αὐτῷ;

Δικαιοπολις

Δι.

936

πάγχρηστον ἄγγος ἔσται,

937

κρατὴρ κακῶν, τριπτὴρ δικῶν,

938

φαίνειν ὑπευθύνους λυχνοῦχος

939

καὶ κύλιξ —

939b

καὶ πράγματ’ἐγκυκᾶσθαι.

Χορος

Χο.

940

πῶς δ’ἂν πεποιθοίη τις ἀγγείῳ

941

τοιούτῳ χρώμενος

942

κατ’οἰκίαν

943

τοσόνδ’ἀεὶ ψοφοῦντι;

Δικαιοπολις

Δι.

944

ἰσχυρόν ἐστιν ὦγάθ’, ὥστ’

945

οὐκ ἂν καταγείη ποτ’, εἴπερ ἐκ ποδῶν κατωκάρα κρέμαιτο.

Χορος

Χο.

946

ἤδη καλῶς ἔχει σοι.

Βοιωτος

Βο.

947

μέλλω γά τοι θερίδδειν.

Χορος

Χο.

948

ἀλλ’ὦ ξένων βέλτιστε συνθέριζε

949

καὶ τοῦτον λαβὼν

950

πρόσβαλλ’ὅποι βούλει φέρων

951

πρὸς πάντα συκοφάντην.

Δικαιοπολις

Δι.

952

μόλις γ’ἐνέδησα τὸν κακῶς ἀπολούμενον.

953

αἴρου λαβὼν τὸν κέραμον ὦ Βοιώτιε.

Βοιωτος

Βο.

954

ὑπόκυπτε τὰν τύλαν ἰὼν Ἰσμήνιχε.

Δικαιοπολις

Δι.

955

χὤπως κατοίσεις αὐτὸν εὐλαβούμενος.

956

πάντως μὲν οἴσεις οὐδὲν ὑγιές, ἀλλ’ὅμως ·

957

κἂν τοῦτο κερδήνῃς ἄγων τὸ φορτίον,

958

εὐδαιμονήσεις συκοφαντῶν γ’οὕνεκα.

Θεραπων Λαμαχου

Θε.

959

Δικαιόπολι.

Δικαιοπολις

Δι.

959

τίς ἔστι; τί με βωστρεῖς;

Θεραπων Λαμαχου

Θε.

959

ὅ τι;

960

ἐκέλευε Λάμαχός σε ταυτησὶ δραχμῆς

961

ἐς τοὺς Χοᾶς αὑτῷ μεταδοῦναι τῶν κιχλῶν,

962

τριῶν δραχμῶν δ’ἐκέλευε Κωπᾷδ’ἔγχελυν.

Δικαιοπολις

Δι.

963

ὁ ποῖος οὗτος Λάμαχος τὴν ἔγχελυν;

Θεραπων Λαμαχου

Θε.

964

ὁ δεινός, ὁ ταλαύρινος, ὃς τὴν Γοργόνα

965

πάλλει κραδαίνων τρισὶ κατάσκιος λόφοις.

Δικαιοπολις

Δι.

966

οὐκ ἂν μὰ Δί’εἰ δοίη γέ μοι τὴν ἀσπίδα ·

967

ἀλλ’ἐπὶ ταρίχει τοὺς λόφους κραδαινέτω ·

968

ἢν δ’ἀπολιγαίνῃ, τοὺς ἀγορανόμους καλῶ.

969

ἐγὼ δ’ἐμαυτῷ τόδε λαβὼν τὸ φορτίον

970

εἴσειμ’ὑπαὶ πτερύγων κιχλᾶν καὶ κοψίχων.

Χορος

Χο.

971

εἶδες ὦ εἶδες ὦ πᾶσα πόλι τὸν φρόνιμον ἄνδρα τὸν ὑπέρσοφον,

972

οἷ’ἔχει σπεισάμενος ἐμπορικὰ χρήματα διεμπολᾶν,

975

ὧν τὰ μὲν ἐν οἰκίᾳ χρήσιμα, τὰ δ’αὖ πρέπει χλιαρὰ κατεσθίειν.

