Hymn to Gaia, Mother of All

γαῖαν παμμήτειραν ἀείσομαι, ἠυθέμεθλον,

πρεσβίστην, ἣ φέρβει ἐπὶ χθονὶ πάνθ’ὁπόσ’ἐστίν,

ἠμὲν ὅσα χθόνα δῖαν ἐπέρχεται ἠδ’ὅσα πόντον

ἠδ’ὅσα πωτῶνται, τάδε φέρβεται ἐκ σέθεν ὄλβου.

ἐκ σέο δ’εὔπαιδέςτε καὶ εὔκαρποι τελέθουσι,

πότνια, σεῦ δ’ἔχεται δοῦναι βίον ἠδ’ἀφελέσθαι

θνητοῖς ἀνθρώποισιν · ὃ δ’ὄλβιος, ὅν κε σὺ θυμῷ

πρόφρων τιμήσῃς · τῷτ’ἄφθονα πάντα πάρεστι.

βρίθει μέν σφιν ἄρουρα φερέσβιος ἠδὲ κατ’ἀγροὺς

κτήνεσιν εὐθηνεῖ, οἶκος δ’ἐμπίπλαται ἐσθλῶν ·

αὐτοὶ δ’εὐνομίῃσι πόλιν κάτα καλλιγύναικα

κοιρανέουσ’, ὄλβος δὲ πολὺς καὶ πλοῦτος ὀπηδεῖ ·

παῖδες δ’εὐφροσύνῃ νεοθηλέι κυδιόωσι

παρθενικαίτε χοροῖς πολυανθέσιν εὔφρονι θυμῷ

παίζουσαι σκαίρουσι κατ’ἄνθεα μαλθακὰ ποίης,

οὕς κε σὺ τιμήσῃς, σεμνὴ θεά, ἄφθονε δαῖμον.

χαῖρε, θεῶν μήτηρ, ἄλοχ’Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,

πρόφρων δ’ἀντ’ᾠδῆς βίοτον θυμήρε’ὄπαζε ·

αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομ’ἀοιδῆς.