976

αὐτόματα πάντ’ἀγαθὰ τῷδέ γε πορίζεται.

977

οὐδέποτ’ἐγὼ Πόλεμον οἴκαδ’ὑποδέξομαι,

980

οὐ δὲ παρ’ἐμοί ποτε τὸν Ἁρμόδιον ᾄσεται

981

ξυγκατακλινείς, ὅτι παροινικὸς ἀνὴρ ἔφυ,

982

ὅστις ἐπὶ πάντ’ἀγάθ’ἔχοντας ἐπικωμάσας

983

ἠργάσατο πάντα κακά, κἀνέτρεπε κἀξέχει

984

κἀμάχετο καὶ προσέτι πολλὰ προκαλουμένου

985

“πῖνε κατάκεισο λαβὲ τήνδε φιλοτησίαν”

986

τὰς χάρακας ἧπτε πολὺ μᾶλλον ἐν τῷ πυρί,

987

ἐξέχειθ’ἡμῶν βίᾳ τὸν οἶνον ἐκ τῶν ἀμπέλων.

988

οὑτοσὶ δ’ἐπτέρωταίτ’ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἅμα καὶ μεγάλα δὴ φρονεῖ, τοῦ βίου δ’ἐξέβαλε δεῖγμα τάδε τὰ πτερὰ πρὸ τῶν θυρῶν.

989

ὦ Κύπριδι τῇ καλῇ καὶ Χάρισι ταῖς φίλαις ξύντροφε Διαλλαγή,

990

ὡς καλὸν ἔχουσα τὸ πρόσωπον ἄρ’ἐλάνθανες.

991

πῶς ἂν ἐμὲ καὶ σέ τις Ἔρως ξυναγάγοι λαβών,

992

ὥσπερ ὁ γεγραμμένος ἔχων στέφανον ἀνθέμων.

993

ἢ πάνυ γερόντιον ἴσως νενόμικάς με σύ;

994

ἀλλά σε λαβὼν τρία δοκῶ γ’ἂν ἔτι προσβαλεῖν ·

995

πρῶτα μὲν ἂν ἀμπελίδος ὄρχον ἐλάσαι μακρόν,

996

εἶτα παρὰ τόνδε νέα μοσχίδια συκίδων,

997

καὶ τὸ τρίτον ἡμερίδος ὄρχον, ὁ γέρων ὁδί,

998

καὶ περὶ τὸ χωρίον ἐλᾷδας ἅπαν ἐν κύκλῳ,

999

ὥστ’ἀλείφεσθαί σ’ἀπ’αὐτῶν κἀμὲ ταῖς νουμηνίαις.

Κηρυξ

Κη.

1000

ἀκούετε λεῴ · κατὰ τὰ πάτρια τοὺς Χοᾶς

1001

πίνειν ὑπὸ τῆς σάλπιγγος · ὃς δ’ἂν ἐκπίῃ

1002

πρώτιστος, ἀσκὸν Κτησιφῶντος λήψεται.

Δικαιοπολις

Δι.

1003

ὦ παῖδες ὦ γυναῖκες οὐκ ἠκούσατε;

1004

τί δρᾶτε; τοῦ κήρυκος οὐκ ἀκούετε;

1005

ἀναβράττετ’ἐξοπτᾶτε τρέπετ’ἀφέλκετε

1006

τὰ λαγῷα ταχέως, τοὺς στεφάνους ἀνείρετε.

1007

φέρε τοὺς ὀβελίσκους, ἵν’ἀναπείρω τὰς κίχλας.

Χορος

Χο.

1008

ζηλῶ σε τῆς εὐβουλίας,

1009

μᾶλλον δὲ τῆς εὐωχίας

1010

ἄνθρωπε τῆς παρούσης.

Δικαιοπολις

Δι.

1011

τί δῆτ’ἐπειδὰν τὰς κίχλας

1012

ὀπτωμένας ἴδητε;

Χορος

Χο.

1013

οἶμαί σε καὶ τοῦτ’εὖ λέγειν.

Δικαιοπολις

Δι.

1014

τὸ πῦρ ὑποσκάλευε.

Χορος

Χο.

1015

ἤκουσας ὡς μαγειρικῶς

1016

κομψῶςτε καὶ δειπνητικῶς

1017

αὑτῷ διακονεῖται;

Γεωργος

Γε.

1018

οἴμοι τάλας.

Δικαιοπολις

Δι.

1018

ὦ Ἡράκλεις τίς οὑτοσί;

Γεωργος

Γε.

1019

ἀνὴρ κακοδαίμων.

Δικαιοπολις

Δι.

1019

κατὰ σεαυτόν νυν τρέπου.

Γεωργος

Γε.

1020

ὦ φίλτατε, σπονδαὶ γάρ εἰσι σοὶ μόνῳ,

1021

μέτρησον εἰρήνης τί μοι, κἂν πέντ’ἔτη.

Δικαιοπολις

Δι.

1022

τί δ’ἔπαθες;

Γεωργος

Γε.

1022

ἐπετρίβην ἀπολέσας τὼ βόε.

Δικαιοπολις

Δι.

1023

πόθεν;

Γεωργος

Γε.

1023

ἀπὸ Φυλῆς ἔλαβον οἱ Βοιώτιοι.

Δικαιοπολις

Δι.

1024

ὦ τρισκακόδαιμον εἶτα λευκὸν ἀμπέχει;

Γεωργος

Γε.

1025

καὶ ταῦτα μέντοι νὴ Δί’ὥπερ μ’ἐτρεφέτην

1026

ἐν πᾶσι βολίτοις.

Δικαιοπολις

Δι.

1026

εἶτα νυνὶ τοῦ δέει;

Γεωργος

Γε.

1027

ἀπόλωλα τὠφθαλμὼ δακρύων τὼ βόε.

1028

ἀλλ’εἴ τι κήδει Δερκέτου Φυλασίου,

1029

ὑπάλειψον εἰρήνῃ με τὠφθαλμὼ ταχύ.

Δικαιοπολις

Δι.

1030

ἀλλ’ὦ πόνηρ’οὐ δημοσιεύων τυγχάνω.

Γεωργος

Γε.

1031

ἴθ’ἀντιβολῶ σ’, ἤν πως κομίσωμαι τὼ βόε.

Δικαιοπολις

Δι.

1032

οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ κλᾶε πρὸς τοὺς Πιττάλου.

Γεωργος

Γε.

1033

σὺ δ’ἀλλά μοι σταλαγμὸν εἰρήνης ἕνα

1034

ἐς τὸν καλαμίσκον ἐνστάλαξον τουτονί.

Δικαιοπολις

Δι.

1035

οὐ δ’ἂν στριβιλικίγξ · ἀλλ’ἀπιὼν οἴμωζέ ποι.

Γεωργος

Γε.

1036

οἴμοι κακοδαίμων τοῖν γεωργοῖν βοιδίοιν.

Χορος

Χο.

1037

ἁνὴρ ἀνηύρηκέν τι ταῖς

1038

σπονδαῖσιν ἡδύ, κοὐκ ἔοικεν

1039

οὐδενὶ μεταδώσειν.

Δικαιοπολις

Δι.

1040

κατάχει σὺ τῆς χορδῆς τὸ μέλι,

1041

τὰς σηπίας στάθευε.

Χορος

Χο.

1042

ἤκουσας ὀρθιασμάτων;

Δικαιοπολις

Δι.

1043

ὀπτᾶτε τἀγχέλεια.

Χορος

Χο.

1044

ἀποκτενεῖς λιμῷ ’μὲ καὶ

1045

τοὺς γείτονας κνίσῃτε καὶ

1046

φωνῇ τοιαῦτα λάσκων.

Δικαιοπολις

Δι.

1047

ὀπτᾶτε ταυτὶ καὶ καλῶς ξανθίζετε.

Παρανυμφος

Πα.

1048

Δικαιόπολι.

Δικαιοπολις

Δι.

1048

τίς οὑτοσί; τίς οὑτοσί;

Παρανυμφος

Πα.

1049

ἔπεμψέ τίς σοι νυμφίος ταυτὶ κρέα

1050

ἐκ τῶν γάμων.

Δικαιοπολις

Δι.

1050

καλῶς γε ποιῶν ὅστις ἦν.

Παρανυμφος

Πα.

1051

ἐκέλευε δ’ἐγχέαι σε τῶν κρεῶν χάριν,

1052

ἵνα μὴ στρατεύοιτ’ἀλλὰ βινοίη μένων,

1053

ἐς τὸν ἀλάβαστον κύαθον εἰρήνης ἕνα.

Δικαιοπολις

Δι.

1054

ἀπόφερ’ἀπόφερε τὰ κρέα καὶ μή μοι δίδου,

1055

ὡς οὐκ ἂν ἐγχέαιμι μυρίων δραχμῶν.

1056

ἀλλ’αὑτηὶ τίς ἔστιν;

Παρανυμφος

Πα.

1056

ἡ νυμφεύτρια

1057

δεῖται παρὰ τῆς νύμφης τι σοὶ λέξαι μόνῳ.

Δικαιοπολις

Δι.

1058

φέρε δὴ τί σὺ λέγεις; ὡς γέλοιον ὦ θεοὶ

1059

τὸ δέημα τῆς νύμφης ὃ δεῖταί μου σφόδρα,

1060

ὅπως ἂν οἰκουρῇ τὸ πέος τοῦ νυμφίου.

1061

φέρε δεῦρο τὰς σπονδάς, ἵν’αὐτῇ δῶ μόνῃ,

1062

ὁτιὴ γυνή ’στι τοῦ πολέμουτ’οὐκ αἰτία.

1063

ὕπεχ’ὧδε δεῦρο τοὐξάλειπτρον ὦ γύναι.

1064

οἶσθ’ὡς ποιεῖτε; τοῦτο τῇ νύμφῃ φράσον,

1065

ὅταν στρατιώτας καταλέγωσι, τουτῳὶ

1066

νύκτωρ ἀλειφέτω τὸ πέος τοῦ νυμφίου.

1067

ἀπόφερε τὰς σπονδάς. φέρε τὴν οἰνήρυσιν,

1068

ἵν’οἶνον ἐγχέω λαβὼν ἐς τοὺς Χοᾶς.

Χορος

Χο.

1069

καὶ μὴν ὁδί τις τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακὼς ·

1070

ὥσπερ τι δεινὸν ἀγγελῶν ἐπείγεται.

Αγγελος Α

Αγ.

1071

ἰὼ πόνοιτε καὶ μάχαι καὶ Λάμαχοι.

Λαμαχος

Λα.

1072

τίς ἀμφὶ χαλκοφάλαρα δώματα κτυπεῖ;

Αγγελος Α

Αγ.

1073

ἰέναι σ’ἐκέλευον οἱ στρατηγοὶ τήμερον

1074

ταχέως λαβόντα τοὺς λόχους καὶ τοὺς λόφους ·

1075

κἄπειτα τηρεῖν νειφόμενον τὰς ἐσβολάς.

1076

ὑπὸ τοὺς Χοᾶς γὰρ καὶ Χύτρους αὐτοῖσί τις

1077

ἤγγειλε λῃστὰς ἐμβαλεῖν Βοιωτίους.

Λαμαχος

Λα.

1078

ἰὼ στρατηγοὶ πλείονες ἢ βελτίονες.

1079

οὐ δεινὰ μὴ ’ξεῖναί με μη δ’ἑορτάσαι;

Δικαιοπολις

Δι.

1080

ἰὼ στράτευμα πολεμολαμαχαϊκόν.

Λαμαχος

Λα.

1081

οἴμοι κακοδαίμων καταγελᾷς ἤδη σύ μου.

Δικαιοπολις

Δι.

1082

βούλει μάχεσθαι Γηρυόνῃ τετραπτίλῳ;

Λαμαχος

Λα.

1082

αἰαῖ

1083

οἵαν ὁ κῆρυξ ἀγγελίαν ἤγγειλέ μοι.

Δικαιοπολις

Δι.

1084

αἰαῖ τίνα δ’αὖ μοι προστρέχει τις ἀγγελῶν;

Αγγελος Β

Αγ.

1085

Δικαιόπολι.

Δικαιοπολις

Δι.

1085

τί ἔστιν;

Αγγελος Β

Αγ.

1085

ἐπὶ δεῖπνον ταχὺ

1086

βάδιζε τὴν κίστην λαβὼν καὶ τὸν χοᾶ.

1087

ὁ τοῦ Διονύσου γάρ σ’ἱερεὺς μεταπέμπεται.

1088

ἀλλ’ἐγκόνει · δειπνεῖν κατακωλύεις πάλαι.

1089

τὰ δ’ἄλλα πάντ’ἐστὶν παρεσκευασμένα,

1090

κλῖναι τράπεζαι προσκεφάλαια στρώματα

1091

στέφανοι μύρον τραγήμαθ’, αἱ πόρναι πάρα,

1092

ἄμυλοι πλακοῦντες σησαμοῦντες ἴτρια,

1093

ὀρχηστρίδες, τὰ φίλταθ’Ἁρμοδίου, καλαί.

1094

ἀλλ’ὡς τάχιστα σπεῦδε.

Λαμαχος

Λα.

1094

κακοδαίμων ἐγώ.

Δικαιοπολις

Δι.

1095

καὶ γὰρ σὺ μεγάλην ἐπεγράφου τὴν Γοργόνα.

1096

σύγκλῃε, καὶ δεῖπνόν τις ἐνσκευαζέτω.

Λαμαχος

Λα.

1097

παῖ παῖ φέρ’ἔξω δεῦρο τὸν γυλιὸν ἐμοί.

Δικαιοπολις

Δι.

1098

παῖ παῖ φέρ’ἔξω δεῦρο τὴν κίστην ἐμοί.

Λαμαχος

Λα.

1099

ἅλας θυμίτας οἶσε παῖ καὶ κρόμμυα.

Δικαιοπολις

Δι.

1100

ἐμοὶ δὲ τεμάχη · κρομμύοις γὰρ ἄχθομαι.

Λαμαχος

Λα.

1101

θρῖον ταρίχους οἶσε δεῦρο παῖ σαπροῦ.

Δικαιοπολις

Δι.

1102

κἀμοὶ σὺ δημοῦ θρῖον · ὀπτήσω δ’ἐκεῖ.

Λαμαχος

Λα.

1103

ἔνεγκε δεῦρο τὼ πτερὼ τὼ κ’τοῦ κράνους.

Δικαιοπολις

Δι.

1104

ἐμοὶ δὲ τὰς φάττας γε φέρε καὶ τὰς κίχλας.

Λαμαχος

Λα.

1105

καλόν γε καὶ λευκὸν τὸ τῆς στρούθου πτερόν.

Δικαιοπολις

Δι.

1106

καλόν γε καὶ ξανθὸν τὸ τῆς φάττης κρέας.

Λαμαχος

Λα.

1107

ὦνθρωπε παῦσαι καταγελῶν μου τῶν ὅπλων.

Δικαιοπολις

Δι.

1108

ὦνθρωπε βούλει μὴ βλέπειν ἐς τὰς κίχλας;

Λαμαχος

Λα.

1109

τὸ λοφεῖον ἐξένεγκε τῶν τριῶν λόφων.

Δικαιοπολις

Δι.

1110

κἀμοὶ λεκάνιον τῶν λαγῴων δὸς κρεῶν.

Λαμαχος

Λα.

1111

ἀλλ’ἢ τριχόβρωτες τοὺς λόφους που κατέφαγον.

Δικαιοπολις

Δι.

1112

ἀλλ’ἤ πρὸ δείπνου τὴν μίμαρκυν κατέδομαι.

Λαμαχος

Λα.

1113

ὦνθρωπε βούλει μὴ προσαγορεύειν ἐμέ;

Δικαιοπολις

Δι.

1114

οὐκ ἀλλ’ἐγὼ χὠ παῖς ἐρίζομεν πάλαι.

1115

βούλει περιδόσθαι κἀπιτρέψαι Λαμάχῳ,

1116

πότερον ἀκρίδες ἥδιόν ἐστιν ἤ κίχλαι;

Λαμαχος

Λα.

1117

οἴμ’ὡς ὑβρίζεις.

Δικαιοπολις

Δι.

1117

τὰς ἀκρίδας κρίνει πολύ.

Λαμαχος

Λα.

1118

παῖ παῖ καθελών μοι τὸ δόρυ δεῦρ’ἔξω φέρε.

Δικαιοπολις

Δι.

1119

παῖ παῖ σὺ δ’ἀφελὼν δεῦρο τὴν χορδὴν φέρε.

Λαμαχος

Λα.

1120

φέρε τοῦ δόρατος ἀφελκύσωμαι τοὔλυτρον.

1121

ἔχ’, ἀντέχου παῖ.

Δικαιοπολις

Δι.

1121

καὶ σὺ παῖ τοῦδ’ἀντέχου.

Λαμαχος

Λα.

1122

τοὺς κιλλίβαντας οἶσε παῖ τῆς ἀσπίδος.

Δικαιοπολις

Δι.

1123

καὶ τῆς ἐμῆς τοὺς κριβανίτας ἔκφερε.

Λαμαχος

Λα.

1124

φέρε δεῦρο γοργόνωτον ἀσπίδος κύκλον.

Δικαιοπολις

Δι.

1125

κἀμοὶ πλακοῦντος τυρόνωτον δὸς κύκλον.

Λαμαχος

Λα.

1126

ταῦτ’οὐ κατάγελώς ἐστιν ἀνθρώποις πλατύς;

Δικαιοπολις

Δι.

1127

ταῦτ’οὐ πλακοῦς δῆτ’ἐστὶν ἀνθρώποις γλυκύς;

Λαμαχος

Λα.

1128

κατάχει σὺ παῖ τοὔλαιον. ἐν τῷ χαλκίῳ

1129

ἐνορῶ γέροντα δειλίας φευξούμενον.

Δικαιοπολις

Δι.

1130

κατάχει σὺ τὸ μέλι. κἀνθάδ’ἔνδηλος γέρων

1131

κλάειν κελεύων Λάμαχον τὸν Γοργάσου.

Λαμαχος

Λα.

1132

φέρε δεῦρο παῖ θώρακα πολεμιστήριον.

Δικαιοπολις

Δι.

1133

ἔξαιρε παῖ θώρακα κἀμοὶ τὸν χοᾶ.

Λαμαχος

Λα.

1134

ἐν τῷδε πρὸς τοὺς πολεμίους θωρήξομαι.

Δικαιοπολις

Δι.

1135

ἐν τῷδε πρὸς τοὺς συμπότας θωρήξομαι.

Λαμαχος

Λα.

1136

τὰ στρώματ’ὦ παῖ δῆσον ἐκ τῆς ἀσπίδος.

Δικαιοπολις

Δι.

1137

τὸ δεῖπνον ὦ παῖ δῆσον ἐκ τῆς κιστίδος.

Λαμαχος

Λα.

1138

ἐγὼ δ’ἐμαυτῷ τὸν γυλιὸν οἴσω λαβών.

Δικαιοπολις

Δι.

1139

ἐγὼ δὲ θοἰμάτιον λαβὼν ἐξέρχομαι.

Λαμαχος

Λα.

1140

τὴν ἀσπίδ’αἴρου καὶ βάδιζ’ὦ παῖ λαβών.

1141

νείφει. βαβαιάξ · χειμέρια τὰ πράγματα.

Δικαιοπολις

Δι.

1142

αἴρου τὸ δεῖπνον · συμποτικὰ τὰ πράγματα.

Χορος

Χο.

1143

ἴτε δὴ χαίροντες ἐπὶ στρατιάν.

1144

ὡς ἀνομοίαν ἔρχεσθον ὁδόν ·

1145

τῷ μὲν πίνειν στεφανωσαμένῳ,

1146

σοὶ δὲ ῥιγῶν καὶ προφυλάττειν,

1147

τῷ δὲ καθεύδειν

1148

μετὰ παιδίσκης ὡραιοτάτης,

1149

ἀνατριβομένῳτε τὸ δεῖνα.

1150

Ἀντίμαχον τὸν ψακάδος † τὸν ξυγγραφῆ † τὸν μελέων ποιητήν,

1151

ὡς μὲν ἁπλῷ, κακῶς ἐξολέσειεν ὁ Ζεύς ·

1152

ὅς γ’ἐμὲ τὸν τλήμονα Λήναια χορηγῶν ἀπέλυσ’ἄδειπνον.

1156

ὃν ἔτ’ἐπίδοιμι τευθίδος

1157

δεόμενον, ἡ δ’ὠπτημένη

1158

σίζουσα πάραλος ἐπὶ τραπέζῃ κειμένη

1159

ὀκέλλοι · κᾆτα μέλλοντος

1160

λαβεῖν αὐτοῦ κύων

1161

ἁρπάσασα φεύγοι.

1162

τοῦτο μὲν αὐτῷ κακὸν ἕν, κᾆθ’ἕτερον νυκτερινὸν γένοιτο.

1165

ἠπιαλῶν γὰρ οἴκαδ’ἐξ ἱππασίας βαδίζων,

1166

εἶτα κατάξειέ τις αὐτοῦ μεθύων τῆς κεφαλῆς Ὀρέστης

1167

μαινόμενος · ὁ δὲ λίθον βαλεῖν

1168

βουλόμενος ἐν σκότῳ λάβοι

1170

τῇ χειρὶ πέλεθον ἀρτίως κεχεσμένον ·

1171

ἐπᾴξειεν δ’ἔχων

1172

τὸν μάρμαρον, κἄπειθ’ἁμαρτὼν

1173

βάλοι Κρατῖνον.

Θεραπων Λαμαχου

Θε.

1174

ὦ δμῶες οἳ κατ’οἶκόν ἐστε Λαμάχου,

1175

ὕδωρ ὕδωρ ἐν χυτριδίῳ θερμαίνετε ·

1176

ὀθόνια, κηρωτὴν παρασκευάζετε,

1177

ἔρι’οἰσυπηρά, λαμπάδιον περὶ τὸ σφυρόν.

1178

ἁνὴρ τέτρωται χάρακι διαπηδῶν τάφρον,

1179

καὶ τὸ σφυρὸν παλίνορρον ἐξεκόκκισεν,

1180

καὶ τῆς κεφαλῆς κατέαγε περὶ λίθῳ πεσών,

1181

καὶ Γοργόν’ἐξήγειρεν ἐκ τῆς ἀσπίδος.

1182

πτίλον δὲ τὸ μέγα κομπολακύθου πεσὸν

1183

πρὸς ταῖς πέτραισι, δεινὸν ἐξηύδα μέλος ·

1184

“ὦ κλεινὸν ὄμμα νῦν πανύστατόν σ’ἰδὼν

1185

λείπω φάος γε τοὐμόν, οὐκέτ’εἰμ’ἐγώ”.

1186

τοσαῦτα λέξας εἰς ὑδρορρόαν πεσὼν

1187

ἀνίσταταίτε καὶ ξυναντᾷ δραπέταις

1188

λῃστὰς ἐλαύνων καὶ κατασπέρχων δορί.

1189

ὁδὶ δὲ καὐτός · ἀλλ’ἄνοιγε τὴν θύραν.

Λαμαχος

Λα.

1190

ἀτταταῖ ἀτταταῖ

1191

στυγερὰ τάδε γε κρυερὰ πάθεα · τάλας ἐγώ.

1192

διόλλυμαι δορὸς ὑπὸ πολεμίου τυπείς.

1195

ἐκεῖνο δ’οὖν αἰακτὸν ἂν γένοιτο,

1196

Δικαιόπολις εἴ μ’ἴδοι τετρωμένον

1197

κᾆτ’ἐγχάνοι ταῖς ἐμαῖς τύχαισιν.

Δικαιοπολις

Δι.

1198

ἀτταταῖ ἀτταταῖ

1199

τῶν τιτθίων, ὡς σκληρὰ καὶ κυδώνια.

1200

φιλήσατόν με μαλθακῶς ὦ χρυσίω

1201

τὸ περιπεταστὸν κἀπιμανδαλωτόν.

1202

[…]

1203

τὸν γὰρ χοᾶ πρῶτος ἐκπέπωκα.

Λαμαχος

Λα.

1204

ὦ συμφορὰ τάλαινα τῶν ἐμῶν κακῶν.

1205

ἰὼ ἰὼ τραυμάτων ἐπωδύνων.

Δικαιοπολις

Δι.

1206

[…]

1207

ἰὴ ἰὴ χαῖρε Λαμαχίππιον.

Λαμαχος

Λα.

1208

στυγερὸς ἐγώ.

Δικαιοπολις

Δι.

1208

τί με σὺ κυνεῖς;

Λαμαχος

Λα.

1209

μογερὸς ἐγώ.

Δικαιοπολις

Δι.

1209

τί με σὺ δάκνεις;

Λαμαχος

Λα.

1210

τάλας ἐγὼ ξυμβολῆς βαρείας.

Δικαιοπολις

Δι.

1211

τοῖς Χουσὶ γάρ τις ξυμβολὰς ἐπράττετο;

Λαμαχος

Λα.

1212

ἰὼ ἰὼ Παιὰν Παιάν.

Δικαιοπολις

Δι.

1213

ἀλλ’οὐχὶ νυνὶ τήμερον Παιώνια.

Λαμαχος

Λα.

1214

λάβεσθέ μου λάβεσθε τοῦ σκέλους παπαῖ,

1215

προσλάβεσθ’ὦ φίλοι.

Δικαιοπολις

Δι.

1216

ἐμοῦ δέ γε σφὼ τοῦ πέους ἄμφω μέσου

1217

προσλάβεσθ’ὦ φίλαι.

Λαμαχος

Λα.

1218

εἰλιγγιῶ κάρα λίθῳ πεπληγμένος

1219

καὶ σκοτοδινιῶ.

Δικαιοπολις

Δι.

1220

κἀγὼ καθεύδειν βούλομαι καὶ στύομαι

1221

καὶ σκοτοβινιῶ.

Λαμαχος

Λα.

1222

θύραζέ μ’ἐξενέγκατ’ἐς τοῦ Πιττάλου

1223

παιωνίαισι χερσίν.

Δικαιοπολις

Δι.

1224

ὡς τοὺς κριτάς με φέρετε · ποῦ ’στιν ὁ βασιλεύς;

1225

ἀπόδοτέ μοι τὸν ἀσκόν.

Λαμαχος

Λα.

1226

λόγχη τις ἐμπέπηγέ μοι δι’ὀστέων ὀδυρτά.

Δικαιοπολις

Δι.

1227

ὁρᾶτε τουτονὶ κενόν. τήνελλα καλλίνικος.

Χορος

Χο.

1228

τήνελλα δῆτ’, εἴπερ καλεῖς γ’, ὦ πρέσβυ, καλλίνικος.

Δικαιοπολις

Δι.

1229

καὶ πρός γ’ἄκρατον ἐγχέας ἄμυστιν ἐξέλαψα.

Χορος

Χο.

1230

τήνελλά νυν ὦ γεννάδα · χώρει λαβὼν τὸν ἀσκόν.

Δικαιοπολις

Δι.

1231

ἕπεσθέ νυν ᾄδοντες ὦ τήνελλα καλλίνικος.

Χορος

Χο.

1232

ἀλλ’ἑψόμεσθα σὴν χάριν

1233

τήνελλα καλλίνικος ᾄδοντες

1234

σὲ καὶ τὸν ἀσκόν.